The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 28 : 왜 (WHY?)(1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    3 ก.ย. 61

" หยุดนะ"






"หยุดเดี๋ยวนี้"






"ไม่"





"อย่ายุ่งกับเธอนะ"







"ผมขอร้องล่ะ เราจะยอมทำทุกอย่าง แต่อย่ายุ่งกับแกเลย"






"อย่ายุ่งกับลูกฉันนะ"






"กรี๊ดดดดดดดดดดด"







//////////////////////////////////////





"ยงซอนอา"







"ฮร้าาาา ? "  ยงซอนตะโกนตอบกลับเสียงของมุนบยอลจากในห้องน้ำ 


ใช่แล้ว เธอเพิ่งตื่นนอนและกำลังอาบน้ำอยู่นั่นเอง








" วันนี้ฉันต้องออกไปทำธุระข้างนอกหน่อยอ่ะค่ะ ยงซอนต้องล็อคประตูดีๆ ใครเคาะก็ห้ามเปิดนะ อยู่แต่ในห้อง อยากไปไหนไว้ฉันกลับมาแล้วเราค่อยไปด้วยกันนะ"







"นายว่าอะไรนะ"  ยงซอนตะโกนกลับไปอีกครั้ง เพราะเสียงของมุนบยอลและเสียงน้ำจากฝักบัวทำให้เธอได้ยินมุนบยอลพูดไม่ชัดเลย








แอ้ดด 
"ฉันบอกว่า .."





"เฮ้ยยย นายเปิดประตูเข้ามาได้ไงเนี่ย ! เดี๋ยวก่อนน >o<" 


ยงซอนรีบเอามือมาปิดหน้าอกของตัวเอง พร้อมหันหลังให้กับคนที่สุ่มสี่สุ่มห้าเปิดประตูห้องน้ำเข้ามา





" 5555 ไม่เห็นเป็นไรเลย" บยอลยังไม่วายเดินเข้ามาในห้องน้ำอีก







"อร้ายยย นายทำอะอไร ออกไปนะ ให้ฉันอาบน้ำเสร็จก่อนนนน"






มุนบยอลไม่ฟังอะไรทั้งนั้น เปิดประตูตู้อาบน้ำฝักบัว และเข้าไปอยู่กับยงซอน







"อร้ายยยย นายเข้ามาทำไม เดี๋ยวก็เปียกหมดหรอก บอกให้ออกไปไง"



ยงซอนยังคงหันหลังกอดอกให้มุนบยอลอยู่เช่นเดิม







"ไม่เห็นจะเป็นไรเลย เดี๋ยวก็อาบน้ำเหมือนกัน เปียกก็ไม่เห็นจะเป็นไร  มา ฉันสระผมให้ค่ะ ยงซอนสระผมรึยยัง?"






"ยะ ยะ   ยัง" ยงซอนตอบอย่างตะกุกตะกัก เพราะความเขินอายและไม่รู้จะทำยังไง จะหันไปหาดีหรือไม่หันดี






มุนบยอลบีบยาสระผมใส่มือตัวเอง และจัดการขยี้ผมของยงซอนจากทางด้านหลัง








"อยู่นิ่งๆสิ"








"อ่าาา"  ยงซอนทำตามอย่างว่าง่าย ไม่สามารถขัดขืนอะไรได้







มุนบยอลเห็นอย่างนั้นยิ่งได้ใจ







"คุณคิม ยงซอนเป็นอะไรไปคะเนี่ย ไม่เห็นเก่งเหมือนเมื่อคืนเลย"








"นายว่าไงนะ ! " ยงซอนถูกยั่วโมโห จึงเผลอหันตัวมาหามุนบยอลเพื่อต่อว่า






"0 3 0 วี้ดวิ้วววว "  มุนบยอลแกล้งผิวปากแซวและมองเรือนร่างของอีกคนอย่างได้ใจ








"อย่ามองนะ >< "  ยงซอนรีบหันหลังกลับเมื่อรู้ว่าเป็นกลลวงของมุนบยอล






"หึหึ หันมานี่"   มุนบยอลจับไหล่ของยงซอนและจับหมุนให้เธอหันผชิญหน้าเขาอีกครั้ง 







"สระแต่ข้างหลังมันจะทั่วอะไรล่ะ"






o /////// o ยงซอนได้แต่ยืนกอดอกด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ก้มหน้า ไม่ต่อล้อต่อเถียงอะไรบยอลอีอีก









' ฉันนนึกว่ามุนบยอลจะถอดเสื้อผ้าหมดเหมือนฉันซะอีก นี่ยังใส่เสื้อในสปอร์ต กับกางเกงขาสั้นสปอร์ตอยู่เลย  ไม่แฟร์เลยอ่ะ แต่เดี๋ยว 

..... ใส่ตอนนอนเนี่ยนะ ? '







"ฉันสระเองได้น่า" ยงซอนบอกมุนบยอลในขณะที่ยังคงก้มหน้าอยู่








มุนบยอลหยุดขยี้ผมยงซอนชั่วขณะ ยื่นหน้าไปข้างๆหูของเธอ พร้อมกระซิบเบาๆ

"แต่ว่าฉันอยากทำให้" จากนั้นก็จุ้บแก้มยงซอนทีนึง









o/////O 'แค่นี้ยังไม่พอใช่ไหมบยอลอี นายยังจะแกล้งฉันไม่พอใช่ไหม' ' 
ยงซอนโวยวายภายในใจ 

การแกล้งของมุนบยอลได้ผลดีซะด้วยเพราะหน้าของยงซอนตอนนี้ไม่มีพื้นที่ไหนที่ไม่แดงอีกแล้ว







"ชอบไหมล่ะ" 


นั่นๆ ยังไม่หยุด ยังมากระซิบหูฉันอีกรอบ








"อยากให้ฉันทำมากกว่านี้ไหม"







"หยุด  หยุด ..... พอเลย  นายมีธุระไม่ใช่หรอวันนี้ ?"
ฉันยกมือขึ้นห้ามมุนบยอล ชั่งมันแล้ว ไม่ปงไม่ปิดอะไรมันแล้ว





"อ้าว ก็ได้ยินนี่"





"ได้ยินไม่หมดประโยคไง"









"ใช่  ฉันมีธุระหลายอย่าง รวมถึงเรื่องนี้ด้วย"





"พอเลย นายรีบอาบน้ำซะ ฉันจะล้างผมแปปเดียวแล้วนายก็อาบต่อได้เลย เอ๊ ..... หรือจะอาบด้วยกัน"





ฉันแกล้งมุนบยอลกลับบ้าง โดยเริ่มพยายามถอดเสื้อผ้าชิ้นที่เหลืออยู่ของบยอลออก  




 แต่บยอลก็ไม่ได้ยอมอย่างที่คิด








"แหน่ะๆ หยุดเลย" มุนบยอลรีบคว้าข้อมือของฉันและจับค้างไว้ไม่ให้แกล้งต่อได้





"นายดูฮอตมากเลย เวลาตรึงข้อมือฉันไว้แบบนี้น่ะ มาอาบน้ำด้วยกันเถอะ" ฉันยื่นหน้าไปใกล้มุนบยอลเพื่อยียวนกวนประสาท





"5555 ไม่ต้องมาแกล้งชวนเลย ......... เสร็จรึยัง  เสร็จแล้วก็ออกไปได้แล้ว " มุนบยอลแกล้งไล่ฉันให้ออกไปจากตู้อาบน้ำนั่น

แน่ล่ะ ระหว่างที่ยืนแกล้งกันไปมา น้ำที่เปิดค้่างไว้ก็ชะล้างแชมพูออกจากหัวฉันไปหมดแล้ว





"ยังไม่ได้ใช้คอนดิชันเนอร์เลยยยยย ........." ฉันหาข้ออ้างจะอยู่ต่อ




"ไม่ต้องมาอ้างเลย นั่นมัน 2 in 1 แชมพู ไม่ต้องใช้คอนดิชันเนอร์ก็ได้"





"แต่ถ้าใช้แล้วผมเค้าจะนุ่มลื่นนขึ้น ไม่ชี้ฟูด้วยนะ"






"ไม่อ่ะ เค้าชอบเวลาผมตัวเองฟูๆ โดยเฉพาะเวลามีผมมาปรกๆหน้าตอนเรา ........ อื้มมมมมกัน เซ้กซี่มากเลย "




"O.O ทำอะไร หมายถึงทำอะไรร   ไปละ ไม่ยุ่งด้วยละ"




"5555555"




"เดี๋ยวๆๆๆ ตะกี้เรียกเค้าว่า ตัวเอง หรอออออ" ^+++^ ฉันยิ้มแหย่มุนบยอล





"ไปๆๆๆๆ ออกไปเลย" มุนบยอลเริ่มผลักฉันให้ออกไปจากตู้อาบน้ำ เพราะฉันไม่ออกไปซักที 555






-------------------------






ฉันนั่งเป่าผมรอมุนบยอลอาบน้ำ ไม่นานเจ้าตัวก็ออกมาพร้อมกับ 'บอดี้สูท (?)'  

มุนบยอลรวบผมไว้ด้านหลังบริเวณท้ายทอย เหลือเพียงปอยผมบางส่วนที่ตกมาซ้อนกับใบหน้า



' เท่ชะมัดอ่ะ ' 

 
Credit : https://www.google.co.th/url?sa=i&rct=j&q=&esrc=s&source=images&cd=&cad=rja&uact=8&ved=2ahUKEwiYtO6y757dAhURbysKHcsOBQEQjRx6BAgBEAU&url=https%3A%2F%2Fseelsorge.me%2Finfo%2F32848113278%2Favengers-unendlichkeit-krieg-black-widow-kostm-karneval-halloween-superhero-black-widow-jumpsuit-cosplay-natasha-romanoff-kostm.php&psig=AOvVaw18-y5Y647WGpIGBhkV03kc&ust=1536064942949058







"นายจะไปดำน้ำหรอ ?"






"ไม่ช่ายยยย "





"ทำงานพิเศษเป็นสตั๊น ?"





"ไม่ช่ายยยย "






"หรือว่า !!?? "




" นายจะเป็นพวกเดียวกับอเวนเจอร์น่ะ "




=____= คิดได้ยังไง






"ฉันจะบ้าตาย  เธอทายมาแต่ละอย่างนี่ไม่ใช่เลย"








"แล้วนายจะออกไปทำอะไรเนี่ย"






"ชู่ววว มันเป้นความลับสุดยอดค่ะ ถึงเวลาฉันจะบอกยงซอนเองนะ"







มุนบยอลพูดเสร็จก็เดินไปหยิบเสื้อโค้ทสีดำยาวมาใส่อีกชั้นนึง น่าจะเพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้าสายตาของผู้คน


จากนั้นก็คว้ากระเป๋าสีดำใบโตที่ฉันรู้แค่ว่าข้างในมีอาวุธยุทโธปกรณ์ถูกเก็บไว้มากมาย แต่ฉันไม่เคยเปิดดูหรอก เพราะมุนบยอลห้ามไว้






"เกือบลืมแหนะ  ต้องล็อคประตูดีๆ ใครเคาะก็ห้ามเปิดนะ อยู่แต่ในห้อง อยากไปไหนไว้ฉันกลับมาแล้วเราค่อยไปด้วยกันนะ




แล้วก็นี่...... "


มุนบยอลยื่นบางอย่างมาให้ฉัน มันคล้ายๆกับกุญแจรถสมัยนี้เลย ที่ไม่มีกุญแจจริงๆอ่ะ มันกลมๆ แล้วก็มีปุ่มให้กดอยู่ปุ่มนึง




"ถ้าเกิดอะไรขึ้น กดปุ่มเลยนะคะ แล้วมันจะส่งสัญญาณไปหาอีกเครื่องนึงที่ฉันถืออยู่ ฉันจะรู้ว่ายงซอนตกอยู่ในอันตราย แล้วฉันจะรีบมาหาอย่างด่วนที่สุด


ฉันไปก่อนนะคะ"










รู้สึกใจหายยังไงชอบกล รู้สึกไม่ดีเลย







ฉันจับมือบยอลขึ้นมากุมไว้ 
"นายต้องกลับมาหาฉันนะ"





"^^ แน่อยู่แล้ว เด็กบ๊อง" บยอลลูบหัวฉัน 

พยายามบอกฉันว่าไม่เป็นอะไร แต่ใจของฉันเองใม่ได้บอกแบบนั้นเลย







"บายยย"

มุนบยอลหันมาโบกมือฉันด้วยรอยยิ้มอันสดใสเปื้อนหน้า




แต่ฉักลับยิ้มแบบนั้นไม่ออก





"อ่าา บะบายย"





แอ้ดดด .....  ปัง ! 



---------------------




..............

สองชั่วโมงผ่านไป





......




...





เฮ้ออออ  ทำไมมันถึงได้น่าเบื่ออย่างงี้นะ แล้วตกลงบยอลออกไปทำอะไรกันแน่ ...... ไม่ยอมบอกเราเลยอ่ะ ชิ 






ก๊อกๆๆๆๆๆ 






หืม ? เสียงอะไรอ่ะ 







ก๊อกๆๆๆๆๆ 








มีคนเคาะประตูหรอ O.O ! 

ตายล่ะ บยอลบอกว่าไม่ให้เปิดประตูให้ใคร






หรือว่าจะเป้ฯบยอลอีเอง





ฉันรีบวิ่งไปส่องตาแมวที่ประตูเพื่อดูว่าใครเป็นคนเคาะประตู






และก็ต้องประหลาดใจสุดๆ




เมื่อเจอกับ



..............





......




...





.







"ฮวีอินอาา !!!!  "



 
--------------------------




/ เมื่อไหร่ภารกิจจะสำเร็จลุล่วง มุน บยอลอี /



/เร็วๆนี้ค่ะท่าน/




/นี่ก็เลยไปเกือบอาทิตย์นึงแล้วนะ หรือจำบทเรียนของคนที่ไม่รู้คุณค่าของเวลาไม่ได้/



/จำได้ค่ะ/



/นี่ฉันถือว่าใจดีกับแกมากนะ ถ้าภายในสองวันนี้ ไอ้นั่นยังมีชีวิตอยู่ล่ะก็ คนที่จะไม่มีลมหายใจคนต่อไป   ก็คือแก/


/ค่ะท่าน ดิฉันจะจัดการให้แล้วเสร็จภายในสองวันค่ะ/



- - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - - - - - - - - -
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #63 PT.05 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 22:43

    ยังรออยู่น้าาาาาาา????????????

    #63
    0
  2. #62 pprang321 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 20:52
    ง่าา รอติดตามน่ะค่ะ สนุกมากๆเลย
    #62
    0
  3. #60 Auiromeo (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 22:53
    น่ารักกกกก รอๆครับบบบ
    #60
    0