「Fanfiction Vampire Twilight 」 La Luna Azul [ END ]

ตอนที่ 8 : Chapter 08 | Grandpa is freakin'bad boy!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,114
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 382 ครั้ง
    8 พ.ย. 62

Chapter 08 | Grandpa is freakin'bad boy!
ปู่โคตรแบดบอยเลย!



            สาเหตุที่ทำให้คลีเมนไทน์ร้องเสียงหลงหลังจากเปิดตู้เสื้อผ้า มันไม่ได้มีอะไรมากมายเลยนอกจากแวมไพร์ปู่แก่ที่เธอขอยกระดับเป็นสตอล์กเกอร์  รู้อะไรไหม? ตอนนี้เจ็บหัวสุดๆเพราะปู่แกดันพรวดพราดออกมาคร่อมร่างเธอไว้    คลีเมนไทน์ย่นคิ้ว ทำตาเขียวไม่พอใจ จ้องดวงตาสีเลือดเป็นเชิงถาม ผมสีบลอนด์ซีดแสนยาวของเขาก็เทตกใส่หน้าเต็มๆชวนรำคาญและเขายังไม่ยอมปริปากพูดอะไรจนเกือบจะครบนาที

 

            ไม่ได้อะไรหรอกนะ—แค่อยู่ใต้ร่างแบบนี้มันรู้สึกแปลกๆ

 

            เมื่อไหร่ปู่จะลุกออกไปสักทีคะ?”    เพราะความอึดอัดสุดท้ายเธอก็เป็นฝ่ายเปิดปากพูด  แต่ปู่ยังเงียบเหมือนเดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ไม่ถอย ไม่เคลื่อนตัวหนี เอาแต่ทำหน้านิ่ง จ้องไม่เลิกอย่างกับเป็นศพแช่แข็ง    ได้   ถ้าไม่ปล่อยไม่เป็นไร  คลีเมนไทน์ชันขาขึ้นเล็กน้อย  ออกแรงแทงเข่าใส่ท้องน้อยไกอัส  ซึ่งเป็นความคิดที่ผิดมหันต์   โคตรเจ็บ—เหมือนกระดูกเข่าจะแตก  ลืมสนิทว่าผิวหนังของเขาไม่ต่างอะไรกับหินแกรนิต   

 

            สักทีค่ะปู่”   คลีเมนไทน์ท้วงอีกครั้งแต่เพิ่มระดับน้ำเสียงจริงจังมากขึ้น 

 

            คราวนี้เขายอมผละออก ไกอัสลุกยืนและผายมือให้เด็กสาว  คลีเมนไทน์จ้องมือซีดเผือดครู่หนึ่งอย่างชั่งใจ ก่อนจะส่งมือตอบรับให้เขาฉุดเธอขึ้นยืนอีกคน    ไม่ทราบว่าปู่ตามหนูมาทำไมอีกคะ?”   และเธอถามทันที  หากจำไม่ผิด ข้อสัญญาระหว่างปู่คูมินกับพวกโวลตูรี่คือการไม่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตเธอ แต่เขามาที่นี่ ซึ่งไม่ต่างอะไรกับการละเมิดสัญญา  แล้วไหนเขาบอกว่าไกอัสเป็นพวกที่เคร่งกฎที่สุดในกลุ่มไง

 

            ข้ามาที่นี่......”   เขาเว้นระยะการตอบ   ข้ามาที่นี่เพื่อถามชื่อเจ้า”   เป็นข้ออ้างที่แย่ที่สุดเท่าที่จะคิดได้ในเวลานี้  ใครจะกล้าบอกกันล่ะว่าเหตุผลแท้จริงคืออะไร  มีหวังแม่ลูกกวางหัวเราะเขาตายชัก

 

            ฮะ?”   คลีเมนไทน์เลิกคิ้วฉงน  เหตุผลปู่มันฟังไม่ขึ้นสักนิดเดียว  ยอมแหกสัญญามาป้วนเปี้ยนรอบๆประดุจเงาตามตัว เพียงเพราะอยากรู้ชื่อเธอเนี่ยนะ  ตลกสิ้นดี!   อีกอย่างไม่ต้องให้บอกด้วยปาก เขาควรรู้ชื่อเธอตั้งแต่อาโรถาม  จากพ่อหรือจากที่อาโฮเม่เรียกได้แล้ว

 

            แน่ใจนะคะว่าเหตุผลนี้จริงๆ”   เธอเปิดโอกาสให้เขาตอบใหม่  หากบอกว่าตามมาฆ่าแล้วหมกป่าหรือหิวเลือดเธอยังฟังขึ้นกว่าเยอะ

 

            ไกอัสอ้ำอึ้ง  จริงๆแล้วข้าแค่.......

 

            “ว่าอยู่ว่าร้องทำไม”   ขณะที่ไกอัสกำลังตอบเหตุผลแท้จริง โฮเม่ก็เข้ามาในห้อง แวมไพร์หนุ่มกอดอกพิงเอนกับขอบประตู ไม่ได้แสดงท่าทีคุกคามใส่ไกอัส  เผอิญเขาได้ยินเสียงร้องของคลีเมนไทน์จึงรีบมาดูเพราะเป็นห่วง แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีแขกไม่ได้รับเชิญลักลอบเข้าห้องนอนหลานสาว   “ที่แท้ก็เจอแมลงสาบสีเผือกตัวใหญ่นี่เอง

 

            ประโยคสุดท้ายจากโฮเม่ฟังดูจิกกัด   แต่ไกอัสไม่ได้ถือสาอะไร  เวลาโอเดนเนลล์คนสุดท้องพูดยังฟังลื่นหูกว่าเฟอร์โรลเยอะ  เฒ่าหิมะมองทุกย่างก้าวของแวมไพร์หนุ่ม  โฮเม่ยืนประจันหน้ากับไกอัส ยืนขวางจนมองไม่เห็นคลีเมนไทน์ที่อยู่ด้านหลัง    โฮเม่คาดการณ์ล่วงหน้าแล้วว่าผลจะออกมาเป็นแบบนี้  ตอนที่เขากำลังแบกหลานสาวข้ามทวีป เขารู้ว่ามีคนแอบตามอยู่ห่างๆ แต่เขาไม่ได้บอกคนในครอบครัวเกี่ยวกับเรื่องนี้   ขืนบอกออกไป คนที่อยู่กับคลีเมนไทน์คงไม่ใช่เขาแน่

 

            ขอบใจผมด้วยล่ะคุณรุ่นน้อง”  โฮเม่ฉีกยิ้มทะเล้นปนหยอกเย้า

 

            ไกอัสเชิดหน้า ทำเสียงหึในลำคอ   เรื่องอะไร....เรื่องที่แกมาอยู่ตรงนี้แทนที่จะเป็นเฟอร์โรลน่ะเหรอ?”

 

            โฮเม่ยักไหล่ ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้   ก็ไม่รู้สินะ”   อย่างที่บอกไป หากเขาปริปากบอกทุกคน คนที่มาอยู่กับคลีมมี่คงไม่ใช่เขา แต่เป็นของแข็งแบบเฟอร์โรลแทน   ส่วนไอท่าทีหยิ่งยโสที่ขัดกับน้ำเสียงไม่มั่นใจนั่นเขาจะถือว่าเป็นการขอบคุณทางอ้อมละกัน

 

            แล้ว.....ไม่ทราบว่าคุณมีธุระอะไรกับหลานสาวผมเหรอ”   เขาถาม แต่น้ำเสียงกับบรรยากาศสดใสรอบตัวนั้นเลือนหายไป

 

            ไม่ใช่เรื่องที่แกต้องแส่”   ไกอัสเองก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก

 

            แหม  ไม่ได้หรอกนะครับ เพราะผมเป็นอาและเป็นคนดูแลคลีมมี่ซะด้วยสิ”  โฮเม่ตอบพร้อมรอยยิ้ม  หมายถึงรอยยิ้มที่สายตาไม่ยิ้มตาม

 

            อาโฮเม่คะ”   คลีเมนไทน์สะกิด เพราะรู้สึกบรรยากาศในห้องมันมืดครึ้มชวนหนักอึ้งทุกที

 

            คลีมมี่ โทษทีนะ ผมไม่น่าแผ่ด้านมืดออกไปเลย”   โฮเม่หันมาลูบหัวคลีเมนไทน์และเขาก็หยิบบางสิ่งออกมาจากกระเป๋า ส่งให้เด็กสาวดู   เมื่อครู่มีพ่อหนุ่มกล้ามบึ้กส่งนี่มาให้น่ะ

 

            “พ่อหนุ่มกล้ามบึ้ก? หมายถึงพี่เจคน่ะเหรอ”   เธอรับมา  มันเป็นเหมือนใบปลิวอะไรสักอย่าง  คลีเมนไทน์ก้มอ่านตัวอักษรบนหน้ากระดาษมันปลาบ   ใบปลิวนี้คือประกาศจากไชน่าทาวน์เกี่ยวกับมาร์เก็ตไนท์ในใจกลางเมืองวอชิงตัน   ที่ท้ายใบปลิวมีตั๋วส่วนลดราคาสินค้าและวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะมีมาร์เก็ตไนท์

 

            แล้วพี่เจคล่ะคะ”   เธอถามถึงคนที่เอามาให้

 

            ไปแล้วครับ”   พ่อหนุ่มคนนั้นพอเห็นหน้าเขา ก็แทบจะหักประตูทิ้ง  สงสัยคงรู้ว่าเขาเป็นอะไร  สมแล้วที่จมูกดีเหมือนหมา

 

            งั้นเหรอคะ”   คลีเมนไทน์ไม่รู้จะพูดอะไรต่อ พี่เจคคงไม่ชอบใจที่เจอแวมไพร์ในบ้านเธอแน่ๆ  ไว้มีเวลาจะไปอธิบายกับพี่เขาทีหลัง  อุตส่าห์เอาใบปลิวส่วนลดมาให้และยังรู้ว่าเธอกลับบ้านมาอีก  แล้วอาพอจะพาหนูไปมาร์เก็ตไนท์ได้ไหมคะ?”   เธอสะบัดไล่ความกังวล แล้ววกความสนใจกลับมาที่ตลาดนัดยามราตรีในเมืองที่ไม่ได้จัดบ่อยนัก 

 

            ผมไปไม่ได้”   โฮเม่ปฏิเสธทันควัน  พอดีผมต้องไปชี้แจงกับพวกหมาป่า  อีกอย่างคาร์ไลล์รออยู่ด้านล่างด้วย

 

            “แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ”   โฮเม่ลากคอแวมไพร์ที่อยู่ใกล้กันมา   ผมว่าไกอัสไปแทนได้และผมให้คำมั่นเลยว่าไกอัสสามารถปกป้องคลีมมี่ได้แน่นอน

 

            “อะ อะไรนะ   ไกอัสกำลังร้องท้วง

 

            “เนอะ”   แต่โฮเม่ออกแรงรัดคอเฒ่าหิมะแรงขึ้น  เขาก้มกระซิบประโยคหนึ่งจนไกอัสยอมตกลง

 

            ได้ ข้าจะไป

 

            หลังจากที่อาโฮเม่ไปกับอาคาร์ไลล์แล้ว  เธออยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก  อยากไปมาร์เก็ตไนท์ก็อยากไป แต่คนที่ไปเป็นเพื่อนดันเป็นปู่นี่สิ   ถึงแม้ว่าคุณอาของเธอจะให้คำมั่นสัญญาว่าไกอัสจะไม่ทำอะไรเธอแน่นอน แต่มันไม่ได้ช่วยให้รู้สึกสบายใจเลยแม่แต่น้อย ไม่รู้ว่าคุณอาไปเอาความเชื่อมั่นนั้นมาจากไหน   คลีเมนไทน์กรอกตาหาแวมไพร์ข้างตัวซึ่งกำลังมีสีหน้าบูดบึ้ง  เห็นแล้วได้แต่ถอนหายใจ ปลอบตนเองให้คิดแง่ดีเข้าไว้

 

            เฮ้อ—ลองเชื่อใจปู่สักครั้งคงไม่เสียหายอะไร

 

            จะไปไหนก็รีบไป ยัยลูกกวาง”   ไกอัสบ่นและกำลังเดินออกจากห้อง

 

            คลีเมนไทน์รีบคว้าผ้าคลุมเขาไว้   เดี๋ยวก่อนค่ะปู่!”

 

            “ปู่จะออกไปด้วยชุดแบบนี้ไม่ได้นะคะ”   ถึงเขาจะกรอกตาหงุดหงิด แต่คลีเมนไทน์ไม่สน เธอไม่ยอมไปเดินข้างนอกกับเขาด้วยชุดเสื้อผ้าดูหลงยุคแบบนี้แน่ ดังนั้นจึงต้องแปลงโฉมเขาใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

            คลีเมนไทน์คะยั้นคะยอและจับเขาถอดเสื้อ   ปู่ถอดเสื้อเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”   ถึงเขาจะทักท้วงแต่เธอไม่ฟัง  เธอจัดแจงโยนเสื้อคลุมเขาทิ้ง ถอดเสื้อสูทโบราณออกจนเหลือกางเกงตัวเดียว  ทว่า—สองแขนเล็กของเธอถูกเขาจับ ห้ามปรามให้เธอหยุดทุกการกระทำ

 

            หยุด! แม่ลูกกวาง”   ไกอัสสั่ง เขาเข้าใจแล้วว่าเธอต้องการให้เปลี่ยนเสื้อผ้า แต่เขาสามารถจัดการตัวเองได้และมันน่าขายหน้าสุดๆที่โดนเด็กผู้หญิงจับเปลื้องเช่นนี้  เขาเบือนหน้าหนีราวเขินอาย ขอให้แม่ลูกกวางออกไปจากห้องเสียก่อน   เจ้าอยากให้ข้าใส่ชุดไหนก็วางไว้ เดี๋ยวข้าเปลี่ยนเอง

 

            พอเห็นเขามีทาทีเขินอาย คลีเมนไทน์หยุดทุกอย่างและเพิ่งมาสำเหนียกว่าตนเองนั้น กำลังแสดงพฤติกรรมขัดต่อความเป็นกุลสตรีอีกแล้ว  นี่เธอเผลอกะเทาะเปลือกวัตถุโบราณได้ไง!!  สุดท้ายเธอก็เลือกชุดเสื้อผ้าและปล่อยให้เขาแต่งตัวเองตามที่ขอ   เข้ามาสิ”   รอจนปู่เรียกถึงได้เข้าไปในห้อง

 

            ขอบอกเลยว่าเสื้อเชิ้ตสีไข่ไก่กับกางเกงยีนส์ขาขาดของอาโฮเม่เหมาะกับเขามาก  ลำดับถัดไปคือเธอต้องจัดการกับตาสีแดงผิดมนุษย์ของปู่  เธอจึงบังคับให้เขาใส่คอนแทคเลนส์สี  ดัดผมตรงเรียบแปล้ให้หยักศกดูกระเซิงเล็กน้อย  เธอปลดกระดุมเสื้อเขาสองสามเม็ดเพื่อเพิ่มความดูดีและกะจะให้ใส่ห่วงเหล็กเหมือนคนเจาะจมูกแต่ปู่ดันปฏิเสธ

 

            ไม่เอาข้าไม่ใส่”   เขาผลักให้เธอถอยหลัง

 

            ใส่นี่เถอะค่ะ เชื่อหนูเถอะ เพื่อความสมบูรณ์แบบ”    เธอไม่ลดละ เดินปี่ ไล่บี้ปู่  แต่ไกอัสอุ้มคลีเมนไทน์พาดบ่าตัดความรำคาญซึ่งมีหรือเธอจะยอม   เธอออกแรงดิ้นพล่านจนสุดท้ายเซถลาล้มลงไปบนที่นอนนิ่มด้วยกันทั้งคู่

 

            รู้ตัวอีกทีเธอก็อยู่บนตัวไกอัส  เขารวบเอวเธอไว้ ปลายจมูกของพวกเราชนกัน  ใกล้เสียจนรับรู้ถึงลมหายใจ เธอช้อนตาจ้องเขา ปู่เองก็จ้องเช่นกัน  สายตานั้นไม่รู้ว่าต้องการจะสื่ออะไร ทว่า—จู่ๆเขายิ้มแล้วก็หัวเราะสนุกสนานเชิงขบขัน 

 

            เจ้านี่ดื้อด้านและซุกซนจริงๆ”   ไกอัสผสานสองแขนจนสวมกอดแม่ลูกกวางทั้งตัว     ไหน.....ไอที่เจ้าอยากให้ข้าใส่”   และดึงห่วงเหล็กจากเด็กสาวใส่ที่จมูกตน

 

            คลีเมนไทน์ดีดตัวผละออก   ให้ตายสิ—นี่เป็นรอยยิ้มแรกของปู่เลยตั้งแต่เจอหน้ามา   ไม่ยุติธรรม   รู้สึกว่าปู่ขี้โกง   เธอแสร้งจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยเพื่อปรับอารมณ์  แล้วหันหาเขาอีกครั้งเชยชมผลงานตนเอง 

 

            พระเจ้า.....ปู่โคตรแบดบอยเลย!   คลีเมนไทน์ยกมือปิดปาก รู้สึกใจเต้นไม่เป็นจังหวะที่เห็นปู่แต่งตัวแบบนี้  ไม่อยากบอกหรอกนะว่าปู่เข้าเคล้าสเปคเธอเลย  ก็เคยมองเขาหล่ออยู่หรอกแต่หล่อแบบเก่าๆแลดูหยิ่งยโส  แต่พอแต่งตัวใหม่ประกอบกับหน้าเหวี่ยงๆแล้วกลายเป็นว่าปู่ดูร้าย ดูเท่และดูเซ็กซี่สุดๆ

 

            ไม่ดี ไม่ดีจริงๆ มันไม่ดีต่อเธอเลย!!

 

            ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง  กว่าจะได้ไปในเมืองก็ใช้เวลามากโข  คลีเมนไทน์นั่งพิงเอนกับกระจกใสด้วยความเหนื่อยอ่อน   เธอเรียกแท็กซี่มาบ้านเพื่อความรวดเร็วต่อการเดินทาง   เธอกรอกตาหาปู่ที่ดูไม่สบอารมณ์ต่อยานพาหนะนี้เท่าไร  ไม่แปลกหรอกที่เขาจะไม่ชินกับอะไรใหม่ๆบนโลกของมนุษย์ธรรมดา  อย่าว่าเลยก็เขาเป็นแวมไพร์โบราณชนิดไม่ตามเทรนโลกนี่นะ  คลีเมนไทน์ละความสนใจจากเขา มองหาแสงสีของเมืองวอชิงตัน

 

            ไม่ได้เข้าเมืองใหญ่ตั้งนาน มีตึกผุดขึ้นใหม่ราวดอกเห็ด  ย่านที่เธอกำลังไปคือย่านไชน่าทาวน์   รถเคลื่อนผ่านแสงไฟจากข้างทางสลับกับผู้คนที่พลุกพล่านแม้จะเป็นยามกลางคืน  รถแท็กซี่หยุดลงจนได้ยินเสียงล้อเสียดสีพื้นถนนดังเอี๊ยดกับกลิ่นยางไหม้   เธอลงจากรถ  แหงนมองประตูโค้งไม้สูงสีแดงสด ขึ้นชื่อว่าย่านคนจีนก็มีแต่คนเอเชียอาศัยอยู่บริเวณนี้  ทุกอย่างรอบตัวส่วนใหญ่ตกแต่งด้วยสีแดงและโคมไฟกระดาษ รวมถึงมังกรสีทอง  วันนี้มีคนจำนวนมาก อาจเป็นเพราะตลาดนัดกลางคืนมีวันสุดท้าย ผู้คนจึงออกมาเที่ยวชมงานและซื้อของที่จะมีราคาถูกลง

 

            ยิ่งคนเยอะปู่ยิ่งกระวนกระวาย หงุดหงิดมากกว่าเก่า   จับมือหนูไว้นะคะ”   เธอเดินไปจับมือเย็นเฉียบของเขา อาสานำทางเพื่อกันไม่ให้เขาหลงและทุเลาความกังวล   ปู่บีบมือเธอเบาๆ เลื่อนขยับเล็กน้อย ผสานนิ้วกอบกุม จากการจับมือธรรมดาๆ กลายเป็นการจับมือแบบผสานนิ้วไม่ต่างจากคู่รักรอบตัวและเป็นฝ่ายเดินนำเธอแทน

 

            ไม่ต้องกลัวข้าหลงหรอก”   เขาหันมาบอก

 

            อืม.....ปู่ดูพึ่งพาได้กว่าที่คิด

 

            มือของปู่นั้นใหญ่และนิ่มลื่น  ถึงแม้จะเย็นเหยียบไม่มีความอบอุ่น แต่ในวันที่อากาศร้อนอบอ้าวแบบนี้กลับทำให้รู้สึกเย็นสบาย  เธอเพิ่งสังเกตลักษณะมือ  นิ้วของเขาเรียวยาว กล้ามเนื้อขึ้นชัดเจนดูแข็งแกร่ง  แวมไพร์นั้นมีเรี่ยวแรงมหาศาลกว่ามนุษย์  เขาต้องกะแรงขนาดไหนกันเพื่อไม่ให้ออกแรงบีบมือเธอหัก  คลีเมนไทน์ลองแกล้งสะบัดมือ แต่ดูเหมือนปู่ไม่ยอมปล่อยให้มือแยกห่างกัน  ตอนนี้เธอได้แต่เดินตามต้อยๆ ปล่อยให้เขานำทาง   ไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองว่า   ปู่อยากทะนุถนอมเธอ

 

            เป็นเวลาถึงเที่ยงคืนที่พวกเราเดินทั่วตลาดมาร์เก็ตไนท์  คลีเมนไทน์คิดว่าอยากซื้ออะไรขอบคุณปู่สักหน่อยที่อุตส่าห์มาเป็นเพื่อนทั้งที่ไม่ชอบใจมนุษย์    ปู่อยากได้อะไรไหม”   เธอถาม

 

            “ที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจสำหรับข้า”   ไกอัสตอบอย่างเฉยชา

 

            เหรอ”   เธอบุ้ยปาก ไม่มีคำใดจะพูดต่อ

 

            พอเห็นแม่ลูกกวางทำเสียงอ่อย  ไกอัสเลยกวาดสายตาหาของที่คิดว่าตนสนใจ   งั้นข้าขอเจ้าสิ่งนั้น”   เขาลากร่างเล็กไปที่แผงขายเครื่องประดับ หยิบเอาแหวนเงินที่ประดับด้วยอัญมณีสีน้ำทะเล

 

            เป็นแหวนจะดีเหรอปู่”  เธอถาม ซึ่งเขาพยักหน้า

 

            ดีแล้ว”   ไกอัสพูดพลางเอื้อมแขน  แตะสร้อยที่คลีเมนไทน์ห้อยคออยู่   ใส่ของที่เหมือนกับสร้อยเจ้าก็ไม่เลวนัก

 

            คลีเมนไทน์ก้มมองสร้อยสีน้ำทะเลที่เป็นของขวัญวันเกิดจากแม่ผู้ล่วงลับ  แหวนที่ปู่เลือกดีไซน์ไม่ต่างจากสร้อยที่เธอใส่  แบบนี้มันเหมือนเราใส่ของคู่กันเลยไม่ใช่รึไง!!?

 

            ไกอัสไม่สนท่าทางที่เหมือนจะไม่ยอมของเด็กสาว  หยิบแหวนวงนี้สวมใส่ที่นิ้วโป้ง   เลื่อนมือประคองใบหน้าคลีเมนไทน์  เกลี่ยนิ้วข้างแก้มเบาๆ ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย มองลึกเข้ามาในนัยน์ตาเธอ แหวนวงนี้ดีแล้วสำหรับเขา นอกจากเหมือนสร้อยที่แม่ลูกกวางใส่แล้ว

 

            อีกอย่าง มันสวยเหมือนสีตาเจ้า”   ลึกล้ำดึงดูดราวผืนมหาสมุทร  ดวงตาคู่นี้ยามจ้องมา  มันทำให้รู้สึกไม่ยุติธรรมและทำเขากลัว

 

            เธอเบือนหน้าหลบมือเขา  โอเค   เดี๋ยวหนูจ่ายเงินก่อนนะคะ

 

            “แม่ลูกกวาง เจ้ากำลังเฉไฉนี่”   เขาเล็งเห็นจากอาการร้อนรนของเธอ

 

            เปล่า.......หนูแค่จะจ่ายเงินเฉยๆ”   เธอลากเสียงยาว หลบตาหนี  และปู่ทำหน้าเหมือนจะคาดคั้นคำตอบ คลีเมนไทน์เลยเลือกถามคำถามเพื่อเบี่ยงประเด็น   สรุปปู่มาที่นี่ทำไมคะ

 

            ไกอัสอมยิ้ม ซึ่งดูเจ้าเล่ห์จนน่าขนลุกในสายตาคลีเมนไทน์  เฒ่าหิมะตอบเธอด้วยการเย้าแหย่  เจ้าอยากรู้เหรอ?”

 

            “ลีลา.....งั้นไม่เป็นไรค่ะ”   เธอบ่นและกำลังเดินหนี

 

            ไกอัสคว้าแขนบาง  ดึงร่างเล็กเข้าหาตัวและกอดรัด ไม่ให้เธอหนีไปไหน ตอนแรกเขาไม่อยากบอกเพราะกลัวแม่ลูกกวางหัวเราะเยาะ แต่พอจะบอกก็ดันมีมารมาขวางคอจนไม่ได้พูด  

 

            ที่ข้ามาหาเจ้าก็เพราะ……”   เขาขยับปาก พูดชัดๆ ช้าๆ เน้นย้ำทีละคำเผื่อมันจะสลักเข้าสมองแม่ลูกกวางบ้าง

 

            “ข้าอยากอยู่กับเจ้า


︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱



(สายตานั้นช่างเจ้าเล่ห์)

TALK

             กลับมาอัพหลังจากที่หายเข้าอากาศไป   แต่งตอนนี้เพื่อ.......เพื่อไรดี  เพื่อให้ความสัมพันธ์ระหว่างปู่กับน้องคืบหน้าไปทางที่ดีขึ้น เอาให้มันน่าหมันไส้นิดๆ หลังจากที่ตอนก่อนๆมันฟิลเครียด  ตอนนี้บอกเลยว่าใช้เวลาบิวท์ตัวเองตั้งแต่บ่าย รวมๆแล้วนั่งบิวท์เก้าชั่วโมงได้ บวกกับรื้อฟื้นภาษาด้วยเลยช้าค่ะ   ปล.ช่วงนี้ไรท์ฝึกงานค่ะ เครียดด้วย เหนื่อยมากๆด้วยค่ะเพราะต้องลงพื้นที่อุตสาหกรรม


             ฝันดีนะคะทุกคน

             ขอให้สนุก ขอโทษและขอบคุณนักอ่านทุกท่านค่ะ

 

B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 382 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

364 ความคิดเห็น

  1. #357 Aa_ic (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 12:48
    เก็บศพฉันที เลือดออกหมดตัวแล้ว>//<
    #357
    0
  2. #333 Blu blu (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 02:36
    เคยเห็นแต่แวมไพร์ออกมาจากโรงศพ แต่นี่มันออกมาจากตู้เสื้อผ้า 555555
    #333
    0
  3. #242 BeNPeary (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 01:00
    รูปนี้มันเจซ เวเเลนด์นี่น่า ก็ปู่อ่ะเเหละ
    #242
    0
  4. #224 elpanpon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 21:19
    แต่งค่ะ
    #224
    0
  5. #220 Summerine (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:45
    ไม่ไหว ไม่ดีต่อใจเลย
    #220
    0
  6. #191 ซานต้าครอสไร้หนวด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 22:15

    ปู่ นายมันเยอะ คิดถึงก็บอกสิ

    #191
    0
  7. #130 keaw sl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 14:17

    เขินปู่ง่ะ
    #130
    0
  8. #97 + SaiChil + (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 00:40
    อุกรื๊ดดด ~ ๆๆๆๆ ฮรือออ ~ คนแกกราวใจม๊ากกกกก
    #97
    0
  9. #96 ` วังเวอเวย์ [?] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 02:34

    เขินไปหมดดดด
    #96
    0
  10. #95 yupharatdalai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 22:56

    จัยมั่ยดีเลยค่ะปู่ กรี๊ดดดดด!! อยากจะเอาหัวซุกหมอนให้มีนตายๆไปเลย เขินหนักมาก อ๊ากกกกก
    #95
    0
  11. #94 Kamikami0000 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 22:09

    กี้ดดดดดดดดดดดดดดเขิลเขินมากกกดิ้นไม่หยุดเลยยยย-บ้าาาาาหยุดยิ้มไม่ได้ยยยยยยกี้สสสสสสสสสสส
    #94
    0
  12. #93 เจ้าหมาขาว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 18:56

    ฉันเขินนนนนนนน!https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-08.png

    #93
    0
  13. #91 LOVETOMHID (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 14:06

    ตั้ลล้ากกก ตอนนี้ปู่รุกหนักมาก เขินแทนน้องง่าาาาาาาาาาาาาา

    #91
    0
  14. #90 ทาสเตียงดูด (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 12:04

    ปู่มันร้ายยยยยย! เขินไปหมดแล้ว โฮเม่ก็น่ารัก~ เราชอบคาร์ของโฮเม่มากเลยค่ะ นางน่ารักดี
    #90
    0
  15. #89 NineMinutes (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 09:57
    รอเสมอนะคะ ส่วนเรื่องงานสู้ๆนะ
    #89
    0
  16. #88 PuasePG (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 09:25

    โอยยยย ปู่พ่อคนแบยบอยยยยย นี่ไม่ดีต่อใจเลยจริงๆ

    #88
    0
  17. #87 Melinna_Lena (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 09:20
    ปู่ถามคลีมมี่สิว่าน้องบรรลุนิติภาวะยังอ่ะ เลี้ยงต้อยไม่พอ จะพรากผู้เยาว์ด้วยนี่คุกน้าปู่น้า

    คิดถึงที่สุดเลยค่ะ ดีใจที่กลับมาอัพนะคะ ส่วนเรื่องงานสู้ๆนะ
    #87
    0
  18. #86 161213p (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 07:58

    เขินหนักมาก ปู่ดีต่อใจไปมั้ย เขินแทนน้องเลย
    #86
    0
  19. #85 V A M P I E (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 06:55
    กรี๊ดดดดด พอเห็นเรื่องนี้อัพแล้วรีบกดเข้ามาอ่านเลยค่า ถึงจะลืมๆ ชื่อครอบครัวนางเอกไปบ้างแต่ไม่มีปัญหาสำหรับเราค่า! ชอบตรงที่คลีมมี่บอกว่ากระเทาะเปลือกวัตถุโบราณ 555555 ทำไมชอบมองปู่เป็นของเก่าแก่ตามพิพิธภัณฑ์ด้วยนะ 55555 แต่บทนี้ปู่พัฒนาความสัมพันธ์สุดค่ะ! ทั้งมาหาน้อง อุ้มน้อง กอดน้อง จับมือน้อง หยอดน้อง โอ๊ยยย เราเขินแทนคลีมมี่ไปหมดแล้วค่า~ ฟินนนน~

    ปล. ไรท์รักษาสุขภาพด้วยนะคะ~ ฝึกงานก็สู้เขานะคะ!
    #85
    1
    • 18 สิงหาคม 2562 / 09:43
      ขอบคุณมากๆเลยนะคะ เป็นคนที่คอมเมนต์ยาวมากๆ แต่อ่านทีไรชื่นใจทุกที ขอบคุณจริงๆค่ะ
      #85-1
  20. #84 FOXNIGHT (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 04:50

    ปู่~~~~
    #84
    0