「Fanfiction Vampire Twilight 」 La Luna Azul [ END ]

ตอนที่ 9 : Chapter 09 | Fed up with her

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,905
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 340 ครั้ง
    8 พ.ย. 62


Chapter 09 | Fed up with her
สุดจะทนกับหล่อน



            คุณอาจไม่รู้หรอกว่าความรู้สึกที่อยากเห็นเธอหรือเขาในสายตานั้นเป็นอย่างไร  สำหรับไกอัส  เขาอยากอยู่ใกล้เธอ อยากปกป้องดูแลเธอหรืออยากเห็นแม้แต่อีกหลากหลายอารมณ์  นานเท่าไหร่แล้วที่เขานับเวลาทุกนาทีมีค่า หลังจากที่มันตายด้านตามกาลเวลา  กับอาเธโนโดราคู่นิรันดร์ของเขาก็ไม่เคยมีความรู้สึกนี้มอบให้ดั่งแม่ลูกกวาง  ก็รู้สึกผิดต่ออาเธโนโดราอยู่  แต่ยามสบนัยน์ตาสีน้ำทะเลมันสุขสงบราวถูกดึงดูดและเธอช่างมีแววตาร้ายเดียงสา ใช่—ทั้งไร้เดียงสาและแสบซนไปทีเดียว

 

            เธอเหมือนประโยคหนึ่งที่ว่า  โพรฟอนโด้ โคโม เอล มาร์   หมายถึงลึกล้ำดุจดั่งทะเล  เขาได้ยินประโยคนี้มาจากนักบวชหญิงผู้หนึ่งเมื่อสมัยต้นยุคกลาง  นักบวชหญิงคนนั้นเขาจำไม่ได้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไรแต่จำได้ว่ามีนัยน์ตาสีเดียวกับแม่ลูกกวาง  เธอบอกถึงเรื่องที่เขาจะพบกับทะเลอันกว้างไกลที่จะกลายเป็นผืนรองรับความต้องการทั้งมวลและเป็นคำตอบของชีวิตเขาทั้งหมด  ทุกอย่างล้วนน่าสงสัยและตกค้าง  ไกอัสเกือบลืมไปแล้วว่าตนเองเฝ้าตามหาคำตอบจากหญิงผู้คนนั้นนับร้อยปี แต่ไม่พบเธออีกเลยและเขาลืมเลือนไป เหมือนไม่เคยเกิดขึ้นหลังพบกับอาเธโนโดรา จำเรื่องราวไม่ได้ด้วยว่าก่อนหน้านั้นมีเหตุการณ์อะไร จำได้แต่เรื่องราวหลังพบกับอาเธโนโดราเท่านั้น

 

            มันเพราะอะไรกันนะ?

 

            “ปู่คะ  คลีเมนไทน์เริ่มเอ่ย หลังจากที่ปู่บอกว่าอยากอยู่กับเธอและเงียบไป ไม่ทราบว่าปู่แกติดเชื้อไวรัสโบราณอะไรรึเปล่า ถึงได้ทำตัวแปลกๆชวนไม่น่าไว้ใจขนาดนี้ ทั้งหยอด สัมผัสตัว แล้วก็อ้อนนิดๆอีก   ปู่มัน......ไม่พูดดีกว่า”  เธอเม้มปาก ลังเลที่จะบอกความคิดภายในหัว  สะบัดแขน หมุนตัวแล้วเดินหนีมา

 

            แม่ลูกกวางจะไปไหน แล้วเมื่อครู่เจ้าจะพูดอะไร?”  ไกอัสร้องเรียกแล้วรีบเดินตามร่างเล็กไปติดๆ

 

            กลับบ้านค่ะและหนูลืมไปแล้วว่าจะพูดอะไร”   เธอพูดทั้งที่ไม่ยอมหันมองคู่สนทนา

 

            เจ้าโกหก”  เขาดูออก

 

            ไม่มีค่ะ!”   คลีเมนไทน์กระแทกเสียง แล้วเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น แต่มีหรือจะเร็วกว่าพวกแวมไพร์  ไกอัสเคลื่อนตัวหาเธออย่างรวดเร็วดักหน้าเธอไว้ ซึ่งคลีเมนไทน์งุดหน้าหลบ

 

            ถ้าจะกลับ ข้าไม่ขอนั่งในกล่องเหล็กพวกนั้นนะ”   เฒ่าหิมะเห็นท่าทางเด็กสาวแล้วถอนหายใจเบาๆ  เขาคิดว่าจะไม่คาดคั้นหรือบังคับเอาคำตอบจากเธอดีกว่า   และหากจะกลับบ้านเขาไม่ขอนั่งบนกล่องเหล็กเคลื่อนได้พวกนั้นเด็ดขาดเพราะมันน่าอึดอัดสุดๆ

 

            แล้วจะกลับยังไงคะ ถ้าไม่นั่งรถ”  เธอถาม

 

            ไกอัสไม่ได้ตอบ แต่เขากลับหมุนตัว  ย่อตัวลงและยื่นแขนสองข้างไปด้านหลัง  ขี่หลังข้าสิ

 

            คลีเมนไทน์จ้องแผ่นหลังแกร่งอย่างใคร่ครวญ  แน่ใจนะคะว่าหลังปู่จะไม่หัก?”  แบบ—พอเธอขึ้นหลังเขาปุ๊บ หลังปู่จะไม่แตกดังเป๊าะแล้วสลายเป็นผงน่ะ

 

            ทำไมเจ้าชอบมองข้าเป็นวัตถุโบราณอยู่เรื่อยเลยนะ”  เขาบ่น  ขึ้นมาเถอะ หลังข้าไม่หักง่ายๆหรอก  ผิวแวมไพร์แข็งแกร่งพอๆกับหิน หากไม่ใช่แวมไพร์ด้วยกันคงทำอะไรร่างกายนี้ไม่ได้

 

            ก็ปู่แก่นี่คะ”  เธอตอบด้วยเสียงทะเล้นพร้อมกระโดดขึ้นหลังให้เขาแบก ผสานแขนสองข้างพาดผ่านบ่า คล้องคอแบบหลวมๆ เกยคางน้อยๆบ่นไหล่ของปู่

 

            เอาจริงๆ ข้าอายุน้อยกว่าอาเจ้าตั้งพันปีเลยนะ แถมข้าเป็นอมตะตอนอายุยี่สิบต้นๆเอง”   ไกอัสกระชับร่างเล็ก แล้วเริ่มออกตัววิ่ง  ลัดเลาะและกระโดดไปตามหัวมุมตึกต่างๆ ไม่เหลือแม้แต่เงาและมนุษย์ก็มิอาจเห็นเขา

 

            จากแสงสีของเมืองและความวุ่นวาย หวนคืนสู่ราตรี ณ ป่าดงพงไพรอันเงียบสงบ  ฝ่าเท้าแตะกิ่งสนใหญ่ที่ละต้น ละต้นอย่างแผ่วเบา ราวกับจะไม่ให้มันสั่นสะเทือนถึงร่างเล็กเบื้องหลัง  ไม่มีบทสนทนาใดระหว่างการเดินทาง  คลีเมนไทน์ใช้ร่างกายสัมผัสผิวกายของเขาอยู่เงียบๆ  มองเส้นผมที่ปลิวตามแรงลม  ใบหูและใบหน้าด้านข้างของเขาตลอดทาง  อยากบอกเขาว่าวันนี้เธอมีความสุขมาก  สิ่งที่ดีที่สุดในค่ำคืนนี้ไม่ใช่การซื้อของ แต่มันคือการที่เขาแบกเธอผ่านวอชิงตันถึงฟอร์ค  มันทำให้คลีเมนไทน์เห็นวิวยามค่ำคืนอันงดงาม คืนนี้มีพระจันทร์เต็มดวงฉายแสงบนฟากฟ้า  เธอกระชับสองแขนแน่นขึ้นเล็กน้อย แนบแก้มกับบ่าเขา  หลับตาลงอย่างสบายใจ

 

            พอถึงที่หมาย อีกไม่กี่หลาจะถึงบ้านของแม่ลูกกวาง ไกอัสชะลอความเร็วจนหยุดลง หันหน้าหาร่างเล็ก  แก้มของเขาสัมผัสกับแก้มนุ่มนิ่มของแม่ลูกกวาง  เธอหลับปุ๋ยบนบ่าเขา   เฒ่าหิมะอมยิ้มน้อย ก้าวเดินช้าๆ ระวังไม่ให้เธอตื่น

 

            ดูเหมือนจะไปได้ดีนะ”  

 

            พอก้าวขาถึงเขตบ้าน ไกอัสพบกับโฮเม่ที่ยืนรออยู่ที่หน้าประตู  ฝ่ายนั้นกอดอก แล้วส่งยิ้มยียวนมาให้   เฒ่าหิมะหุบยิ้มทันควัน เชิดหน้าขึ้นแล้วส่งเสียงหึ  นึกย้อนถึงคำพูดของโฮเม่ก่อนหน้าที่จะไปตลาดอะไรนั่นกับแม่ลูกกวาง    ผมปล่อยไฟเขียวแล้ว ก็ช่วยทำคะแนนดีๆล่ะ   เพราะคำพูดนั้นหรอกเขาถึงยอมไปกลางดงมนุษย์และมันไม่น่าพอใจสุดๆที่หมอนั่นรู้ทางเขา   ไกอัสเคลื่อนผ่านโฮเม่ไปที่ชั้นสอง โดยที่ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักจากโฮเม่ไล่หลัง

 

            เขาเข้าไปที่ห้องของแม่ลูกกวาง  อุ้มเธอนอนลงบนเตียงและห่มผ้าให้  ร่างเล็กครางอืออาเบาๆ เปลี่ยนท่านอนแล้วไซร้หน้ากับหมอนนุ่ม  เขาเผลอยิ้มกับการหลับไม่รู้เรื่องของเธอ  เอื้อมมือลูบกลุ่มเส้นผมสีน้ำตาลอ่อน   แกมีอะไรกับข้าอีก”   ไกอัสละมือออก กรอกตาหาโฮเม่ที่ตามขึ้นมา

 

            คิดว่าเราต้องคุยกัน”  โฮเม่พูด

 

            เรื่องอะไร  เรื่องแม่ลูกกวางเหรอ?”   ไกอัสถาม

 

            เปล่า......ผมแค่อยากจะบอกว่าถ้าคุณอยากอยู่ที่นี่กับคลีมมี่  คุณต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับกฎการอยู่ฟอร์คระหว่างแวมไพร์กับพวกหมาป่าควิลยูต  ข้อแรกเลยหากคุณหิว คุณจะต้องไม่ล่าเหยื่อที่นี่หรือทำให้ใครในฟอร์คเป็นอมตะชน”   โฮเม่เริ่มอธิบายถึงสนธิสัญญาของพวกหมาป่าเผ่าควิลยูตที่คาร์ไลล์สาธยายให้ฟังก่อนที่เจ้าตัวจะกลับไปนิวยอร์ก  ส่วนตัวเขาก็อยู่คุยกับพวกหมาป่าเรื่องของคลีมมี่อีก  กว่าจะทำให้พวกนั้นสงบสติอารมณ์ได้ เขาเกือบโดนฝูงหมาป่าฉีกทึ้งเหมือนกัน

 

            โชคดีที่เขามีพลังเกี่ยวกับการควบคุมอารมณ์สิ่งมีชีวิต—มิอย่างนั้นเละแน่นอน

 

            อืม.....คิดว่าเราควรไปคุยที่อื่นดีกว่า”   ไกอัสพยักหน้าอย่างเข้าใจและเบนสายตาหาแม่ลูกกวางที่หลับบนเตียง   เอ่ยชวนโฮเม่ไปคุยที่อื่นเพราะเสียงพูดคุยอาจรบกวนการนอนของเธอ

 

            เข้าสู่วันใหม่ ตกช่วงเวลาคล้อยบ่าย  คลีเมนไทน์ตื่นนอนแต่เช้าและไม่รู้ว่าตนเองหลับไปตอนไหน  ตื่นมาเธอก็ไม่พบใครเลยอยู่ในบ้าน ไม่มีแม้แต่โน๊ตกระดาษทิ้งไว้   เพราะความเงียบเหงาและเซ็ง  คลีเมนไทน์จึงตัดสินใจมาหาคนคนหนึ่งที่อุทยานลาพุช  เธอจอดรถฟอร์ดที่เป็นของขวัญจากคุณย่าทิ้งไว้ที่ลานกว้าง  เดินลัดเลาะเลียบไปตามชายฝั่งทะเลสาบ  แย่หน่อยที่วันนี้อากาศไม่แจ่มใสเหมือนเมื่อวานและลมแรง   เธอเดินไปเรื่อยๆจนเข้าสู่ตัวป่า ที่นั่นมีบ้านที่ทำจากไม้ซุงตั้งอยู่

 

            มันเป็นบ้านของแซมหรืออัลฟ่าจ่าฝูงของที่นี่    ว่าไง”   และดูเหมือนเจ้าตัวจะจมูกไวมากพอ รู้การมาเยือนของเธอ  เขาเดินมาพร้อมกับชายหนุ่มอีกสองสามคนที่เธอไม่คุ้นหน้าและมีท่าทีคุกคามต่อเธอ ยกเว้นพ่อหนุ่มน้อยคนหนึ่งที่ตัวเล็กกว่าใครพวก

 

            พวกนายห้ามทำอะไรเธอ”  แซมสั่ง  คำสั่งของอัลฟ่าถือว่าศักดิ์สิทธิ์เป็นที่สุด  แซมเดินเข้าหาเด็กสาว ใช้จมูกสูดดมเพื่อตรวจสอบเพื่อความมั่นใจ  ดีนะที่เจ้ายังเป็นมนุษย์เหมือนเดิม”  เขารู้สึกเบาใจลง หลังจากที่หนักใจกับเรื่องราวของคลีเมนไทน์ที่ได้ยินความจริงจากปากแวมไพร์ตัวใหม่ที่มาอาศัยเฉียดใกล้กับลาพุช 

 

            คลีเมนไทน์กระตุกมุมปาก ฝืนยิ้ม  ก็ยังเป็นยัยตัวโจ๊กจอมเตี้ยของพวกคุณเหมือนเดิมนั่นแหละ  ส่วนคุณก็.......ยังชอบทำหน้าแร้งน้ำใจเหมือนสีขนคุณเลยแซม

 

            อู้ว........ผมชอบเธอนะ”   เซธโพล่งขึ้น จนหมาป่าข้างตัวต้องรีบกระทุ้งศอกอุดปากเขา   เซธเป็นหมาป่าอายุน้อยที่เพิ่งเข้าฝูงมาได้ไม่นานและช่างจ้อ

 

            ขอบใจนะ”  คลีเมนไทน์ยิ้ม เพราะเขาพูด เลยทำให้บรรยากาศหนักอึ้งทุเลาลง  เธอวกสายตากลับมาที่แซมและถามถึงคนที่ต้องการพบ   พี่เจคอยู่ที่นี่รึเปล่าแซม”   เธอไปหาเขาที่บ้านแต่ลุงบิลลี่บอกว่าพี่เจคไม่ได้กลับบ้าน   แล้วบอกให้เธอมาดูที่นี่แทน

 

            อยู่ที่ผาวัดใจ”   แซมผงกหัวเบาๆ ไปทิศทางที่เจคอบอยู่  เขากำลังสวีทกับหวานใจตามแบบฉบับหมาป่า

 

            “หวานใจ?”  เธอย่นคิ้ว

 

            ไปดูสิ” 

 

            คลีเมนไทน์ รวมถึงหมาป่าตนอื่นๆรีบวิ่งไปที่ผาวัดใจ อันเป็นผาสูงติดกับทะเลสาบที่พวกหมาป่าชอบมาโดดน้ำเล่น   เธอมองลอดผ่านช่องว่างระหว่างต้นสน  เธอเห็นพี่เจคและหญิงสาวอีกคนที่มีเรือนผมสีน้ำตาลเข้ม    อ๋อ—หวานใจที่ว่าก็คือพี่เบลล่านี่เอง คิดแล้วเชียว   พอเห็นหน้าตายโลกของเบลล่า สวอน  คลีเมนไทน์ถึงกับกรอกตา   จังหวะที่เธอวิ่งไม่กี่ก้าวก็จะถึงหน้าผานั้น  ร่างของเบลล่าเทดิ่งลง แล้วหายไป เสียงน้ำแตกกระจายดังตู้ม    คลีเมนไทน์เบิกตา เร่งฝาเท้าให้เร็วขึ้น  

 

            คลีมมี่?”   เจคอบรู้สึกฉงน ที่เห็นเด็กสาวกล้าเอาหน้ามาที่นี่

 

            เล่นบ้าอะไรเนี่ย!!”   เธอไม่สนอะไรทั้งนั้น  วิ่งและทิ้งตัวลงพื้น ชะโงกหน้ามองใต้ผา  เธอเห็นผิวน้ำแตกเป็นฟองกระจายตัวและไม่เห็นร่างของเบลล่าลอยตัวขึ้นมา

 

            พวกเราแค่เล่นสนุกคลายเครียดเฉยๆ”  เจคอบยักไหล่ แอบจิกตาใส่ร่างเล็ก 

 

            อย่ามายืนชิว อย่างน้อยร่างกายเธอก็ไม่เหมือนพี่นะ!”  คลีเมนไทน์ตะโกนใส่หน้า  รู้สึกหงุดหงิดกับท่าทีที่เขาแสดง   และอีกฝ่ายดูไม่ยี่หร่าต่อสิ่งที่เธอพูดเลย  เบลล่านั้นเป็นมนุษย์ เล่นกระโดดผาสูงกระแทกน้ำในวันที่คลื่นแรงขนาดนี้ มีหวังกระดูกหักพอดี!   เด็กสาวยืนขับเขี้ยวเคี้ยวฟันกับเจคอบร่วมหลายนาที  จนต่างฝ่ายต่างสำเหนียกว่าเบลล่า สวอนยังไม่โผล่ขึ้นผิวน้ำ

 

            เจคอบร้อนรน รีบกระโดดไปช่วยเบลล่า ว่ายผ่านผิวน้ำนำพาร่างบางขึ้นที่หาดไม่ไกลจากผาเท่าไหร่นัก   แซม คลีเมนไทน์และคนอื่นๆต่างแห่กันมาที่นี่  บ้างก็ตามจ่าฝูง บ้างก็ตามมาเพื่อรอชมเรื่องสนุกๆที่กำลังเกิดขึ้น  แต่คลีเมนไทน์กลับไม่รู้สึกสนุกสักนิด   เธอเดินไปใกล้ๆทั้งสอง เห็นเบลล่าตัวสั่นปากซีด  พี่เจคคอยพยุงเจ้าหล่อนให้ลุกยืนอย่างทนุถนอม

 

            เธอโดดเพราะอะไร?”   คลีเมนไทน์ถามเบลล่า

 

            เบลล่าตอบเสียงสั่น   แค่สนุกๆเพื่อความ.......เพียะ!

 

            อีกฝ่ายพูดไม่ทันจบประโยค  คลีเมนไทน์ก็ง้างมือ  ตบใส่หน้าเบลล่าสุดแรง  เธอมันโคตรบ้า เป็นยัยผู้หญิงงี่เง่าบ้าผู้ชายสิ้นดี!”   สุดจะทนกับเจ้าหล่อนแล้ว และรู้สึกไม่น่าเรียกหล่อนว่าพี่เลย โดดผาเล่นในวันที่พายุเข้าเพื่อความสนุก ความมันส์ ตอบมาได้นะ  สิ้นคิดสิ้นดี

 

            เบลล่ายกมือกุมแก้มอย่างเชื่องช้า หน้าเธอชาหนึบ สับสนมึนงงนึกคำพูดอะไรไม่ออก แต่ความเจ็บมันทำให้เธอตาสว่าง  เธอหึงรึไง?”

 

            “ฮะ?”   คลีเมนไทน์เบ้หน้า  เอาอะไรมาคิดมิทราบเบลล่า น้ำเข้าสมองมากหรือไง

 

            “ก็เพราะเธอเป็นเดือดเป็นร้อน.....ฉันเลยคิดว่าเธออาจจะหึงที่ฉันอยู่กับเจคอบ”  เบลล่าเถียง

 

            คลีเมนไทน์กรอกตา กะจะง้างหมัดใส่หน้าแทนตบอีกรอบหากฝ่ายนั้นไม่หยุดพ่นอะไรบ้าๆ   พอได้แล้วคลีมมี่”   แต่ก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อเจคอบคว้าและบีบแขนเธอ   คลีเมนไทน์รู้สึกเจ็บร้าวไปทั่วร่าง แรงที่เขาใช้บีบแขนไม่ใช่น้อยๆ แต่เธอพยายามเก็บสีหน้าไว้

 

            ฉันว่าเธอไม่ควรมายุ่งเรื่องของเรา”   เจคอบขู่ ตอนนี้เขาโกรธและไม่โอเคสุดๆที่เห็นเบลล่าโดนตบ

 

            นายก็เชื่องดีนะ”   คลีเมนไทน์แค่นเสียง เปลี่ยนสรรพนามแทนเสร็จสรรพ ขี้เกียจจะเรียกใครหน้าไหนว่าพี่แล้ว เพราะอายุก็ห่างกันแค่ปีเดียว  หลงรักหน้ามืดตามัว หัวใจไม่สูบฉีดเลือดไปเลี้ยงสมอง

 

            เพราะสมองไม่ดีเลยไม่จำที่ฉันเคยเตือน

 

            เธอหันหน้าหาเบลล่าอีกครั้ง  จะบอกอะไรดีๆให้นะ—ที่ฉันตบเธอเพราะจะเตือนสติในการกระทำหลายๆอย่าง ทั้งโดดผาเมื่อกี้และฉันไม่ได้ชอบเจคอบแบบที่เธอคิด  ฉันเตือนสติเพราะตอนนี้เธอยังคบกับเอ็ดเวิร์ด  แต่ดูเธอตอนนี้สิ......ทำตัวเหมือนผู้หญิงหลายใจ ผู้ชายอีกคนหายไป ก็เสียศูนย์ จะเป็นจะตายอยู่บนโลกไม่ได้จนต้องวิ่งซบอกหาผู้ชายอีกคน  โตกว่าฉันตั้งปี ปีหน้าก็จะสิบแปด พ้นผ่านการเป็นเยาวชน  แต่สมองดันไม่มีความคิดเลย

 

            คลีเมนไทน์สะบัดหน้า จิกตา พร้อมจิ้มนิ้วไปที่กลางอกเจคอบหลายครั้ง  นายก็ด้วย นายมันหน้าโง่และปล่อยได้แล้ว!”

 

            เจคอบรู้สึกหน้าชา ทุกคำพูดมันทิ่มแทงอกเขา คลีเมนไทน์พูดถูกทุกอย่าง เขารู้ตัวเองดีแต่ก็อยากจะลองกับสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว  เขารักเบลล่าและไม่ไว้ใจให้เธออยู่กับแวมไพร์พวกนั้น   เขาให้เบลล่าได้ทุกอย่างแม้รู้ว่าตนเองแพ้  ตอนนี้เขากำลังโกรธอะไร—คงกำลังโกรธตัวเองมากกว่า เจ็บใจด้วยที่ต้องให้ผู้หญิงตัวเล็กต้องมาจิ้มนิ้วสั่งสอน  สะอึกเหมือนกันที่คลีเมนไทน์ไม่เรียกพี่เจค แต่เรียกเจคอบ  เธอคงโกรธเกลียดเขาเต็มประดาเลยตอนนี้  

 

            ถ้าฉันหน้าโง่ เธอก็ดุร้ายไม่ต่างจากพวกปลิงดูดเลือด”    ถ้าจะทำให้คลีเมนไทน์เกลียด ต้องทำให้สุด เมื่อวานที่แซมเรียกประชุมและฟังเรื่องราวทั้งหมดจากแวมไพร์หน้าอ่อน มันทำเขาช็อกและไม่สามารถมองหน้าเด็กสาวติดได้  เมื่อรู้ว่าเธอจะกลายเป็นตัวดูดเลือด มันทำใจได้ยาก เจคอบหลับตา  พยายามทำใจให้เย็นลง ลากแขนผอมบาง กะจะโยนคลีเมนไทน์ไปให้พ้นจากที่นี่ ก่อนที่เขาจะระเบิดโทสะกลายร่างเป็นหมาป่า   ชายหนุ่มลากร่างเล็กโดยไม่รู้ตัวเลยว่าตอนนี้แรงที่ใช้บีบแขนเธอมันทำเธอเจ็บขนาดไหน

 

            ทว่า—เจคอบต้องลอยกระเด็น  ร่างของเขาอัดเข้ากับต้นไม้  หมาป่าที่อยู่บริเวณนั้นต่างแปลงกายขู่คำรามให้กับผู้บุกรุก  คลีเมนไทน์รู้สึกใจชื้นที่เจอคนที่อุ้มเธอไว้  ปู่มาที่นี่ มาช่วยเธอ  ไกอัสไม่หยุดแค่ที่เตะเจคอบ แต่เขาเหยียบหมาป่าหนุ่มกดไว้กับพื้น

 

            เจคอบดิ้น   แกเป็นใคร”  เขาถามก่อนที่อารมณ์จะเดือดพลุ่งพล่าน

 

            ทำไมต้องบอกแกด้วย ข้าแค่มารับตัวแม่ลูกกวาง ในขณะที่แกกำลังทำร้ายเธอ”  โชคดีที่เขาตามหาเธอเจอหลังจากที่กลับมาพร้อมโฮเม่แล้วไม่พบแม่ลูกกวางอยู่บ้าน  โฮเม่เลยเสนอเขาว่าเธออาจอยู่ที่นี่

 

            แต่แกละเมิดสัญญาบุกรุกถิ่นพวกเรา”  เจคอบคำรามและกำลังกลายร่างเป็นหมาป่า

 

            ข้าก็แค่คนนอกที่ไม่มีความเกี่ยวพันกับอมตะชนที่ลงหลักปักฐานในที่แห่งนี้  อีกอย่างที่ฟังผ่านๆมา พวกแกถือเรื่องการไม่ให้พวกเราฆ่าหรือทำร้ายคนที่นี่ไม่ใช่เหรอ? แต่ที่แกทำเมื่อครู่มันเข้าข่ายทำร้ายเลยนะ”  ไกอัสแยกเขี้ยว กดฝ่าเท้าหนักขึ้น   ปล่อยให้ข้าพาเด็กคนนี้ไปและข้าสัญญาว่าจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก ได้ไหมพวกหมาป่า?”

 

            ชายหนุ่มชะงักกึก รวมถึงหมาป่าตัวอื่นๆ  แซมที่กลายเป็นหมาป่าตัวดำเดินมาข้างหน้า  พยักหน้าให้ไกอัสหนึ่งที ก่อนจะหอนให้ฝูงรับรู้ถึงคำสั่งและหยุดสัญญาณโจมตีจากหมาป่าตัวอื่นๆที่อยู่ห่างไกลออกไป

 

            ไกอัสอุ้มคลีเมนไทน์ออกสู่อุทยานลาพุช เด็กสาวมองผ่านเจคอบด้วยสายตาเย็นชา  เฒ่าหิมะยังไม่พาเธอกลับบ้านแต่กลับพาเธอมานั่งพักบนยอดต้นสนสูงลิ่ว  เขามองแม่ลูกกวางนั่งเงียบแล้วได้แต่ถาม

 

            เจ้าไม่เป็นไรนะ”  

 

            ซึ่งเธอส่ายหน้า  คลีเมนไทน์ตาแดงก่ำ กอดตัวเองกลม กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง กดฟันกรามแน่นเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ ณ ตอนนี้   สุดท้ายเธอก็ทนไม่ไหว  น้ำตาหนึ่งหยดไหลย้อยข้างแก้ม   หนูผิดอะไรเหรอคะที่ห่วงเขา เขามันโคตรใจร้ายกับหนูเลย”  เธอเห็นเจคอบเป็นพี่ชายคนนึงและเธอเองก็ห่วงเบลล่า ไม่ได้เกลียดทั้งคู่เข้าไส้หรอก แต่อยากให้ทุกคนไปในทางที่ถูกที่ควรเท่านั้นเอง  ตอนนี้เธอน้อยใจ ยิ่งโดนด่าว่าเป็นปลิงดูดเลือดยิ่งน้อยใจสุดๆ

 

            คลีเมนไทน์ปาดน้ำตาลวกๆ สะอื้นหนักกว่าเก่า  หนูน่ะ.....จริงๆไม่ได้รู้สึกดีหรอกค่ะ ที่ตัวเองจะกลายเป็นคนได้อีกแค่ปีเดียว  หนูเป็นมนุษย์มาทั้งชีวิตแต่ปีหน้าต้องเป็นอมตะไม่มีวันตายแล้วดื่มเลือดมนุษย์หรือเลือดสัตว์เป็นอาหาร หนูทำใจไม่ได้

 

            พอเห็นแม่ลูกกวางร้องไห้ ไกอัสดึงเธอมากอด   เจ้าห้ามร้อง”  แต่ยิ่งกอดเธอยิ่งร้องไห้หนักกว่าเก่า เหมือนเธอกำลังปลดปล่อยอารมณ์และเรื่องกังวลทุกอย่างที่เก็บไว้   ไหล่เล็กๆสั่นระริก ชู่ว์.....หยุดร้องได้แล้ว ถ้าไม่หยุดข้าจะสูบเลือดให้เจ้าสลบนะ”  เขาปลอมเธออีกครั้ง แกล้งขู่เล่นๆ ลูบข้างแก้ม ปาดคราบน้ำตาออกจากใบหน้าแม่ลูกกวาง 

 

            หึ.....เป็นวิธีปลอบที่แย่ที่สุดเลยปู่”   คำปลอบแกมขู่มันได้ผล คลีเมนไทน์เผลอหลุดหัวเราะ

 

            ดีมาก”  ไกอัสฉีกยิ้มจนเห็นเขี้ยว แล้วเลื่อนสายตาหาแขนบาง  แขนเธอเป็นลอยมือชัดเจนและบางจุดม่วงช้ำ  เฒ่าหิมะดึงมือเด็กสาวขึ้น ประทับริมฝีปาก  จูบบนฝ่ามือแม่ลูกกวาง ช้อนตาหาเธอ  เจ็บรึเปล่า   เขารู้ว่าแขนเล็กๆนี่ต้องทนเจ็บขนาดไหน

 

            “เจ็บ เจ็บมากด้วย”  เธอตอบแล้วชักมือกลับ  เจ็บเหมือนกระดูกหัก

 

            “เหอะ.......ถ้าไอลูกหมานั่นทำแขนเจ้าหัก ข้าจะหักกระดูกมันเหมือนกัน”  ไกอัสขู่เสียงต่ำนึกภาพตอนมันบีบแขนเธอแล้วฉุนกึก

 

            ช่างเหอะค่ะ.....ปู่ พาหนูกลับบ้านที หนูเหนื่อย”   เธออยากกลับบ้านและไม่อยากนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้าอีก

 

            ได้......แต่เมื่อไหร่เจ้าจะเลิกเรียกข้าว่าปู่เสียที”  เขาถามกระตุกมุมปากเล็กน้อย ยื่นหน้าหาเธอ  เรียกชื่อข้าก่อนสิ แล้วข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน

 

            “ปู่นี่แอบร้ายนะคะ”  เธอบ่นอุบอิบ  แต่ปู่ก็ต้องเลิกเรียกแม่ลูกกวางเหมือนกัน หนูไม่อยากได้ชื่อเรียกเหมือนเป็นเหยื่อหรอกนะคะ ตกลงไหม?”

 

            แทบไม่ต้องคิดเลย เขายินดีกับข้อตกลงนี้สุดๆ   ไกอัสยื่นหน้าแนบข้างแก้มแม่ลูกกวาง  คลีเมนไทน์เรากลับบ้านกันเถอะ”  กระซิบชื่อเธอกรอกข้างหูและเร่งเร้าเอาแต่ใจให้เธอเรียกชื่อเขาบ้าง

 

            ตาเจ้าแล้ว

 

            คลีเมนไทน์รีบยกมือกุมหู ทำปากเหวอ ขมวดคิ้วเข้าหากัน  ปูมันร้าย! ปู่มันขี้โกงสุดๆ โอ๊ย—พูดปกติก็ได้ ไม่เห็นจำเป็นต้องกระซิบเลย   เธอพยายามควบคุมสติที่กระเจิง ขยับริมฝีปากอย่างเคอะเขินด้วยความลำบาก

 

            กะ.....ไกอัส” 

 

            เมื่อเฒ่าหิมะได้สิ่งที่ต้องการ เขาอุ้มเธอขึ้นและกระโดดลงจากต้นไม้อย่างนุ่มนวล คลีเมนไทน์กอดคอเขาหลวมๆ ขณะที่เขาวิ่งลัดเลาะผ่านป่า เธอเผลอลูบใบหน้าของปู่ แหงนหน้าและประทับฝีปากจูบข้างแก้มแผ่วเบา

 

            ขอบคุณนะคะ” 

 

            ไกอัสเบิกตาโพลง เกือบเสียหลักสะดุดก้อนหิน สะบดในใจเสียงดังลั่น    ให้ตายสิ—เจ้ามันสมเป็นลูกกวางจริงๆ


︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱



(ขยิบตาต่อความร้ายของหมีขาวสามพันปี)

TALK

             เหมือนเดิมคือความสัมพันธ์คืบหน้ากับความน่าหมันไส้ของเบลล่า  ตอนนี้น้องเกรี้ยวกราดนิดหน่อย   ในนิยายตอนที่เบลล่าโดดนํ้า ฉากนั้นจริงๆมีเจคอบอยู่ด้วย ไม่โดดเดี่ยวๆเหมือนในหนัง คือโดดเอาใจชายนั่นแหละ  สุดท้ายมีคำถามค่ะ คือมีเพื่อนนักเขียนบอกว่าการบรรยายของไรท์แปลกใหม่ดี ก็เลยสงสัยว่ามันแปลกตรงไหน เลยอยากจะถามรีดเดอร์ทุกท่านค่ะ  ปล.คำว่าลูกกวางของไกอัสหมายถึง เอ่อ.....ลองนึกภาพลูกกวางตัวเล็ก ตาใส ตากลมโตเหมือนแบมบี้ ซุกซนและก็ดูอ่อนแอ ไม่ระวังตัว เข้าข่ายเหยื่อดีๆนี่แหละค่ะ  สรุปลูกกวางเท่ากับเหยื่อนี่เอง 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 340 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

364 ความคิดเห็น

  1. #351 Giharu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 20:58

    รอน้องทราบก่อนว่าปู่มีภรรยา ต่อมศีลธรรมน้องจะต่อต้าน 555 อยากเห็นปู่หงอย กินเด็กดีนักห่างกัน4,000 ปี ยิ่งกว่าอมตะอีกปู่55555

    #351
    0
  2. #192 ซานต้าครอสไร้หนวด (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 22:41

    โอ๊ยยยย....หวานเกรงใจคนอ่านบ้าง ตัวจะบิดแล้ว

    #192
    0
  3. #125 King Kobra (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 01:14

    เกลียดเจคอบทำแขนน้องหัก หมั่นไส้เบลล่ามาก ตบได้สวยมาก ตอนท้ายนี่บิดตัวเขินมาก//ไม่แปลกค่ะ เราว่าลูกกวางน้อยดูน่าเอ็นดูออก
    #125
    0
  4. #122 + SaiChil + (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 20:51
    นี่มันเหมือนส่งเนื้อกระต่ายเข้าปากเสือเลย กรี๊ดดด !!!!

    จริงๆเรารักเจคนะ แต่เรื่องนี้ขอเกลียดละกัน หึ !!!
    ส่วนเบลล่าไม่เคยชอบนางเลยตั้งแต่ในหนังยันนิยาย บายจ้าาาา

    ขอแช่งให้เอดเจอโซลเมทที่ไม่ใช่นาง 555555
    #ตัวร้ายมั้ย
    #122
    0
  5. #109 เจ้าหมาขาว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 16:50

    นักบวชหญิงนี่โผล่มาสองครั้งแล้ว อยากรู้ว่าเป็นใคร อะไรยังไง เหมือนที่บอกไกอัสไว้เดาๆว่าเป็นคำทำนาย  


    ส่วนความสัมพันธ์ของปู่กับน้อง มันน่าลุ้นตรงอาเธโนโดรานี่แหละ อยากรู้มันจะเป็นยังไงต่อไป ปู่มีภรรยาอยู่แล้ว จะไปต่อได้ไง อยากรู้!


    ตอนนี้รำคาญเจคอบและเกลียดเบลล่าสุด คือคิดได้ไงว่าหึง น้องหน้าจะตบอีกสักทีเอาให้น็อคไปเลย


    ฉากสุดท้ายก็ กรี๊ดดดดด น้องหอมปู่ ปู่เกือบสะดุดก้อนหินแน่ะ งื้อออออ//น่ารักเกินไปแล้ว

    #109
    0
  6. #108 PuasePG (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 15:59

    กรี๊ดดดดด หวีดเหมือนโดนจุ๊บเอง คือน้องจะทำแบบนี้ไม่ได้นะเดี๋ยวใจจะวาย ปู่ตั้งรับแทบไม่ทัน สงสารปู่ 55555


    สุดท้ายคือลำกับเจคเบล อย่าไปยุ่งกับอุทยานเลย มาอยู่อยู่กับปู่ดีกว่า #กวักมือยิ้มร้ายๆ

    #108
    0
  7. #107 Namthan44 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 15:51

    กรี๊ดดดดดดด เขาจูบแก้มกันด้วยยยย

    #107
    0
  8. #106 Thipnanbow13 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 15:39
    โอ้นนยยยยย ปู่ใจเหลวไปหมดแล้วมั้งงงงงงง
    #106
    0
  9. #105 LOVETOMHID (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 10:39

    ไรท์~ ไรท์จะฆ่ารีดด้วยความเขินแบบนี้ไม่ได้นะไรท์ อุแงงงงงง น่ารักมากเลยน้อนนนน

    #105
    0
  10. #104 ทาสเตียงดูด (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 10:32

    คือ ไม่รู้จะพิมพ์ยังไงแต่คอนนี้เขินมาก ชอบความค่อยเป็นค่อยไป หยอดเบาๆของปู่ น้องก็บับเก็บอาการสุดฤทธิ์เลย แอบหอมแก้มปู่เบาๆ หลายอารมณ์ด้วยค่ะตอนนี้ เบลล่าน่าหมันไส้จริงๆไม่ว่าจะในหนังหรือนิยาย เจคอบตอนนี้ก็น่ารำคาญสุด ดูโง่เง่าจริงๆค่ะ ส่วนเรื่อง_รรยาปู่ อันนี้น่าสนใจคือมันเป็นประเด็นที่ปู่จะเอายังไงต่อ มีปมทิ้งไว้ตอนนี้อีกแล้วด้วย // รอตอนต่อไปนะคะไรท์
    #104
    0
  11. #103 >_BlackMoon_< (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 08:56
    ไม่ว่าจะในหนังหรือนิยายก็รำคาญเบลล่าจริงๆ หลายใจ โลเล ไม่มีความมั่นคงจริงๆ
    #103
    0
  12. #101 ` วังเวอเวย์ [?] (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 08:19
    งื้ออออ น่ารักมากกกกกกก
    #101
    0
  13. #100 PimchanokKhanun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 07:11
    งื้อออ~ชอบตอนฉากสุดท้ายจังค่ะกี้ดดดดดดดด>////<
    #100
    0
  14. #99 Mickey1603 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 06:33

    รำคาญเบลล่าจริงๆหลายใจ งี่เง่า ไร้เหตุผล เห็นผู้ชายดีกว่าพ่อ ไม่ชอบนางเลน ตอนนี้ทำให้รู้สึกเกลียดเจคอบมากอะไรจะโง่ดักดานให้เบลล่าหลอกใช้ให้ความหวังชั่วครั้งชั่วคราว แถมทำมารังเกียจคลีเมนไทน์ที่ไม่นานจะกลายเป็นผีดูดเลือด แต่กับตอนเบลล่าเป็น(ในหนัง)กลับยอมอ่อนให้โคตรงี่เง่าเลย ส่วนปู่ก็น่ารักดี แต่ติดตรงที่มีคู่นิรันดร์(คนรัก)แล้ว เลยรู้สึกไม่ยุติธรรมกับน้องตรงที่ยังไม่เคยผ่านประสบการณ์รักกับใครมาก่อนเลยยังใสๆอยู่ //อินน
    #99
    1
  15. #98 หมาป่าไร้ใจ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 05:17
    เราชอบอ่าาาา ไรท์มาอัพบ่อยๆน่ะค่ะรออ่านเลย
    #98
    0