ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7072
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 780 ครั้ง
    21 มี.ค. 62

"ฉันไล่แกออก" เสียงเจ้าของร้านขายก๋วยเตี๋ยวที่ตนทำงานอยู่พูดขึ้นมาเมื่อผมแค่ทำชามก๋วยเตี๋ยวแตกแล้วน้ำก๋วยเตี๋ยวกระเด็นที่ปลายกระโปรงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ดูไม่พอใจผมตั้งแต่มารับเมนูแล้ว แค่ผมหน้าตาจืดไปถึงจืดมากหน้าตาแลดูจนๆ เสื้อผ้าเก่าๆ เพียงเท่านั้น      ฐานะทางบ้านผมจนถึงขั้นจนมากๆ แม่ก็ล้มป่วยเป็นโรคหัวใจอยู่ที่โรงพยาบาล ส่วนน้องสาวและน้องชายก็ยังเรียนอยู่มหาลัยและมัธยม มีแต่ผมที่จบมาแล้วไปสมัครงานบริษัทไหนเขาก็ไม่รับเพียงเพราะการแต่งตัวของผมเสื้อผ้าเก่าจนภาพลักษณ์เสีย      ทั้ง มิ้นและมีนพยายามจะทำงานพิเศษเพื่อช่วยเหลือครอบครัวแต่ผมบอกพวกเขาไม่ให้ทำเพราะอยากให้ใช้เวลาไปกับการเรียนพอจบออกมาจะได้มีงานทำสบายๆ ไม่เหมือนผมชายหนุ่มคิดได้ดังนั้นจึงเดินไปที่ดาดฟ้าของตึกร้างที่อยู่ถัดไปประมาณ3ซอยและหลับตาลง เขาตัดสินใจที่จะจบชีวิตลงเพื่อไม่ให้ใครต้องลำบากและเป็นภาระกับใคร      "ขอโทษนะและลาก่อน แม่ มิ้น มีน" ม่าน เด็กหนุ่มที่กำลังจะสิ้นหวังกับชีวิตตนเองจนเกือบที่จะคิดฆ่าตัวตาย จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาในหัว      "ตรวจพบสิ่งมีชีวิตเป้าหมาย ยืนยันการติดตั้งระบบ" เสียงดังขึ้นมาทำให้ม่านที่กำลังจะก้าวขากระโดดลงไปต้องชะงักและรีบถอยหลังลงมา      “เสียง เสียง เสียงใครวะ ผีหรอหรือยังไง” ม่านพูดจบก็รีบแตะไปส่วนต่างๆ ของร่างกายตนและพูดขึ้นมา      “เชี่ย กูยังไม่ตายทำไมได้ยินเสียงผีว่ะ” ม่านพูดขึ้นมาอย่างขนลุกผ่านไปสักพักเสียงก็ดังขึ้นมาเหมือนเดิม      “ยินดีต้อนรับเข้าสู่ระบบ Technology กรุณาตั้งชื่อ” เสียงคล้ายๆ หุ่นยนต์พูดขึ้นมาทำให้ผมต้องถามกลับไป      “ระบบอะไรกัน แล้วเข้ามาอยู่ในตัวได้ไง” ม่านถามระบบที่อยู่ในตัวออกมาด้วยความสงสัย      “สวัสดีคุณม่าน ระบบที่อยู่ในตัวคุณม่านเป็นระบบ Technology ที่ถูกคัดเลือกโดยการสุ่มมีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นที่ได้ครอบครอง” ระบบ Technology ตอบม่านจึงถามต่อ      “แล้วไอ้ระบบนี้มันใช้ยังไงกัน” ม่านพูดออกมาเพราะไม่เคยเห็นหน้าตาหรือได้ยินเรื่องระบบนี้เลย      “คุณม่านต้องตั้งชื่อ ระบบก่อนจึงสามารถเรียกใช้งานได้”      “งั้นนายชื่อดาต้าแล้วกันนะ แล้วเรียกฉันว่าม่านเฉยๆ ก็พอ” ผมบอกกับดาต้าไปจากนั้นมันก็สอนการใช้ระบบคล้ายๆ อย่างเช่น ถ้าอยากดูแถบสถานะให้พูดคำว่า ‘สถานะ’ ในใจ ส่วนค่าพอยท์ เลเวล ทักษะ จะได้ก็ต่อเมื่อทำเควสหรือฝึกและเราจะได้ค่าทักษะเพิ่มรวดเร็วกว่าปกติเท่า      “สถานะ” ผมพูดขึ้นมาเสร็จแถบสถานะสีน้ำเงินก็ขึ้นมาตรงหน้าผมในทันที      status ชื่อ : ภูวดล วงศ์สมุทร ชื่อเล่น : ม่าน อายุ : 24 อาชีพ : - เลเวล : 0 ความแข็งแกร่ง : 2 ความโชคดี : 0 ทักษะ : - พอยท์ : 0 ร้านค้า Level : 0 กระเป๋า : -      “ความโชคดีเป็น 0 ถึงว่าเราไม่มีโชคในการทำงาน” ผมพึมพำออกมาเบาๆ แล้วเอามือลูบคาง      “ดาต้า ฉันกำหนดเป้าหมายหรือความฝันของฉันได้ไหม” ผมเอ่ยถามออกมาในใจทันทีหลังจากที่ผมนึกถึงความฝันของตนเอง      “ได้ครับ...กรุณาบอกเป้าหมายหรือความฝันของท่านมา ดาต้าจะช่วยกำหนดเควสให้” ดาต้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นแบบหุ่นยนต์อีกครั้ง ม่านยิ้มหน่อยๆ ก่อนจะพูดออกมาดังๆ ในใจ      “ฉันอยากเป็นพ่อเลี้ยง”      “เอ่อ...พ่อเลี้ยงที่ว่านี้คือไปจีบแม่ม่ายลูกติดแล้วเป็นพ่อเลี้ยงหรอ” ดาต้าพูดขึ้นมาอย่างสงสัย      “ไม่ใช่โว๊ย!! ไอ้ระบบโง่ ฉันหมายถึงพ่อเลี้ยงเจ้าของไร่เจ้าของรีสอร์ท” ผมพูดเผลอพูดออกมาเสียงดังจนต้องเอามือปิดปาก ถึงจะอยู่คนเดียวบนดาดฟ้าตึกร้างก็เถอะแต่ถ้าพูดเสียงดังแล้วผีมาหาผมก็กลัวเหมือนกันนะ      “อ่า...เข้าใจแล้วครับ ระบบดาต้าขอทำการอัปเดตเป้าหมายและขอเวลาสักครู่เพื่อกำหนดภารกิจ” จู่ๆ ดาต้าก็เงียบหายไปจนเหลือแต่เพียงผมคนเดียวที่ยืนอยู่โดยไม่มีคนคุยเป็นเพื่อน พอมองไปรอบๆ ถึงกับต้องเอามือลูบแขนไปมาเพราะขนลุกกับบรรยากาศเย็นๆ แกร๊บ เสียงเหยียบใบไม้ดังมาจากข้างหลังด้วยความที่ม่านกลัวผีจึงนึกว่าเป็นผี ตนจึงนั่งลงยองๆ และยกมือไหว้เหนือหัว      “นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ กลัวแล้วผีผมกลัวแล้วอย่ามาหลอกมาหลอนผมเลยเดี๋ยวผมจะทำบุญกรวดน้ำไปให้ นะโมตัสสะ นะโมตัสสะ” ผมยกมือไหว้สั่นๆ พร้อมกับสวดมนต์ไปด้วยความกลัว      “น้อง น้อง ใจเย็นๆ ก่อนพี่คนไม่ใช่พี่” ผมสะดุ้งเมื่อมีคนแตะไหล่แล้วเขย่าทำเอาผมพูดดังขึ้นอีก จนมีคนพูดขึ้นมาจึงทำให้ผมค่อยๆ เงยหน้าขึ้นไปมอง      “อ้าว คุณตำรวจเองหรอแล้วมาทำอะไรที่ตึกร้างละครับ” ผมลุกขึ้นยืนคุยกับตำรวจดีๆ และทำตัวราวกับว่าเรื่องเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้น ตึ้ง [ภารกิจ : ตีสนิทกับ พลตำรวจเอก ชนะชัย ทองสุขุมฑล รางวัล: ทักษะการเจรจาขั้นสูง, +2000พอยท์ , หมุนรูเลตแบบพิเศษ]      จู่ๆ ก็มีหน้าต่างภารกิจขึ้นมาตรงหน้าระหว่างผมกับนายตำรวจผู้นั้น ผมก็สังเกตเขาไปด้วยความมองเห็นไหม แต่เขาไม่มีท่าทีตกใจหรืออะไรผมก็ได้รับคำตอบแล้ว      “มีคนแจ้งว่าเห็นเด็กหนุ่มเสื้อดำ หน้าตาจืดๆ เดินเข้ามาที่ตึกร้างพวกชาวบ้านเลยเป็นห่วงกลัวว่าเด็กแบบเธอจะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย” ชนะชัยพูดขึ้นมาได้จี้จุดของม่านพอดี แต่ตอนนี้เป้าหมายเขาเปลี่ยนแล้วตอบตามความจริงไม่ใช่เรื่องยากเท่าไหร่      “ผมแค่ขึ้นมาคิดวิธีหาเงินน่ะ ตรงนี้ที่ประจำผมเลยนะเวลาเครียดๆ หรือท้อแท้ผมก็มักจะขึ้นมาตรงนี้แหละ” ผมแถออกไปตำรวจตรงหน้ามองผมนิดๆ และถอนหายใจออกมา      “ไม่ใช่ก็ดีแล้ว” พอชนะชัยพูดจบม่านก็ถามขึ้นมาทันที      “แล้วพลตำรวจเอกอย่างท่านทำไมถึงมาตามคำบอกของชาวบ้านล่ะ” ชนะชัยมองหน้าผมที่ยักคิ้วนิดๆ ก่อนที่จะบอกเหตุผลไป      “ฉันก็แค่เดินจะไปร้านข้าวแกงร้านข้างๆ ร้านก๋วยเตี๋ยว แต่พอดีชาวบ้านแถวนั้นลากตัวและขอร้องให้มาช่วยเด็กอย่างนายแทนเลยต้องมาไงละ” ชนะชัยพูดออกมาและถามต่อ      “แล้วนายเครียดเรื่องอะไร ไม่ใช่แค่เรื่องเงินอย่างเดียวใช่ไหม” ชนะชัยเปิดเรื่องมาผมจึงชวนเขาลงไปข้างล่างไปที่ร้านกาแฟเพื่อเริ่มตีสนิท      “เอาล่ะ ได้เวลาเล่าแล้วพ่อหนุ่ม” ชนะชัยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจังผมเลยเล่าเรื่องทั้งหมดมีจริงและโกหกบ้างปนๆ กันไป      “จบแล้วครับ” ผมพูดออกไปชนะชัยพยักหน้าและยกแก้วกาแฟวางลง      “แม่เป็นโรคหัวใจนอนป่วยอยู่โรงพยาบาล”      “ครับ”      “เรียนจบแล้วแต่ไม่มีใครรับทำงานเพราะหน้าตาและเสื้อผ้า”      “ครับ”      “นายอยากเป็นพ่อเลี้ยง”      “ครับ” ผมขานรับออกมายิ้มๆ จนเขาตบมือถูกใจ      “ใจน้องแม่งได้ว่ะ พี่ชอบน้องต่อไปนี้เรียกพี่ชนะเถอะแล้วเราล่ะชื่ออะไร” ชนะชัยพูดออกมาผมยิ้มแก้มปริแล้วบอกชื่อไป      “ผมชื่อม่านครับ” ตึ้ง [ภารกิจสำเร็จ : ตีสนิทกับ พลตำรวจเอก ชนะชัย ทองสุขุมฑล รางวัล: ทักษะการเจรจาขั้นสูง, +2000พอยท์ , หมุนรูเลตแบบพิเศษ]      status ชื่อ : ภูวดล วงศ์สมุทร ชื่อเล่น : ม่าน อายุ : 24 อาชีพ : - เลเวล : 0 ความแข็งแกร่ง : 2 ความโชคดี : 50 ทักษะ : ทักษะการเจราขั้นสูง พอยท์ : 2000 ร้านค้า Level : 0 กระเป๋า :หมุนรูเลตแบบพิเศษ      “ม่านถ้ามีอะไรให้พี่ช่วยบอกพี่ได้ตลอดเลยนะยกเว้นเรื่องเงิน พี่ชอบความอดทน ไม่ยอมแพ้ ความเด็ดเดี่ยวและมุ่งมั่นของน้องว่ะ อ่ะนี้นามบัตรพี่ไปก่อนนะลูกน้องโทรตามแล้ว” พี่ชนะชัยรีบพูดและวางนามบัตรไปกับโต๊ะส่วนผมบอกลาและโบกมือหยอยๆ ให้กับเขาและคิดในใจว่าพี่เขาเป็นคนที่ดีมากคนหนึ่งเลยทีเดียว      “เอาล่ะเราจะมาหมุนรูเลตแบบพิเศษกันตอนถึงบ้านแล้ว” ม่านลุกขึ้นไปทันทีเมื่อตรวจสอบสถานะเสร็จแล้วรีบก้าวเดินขึ้นรถเมล์เพื่อรีบกลับบ้าน เพราะเขาตื่นเต้นกับการหมุนรูเลตไม่ไหวแล้ว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 780 ครั้ง

375 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 13:09

    บรรทัดติดกันอ่านยาก ชวนตาลาย แก้วรรคตอน ซักหน่อยจะดีมากเลยจ้า

    #365
    0
  2. #312 Ze'Nero (@06042002) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 18:18
    คือ ทำไมถึงฆ่าตัวตายหละ ไม่ใช่ว่าถ้าทำแบบนี้ครอบครัวจะลำบากกว่าเดิมไม่ใช่หรอ รึว่าถ้าตายแล้วจะได้เงินประกัน
    #312
    0
  3. #305 chompoo--- (@chompoo---) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:58
    สู้ๆค่ะ
    #305
    0
  4. #301 _Arisa03 (@_Arisa03) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 11:37
    สนุกมากค่ะ ปกติเจอนิยายแต่ตายไปแล้วเจอระบบอันนี้กำลังจะฆ่าตัวตายแต่เจอระบบก่อน แปลกดีแต่ชอบค่ะ
    #301
    1
    • #301-1 095851521 (@095851521) (จากตอนที่ 1)
      9 พฤษภาคม 2562 / 13:06
      เห็นด้วยค่ะ แหวกแนวไม่เหมือนใคร แต่สนุก
      #301-1
  5. #266 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 01:08
    เราว่าเหตุผลการฆ่าตัวตาย มันแปลกๆ คือตัวเองยอมเหนื่อยเพื่อทุกคนสบาย แต่มาตอนนี้ถอดใจง่ายๆแล้วคนที่คิดถึงครอบครัวก่อนเสมอจะไม่คิดเหรอว่าเขาจะอยู่กันยังไง แต่สนุกดีค่ะ สู้ๆๆๆๆ
    #266
    0
  6. #225 Xialyu (@Xialyu) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 12:57
    สู้ๆน๊า^^
    #225
    0
  7. #214 com23476 (@com23476) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 22:16

    จัดเรียงประโยคแล้วก็เว้นวรรคหน่อยนะ มันอ่านลำบากไม่สบายตาด้วย ดูจากตัวอย่างนิยายคนอื่นก็ได้ว่าเขาเว้นวรรคยังไง

    #214
    0
  8. #191 Maprangg_9411 (@prattyboy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 18:17

    ควรจัดเรื่องเนื้อหาใหม่นะคะ เนื้อหาคำบรรยายกับคำพูดที่ตัวละครพูดไม่ควรอยู่ในบรรทัดเดียวกันค่ะ

    คำพูดก็ควรให้ขค้นบนรทัดใหม่ พูดเส็จก็ขึ้นบรรทัดใหม่เพื่อบรรยายเนื้อหาต่อค่ะ คนอ่านเวลาอ่านจะได้สบายตามากขึ้นค่ะ

    #191
    0
  9. #164 JÖ A9 (@WJ_WHT) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 22:19
    ดูย้อนแย้งแปลกๆ นะ ตอนฆ่าตัวตาย โดยที่ไม่คิดถึงครอบครัวเลยเหรอว่าจะอยู่ยังไง ในเมื่อตัวเองเป็นคนหาเงินคนเดียวของบ้าน ถ้ามีการรีไรท์เนื้อหา ก็อยากให้แก้ไขตรงนี้นะคะ
    #164
    1
  10. #133 คันซากิ ฮิเมะ (@kozato) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 10:34
    เหตุผลในการฆ่าตัวตายไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่นะคะ แต่เนื้อเรื่องโดยรวมดีค่ะ
    #133
    0
  11. #110 BeIsolated (@BeIsolated) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 17:25
    เนื้อเรื่องน่าติดตาม แต่การดำเนินรื่องและภาษายังต้องพัฒนาต่อนะค้าบบ สู้ๆนะ
    #110
    0
  12. #19 dakeink (@dakeink) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 15:44
    น่าสนใจจจจจจจจจจจจ
    #19
    0
  13. วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 21:22
    อ่าาาา เหตุผลการไล่ออกแย่ชะมัด

    ปล.เนื้อเรื่องน่าติดตามดีค่ะ
    #9
    0
  14. #7 shirayuuki (@shirayuuki) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 17:17
    เนื้อเรื่องน่าติดตามค่ะ
    #7
    0