The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 31 : PTSD

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 190
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    11 พ.ค. 62

"ที่บยอลเป็นคือ PTSD ใช่ไหมฮวาซา"




"ทำนองนั้นค่ะ"




"มันคืออะไรหรอคะพี่ยงซอน"





"PTSD คือ Post-Traumatic Stress Disorder หรือ ความผิดปกติทางจิตใจภายหลังจากเหตุการณืที่มีผลกระทบต่อจิตใจอย่างรุนแรง แล้วแต่ละคนก็จะมีอาการแตกต่างกันไป บางคนหายภายในไม่กี่เดือน แต่บางคนก็หลายๆปีกว่าจะหาย  

มันแย่มากๆ พี่ล่ะเกลียดคนพวกนี้จริงๆ คนที่ทำสิ่งที่เลวร้ายต่อคนอื่น เพราะมันสร้างบาดแผลระยะยาวต่อคนที่ได้รับผลกระทบไม่มากก็น้อย เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเกิดเรื่องแย่ๆอะไรกับคนที่ถูกกระทำบ้าง"






"จริงค่ะ คนชั่วๆก็มีมากทุกวันนนี้" ฮวีอินพูดเสริมในสิ่งที่ยงซอนพูด




ส่วนฮวาซาก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาเลย มีีเพียงความเงียบที่ออกมาจากปากของเธอ





"เราจะช่วยบยอลยังไงได้บ้างล่ะ" ยงซอนถามออกมาเพื่อหาทางออกของปัญหานี้




"ฉันว่าต้องทำให้เค้ารู้สึกถึงความปลอดภัย ในเมื่อพ่อแม่ของมุนบยอลตายไปแล้ว เราก็ต้องสร้างกันเองแล้วค่ะ และหลีกเลี่ยงอะไรก็ตามที่ตอกย้ำเหตุการณ์เลวร้ายในอดีต"

ฮวาซาอธิบายถึงสิ่งที่น่าจะช่วยมุนบยอลได้





------------------------------------------



"อันยองงงงงง พี่มุนบยอล เป็นไงบ้างคะ"

ฮวีอินกล่าวทักทายมุนบยอลเป็นคนแรกหลังผลักประตูเข้าไป





มุนบยอลไม่กล่าวอะไร ได้แต่ยิ้มอ่อนๆให้เท่านั้น


 

"เป็นไงบ้างวะเฮ้ย นอนหลับยาว นอนกินบ้านกินเรือนเลยนะ" 
ฮวาซาพยายามเย้าแหย่ และทำตัวเป็นปกติ





แต่ก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับจากมุนบยอลแม้แต่น้อย














ยงซอนค่อยๆหย่อนตัว นั่งลงบนเตียงที่มุนบยอลนอนอยู่

เธอนั่งข้างๆตัวของคนตรงหน้า 

ค่อยๆ ใช้มือของเธอสัมผัสผมของมุนบยอลอย่างแผ่วเบาที่สุด โดยที่ไม่ได้พูดอะไรออกมา 

ทำเพียงแค่ลูบผมบยอลไปมาเท่านั้น



ดวงตาของทั้งคู่ต่างจับจ้องมองกันและกัน เสมือนพูดคุยกันอย่างเข้าใจ




ฮวาซาเห็นดังนั้นก็สะกิดฮวีอินเบาๆ และชี้ชวนกันออกไปข้างนอกห้อง




ไม่นานทั้งห้องก็เหลือเพียงคนสองคนที่มีจิตใจผูกพันธ์ซึ่งกันและกันอย่างลึกซึ้ง





มุนบยอลค่อยๆยื่นมือไปจับมือของยงซอนที่กำลังลูบผมของตัวเองอยู่




จับดึงหลังมือเข้าหาตัว





บรรจงจุมพิตลงบนหลังมือนั้นเบาๆ 









จากนั้นก็ดึงเอาฝ่ามือของยงซอนไปสัมผัสกับใบหน้าของตัวเอง พร้อมหลับตาลง



รับรู้ถึงสัมผัสอันอบอุ่นและอ่อนโยนของคนที่เธอรัก





"ฉันขอนอนด้วยสิ" ยงซอนเอ่ยขึ้น





บยอลก็ค่อยๆเขยิบให้อย่างโดยดี




ยงซอนแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกันนั้น และดึงหัวของบยอลมาซบที่ไหล่ของตน




ด้านบยอลก็เลื่อนเอาแขนไปกอดคล้องที่เอวของยงซอนไว้อย่างกับเด็กน้อยกอดแม่ไม่มีผิด







ยงซอนก็ลูบผมบยอลไปมาอยู่เรื่อยๆ พยายามให้ความอบอุ่นมุนบยอลให้มากที่สุด เพราะนั่นคือสิ่งที่มุนบยอลต้องการมากที่สุดในเวลานี้ 








และทั้งคู่ก็ต่างพากันตกเข้าไปในภวังค์แห่งการหลับใหลในที่สุด





-------------------------------------------------


'นี่ถ้าไม่รัก ไม่ให้นอนไหล่หรอกนะ เหน็บจะกิน ฮรื้ออออ . T^T' 












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #74 makurona (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 07:54
    มาต่ออีกนะคับบ
    #74
    0