「Fanfiction Vampire Twilight 」 La Luna Azul [ END ]

ตอนที่ 21 : Last Special | Record the growth of Mo by Aro.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 163 ครั้ง
    9 เม.ย. 63


Last Special | Record the growth of Mo by Aro.
บันทึกการเติบโตของโมโดยอาโร




          ถามว่าอะไรคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้อาโร โวลตูรี่ตนนี้เข้ามาเสนอหน้าในตระกูลโอเดนเนลล์ได้ร่วมหลายปี คงต้องเริ่มจากวันแต่งงานของไกอัสที่เขามีความจำนงต้องการแสดงความเสียใจต่อการกระทำทั้งหมดที่ผ่านมา  ก็ไม่รู้ว่าต้องทำตัวอย่างไรเหมือนกันที่ให้โจอาห์กับคาร์ไลล์เชื่อว่าเขามีจิตสำนึกที่ดี

 

          งานแต่งงานเป็นไปอย่างเรียบง่ายและสวยงาม อีกทั้งหลังจากนั้นหกเดือน เขาได้รับจดหมายเชื้อเชิญจากไกอัสว่าตอนนี้หนูคลีเมนไทน์ผู้กลายเป็นที่โปรดปรานคนนึงของเขา กำลังถึงกำหนดคลอดในสามวัน พร้อมเชื้อเชิญให้เขาไปดูเจ้าปีศาจน้อย ณ บ้านของคาร์ไลล์

 

          ขุ่นพระ—ถ้าเจ้าเฒ่าหัวขาวไม่บอกว่าตนสร้างผลผลิตไว้ เขาคงไม่รู้จนถึงวันนี้  ตอนแรกมีคำว่าเจ้าสิ่งที่กำลังเกิดนั้นอันตรายวาบขึ้นบนหัว แต่เหตุการณ์ของเรเนสเม่จากครอบครัวคัลเลนก่อนหน้าช่วยย้ำเตือนสติเขา

 

          และในเมื่อน้องเล็กของเขาเชื้อเชิญมาขนาดนี้ คงมีแต่ต้องไป

 

          หลังจากที่เขาถอกสังขารวิ่งข้ามทวีปเพื่อมาดูปีศาจน้อยที่กำลังเกิด คาร์ไลล์เป็นผู้ทำคลอดให้คลีเมนไทน์ด้วยตนเอง ขณะที่เขานั่งรออยู่ในห้องนั่งเล่นพร้อมกับไกอัสด้วยความรู้สึกเรียบเฉย เสียงร้องไห้กระจองอแงก็ดังลอดออกมา  เฒ่าหัวขาวรีบลุกพรวดและหายไปชั่วพริบตา ส่วนเขาก็ตามไปติดๆ

 

          ลูกสาวล่ะ”  ไกอัสพูดทั้งรอยยิ้ม  โอบอุ้มเด็กทารกตัวแดงอย่างทะนุถนอม  อาโร เจ้าลองอุ้มดูสิ

 

          อาโรจ้องทารกตัวจ้อยด้วยความพิศวง  เขารับห่อผ้ามาอุ้มด้วยท่าทางเก้ๆกังๆ  ภาวนาขอให้เด็กตนนี้ไม่กลายเป็นเด็กอมตะอย่างที่กังวล  แต่มันตรงกันข้ามกับทุกข้อกังขาโดยสิ้นเชิง  หลานข้า…...   เฒ่าหัวดำคลี่ยิ้ม  ใช้นิ้วเย็นๆแตะปลายจมูกแผ่วเบา ความเย็นเหยียบของอุณหภูมิร่างกายเขาทำให้ทารกน้อยส่งเสียงอ้อแอ้ ปรือตาจ้องเขาทั้งที่ยังมองไม่เห็น

 

          เอาล่ะ—เขาได้ข้อสรุปกับตนเองว่าถูกปีศาจน้อยตนนี้ช่วงชิงหัวใจตั้งแต่ครั้งแรกที่สบตา เป็นสาวน้อยน่ารักน่าชังที่มีเสน่ห์เกินต้านทาน

 

          หากถามว่าทำไมเขาหลงรักได้ง่ายขนาดนั้น คงตอบว่าต้องเข้าใจคนแก่ที่ไม่มีวันทำเด็กได้แบบเขาด้วย  เด็กคนนี้เป็นผลผลิตที่น่าอัศจรรย์จากคนที่เขาสนิทที่สุด  หากเธอโตขึ้นอีกหน่อย เขาจะสอนทุกอย่างกับเธอตราบเท่าที่ต้องการ

 

 

บันทึกที่หนึ่ง โมอาเช่ตอนสี่ขวบ

 

          ช่วงแรกตั้งแต่ห้าเดือนจนถึงสามขวบ เขาค่อนข้างมีปัญหากับการเปลี่ยนผ้าอ้อมเด็ก เขาทำไม่เป็น แน่นอนล่ะ ไอเจ้าผ้าอ้อมเด็กสมัยใหม่เป็นอะไรที่ยากเกินไปสำหรับเขา  แต่ที่น่าประหลาดใจคือทำไมเฒ่าหัวขาวถึงสามารถทำได้อย่างง่ายดาย เออ—อาจเพราะสัญชาตญาณความเป็นพ่อก็ได้

 

          และวันนี้เป็นอีกหนึ่งวันในสัปดาห์ที่สาม  อันที่จริงเขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอยู่ติดกับหลานตัวน้อย แล้วแบ่งหนึ่งอาทิตย์สำหรับการไปจัดการบริหารโวลตูรี่  สามอาทิตย์ที่เหลือคือเขาสามารถใช้เวลากับโมอาเช่ได้หนำใจ 

 

          “ลุงอาโร ดูนะ ดูนะ ฟู่ว......”  โมอาเช่เอ่ยเรียกคุณลุง  ควักฟองสบู่นุ่มมาเป่าใส่หน้าเขาเล่น

 

          อยู่นิ่งๆหน่อย ลุงจะอาบน้ำให้หนู”  อาโรทำเสียงดุเล็กน้อย ไม่ได้ถือสาว่าฟองสบู่กำลังแปะครึ่งใบหน้า  ฟองสบู่ใสกระจายตัวเต็มอ่างอาบน้ำ  อุ้มหลานตัวน้อยมาเช็ดตัวแต่เธอกลับสะบัดน้ำใส่เขาจนเปียกปอน  หนูอย่าทำเหมือนพวกสุนัขนั่นได้ไหม

 

          เป็นอีกครั้งที่เขาทำตาดุใส่  สาเหตุที่เขาต้องจับโมอาเช่อาบน้ำนั่นก็เพราะหลานสาวตัวน้อยชอบไปคลุกคลีกับพวกหมาป่าจนมีกลิ่นสาบของพวกมันติดกลับมาด้วย  มันเหม็นชนิดที่กลบกลิ่นหอมๆของเจ้าก้อนนี่หมด

 

          ไม่อาว ไม่อาว โมชอบพวกเขา”  เด็กน้อยทำเสียงงอแง  และพวกเขาไม่ใช่น้องหมาแต่พวกเขาเป็นหมาป่า

 

          “ต่างกันตรงไหนเหรอโม”  อาโรถาม

 

          ต่างนะ”  โมอาเช่ย่นคิ้ว  พวกเขาตัวใหญ่ ขนนุ่มและมีกลิ่นหอมจากป่า

 

          เฒ่าหัวดำพลันนิ่วหน้า  มันหอมตรงไหน?”  แต่ละตัวสาบยิ่งกว่าหมาเปียกหน้าเสียอีก

 

          แวมไพร์กลิ่นยังไม่เหมือนกันเลย”  โมอาเช่พองแก้ม  บางตนก็หอม บางตนโมก็ไม่ชอบกลิ่น

 

          “แล้วลุงกลิ่นเป็นแบบไหน”  เขาตั้งตารอฟังคำตอบจากหลานตัวน้อย

 

          โมอาเช่ครุ่นคิดอยู่ครู่นึง  เหมือนวัตถุโบราณจับฝุ่นค่ะ

 

          โอเค.......เป็นคำตอบที่บ่งบอกอายุของเขาได้ชัดเจนดี แต่ได้ข่าวว่าตาของหนูแก่กว่าเขาอีกนะ!!!

 

 

บันทึกที่สอง ตอนโมอาเช่แปดขวบ

 

          เขาได้ทำการจดบันทึกการเติบโตเฉพาะสิ่งสำคัญของโมอาเช่ไว้ในหนังสือ  เขามาหาโมอาเช่ที่ฟอร์คในช่วงเทศกาลคริสต์มาสพร้อมของขวัญ  เมื่อก่อนเขาเคยคิดว่าเทศกาลขอบคุณพระเจ้าเป็นอะไรที่ไร้สาระ  แต่เห็นเจ้าหลานสาวตัวน้อยร้องขอของขวัญ เขาก็พร้อมที่จะเทความคิดพวกนั้นทิ้งลงถังขยะในทันที

 

          อาโร!”  โมอาเช่วิ่งฝ่าพื้นหิมะวิ่งกระโดดใส่คุณลุงแวมไพร์  เมอร์รี่คริสต์มาสค่ะคุณลุง

 

          “โอย เจ้าตัวโตขึ้นมากเลยนะ ไหน.....ให้ข้าตนนี้หอมแก้มเจ้าทีซิ”  อาโรอุ้มหลานสาวหมุนพร้อมหอมแก้มแดงๆ

 

          สวัสดีอาโร”  คลีเมนไทน์เอ่ยทักทายและสายตาพลันสะกิดกับห่อของขวัญกล่องใหญ่กว่าประตูบ้านที่อาโรขนมาด้วย  ไอนั่นอะไรคะ......ใหญ่ขนาดนั้นไม่น่าจะเอาเข้าบ้านได้นะคะอาโร

 

          “ของขวัญของเจ้าปีศาจน้อยไงคลีเมนไทน์ที่รัก”  เขาตอบทั้งรอยยิ้มภูมิใจ  จะแกะเลยก็ได้นะ เพราะข้าไม่ถือว่าต้องแกะเฉพาะคืนคริสต์มาสอีฟ

 

          “งั้นหนูแกะเลยนะคะ!”  โมอาเช่กระโดดลงจากอ้อมแขนอาโร วิ่งไปแกะห่อของขวัญออก ใจของเด็กน้อยแอบลุ้นว่าด้านในคืออะไร แต่แล้วเธอก็ต้องเกือบผิดหวัง.......

 

          เงียบขนาดนี้แสดงว่าหลานข้าต้องชอบแน่ๆ”  อาโรพูด พลางมองใบหน้านิ่งๆของโมอาเช่

 

          คลีเมนไทน์ส่ายหัว ถอนหายใจ หน้าของลูกสาวเธอเต็มไปด้วยความผิดหวังและจ้องเฒ่าหัวดำอย่างความหมดศรัทธา  อาโร......คุณให้ชั้นหนังสือเด็กเป็นของขวัญเนี่ยนะคะ!!”  แถมเป็นชั้นหนังสือที่แน่นขนัดไปด้วยหนังสือโบราณอีก

 

          แน่นอน หลานข้าควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุด หนังสือพวกนี้เป็นฉบับแรกๆของโลก ชั้นหนังสือก็เป็นชั้นหนังสือในห้องทำงานของนโปเลียน ของพวกนี้มีมูลค่ามหาศาลมากนะ

 

          เธอเข้าใจ......แต่มันไม่ใช่ของสำหรับเด็กไงอาโร!!!

 

          สุดท้ายเรื่องจบลงที่ไกอัสกับโจอาห์เป็นคนแบกชั้นหนังสือพวกนั้นเข้าบ้าน  ส่วนอาโร เขากำลังนั่งอ่านหนังสือให้โมอาเช่ฟังอยู่หน้าเตาผิง  หนังสือเกี่ยวกับพ่อมดแม่มดในช่วงยุคล่าแม่มด  หลานสาวตั้งใจฟังจดจ่ออยู่บนตักเขา

 

          ที่เจ้าดื่มนั้นคืออะไร?”  อาโรก้มมองแก้วบนมือโมอาเช่ มันไม่ใช่เลือดแต่เป็นอะไรที่มีสีขุ่นและมีก้อนขาวๆลอยฟุ้ง

 

          โกโก้ร้อนค่ะอาโร”  เด็กหญิงตอบ 

 

          แล้วก้อนขาวๆเล่า?”

 

          “มาร์ชเมลโล่ค่ะ

 

          “เจ้าชอบมันหรือ” 

 

          “อื้ม.....ชอบมากๆค่ะ มันอร่อย”  โมพยักหน้าและถามคำถาม  อาโร พ่อมดแม่มดมีจริงไหมคะและเวทมนตร์มันเป็นยังไง

 

          “ข้าเคยพบตัวเป็นๆอยู่ครั้งนึง”  เขาเริ่มเล่า  เวทมนตร์ก็น่าสนใจดี พวกเขาสามารถเสกให้ไม้กวาดหรือสิ่งของอื่นๆทำงานแทนได้ แปลงเป็นสัตว์ต่างๆ ตลอดจนไปไหนต่อไหนได้ด้วยของวิเศษ

 

          “ดูขี้โกงจังเลยนะคะ

 

          “ก็ตามที่เจ้าพูด  พวกเขาขี้โกงจริง แต่พวกเขาเป็นเผ่าพันธุ์ที่น่าสนใจและก็หยิ่งมากๆเช่นกัน ข้าไม่ค่อยชอบใจพวกนั้นเท่าไหร่

 

          “บนโลกนี้มีสิ่งมีชีวิตที่หยิ่งกว่าคุณด้วยเหรอคะอาโร”  โมอาเช่พูดด้วยใบหน้าไร้เดียงสา   ถ้าโลกนี้มีคนหยิ่งในศักดิ์ศรีและขี้โกงเกินคุณละก็ โมคิดว่าพวกเขาต้องไม่น่ารักแน่ๆ

 

          เจ้านี่.....นับวันยิ่งปากคอเราะร้ายนะ”  อาโรขมวดคิ้ว

 

          มีคนแถวนี้บ่มเพาะหนูมานี่คะ”  เธอแย้ง  ตั้งแต่จำความได้ อาโรเป็นคนสอนทุกอย่างกับเธอ เช่นเดียวกับคุณตาโจอาห์และคุณตาทวดคูมิน  ยัดความรู้ให้เธอมากมายเกินเด็กเล็กๆจะรับขนาดนั้น จะให้เธอมีการตอบสนองแบบปกติคงไม่ใช่

 

          อาโรรวบเด็กน้อยมากอด จักจี้โมอาเช่ เพราะรู้สึกหมันไส้เล็กๆกับท่าทีกวนๆ  กวนนักนะ

 

          “ฮ่าๆๆๆ ไม่เอานะ อาโร”  คืนวันคริสต์มาสจบลงด้วยความอบอุ่นและเสียงหัวเราะของครอบครัว  อาโรหวังเหลือเกินว่าหลานสาวตัวน้อยจะเติบโตและน่ารักแบบนี้ตลอดไป

 

          อืม......แต่หลังจากนั้นสามปี คำขอของเขามันไม่เป็นแบบนั้นเลย


END.


︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱

TALK

            มาสั้นๆค่ะตอนสุดท้ายแล้ว มีรีดขอตอนพิเศษเลยแต่งให้ค่ะ อาจไม่ดีมากนะคะไรต์กำลังเบลอๆค่ะ  ขอบคุณนะคะรีดๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 163 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

364 ความคิดเห็น

  1. #364 ธัญโรจน์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 00:37
    อยากอ่านภาคต่อแล้วสิ //เขิล ไปต่อไม่ไหวแล้วจ้าาาา
    #364
    2
  2. #361 Aa_ic (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2563 / 17:37

    น้องน่ารักกก ไรท์แต่งดีมั่กมากเลยค่ะ
    #361
    0
  3. #356 kkkpppp (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 22:58
    ขอบคุณนะคะที่ทำฟิคไกอัสดีๆแบบนี้ เป็นเรื่องไกอัสภาษาไทยเรื่องแรกที่เราไดัอ่านแล้วชอบมากกก หวังจะมีฟิคเป็นคู่ไกอัสอีกคนนะคะ
    #356
    0
  4. #355 ฝูหลาง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 20:52
    อยากอ่านภาคต่อค่ะ สนุกมากๆๆ
    #355
    0
  5. #347 mindkamonruts (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 19:00
    อยากได้ตอนพิเศษอีกจังง
    #347
    0
  6. #339 Luciano_aummy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 18:25
    ขอบคุณนะคะ อ่านรวดเดียวจบเลย สนุกมากๆค่ะ
    #339
    0
  7. #335 SarangHAE yo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 05:12
    อีก 3 ปีไปฮอกวอตใช่มั้ย??? *=*
    #335
    1
  8. #332 ลูกอมรสโอเล่ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 01:13

    น้อนนนนนนนนน สกิลปากน้อนแรงมาก ลุงหนูจุกใหญ่แล้ว 55555555

    #332
    0
  9. #331 Mi55.PP (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 23:12
    คุณลุงงงงงง หลงหลานมาก 555
    #331
    0
  10. #330 doaw66 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 22:54
    ชอบน๊าา
    น้องน่ารักอ่ะ
    #330
    2
  11. #329 oom_pch (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 22:52
    กลิ่นคนแก่และวัตถุโบราณ อาโรร้องไห้แล้ว ยัยหนูโมอาของพี่ปากคอเราได้รับการฝึกจากยอดฝีมือจริงๆ 555555555
    #329
    0
  12. #328 Melinna_Lena (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 21:50
    ภาคต่อของหนูน้อยโมอาต้องมาแล้วนะ สามปีอารายกานนนน
    #328
    2
  13. #327 elpanpon (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 21:38
    ขำไม่ไหว กลิ่นคนแก่อะอาโร555555 เราสงสัยอะไรท์ น้องเกิดที่อเมริกาแต่ทำไมน้องถึงเข้าเรียนที่ฮอกวอตได้
    #327
    2
  14. #326 Yo_yoyo (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 21:34

    เอ็นดู~~~~

    น้องโมน่าร้าก

    ลุงอาโรก็น่าร้าก
    #326
    0
  15. #325 _victory_88 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 21:32
    โบราณวัตถุจับฝุ่นหล่ะค่ะ55555+++. ท้องแขะไปหมดเลยค่ะ. Help!!!
    #325
    0
  16. #324 pat248 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 21:30
    3ปีต่อมาอะไรค่ะไรท์🤔🤔🤔
    #324
    3