The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 22 : It’s just the start

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 580
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    17 เม.ย. 61

คืนนี้ไปกินข้าวข้างนอกกันไหมคะ “ 




ฉันเอ่ยถามแทบจะทันทีที่คุณหนูเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่น 





หืม ? เธอว่ายังไงนะ “ 



ดูเหมือนคุณหนูจะยังงุนงงกับสิ่งที่ฉันถามออกไป ยิ่งถ้านึกถึงสิ่งที่ฉันเพิ่งกระทำลงไป ฉันก็ไม่ว่าคุณหนูเลยที่จะสับสน




ฉันไม่อยากพูดถึงเมื่อตอนที่ฉันทิ้งคุณหนูไว้ในห้องคนเดียวเมื่อกี้  


ฉันมันขี้ขลาดที่สุด 




ไม่ดีกว่า ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี อยากอยู่เฉยๆที่ห้อง“ 




ต้องเป็นเพราะฉันแน่ๆเลย คุณหนูดูไม่ร่าเริงเหมือนปกติ



คุณหนูไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยค่ะ



ไปไหน?” 0.0



ไม่ทันที่มุนบยอบจะตอบอะไรคุณหนูของเธอ 


เธอก็จัดการลากแขนของคุณหนูออกจากห้องไป 






 ทั้งสองลงมาถึงล็อบบี้ของโรงแรม





ขอโทษนะคะคุณผู้หญิงพนักงานโรงแรมทักมุนบยอล ก่อนที่เธอจะเดินออกจากประตูโรงแรมไป






เอ๋คะ มีอะไรหรอคะ?”





มีคนฝากของไว้ให้คุณค่ะ “ 





เอ๋ ? “ 





นี่คะ “ 



สิ่งที่มุนบยอลได้รับคือ กล่องสี่เหลี่ยมสีขมพูบานเย็นดูไม่ค่อยน่าไว้ใจ

 ตอนแรกมุนบยอลก็ระแวงไม่ใช่น้อย แต่เมื่อเห็นจดหมายที่เขียนด้วยลายมือที่คุ้มตาก็โล่งใจ 





ขอให้เป็นค่ำคืนที่มีความสุขนะเพื่อน

 ^++++^  ‘ 




ไม่ต้องลงชื่อก็รู้ได้เลยว่าเป็นของที่ถูกส่งมาจาก ฮวาซา 





มันคืออะไรกันแน่





มุนบยอลค่อยๆเปิดฝากล่อง



และก็ต้องเจอกับ 




ดิลโด้ !!!!  และ sex toy อีกมากมาย’ 

อยู่ภายในกล่อง 





0.0  เฮ้ย อะไรวะเนี่ย





มีอะไรหรอ บยอลอา” 


คุณหนูยงซอนเดินตามมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น 




อื้อหืมม  มาถูกเวลาจริงๆ ‘ 



ฝึ่บ

ไม่มีอะไรค่ะคุณหนู ^^ “ แหะๆ 




งั้นฉันขอฝากของไว้ก่อนนะคะ จะออกไปข้างนอกกันน่ะค่ะ “ 




ได้เลยค่ะ “ 



พนักงานโรงแรมรับฝากไว้ก่อน จึงไม่น่ามีอะไรเป็นห่วง 



ป่ะ ไปกันเถอะค่ะคุณหนู “ 




...





ในที่สุดเราทั้งสองก็มาหยุดอยู่ที่ super market แห่งหนึ่ง 




เนื่องจากคุณหนูเปลี่ยนใจอยากจะทานอาหารเย็นที่ห้องพักมากกว่าที่ร้านอาหาร เราจึงตัดสินใจมาซื้ออาหารที่นี่แทน 





เชิญเลือกตามสบายได้เลยค่ะคุณหนู มีฉันอยู่ด้วย ไม่ต้องห่วงอะไร” 





อื้อ ^-^ “ 





เราเดินเลือกของกันสักพัก 





เอานี่ด้วย “ 




คุณหนูพูดพร้อมวางแพ็คเครื่องดื่มชนิดหนึ่งลงในรถเข็น 





หืม คุณหนู ...  :( “ 




เอาน่าๆ ขอนิดนึง  ถึงฉันจะเมา แต่เราอยู่กันแค่สองคน ไม่เห็นมีอะไรจะต้องห่วงเลย “ 





ก็นั่นแหละค่ะที่น่าเป็นห่วง จำที่คุณหนูเมาคราวที่แล้วไม่ได้หรอคะ :0 ‘

มุนบยอลคิดขึ้นในใจ 




จู่ๆ ของที่อยู่ในกล่องที่ฮวาซาส่งมาให้ก็ผุดขึ้นมาในหัว 



บรึ้ยยย ไอลามก แกคิดอะไรอยู่วะ  ไอบ้าๆๆๆ ‘ 




เอานี่ด้วย   “ 





คุณหนูเดินหยิบของใส่รถเข็นไม่หยุด ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ สนุกสนานกับการจับจ่ายซื้อของเป็นอย่างมาก คงไม่ได้มาเดินแบบนี้นานแล้วสินะ 



คิดๆไปแล้ว ก็เหมือนคู่รักมาซื้อของเข้าบ้านเลยแฮะ



มุนบยอลคิดไปก็อมยิ้มอยู่คนเดียวฃ




อึ้บ   อึ้บบบบบ “ 

คุณหนูกำลังพยายามเขย่งปลายเท้า เอื้อมมือจะหยิบของที่อยู่ชั้นบนสุด 




ฉันอดคิดที่จะไปช่วยไม่ได้ 





ฉันช่วยค่ะคุณหนู “ 

ฉันเอื้อมมือขึ้นไปหวังจะช่วยหยิบให้


แต่ของก็ดันพลาดจะตกลงใส่หัวเราทั้งคู่ซะนี่ 




เฮ้ย  เฮ้ยๆๆๆๆ “ 

ว้ายย “ 




กลายเป็นว่าเราทั้งคู่ช่วยกันประคองของเหนือหัวที่กำลังจะตกลงมาอย่างชุลมุน และจังหวะก็ประจวบเหมาะ ทำให้ตัวฉันเบียดเข้าไปหาคุณหนูอย่างจัง 


จนทำให้หน้าเราห่างกันแค่คืบ 





เอ่อ .....  บยอลอา บยอลอา  ฉันว่า เรารีบกลับกันเถอะ “ 



ยังไม่ทันที่จะมีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนั้น 

คุณหนูก็ผละมือออกจากของที่ประคองอยู่ ปล่อยให้ฉันถือมันอยู่คนเดียว แต่ดีที่ไม่หนักจึงไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงนัก





ฉันเดินเข็นรถเข็นตามคุณหนูอย่างเร็วที่สุด เพราะกลัวจะตามไม่ทัน 




เรามุ่งหน้ากลับโรงแรมโดยที่ไม่รีรอแวะที่ไหนระหว่างทางกลับ 





ฮ้าาาาา  ได้เจอแอร์เย็นๆหลังกลับจากชอปปิ้งนี่มัน ดีจริงๆเลยยยยย “ 



ยงซอนปล่อยตัวลงบนโซฟาอย่างแรง และพูดอย่างสบายอารมณ์ 





คุณหนูไปอาบน้ำก่อนเลยค่ะ เดี๋ยวฉันจัดอาหารใส่จานรอ “ 

มุนบยอลพูดจบก็จัดแจง หาจานชามเตรียมจัดอาหาร และหันหลังให้คุณหนูของเธออย่างไม่ได้คิดอะไร 





ฟึ่บบบ 


อิอิ เป็นแม่ศรีเรือนจังเลยน้า มาๆเดี๋ยวฉันช่วยจัด “ 


ยงซอนพูดอย่างเดียวไม่พอ ยังพร้อมมือของตัวเองเข้าไประหว่างลำตัวและแขนของมุนบยอล 






คุณหนู ! ทำอะไรคะเนี่ย 0.0 “ 





มุนบยอลสะดุ้งสุดตัว รีบหันกลับมาจับมือทั้งสองข้างของยงซอน 




“ 555+ ตกใจขนาดนั้นเลย “ 





“ ^~^ คุณหนูนี่น้า  “ 

มุนบยอลขยี้หัวยงซอนอย่างหมั่นเขี้ยว 




มา ฉันช่วย “ 




ไม่ต้องเลย ตัวเหม็นใหญ่แล้วเนี่ย  ฟิดๆๆๆ อี๋ เหม็นๆ “  มุนบยอลแกล้งหยอกยงซอนโดยการก้มลงไปดมที่หัวของยงซอน





ว้าย  อีตาบ้า ไหนๆ เหม็นจริงดิ “ 

ยงซอนรีบดมเสื้อและผมของตัวเองตามมุนบยอล




หืมมม เหม็นจริงๆด้วยอ่ะ ไม่ไหวละ งั้นฉันไปจัดการกลิ่นพวกนี้ก่อนนะ “ 




คร่า ^-^ “ 



ยงซอนรีบวิ่งเข้าห้องน้ำในห้องนอน ส่วนมุนบยอลก็จัดแจงอาหารเย็นต่อ 





...




เสร็จแล้ววว นี่ๆๆๆ ดมสิ ดมๆ ผมฉันหอมมาก “ 


เมื่อยงซอนอาบน้ำสระผมเสร็จ  

เธอก็อยู่ในชุดกางเกงขาสั้นสีดำ เสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่ ที่เปียกไปด้วยน้ำที่ไหลมาจากผมของเธอ ทำให้สายเสื้อในสีดำที่อยู่ภายในสามารถถูกมองเห็นได้ง่าย เมื่อผนวกกับผมเปียกหมาดๆที่กำลังปรกหน้าของเธออยู่ในตอนนี้ ก็ทำให้ความเซ็กซี่ที่กวนสมาธิของใครอีกคนเพิ่มมากขึ้นเป็นเท่าทวีคูณ



เธอวิ่งเอาผมของตัวเองมาให้มุนนบยอลดมเพื่อพิสูจน์ว่ามันไม่ได้เหม็นอีกต่อไป



ไหนคะมุนบยอลก้มลงดมผมของยงซอนใกล้ๆ 




หอมจริงๆเลย อยากจะจุ้บหัวสักทีจริงๆ ‘ 

มุนบยอลคิดกับตัวเองในใจ 




โอ้โห นายจัดจานสวยมากเลย แต่ขาดอะไรไปอย่าง” 




อะไรหรอคะ ?” 



นี่ไง !!!!  มันต้องมีแอลกอฮอล์ด้วยถึงจะสนุก “ 



“ :”( คุณหนู นี่ฉันอุตส่าห์ซ่อนไว้แล้วนะคะเนี่ย “ 




ขอนิดนึงน่า สนุกๆ เราอยู่กันแค่นี้เอง จะกลัวอะไร “ 


ยงซอนแกล้งทำทีร่าเริงสนุกสนาน แต่ที่จริงแล้ว เธอมีเรื่องที่อยากจะลืมต่างหาก ถึงจะลืมไม่ได้จริงๆ แต่อย่างน้อยก็ขอให้ความเมาทำให้เธอไม่ต้องคิดถึงมัน 

ในช่วงเวลาสั้นๆก็ยังดี




นี่ๆๆ เอานี่ไปยงซอนเปิดกระป๋องเบียร์ของตัวเองพร้อมยื่นอีกกระป๋องหนึ่งให้บอดี้การ์ดตรงหน้า 





อ่าค่ะมุนบยอลรับมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก เพราะเธอเองควเื่มมากไม่ได้ เนื่องจากต้องคอยระวังคุณหนูขี้เมาของเธอ 





—- เวลาผ่านไปได้เพียงสักพัก ——



นั่นนนงะ เป็นอย่างที่คิดจริงๆ ‘ 



“ 5555  ... 555555 “ 


คุณหนูยงซอนหัวเราะไม่ยอมหยุดมาสักพักแล้ว จนมุนบยอลแอบเป็นห่วงไม่ได้ 






คุณหนู ... คุณหนู “ 

บยอลพยายามเรียกคืนสติ




นี่! นายอ่ะ เลิกเรียกฉันคุณหนูๆ ได้แล้วนะ รำคาญ ! “ 




0.0 ฮร่ะ



คุณหนูพูดว่าอะไรนะคะ “ 




เอ่อ ฉันหมายความว่า นายเลิกเรียกฉันว่าคุณหนูได้แล้ว มันทำให้ฉันรู้สึกว่าเราไม่สนิทกัน ฉันก็มีชื่อให้เรียกนะ เอิ่ก “ 

ยงซอนพูดไป เรอไป และจากท่าทางอาการเอาหน้าเลื้อยไปตามโต๊ะแล้ว ก็สามารถบ่งบอกได้ว่าเธอเมาแล้วนั่นเอง 




คุณหนูอยากให้เราสนิทกัน ... งั้นหรอคะ “ 




ไม่ใช่อยาก  ก็เราสนิทกันอยู่แล้วไม่ใช่หรอ ? นี่ฉันอยู่กะนาย 24 ชม. แล้วนะเนี่ย 

แล้วยังจะเรียกฉัน คุณหนูอีก เดี๊ยะๆ “ 




“ 5555 คร่าๆ คุณ... เอ้ย  ยงซอนอา “ 






นั่นแหละๆ สิ่งที่ฉันอยากได้ยิน 



เฮ้อ ตั้งแต่พ่อแม่ฉันจากไป ฉันก็คงมีแต่นายอ่ะนะที่เปรียบเสมือนคนในครอบครัวของฉันไปแล้ว “ 




มุนบยอลกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เมื่อยงซอนพูดถึงการตายของพ่อแม่ตัวเอง 





คุณหนู  ไปล้างหน้า แล้วเข้านอนดีไหมคะ ฉันว่า คุณหนูไม่ไหวแล้วนะคะ “ 



ไม่มีใครคาดคิด จู่ๆ ยงซอนก็ยื่นหน้าเข้าไปจูบมุนบยอลโดยเจ้าตัวไม่ทันได้ตั้งตัว และผละออกมาอย่างรวดเร็ว





“ 0.0 คุ.... “ 



ยงซอนประทับจูบลงบนปากของบอดี้การ์ดตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะได้พูดซะอีก 





ฉันจะไม่หยุด จนกว่านายจะเลิกเรียกฉันว่า คุณหนู ! “  ยงซอนพูดพลางเอานิ้วเขี่ยไปตามจมูกของมุนบยอล และเปรยตามองไปที่คนตรงหน้า




อ่ะ พอๆๆๆๆ คุ.. ยงซอนอา ฉันยอมแล้วๆ จะไม่เรียกคุณหนูอีกแล้วเข้าใจไหม “ 




หึหึ นายต้องเจอไม้นี้ ~ อืมมมมจู่ๆคุณหนูก็เดินไปนั่งที่โซฟาหน้าตาเฉย 


ปล่อยให้ฉันค่อยๆเดินตามไปนั่งข้างๆ 




เมื่อฉันนั่งข้างๆ คุณหนูยังเอียงคอมาซบไหล่ฉันเงียบๆ สงสัยจะง่วงนอนเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ล่ะมั้ง




บยอลอา ~ คิกๆ “ 


จู่ๆยงซอนก็เรียกชื่อฉันขึ้นมา 




นายจะทำทุกอย่างที่ฉันต้องการใช่ไหม “ 



แน่นอนค่ะ ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อให้ยงซอนมความสุข คุณหนู จะให้ฉัน ... “




ยงซอนโผเข้าจูบมุนบยอลอีกครั้ง 




อื้อ อื้อๆๆ” 



มุนบยอลไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรยงซอนนัก 




ยงซอนค่อยๆ ผลักบอดี้การ์ดของเธอลงบนโซฟา และ จูบไล่ไปตามกรามและ คอของเขา 




ยงซอนอามุนบยอลยังรวบรวมสติของตัวเองไม่ได้นัก 




ยงซอนใช้ลิ้นของเธอไล่ไปจนถึงหูของมุนบยอล และหยอกล้อกับมัน 



อาาา ยงซอนอา ยงซอน ... ยงซอนอา !! “ 

มุนบยอลจับแจนทั้งสองข้างของยงซอนเพื่อดึงสติ ในขณะที่ยงซอนกำลังนั่งอยู่บนตัวของเขาในตอนนี้



แน่ใจหรอว่ากำลังทำอะไรอยู่ “ 




แน่ใจสิ ไม่งั้นฉันจะทำแบบนี้หรอ “ 



ยงซอนพูดจบก็จัดการถอดเสื้อยืดของตัวเองออกทันที เผยให้เห็นเสื้อในสีดำที่มุนบยอลมองเห็นเมื่อกี้นี้  




บยอลอา “ 





********************************



เร่าร้อนขึ้นทุกทีแล้ว ฝากติดตามกันด้วยนะคะ ขอบคุณทุกกำลังใจคร่า ไรท์จะทำให้ดีที่สุดค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #51 stevechannel (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 16:15
    อยากอ่านอ่ะ
    #51
    0