The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 24 : Y/N

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 307
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    13 ส.ค. 61

ความร้อนและแสงสว่างจากแสงแดดยามเช้าที่ส่องผ่านกระจกบานใสเข้ามาส่องกระทบใบหน้าของฉัน ทำให้ฉันไม่สามารถทนนอนหลับต่อไปได้อีก 





อืมมม .... 



บรึ๋ยย  ~  ทำไมมันหนาวแบบนี้ล่ะ 




อืมมม ....  -___- 



เฮ้ย 




เมื่อเริ่มตั้งสติได้ ฉันก็ต้องพบว่า 


แม้ว่าตอนนี้ร่างของฉันจะอยุ่ใต้ผ้าห่ม แต่ก็ไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวหลงเหลืออยู่เลย 









•0• 



อะไรเนี่ย  





ตั้งแต่เกิดมา แม้แต่นอนคนเดียวฉันก็ไม่เคยนอนแก้ผ้าเลยสักครั้ง 




....







โคตรแปลก 




โคตรไม่ชินเลย 




มันอะไรกันเนี่ย 





//


และภาพเหตุการณ์เมื่อคืนก็ค่อยๆเลื่อนผ่านเข้ามาในสมองของยงซอน จนเธอเริ่มจะจำทุกรายละเอียดที่เกิดขึ้นได้ 



• ////// • 


เรากับมุนบยอล ..... 











สายตาของฉันเหม่อมองไปรอบห้อง



ทำให้มองเห็นเสื้อและกางเกงชั้นในของตัวเองที่กระจัดกระจายไปคนละทาง 

 ยิ่งตอกย้ำสิ่งที่ฉันและมุนบยอลทำด้วยกันเมื่อคืน 





ฮร้ายยย 



ตึกตักๆๆๆๆๆๆ  ใจฉันเต้นรัวไปหมดเมื่อนึกถึงมัน 




ฉันเริ่มขยับตัวไปมา ระหว่างที่คิดอะไรมากมายในหัว 



 ทำให้รู้ว่ามีมือของอีกคนกำลังกอดเอวฉันอยู่ 




และเมื่อฉันเริ่มขยับตัว ก็ทำเอาคนที่นอนข้างๆก็ตื่นไปด้วย 








“ อืมมมม .... =_= “ 


ไไม่พูดอะไรแต่กลับดึงฉันเข้าไปกอดให้แน่นขึ้นไปอีก 







“ บยอลอา ฉั ฉันหายใจไม่ออกแล้วนะ “ 




 เมื่อได้ยินดังนั้นบยอลจึงค่อยค่อยคลายแรงที่กอดลง 




“ อ๊ะ รออยู่ตรงนี้นะคะ เดี๋ยวฉันมา “ 





หืม =_0 ? 



จู่ยอลก็วิ่งออกไปจากห้อง 








และก้ไม่นาน 




ก็กลับมาพร้อมกับถาด .... อาหารเช้า (?) 



0_0 หืม ? 






“  ฉันเตรียมไว้ให้แล้วอ่ะค่ะ กลัวว่าจะหิว  ... “






อืมมม .....  




บางวันมุนบยอลก็เตรียมอาหารเช้าให้ฉันอยู่แล้ว แต่ทำไม วันนี้ ฉันถึงรู้สึกแปลกๆไปจากปกตินะ 






“ นายออกไปก่อนได้ไหม “ 




“ เอ๋ ? “ 





“ นายจะให้ฉันโป๊อย่างนี้กินข้าวรึไง  ออกไปให้ฉันใส่เสื้อผ้าก่อนสิ  >\\\\\\< “ 



“ อ๋า ~  0 ///// 0  ค่ะๆๆๆ ได้ค่ะ “  มุนบยอลหน้าแดงรีบวิ่งอแกไปจากห้อง 





ไม่ใช่แค่นายคนเดียวหรอกที่หน้าแดงในตอนนี้น่ะ 





ฉันไม่รอช้า รีบลุกไปเปิดตู้เสื้อผ้าหาเสื้อผ้าใส่


แต่ ... 




อ้ากกก ทำไมมันมีแต่เสื้อเชิ้ตสีขาวแบบนี้ล่ะ 


นี่มันตู้ใครเนี่ย 





...   


 


ก็ฉันยังไม่ได้เอาเสื้อผ้าตัวเองมามาใส่ตู้นี่นา เออใช่ 








เฮ้อ  ใส่ๆไปก่อนละกัน ดีกว่าโป๊อยู่หนั่งงี้อ่ะ 





กางเกงๆๆๆๆ ..


0.0 



ฉันเปิดลิ้นชักตู้ด้านล่าง 


และก็ต้องพบกับ ... 


กาางเกงในเรียงเต็มไปหมด 







ของใครเนี่ย !!! 

ของบยอลแน่ๆเลย 






อร้ายย จะให้ฉันใส่กางเกงในตัวเดียวกับมุนบยอลหรอ ......   ไม่อ่ะ แปลกสุดๆ 






“ เสร็จรึยังคะ ?? “ เสียงคนจ้างนอกห้องตะโกนเข้ามา 




ตายแล้วๆๆๆ  ฉันจึงรีบลนดึงกางเกงขาสั้นในตู้มาใส่ไว้ก่อน  


ก็ยังดีกว่าไม่ใส่อะไรเลยล่ะนะ 




“ เสร็จแล้วๆ” 


ฉันตะโกนกลับไป  ไม่นานมุนบยอลก็เปิดประตูเข้ามา 



เอ่อ ... 




มุนบยอลจ้องฉันไม่วางตา 



“ นั่นน เสื้อฉันนี่คะ “ 






“ ก็ใข่น่ะสิ  ฉันจะยืมใส่ไม่ได้หรอ “ 




“ ได้ๆๆๆค่ะ ได้ “ 




“ แล้วตกลงนี่คืออะไรอ่ะ” ฉันชี้ไปทางถาดอาหารที่มุนบยอลถือเข้ามาก่อนหน้านี้ 






“ ก็ ...  ฉันเผอิญตื่นก่อนคุณหนุนิดหน่อยยน่ะค่ะ แก็เลยไปเตรียมอาหารเช้าให้ เผื่อคุณหนูตื่นมาแล้วหิวน่ะค่ะ เพราะว่าเมื่อคืนก็ ..” 



0.0  
“หยุดพูดเลยนะ !  “  > ~ <  

ฉันว่าพร้อมจับหมอนข้างตัวโยนไปใส่มุนบยอลเต็มๆ 





“ โอ้ย งื้อ คุณหนู T^T เจ็บอ่ะ” 


มุนบยอลแกล้งทำหน้าร้องไห้ให้ฉันดู 







น่ารักซะไม่มีล่ะ 





“ แล้วใครมห้เรียกฉันคุณหนุอีก เดี๋ยวเหอะ เดี๋ยวฉันจะ ..”  
 “ จูบ •3•” 

ยังไม่มทันพูดจบ อีตาบยอลก็ต่อประโยคฉันซะละ 




“ นายพูดว่าไงนะ !”  นี่แหนะ 

เจอฉันขว้างหมอนใส่เข้าไปอีกใบ 




-0-  “คุณหนูอ่ะ มาดูนี่ดีกว่า ว่ามีอะไรกินบ้างเช้านี้” 





ทำเปลี่ยนเรื่องเลยนะ






มุนบยอลตรงเข้ามานั่งบนเตียงข้างหน้าฉัน โดยมีถาดอาหารวางคั่นระหว่างเรา




“ มีน้ำเปล่า สลัด แฮม ไข่ดาว ข้าวผัดกิมจิ แล้วก็ ... ต๊อก บก กี “ มุนบยอลยิ้มร่าเมื่อพูดถึงอย่างสุดท้าย 



“ นายรู้ได้ไงว่าฉันชอบ ต๊อกบกกี” 




“ ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคิมยงซอนแหละค่ะ” ^_^ 






“ ฮู้วววว เวอร์น่า “ ฉันแกล้งเอามือไปผลักไหล่บยอลเบาๆ 






“ งั้นทานละนะ “ 




อั้ม 


อึ้ม 


หงั่มๆๆๆ 





อร่อยจัง 





“ ทานเยอะๆนะคะ “ มุนบยอลพูดพลางลูบหัวฉันเบาๆ 


การกระทำเล็กๆน้อยๆที่บยอลทำให้ฉันแบบนี้แหละ ที่ทำให้ฉันหวั่นไหว 





“ ต๊อกบกกีอร่อยจัง นายทำเองหรอ?”




“ อ่อ เปล่าค่ะ ฉันสั่งเดลิเวอรี่มา 555555” 




“เอิ่บ -_- “  






“ แหะๆๆ “





“ นายก็กินมั่งสิ อาหารตั้งเยอะแยะ เอ้า  อ้ามมม” 





อ้ามมมม 


งั้มๆๆๆๆ ^ ~ ^ 





มุนบยอลให้ยงซอนป้อนอย่างโดยดี และดูเหมือนจะชอบมากซะด้วย 







พวกเรากินข้าวเช้าสลับกันคนละคำๆ จนใกล้จะหมด 







“ ยงซอนอา ..” 



“หืม ? “ 






“ มีเรื่องบางอย่างที่ฉันอยากจะถามอ่ะค่ะ” 






“ว่ามาสิ” 






“คุณหนูจะตกลงเป็นแฟนฉันไหมคะ” 







พรวดดด !!  มุนบยอลทำฉันสำลักน้ำซะนี่ 





“ แค่กๆๆ ๆๆ” 





“เป็นอะไรรึเปล่า  “ มุนบยอลรีบลุกมายืนลูบหลังฉันข้างๆเตียง





ฉันดื่มน้ำเข้าไปเพิ่ม พยายามหนุดอาการสำลักของตัวเอง 





“ อืมม ไม่เป็นไรแล้วล่ะ “ 

ฉันบอกมุนบยอล 





“นายเพิ่งมาขอหลังจาก ....” 



มุนบยอลดูเหมือนจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร แก้มนี่แดงเชียว







แต่จุ่ๆ มุนบยอลก็โน้มตัวเข้ามากระซิบข้างหูฉัน 



“.........”





แล้วก็หันไปเอาส้อมจิ้มต๊อกบกกีชิ้นสุดท้ายขึ้นมา 





และจ่อมาที่ปากของฉัน คุกเข่าลง พร้อมหน้าอันตื่นเต้นของเขา







 










...









ตึกตตัก 




ตึกตัก 






ฉันก็พลอยตื่นเต้นไปด้วย 










ฉันจ้องเข้าไปในตาของมุนบยอล 


และค่อยๆอ้าปาก








ก้มลงกัดเข้าไปครึ่งชิ้น และ หยุด  หวังแกล้งอีตามุนบยอลสักหน่อย 




พอเห็นอย่างนั้นมุนบยอลก็ทำหน้าหงอยไป ทำท่าเหมือนจะร้องไห้ 







ฉันแกล้งถ่วงเวลาเคี้ยวแป้งต๊อกอยู่อย่างนั้น 




เสร็จแล้วก็ อ้าปาก กินอีกครึ่งนึงเข้าไป พร้อมยิ้มนิดๆ 





“ เย่ !!!! “ 


มุนบยอลโผเข้ามากอดฉันแน่นด้วยความดีใจ 




แล้วก็ผละกอดออก พร้อม ‘จุ้บ’ เล็กๆที่ปากของฉัน 




จุ้บแล้ว จุ้บอีก  จุ้บรัวๆเลยล่ะ  > \\\ < 





“ 555 พอๆด้แล้วน่า” 





“ ก็ฉันดีใจนี่นา “ 


แหนะ ยังไม่ยอมหยุดจุ้บอีก 




ฟึ่ดดด ~ 




อุ้ยยย  



อีตาบ้า ~ 




มาหอมแก้มฉันอีก  ไม่ยอมหยุดจริงๆ



อีตาบ้ามุนบยอลอี ~ 











“ งั้นเอาแบบนี้  ถ้าคุณหนูกินต๊อกบกกีชิ้นสุดท้ายนี้ครึ่งชิ้น แปลว่า ไม่  แต่ถ้าคุณหนูกินหมดทั้งชิ้น แสดงว่าคุณหนูตกลงเป็นแฟนกับฉันนะคะ” 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น