(END) BoubleB #บับเบิ้ลบี [MarkBam]

ตอนที่ 3 : Chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    22 พ.ย. 62


    ใช้เวลาเดินทางไม่นานนักเพราะคุณบอดี้การ์ดขับรถได้รวดเร็วทันใจ ทำให้เราทั้งหมดสามคนเดินทางมาถึงที่งานเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้พวกเขากำลังนั่งอยู่ภายในห้องแต่งตัวนักแสดง ยูโนกับคุณมาร์ชนั่งรออยู่ที่โซฟาด้านข้างในห้อง ส่วนตัวเขานั้นกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่หลังจากที่เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเรียบร้อย ระหว่างนั้นตนกับพี่ๆช่างแต่งหน้าสาวสองสองคน ก็มีโอกาสได้พูดคุยกันนิดหน่อย

" คุณน้องคะ "

" ครับ "

" พ่อหน้าหล่อคนนั้นน่ะ ใครหรอจ้ะ "

เขาหันไปตามสายตาของพี่ๆช่างแต่งหน้าทั้งสองคนที่มองไป ก็พบว่ามีคนสองคนนั่งอยู่ คงไม่ใช่ยูโนหรอกคนที่พี่ๆเขาถามถึงอ่ะ แต่พ่อหน้าหล่อคนที่ว่าน่ะคงจะเป็นคุณมาร์ชสินะ จู่ๆตนก็อมยิ้มขึ้นมานิดๆ จากนั้นก็หันมาตอบคำถามให้กับพวกพี่ๆที่ตั้งอกตั้งใจรอฟังอยู่ 


" บอดี้การ์ดของผมน่ะครับ ชื่อคุณมาร์ช "

" หน้าตาดีมากๆเลยนะคะคุณน้องหามาจากไหนคะเนี่ย"


" ก็.."


" แหม๋ๆๆ เดี๋ยวนี้ถึงกับต้องจ้างบอดี้การ์ดเลยหรอจ้ะ ดังใหญ่แล้วซินะคะน้องบีบี "

    เสียงกระแหนะกระแหนที่ดังแทรกเข้ามาในบทสนทนาก่อนหน้านี้ ไม่ใช่เสียงของพี่ๆช่างแต่งหน้าทั้งสองคน แต่เป็นเสียงใครคนหนึ่งที่เขาไม่เคยรู้จัก คงน่าจะเป็นทีมงานหรือใครสักคนในที่นี่แหละถึงได้เข้ามาในห้องนี้ได้ ถ้าเป็นบีบีแบบเมื่อก่อนคงจะนั่งยิ้มหน้าเจื่อนไม่แก้ตัวหรือกล้าเถียงอะไรไปแล้ว แต่เขาตอนนี้จะไม่เป็นอย่างนั้นอีกแล้วล่ะ

คนตัวเล็กหันไปมองจ้องหน้าของบุคคลนั้นที่เข้ามาใหม่หนึ่งที พร้อมกับส่งยิ้มกับเสียงหวานๆของตัวเองเอ่ยประโยคตอบคำถามกลับไป

" ก็ป่าวหรอกครับ พอดีช่วงที่ผ่านมามีปัญหานิดหน่อยอย่างที่ทุกคนคงรู้ ว่าผมโดนซาแซงตาม มันน่ารำคาญ! "

" ... "

" ที่มีบอดี้การ์ดก็เพื่อความปลอดภัยของผมเอง ไม่ใช่ว่าเพราะผมเริ่มดังหรืออะไร มีใครสงสัยอะไรอีกไหมครับ ถามมาได้เลยฮะ "

เมื่อตนพูดจบทั้งห้องก็เงียบสนิททันที ไม่มีใครถามหรือพูดอะไรออกมาอีก พี่คนนั้นหน้าเจื่อนนิดๆคงไม่คิดว่าจะตนจะตรอกกลับสินะ พี่คนนั้นปั้นหน้าส่งยิ้มปลอมๆมาให้ แล้วก็เดินเชิดหน้าออกจากห้องไป ตนจึงถอนหายใจน่าเบื่อหน่ายออกมา เห้อ เขาเบื่อ เบื่อรอยยิ้มเสแสร้งพวกนั้นเป็นที่สุด ก็ไม่ได้ต้องการจะทะเลาะกับใครหรอกนะ แค่ต้องการจะอธิบายก็เท่านั้น หวังว่าคงจะเข้าใจแล้วไม่เอาไปพูดต่อแบบผิดๆก็แล้วกัน

.

.


    ในห้องแต่งตัวตอนนี้ เหลือแค่ตัวเขากับคุณมาร์ชอยู่กันแค่สองคนเท่านั้น พี่ๆช่างแต่งหน้าคนอื่นๆออกไปกันหมดแล้ว ส่วนยูโนก็ออกไปไหนไม่รู้เหมือนกัน ระหว่างที่นั่งเฉยๆไม่มีอะไรจะทำ ตนจึงหันไปมองจ้องคนหน้าหล่อที่นั่งเล่นมือถืออยู่บนโซฟาในห้องแทน เพิ่งจะมีเวลาพิจารณามองดูดีๆอีกครั้งชัดๆ ว่าคุณเขาน่ะ..หล่อว่ะ ตาคม จมูกโด่ง หน้าตาดีกว่าดาราบางคนซะอีก ถึงวันนี้จะใส่แค่เพียงเสื้อยืดกับเสื้อแจ็คเก็ตหนังสีดำ เกงยีนส์รองเท้าผ้าใบแบรนด์ดังธรรมดาๆ กับผมที่เซ็ทจัดทรงขึ้นไปลวกๆแบบนั้น มันช่าง..ไปเป็นดาราได้เลยเอาจริงๆ

แต่เหมือนจะมองจ้องนานจนเกินไป จนคุณเขาคงรู้สึกได้ ถึงได้เงยหน้าขึ้นมาจ้องตาเขากลับแบบนี้ ตนจึงทำทีหันหน้าหนีและเบนสายตาหนีไปมองอย่างอื่นแทน

" มองผมทำไม "

หึ แต่เหมือนหนีจะไม่ทัน เพราะอีกฝ่ายดันถามแบบนี้ออกมา ตนจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้หน้ากระจก เดินเข้ามาหาคุณมาร์ชที่โซฟา และนั่งลงข้างๆกันแทน

" แค่คิดว่า คุณหน้าตาดีครับ "

" ... "

" ไปเป็นดาราได้เลยนะ ดังชัวร์ "

" ไม่อ่ะ "

" ทำไมอะครับ "

" ไม่อยากเป็น "

หลังจากได้ยินคำตอบจากปากคุณมาร์ช เขาก็หลุดขำพรืดออกมาทันที ช่างเป็นคนเถรตรงจริงๆ คิดแบบไหนก็ตอบออกมาแบบนั้น น้อยคนที่จะคิดแบบนี้ บางคนพอมีโอกาสก็ต้องรีบคว้าเอาไว้ แต่คุณเขากับไม่สนใจโอกาสนี้เลยสักนิด ตนพยักหน้ากลับไปเป็นอันเข้าใจและจบบทสนทนาลง หันไปคว้ากระเป๋าสะพายของตัวเองขึ้นมาถือไว้ ล่วงมือหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเล่นฆ่าเวลา เปิดดูsnsโซเชี่ยลต่างๆไปพลางๆ เพราะอีกตั้งสิบห้านาทีถึงจะได้เวลาเริ่มงาน เมื่อกดเข้าไปในไอจีก็ต้องตกใจ เมื่อยอดกดไลท์ ยอดคอมเม้นท์ หรือว่ายอดผู้ติดตามต่างพุ่งขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ กดเข้าไปอ่านในคอมเม้นท์รูปล่าสุดที่เพิ่งโพสต์ลงไป ก็กำลังเป็นที่ฮือฮาอย่างมาก ว่าคนที่ถ่ายรูปคู่กับเขานั่นน่ะคือใคร มีทั้งคนที่หาวาร์ปและก็มีคนที่แจกวาร์ปเช่นกัน เขาจึงใช้โอกาสนี้เข้าไปดูในวาร์ปนั้นบ้าง

หน้าไอจีของคุณเขา ไม่มีข้อมูลอะไรเลยสักนิด มีเพียงแค่รูปๆเดียวที่โพสต์ลงล่าสุดเมื่อหนึ่งปีที่แล้ว คือรูปสมัยใส่ชุดนักศึกษาของคุณเขาน่ะ คงน่าจะประกวดอะไรสักอย่างสินะเพราะมีสายสะพาย ขนาดในรูปหน้าตาบึ้งตึง ยังได้ยอดไลค์ตั้งเป็นหมื่นเป็นพัน เห็นไหม ตนบอกแล้วว่าถ้าคุณเขาไปเป็นดาราน่ะ ดังแน่นอน แถมเมื่อก่อนหน้าตาตอนนั้นเป็นยังไงตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิมแบบนั้น ไม่เปลี่ยนเลยจริงๆ

" ลงรูปไปแบบนั้นจะไม่มีปัญหาหรอ "

สักพักคุณมาร์ชที่นั่งอยู่ด้านข้างก็เอ่ยปากถามกันออกมา คงน่าจะหมายถึงรูปที่เขาเพิ่งโพสต์ลงไปในไอจีละมั้ง นึกตามคำพูดของคุณเขาอยู่พักนึงเหมือนกันว่ามันจะมีปัญหาไหม แต่ก็คงไม่มีหรอกมั้ง เพราะไม่ได้กระทบอะไรเกี่ยวกับเรื่องงานสักหน่อย

" ไม่หรอกครับ เป็นการแนะนำคุณไปด้วยไง "

" ... "

" อีกหน่อยเราก็ต้องทำงานร่วมกัน แฟนคลับคงเห็นคุณบ่อยขึ้นน่ะครับ " ตอบคำถามคุณมาร์ชกับไป เพื่อไม่ให้คุณเขากังวล มันก็จริงอย่างที่เขาพูดนั้นแหละ

" เรายังไม่รู้จักกัน "

" งั้นเรามาทำความรู้จักกันให้มากขึ้นกว่านี้ดีไหมครับ "

    คนตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ กล่าวประโยคเมื่อครู่ส่งมาให้กับเขา พร้อมกับรอยยิ้มหวานๆมาหนึ่งที เจ้าตัวยิ้มกว้างจนตาหยีน่ารักดี มุมปากของเขากระตุกยิ้มขึ้นมานิดๆเมื่อได้มองรอยยิ้มของอีกฝ่าย 


อือ ที่คิดไว้ตอนแรกก็แค่มาทำงานเฉยๆแค่นั้น ไม่ได้อยากผูกมิตรหรือสนิทกับใคร แต่พอมาพิจารณาดูอีกทีแล้ว อีกหน่อยเราก็ต้องทำงานร่วมกันจริงๆ ก็น่าจะต้องทำความรู้จักกันมากขึ้นกว่านี้จริงๆนั่นแหละ ถึงจะไม่ค่อยชอบสนิทกับใครเท่าไหร่ แต่จะละเว้นคนตัวเล็กไว้หนึ่งคนแล้วกัน อ่อ ผู้จัดการเขาด้วยก็ได้

.
.

" คุณมาร์ชผมตื่นเต้น "

    ถึงจะเคยขึ้นเวทีมาหลายร้อยครั้งได้แล้ว แต่ก็ยังคงตื่นเต้นอยู่ดี แต่ละครั้งที่ขึ้นโชว์ก็จะให้ความรู้สึกแตกต่างกันออกไป ยิ่งครั้งนี้ยิ่งตื่นเต้นเป็นพิเศษ เพราะเขาได้ร้องเพลงประกอบซี่รี่ย์ของเรื่องนี้ และต้องร้องเป็นโชว์แรกเปิดงาน แถมงานวันนี้ยังรวมเหล่านักแสดงแนวหน้าของวงการไว้มากมาย เขาที่เปรียบเหมือนนักแสดงหน้าใหม่จึงกดดันเป็นพิเศษ เพราะตนต้องการจะลบคำสบประมาทของเหล่าแอนตี้แฟนเหล่านั้นให้ได้ คำว่าเขาไม่มีฝีมือมากพอ ร้องเพลงก็งั้นๆ แสดงก็แข็งๆ ที่เข้าวงการได้ก็เพราะใช้เส้นสาย คำพูดพวกนี้ประโยคถากถางเหล่านี้เขาได้รับมันมาตลอดเกือบสองปีตั้งแต่เข้าวงการ เพราะฉนั้นวันนี้ตนจึงต้องทำมันออกมาให้ดีที่สุด

" ผมต้องทำยังไง "

หึ หลุดขำออกมาเบาๆ เกินคาดนิดหน่อย เมื่อได้ยินคุณเขาตอบกลับมา

" ให้กำลังใจผมหน่อยได้ไหมครับ "

กำลังใจหรอ เขาให้กันยังไง คนตัวโตคิดอยู่ในใจ ตัวเขานั้นไม่รู้หรอก ก็ไม่เคยทำให้ใครนิ เจ้าตัวนึกคิดกับตัวเองว่าถ้าทำแบบนี้ได้ไหม แบบที่แม่ของเขาชอบทำกับตัวเขาบ่อยๆตอนเด็กๆ 


คนตัวโตเอื้อมมือข้างนึงของตน ไปคว้ามือของอีกฝ่ายขึ้นมาจับไว้ อีกฝ่ายดูเหมือนจะตกใจนิดๆ จากนั้นก็ก้มลงไปมองที่มือของเราที่จับกัน สักพักเจ้าตัวก็เงยหน้าขึ้นมามองจ้องตากับเขา


" สู้สู้นะ " และนี่คือสิ่งที่ตนกล่าวออกไป ไม่รู้ว่าจะช่วยได้มากน้อยแค่ไหน แต่ก็หมายความอย่างที่พูดจริงๆ

หึ ให้ตายเถอะ จู่ๆก็เขินผู้ชายด้วยกันเองเฉยเลยวะ เสียอาการชะมัด ก็มันไม่เคยมีใครทำอะไรแบบนี้ให้เขามาก่อนนิหว่า แม้แต่ยูโนก็เถอะ ความรู้สึกมันเหมือนกับได้รับกำลังใจจริงๆเลย

" ขอบคุณครับ " 

" บี จะได้เวลาขึ้นแล้ว " 

เป็นเสียงของยูโนที่ตะโกนดังเข้ามาภายในห้องแต่งตัว เพื่อบอกกับตนว่าจะได้เวลาขึ้นโชว์แล้ว เจ้าตัวเดินเข้ามาตบที่ไหล่เขาปุๆเบาๆสองทีพลางให้กำลังใจ เขาจึงส่งยิ้มกว้างกลับไป วันนี้ได้กำลังใจทั้งจากเพื่อนทั้งจาก..จากคุณเขา แค่นี้ก็มากพอแล้วจริงๆ ขอบคุณมากนะ

.

.

     หลังจากที่บีบีออกไปแล้ว คนตัวโตจึงเดินออกมายังด้านนอกบ้าง เพื่อดูโชว์หน้างานตอนนี้ ตนที่เป็นบอดี้การ์ดของบีบี จึงได้สิทธิพิเศษให้เข้าอยู่ในงานได้ และอยู่ในพื้นที่ส่วนของสตาฟ ตนจ้องมองขึ้นไปยังบนเวที มองดูบีบีกำลังร้องเพลงอย่างตั้งอกตั้งใจ เป็นครั้งแรกที่ได้ฟังเสียงของบับเบิ้ลบีร้องแบบสดๆชัดๆ และวันนี้เจ้าตัวร้องเพลงช้า ไม่ใช่เพลงเร็วแรปอย่างเคย เขายอมรับว่าเสียงนุ่มทุ้มนั้นมัน..ไพเราะจริงๆ

คนตัวโตหยิบยกโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือขึ้นมา กดเข้าไปที่กล้องถ่ายรูป แช๊ะ! และกดถ่ายลงไปหนึ่งที จากนั้นก็เข้าไปที่ไอจีของตัวเองที่ปล่อยทิ้งร้างมาเป็นปีๆได้แล้ว และก็โพสต์บางอย่างลงไป เสร็จแล้วก็เก็บมือถือนั้นลงไปในกระเป๋ากางเกง กลับมารับชมการแสดงเบื้องหน้าต่อ มองดูเหล่าผู้คนในงานที่กำลังนั่งฟังคนตัวเล็กร้องเพลงอย่างตั้งใจ หลายคนต่างตกอยู่ในพะวังของเสียงอันไพเราะนั้น เขาเชื่อแล้วว่าเจ้าตัวเก่งจริงๆ ที่ตื่นเต้นขนาดนี้แต่ก็ยังสามารถสะกดผู้ชมไว้ได้อยู่หมัดทีเดียว ..



.

.


Tbc



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #74 tomochantoonkung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 08:34
    ไหนบอก ไม่ค่อยอะไรไงคะ คุณมาร์ช ผมขี้เบื่องี้ ไม่เบื่อแล้วมั๊งตอนนี้
    #74
    0
  2. #54 pulin19 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 10:49
    ว้าวววววว ลงรูปกันด้วยอ่ะ
    #54
    0
  3. #5 neeranutdachopip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 10:34
    มีพงมีโพสรูปน้องนะคะพี่มาร์ชชชช
    #5
    0