The Devil bodyguard #moonsun

ตอนที่ 11 : Trust & Truth ( 100% )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 863
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    22 ส.ค. 60

เช้าวันรุ่งขึ้น 





มุนบยอลก็นำเรื่องที่เธอจะสอนยงซอนไปบอกฮวาซา




 “ ฮร่ะ !!!!  แกว่ายังไงนะ !!!! " 




" ก็เออ ตามที่พูดไปนั่นแหละ " 





" แกจะทำไปเพื่ออะไรวะ มันไม่ได้มีผลต่อเป้าหมายของเราเลยนะเว้ย 
หนำซ้ำ คุณหนูยังอาจจะมาโต้กลับเราได้ " 







" คุณหนูไม่ทำแบบนั้นหรอก  เชื่อฉันสิ " 
มุนบยอลส่งสายตาจริงจังไปหาฮวาซา 
เวลามุนบยอลไม่ยิ้ม หน้าของเธอจะดุมาก และตาจะจิกมากเช่นกัน





" แต่ไงฉันว่า มันก็ทำให้แกเสียแรงไปโดยเปล่าประโยชน์" 




" ใครว่าไม่มีประโยชน์ล่ะ ฉันคิดไว้หมดแล้ว ไม่งั้นฉันไม่ตัดสินใจไปหรอก  " 





" เอาไงก็เอา แต่อย่าลืมนะว่าเป้าหมายจริงๆเราคืออะไร  

แกต้องทำให้คุณหนูรักแกให้ได้





มุนบยอลมองหน้าฮวาซานิ่ง บ่งบอกให้รู้ว่าเธอเองก็รู้งานดี




ตอนนี้ไม่มีใครคาดเดาความคิดของมุนบยอลได้เลย . . .


----------------------------



" บยอลอา เธอจะลุกไปไหน 0.0 " 
ยงซอนตกใจเมื่อเข้ามาในห้องเห็นมุนบยอลกำลังพยายามลุกออกจากเตียง


เธอจึงรีบเข้าไปพยุงไหล่ของมุนบยอล 




" อาาา. ฉันกำลังจะไปเรียกคุณหนูพอดีเลยค่ะ  ฉันว่าถึงเวลาที่จะสอนคุณหนูแล้วล่ะคะ " 




" หาาา. นายสภาพแบบนี้อ่ะนะ จะสอนได้ยังไง เดี๋ยวแผลนายก็ไม่หายหรอก " 






" ถ้ารอนานกว่านี้ เราก็ไม่รู้ว่าศัตรูจะเข้ามาหาเราเมื่อไหร่นะคะ. ฉันว่า ...  ฉันเริ่มสอนคุณหนูให้เร็วที่สุดจะดีกว่า "




ทั้งสองเดินออกมาจากห้องนอน  มุนบยอลชี้ทางให้ยงซอนไปตามที่เธอบอก 


เซฟเฮาส์แห่งนี้มีแค่มุนบยอลและฮวาซาเท่านัน้ ที่รู้แปลนของมัน รู้ว่าห้องไหนอยู่ที่ไหน ถ้าไม่ใช่สองคนนี้ หรือคนที่มีแปลนล่ะก็ ต้องหลงทางอย่างแน่นอน 




ส่วนฮวาซาพาฮวีอินไปอยู่ที่ห้อง Playful

มันคือห้องที่มีอุปกรณ์ให้ความบันเทิงทุกอย่าง เท่าที่จะหาได้เลยล่ะ 
มีทั้งเกมส์ มีทั้งจอหนังขนาดใหญ่ และอย่างอื่นอีกมากมาย




ฮวาซาต้องการจะทำให้ฮวีอินหายจากอาการหวาดระแวงที่เป็นอยู่จึงพาเธอไปที่ห้องนั้น   
ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่า ทำไมฮวาซาถึงใส่ใจฮวีอินนัก 

แต่ที่ฉันรู้คือจุดประสงค์อีกอย่างของฮวาซา นั่นคือการกันฮวีอินออกจากแผนการของเรา   
ออกจากฉันและคุณหนูยงซอน .. 



เพื่อให้ฉันอยู่กับคุณหนูแค่สองคนเท่านั้น 







ในที่สุด . . .




พวกเธอก็มาหยุดอยู่หน้าห้องห้องหนึ่ง




แน่นอน ประตูของมันไม่เหมือนกับห้องอื่นๆ 
มันทำด้วยเหล็กกล้า และมีการป้องกันอย่างแน่นหนา 
รู้เลยว่าต้องเป็นคนพิเศษเท่านั้น จึงจะเข้าไปได้ 





มุนบยอลค่อยๆเดินไปแสกนนิ้วที่ช่องสแกนนิ้วข้างๆประตู 





ครึ่มมม 

ประตูที่ท่าทางจะหนักหลายกิโลค่อยๆเปิดออก 



เผยให้เห็นห้องว่างเปล่าที่มีเบาะนิ่มๆปูอยู่เต็มพื้นห้อง และมีเป้ายิงเป็นรูปคนอยู่เป็นจำนวนมาก 
ยงซอนรู้ได้ทันทีเลยว่ามันคือห้องฝึกซ้อม






" แล้วไหนอาวุธล่ะ "



" หึหึหึ ใจเย็นสิคะคุณหนู ^^ " 







มุนบยอลเดินไปกดอะไรสักอย่างตรงผนังห้องด้านหนึ่ง 

ทันใดนั้น ผนังห้องด้านนั้นก็ยกขึ้น เผยให้เห็นคลังเก็บอาวุธจำนวนมาก 






0o0 ฮร้าาาาา.   ยงซอนอ้าปากค้างตกตะลึงให้กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า 





นี่มุนบยอลกับฮวาซาไม่ใช่บอดี้การ์ดรับจ้างธรรมดาๆแน่
พวกเค้าเจ๋งไปเลย 





ยงซอนกำลังตื่นเต้นกับสิ่งใหม่ๆตรงหน้า โดยหารู้ไม่ว่า ทั้งหมดคือแผนของมุนบยอล





" เรามาเริ่มกันที่ของง่ายสุดดีกว่าค่ะ. " 



 
มุนบยอลค่อยๆเดินไปหยิบปืนสั้นแบบพกพาและเอามาให้ยงซอน





" นี่ค่ะ คุณหนู " 




มุนบยอลยื่นปืนสั้นกระบอกหนึ่งใส่มือยงซอน 





" โอ๊ะๆ  หนักกว่าที่คิดแฮะ " 





" ระวังนะคะคุณหนู กระบอกนั้นบรรจุกระสุนแล้วค่ะ " 






" โอเคๆ " 





" อาวุธปืนขนาดเล็ก ที่เรียกว่า ปืนสั้น หรือเรียกอีกอย่างว่าปืนพก 

ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นสองชนิด คือ ปืนลูกโม่ และปืนพกกึ่งอัตโนมัติ 


ปืนที่คุณหนูถืออยู่ก็คือ ปืนลูกโม่ ค่ะ ใช้ง่าย ไม่ซับซ้อน เหมาะสำหรับมือใหม่ " 





" อื้อ  โอเค แล้วมันใช้ยังไงล่ะ "






" แบบนี้ค่ะ " มุนบยอลเข้าไปกระชับร่างของยงซอนจากด้านหลัง 





" เวลายิงใช้มือข้างที่ถนัดคอยถือปืนและเหนี่ยวไกนะคะ ส่วนอีกข้างที่ไม่ถนัดคอยประคองปืนเพื่อความแม่นยำค่ะ  แบบนี้นะ " 

มุนบยอลรวบมือของยงซอนพร้อมยกปืนขึ้น จับให้เป็นท่ายิงปืนที่ถูกต้อง 



ใจของยงซอนเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว
ตอนนี้แทบไม่มีช่องว่างระหว่างเธอกับมุนบยอล 
เธอรับรู้ได้ถึงร่างของมุนบยอลที่ชิดและโอบร่างของเธอไว้จากด้านหลัง 



เมื่อยงซอนหันไปมองหาหน้าของมุนบยอลก็ต้องสะดุ้งและใจเต้นแรงมากขึ้นไปอีก 
เมื่อเห็นว่าหน้าของมุนบยอลพาดอยู่ที่ไหล่ของเธอ ใกล้หน้าของเธอเพียงไม่กี่เซน




 ' 0 /////// 0 ใกล้มาก ......   แก้มแทบจะติดกันอยู่แล้ว '



ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก 


ยงซอนไม่สามารถควบคุมสมาธิได้เลย 
เมื่อมุนบยอลเล่นกวนสมาธิของเธอโดยไม่ได้ตั้งใจแบบนี้
มือของยงซอนสั่นอย่างช่วยไม่ได้ ทั้งตื่นเต้น ทั้งเขินคุณครูของเธอ 






" คุณหนู ตั้งสมาธิหน่อยสิคะ " 
มุนบยอลหันหน้าพูดกับยงซอน และนั่นทำให้ ....





จมูกของทั้งสองคนชนกันโดยไม่ได้ตั้งใจ 






อุ้บ   

0.0 



 


ทั้งยงซอน ทั้งมุนบยอลผละตัวออกจากกัน รู้สึกราวกับมีไฟฟ้าช็อตระหว่างเธอทั้งสอง
มุนบยอลไม่เข้าใจตัวเองมากว่าเป็นอะไร เมื่อก่อนเธอก็ไมาได้เขินยงซอนมสกขนาดนี้นี่นา



" คุ ... คุณหนูตั้งสมาธิก่อนดีกว่าค่ะ แล้วเราค่อยมาฝึกกันต่อ "



มุนบยอลพูดกับฉันทั้งๆที่หลบตาฉันอยู่   พูดจบเธอก็เดินไปที่ห้องเก็บอาวุธนั่น 






ฉันรับรู้ได้เลยว่า เราไม่มีสมาธิกันทั้งคู่  

วันนี้ฉันเป็นอะไรกันเนี่ย ใจเต้นรัว ท้องปั่นป่วน เหงื่อก็ซึมออกมาเต็มไปหมด

ปกติอยู่กับบยอลก็ไม่ได้เป็นแบบนี้นี่นา หรือเราไม่สบาย ? 






หรือว่า เพราะ ...
.







 ตอนนี้เราอยู่ในห้องที่ปิดมิดชิด และเรา อยู่กันแค่สองคน 



....





'อาาาา. ช่วยไม่ได้นี่นะ เราขอร้องให้เขาสอนเราเอง 
เราน่าจะไปคุยให้เค้าผ่อนคลาย ให้หายตื่นเต้นกันดีกว่า '




" บยอลอา " 

มุนบยอลไม่หันมาหาฉัน.... ......... สงสัยจะไม่ได้ยิน 

ฉันจึงเดินไปหาเค้าใกล้ๆ 




..
.

" บยอลอา  ! "  


มุนบยอลหันมาหาฉันอย่างรวดเร็ว  และ 




ฉัวะ ! 


"  โอ้ย "  



ทำให้เธอไม่ได้ระวังสิ่งที่ถืออยู่

มีดในมือจึงเฉียดมาบาดนิ้วของฉัน






" อ๊ะ   คุณหนู ! เลือดไหลใหญ่แล้ว " 


มุนบยอลรีบปล่อยมีดนั้นทิ้ง และหันมาสนใจนิ้วของฉันอย่างร้อนรน




" อาา ไม่เป็นไรหรอก มุนบยอ.. " 


ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไร
 มุนบยอลก็ดึงนิ้วของฉันเข้าปากตัวเอง และดูดเลือดที่ไหลออกมา 



0////0 " บยอล นายทำอะไรน่ะ ! " 


ฉันพยายามดึงนิ้วออกจากปากของมุนบยอล แต่ก็ไร้ผล เมื่อเขาจับนิ้วของฉันไว้แน่น 


" อื้ออ " มุนบยอลเปล่งเสียงเชิงบอกให้อยู่นิ่งๆ 




O//////O  ทำไม. ทำไม  ทำไมใจฉันเต้นแรงแบบนี้ล่ะ 
 

มุนบยอลหลับตาบรรจงดูดเลือดจากนิ้วของฉัน

..

แรงขึ้น 

แรงขึ้นเรื่อยๆ 




บยอลอา นายทำอะไรกับฉันเนี่ย 



ฉันรับรู้ได้เลยว่าหน้าของฉันร้อนมากขนาดไหน
ยิ่งบยอลดูดแรงขึ้น หน้าของฉันก็ยิ่งร้อนมากขึ้น



ฉันคิดอะไรของฉันอยู่เนี่ย 



เมื่อมองไปที่อีกคนที่กำลังตั้งใจดูดนิ้วฉัน
ใจของฉันก็ยิ่งคิดเตลิดไปไกล




" บยอลอา พอแล้วว "   -//////- 



ฉันดึงนิ้วออกจากปากของมุนบยอล 




ทำให้เขาลืมตาขึ้น และมองมาที่ฉัน 




' บยอลอา อย่ามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นสิ  ' 

อาาาา สายตาของนายช่างเร้าร้อนจริงๆ 




ฉันได้แต่มองลึกเข้าไปในตาของเขา
เหมือนดั่งต้องมนต์ ฉันไม่สามารถละสายตาจากเขาไปได้เลย 




มุนบยอลเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ 





ไม่นะ 



" ฉัน ...... " 





มุนบยอลประกบปากเข้ากับปากของฉัน 



..

อย่างแผ่วเบา 




' ฉันกำลังทำอะไรเนี่ย ไม่นะ ฉันจะมีความสัมพันธ์กับบอดี้การ์ดตัวเองไม่ได้ ' 




ฉันหลับตาแน่น  ไม่รุ้เพราะตื่นกลัว หรือตื่นเต้นกันแน่ ก็ฉันไม่เคยถูกใครจูบมาก่อนเลยนี่นา






ฉันไม่รู้ว่ามุนบยอลกำลังคิดอะไรอยู่
เขาค่อยๆ ดูดริมฝีปากล่างของฉัน ละเลียดไปเรื่อยๆ อย่างใจเย็น เหมือนกับจะจดจำและลิ้มรสชาตินี้ไปอีกนานแสนนาน 

นั่นทำให้ใจฉันแทบจะหยุดเต้น







มุนบยอลไม่ทำแค่นั้น เขาเริ่มใช้ฟันขบกัดริมฝีปากของฉันอย่างเร้าอารมณ์ 



ฉันเริ่มเอามือดันตัวของมุนบยอลออก ก่อนที่เราจะเตลิดกันไปมากกว่านี้




...







 แต่ด้วยความร้อนแรง และความลุ่มหลงที่มุนบยอลมอบให้ ทำให้ฉันไม่มีแม้แต่แรงที่จะผลักเขาออกไป




"บยอลอาาาา. " 



" อื้ออ " 



เขาเริ่มเอาลิ้นอุ่นๆของเขา แทรกเข้ามาในปากของฉัน 






ฉันรู้สึกแปลกประหลาดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 
มันเหมือนกับว่าจะคับปากของฉัน แต่ก็เร้าใจในเวลาเดียวกัน 






ด้วยความที่ ไม่เคยมาก่อน มันทำให้ฉันเงอะงะและ 
สับสนไปหมด กล้าๆกลัวๆจะเผยความต้องการของตัวเองออกไป



มุนบยอลยังคงใช้ลิ้นเล่นสนุก และยังเข้าไปทักทายกับลิ้นของฉัน 







แม้ว่าจะมีความขัดแย้งในใจ
แต่ฉันก็ตอบรับความรู้สึกของเค้าอย่างดี 




ฉันรู้สึกว่ากำลังควบคุมตัวเองไม่ได้ ร่างกายมันขยับไปเอง
 จู่ๆแขนฉันก็ไปโอบรอบคอของเขาซะอย่างนั้น 
 แถมคอของฉันก็ยังเอียงองศาให้ปากของมุนบยอลประกบกับปากของฉันแน่นขึ้น

มันทำให้เค้ายิ่งส่งรสจูบที่เข้มข้นขึ้นไปอีกมาให้ฉัน








' อาาา มุนบยอล นายช่างวาบหวามเหลือเกิน ' 









'มือของมุนบยอลเริ่มไม่อยู่นิ่ง 
เค้าเริ่มแทรกมือเข้ามาในเสื้อเชิ้ตของฉัน 
ลูบไล้ไปทั่วเอวและแผ่นหลังของฉัน 









ปึด ! 








ไม่ทันตั้งตัว ตะขอเสื้อในของฉันก็หลุดออกจากกัน 








ตึกตัก ตึกตัก 

ใจของฉันเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากร่าง 









มุนบยอลผลักร่างของฉันให้ติดกับผนังห้องอย่างแรง  เหมือนกับระบายอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านของเค้า 
จากนั้นก็เดินเข้ามาประกบปากฉันอีกครั้ง 

แต่คราวนี้มันกลับรุนแรงมากยิ่งกว่าเดิม
เค้าบดขยี้ปากของฉัน ราวกับว่าต้องการบดขยี้ตัวฉันให้เป็นเสี่ยงๆ 
' ปากของฉันไม่ใช่ของฉันอีกต่อไปแล้ว '









มุนบยอลยังไม่หยุดเพียงแค่นั้น  
เขาลากลิ้นอุ่นๆของเค้า ไปที่หูและคางของฉัน 
ขบกัด และดูดดึงอย่างเอาแต่ใจ 



 มันทำให้ฉันแทบบ้า  








จากนั้นเค้าก็ไล่ลิ้นลงมาที่ซอกคอของฉัน 

เลีย ดูดเม้ม และขบกัด จนเกิดรอยสีแดงเต็มไปหมด 







เขาทำให้ฉันรู้สึกซาบซ่านไปทั้งตัว แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน  
จนฉันต้องดึงเสื้อของเขาและกำไว้แน่น. 







" บยอลอา...... ย. ......  หยุด... ก่อ ....   อื้มมม " 









แม้แต่จะพูดให้เป็นประโยค ฉันก็ไม่สามารถทำได้ 


ฉันถูกเล่นไปตามเกมส์ของเขา อย่างไม่อาจขัดขืนอะไรได้ 








เมื่อเล่นกับคอของฉันจนหนำใจแล้ว 


มุนบยอลก็ไล่ลิ้นต่ำลงมาเรื่อยๆ  เรื่อยๆ 
ฉันเพิ่งรู้ตัวว่ากระดุมเสื้อของฉันถูกปลดออกแล้วทั้งหมด ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เผยให้เห็นเสื้อชั้นในสีดำของฉัน  ซึ่งเป็นปราการสุดท้าย



ร่างของฉันแข็งเกร็งไปหมด แม้จะไม่เคยมีประสบการณ์แต่ฉันก็รับรู้ได้ถึงสิ่งที่มุนบยอลกำลังใฝ่หา 


ตัวของฉันเริ่มสั่น









' ฉันน ....








ฉัน 









กลัว






ฉันกำเสื้อของมุนบยอลแน่นยิ่งกว่าเดิม พร้อมกับตัวของฉันที่สั่นหนักเข้าไปอีก




.
.
.





ฉันยังไม่พร้อม








ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้. ฉันกลัวไปหมด 








" บยอ..ล  ....  ฉ. ฉัน .... .. " 








เหมือนสวรรค์เห็นใจ 
จู่ๆมุนบยอลก็เหมือนกับได้สติกลับมา 
หลังจากที่สัมผัสได้ถึงน้ำตาของฉันที่หยดลงบนหน้าของเธอ และตัวที่สั่นเทาของฉัน







" บยอลอา  ... ฮึกก " 








" คุณหนู คุณหนูเป็นอะไรคะ "  







" ฉันขอ...โทษ. ฉัน .......... กลัว " 








เมื่อมุนบยอลได้ยินดังนั้น เธอก็ล้มเลิกสิ่งที่กำลังจะทำทุกอย่าง 
และดึงหน้าของฉันไปซบไหล่ของเธอ 








" คุณหนูคะ. ฉันขอโทษค่ะ ฉันขอโทษ " 






****************



เป็นไงกันบ้างคะ กับฉาก nc แรกของไรท์  แต่งครั้งแรกเลยค่ะ 

สนุกกันไหมคะ 



ขอบคุณที่ติดตามอ่านเช่นเคยค่ะ :)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น

  1. #73 ??? (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 10:06

    จะตายแล้วแม่ จะตายจิงๆ ฮืออออออออออออ ไม่หวายยยย

    #73
    0
  2. #25 _YulSic_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2560 / 16:55
    มาอ่านที่หลังและกะจะเม้นให้ถึงตอนล่าสุด แต่ว่ามันทนไม่ไหวจริงๆ กรี๊ดดดดดดด นี่ครั้งแรกหรอคะไรท์ ทำดีมากๆคะ ภาษาสวยดี บรรยายดี ดีหมดเลยยย ><
    #25
    0
  3. #12 waaasa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 17:46
    สนุกกก รอไรท์มาต่อค่าาาา
    #12
    0