ตอนที่ 27 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2966
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    9 พ.ค. 62

ป้าเพ็ญ

หลังจากที่ชบามีเรื่องกับมะลิก็ผ่านมาแล้วเกือบสองเดือน เป็นสองเดือนที่บ้านของมะลิเริ่มมีปัญหาเรื่องเงินและครอบครัว เพราะน้อยมันเริ่มมาอยู่กับชบามากขึ้นแถมเงินที่มันมีเริ่มหมดไปกับเหล้าและชบามัน

“ป้าเพ็ญจ๋าาา ชบามีของมาฝาก” เสียงของชบาดังขึ้นเมื่อเจ้าตัวยืนอยู่หน้าบ้านพร้อมกับน้อยที่ถือของพะรุพะรังเข้ามา

“ซื้ออะไรมาฝากป้าอีกละชบา” ป้าถามออกมาก่อนที่จะเอื้อมมือไปรับของที่ชบาซื้อมาฝาก

“ก็พวก กระเป๋า รองเท้าและเสื้อผ้า พี่น้อยพาชบาไปซื้อมาที่ห้างชบาเลือกแต่ของแบรนด์ดังๆเลยนะดูสิ สวยๆงามๆทั้งนั้นเลย” ป้าแค่พยักหน้ารับเท่านั้นแต่ก็ไม่ได้เปิดดูข้าวของในถุงที่ชบามันซื้อให้เพียงแต่หยิบพัดมาพัดเพื่อให้อากาศเย็นขึ้นเท่านั้น

“ป้าเพ็ญจ๊ะ ทำไมป้าพูดน้อยจังไม่คุยกับชบาเลย ป้าโกรธอะไรชบารึเปล่า” ชบาพูดออกมาด้วยสีหน้าติดกังวัล

“ป้าแค่ร้อนนะ นั่งข้างนอกแล้วแดดมันร้อนเข้าข้างในบ้านป้ากันไป” ป้าชวนชบาและน้อยที่นั่งเงียบอยู่เข้าบ้านทั้งคู่ลุกขึ้นตามแต่มีแค่น้อยที่เอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง

“ชบา ป้าเพ็ญเดี๋ยวผมไปหน้าปากซอยนะพวกไอ้ตี๋มันชวนกินเหล้านะ น้องชบาเดี๋ยวเฮียมานะ” ประโยคแรกน้อยมันบอกป้าแต่ประโยคหลังมันบอกชบา ป้าได้แต่พยักหน้ารับส่วนชบาก็คุยงุ้งงิ้งล่ำรากับไอ้น้อยอย่างกับผัวจะไปออกรบ

พอพวกเราเข้ามาในบ้านป้าจึงเดินเอาพวกของที่ชบามันซื้อให้ไปเก็บไว้ที่ห้อง ก่อนที่จะเดินลงมาข้างล่างก็เห็นชบามันเอายาดมมาดมใหญ่จนอดที่จะถามไม่ได้

“เป็นอะไรนะเรา ร้อนจนหน้ามืดหรอ”

“คงงั้นอะป้าเพ็ญ มันเป็นมาสักระยะแล้วนะทั้งหน้ามืด เหม็นกลิ่นต่างๆแถมยังลุกมาอาเจียนอีกด้วย” ชบาพูดบ่นออกมาก่อนที่จะดมยาดมต่อส่วนป้าได้แต่มองสำรวจตัวของชบาและเอื้อมมือไปลูบที่ท้องของชบา แต่ชบาก็ดันเอามือปัดออกเพราะหวง

“ทำอะไรอะป้าเพ็ญ” เสียงของชบาหงุดหงิดนิดๆ แบบนี้ทำให้ผมยิ้มขึ้นมาได้

“บอกผัวเอ็งด้วยละขากลับแวะซื้อที่ตรวจครรภ์มาด้วย ซื้อมาหลายๆอันหลายๆยี่ห้อเลยนะกันพลาด” ป้าพูดออกมาก่อนที่มองไปที่ท้องของชบาแบบร้ายๆ

“ป้าว่าชบาจะท้องหรอ” เสียงตื่นเต้นและดีใจของชบาดังขึ้นมาจนป้าเวียนหัวเพราะความแก่ของป้ามันทำให้ร่างกายเสื่อมแต่ความคิดร้ายๆของป้ามันไม่เสื่อมตามหรอกนะ

“ก็อาจจะ งั้นชบาแกนอนพักที่นอนข้างล่างไปก่อนแล้วกัน เดี๋ยวป้าต้องขึ้นไปกินยาก่อน” ป้าบอกชบาแค่นั้นเจ้าตัวพยักหน้า ป้าจึงเดินขึ้นไปบนห้องปิดประตูล็อคลงกลอนเรียบร้อยก่อนที่จะหยิบไดอารี่และรูปของครอบครัวมะลิก่อนที่จะใช้หมึกแดงกากบาทที่รูปของมะลิแล้วใช้กาวติดหลังรูปจากนั้นก็แปะลงในไดอารี่และบันทึกข้อคงามลงไป


12/03/2500

วันนี้ชบามันน่าจะท้อง ถ้ามันท้องน้อยก็จะยิ่งหลงมันมากขึ้นเรื่อยๆ มะลิมันก็จะเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ ป้าไม่รู้ว่าความเกลียดชังต่อมะลิมันมาจากไหนตั้งมากมายแต่ตอนนี้ป้าเกลียดมันมากอยากทำลายครอบครัวมันพัง ถึงตอนนี้มันแค่ระส่ำระส่ายก็เถอะ แบบนี้มันไม่พอหรอกต้องพังลงมาถึงที่สุด และป้าจะใช้ชบากับน้อยนี้แหละเป็นเครื่องมือพังมันเอง



ครืดด ครืดด

สายเรียกเข้าจากโรงพยาบาลศรีสายดังขึ้นมา ป้าได้แต่มองจากนั้นก็บล็อคเบอร์มันไปถึงแม้ป้าจะบล็อคเบอร์ไปมากเท่าไหร่ โรงพยาบาลพวกนี้ก็จะใช้เครื่องอื่นๆโทรมาหาป้าตลอด สงสัยเป็นเพราะไอ้ธีร์หลานที่น่าเกลียดและมักพาป้าไปโรงพยาบาลพวกนี้อยู่เสมอมันคงไปสั่งหรือขอร้องให้โรงพยาบาลนี้โทรมากล่อมให้ป้าไปรักษาละสิ

ป้าจัดการอะไรบางอย่างและจัดเก็บของให้เสร็จเรียบร้อยก็เดินลงไปข้างล่างเห็นชบานอนเล่นโทรศัพท์อยู่ ป้าจึงเดินไปนั่งที่โซฟาและอ่านหนังสือแทนจนล่วงเลยเวลามาถึงตอนเย็น

ตกเย็น

“ชบา เฮียมาถึงแล้ว แล้วชบารีบเข้าไปตรวจเลยเฮียรอลุ้นแทบแย่” น้อยเดินเข้ามาและตรงไปหาชบาทันทีก่อนที่จะยื่นที่ตรวจครรภ์ทั้ง4อัน4ยี่ห่อให้ชบาและดันหลังชบาไปตรวจในห้องน้ำ

ผ่านไปสักพักชบาก็ออกมาจากห้องน้ำและกำผลตรวจทั้ง4อันไว้ ในตอนแรกทำหน้าเศร้านึกว่าจะไม่ท้องแต่ที่ไหนได้ ชบามันค่อยๆกลั้นยิ้มและกระโดดกอดคอน้อยจนเกือบล้มไปทั้งคู่

“เฮียๆๆ ชบาท้อง ชบาท้องแล้วเฮีย” ชบาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจส่วนน้อยก็ทำหน้าอึ้งๆก่อนที่จะยิ้มดีใจออกมา

“น้ำยาเฮียนี้มันแรงดีจริงๆเลย แป๊ปเดียวก็ติดแล้วอยากรู้ไวๆจังว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย” เสียงความสุขภายในบ้านป้าวันนี้มันช่างดีจริงๆแต่สำหรับวันนี้ของมะลิคงเป็นวันร้ายๆละมั้ง


ทางด้านมะลิ

“แม่ครับ แม่จะส่งผ้าหรอให้ผมช่วยนะ” ม่านเด็กชายที่เป็นพี่ใหญ่ของบ้านกำลังเดินมาข้างหลังแล้วแย่งถุงผ้าทั้ง2ถุงใหญ่มาถือแทนมะลิ

“เจ้าเด็กแสบ ไม่ต้องเลย เรานะไปดูน้องไปเดี๋ยวแม่ไปส่งผ้าแค่ซอย1กับ2เอง” ผ้า2กองใหญ่นี้เป็นผ้าที่มะลิใช้หาเงิน ในตอนนี้ค่าใช้จ่ายในบ้านตอนนี้น้อยไม่ช่วยอะไรแล้วมะลิรับบทหนักอยู่คนเดียวไหนจะค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าเลี้ยงเด็กทั้ง3คนอีก ใช่3คนลูกชายคนโตม่าน ลูกสาวคนกลางมิ้น และลูกคนเล็กเด็กที่อยู่ในท้องมีน

มะลิไม่คิดจะทวงน้อยจากชบา ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับน้อยเพราะเวลาน้อยกลับมาบ้านทีไรเขาจะเมา ตบตีมะลิและม่านตลอด ตอนนี้มะลิได้แต่ทำงานหาเงินตัวเป็นเกลียว เช้าทำขนมขายตามตลาด บ่ายรับเสื้อผ้ามาซักและซ่อมแซมเสื้อผ้า ตอนเย็นก็ไล่ไปส่งเสื้อผ้าตามบ้าน ส่วนตกดึกมาดูแลลูกๆทั้งสามทั้งที่กำลังเติมโตและอยู่ในท้อง

“ผมอยากช่วยแม่ ผมเห็นแม่เหนื่อย ผมเห็นแม่ล้า ให้ผมช่วยนะ” ม่านพูดออกมาก่อนที่จะกอดถุงผ้าแน่นเพื่อไม่ให้มะลิถือ

“แล้วใครจะดูแลน้อง ไว้โตกว่านี้ม่านมาช่วยแม่นะ” มะลิพยายามกล่อมลูกชายคนโตจนผ่านไปสักพักเจ้าตัวก็ยอมพยักหน้าและปล่อยถุงผ้าลง

“งั้นแม่ไปก่อนนะม่าน ฝากดูแลบ้านกับน้องด้วยละ” มะลิพูดออกมาก่อนที่จะแบกถุง2ถุงใหญ่ๆออกจากบ้านไปส่ง

“ครับแม่ผมจะดูแลน้อง แต่แม่...แล้วพ่อของพวกเราละอยู่ไหน” ในประโยคแรกม่านบอกกับแม่เสียงดังฟังชัด แต่ประโยคหลังเขาพูดกับแม่มีเพียงสายลมเท่านั้นที่ได้ยินเขาและพัดคำพูดนั้นออกไป



เช้าวันถัดมา

มะลิตื่นตั้งแต่ตี4ลุกขึ้นมาทำขนมขายเหมือนเช่นทุกวันแล้วเวลา7โมงตนก็จะเดินไปขายขนมที่ตลาดเช้า จากนั้นตอนเที่ยงตนก็จะกลับมาเย็บผ้าและซักผ้าให้กับลูกค้า

แกร๊ง

“เสียงอะไรนะ...” มะลิพูดกับตนเองและผละออกจากขนมเพื่อไปดูที่มาของเสียงแล้วดูเวลาบนนาฬิกาก็เห็นเป็นเวลา6.30 พอเข้ามาในครัวก็เห็นม่านเจ้าตัวแสบพยายามจะหยิบของมาทำกับข้าวแต่ตัวสูงไม่ถึง

“ถ้าม่านหยิบไม่ถึงทำไมไม่เรียกแม่ครับ” มะลิพูดก่อนที่จะหยิบไข่ที่อยู่บนหลังตู้เย็นให้ม่าน

“ก็ผมเห็นแม่ไม่ว่างทำขนมอยู่หลังบ้านเลยไม่อยากรบกวน”

“เรื่องแค่นี้เอง วันหลังมีอะไรให้ช่วยก็บอกแม่นะครับ” มะลิยีหัวเจ้าตัวแสบก่อนที่จะปล่อยให้ม่านทอดไข่เอง เด็กคนนี้นะทอดไข่ได้แล้วไม่ต้องกังวลอะไรหรอกแต่ยังไงก็ต้องเฝ้ามองเขาอยู่ดีแหละ

“แม่ครับ ม่านไปเรียนก่อนนะ สวัสดีครับ” เด็กชายตัวน้อยยกมือไหว้มะลิก่อนที่จะวิ่งออกจากบ้านขึ้นรถโรงเรียนที่กำลังจอดรอรับอยู่หน้าบ้านส่วนมะลิก็เตรียมหยิบขนมที่ตนทำไปข้าวที่ตลาด


ทางด้านชบา

“เฮีย ไปจดทะเบียนกันไหม” ชบานอนอยู่บนเตียงกับน้อยแต่ก็ยังโอบกอดกอดตัวกลม

“เอาสิ เฮียยอมจดทะเบียนกับชบาเชียวนะ เป็นคนแรกด้วย” น้อยพูโออกมาก่อนที่จะบีบจมูกชบาเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

“อ้าวเฮีย แล้วมะลิละเฮียไม่ได้จดทะเบียนกับเขาหรอ” ชบาถามออกมาด้วยความสงสัย

“ใช่ มะลิเขาไม่กล้าจดนะเพราะกลัวปัญหาตามมาทีหลังส่วนนามสกุลเขาก็ไม่ได้มาใช้นามสกุลเฮียทั้งเขาและลูกนะ” น้อยตอบออกมาก่อนจะลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงดีๆ

“ก็ดีแล้วนิ เฮียจะได้มาจดทะเบียนกับชบา”

“เฮียว่า เฮียคงต้องไปเคลียร์กับมะลิดีๆสักวันแล้วละ วันไหนที่เฮียว่างเฮียจะไปคุยกับเขา”

“แล้วแต่เลยเฮีย แต่เรื่องจดทะเบียนไปกันวันนี้นะเฮีย”

“อืม ตามใจชบาเลย” น้อยพูดก่อนที่จะตวัดผ้าห่มออกและลุกไปอาบน้ำส่วนชบาก็ล้มตัวลงนอนต่อ เวลาในวันนี้ดำเนินไปจนถึงช่วงเวลาที่ชบาและน้อยจดทะเบียนสมรสกัน แต่มะลิยังคงนั่งขายขนมอยู่ท่ามกลางอุณหภูมิร้อนๆ จนล่วงเวลามาถึงตอนเที่ยงเวลาที่มะลิกำลังเก็บของเข้าบ้านแล้วจะต้องไปนั่งซ่อมแซมเสื้อผ้าที่รับมา

กริ๊ง

“มาแล้วๆ” เสียงมะลิดังออกมาจากในตัวบ้านไม่นานมะลิก็เดินมาที่ประตูและเปิดออกมา แว๊บแรกมะลิก็ตกใจที่เห็นชบาแต่ไม่นานสีหน้าก็เป็นปกติ

“เข้ามาก่อนสิชบา” มะลิเชิญชบาเข้าบ้านก่อนที่จะพาไปที่โซฟากลางบ้านและยกน้ำมาให้

“เธอมีธุระอะไรกับฉันหรอชบา”

ปั๊ก

เสียงตบโต๊ะพร้อมกับกระดาษสีขาวแผ่นนึงวางอยู่จากนั่นชบาก็เอามือกอดอกแล้วถอยให้มะลิมองกระดาษแผ่นนั่นอย่างชัดๆ

“ใบทะเบียนสมรสฉันกับน้อยไงมะลิ” ชบาทำสีหน้าเย้ยหยันก่อนที่จะยิ้มออกมา

“เป็นเมียหลวงแท้ๆแต่ไม่จดทะเบียนสมรสกับผัว แถมยังโดนเมียน้อยจดทะเบียนตัดหน้าอีก น่าสงสารจังเนอะ” ชบาพูดออกมาอย่างเย้ยหยัน ส่วนมะลิที่อ่านใบสมรสกำลังมือสั่น

“แล้วนี้อีกอีก7เดือน ฉันกับน้อยก็จะมีพยานรักลืมตาดูโลกแล้วนะอย่าลืมมารับขวัญหลานละ มะลิอยากลองมาลูบท้องของฉันไหมแต่ท้องยังไม่โตนะเพราะท้องแรกแถมท้องสาวนะ” ชบาหัวเราะคิกคักแล้วลูบท้องที่มีเด็กไปมา

“เอาทะเบียนสมรสฉันมาได้แล้ว ถ้าเธอจับมากไปจะเป็นเสนียด” ชบากระชากไปสมรสของตนกลับคืนมา ในตอนนี้มะลิมีน้ำตาไหลออกมาแต่ไม่มีเสียงสะอื้น

“ถ้าเธอจะเอาเขาไปจากฉัน ก็จงดูแลเขาให้ดีกว่าฉัน จงรักเขาให้มากกว่าฉันนะชบาแล้วก็ดีใจด้วยนะกับเด็กในท้อง” มะลิพูดออกมาก่อนที่จะเช็ดน้ำตาออก

“แล้วก็ชบา เธอออกไปได้แล้วฉันจะทำมาหากินของฉันและเลี้ยงลูกของฉันต่อ” น้ำเสียงของมะลิเป็นน้ำเสียงเรียบๆไม่กระโชกโฮกฮากแต่มันก็ทำให้ชบาหงุดหงิดได้เหมือนกันแต่ก็ยอมถอยเพราะวันนี้ชบามาเพื่อแค่เย้ยทะเบียนสมรส

“ฉันกลับละ อยู่ไปฉันคงหายใจไม่ออกแน่ๆเพราะมลภาวะมันเป็นพิษ” ชบาพูดทิ้งท้ายแค่นั้นก่อนที่จะรีบเดินออกไป หลังจากที่ชบาเดินออกไปสักพักมะลิก็ค่อยๆทรุดตัวลงและร้องไห้ออกมา

มิ้นสาวน้อยวัย8ปีเดินลงมาจากชั้นบนด้วยสีหน้าป่วยไข้ ที่มิ้นต้องตื่นเพราะเสียงอะไรบางอย่างดังมาจากข้างล่างเลยเดินลงมาดู

“แม่ขา อย่าร้องไห้นะคะ มิ้นอยู่กับแม่ตรงนี้นะ โอ๋ๆ”

“ฮึก ฮือออ ฮึกก”

“ฮึก ฮึก แม่ขา ฮึก อย่าร้องสิ มิ้นจะร้องตามแล้วนะ ฮือออ”

เมื่อมะลิเริ่มเห็นลูกสาวร้องไห้ตนจึงหยุดร้องแล้วหันมาปลอบลูกสาวแทนเพราะกลัวพิษไข้จะกลับมาเล่นงานมิ้นอีก

“โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคะ แม่หยุดร้องแล้วนี้ไงคนเก่งของแม่ อึบ เข้าไว้นะคะ” สองแม่ลูกใช้เวลากอดและปลอบกันนานจนผ่านไปสักพักมิ้นก็หลับไป มะลิจึงตัดสินใจพามิ้นขึ้นไปนอนข้างบนส่วนตัวเองก็ปาดน้ำตาและลุกขึ้นยืนต่อไป

เพราะเขาต้องเลี้ยงม่านที่อายุ13ปี มิ้นที่อายุ8ปี และเด็กในท้องที่มีอายุครรภ์4เดือนอีก


2ปีผ่านไปผ่านไป

ม่าน

เรื่องงานขายขนมตอนนี้แม่มะลิหยุดพักไปนานแล้ว แต่ซ่อมแซมเสื้อผ้าแม่มะลิก็ยังทำอยู่ส่วนคนไปส่งของก็คือม่านหลังเลิกเรียนม่านก็ช่วยแม่มะลิเสมอแต่วันนี้มันไม่ใช่เหมือนทุกวัน ส่วนเรื่องพ่อเขาอาจจะกลับมาหาบ้างแต่มาหาแค่พวกผมนะไม่ได้มาหาแม่ มิ้นและมีนต่างติดพ่อแจ พ่อของพวกเรามักจะมาๆหายๆไปแบบนี้ตลอดจนมาถึงวันนี้

ในช่วงเวลาที่พ่อหายไปเหตุการณ์ในวันนั้นผมอยู่ด้วยแต่น้องทั้งสองของผมยังไม่กลับมาจากโรงเรียน

ในวันนั้นพ่อของผมกลับมาบ้านพอผมรู้อย่างนั้นผมเลยวิ่งเพื่อไปกอดพ่อต้อนรับกลับบ้านแต่สิ่งที่ผมเห็นคือ เสียงของพ่อกับแม่ทะเลาะกันใหญ่โต จนถึงขั้นลงไม่ลงมือกันผมที่อายุ15แรงของผมอาจยังไม่มากพอที่จะช่วยแม่ได้ ผมตัดสินใจที่จะเข้าไปขวางพ่อที่ถือขวดเหล้ากำลังจะฟาดแม่ ผมเข้าไปหันหลังให้เพื่อเอาตัวบังแม่

เพล้ง

หลังจากเสียงขวดแตก เลือดสีแดงก็ค่อยๆ ไหลลงที่ฟื้น ผมที่ตัวโงนเงนจะล้มพ่อที่ได้สติจากน้ำเมา ส่วนแม่ที่กำลังส่งเสียงร้องเรียกให้คนช่วยพาผมไปโรงพยาบาล ผู้คนต่างๆ ก็รีบเข้ามาช่วยส่งไปโรงพยาบาลส่วนพ่อของผมก็หนีไปหลังจากวันนั้นก็ไม่เห็นหน้าพ่อของพวกเราอีกเลย

ส่วนหลังที่ที่ผมเข้าโรงพยาบาลในครั้งนั้นผมก็ได้รอยแผลกลางหลังมา รอยแผลที่โดนพ่อฟาดขวดเหล้าเพื่อปกป้องแม่ ผมไม่ได้เสียใจที่มีแผลกลางหลังขนาดไม่ใหญ่มากแต่มันทำให้ผมพบกับความทรมานมากกว่านั้น พอพ่อหายไปนานแรกๆมิ้นกับมีนยังไม่สนใจอะไรแต่พอนานเข้ามิ้นและมีนเริ่มร้องถามหาพ่อ จนทั้งคู่ไม่ได้รับคำตอบจากปากของแม่และผมเขาก็เลิกถามไปเองแต่ในคืนหนึ่งทั้งมิ้นและมีนอยากให้ผมเล่านิทานให้ฟัง ในตอนนั้นมิ้นและมีนยังนอนด้วยกันส่วนผมนอนกับแม่ ผมเลยหยิบนิทานอันโปรดไปเล่นให้น้องๆ ฟัง

“และพวกเขาก็มีความสุขด้วยกันตลอดไป...” นิทานจบผมก็ปิดนิทานและจะเดินออกไปเพราะคิดว่าน้องๆ หลับแต่มิ้นเป็นคนที่ดึงชายเสื้อผมและถามออกมา

“พี่ม่าน พ่อไปไหนหนูคิดถึงพ่อ” มิ้นค่อยๆ พูดออกมาพร้อมๆ กับเสียงสะอื้นเบาๆ จนมีนที่ยังไม่หลับและฟังมิ้นพูดก็สะอื้นตาม

“ผม ฮึก ผมด้วย ฮึก ผมก็คิดถึงพ่อ” มีนพูดออกมาก่อนจะยกมือปาดน้ำตา

ในตอนนั้นผมจึงนั่งลงไปที่ข้างๆ เตียงอีกครั้งและพูดอะไรบางอย่างกับน้อง

“พ่อของพวกเราน่ะ เขากำลังทำงานที่ไกลแสนไกลจนพวกเราคาดไม่ถึงเลยแหละ พ่อนะน่ะเขาก็มีทางเดินของเขาเป็นเส้นทางเดินอีกทางที่ต่างไปจากพวกเรา เขาจึงไปจากเราและเขาอาจจะไม่กลับมาอีกแต่เราไม่ต้องห่วงหรอก ถึงพวกเราไม่มีพ่อแต่เราก็ยังมีแม่ที่เปรียบเสมือนพ่อและแม่ของเราเลยนะ” ผมลูบหัวปลอบน้องจนหยุดสะอื้นทั้งคู่ พวกเขาพยักหน้าและพยายามทำใจยอมรับ ถึงการบอกแบบนี้อาจทำร้ายหัวใจของเด็กเล็กทั้งสองแต่ถ้าเขาฟังความจริงที่มากกว่านี้เขาคงเกลียดพ่อ แต่ผมไม่อยากให้น้องเกลียดและรับรู้เลยบอกไปแบบนั้นอยากให้พ่อของพวกเราเป็นฮีโร่สำหรับมิ้นและมีนตลอดไป…

“โตขึ้นมิ้นและมีนจะเข้าใจเอง” ผมพูดทิ้งท้ายเบาๆ หลังจากที่น้องทั้งสองหลับตาลงเข้าสู่นิทราผมจึงเดินออกไปนอกห้องแบบเงียบๆ

“น้องๆ ถามเรื่องพ่อของเขาอีกแล้วใช่ไหม” พอออกมาข้างนอกแม่ที่รออยู่หน้าห้องก็ถามขึ้นมาทันที ผมจึงพยักหน้าบอกหลังจากนั้นพวกเราทั้งครอบครัวก็ไม่ได้พูดอะไรกับเรื่องนี้อีก


หลายเดือนผ่านไป

“มะลิ แม่มะลิ มะลิ แย่แล้ว!!” เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายดังอยู่หน้าบ้านผมจึงต้องลุกไปดูแทนแม่ที่กำลังทำกับข้าวอยู่ผมออกไปดูไม่นานแม่ก็ตามผมออกไปข้างๆ

“มีอะไรหรอจ๊ะพี่เพ็ญ”

“ไอ้น้อย ผัวเอ็งถูกรถชนที่หน้าปากซอยตอนนี้เลือดไหลท่วมตัวรอรถพยาบาลมา” ป้าเพ็ญป้าข้างๆ บ้านหรือป้าปากตลาดรีบมาบอกแม่ ผมหันไปข้างแม่ที่กำลังช็อกเรื่องของพ่อ ตั้งแต่การทะเลาะครั้งใหญ่ในวันนั้นพ่อก็หายไปไม่โผล่มาให้พวกเราเห็นหน้าอีกเลย แต่ตอนนี้ผ่านไปเดือนกว่าๆ เขาจะมารถชนที่หน้าปากซอยบ้านเราได้ยังไงกัน

“แม่ ไหวไหม” ผมเอื้อมไปจับไหล่และถามเพื่อเรียกสติ แม่พยักหน้ารัวและรีบตอบป้าเพ็ญไป

“น้อย น้อยเขาถูกรถชน ป้าเพ็ญพาฉันไปหน่อยนะจ๊ะ” แม่ของผมพูดแบบคนใจลอยและรีบถอดผ้ากันเปื้อน ผมรู้ว่าแม่รักพ่อมาตัดกันไม่ขาดหรอกถึงแม้ว่าพ่อไม่ได้รักแม่แล้วก็ตาม

ตอนนี้พวกเราทั้งสามรีบวิ่งไปที่เกิดเหตุรถชนแล้ว ตอนไปถึงผู้คนก็มุงอยู่รอบๆ บ้างก็กระจายตามจุดต่างๆ เพราะทนเห็นเลือดไม่ไหว ตอนแรกแม่จะรีบวิ่งไปข้างๆ พ่อแต่ก็ต้องชะงักเพราะมีผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับแม่ที่กำลังท้องและเด็กผู้ชายอายุประมาณมีนยืนอยู่ข้างๆ พร้อมกับจับมือของพ่อไว้ด้วย

“คุณ คุณ อย่าเป็นอะไรนะ ฮึก ฮึก” เสียงสะอึกสะอื้นของผู้หญิงท้องคนนั้นร้องไห้จนจะเป็นจะตายเมื่อเห็นพ่อจมกองเลือด เขาเข้าไปหาพ่อโดยไม่กลัวเลือดเลยสักนิด ส่วนเด็กผู้ชายคนนั้นพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล

“แม่มะลิ ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกเอ็งว่าไอ้น้อยมันมีเมียน้อยตั้งแต่เริ่มมีเจ้ามิ้นมันแล้ว” คำพูดของป้าเพ็ญปากตลาดทำเอาแม่ล้มทั้งยืนคล้ายจะเป็นลมจนแม่เอามือจับไปที่ตำแหน่งหัวใจด้วยความเจ็บปวด

“ม่านแม่เจ็บ” ผมรีบเข้าไปประคองแม่ทันที ในตอนแรกผมคิดว่าแม่แค่เจ็บหน่วงๆ เพราะเห็นพ่อกับหญิงและลูกคนอื่นแต่ไม่ใช่ สุดท้ายแม่ก็ล้มหมดสติไปในตอนแรกป้าเพ็ญแกแทบกรี๊ดออกมาแต่ผมให้เขาเงียบไว้และรีบอุ้มแม่ไปเรียนรถพยาบาล เขาไม่อยากให้คนแตกตื่นและรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นหรือแม่ของผมกันแน่ที่เป็นน้อยเขา ตอนที่ผมเดินอุ้มแม่ออกไปรอยยิ้มเย้ยหยันก็ปรากฎอยู่บนหน้าของป้าเพ็ญทันทีราวกับกำลังเยาะเย้ยแม่ผม

และเหตุการณ์ร้ายๆ ในครั้งนี้ทำให้ผมรู้ว่าตลอดมาพ่อของพวกเราโกหกมาตลอด เขามีผู้หญิงอื่นพร้อมกับลูกของเขาอีกสองคน

หลังจากนั้นไม่นานพ่อก็ผมก็หมดลมหายใจไป ผมบอกเรื่องนี้กับมิ้นและมีนเรื่องพ่อตายเพราะถูกรถชนแต่ไม่ได้บอกว่าพ่อมีอีกครอบครัว ส่วนแม่ของพวกเราก็กลายเป็นโรคหัวใจที่รักษาไม่หาย


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

บทสรุปเรื่องราวความหลังนะคะ ส่วนป้าเพ็ญจะโผล่มาในเนื้อหลักแล้วนะแต่ไม่ใช่เร็วๆนี้แน่นอน ขอให้ม่านได้เป็นพ่อเลี้ยงเต็มตัวก่อนนะถึงตอนนั้นชบากับป้าเพ็ญที่ใกล้ตาย อุ้ย...จะมาแน่นอนค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

387 ความคิดเห็น

  1. #374 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 13:43
    เรื่องนี้ยังอัปต่อมั้ยคะ หายไปเลยย
    #374
    0
  2. #370 FUFONFUN (@FUFONFUN) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 03:43
    น้องม่านมีแบ็คใหญ่จะกลัวไร ใช่มั้ยจ๊ะ
    #370
    0
  3. #367 love-ly-fro-you (@love-ly-fro-you) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:57
    ตายๆไปเลย อิน้อย อิผัวเลว -
    อิป้าเพ็ญก็ด้วย เลวไม่แพ้กัน
    #367
    0
  4. #366 0006715115 (@0006715115) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 17:29
    รอชำระหนี้ทั้งอีเมียน้อยชบาและอีป้าเพ็ญจอมแหล มาต่อไวๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #366
    0
  5. #362 TD.Spain312 (@spainyer) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 08:20

    รู้แค่ว่า เธอต้องเล่นมันให้หนักนะ! แค้นนนนนนน


    #ป้าเพ็ญอาจโดนของ55555(เห็นเหลียดแบบไม่มีสาเหตุ)

    #362
    0
  6. #360 ราดีนซิส ลีอา (@mainajaah) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 16:27
    รอ....
    #360
    0
  7. #358 Noomaimai (@Noomaimai) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:03

    รอเหยียบอีเพ็ญกับชบาแล้วลูกๆมันอยุ่

    รีบมาน่ะ

    #358
    0
  8. #357 saifon03 (@saifon03) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 08:18
    ก้อยังคิดว่าไ-้น้อยตายเร็วไป
    #357
    0
  9. #356 ออออ (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 08:00

    งงกับแม่นะตกใจทำไมที่รู้น้อยมีชู้ตอนป้าบอกในเมื่อตัวเองก้รู้มาตั้งนานแล้ว

    #356
    0
  10. #354 Djeldh (@Djeldh) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 23:49

    กลัวพระเอกจะเป็นลูกเมียน้อยมาแก้แค้นจังไรท์อย่าแต่งยั้งงั้นนะไม่งั้นร้องไห้แน่ๆ
    #354
    0
  11. #353 kissrin (@kissrin) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 23:06
    ไม่ต้องใกล้ตายหรอกค่ะแต่ให้ตายไปเลยจะดีมาก
    #353
    1
    • #353-1 kissrin (@kissrin) (จากตอนที่ 27)
      9 พฤษภาคม 2562 / 23:07
      ตายแบบทรมาร
      #353-1
  12. #352 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:08
    รอนะคะ แต่ตอนนี้เหมือนจะไปซ้ำตอนหน้าๆ
    #352
    0
  13. #350 MadGirls (@CrazyStars) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 21:15
    ไรท์จ๋าาาา หัวเรื่องหายจ้าาา
    #350
    0
  14. #347 soso0951154007 (@soso0951154007) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 19:04
    หน้าด้านมากเลยอ่ะ ผู้หญิงก็หยากจะได้ผัวเค้าจนตัวสั่น ผู้ชายนี้ก็อีกคนไม่รู้จักพอ
    #347
    0
  15. #343 N nana (@psysic) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:54
    อ่านแล้วโมโห อยากให้จัดการ ยัยชบา กับอีป้าเพ็นหนักๆเลย
    #343
    0
  16. #342 INGPANG (@INGPANG) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:52
    มีเมียคนเดียวก็ดีอยู่แล้ว ไม่น่าหาที่ตายเลย เฮ้อ สงสาร//หึหึหึ
    #342
    0
  17. #341 Fujiwara no Fushiki (@0857304264) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:29

    สะใจอีช้อยมากเจ้าค่ะ

    ให้-น้อยมันตายไปก็ดีแล้วววอยากมีเมียน้อยนักสะใจจริงๆ555

    #341
    0
  18. #340 THIP02112528 (@T02112528) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:29
    เเย่มากๆๆๆๆคะ
    #340
    0
  19. #339 Lime Cake (@dreamt999) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:25
    อ่านแล้วโมโหพ่อมากกก

    ป้าเพ็ญนี่แบบน่าตบสุด
    #339
    0