The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 29 : 왜 (WHY?)(2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 130
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    30 เม.ย. 62

" พี่ยงซอน เปิดประตูให้หน่อย"


ฮวีอินพูดพลางเคาะประตูเรียกยงซอนที่อยู่ภายในห้อง





"มาแล้วๆ"




ยงซอนรีบเปิดประตูให้ฮวีอิน และรีบปิดประตูอย่างรวดเร็ว



"รีบเข้ามา"




"มีอะไรหรอคะพี่ยงซอน"




"ก็ช่วงนี้ มันไม่น่าไว้ใจน่ะสิ บยอลบอกต้องระวังตัวไว้    แล้วฮวีอินมาอยู่หน้าห้องพี่ได้ไงเนี่ย แล้วรู้ได้ไงว่าพี่อยู่นี่"






"ก็ฮวาซาน่ะสิคะ เอาหนูมาส่งที่นี่แล้วก็รีบออกไปเลย บอกว่ามีธุระ แล้วก็บอกว่า อยู่กับพี่ยงซอนก็ยังดีกว่าหนูอยู่คนเดียว ยิ่งเซ่อซ่าอยู่"






"5555555  พี่ก็เห็นด้วยอ่ะนะ"




"พี่ยงซอน !!!"



"เอาน่าๆ ว่าแต่ วันนี้มุนบยอลก็บอกว่าออกไปจัดการธุระเหมือนกัน แต่ไม่ยอมบอกว่าเรื่องอะไร ฮวาซาได้บอกอะไรเธอไว้ไหม"







"ไม่เลยค่ะ พอหนูถาม ก็ไม่ยอมบอกเหมือนกัน สองคนนี้มีความลับอะไรกับเรากันเนี่ย"






"ไม่รู้เหมือนกัน"




ก๊อก.  ก๊อก.  ก๊อก




-------------------------------------------------------------




"ความแรงลมเป็นยังไง"





"ทิศทางลมจากทิศตะวันออกไปทางทิศตตะวันตก แต่ความแรงลมไม่มาก ไม่มีผลต่อทิศทางของลูกกระสุน"





"ดี"






"แล้วเมื่อไหร่แกจะมาถึงกันเนี่ย. ฉันรอนานแล้วนะเว้ย"





"เออๆ จะถึงอยู่แล้วเนี่ย เพิ่งส่งฮวีอินเสร็จ"





"แกแน่ใจนะว่าไมมีใครสะกดรอยตามแกไปน่ะ"





"ฉันเช็คแทบจะทุกก้าวที่ฉันเดินเลย เลิกเป็นห่วงยงซอนสุดที่รักของแกมากเกินไปได้แล้ว"




"เฮ้ย แกพูดเรื่องอะไรของแก"




""อย่ามาทำไขสือเลยน่า""




"เออๆ รีบมาเหอะ เดี๋ยวจะไม่ทันการณ์"




ติ๊ด. ติ๊ด ติ๊ดด.    มุนบยอลวางสายที่คุยกับฮวาซาไป





ตอนนี้เธอยู่บนดาดฟ้า กำลังจัดแจงอาวุธยุทโธปกรณ์สำหรับสังหารเป้าหมายที่ได้รับมอบหมาย ซึ่งก็คือนักธุรกิจวัยกลางคนที่ติดอันดับเศรษฐีที่มีเงินมากที่สุดในประเทศ





มุนบยอลนอกจากจะทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดแล้ว ยังมีชื่อเสียงในด้านการแม่นปืนสไนเปอร์ด้วย



เธอมักถูกมอบหมายให้จัดการเป้าหมายรายสำคัญที่ต้องการกระสุนเพียงนัดเดียวเท่านั้น และต้องไม่มีความผิดพลาด





......





...




..




.





ปัง !!!!!!




......


...




.




.




.



"ฮัลโหล เออๆ ฉันใกล้ถึงแล้ว ไม่ต้องโทรมาเร่งแล้ว"






"ฮเยจิน ........"





"อะไร ?"







"แกไม่ต้องมาแล้ว"






"พูดไรวะ จะถึงอยู่อีกไม่กี่บล็ิอคถนนแล้วเนี่ย"






"แกไม่ต้องมาแล้ว ฮึก"





"เฮ้ย . แกเป็นไรวะ ทำไมเสียงแปลกๆ แกร้องไห้หรอวะ"






"ฉันได้ทำสิ่งที่ไม่น่าให้อภัยเข้าไปแล้วว่ะ"





"ทำอะไรวะ แกพูดให้รู้เรื่องหน่อยดิ"





"ฉันพลาดแล้ว . ฮึกๆ "





"หมายความว่าไง"





"ฉันยิงไม่โดนเป้าหมายว่ะ"





"เฮ้ย แล้วมันหนีไปรึยัง แกลองใหม่ได้ไหม"





"ฉันยิงไปโดนเด็กคนนึงตายว่ะ"








**********************





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น