The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 27 : ห้ามแตะตัวหนึ่งอาทิตย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    30 ส.ค. 61







“ยงซอนอา”




“0.0 ? “




“เมื่อไหร่จะเลิกจ้องซะที มันแปลกๆยังไงไม่รู้อ่ะค่ะ” 





“ ก็แบบงว่า นายน่ารักจริงๆนี่นา ทำอะไรก็น่ารักไปหมดเลยยยย ” ^^~”




-0- 





ตอนนี้เรากำลังนั่งเล่นกันอยู่บนเตียง ฉันกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างสลบ ส่วนยงซอนก็ .... นั่งจ้องฉันมาได้ครู่ใหญ่แล้ว

 



"เมื่อ่กอนไม่เห็นชมเลย ทีงี้ล่ะมาชมใหญ่เลยนะ"





"ก็แหมมมม ไงดีอ่ะ นายทำผมงี้แล้วบับ มันน่าหมั่นเขี้ยวอ่ะ น่ารักกกก" ^0^  ยงซอนโผเข้ากอดมุนบยอลด้วยความเอ็นดูอย่างแรง 





"หนูอยากกินขนมไหมคะ หนูน้อย ฮื้มมม"  ยงซอนลูบหัวบยอลและ แกล้งทำว่าบยอลเป็นเด็กทารกของเธอ







"เมื่อก่อนเค้าไม่น่ารักหรอ *^* " บยอลแกล้งแหงนหน้าขึ้นมองยงซอนและกระพริบตาปริบๆ เล่นเป็ฯเด็กทารกตามบทบาทที่ยงซอนมอบให้




"กรี๊ดดดด  น่ารักจังเลยลูกกกก  เมื่อ่กอนก็น่ารักกกก เมื่อไหร่ก็น่ารักกกก"







"อุ้บส 555555555 พเถอะค่ะ กลั้นขำไม่ไหวละ" บยอลอดขำไม่ได้กับเหตุการณ์สมมติที่เกิดขึ้น





“เรามาหาอะไรเล่นกันเถอะบยอล” 




“ ? เล่นอะไรหรอคะ”




“ฉันก็เพิ่งออกตะกี้เนี้ย 
เรามาเปายิ้งฉุบกันแล้วใครชนะจะได้ถามคำถามฝั่งตรงข้าม ต้องตอบความจริงเท่านั้น 
ถ้าไม่อยากตอบ หรือตอบไม่ได้จะโดนสั่งให้ทำอะไรก็ได้ ดีมะ?” 





“ฟังดูเหมือน Truth or Dare เลยนะคะ” 




“ก็ใช่ แต่เรามีแค่สองคน จะให้หมุนขวดมันก็ไม่ใช่อ่ะจริงมะ” 






“เอาสิคะ มา” 







“เป่า ยิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงง ฉุบ! “






“ง้าาาาา  นายเริ่มถามก่อนเลยงั้น” 







"รู้ไหมว่าตอนนี้ตัวเองหนักเท่าไร"






"อ้ากกกก มุนบยอล นายถามคำถามแบบนี้ออกมาได้ยังไง"








"เล่นตามกติกาเลย ต้องตอบทุกคำถามที่ถูกถามนี่"






=_= ยงซอนเขยิบเข้าไปใกล้ๆ และกระซิบข้างหูมุบยอล





"โหหห  เยอะกว่าที่ฉันคิดไว้มากเลยค่ะ"






"นี่! ใจร้าย"





"55555 มาๆ เป่า ยิ้งงงง ฉุบ "






"เย่ๆๆๆ ฉันถามมั่งงง  อืมมมมม   นายเริ่มเป็นบอดี้การ์ดตั้งแต่เมือ่ไหร่"








"อ่าาาา ก็ไม่นานนะคะ 55555 เมือ่ก่อนทำอาชีพอื่นค่ะ"





"อาชีพอะไรอ่ะ"





"แหนะๆ ได้คำถามเดียวเท่านั้น"







"โธ่ อ่ะๆ  เป่า ยิ้งงงง ฉุบ"








"ฮึ้ยยย อดถามเลย"









"ถ้าให้เลือกระหว่าง อยู่กับคนที่รวยมากๆแต่เค้าไม่ได้รักยงซอน กับคนที่ไม่มีอะไรเลย แต่รักยงซอนมากๆ จะเลือกใครคะ"








"ถามอะไรเนี่ย "









"แค่สมมติไง"






"อืมมมมมม อยู่กับคนที่รักฉันสิ เพราะฉันรวยยยยย 5555555555555555555555555555"






-_- "แอ้ดด แอ้ดด คำตอบนี้ไม่ผ่านค่ะ 5555 "








"อะไรเล่าาาา  ต่อสิ เป่า ยิ้งงงงงง ฉุบ"







"นายเคนมีแฟนรึเปล่า"   เหมือนยงซอนจะลืมคำถามที่ตั้งใจจะถามเมื่อตะกี้นี้ไปจนหมดสิ้น








"ให้ฉันทำอะไรดีคะ"









"โหววววว บอกไม่ได้เลยหรอ"









"ว่ามาๆ 555 " มุนบยอลไม่ยอมตอบคำถามนี้ของยงซอน








"งั้นฉันสั่งให้นายตอบคำถามของฉัน ! 555 "










"ไม่ได้ๆ มันไม่ใช่ละ ผืดกติกา"








"ผิดยังไงอ่ะ ก็สัง่อะไรก็ได้ไง"







"แต่ไม่ใช่สั่งแบบนี้สิ โธ่"







"งั้นสั่งให้นายห้ามแตะตัวฉันเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ ! "






"โอ้โห ฉันเคยมีแฟนมาแล้วสองคนค่ะ"








"5555555 ไม่ทันแล้ว ไม่ต้องเลย ไม่ทันแล้ว ไม่ต้องมาตอบ"








"งื้อ  หนึ่งอาทิตย์มันนานเกินไปอ่ะ" 





จุ้บ ! 


แล้วมุนบยอลก็ยื่นหน้าไปจุ้บปากของยงซอนอย่างรวดเร็ว โดยที่ยงซอนอย่างไม่ทันได้ตั้งตัวอะไรเลย








"เฮ้ยยย อิตาบ้า นายทำลายคำสั่งฉันแล้วเนี่ย"







"ก็ตอบคำถามแล้วไง ไม่อ่ะ ไม่แตะตัวยงซอนเป็นเรื่องยากกกทีสุดในชีวิจของฉันเลยล่ะค่ะ"





"-////- บ้าไปแล้ว "







"เป่า ยิ้งงงง ฉุบ"  มุนบยอลรีบเล่นต่อก่อนที่ยงซอนจะบ่นอะไรมากกว่านี้







"งื้ออ แพ้อีกแล้วอ่ะ" TT ยงซอนบ่นให้กับความพ่ายแพ้ของตัวเอง










“ คุณหนูรู้สึกชอบฉันตั้งแต่เมื่อไหร่หรอคะ •.•”  มุนบยอลถามอย่างใคร่รู้ พร้อมตาที่เบิกกว้างรอคำตอบจากคนตรงหน้า










“ นายจะให้ฉันทำอะไรว่ามา” 








“โห ไม่ต้องคิดเลยหรอ” 







“ 555 ไม่! ไม่รู้ล่ะ สั่งมา “ 






“ โธ่ อะไรอ่าาาา..... งั้น หอมแก้มเค้ามา  อ่ะๆๆ" บยอลยื่นแก้มให้ยงซอนใกล้ๆ





"อะไรอ่ะ ขี้โกงอ่าาา " ยงซอนผลักแก้มบยอลออกไปให้ไกลจากตัว







"โกงอะไร ก็เล่นตามกติกาเลยนะ"







"........ ไรอ่า ไว้ทำตามทีเดียวตอนจบเกมเลยแล้วกันเนอะ มาๆ เป่า ยิ้งง ฉุบ ............... อ้า ทำไมนายไปเป่ายิ้งฉุบอ่ะ"






-3- " ไรอ่า ไม่ชอบแก้มเค้าหรอ" บยอลนั่งงอนปากบึ้งอย่างกับเด็กๆ






"อารายยยย ก็บอกว่าเดี๋ยวทำทีเดียวไง"






"ยงซอนอา มาเปลี่ยนกฎเอาดื้อๆงี้ได้ไงอ่ะ ยงซอนแหละขี้โกง"






"เค้าป่าวนะ"






"มาเลยมา"   บยอลแกล้งยื่นแก้มให้พร้อมเอานิ้วชี้จิ้มย้ำๆที่แก้มของตัวเอง





"หลับตาเลยงั้น"





"ทำไมต้องหลับตาด้วยอ่ะ"






"เหอะน่า จะเอาหรือไม่เอา"





"อ่ะๆๆๆ ก็ได้" บยอลหลับตาตามที่ยงซอนขอ






ยงซอนแกล้งเอาหลังมือเข้าไปจิ้มที่แก้มของบยอลชั่วขณะ


"อ่ะ เสร็จละ"






"ไม่ใช่ละๆ "







"อะไร ก็จุ้บแล้วไง"







"ไม่ใช่อ่ะ อย่าโกงสิ ! "






"ชริ นายจะมารู้ดีกว่าคนที่ไม่ได้หลับตาได้ไง"






"แคร่สัมผัสก็ไม่ใช่ละค่ะ อย่าเป็นคนขี้โกงสิคะ"







"จิ๊ ...."








ยงซอนค่อยๆยื่นปากเข้าไปใกล้แก้มของคนที่กำลังหลับตาอยู่






ตึ่ก 




ตึ่กๆ




ตึ่กๆๆ






จุ้บ



ยงซอนเอาปากของตัวเองไปชนกับแก้มของมุนบยอล แค่เพียงเสี้ยววิ


"เสร็จแล้ว"






"แค่นี้หรอ"






"อ้าว แล้วจะให้ยังไงไอ่ะ ก็จุ้บไง"







"โถ่ นึกว่าจะมีอะไรเซอร์ไพรส์ซะแล้ว โด่ววว    ไม่เร้าใจเลยย"  มุนบยอลพูดแหย่ยงซอนเล่น






"อะไร! นายไม่ชอบจุ้บฉันงั้นหรอ" ตอนนี้สถานการณ์เริ่มแปลกๆละ 







"ชริ"   ยงซอนไม่พูดอะไรต่อ แต่กลับหอบหมอนเดินออกไปนอกห้อง






"อ้าวๆๆ ไปไหนน่ะ"







"จะไปนอนห้องรับแขก"






ยงซอนโยนหมอนลงบนโซฟาห้องนั่งเล่น และเทตัวลงนอนอย่างแรง พน้อมหลับตาเตรียมหลับเป็นที่เรียบร้อย






มุนบยอลรีบเดินตามมาติดๆ 




"อะไร เค้าแค่ล้อเล่นเองงง"  บยอลยืนบ่นต่อหน้าโซฟาที่ยงซอนล้มตัวลงนอน







"แล้วเดี๋ยวนะ  เราไม่มีห้องรับแขก นี่มันห้องนั่งเล่น เราไม่ได้อยู่ในบ้านนะ 55"






มีเพียงเสียงอันเงียบเชียบจากยงซอนที่ตอบกลับบยอล







"ยงซอนอาาาา กลับไปนอนด้วยกันเถอะนะ"







......






ไม่มีเสียงอะไรอีกครั้งง





ไม่ว่าบยอลจะง้อหรือทำยังไง ยงซอนก็แกล้งเงียบใส่อยู่ดี







จนบยอลไม่รู้จะทำอย่างไร จึงเดินกลับเข้าไปในห้องนอนแทน



'อะไรเนี่ย ชวนเล่นเกมเอง แล้วงอนซะเอง'


..


..

ระหว่างนั้น บยอลก็พยายามเดินมาง้ออยู่หลายครั้ง แต่ยงซอนก็ยังแกล้งทำเป็นหลับอยู่  



หรือจะหลับจริง (?)
.




เวลาผ่านไปได้พักใหญ่ๆ ที่ทั้งคู่อยู่คนละห้องกัน เวลาล่วงเลยมาจนดึก 

ทำให้บยอลแน่ใจว่ายงซอนน่าจะหลับจริงแล้ว





บยอลค่อยๆย่องออกมาดูคนแกล้งงอนที่นอนบนโซฟา






"ครอก ครอกกกกกกกก"   


เสียงกรนดังสนั่นดังไปทั่วห้องนั่งเล่น





"คิกๆๆ ^^  บยอลกลั้นขำไม่อยู่กับเสียงที่ได้ยิน แต่ก็ต้องขำเบาๆเพระากลัวอีกคนจะตื่น








บยอลเดินมาหยุดยืนต่อหน้าคนที่กำลังกรน



และไม่มีทีท่าว่าคนคนนั้นจะขยับหรือตกใจอะไรเลบย แสดงว่าหลับแน่ๆ





บยอลจึงค่อยๆก้มลงช้อนมือไปใต้ตัวผู้หญิงขี้เซาคนนั้น






และค่อยๆยกตัวร่างของคนคนั้นขึ้น 






อื้ม ! เอิ่บ ! ยกไม่ขึ้นอ่ะ  T^T 



'ทำไมหนักอย่างนี้'





ด้วยน้ำหนักของยงซอน ทำเอาตัวของมุนบยอลเกือบจะเซล้มลงไปทับบนตัวยงซอนอีกทีซะนี่





วันนี้กินอะไรเข้าไปล่ะเนี่ย TT 






บยอลลองพยายามอีกครั้ง  




ฮึ่บ !



และเย่ ในที่สุดก็สามารถยกตัวยงซอนขึ้นได้
แต่ก็ไม่ใช่จะยกได้นานๆหรอกนะ 










บยอลรีบอุ้มยงซอนและเดินเข้าไปในห้องนอน






ค่อยๆวางตัวยงซอนลงบนเตียงที่นุ่มกว่าโซฟาเป็นสิบเท่า





"หนักใช่เล่นนะเนี่ย"  บยอลเผลอพูดออกมา



และรีบปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน เพระากลัวอีกคนจะตื่นและถ้าได้ยินประโยคตะกี้จะงอนเข้าไปใหญ่







จากนั้นจึงค่อยๆย่องกลับมาอีกฝั่ง และเอาร่างของตัวเองขึ้นเตียงบ้าง 







บยอลค่อยๆนั่งลงบนเตียง ให้เตียงยุบน้อยทีสุดเท่าที่จะเป้นไปได้ 




เมื่อนั่งบนเตียงได้สำเร็จ 


บยอลก็เอื้อมไปหยิบผ้าห่ม และห่มให้กับตัวของยงซอนด้วยความห่วงใย







"นอนซะนะ เด็กขี้งอน"







และบยอลก็ค่อยๆเอาแแขนของตัวเองโอบตัวของยงซอนและกอดพร้อมหลับตาลง





ยงซอนเผลอยิ้มมุมปากกับทุกอย่างที่มุนบยอลทำ แต่ดีที่มุนบยอลหลับตาไปแล้วจึงไม่ได้สังเกตเห็น  และทั้งคู่ก็เข้าสู่ห้วงนิทราด้วยกันอีกครั้ง












ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #61 pprang321 (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 20:43
    😍😍😍😍😍😍
    #61
    0
  2. #59 Y3SMAN (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 01:09

    ยังติดตามอยู่นะสู้ๆ
    #59
    0