(END) BoubleB #บับเบิ้ลบี [MarkBam]

ตอนที่ 23 : Chapter 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    12 ก.พ. 63

       ถึงประเทศไทยจะดูเหมือนเปิดกว้างขึ้นหรือยอมรับคนกลุ่มLGBTได้แล้ว แต่เอาเข้าจริงๆกลับไม่ใช่อย่างนั้น


ยังมีคนอีกจำนวนไม่น้อย ที่ยังคงไม่เปิดใจยอมรับเรื่องพวกนี้ หรือแม้แต่เรื่องของบีบีเองก็เช่นกัน ถึงแม้ว่าเขานั้นจะไม่ต้องปกปิดสถานะตัวเองกับสังคมแล้ว ใช่ว่าแอนตี้จะหันมารัก หรือเปลี่ยนมาชอบตนมากขึ้นซะเมื่อไหร่ แต่น่าแปลกใจที่คนกลุ่มนั้นกับไม่ได้มีอิทธิพลทางความรู้สึกหรือจิตใจของเขาอีกแล้ว 


ไม่ใช่ว่าเขาอวดเก่งหรืออะไรหรอกนะ เพียงแต่เขาแค่โตขึ้นต่างหาก

    บีบีค้นพบว่าสิ่งเดียวที่จะทำอะไรเขาได้นั้นคือความจริง หากเรื่องไหนไม่ใช่เรื่องจริงเขาก็จะไม่เก็บคำพูดพวกนั้นมาใส่ใจอีก คำวิจารณ์ต่างๆนาๆที่ถูกส่งมา บีบีก็พร้อมที่จะรับฟังเสมอ หากเรื่องใดที่เขาทำไม่ดีหรือผิดพลาดอะไรไปก็พร้อมจะแก้ไขปรับปรุง เพื่อให้เป็นบับเบิ้ลบีที่ทุกคนภูมิใจ ไม่ให้ทุกๆคนต้องผิดหวังในตัวของบับเบิ้ลบีคนนี้ ส่วนคำดูถูกต่างๆนาๆที่ไม่ได้เกิดประโยชน์แก่ตัวเอง เขาก็จะโนสนโนแคร์ใส่ทันที แค่นี้ชีวิตก็แฮปปี้ขึ้นแล้ว

บอกแล้วไงว่าเขาจะเป็นบับเบิ้ลบีคนใหม่ คนที่มองอะไรๆได้กว้างขึ้น

“ทำอะไรอยู่” เสียงทุ้มที่ดังขึ้นมาจากด้านหลังเรียกให้บีบีหลุดออกจากพะวังของตัวเองแล้วหันกลับไปมอง

บีบียืนส่งยิ้มให้กับคุณมาร์ชคนรักของตน ที่เดินเข้ามาหาพร้อมกับผ้าเช็ดหน้าและขวดน้ำเปล่าในมือ “ขอบคุณครับ” บีบีรับของทั้งหมดโดยที่ไม่ลืมจะกล่าวขอบคุณกลับไป

“เหนื่อยไหม” สองคำสั้นๆ ที่ยังคงกินใจคนฟังได้เสมอ

“นิดหน่อยครับ” ไม่มีอะไรที่จะต้องโกหก เพราะก็เหนื่อยจริงๆ

    วันนี้บีบีอยู่ ณ สถานที่ที่หนึ่ง เป็นฮอลล์กว้างขนาดใหญ่และมีไว้เพื่อรองรับผู้คนจำนวนมากมากกว่าหลักพันคน สาเหตุที่ต้องมาที่นี่ก็เพราะบีบีกำลังจะมีคอนเสิร์ตแรกเป็นของตัวเองนั่นเอง

เรียกได้ว่าเป็นคอนเสิร์ตสายฟ้าแลบก็ว่าได้ เพราะจัดแบบกระทันหันสุด ใช้เวลาเตรียมงานไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำ เหตุผลก็เพราะว่าเจ้าตัวอยากจะให้งานนี้เกิดขึ้นในช่วงธันวาคมคริสต์มาส วินเทอร์พอดี และกำหนดการก็คือวันพรุ่งนี้ที่จะถึงแล้ว ในตอนนี้ก็ถือว่าพร้อมมากๆแล้วล่ะสำหรับการเตรียมคอนเสิร์ตเล็กๆของตนที่จะถูกจัดขึ้นเพื่อมอบความสุขให้กับแฟนคลับ

    ในตอนแรกที่โปรโมทคอนเสิร์ตออกไปก็ลุ้นอยู่มากๆว่ากระแสจะเป็นยังไง น่าแปลกที่กลับมีคนให้ความสนใจเป็นอย่างมากจึงหายกังวลไปได้บ้าง แต่ก็มีอีกเรื่องที่ยังกังวลก็คือการขายบัตรกลัวว่าจะขายไม่หมด แต่ให้ตายเถอะ ไม่น่าเชื่อ บัตรคอนเสิร์ตของเขาถูกขายหมดทุกที่นั่งในเวลาเพียงสองวันเท่านั้น เรียกได้ว่าสร้างความดีใจให้แก่เขาอย่างมาก แน่นอนว่างานครั้งนี้เขาถึงต้องทุ่มสุดตัว เพื่อให้ทุกอย่างออกมาดีที่สุด เพื่อไม่ให้แฟนๆผิดหวัง งานนี้ถูกจัดขึ้นเพื่อขอบคุณสำหรับทุกๆกำลังใจที่แฟนๆมีให้เสมอโดยเฉพาะ และที่ขาดไปไม่ได้คืออยากขอบคุณทุกๆคนรอบตัวมากๆ ที่คอยอยู่ข้างๆกันแบบนี้ โดยเฉพาะ..คุณมาร์ช

“พี่มาร์ช ขอบคุณนะครับ”

“เรื่องอะไรครับ”

“ไม่มีอะไรครับ แค่อยากขอบคุณเฉยๆ ขอบคุณจริงๆนะครับ” อยู่ๆก็พูดออกไปแบบไม่ทีปี่ไม่มีขลุ่ย พอได้พูดไปแล้วมันก็โล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ก็แค่อยากขอบคุณอย่างที่พูดจริงๆ

“ตรงนั้นน่ะเบาหน่อยๆ” เสียงบุคคลที่สามที่แทรกเข้ามาจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้าผู้จัดการส่วนตัวของเขา ยูโนนั่นเอง ที่เดินเข้ามาในฮอลล์พร้อมกับคุณแจ๊ส แถมยังส่งสายตาล้อเลียนมาให้ แต่ถามว่าแคร์หรอ

หึ ไม่อ่ะ เขาโชว์หวานมากกว่าเดิมโดยการสวมกอดเข้าไปที่รอบเอวคนรักของตนอย่างคุณมาร์ชเอาไว้หลวมๆ จากนั้นอีกฝ่ายก็กอดตอบแถมยังรัดแน่นกว่าเดิมอีกต่างหาก เรียกได้ว่าโชว์หวานของจริง เลยทำให้ได้ยินเสียงแซวจากคนอื่นๆที่อยู่ในฮอลล์นี้ดังขึ้นมาอีกละลอกด้วย ลืมไปได้ไงนะว่าเราไม่ได้อยู่ที่นี่กันแค่สามสี่คน ยังมีพี่ๆทีมงานอยู่ในนี้เยอะแยะไปหมด ทั้งทีมเสียงทีมไฟ ทีมแดนเซอร์อีก น่าอายจริงๆ ไอ้บีเอ้ย

แต่ถ้าจะอายแล้วได้อ้อมกอดอุ่นๆแบบนี้น่ะนะ เขายอมอายละกัน 
.
.

    และแล้ววันนี้ก็มาถึง วันที่คอนเสิร์ตครั้งแรกในชีวิตของบีบีกำลังจะเริ่มต้นขึ้น การแสดงมีกำหนดการเริ่มต้นขึ้นในเวลาสิบแปดนาฬิกาหรือหกโมงเย็น ตอนนี้ห้าโมงกว่าๆแล้วและบีบีก็มาสแตนบายรอเรียบร้อยแล้วเช่นกัน

ตอนนี้บีบีอยู่ในห้องแต่งตัวหลังเวที เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าและแต่งตัวเสร็จแล้วเรียบร้อย ระหว่างนี้ก็มีเข้าโซเชี่ยลไปพลางๆเช็คกระแสอยู่เรื่อยๆ พบว่าแฟนคลับหลายคนต่างทยอยกันเข้ามาแล้ว เลยยิ่งทำให้ตื่นเต้นเอามากๆ จนกินอะไรไม่ลงนอกจากน้ำเปล่า บีบีเอาแต่นั่งอยู่หน้ากระจกกำมือเข้าหากันแน่น รับรู้ได้ถึงความประหม่าของตัวเอง ถึงจะเตรียมความมั่นใจมาขนาดไหนแต่พอเอาเข้าจริงๆก็ยังตื่นเต้นมากอยู่ดี

บีบีสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อคุณมาร์ชมายืนซ้อนหลัง แล้วเอื้อมมือมาแตะบ่าของเขา เพราะมัวแต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จนไม่ได้ยินที่คุณมาร์ชเรียก

“ครับ?”

“จะได้เวลาแล้วนะ”

“ครับ” พูดจบก็ยืนขึ้นพร้อมกับหันหน้ามาหาคุณมาร์ช ในเวลาที่ไม่มั่นใจแบบนี้อย่างน้อยก็ยังมีคุณมาร์ชที่คอยอยู่ข้างๆกัน

บีบีก้มลงมองมือทั้งสองข้างของตัวเอง ที่ถูกอีกฝ่ายจับไปกอบกุมไว้ เขายิ้มกว้างขึ้นทันทีเมื่อเหตุการณ์ในตอนนี้ คับคล้ายคับคลากับภาพในอดีตเมื่อครั้งที่เราเจอกันวันแรก

“สู้ๆนะ” และยิ่งยิ้มกว้างมากเดิม เมื่อมันเป็นเช่นนั้นจริงๆ

แต่คราวนี้อาจจะต่างไปหน่อย เมื่อเขาปล่อยมือคู่นี้ที่จับกันออก เปลี่ยนไปสวมกอดตอบคนรักแทน “ขอบคุณครับ”

“บี ได้เวลาแล้ว” แน่นอนว่าคงไม่ต้องให้บอกว่าเป็นเสียงของใคร

คราวนี้ยูโนเดินเข้ามาพร้อมกับสวมกอดตนบ้าง ตนจึงไม่รอช้าที่จะกอดตอบกลับไป ต่างฝ่ายต่างรับรู้ได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจของตัวเอง เราต่างรู้ดีว่ากว่าจะมาถึงวันนี้มันยากขนาดไหน เราต้องผ่านอะไรมาบ้าง มาสู้ไปด้วยกันนะ ขอบคุณจริงๆที่อยู่ข้างๆกันมา
.
.

    คนตัวโตออกมาดูโชว์หน้างานในฮอลล์รวมกับคนอื่นๆในพื้นที่ของตัวเองที่ถูกเตรียมไว้ วันนี้เขามาให้กำลังใจคนรักของตัวเอง และแน่นอนว่าตนขนเพื่อนๆมาด้วย แต่จะเรียกอย่างนั้นก็ไม่ถูกทั้งหมด เพราะทุกๆคนต่างก็อยากมางานนี้กันทั้งนั้น

“บีบีแรปโคตรมันส์เลยวะ” เดฟพูดออกมาพร้อมกับปรบมือยกใหญ่หลังโชว์เมื่อครู่จบลงไป อือ มันส์จริงๆอย่างที่เพื่อนเขาว่านั่นแหละ

“เห้ย! นั่นมัน..” แจ๊สอุทานออกมาด้วยความตกใจ ต่างจากแฟนๆในฮอลล์ที่ต่างกรี๊ดกร๊าดกันออกมา เมื่อเห็นยีนส์ขึ้นไปโผล่อยู่บนเวที

“อือ เกรซพิเศษ”

“ซุ่มนิหว่า ไม่เห็นบอกเลย”

“เออ นั่นดิ ตอนแรกยีนส์มันยังอยู่อยู่เลย แม่งวาร์ปไปตอนไหนวะเนี่ย ไวชะมัด”

ทั้งเดฟและแจ๊สต่างก็พูดคุยออกมา ไม่เหมือนเจียร์กับยูโนที่ต่างให้ความสนใจกับการแสดงบนเวทีอย่างใจจดใจจ่อ เขาหัวเราะขำนิดๆ ถ้าบอกจะเรียกว่าเซอร์ไพรส์หรอวะ ความคิดนี้น่ะเป็นของบีบีเองที่อยากจะเซอร์ไพรส์แฟนคลับ โดยได้ความร่วมมือจากยีนส์เป็นอย่างดี เจ้าตัวคงทำสำเร็จแล้วล่ะ เพราะแฟนๆต่างตื่นเต้นและสนุกสนานไปกับโชว์พิเศษนี้มากๆ ดีใจแทนเจ้าตัวจริงๆ

    การแสดงคอนเสิร์ตดำเนินมาถึงช่วงตอนท้าย อยู่ในช่วงกำลังกล่าวขอบคุณแฟนคลับของเจ้าตัว และแน่นอนว่าสร้างความฮือฮาอีกครั้ง เมื่อบีบีร้องไห้ออกมา แต่เป็นน้ำตาแห่งความดีใจ ขณะที่ดวงตามีน้ำใสแต่ริมฝีปากยังคงยกยิ้มขึ้นได้ ทำเอาใจคนมองอย่างเขาอยากเดินเข้าไปกอดไว้จริงๆ

“ขอบคุณทุกคนมากนะครับที่มาในวันนี้ คอนเสิร์ตครั้งนี้มีความหมายกับบีมากๆ และแน่นอนว่าจะขาดทุกๆคนไปไม่ได้เด็ดขาดไม่งั้นคอนเสิร์ตนี้จะไม่มีทางเกิดขึ้น ขอบคุณนะครับที่ให้การสนับสนุนมาตลอด บีจะพยายามเป็นคนที่เจ๋งกว่าเดิม เยี่ยมกว่าเดิม เพื่อทุกๆคนนะครับ และก็ขอบคุณพี่ๆเพื่อนๆ ทีมโปรดิ้วต่างๆรวมถึงค่ายด้วยนะครับ อึก ขอบคุณครับ”

หลังบีบีกล่าวจบก็ได้รับเสียงปรบมือ และได้รับกำลังใจจากแฟนๆในฮอลล์นี้เป็นจำนวนมาก เขาเชื่อว่าทุกๆคนจะต้องรักบีบี แบบที่บีบีรักแฟนคลับของเจ้าตัวอย่างแน่นอน
.
.


“ขอบคุณทุกคนนะครับที่มา”

    พอลงจากเวทีบีบีก็ได้เจอกับทุกๆคนที่มา เพื่อนๆพี่ๆคนสนิทอยู่กันครบทุกคนเลย ดีใจจนเกือบทำเอาน้ำตาแตกอีกรอบ ร้องไห้เป็นเกี๊ยวน้ำเลย น่าอายสุดๆ

“ดีใจด้วยนะน้องบี เก่งมากๆ” พี่เจียร์พูดพร้อมกับเข้ามาสวมกอดตนไว้ ขอบคุณพี่เขาจริงๆที่เอ็นดูเขามาตลอด ตนยังคงยืนยันอีกครั้งว่าจะขอบคุณคุณมาร์ชต่อไป ขอบคุณที่พาให้เขาได้มารู้จักกับพี่เจียร์

“สุดยอดไปเลยบีบี ยิ่งเสตจที่คู่กับยีนส์นะ เจ๋งสุดๆ”

“ผมเจ๋งสุดๆไปเลยใช่ปะละ” ยีนส์ตอบคำถามพี่แจ๊สกลับไป พร้อมกับใช้แขนเอื้อมมากอดคอเขาเอาไว้พลางทำหน้าขิงอวด

“เออๆ เอ็งเก่งๆ เก่งทั้งคู่เลย” หึ เรียกได้ว่าสร้างเสียงหัวเราะให้กับทุกๆคนในห้องนี้ได้เป็นอย่างดี

“ฮิ้ววว” แต่เสียงยูโนที่ร้องแซวออกมาเรียกให้ทุกๆคนหันไปมองเป็นตาเดียว พอได้เห็นก็ทำเอาเขาหน้าแดงขึ้นมา กลั้นยิ้มจนปวดแก้มไปหมด

“พี่มาร์ช” คนรักของตนเดินเข้ามาในห้องแต่งตัวหลังเวที พร้อมกับมีดอกไม้ช่อโตในมือ ซึ่งไม่รู้ว่าไปแอบเตรียมไว้ตั้งแต่ตอนไหน

“ยินดีด้วยนะครับบีบีคนเก่งของพี่ เก่งมากๆครับ”

“ฮึก” เขากลายเป็นเกี๊ยวน้ำอีกรอบเมื่อได้ยินประโยคแสดงความยินดีออกมาจากปากคนรัก

คราวนี้เขาไม่อายสายตาของใครที่มองมาทั้งนั้น ตนรีบเข้าไปรับช่อดอกไม้และเข้าสวมกอดคนรักของตนไว้แน่นทันที แน่นอนว่าพี่มาร์ชก็เอื้อมแขนมากอดตอบพร้อมกับจูบลงมาเบาๆบนกลุ่มผมของเขาด้วยหนึ่งทีเช่นกัน ทำให้ตนยิ้มกว้างออกมาไม่หยุด “ขอบคุณนะครับ” ขอบคุณที่ทำให้คนๆนึงมีความสุขขนาดนี้
.
.

“ไปไหนต่อไหม ร้านพี่ดีกว่าพี่เลี้ยงเอง”

    หลังจากจัดการธุระส่วนตัวทุกอย่างเสร็จสิ้นก็ได้เวลาเตรียมเดินทางกลับกันแล้ว ระหว่างนั้นพี่แจ๊สก็พูดถามออกมา เขามองหน้ายูโนสักพักว่าจะเอายังไงแต่ยังไม่ทันได้พูดตอบอะไรก็มีเสียงทุ้มตอบให้ซะก่อน

“ขอบใจ แต่วันอื่นนะ วันนี้บีมีนัดกับกูแล้ว”

“นัด นัดไรวะ” คุณแจ๊สถามออกมาว่าด้วยความสงสัย ไม่ต่างจากเขานัก ที่หันไปมองหน้าคุณมาร์ชเช่นกันนัดอะไร

“ไอ้แจ๊สมึงนิ ไม่ต้องอยากรู้ทุกเรื่องได้ปะ”

“ไรวะ”

“ก็วันนี้มันวันอะไรมึงได้ดูปฏิทินไหม แฟนเค้าจะพากันไปฉลองส่วนตัวมึงนี่นะ..” อ่า เป็นคุณเดฟที่ไขข้อสงสัยทุกอย่างออกมาให้ จริงสิ วันนี้มันวันพิเศษนี่หน่า ลืมได้ไง กลั้นยิ้มอีกแล้ว ดีใจที่อีกฝ่ายยังคงให้ความสำคัญกับเขาเสมอมา

“อ่าๆ โอเคๆ งั้นฝากบีด้วยนะครับคุณมาร์ช บายไอ้บีเจอกันที่บ้านนะ ปะพี่ๆไปกัน..”

“อ่าว ทิ้งกันงี้เลย” ยูโนพูดจบก็พากันเดินเกาะกลุ่มไปกับพี่ๆคนอื่นทันที เหลือแค่เขากับคุณมาร์ชสองคนเท่านั้นที่ยังยืนอยู่ตรงนี้

“เราจะไปไหนครับพี่มาร์ช” เมื่อขึ้นรถได้เขาก็เปิดปากถามทันที

“ไม่รู้เหมือนกัน”

“อ่าว” เขาร้องออกมาเสียงดัง เมื่อได้ยินอีกฝ่ายตอบมาแบบนั้น

“พี่ก็แค่..อยากอยู่กับบีในคืนพิเศษแบบนี้ บีอยากไปไหน พี่ตามใจทุกอย่าง”

ไม่มีอีกแล้วมากลั้นยงกลั้นยิ้ม เขาเปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างเลยต่างหาก เมื่อได้ยินประโยคเลี่ยนๆออกมา อือ นั้นสินะ วันนี้คริสต์มาสนี่หน่า คืนพิเศษแบบนี้ งั้นไป..
.
.

    “ทำไมถึงมาที่นี่”
    คุณมาร์ชถามออกมาเมื่อเราสองคนพากันมาถึงจุดหมายแล้ว

คือ ด้วยความที่ไม่รู้จะพากันไปไหน เขาเลยพาคุณมาร์ชมาดูไฟต้นคริสต์มาสที่หน้าเซ็นทรัลเวิลด์แทน

ปีนี้คึกคักเป็นพิเศษ ถึงจะดึกแค่ไหนแต่ผู้คนก็ยังหนาแน่นอยู่ เพราะในวันสำคัญๆแบบนี้ คู่รักมากมายต่างพากันออกมาเฉลิมฉลองวันศริสต์มาสกันที่จุดจัดแสดงแลนด์มาร์คใจกลางกรุงเทพฯแบบนี้ ไม่ต่างจากเขา ที่เลือกจะพาคนรักของตนมาที่แห่งนี้เช่นกัน

“ไม่รู้อะครับ เห็นใครๆก็ต่างพากันมาดูไฟที่นี่กันทั้งนั้น อีกอย่าง..”

“...”

“นี่เป็นครั้งแรกเลยนะครับ ที่บีได้ออกมาเที่ยวในเทศกาลแบบนี้กับแฟนน่ะ” พูดเองก็เขินเอง บ้าชะมัด เขินจนต้องยกมือข้างนึงขึ้นมาเกาหลังคอตัวเองไว้แก้เก้อ

สักพักคุณมาร์คก็เอื้อมมือข้างนึงของคุณเขา มาจับมือของตนเอาไว้ เราต่างประสานนิ้วมือเข้าหากันอย่างอัตโนมัติ จนนิ้วมือแนบชิดไม่เหลือแม้แต่ช่องว่างให้อะไรรอดผ่านไปได้ และยิ่งทำให้ใจเต้นกว่าเดิมเมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่ายที่บอกกัน “ครับ พี่ก็เหมือนกัน”

    ต่างคนต่างส่งยิ้มให้กัน พร้อมกับกระชับฝ่ามือคู่นั้นให้แน่นขึ้นกว่าเดิม จากนั้นก็ต่างพากันจับจูงเดินไปมาทั่วงานแห่งนี้ด้วยกัน แท่งไฟหลากสีที่ตั้งโชว์ ต้นคริสต์มาสต้นเล็กต้นน้อยที่ถูกวางโชว์ไว้เรียงรายเต็มพื้นที่ไปหมด อากาศคืนนี้ก็ช่างเป็นใจ มีลมพัดเล็กน้อยให้ได้อารมณ์วินเทอร์นิดๆและก็มีหมู่ดาวบนท้องฟ้าให้ได้พอมองเห็นบ้างประปราย มันช่างโรแมนติกจริงๆรู้แล้วแหละว่าใครๆถึงพากันออกมา

ถึงผู้คนที่นี่จะเยอะแค่ไหน พวกเขาทั้งคู่ก็ไม่ได้สนใจเลยสักนิด ไม่ได้สนใจทั้งนั้นว่าจะมีใครจำพวกเขาได้ไหม เพราะในตอนนี้ขณะนี้ราวกับว่าตรงนี้มีแค่เราสองคนเท่านั้นที่อยู่ด้วยกัน อยู่ในโลกที่มีแค่เราสองคน

“ชอบไหม”

“ชอบมากครับ ไฟสวยมากๆ บีถ่ายรูปไว้เยอะเลย”

    เราสองคนพากันเดินมายังบริเวณส่วนอื่นของงานในจุดที่คนน้อย ผู้คนไม่พลุกพล่านเท่าหน้างาน บริเวณวิวชั้นสองของที่นี่ ที่พอมองลงไปยังด้านล่างก็ได้บรรยากาศโรแมนติกอยู่ไม่น้อย

ต่างคนต่างไม่พูดอะไร แค่เพียงประสานนิ้วมือส่งผ่านความรู้สึกถึงกัน แค่ยืนอยู่ข้างๆกันช่วงเวลาแบบนี้ แค่นี้ก็ต่างเป็นความสบายใจให้กันได้แล้ว

“เราก็รู้จักกันมานานแล้วนะ” จู่ๆคุณมาร์ชก็พูดออกมา

“อือ นั้นสิครับ เหมือนเพิ่งผ่านไปเลย” เขาพูดตอบและก็ขำออกมาเล็กน้อย พร้อมกับนึกตามประโยคเมื่อครู่นี้ นั้นสินะ นานแล้วเหมือนกันที่เรารู้จักกัน

“เรามาขอพรกันดีไหมครับ” เขาลองพูดออกไปเพื่อถามความสมัครใจ คุณมาร์ชยิ้มกว้างออกมา แล้วก็พยักหน้าหนึ่งทีเป็นอันว่าตกลง

เราทั้งคู่ต่างยกมือขึ้นมาไว้กลางหน้าอกจากนั้นก็ค่อยๆหลับตาลงแล้วก็ภาวนาขอพร ใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาที จากนั้นเราทั้งคู่ก็ต่างลืมตาขึ้นมา แต่น่าแปลก ที่บีบีกับเห็นอีกฝ่ายจ้องมองมาอยู่ก่อน หรือคุณมาร์ชไม่ได้หลับตานะ

“พี่มาร์ชขออะไรหรอครับ”

“เราล่ะ”

“ผมขอให้ตัวเองมีความสุขแบบที่เป็นอยู่แบบนี้ตลอดไป แล้วก็..ขอบคุณนะครับที่รักกัน ขอให้เราได้มาฉลองคริสต์มาสด้วยกันอีกนะครับ” พูดบอกออกไปแล้ว ทุกความรู้สึกที่มีอยู่ในใจ ช่วยอยู่เคียงข้างกันไปนานๆเลยนะ 

“พี่มาร์ชล่ะ”

“ความจริงพี่ไม่จำเป็นต้องขอพรอะไรแล้วก็ได้ ในเมื่อสิ่งที่ดีที่สุดอยู่ตรงหน้าพี่แล้ว”

“พี่..”

“แต่พี่ก็ขอพร ขอให้บีมีความสุขมากๆในทุกๆวันและยิ้มเยอะๆ พี่อยากเป็นหนึ่งในความสุขของบีนะ” 


“พี่มาร์ช..”


“แล้วก็ขอบคุณนะครับที่ทำให้โลกของพี่เปลี่ยนไป รักบีบีนะครับ”


ดีใจจนพูดไม่ออก ดีใจจนลืมตัวว่าเราต่างอยู่ในที่สารธารณะ แต่วินาทีนี้ก็ไม่อาจมีอะไรมาฉุดรั้งความรู้สึกของเขาไว้ได้อีกแล้ว

     บีบีโพลเข้าสวมกอดคนรักของตนไว้แน่น โดยที่ไม่แคร์สายตาของใครๆทั้งนั้นที่ต่างจ้องมองมา เขาดีใจมากๆจนพูดอะไรไม่ออกเมื่อได้ยินคำว่ารักกันชัดๆออกจากปากของอีกฝ่าย ใจข้างในที่ไม่ได้เต้นเป็นจังหวะแบบนี้มาสักพักแล้ว มันได้กลับมาเต้นรัวไม่เป็นจังหวะอีกครั้งในตอนนี้

เขาเริ่มได้ยินเสียงผู้คนรอบข้างต่างดังรอดมาเป็นระยะๆให้ได้ยิน ว่านั้นใช่ดาราหรือเปล่า ใช่เขาหรือเปล่า หรือได้ยินแม้กระทั่งเสียงกดชัตเตอร์โทรศัพท์ ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะเซฟตัวเองสุดๆ คงไม่ทำอะไรแบบนี้ หรือไม่ก็อาจจะเดินออกจากตรงบริเวณนี้ไปแล้วก็ได้ แต่ไม่ใช่ในตอนนี้ ไม่มีแบบนั้นอีกแล้ว

บีบียังคงยิ้มกว้างออกมาอยู่ตลอดเวลาเมื่อรู้สึกอบอุ่นไปทั้งหัวใจ เขาเงยหน้าขึ้นมาจากอกแกร่งเพื่อมองคนรักของตนได้ชัดๆ วินาทีที่อีกฝ่ายสบตากลับมา เขาก็รู้ได้ทันทีว่า ไม่ว่าต่อจากนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีก ไม่ว่าจะดีหรือจะร้าย เขาก็จะยังมีอีกฝ่ายอยู่ข้างๆแบบนี้ตลอดไปแน่นอน เพราะฉนั้น

“จุ๊บ”

“...”

“รักเหมือนกันนะครับ”

    แช๊ะ! เสียงกดชัตเตอร์รัวๆดังออกมาให้ได้ยินทันที หลังจากที่เขาเงยหน้าขึ้นไปจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปากของคุณมาร์ชหนึ่งทีท่ามกลางสายตาของคนที่อยู่บริเวณนี้

ต่อให้วันพรุ่งนี้จะมีข่าวฉาวเรื่องรูปหลุดออกมาอีกซักกี่รอบ ต่อให้กระแสแอนตี้จะกลับมาลุกฮือขึ้นอีกครั้ง หรือต่อให้ทุกๆคนจะหันหลังให้กับบับเบิ้ลบีคนนี้ บีบีคนนี้ก็จะไม่แคร์อีกแล้ว ในช่วงชีวิตที่ผ่านตั้งแต่เข้าวงการมาได้หลายปี เขาถือว่าตอนนี้ตนเองได้ประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานแล้ว ที่เป็นอยู่ตอนนี้มันดีมากๆแล้ว 

    แต่ตอนนี้บับเบิ้ลบีคนใหม่จะขอทำตามใจตัวเองอีกสักครั้ง ขอแค่ในตอนนี้ วินาทีนี้ ขอแค่ได้ทำตามเสียงใจตัวเอง ขอแค่ให้ได้แสดงให้ได้ตอบแทนความรักที่อีกฝ่ายมีให้กันบ้าง ให้รู้ว่าเขาก็รักอีกฝ่ายมากๆเช่นกัน ไม่ว่าอะไรก็ยอมแลกได้ทั้งนั้น 

บีบีมองลึกเขาไปในดวงตาของอีกฝ่ายเพื่อสื่อความหมาย ขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้เราได้รู้จักกัน ขอบคุณแม้กระทั่งแอนตี้พวกนั้นที่ได้พาคุณมาร์ชเข้ามาในชีวิตของเค้าคนนี้ ขอบคุณจริงๆ สุดท้ายนี้ก็..รักนะครับคุณมาร์ช รักนะคุณบอดี้การ์ดของผม

.
.
End





รอ25คริสต์มาสไม่ไหว ลงเลยละกัน End ขอบคุณคนที่ยังอ่านนะคะ อาจจะจบไม่สวยแต่ตั้งใจเขียนมากๆ ขอบคุณนะฮับ <3


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #75 onea (@doublebonea) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 22:46
    สนุกมากกกกค่ะ มีแง่คิดดีดีเยอะเลย ^^ //ขอบคุณมากนะคะ
    #75
    0
  2. #73 pulin19 (@pulin19) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:45
    จบแบบอบอุ่นหัวใจ^^
    #73
    3
    • #73-1 Imsosaddd (@Imsosaddd) (จากตอนที่ 23)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:22
      แง ขอบคุณนะคะที่ตามอ่านจนจบเลย
      #73-1
  3. #50 FLAHPI (@Plafah16) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 15:38
    น่ารักมากเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบนี้ ขอบคุณที่แต่งให้พวกเราอ่านจนจบ สนุกมากจริงๆค่ะ ไม่จำเป็นต้องหวือหวาอะไรเลย
    #50
    1
    • #50-1 Imsosaddd (@Imsosaddd) (จากตอนที่ 23)
      10 ธันวาคม 2562 / 16:14
      แง ขอบคุณนะคะ <3
      #50-1