The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 15 : what !!!?? ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 895
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 พ.ค. 60

เมื่อฉันจูบบอกราตรีสวัสดิ์คุณหนูยงซอนเสร็จ 

ฉันก็ออกมาจากห้อง เพื่อให้คุณหนูได้พักผ่อน 




ปัง // ทันทีที่ฉันปิดประตูลง ก็เหลือบไปเห็นฮวาซาที่ยืนกอดอกพิงผนังรออยู่ก่อนแล้ว 




" ไม่ต้องห่วง ทุกอย่างกำลังไปได้สวย " ฉันบอกฮวาซาออกไปแบบนั้น 





" แกเตรียมของรึยัง อีกไม่กี่วันก็ต้องเดินทางไปเกาะเซจูละนะ  แน่ใจนะว่าไม่ให้ฉันไปด้วยน่ะ " 




" อืม สบายมาก แกกับฮานิอยู่ดูแลฮวีอินกับคุณหนูดีกว่า เดี๋ยวทางนั้นฉันจัดการเอง "



" เออ ดูแลตัวเองด้วยละกัน งั้นฉันไปก่อนล่ะ ฮวีอินรออยู่ "



" แหม เดี๋ยวนี้แกชักจะสนิทกับฮวีอินออกหน้าออกตาจังเลยนะ " 



" หะ เห้ย บ้า  แกคิดไปเองละมั้ง "  ฮวาซาพูดติดขัด ไปไม่ถูกขึ้นมาซะเฉยๆ 
เพื่อนฉันไม่เคยมีท่าทีแบบนี้มาก่อน ชักจะยังไงๆซะแล้วสิ หึหึหึ



ฉันยิ้มกวนๆไปให้ฮวาซา เสมือนว่าฉันกุมความลับสุดยอดของเธออยู่ 



" ชิ ฉันไปละ คุยกับแก เสียเวลา " 




" 55555   รีบหนีเลยนะ " 




" เดี๊ยะ ! " ฮวาซาทำเสียงดุและรีบเดินจากไปอย่างรวดเร็ว 




จากนั้นฉันก็ตรงไปที่ห้องนอนของตัวเอง ...



----------------------------



วันถัดมา 


ฉันตื่นเช้าตามปกติ จัดการอาบน้ำแปรงฟันให้เรียวร้อย 
วันนี้อากาศค่อนข้างเย็น ฉันจึงใส่เสื้อสเวตเตอร์สีฟ้ากับกางเกงยืดขายาวสีดำตามสไตง์ที่ฉันชอบ



ไม่รอช้า ท้องที่เริ่มรู้สึกหิวก็ทำให้ฉันจำต้องเดินมาที่ห้องครัวเหมือนเช่นทุกวัน 



...


.


แต่สิ่งที่แปลกไปจากทุกวันคือ ....  คิมยงซอนที่อยู่ในครัวเป็นคนแรก 




เธอกำลังงุ่นง่านอยู่กับการทำอาหารอะไรสักอย่าง จนไม่ทันสังเกตเห็นฉันที่เดินเข้ามาในห้องครัว 





ฉันค่อยๆหย่อนตัวลงนั่งบนโต๊ะอาหาร เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนคุณหนู
และเอามือเท้าคางมองคุณหนูของฉันอยู่เงียบๆ เธออยู่ในชุดสเวตเตอร์สีชมพูสบายๆ และกางเกงขาสั้นพอดีตัวที่ดูกระฉับกระเฉง 




" อืมม   มุนบยอลจะชอบไหมน้า " 






• u •  รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของฉันโดยไม่รู้ตัว เมื่อได้ยินคนตรงหน้าเอ่ยชื่อของตัวเองขึ้นมา 






" ชิมสักหน่อยดีกว่า ..... ว้าย !  ร้อน  ร้อน "  XP


" อ๊ะ คุณหนูๆ  นี่น้ำค่ะ " 

ฉันรีบยื่นน้ำให้คุณหนู หลังจากที่เธอชิมอาหารที่น่าจะร้อนมากเกินไป




" ขอบใจนะ      อึกๆๆๆ เฮ่อ ลวกลิ้นซะงั้น ........ เอ๊ะ นายมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย " 




" ตั้งแต่ที่คุณหนูพูดชื่อฉันแหละค่ะ ไหน ทำอะไรให้ฉันทานหรอคะ " 
 ฉันเอาหน้ายื่นเข้าไปใกล้ๆ เพื่อดูว่าอะไรที่อยู่ในหม้อ 




" เอ่อ....  มันคือซุปกิมจิน่ะ นายชอบไหม ? "  ยงซอนเม้มปากด้วยความลุ้นคำตอบจากฉัน 




" คุณหนูทำอะไร ฉันก็ชอบหมดแหละค่ะ " ฉันตอบคุณหนูไปแบบนั้นพร้อมส่งยิ้มหวานๆไปให้เธอ 




" โอเคร " คุณหนูก้มหน้าลงจดจ่อกับซุปกิมจิต่อไป ฉันเดาว่าเธอคงจะเขินน่ะ 








" อ้าว ทำไมวันนี้ตื่นกันเร็วจังล่ะ " เสียงฮวาซาเอ่ยทักทายก่อนที่ตัวของเธอจะก้าวเข้ามาในห้องครัวเสียอีก 


" อ่ะ เอ่อ .... " 



" คุณหนูตื่นมาทำอาหารเช้าให้ฉันน่ะ " ฉันพูดออกไปอย่างภาคภูมิใจ ในขณะที่คุณหนูไม่รู้จะตอบคำถามฮวาซาอย่างไรด้วยความเขินอาย 




" หืมมม ? " @_@ ฮวาซาและฮวีอินต่างมึนงงในคำตอบของฉัน และมองหน้ากัน 




" น่าอร่อยมากเลยนะ ดูสิๆ คุณหนูทำซุปกิมจิน่ะ " 
ฉันพยายามเปลี่ยนประเด็นเป็นอย่างอื่น เพื่อไม่ให้คุณหนูเขินไปมากกว่านี้ และเหมือนสองคนนั้นก็จะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี 






" ไหนคะ พี่ยงซอน  หูยยยย น่ากินจัง  หนูไม่เคยกินอาหารฝีมือพี่ยงซอนมาก่อนเลยนะเนี่ย  ต้องอร่อยแน่ๆเลย " 
ฮวีอินช่วยเสริมสร้างบรรยาากาศให้ผ่อนคลายมากขึ้น 



" ไหนๆๆ " ฮวาซาก็เข้ามาร่วมวงกับพวกเราด้วย  



แต่เดี๋ยวๆๆๆๆๆ  นั่นมือแกจะโอบเอวฮวีอินทำไมฮร่ะ !? 



ฉันแอบยิ้มกับการกระทำของเพือนตัวเองอยู่คนเดียวเงียบๆ  





" อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกคน โห วันนี้ฉันมาหลังสุดเลยนะคะเนี่ย "  ฮานิเดินเข้ามาในครัว



" อ้าว ฮานิ อรุณสวัสดิ์ "  



" ฮานิ อรุณสวัสดิ์ " 


ทุกคนกล่าวทักทายคนที่เพิ่งเดินเข้ามาใหม่ 



" ทำไรกินกันอ่ะ หอมจัง " ฮานิที่ชื่นชอบการกินเป็นชีวิตจิตใจ ทำจมูกฟุดฟิดๆ สูดกลิ่นของอาหารเข้าซะเต็มปอด



" นี่ๆๆๆๆ  ดมขนาดนั้น คงไม่ต้องกินแล้วมั้ง อิ่มพอดี  "  ฉันพูดคุยกับฮานิอย่างสนิทสนมอย่างเคย 



" โหยยย ใจร้ายอ่ะ " 




" 5555  มานั่งก่อนสิ " ฉันเดินไปเลื่อนเก้าอี้ให้ฮานินั่ง 



และช่วยกันจัดจาน ชาม ช้อนส้อมกับฮวาซา 



ส่วนฮวีอินกับคุณหนูก็ช่วยกันตักกับข้าวใส่จานชามต่างๆ 
นอกจากซุปกิมจิแล้ว ก็ยังมีกับข้าวอื่นๆอีกหลายอย่างเลยล่ะ




-------------------

" เย่ ลงมือกันเถอะ "  ฮวีอินพูดออกมาอย่างร่าเริง 
และทุกคนก็เริ่มลงมือจัดการกับอาหารตรงหน้า 



" นี่ๆๆๆ  ซุปกิมจิถ้วยนี่เป็นของฉันคนเดียวเท่านั้นนะ  เพราะคุณหนูอุตส่าห์ตื่นแต่เช้ามาทำให้ 
เพราะฉะนั้นฉันกินได้คนเดียวเท่านั้น  " 

ฉันพูดติดตลกพร้อมยิ้มยกจมูกอย่างร่าเริง




" จะบ้าหรอ  แบ่งคนอื่นด้วยสิ นายนี่ "

 คุณหนูฟาดมาที่ไหล่ของฉันเบาๆ และดุใส่ฉัน 555  
แต่สีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขของคุณหนูกลับตรงกันข้าม




" แหมมม ไม่ค่อยจะเห่อเลยนะแม่คุณ  หมั่นไส้ " ฮวาซาพูดว่าฉันอย่างอดไม่ได้





ฮานิ และ ฮวีอิน ก็ยิ้มไปกับพวกเราด้วย 





บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเช้านี้ช่างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม  
มันดีมากจริงๆ ^^~



-----------------

 

หลังจากนั้น ก็เป็นช่วงเวลาแห่งการฝึกตามปกติ แต่วันนี้ฉันไม่ได้เข้าไปดูการซ้อมหรอกนะ ฉันต้องเตรียมพร้อม และเตรียมกระเป๋าไปเกาะเซจูน่ะสิ






....




ฉันจัดกระเป๋าไปเรื่อยๆอย่างไม่รีบร้อน พอรู้ตัวอีกทีฟ้าก็มืดเสียแล้ว 




" บยอลอา  ข้าวเย็นเสร็จแล้วนะ " ฮวาซามาตามฉันที่ห้อง 



" อ่า  กินกันก่อนได้เลยนะ ไม่ต้องรอ เดี๋ยวเสร็จแล้วจะตามไป " 



" อือ รีบๆตามมาละกัน " 




" เคร " 







ไม่นานนักฉันก็เดินตามไปที่ห้องครัว 




" มาแล้วววว   วันนี้ทำอะไรกินกัน แล้วไหนจานของฉันหรอ " 



 "เอ้อ ลืมไปเลย เดี๋ยวหยิบให้ " ฮานิกำลังลุกจากโต๊ะเพื่อไปหยิบจานมาให้ฉัน 




" ไม่เป็นไรค่ะคุณฮานิ เดี๋ยวฉันจัดการเองค่ะ " แต่จู่ๆคุณหนูยงซอนก็ลุกขึ้นมากะทันหัน
 และเดินไปหยิบจานและช้อนส้อมมาจัดบนโต๊ะให้ฉัน 




พร้อมกับสายตาของทุกคนบนโต๊ะอาหารที่มองการกระทำของคุณหนูและมองฉันสลับกันไปมา






" ดูๆแล้ว เสื้อที่พี่ยงซอนกับพี่มุนบยอลใส่ก็เหมือนเสื้อคู่เลยนะคะ นัดกันมารึเปล่าเนี่ย "



-[]-  นั่นไง ในที่สุดคำถามแบบนี้ก็ออกมาจากปากใครคนหนึ่งบนโต๊ะอาหารจนได้ 




" เอ๋ " ยงซอนมองเสื้อสเวตเตอร์สีชมพูกับเสื้อสเวตเตอร์สีฟ้าของฉันสลับกันไปมา




" บ้าาา ฮวีอิน ไม่ใบ่นะ พี่กับมุนบยอลจะมีเสื้อคู่ได้ยังไงล่ะ " ยงซอนตอบคำถามฮวีอินด้วยหน้าที่เริ่มแดงนิดๆแล้วตอนนี้ 




" แต่ฉันเห็นด้วยกับฮวีอินนะ ^^ " ฮานิพูดเสริมขึ้นมา 



นั่นนนนนไง ทำไมต้องรุมแกล้งกันด้วย !!! 




" ฮานิ " =_____= 
ฉันทำสายตาเอือมระอาส่งไปให้ฮานิ เพื่อเป็นการเตือนให้เธอหยุดพูด 





" ไม่ใช่นะคะ คุณฮานิก็ ......  ถ้าคุณฮานิกับมุนบยอลค่อยว่าไปอย่าง " 






พรวดดดดด !!!   ฮานิที่กำลังดื่มน้ำถึงกับสำลักน้ำ และดันพ่นน้ำออกมาใส่หน้าฉันเต็มๆ 



ทั้งใบหน้า และผมบางส่วนเปียกไปหมด ยังดีที่มันเป็นน้ำเปล่าอ่ะนะ



" เฮ้ยยย  แก...55555555555555555555555555555555 " 
ฮวาซาที่ตกใจแค่เสี้ยววินาที กลับกำลังหัวเราะใส่ฉันอย่างหยุดไม่อยู่  รวมถึงฮวีอินด้วย





"  ฮานิ  !!!!!!!!! "  ฉันตะโกนออกไปเสียงดัง

อับอายขายขี้หน้าที่สุด .... ยิ่งอยู่ต่อหน้าคุณหนูด้วย โอ้ยยยย ทำไมฉันซวยขนาดนี้เนี่ย 





" บยอลอา 5555555555555555555  เช็ดก่อนๆ 555555555555 เดี๋ยวค่อยด่าฉันทีหลัง " 
ฮานิก็เป็นไปกับฮวาซาด้วย 







" คิกๆ บยอลา เปียกหมดแล้ว " คุณหนูลุกจากเก้าอี้เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  แต่ตอนนี้เธอกำลังใช้กระดาษทิชชู่เช็ดหน้าเช็ดตาให้กับฉัน




" หูยยยยยย วี้ดวิ้ว " เสียงแซวจากฮวาซาดังไม่ขาดสาย 



" แกต้องขอบใจฉันนะเนี่ย " ฮานิก็ขยี้มากขี้นไปอีก 




ฉันมองหน้าคุณหนู กลัวว่าจะทำให้คุณหนูอับอายอีกครั้ง 



แต่สิ่งที่ฉันเห็น กลับเป็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มกว้างที่มีความสุขและมีความเขินอายผสมอยู่เล็กๆ
ยิ่งเสริมด้วยสีแดงเลือดฝาดที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของเธอแล้ว  ยิ่งทำให้เธอดูน่ารักน่าเอ็นดูจากเดิมที่น่ารักอยู่แล้ว เพิ่มขึ้นเป็นร้อยเป็นพันเท่าเลย 




..........   ถ้าไม่เกรงใจเพื่อนๆที่อยู่บนโต๊ะอาหาร จะจับจูบให้หายหมั่นเขี้ยวซะนี่





" นี่ๆ พวกพี่จะมองหน้ากันลึกซึ้งไปถึงไหนคะเนี่ย น้องอิจฉานะคะ " ฮวีอินพูดแซวเราทั้งสองคน 




ทำเอาคุณหนูและฉันเบือนหน้าออกจากกันโดยอัตโนมัติด้วยความเขิน 




" หนูว่าพี่ไปสระผมก่อนดีกว่า "  ฮวีอินพูดแนะนำ




" อ่าาาา งั้นฝากที่เหลือด้วยนะ ขอโทษที " ฉันลุกออกจากห้องครัวตรงไปที่ห้องนอนของตัวเอง



-----------------------------------------





หลังจากที่ฉันสระผมเสร็จไม่นาน

ก๊อก ๆ ๆ 


เสียงเคาะประตูดังขึ้น  ใครกันน่ะ ? 



แอ๊ด // " บยอลา ฉันมีเรื่องจะขอคุยด้วยหน่อยอ่ะ " 




" คะคุณหนู ได้ค่ะ เข้ามาก่อนสิคะ "




" อ่าาาาา  ฉันช่วยไหม ? " 



" เอ๋ ? " 



 " มานี่   หันหลังสิ "



คุณหนูดึงผ้าขนหนูผืนเล็กไปจากมือฉัน และบิดไหล่ จัดท่าให้ฉันหันหลังให้กับเธอ 



" ไม่ต้องหรอกค่ะคุณหนู เกรงใจค่ะ " 




ฉันพยายามห้ามปรามคุณหนู แต่คุณหนูก็ไม่ฟัง




" เอาน่าาา อยู่นิ่งๆสื .....  เช็ดไม่แห้งเดี๋ยวจะไม่สบายนะ " 





•///////• หลังจากนั้นฉันก็ได้แต่นั่งนิ่ง ยอมจำนนต่อคุณหนู



" คุณหนู เห็นว่ามีอะไรจะคุยหรอคะ  " 




" อ๋อ คือ...........   ฉันขอไปเกาะเซจูด้วยได้ไหม ..... ? " 




" เอ๋ คุณหนูจะไปทำไมหรอคะ " 




" คือ...... ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ตั้งแต่เกิดเรื่องฉันก็ไม่ได้ไปไหนเลยน่ะสิ อุดอู้อยู่แต่ในอาคาร แถมยังเกิดเรื่องตั้งมากมาย 
ฉันก็เลย ......  อยากไปเปิดหูเปิดตาบ้างอ่ะ ... " 





" คุณหนู ..... " 






" หลายวันมานี้ ฉันตั้งใจฝึกมากเลยนะ ฉันมาซ้อมต่อเองด้วย เนี่ยปวดไปทั้งตัวเลย " 





" ไม่ได้ค่ะคุณหนู ! ..... " 





" เอ๋ " 





" ไม่ได้เด็ดขาดค่ะ " 





"ทำไมล่ะ " 





" คุณหนูอยู่ที่นี่ปลอดภัยกว่าเยอะค่ะ " 





" แต่ ... " 




" ฉันไปแค่แปปเดียว เดี๋ยวก็กลับมาแล้วค่ะ " 





" แต่ว่า ... " 




'" ไม่มีแต่ค่ะ ยังไงก็ไม่ได้ " 




" ....... " 






" คุณหนู ? ได้ยินที่ฉันพูดรึเปล่าคะ ? " 





 "  ทำไม !? ไม่อยากไปเที่ยวกับฉันขนาดนั้นเลหรอ " 





"คุณหนู " 





" หรือคิดว่าฉันจะไปขวางภารกิจของเธอ เป็นตัวเกะกะเลยไม่พาไปจะดีกว่า " 





" เอ่อ คุณหนูคือ... " 





" .... ฉันเเหงาน่ะบยอลา





ตั้งแต่พ่อแม่ฉันตาย ชีวิตฉันก็ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ...  ชีวิตที่เป็นชีวิตขอวฉันจริงๆ ฉันไม่ได้สัมผัสกับมันอีกเลยตั้งแต่วันนั้น " 





"  ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ฉันขอยื่นคำขาดค่ะ ยังไงฉันก็อนุญาตให้คุณหนูไปด้วยไม่ได้ค่ะ  .....  ไม่ได้จริงๆ " 





" อะไรกันมุนบยอล ฉันพูดขนาดนี้แล้ง นายก็ยังไม่เข้าใจฉันอีกหรอ " 





" ฉันเข้าใจค่ะ แต่ฉันทำแบบนั้นไม่ได้จริงๆ " 





" บยอลอา ฉันเสียใจนะ " 



จากนั้นคุณหนูก็เดินตรงออกไปจากห้องของฉันซะดื้อ
ปล่อยให้ฉันกับผ้าขนหนูผืนนั้นอยู่ในห้องที่ว่างเปล่า 





'  โธ่ คุณหนูคะ ฉันก็อยากไปเที่ยวกับคุณหนูแค่สองคนค่ะ 

แต่ถ้าฉันพาคุณหนูไปด้วย คุณหนูก็จะรู้น่ะสิคะว่า 





......         ฉันไม่ใช่บอดี้การ์ดจริงๆ        .......
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #32 Auiromeo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 00:45
    กราบบบไรท์ กลับมาอัพไวๆเน้อ งุ้ยยย อยากอ่าน><
    #32
    0
  2. #30 TrippleJ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 05:38
    รอค่ะไรท์ อ่านสนุกมาก อ่านเพลินมากเลย อินสุดๆ ตอนต่อไปมีแพลนคลอดเมื่อไหร่คะ ติดตามค่ะ สู้ๆ!!
    #30
    0
  3. #29 panpang-pp (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 19:44
    ติดตามค่าาาาาา????????????
    #29
    1
    • #29-1 panpang-pp(จากตอนที่ 15)
      21 กรกฎาคม 2560 / 19:47
      ตงที่เป็นรูป ? มันเปงสติ้กเกอร์กดผิด TT
      #29-1
  4. #28 kimsomsri_ss (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:50
    ปักหมุดรอเลยฮ่ะ คือชอบมากตัลล้าคคค
    #28
    0
  5. #27 Cream_134 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 21:23
    มาต่อเร็วๆนะค้าาา รอรอ
    #27
    0
  6. #26 _YulSic_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 17:48
    งื้อออออ สนุกมากๆเลยค่ะ มาต่อไวๆนะคะ
    #26
    0
  7. #24 กึกึกึกึเอง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 01:49
    นี้ไงพี่มุนคือพันตำรวจโทตีเอกจัตวาหญิง มุนบยอล อี สินะ55555หรือไม่ก็เป็นเด็กกำพร้าที่ตามล่าคนฆ่าพ่อแม่เหมือนกัน เอ้าะไม่มโนเองดีกว่ารอไรท์มาเฉลย
    #24
    0
  8. #23 waaasa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 17:22
    รอไรท์มาต่อค่าาา
    #23
    0
  9. #22 กึกึกึดึ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2560 / 17:12
    เอาแล้วพี่มุนไปจะเกิดอะไรขึ้นมั้ย รีบๆมาต่อนะไรท์
    #22
    0