(END) BoubleB #บับเบิ้ลบี [MarkBam]

ตอนที่ 9 : Chapter 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    23 พ.ย. 62



     สรุปว่าคืนนี้บีบีต้องค้างที่บ้านของคุณมาร์ชตามที่ตกลงไว้ เพราะว่าฝนที่ตกลงมาห่าใหญ่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตก กลัวว่าถ้าขับรถออกไปตอนนี้จะเกิดอันตรายขึ้นได้


นี่เป็นมื้อแรกที่ตนทานข้าวร่วมกับครอบครัวของคุณมาร์ช มีทั้งคุณพ่อ คุณแม่ พี่สาวและน้องชายของคุณเขานั่งอยู่ด้วยกันครบทุกคน จะขาดก็แค่หลานๆ ตอนแรกก็รู้สึกเกร็งนิดๆเหมือนกัน แต่พอนานๆไป ก็เริ่มผ่อนคลายขึ้น ทุกคนที่นี่เอ็นดูเขาเป็นอย่างดี ทำให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารมื้อนี้ เป็นไปด้วยความคลึกคลื้นอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จสิ้น เขาก็ขอตัวแยกออกมาก่อน เพื่อจะโทรหายูโน รอไม่นานอีกฝ่ายก็รับสาย ตนจึงเริ่มบทสนทนากันทันที ยูโนบอกว่ายังอยู่ข้างนอกเหมือนกัน และถามเขาว่าอยู่ที่ไหนจะกลับเมื่อไหร่ ตนจึงบอกอีกฝ่ายไปว่าคืนนี้จะค้างที่บ้านคุณมาร์ชเพราะว่าฝนด้านนอกยังตกไม่หยุด คุณมาร์ชไม่ให้กลับเพราะกลัวอันตราย อีกฝ่ายตอนแรกดูเหมือนจะงงนิดๆ แล้วก็เงียบไปไม่ได้ว่าอะไรกลับมา สักพักยูโนก็ตอบมาเพียง อืมๆ แค่นั้นเป็นอันว่าเข้าใจตรงกัน ก่อนจะวางสายไปเขาก็บอกกำชับให้ยูโนขับรถด้วยความระมัดระวังเหมือนกัน อีกฝ่ายอือๆกลับมาแค่นั้น จากนั้นเราทั้งคู่ก็วางสายของกันไป

คุณมาร์คบอกกับเขาว่า คืนนี้ให้เรานอนด้วยกันในห้องของคุณเค้า เพราะว่าห้องรับแขกยังไม่ได้ทำความสะอาด อันเนื่องมาจากไม่เคยมีใครค้างที่นี่มาก่อน และแถมยังบอกอีกว่า ไม่ต้องกลัวว่าจะอึดอัด เพราะเตียงของคุณเขาน่ะ เป็นขนาดคิงไซร์นอนสองคนได้สบายๆ ให้ตายเถอะ เขาไม่ได้ห่วงเรื่องขนาดเตียงซะหน่อย แต่เขาเป็นห่วงเรื่องที่ว่าจะต้องนอนร่วมเตียงเดียวกันต่างหาก แค่คิดใจก็สั่นแล้ว คืนนี้เขาจะหลับลงได้ยังไงก็ยังไม่รู้เลย

.

.


     หลังจากทานข้าวเสร็จเราทั้งคู่ก็ขอตัวแยกขึ้นมาบนห้องทันที คุณมาร์คหาชุดนอนที่ไซส์เล็กที่สุดที่น่าจะมียื่นมาให้กับเขาและบอกให้เข้าไปอาบน้ำอีกรอบ แล้วเตรียมตัวมานอน ตัวเขาที่อาบน้ำเสร็จก่อน หลังเดินออกมาจากห้องน้ำก็ไม่พบใครที่อยู่ในห้องนอนแล้ว เดาว่าคุณมาร์ชที่ไปอาบน้ำอยู่ที่ห้องอื่นน่าจะยังอาบไม่เสร็จ ตนจึงแอบเสียมารยาทนิดๆ ด้วยการเดินสำรวจห้องนอนของอีกฝ่ายไปพลางๆๆ


พบว่าทุกอย่างเป็นระเบียบ เรียบร้อยดี มีเฟอร์นิเจอร์ไม่มากชิ้นนัก ทุกอย่างถูกจัดวางเป็นที่เป็นทางและเสื้อผ้าของคุณเขามักจะเป็นโทนสีเดียวกันทั้งหมด ในห้องมีรูปขนาดใหญ่ของครอบครัวติดอยู่ และมีรูปสมัยเด็กๆและสมัยมหาลัยของคุณเขาตั้งอยู่เช่นกัน เขาจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ ใช้มือหยิบกรอบรูปขึ้นมาดู ก็พบว่าตอนนี้กับตอนมหาลัยคุณเขาหน้าตาไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด นี่หล่อมาตั้งแต่เด็กๆแล้วเหรอเนี่ย เป็นไปได้หรอที่จะไม่มีแฟน เขายังปักใจเชื่อไม่ลงจริงๆ แล้วตอนนี้เขาก็ยังเชื่อว่าอย่างน้อยคุณมาร์ชก็จะต้องคุยกับใครสักคนอยู่แน่ๆ เป็นไปไม่ได้ที่คุณเขาจะโสดสนิทร้อยเปอร์เซ็นต์น่ะ เรียกว่าเสียของเลยนะอย่างนั้นอ่ะ


     กึก เสียงของลูกบิดประตูดังขึ้นมาและถูกเปิดเข้ามาจากด้านนอก เป็นคุณมาร์ชนั่นเอง ที่กำลังเดินเข้ามาด้านในพร้อมกับแต่งตัวใส่ชุดนอนแล้วเรียบร้อย ตนจึงวางรูปนั้นลง แล้วเดินไปนั่งบนเตียงดีๆ " ง่วงนอนหรือยัง " เป็นคุณเขาที่ถามออกมาก่อน

" ยังครับ "

" บอกคุณยูโนหรือยัง "

" โทรบอกแล้วครับ " ตนตอบคำถามคุณเขากลับไป พร้อมกับเขยิบให้อีกฝ่ายนั่งลงข้างๆกันบนเตียง

" อืม "

" คุณมาร์ชครับ "

" ครับ "

" คุณไม่มีแฟนจริงๆหรอ " อยู่ๆก็เกิดอยากถามออกไปอีกครั้ง 

     เขาจำได้ว่า บีบีเคยถามคำถามนี้มาแล้วนะ แล้วเขาก็ตอบไปแล้วเช่นกัน เป็นเพราะอะไรถึงทำให้เจ้าตัวยังคงถามคำถามนี้กับเขาอยู่ ตนแสดงออกไม่ชัดเจนหรอว่าไม่มีแฟนหรือไม่ได้คุยกับใครเลย ตนวางวางผ้าขนหนูที่กำลังเช็ดหัวอยู่ลง พร้อมกับหันไปจ้องหน้าของอีกฝ่าย 

" ไม่มีครับ " พร้อมกับตอบคำถามออกไป

" ผมไม่อยากจะ.. "

" ทำยังไงคุณถึงจะเชื่อ " เขาอยากรู้จริงๆว่าทำยังไงอีกฝ่ายจะเชื่อว่าตนไม่มีแฟนจริงๆ

" ม ไม่ต้องขนาดนั้นหรอกครับ ผมแค่ถามดู ผมแค่ไม่อยากจะเชื่อเฉยๆว่าคุณไม่มีแฟน "

" ... "

" คนคุยสักคนก็ไม่มีหรอครับ " เจ้าตัวก็ยังคงถามคำถามประมาณนี้มาอยู่ดี

" มีสิ "

" อ่า ใครหรอครับผมถามได้ไหม "

" คุณไง "

ห้ะ ด เดี๋ยวนะ วนกลับมาเป็นเขาได้ยังไง เขาเนี่ยนะกำลังคุยกับคุณมาร์ชอยู่ ใช่หรอ นี่คุณมาร์ชก็คิดแบบเดียวกับเขาหรอ ทำไมถึงเหมือนตนคิดไปเองคนเดียวเลย อีกฝ่ายไม่เห็นเคยบอกอะไรกับเขาเลยสักอย่าง

" ล้อผมเล่นหรือเปล่าครับ "

" ผมเคยล้อเล่นหรอ "

" ... " ให้ตายเถอะ เถียงไม่ออกเลย

สะดุ้งตกใจนิดๆ ที่จู่ๆคุณมาร์ชก็เอื้อมมือมาคว้ามือเขาไปไว้บนตักและจับเอาไว้ อยู่ๆก็ประสานนิ้วมือเข้าด้วยกันมันเป็นไปเองอย่างอัตโนมัติ เขาก้มลงมองที่มือของตัวเอง มองที่มือของเราที่สัมผัสกันอยู่ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมามองตาอีกฝ่ายอีกครั้ง และรอฟังในสิ่งที่อีกฝ่ายกำลังจะพูด

" ผมไม่เคยล้อเล่น "

" ... "

" ผมไม่เคยเปิดให้ใครเข้ามาในชีวิตผมแบบนี้มาก่อน บีคุณเป็นคนแรกนะ "

" คุณมาร์ช "

" ผมจะตอบคุณชัดๆอีกครั้ง "

" ... "

" ผมไม่มีแฟน และตอนนี้ผมกำลังคุยกับบีอยู่แค่คนเดียวครับ "

เสียงของสายฝนที่สาดกระทบพนังจนเกิดเสียง หรือเสียงของฟ้าร้องที่ยังคงดังอยู่ด้านนอก ถึงจะดังแค่ไหน แต่ก็ไม่อาจดังเท่ากับใจของเขาได้เลย ที่มันเต้นแรงอยู่ ณ ตอนนี้ 


จู่ๆก็มาเข้าโหมดจริงจัง มาพูดแบบนี้ใส่กัน แล้วเขาจะทำยังต่อ บ้าเหอะ พูดอะไรไม่ออกเลย เสียอาการชะมัด มันเหมือนสารภาพรักเลยวะ ความรู้สึกเหมือนหูมันอื้อไปหมด รู้สึกได้ว่าแก้มเริ่มร้อนๆขึ้นมานิดๆจนต้องยกมือขึ้นเกาท้ายทอยตัวเอง เขาเป็นคนแรกอย่างนั้นหรอที่คุณมาร์ชเปิดให้เข้ามา และเป็นคนเดียวที่คุณเขาคุยอยู่ด้วยตอนนี้หรอ อยู่ๆในใจข้างในมันก็แอบดีใจขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ กลั้นยิ้มจนปวดแก้มไปหมดแล้ว


" บี เอ่อ ผมง่วงแล้วครับ " แต่ตอนนี้คงต้องเอาตัวเองออกจากสถานการณ์นี้ก่อน ไม่งั้นต้องหัวใจวายตายก่อนแน่

" หึ ครับ "

" นอนกันดีกว่าครับ "


     อีกฝ่ายพูดจบก็รีบปล่อยมือออกและรีบปีนขึ้นเตียงไปทันที  เจ้าตัวซุกหน้าลงบนหมอนอีกใบของเขา ที่ไม่เคยมีใครใช้งานมาก่อน และดึงผ้าขึ้นมาห่มทันทีจนปิดมิดไปทั้งตัว บีบีคนแรกเลยนะที่เขาพาเข้ามานอนในห้องนี้ 


ตนลุกเดินไปปิดไฟในห้อง ให้เหลือไว้เพียงแค่ไฟข้างหัวเตียงเท่านั้น เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นก็ขึ้นมานอนบนเตียงและล้มตัวลงนอนที่ว่างข้างๆอีกฝ่ายบ้าง


บีบียังคงหันหลังให้ตนอยู่และดึงผ้าห่มขึ้นมาสูงจนปิดจมูกเกือบถึงลูกตา ก็พอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายคงเขิน เขาก็เหมือนกัน ที่ดูเหมือนวันนี้ก็ทำอะไรหลายๆอย่างที่เหมือนไม่ใช่ตัวของตัวเองเอาซะเลย แต่ก็ไม่ได้น่าอึดอัดอะไร มันก็เป็นความรู้สึกที่ดีเหมือนกัน ถึงแม้เขาจะไม่ได้พูดออกไปตรงๆว่าคิดยังไงกับอีกฝ่าย แต่ก็หวังว่าอีกฝ่ายจะพอเข้าใจ ว่าที่ผ่านมาเขาไม่เคยพูดเล่นและไม่เคยทำอะไรเล่นๆสักครั้ง เขาพูดจริงทำจริงมาตลอดอยู่ที่ว่าฝ่ายจะเชื่อเขาหรือไม่


ดันตัวลุกขึ้นเขยิบเข้าไปใกล้ๆอีกฝ่าย ท้าวศอกไว้บนหมอน แล้วเอื้อมมือพลิกให้อีกฝ่ายหันมานอนดีๆ เพราะเจ้าตัวเถิบหนีจนจะตกเตียงอยู่แล้ว จากนั้นก็ดึงรั้งผ้าห่มให้ออกไปจากใบหน้า ห่มแบบนี้เดี๋ยวก็หายใจไม่ออกกันพอดี

" คุณ "

" ครับ ? "

" บีบี "

" ฮะ ? "

" บับเบิ้ลบี "


" ? "


" ฝันดีนะครับ "

" ฝ ฝันดีครับคุณมาร์ช "

    เนี่ยแบบเนี้ย ขี้แกล้งอะ สนุกใหญ่เลยดิที่ทำเขาเขินได้อะ ที่ผ่านมาเคยแต่บอกฝันดีกันผ่านแต่ทางโทรศัพท์ หรือทางไลน์ นี่เป็นครั้งแรกเลย ที่ได้ยินจากปากอีกฝ่ายชัดๆ เขินเป็นบ้า คืนนี้เขาคงต้องหลับฝันดีแน่ๆ และเขาก็ขอให้คุณมาร์ชหลับฝันดีเช่นกัน และก็... ฝันถึงเขาด้วยนะ เพราะเขาน่ะจะฝันถึงคุณมาร์ชแน่นอน พูดฝันดีจบก็หลับตานอนทันที เพราะถ้ามัวจ้องตากันอยู่อย่างนี้ เขาคงจะไม่มีทางได้นอนแน่ๆ

.

.

" อรุณสวัสดิ์ครับคุณมาร์ช "

     เป็นครั้งแรก ที่ตื่นขึ้นมาแล้วเจอคนบางคนนอนอยู่ข้างๆกันบนเตียง ความรู้สึกมันเป็นแบบนี้เองสินะ ความรู้สึกที่อยากจะนอนไปพร้อมใครสักคนและตื่นมาพร้อมใครสักคนน่ะ เขาส่งยิ้มให้บีบีหนึ่งที และหันมองนาฬิกาที่ข้างพนัง เจ็ดโมง? ทำไมเจ้าตัวถึงตื่นไวขนาดนี้

" ทำไมตื่นเช้า "

" ผมออกไปใส่บาตรมาครับ "

" หืม ? "

" คิ คุณคงจะไม่เชื่อ แต่จริงๆนะครับ ผมไปใส่บาตรกับแม่คุณมา " เขาออกไปใส่บาตรกับคุณแม่คุณมาร์ชมาจริงๆ 


เพราะตนตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืดของวันนี้  น่าจะซักประมาณตีห้าครึ่งถึงหกโมงได้ จากนั้นจึงลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็กลับมานอนต่อ แต่ก็นอนไม่หลับอีกเลย หันไปมองดูคุณมาร์ชที่ยังคงนอนอยู่ คงหลับฝันดีสินะถึงยิ้มออกมานิดๆแบบนี้น่ะ ตนจึงไม่อยากปลุกปล่อยให้อีกฝ่ายนอนต่อ


สักพักก็ได้ยินเสียงดังมาจากบริเวณด้านล่างของบ้าน น่าจะมีคนตื่นแล้ว จึงตัดสินใจเดินลงไปดู ก็พบกับเหล่าคุณแม่บ้านและคุณแม่คุณมาร์ชที่อยู่ในห้องครัว เหมือนกำลังเตรียมของอะไรสักอย่างอยู่เขาจึงเดินเข้าไปหาพร้อมบอกกับว่า " มีอะไรให้ช่วยไหมครับ " คุณแม่ท่านเพียงส่งยิ้มหวานมาให้และไม่ได้ให้เขาช่วยทำอะไร ท่านเพียงเอ่ยปากชวนเขาว่า " ไปใส่บาตรด้วยกันไหมจ๊ะ " เขาจึงตอบตกลงไปทันที ก็นานแล้วเหมือนกัน ที่เขาไม่ได้ทำอะไรแบบนี้เลยเพราะไม่มีเวลา 


จากนั้นเขาก็เข้าไปช่วยคุณแม่บ้าน ถือดอกไม้และของใส่บาตรบางส่วนออกไปรอพระที่ด้านนอกของตัวบ้าน รอไม่นานนักพระท่านก็มา เราจึงเริ่มใส่บาตรกันทั้งที แล้วก็รับศีลรับพรจากพระท่าน เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นเราก็เดินเข้ามา แล้วเขาก็ขอตัวขึ้นบนห้องเลย


เปิดประตูเข้ามา ก็พบว่าคุณเจ้าของห้องยังคงหลับอยู่เหมือนเดิม และเพราะว่าคุณมาร์ชยังไม่ตื่น เขาจึงเดินย่องเบาๆเข้าไปนั่งบนเตียงใกล้ๆแทน และนั่งมองคุณเขาที่นอนหลับอยู่ ตนค่อยๆก้มหน้าลงไปใกล้ๆ ฟังเสียงลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอของอีกฝ่าย สารภาพเลยว่าอิจฉาสุด ขนาดคุณเขาหลับก็ยังดูดี ไม่เห็นยุติธรรมเลย อย่างเขาน่ะนะ ตอนหลับคงไม่ได้ดูดีแบบนี้แน่ๆเชื่อเถอะ เหมือนคุณเขาจะเริ่มขยับตัวตื่น เขาจึงดีดตัวขึ้น ลุกขึ้นมานั่งดีๆ สักพักอีกฝ่ายก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา เขาจึงกล่าวอรุณสวัสดิ์กลับไปแทน

" ตื่นได้แล้วครับคุณมาร์ช "

" ครับ "

" ผมขอตัวอาบน้ำก่อนนะ "

พยักหน้าส่งกลับไปเป็นอันเข้าใจ และมองดูบีบีกำลังเดินเข้าห้องน้ำไป ขยับตัวเองลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงดีๆ พลางหาวออกมานิดๆ ที่ตนหลับยาวขนาดนี้เพราะเมื่อคืนกว่าเขาจะนอนก็ปาไปเกือบห้าทุ่มได้ เพราะมัวแต่นอนจ้องอีกฝ่ายที่หลับก่อนเขาซะอีก นอนมองดูคนตัวเล็กที่หลับตาพริ้ม มองแพขนตายาว มองสันจมูกโด่ง และริมฝีปากเยลลี่ของอีกฝ่าย ให้ตาย ทำเอาเขาเกือบไม่ได้นอน

เมื่อรู้สึกว่าตื่นเต็มตาแล้วก็ก้าวขาลงจากเตียง หยิบเสื้อผ้าและผ้าขนหนูออกไปจัดการธุระส่วนตัวบ้าง เพราะหลังจากกินข้าวเสร็จเขาจะพาบีบีกลับไปส่งบ้านเลย

     ใช้เวลาไม่นานนัก เราทั้งคู่ก็ทำธุระส่วนตัวจนเสร็จ แล้วก็พากันลงมาด้านล่าง ก็พบกับชายหญิงผู้เป็นนายของบ้านบ้านนั่งอยู่ก่อนแล้ว พวกเขาจึงนั่งลงและเริ่มรับประทานอาหารบ้าง บรรยากาศบนโต๊ะยังคงเป็นไปอย่างปกติไม่ได้เกร็งเท่ากับเมื่อวานแล้ว เขาผ่อนคลายมากๆและเอ็นจอยไปกับอาหารทุกๆอย่างบนโต๊ะ ที่รสชาติอร่อยมากๆ ต้องขอบคุณคุณมาร์ชจริงๆ ที่ทำให้เขาได้กินอาหารอร่อยๆแบบนี้

เมื่อคิดว่าได้เวลากลับ เขาก็กล่าวลาเจ้าของบ้านทันที พร้อมกับยกมือไหว้สวัสดีคุณพ่อคุณแม่ของคุณมาร์ช และกล่าวขอบคุณที่ให้เขาพักที่นี่หนึ่งคืน แถมยังได้ร่วมทานอาหารด้วยกันตั้งสองมื้อ ผู้ใหญ่ทั้งสองคนเพียงส่งยิ้มมาให้และบอกกับเขาว่าไม่ต้องเกรงใจ ยินดีต้อนรับเสมอ สามารถมาที่นี่ได้ตลอดเวลา และกำชับกับคุณมาร์ชว่าให้ขับรถดีๆ เมื่อกล่าวคำร่ำลากันเสร็จเราทั้งคู่ก็ขึ้นรถและขับออกจากบ้านทันที

.

.


     จากบ้านคุณมาร์ชมาที่บ้านของเขาใช้เวลาสักยี่สิบนาทีได้ เมื่อกลับมาก็พบว่าประตูบ้านถูกล็อคอย่างดี เขาจึงรู้ได้ทันทีว่ายูโนยังไม่ตื่นอย่างแน่นอน คุณมาร์คบอกว่าหลังจากส่งเขาเสร็จก็จะไปหาคุณแจ๊สกับคุณเดฟต่อ เลยขอกลับเลย เขาพยักหน้าเป็นอันเข้าใจ และก็กล่าวพูดกับอีกฝ่ายก่อนจะลากัน

" ขอบคุณนะครับคุณมาร์ช "

" เรื่อง "

" สำหรับทุกอย่างเลยครับ "

" ผมเต็มใจ "

" ขับรถดีๆ เสร็จธุระแล้ว ไลน์มาหากันหน่อยนะครับ "

ร่ำลากันเสร็จ เขาก็ยกมือขึ้นบ๊าบบายคุณมาร์ชหนึ่งที คุณเขาก็เริ่มสตาร์ทรถและเหยียบคันเร่งออกไป ตนยังยืนมองจนรถคันนั้นขับออกไปจนลับสายตาไปแล้วถึงหันหลังเตรียมเดินเข้าบ้าน 


เมื่อมองตรงไปด้านหน้าก็พบกับยูโนที่ยืนอยู่หน้าประตูและส่งยิ้มกวนๆมาให้ เชิงแซวๆ รู้เลยว่าอีกฝ่ายต้องซักไซ้เขาแน่ๆ จึงทำทีเป็นไม่สนใจและเดินเข้าบ้านไป แต่อีกฝ่ายก็ยังคงเดินตามมาพร้อมกับส่งประโยคแซวเขาออกมาอยู่ดี


" นี่ ทำไมถึงไปนอนบ้านคุณเขาได้ครับคุณบีบี "

" ก็อย่างที่บอกไง ฝนตก ขับรถอันตราย "

" หรอ เราไปรับก็ได้ " อีกฝ่ายพูดออกมาพร้อมกับกอดอกทำหน้ากวนๆ

" บอกไปแล้ว แต่คุณมาร์ชไม่ยอม บอกอันตรายเหมือนกัน "

" ไอ้บี "

" ห้ะ "

" แกกะคุณมาร์ชกิ๊กกันหรอวะ "

" ย ยูโน จะบ้าหรอ เปล่า "

" แหนะ ไม่มีพิรุธเลยไอ้บี " 

" ... "

ดูก็รู้ ว่าคงมีซัมติงอะไรกันสักอย่างแน่ๆ เขาดูออกนะว่าบีบีมีใจให้คุณมาร์ชอะ ส่วนคุณมาร์ชน่ะเขาก็ว่าต้องมีใจให้บีบีเหมือนกันนั่นแหละ ไม่งั้นทั้งคู่คงไม่สนิทกันเร็วขนาดนี้หรอก  เขารู้นะว่าทั้งคู่คุยกันทุกวัน คอลหากันทุกคืน บอดี้การ์ดกับเจ้านายที่ไหนเขาทำกันแบบนี้ไม่มีหรอก ทำเป็นซึนกันทั้งคู่ ไม่ยอมบอกชอบกันสักทีเขาล่ะอึดอัดแทนจริงๆ

" แกชอบคุณมาร์ชใช่ปะไอ้บี " 

" เปล่.. "

" นี่เราเพื่อนแกนะเว้ย กล้าโกหกหรอ " หลอกใครก็ได้ แต่มาหลอกเขาน่ะไม่ได้หรอกน่ะ ไม่เนียนไปเรียนมาใหม่เลยไป ปากบอกเปล่าแต่สายตานี่หรอกแหรกเชียว

" ก ก็เออ รู้แล้วจะถามทำไมวะ "

" บอกเขาไปยังอ่ะ "

" ยังอ่ะ "

" ไม่บอกวะ " ในหัวของเขามีแต่คำว่า What ถึงขั้นไปนอนค้างด้วยกันมาแล้ว นึกว่าจะบอกชอบกันไปแล้วซะอีก

" ก็ไม่รู้นี่หว่า ว่าคุณเขาคิดแบบเดียวกันหรือเปล่า "

" อยากรู้ก็ลองบอกดิวะ "

" ... " เงียบ เงียบเลยดิ

" บอกไปเลย เชื่อดิ " 

     เขามองหน้ายูโน พร้อมกับยกคิ้วขึ้นข้างนึงกับส่งยิ้มแหยๆไปให้ ประมาณว่า เอางั้นอ่อวะ จะดีหรอวะยูโน เป็นฝ่ายบอกไปก่อนเนียนะ? แล้วถ้าคุณมาร์ชไม่ได้คิดเหมือนกันล่ะ แล้วความสัมพันธ์ของเราต่อจากนี้จะเป็นยังไงต่อ มันเสี่ยงเกินไปกับผลลัพธ์ที่ได้กลับมาหรือเปล่า

แต่ถ้ายังเป็นอยู่แบบนี้เขาก็คงไม่มีทางรู้สินะว่าอีกฝ่ายคิดกับเขาแบบเดียวกันหรือเปล่า หรือเขาที่คิดไปเองคนเดียว เอาวะ! บอกก็บอก บอกก่อนหรือบอกหลังก็มีค่าเท่ากัน เขาจะเป็นฝ่ายบอกชอบคุณมาร์คก่อนเอง ผลจะเป็นยังไงมาลุ้นเอาละกัน

สู้ๆนะบีบี ไม่ใช่เสียงของยูโนหรอก แต่เป็นเสียงของเขาเองนี่แหละ

.

.

Tbc

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #60 pulin19 (@pulin19) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:16
    บอกเลย บอกเลย สู้ๆ
    #60
    0
  2. #25 PrincessDark (@neeranutdachopip) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 15:26
    คุณมาร์ชชชช น่ารักอ่ะแพ้ผู้ชายแบบนี้
    #25
    0
  3. #17 bbmma9397 (@anjoyanjo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 10:30
    แง้ คุณมากดีมากเลยยยยย
    #17
    0
  4. #16 KuenNun (@KuenNun) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 10:10
    เขิลคุณมาร์ชชชช
    #16
    0