ซีรีย์ฟิคชุดมาเฟียที่รัก

ตอนที่ 1 : มาเฟียร้ายพ่ายรัก1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 ม.ค. 61


   สนามบิน...
" เกาหลีจร้าชิงมาแล้ว!!! " เสียงร่าเริงสดใสดังขึ้นภายในสนามบินขาเข้าเรียกสายตาของคนรอบบริเวณให้หันมามองทางต้นเสียง ก่อนจะต้องพากันหลุดยิ้มกับท่าทางน่าเอ็นดูของร่างบางผิวขาวที่เเย้มยิ้มร่าเริงจนเห็นลักยิ้มบุ๋มข้างแก้มพร้อมกระเป๋าเป๋ใบใหญ่ที่ด้านหลัง สองขาพากระเป๋าใบใหญ่เดินออกไปเรียกรถด้วยท่าทางน่ารักที่ทำให้ใครต่อใครต่างเอ็นดู 
" คุณป๊าา น้องชิงถึงเกาหลีเเล้วนะฮะ ตอนนี้น้องชิงกำลังจะไปที่หาหลานนะฮะป๊า ไส้น้องชิงจะส่งรูปของหลานไปฝากน้า ฮะ ชิงก็รักป๊านะ จุ๊บๆฮะ " 
เสียงหวานดังเจื้อยเเจ่วส่งเสียงผ่านโทรศัพท์ จนคนขับรถก็ออดจะยิ้มตามไม่ได้เมื่อเห็นท่าทางสดใสเเบบนั้น ไม่นานนานร่างบางก็มาหยุดยืนอยู่หน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ที่มีชายชุดดำเดินให้ขวักไขว่ ก็พอรู้มาบ้างว่าอดีตพี่เขยนั้นเป็นมาเฟียแต่ไม่คิดว่าจะดูน่าเกรงขามขนาดนี้ อ่า จะรอดไปหาหลานมั้ยเนี่ยจางอี้ชิง ร่างบางสูดหายใจก่อนจะพ้นออกมาอย่างเเรง ก้าวเท้าไปกดกริ่งหน้าคฤหาสน์ทันที ไม่นานชายชุดดำตนใบหน้าเรียบนิ่งหากแต่หล่อเหลาก็เดินน้ำลูกน้องมาอีกสองสามตนมาหยุดยืนตรงหน้าร่างบาง
" คุณเป็นใครมีธุระอะไรกับคนที่นี่ครับ "
" อ อเอ่อ คือ...ผมจางอี้ชิง น้องชายพี่อี้เฟย ครับ " 
สิ้นเสียงหวานชายหน้าหล่อตรงหน้าขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะต่อสายหาใครบางคน 
" ผมจงอินครับ ขอโทษที่เสียมารยาท เชิญคุณอี้ชิงตามผมมาเลยครับ " ชายหน้านิ่งเเนะนำตัวว่าชื่อจงอินก่อนจะเดินนำผมเข้าไปในคฤหาสน์ ก่อนจะพาผมมานั่งที่บริเวณห้องโถงใหญ พร้อมบอกให้รอเจ้านายของตนมาพบ ก่อนเจ้าตัวจะเดินออกหายไปไหนไม่รู้ ร่างบางที่ชอบสำรวจเเละท่องเที่ยวเป็นชีวิตจิตใจนั่งนิ่งได้ไม่นานก็ลุกขึ้นเดินสำรวจบริเวณรอบก้องโถงอย่างเพลิดเพลิน โดยไม่ได้รู้เลยซักนิดว่าคนที่ตนนั้นรอพบมาหยุดยืนมองตัวเองอยู่เงียบๆ 
" คุณมาที่นี่ทำไม " 
เสียงทุ้มที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำให้ร่างบางสะดุ้งเฮือกก่อนจะหันขวับมาทางต้นเสียง  
" อ้า หล่อจัง~ อุ้ย แฮร่ๆ " ร่างบางเผลอหลุดสิ่งที่ตนคิดออกมาเมื่อพบเจ้าของเสียงเป็นชายร่างสูงโปร่ง ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย เส้นผมสีทอง เรียวคิวเข้ม คนตรงหน้าราวกับรูปปั้นเทพบุตรแม้ใบหน้าจะติดเเววเฉยชาและดุดันก็ตาม แต่เมื่อรู้ตัวร่างบางก็รีบตะครุบปากัวเองเเทบไม่ทันก่อนจะส่งยิ้มแหยๆไปให้ร่างสูงตรงหน้า
" ขอโทษฮะ... " เสียงหวานเอ่ยแผ่วเบาพลางก้มหน้าเหมือนเด็กที่ทำผิดละถูกจับได้ 
ร่างสูงมองท่าทางนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ขายาวก้าวเดินมาทิ้งตัวนั่งบนโซฟาตัวกว้าง
" นั่งก่อนซิ "
ร่างบางที่ได้ยินดังนั้นก็ก้าวมาทรุดตัวนั่งฝั่งตรงข้ามร่างสูงทันที
" นายเป็นน้องชายของอี้เฟยงั้นเหรอ "
" ค..ครับ " 
ร่างบางตอบเสียงสั่นเล็กน้อย อี้ชิงคนเก่งกลายเป็นเด็กขี้กลัวไปซะแล้ว  ก็เเววตาคนตรงหน้าดุน้อยซะเมื่อไรล่ะ
" นายมาที่นี่ทำไม "
" คือว่าผมจะมาอยู่ที่เกาหลีซักพักเลยอยากมาเจอหลานน่ะฮะ " ร่างบางเอ่ยตอบเจตนารมย์ที่ตั้งมั่นไว้เมื่อได้มาเกาหลี
" ถ้าฉันไม่อนุญาติ..." ร่างสูงพูดไม่ทันจบร่างบางที่ก้มหน้าไม่สบตาตนก็เงยหน้าขึ้นพูดเเทรกออกมาพร้อมใบหน้าที่จริงจัง
" นะฮะ ให้พบได้พบเธอซักนิดนะฮะ คุณป๊าก็อยากจะเห็นเธอเหมือนกัน ถึงเเม้ว่าคุณกับพี่อี้เฟยจะเลิกกันเเล้ว แต่ในตัวเด็กคนนั้นก็มีสายเลือดของคนตระกูลจางอยู่ได้โปรด ขอให้ผมได้เลี้ยงดูเธอในช่วงที่ยังอยู่ที่เกาหลีได้มั้ยฮะ นะครับคุณคริส " 
ดวงตาเรียวสบเข้ากับดวงตาคมเเน่วเเน่ไร้เเววหวาดหวั่นจากครั้งเเรกที่เจอ ทั้งสองจ้องตากันนิ่งไม่มีใครเอื้อนเอ่ยคำพูดอะไรออกมาจนกระทั่ง..
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น