「Fanfiction Vampire Twilight 」 La Luna Azul [ END ]

ตอนที่ 19 : Chapter 17 | Reminiscence

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 193 ครั้ง
    2 เม.ย. 63


Chapter 17 | Reminiscence
ความทรงจำ



          สักขีพยานยืนเรียงรายเกาะกลุ่มกัน  เบื้องหน้าคือผืนหิมะสีขาวสุดลูกหูลูกตา  แผ่นฟ้ามืดครึ้มเป็นใจให้กับวันเลวร้ายเช่นนี้  แม้ตรงหน้าจะว่างเปล่า แต่พวกเราทุกตนรับรู้ถึงการมาเยือนของโวลตูรี่ ณ ที่แห่งไกล ในหมู่ไม้เบื้องหลังพวกเรา เหล่าหมาป่าซ่อนเร้นกายอยู่อย่างเงียบงันและเตรียมพร้อม  คลีเมนไทน์ได้ยินเสียงหอบหายใจดังและเสียงหัวใจเต้นของพวกหมาป่ารำไร

 

          คลีเมนไทน์แหงนหน้ามองพ่อ ใบหน้าคมคายเครียดเขม็งไม่ต่างจากพยานทุกตนที่อยู่ตรงนี้  เธอกระชับวงแขนหนาแน่นขึ้น แน่นราวกับว่าวันนี้จะเป็นวันสุดท้ายของชีวิตที่เธอจะได้กอดพ่อ  เธอหวังพอๆกับคาร์ไลล์ว่าวันนี้ปัญหาจะยุติด้วยสันติวิธีโดยที่ไม่ต้องสูญเสียอะไรไป  พวกเราทุกตน.....ทั้งครอบครัวและพันธมิตรต่างเขยิบเข้ามาใกล้กัน

 

          เสียงขู่แผ่วต่ำลอยมาจากเอ็ดเวิร์ด สายตาของแวมไพร์หนุ่มจับจ้องไปยังผืนป่าทางทิศเหนือ ทุกสายตามองไปทิศทางเดียวกัน และรอคอยขณะที่วินาทีสุดท้ายเคลื่อนผ่านไปก็ปรากฎขบวนแถวโออ่าผ่านแมกไม้

 

          โวลตูรี่เป็นขบวนที่จัดวางมาได้อย่างเข้มงวดและเป็นระเบียบ พวกเขาเคลื่อนมาด้วยกัน แต่ไม่ใช่การเดินแถวแบบสวนสนาม ภายใต้เสื้อคลุมผืนหนาที่คุ้ยเคยบนภาพจำ มองแล้วละม้ายคล้ายกลุ่มก้อนดำมืด  อาโรหยุดลงถอดหมวกฮู้ดสยายไปด้านหลัง เลื่อนสายตาพิจารณาอมตะชนที่ดูสะเปะสะปะและอยุติธรรมในความคิด หลายๆตนนั้นคืออดีตสมาชิกมือดีที่เขาไม่สามารถรั้งได้

 

          ขณะที่บทสนทนาแสนหนักอึ้งระหว่างคาร์ไลล์กับอาโรกำลังลื่นไหล  คลีเมนไทน์เพ่งสายตาไปที่ไกอัสอันแสนไกล  การแบ่งฟากฝั่งโดยมีพื้นสีขาวขีดค่าตรงกลางมันทำให้เธอรู้สึกห่างเหินและยากเกินเอื้อม  เขาดู......ว่างเปล่ามากกว่าที่เคย ล่องลอย เหมือนไม่ใช่ตัวเองเฉกเช่นเดียวกับมาร์คัสเฒ่าหน้าตาย

 

          ยุ่งยากเข้าไปทุกที……”  โจอาห์พึมพำและเหลือบสายตาหาอีวาแม่ของตน  คำพูดของเขาทำให้ลูกสาวกระตุกแขนเสื้อเรียก

 

          พ่อหมายถึงอะไรคะ?”  คลีเมนไทน์ถามด้วยใจที่ร้อนรนปนไม่เข้าใจ

 

          ไกอัสโดนควบคุม”  อีวาพูดเสริม  หญิงชราเดินขนาบข้างหาหลานสาว เธอเองก็เป็นผู้ควบคุมจิตใจเช่นเดียวกับเชลซี ดังนั้นอีวาจึงสามารถดูได้ว่าใครกำลังถูกควบคุมอยู่

 

          อีวาและคลีเมนไทน์เบนสายตาจับจ้องไปที่เอริน่า พยานทางฝั่งโวลตูรี่ที่นำเรื่องเด็กอมตะมาแจ้งกับอาโร  ไกอัสแผดเสียงตวาด ก้าวเข้ามาใกล้และตบหน้าเอริน่า อันที่จริงสำหรับอมตะชนมันอาจไม่เจ็บเท่าไหร่ แต่การกระทำนี้เหมือนเป็นการเหยียดหยาม ธัญญ่าและเคทขู่ฟ่อขึ้นมาพร้อมกัน พวกหล่อนไม่สามารถทนได้กับการเห็นพี่สาวถูกตบ 

 

          นี่คือเด็กที่เจ้าเห็นใช่ไหม?”  ไกอัสคาดคั้น  คนที่เจ้าบอกว่าเป็นเด็กอมตะอย่างแน่นอน

 

          เอริน่าเพ่งไปยังเรเนสเม่ที่อยู่บนหลังเจคอบ สำรวจตรวจตรา ใบหน้างามมีเววสับสน

 

          ไกอัสแยกเขี้ยว  ว่าไง?”

 

          “ฉะ....ฉันไม่มั่นใจค่ะ”  เอริน่าบอก  เธอไม่เหมือนเดิม เธอเปลี่ยนไป เด็กนี่ตัวใหญ่กว่าเด็กที่ฉันเห็นวันนั้น แต่—

 

          เสียงอุทานด้วยความเดือดดาลปะทุออกมาจากคมเขี้ยวของไกอัส และเอริน่าก็หยุดค้างไปโดยไม่พูดต่อให้จบ  อาโรโฉบไปที่ข้างไกอัสและวางมืออย่างปรามๆลงบนไหล่ของเฒ่าหิมะ อาโรต้องการรู้ถึงข้อเท็จจริงทุกอย่าง แต่เขาก็ปฏิเสธการจับมือกกับคาร์ไลล์เพื่อตรวจสอบความทรงจำ  เขาเรียกร้องคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับเรื่องนี้อย่างเช่นเอ็ดเวิร์ด

 

          ด้วยรอยยิ้มแสนสบายใจ อาโรจับมือเอ็ดเวิร์ด ดวงตาของเฒ่าหัวดำปิดลง จากนั้นเขาก็แน่นิ่งภายใต้การหลั่งไหลของข้อมูลจำนวนมหาศาล ทุกกลยุทธ์ ทุกความคิดลับๆ ทุกอย่างของเอ็ดเวิร์ดตกเป็นของอาโร

 

          คุณเห็นแล้วใช่ไหมครับ?”  เอ็ดเวิร์ดถาม

 

          ใช่ ฉันเห็นแล้ว แน่นอน”  อาโรยอมรับด้วยความอัศจรรย์ใจ  ฉันขอพบได้ไหม”  เขาถามเกือบขั้นขอร้องด้วยความสนใจคละกระตือรือร้นที่จะวิงวอนต่อแวมไพร์ผู้อ่อนเยาว์ในการขอพบเรเนสเม่

 

          เอ็ดเวิร์ดพยักหน้าอย่างฝืนใจ ถึงกระนั้นเขาก็ลอบส่งสายตา ร้องเรียกเบลล่าเสียงแผ่ว  เบลล่า......พาเรเนสเม่มาและก็เพื่อนๆอีกสองสามตน” 

 

          เบลล่าพยักพเยิดต่อต้านเล็กน้อย มันเสี่ยงที่จะพาลูกสาวไปกลางวงขัดแย้งแต่หญิงสาวก็เชื่อใจเอ็ดเวิร์ด เบลล่าหันไปเรียกสหายที่เบื้องหลัง  เจคอบ เอ็มเม็ตต์ คลีเมนไทน์

 

          สามคนที่ขานเรียกก้าวเดินออกมา แต่โจอาห์เคลื่อนตัวยกแขนห้ามเอ็มเม็ตต์  เดี๋ยวฉันไปเอง”  เขาขออาสาไปแทนเอ็มเม็ตต์ซึ่งเบลล่ายินยอม  การเลือกของเบลล่าถือว่าฉลาดไม่เลว โดยการเอาสายป้องกันอย่างคลีเมนไทน์ออกไป แต่เขาคงไม่ยอมปล่อยให้ลูกสาวตนเองไปเผชิญหน้ากับพวกมันโดดๆแน่

 

          คลีเมนไทน์เดินข้ามลานโดยมีพ่อประกบข้างตัวเธอและเรเนสเม่  เด็กสาวได้ยินเสียงคำรามจากพวกองค์รักษ์และอาโรเมื่อพวกเขาเห็นผู้ที่เบลล่าเลือกมา  เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่พอใจที่เห็นมนุษย์หมาป่าอย่างเจคอบ  อาโรยกมือปรามอีกครั้งและปรายตา เหยียดยิ้มไล่สายตาจ้องมาที่เธอและพ่อ

 

          เจอกันอีกแล้วโจอาห์ เบลล่าและหนูคลีเมนไทน์”  อาโรยิ้มอวดดีปนเจ้าเล่ห์ราวกับมีอะไรสลักในใจ

 

          สามคนที่เฒ่าหัวดำทักทายฝืนส่งยิ้ม แล้วอาโรก็ละความสนใจจากอมตะชนมาสนใจเด็กหญิงตัวน้อยที่เกาะขาเจคอบอยู่ เขาพลันกลั้วหัวเราะราวเสียสติเพราะได้ยินเสียงหัวใจเต้นจากเรเนสเม่  เธองดงามมาก”  ปากอ้า พล่ำชมเด็กหญิงไม่หยุด

 

          สวัสดีเรเนสเม่”  เขาก้มตัวเล็กน้อย ส่งเสียงทัยทาย ปั้นหน้าเป็นมิตรอย่างที่ตนทำเสมอมา

 

          เรเนสเม่ลังเลครู่หนึ่ง แต่เด็กหญิงก็ตอบกลับด้วยเสียงใสตามประสาและเลื่อนมืออบอุ่นแตะใบหน้าของอาโร  สวัสดีค่ะอาโร

 

          “ครึ่งมนุษย์ ครึ่งอมตะ”  อาโรประกาศกร้าวโดยไม่ละสายตาอย่างหลงใหลไปจากเรเนสเม่  เกิดจากครรภ์แม่ตอนที่ยังเป็นมนุษย์

 

          คลีเมนไทน์รู้ได้ทันที่ว่าอาโรต้องการตัวเรเนสเม่เหมือนๆกับเธอ  เด็กสาวก้าวขาฉับไวอุ้มเรเนสเม่ออกห่างจากเฒ่าหัวดำ ต่อให้อีกฝ่ายพร่ำบอกรักหรือเชิดชูเรเนสเม่ขนาดไหน แต่เธอรู้ดีว่าเขากำลังโกหก  เหมือนดั่งที่คนอื่นก็รู้แจ้ง ดูได้จากปฏิกิริยาของเอ็ดเวิร์ดและสหายที่อยู่เบื้องหลังที่กำลังแผดเสียงขู่ฝ่อๆ พ่อ เธอ เจคอบ เอ็ดเวิร์ดและเบลล่าล่นถอยออกมา ระยะห่างระหว่างพวกเราเหลือราวๆห้าสิบหลา สามผู้เฒ่ากำลังสุมหัวปรึกษาหารือ เด็กสาวเหม่อจ้องใบหน้าไกอัสที่ไม่คุ้นเคยในสายตาอยู่นานจวบจนที่พ่อช่วยดึงสติกลับมา

 

          โจอาห์เดินหาคาร์ไลล์ กรอกกระซิบข้างหู  ดูมันเพลี่ยงพล้ำ ฉันว่าเตรียมป้องกันหน่อยก็ดี พวกนั้นเล่นไม่ซื่อแน่ๆ

 

          คาร์ไลล์พยักหน้าเล็กน้อย ลอบส่งสายตาให้เบลล่า กลับไปรวมตัวกับทุกคน  บทสนทนาที่ดูเหมือนกำลังพิพาทระหวางสามผู้เฒ่าจบลงและไกอัสประกาศก้องโดยฉับพลัน

 

          ข้าต้องการพูดกับผู้ให้เบาะแส” 

 

          เอริน่านั้นไม่ได้สนใจบทสนทนาระหว่างอาโรกับไกอัส เพราะสีหน้าเธอยับย่นทุกข์ใจ  สายตาเธอจับจ้องอยู่ที่พี่น้องที่พี่น้องเธอ ซึ่งเรียงรายรอความตาย  ใบหน้าของเธอบ่งบอกชัดเจนว่าเธอรู้แจ้งแล้วต่อคำกล่าวหาอันผิดเพี้ยนของตนเอง

 

          ไกอัสยกมือขึ้นขณะที่เอริน่าสะดุ้ง ในมือของเขาปรากฎโลหะหน้าตาประหลาดที่ประดับประดาอัญมณีอย่างงดงาม นี่เป็นสัญญาณ การตอบสนองเป็นไปอย่างรวดเร็วถึงขนาดที่ว่าพวกเราทั้งหมดตะลึงงันมองอย่างไม่เชื่อสายตาในขณะที่มันเกิดขึ้น และก่อนที่จะได้มีเวลาลงมือทำอะไร มันก็สิ้นสุดลงแล้ว

 

          ทหารของพวกโวลตูรี่สามตนกระโจนมาด้านหน้า ในชั่วขณะเดียวกันที่เสียงแหลมบาดหูผสมกับเสียงปริแตกก้องลานโล่ง ไกอัสแทรกเข้าไปกลางความชุลมุน ร่างของเอริน่าถูกบิดเป็นส่วนๆพร้อมกับที่เขาลงมือใช้คบเพลิงแผดเผาเอริน่า ลูกไฟพวยพุ่งขึ้น ลุกพรึบโชดช่วงเผาร่างของแวมไพร์สาวให้มอดม้วย  คลีเมนไทน์หลบสายตาจากภาพน่าสยดสยองเกินกว่าจะพิตมอง เธอไม่อยากเชื่อสายตาว่าปู่จะสังหารได้อย่างโหดเหี้ยมขนาดนี้  แรงควบคุมของเชลซีมันน่ากลัวเหลือเกิน

 

          วินาทีที่ร่างของเอริน่ากลายเป็นเถ้าถ่าน อุบายเพื่อตัดสันติภาพระหว่างสองฝั่งได้ถูกสะบั้นด้วยเงื้อมมือของไกอัสโดยที่อาโรไม่ต้องลงมือกระทำเอง เพียงแค่ชักใยทุกอย่างอยู่เบื้องหลัง  เหล่าองค์รักษ์โวลตูรี่ไม่ได้ยืนอย่างเป็นระเบียบอีกแล้วพวกเขาค้อมตัวมาข้างหน้า รอที่จะกระโจนเพื่อโจมตีกลับทันทีเมื่อมีโอกาส

 

          ขณะที่ลานโล่งกว้างอันหนาวเหน็บกำลังร้อนระอุไปด้วยเสียงคมเขี้ยวกับข้อยัดเยียดหาความผิดจากอาโร  ทำไมไม่ออกมาหาพวกเราล่ะ อลิซ?”  เอ็ดเวิร์ดก็พูดขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

 

          อลิซ!!?”  เอสเม่กระซิบด้วยความตกใจ

 

          อลิซ อลิซ อลิซ!

 

          “อลิซ?” เสียงพึมพำอื่นๆดังขึ้นรอบตัว จดจ้องร่างเพรียวบางของอลิซที่ทุกคนคิดว่าหนีหายไปก่อนที่พวกเราจะรวบรวมพยาน

 

          อลิซเริงระบำเข้ามาในลานกว้างพร้อมแจสเปอร์ และ.....แวมไพร์แปลกหน้าอีกสามตนที่พวกเขาพามาด้วย  อลิซใช้ความพยายามอย่างมากในการควานหาตัวพยานสำคัญ  เธอก้าวขาหาอาโร ผายมือแนะนำชาวอินเดียนสามตนด้านหลังให้ปรากฎสู่สายตาเฒ่าหัวดำ 

 

          “นี่คือฮุยเลน และนาฮูเอลหลานชายของเธอค่ะ

 

          “พูดมาฮุยเลน”  อาโรสั่ง  จงให้การไปตามที่เจ้าถูกนำมาเพื่อเป็นพยานเถิด

 

          ฮุยเลนดูกังวลเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะร่ายประวัติยืดยาวเกี่ยวกับนาฮูเอลหลานชายของตน เล่าเรื่องราวถึงเทพบุตรรูปงานตนหนึ่งที่มาหลอกล่อไพร์น้องสาวของเธอให้ตั้งท้องปีศาจตามตำนานของเผ่าปูเช่  คราแรกเธอกะสังหารอสูรกายในท้องน้องสาว แต่น้องสาวของเธอรักเขามากและไม่ยินยอม จวบจนที่คลอดนาฮูเอลออกมา  ฮุยเลนโดนหลายชายกัด และนับแต่นั้นเธอจึงกลายเป็นอมตะ แล้วเลี้ยงดูหลานชายให้เติบใหญ่จนเขาสามารถออกล่าเหยื่อเองได้

 

          เมื่อสิ้นประโยค ริมฝีปากของอาโรยื่นออก เขามองไปที่ชายหนุ่มผิวเข้มและซักถาม  นาฮูเอล เจ้ามีอายุหนึ่งร้อยห้าสิบปีงั้นหรือ?”

 

          “บวกหรือลบทศวรรษหนึ่งได้ครับ”  นาฮูเอลตอบอย่างไพเราะ  เราไม่ได้นับกันจริงๆจังๆสักเท่าไหร่

 

          บทสนทนาของนาฮูเอลไหลผ่านไปจนอาโรมั่นใจว่าเรเนสเม่ไม่เป็นอันตรายใดใด  ข้าไม่เห็นภัยคุกคาม”  คำพูดของเขาราวกับเสียงสวรรค์ที่ทำให้เหล่าพันธมิตรดีใจ เรื่องมันเหมือนจะจบแค่ตรงนี้

 

          แต่ว่า......

 

          หมดเรื่องของหนูเรเนสเม่แล้วก็จริง แต่ข้ายังมีข้อกังขาต่อ”  อาโรเลื่อนสายตาหาแวมไพร์ลิทัวเนียเรียงตนจนมาหยุดค้างที่คลีเมนไทน์  เป็นการส่วนตัว

 

          คูมินกับอีวาแทบหลุดหัวเราะ หญิงและชายชราเคลื่อนตัวรวดเร็วเผชิญหน้ากับอาโรอย่างไม่มีความหวาดกลัว

 

          จะบอกว่ามีเรื่องกับพวกเราเหรออาโร?”  คูมินถามเสียงกระเซ้า

 

          ใช่”  เฒ่าหัวดำเชิดหน้าขึ้น  หลานสาวเจ้า.......ผิดสัญญากับข้า

 

          “สัญญาแค่ลมปาก ไม่ได้ลงรายลักษณ์อักษรนี่”  เฟอร์โรลพูดเสริม  ข้ออ้างงี่เง่าแบบเด็กๆของแกไม่ได้ทำให้แกได้ตัวหลานสาวฉันไปง่ายๆหรอกนะไอ้หัวหดในกระดอง

 

          “เซฟๆอารมณ์วอนบาทาหน่อยเฟอร์”  โฮเม่ร่วมสมทบ ร่างบอบบางเกินบุรุษเข้าคล้องคอพี่ชาย

 

          คลีเมนไทน์เดินมาหาอาโร  หนูเองก็มีเรื่องจะคุยกับคุณเหมือนกัน และคิดว่าคุณรู้ทุกอย่างดีอยู่แล้ว รู้ด้วยว่าหนูไม่ได้มีใจเต็มร้อยที่จะอยู่กับคุณและสิ่งเดียวที่คุณผูกมัดต่อตัวหนูถึงขั้นกระสันอยากครอบครองนักหนา คุณก็แค่รู้สึกเสียหน้าที่โดนปู่คูมินหยามเกียรติเท่านั้น คุณถึงได้พยายามปั่นประสาทและดึงเกมตลอดเวลา ใช่ไหม?”

 

          “เจ้ารู้ใจข้าแบบนี้ จะไม่ให้ข้าถูกใจเจ้าได้อย่างไร”  อาโรหัวเราะ กวักมือเล็กน้อยเพื่อส่งสัญญาณ  แล้วอาเธโนโดร่าก็ออกมายืนข้างเขา  เจ้าจะได้ทุกอย่างที่ปรารถนารวมถึงชีวิตของนาง เพียงแต่.....เจ้าต้องมาสังกัดกับข้า เจ้าจะยอมตกลงไหม?”

 

          อาโรเสนอข้อแลกเปลี่ยนอันหอมหวานเพื่อให้เด็กสาวตกหลุมพราง

 

          แต่อาเธโนโดร่าส่ายหน้าไม่ยินยอม  ไม่เหมือนที่เราตกลงกันไว้นี่อาโร”  หญิงสาวมองรอยยิ้มของอาโรแล้วพลันเสียสติเข้าคว้าคอคลีเมนไทน์  ถ้าอาโรไม่คิดจะสังหารนังเด็กครึ่งปลานี่ เธอขอจบชีวิตมันด้วยตนเอง

 

          แขนของแวมไพร์สาวถูกเตะแตกเป็นเสี่ยงด้วยฝีมือของโฮเม่ และพ่อเข้ามาผลักเธอกระเด็นจนกลับไปยังฝั่งที่พวกเบลล่ายืนอยู่  ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก โจอาห์เคลื่อนตัวมาหักคออาเธโนโดร่า  ไกอัสโถมตัวโฉบโจอาห์หมอบราบกับพื้นและออกแรงผ่านสองมืออย่างไร้สติตามคำสั่งการควบคุมของเชลซี  อีวาแผดเสียงร้องบ้าคลั่งพุ่งโจมตีใส่เชลซีที่อยู่ไกลออกไป

 

           ยามเมื่อองค์รักษร่างยักษ์กำลังถาโถมโจมตีใส่มารดาตน เฟอร์โรลก็ไวพอที่จะสั่งให้พวกนั้นทั้งหมดหลับไหลก่อนที่จะถึงตัว  คูมินเป่าล่างทหารมือดีของอาโรเป็นผุยผงและยืดร่างของมาร์คัสเตรียมเด็ดหัวพร้อมๆกับที่โฮเม่ตรึงอาโรไว้  ส่วนอีวาเธอฉกชิงคบเพลิงมาแผดเผาร่างของอาเธโนโดร่าให้มอดไหม้

 

          วินาทีที่ร่างของอาเธโนโดร่ากลายเป็นขี้เถ้านั้นหมายถึงพลังของหล่อนได้จางหายไปเฉกเช่นเดียวกัน มวลภาพมหาศาลไหลผ่านเข้าสู่สมองของไกอัส รสชาติ การสัมผัสแสนอบอุ่นและดวงตาสีน้ำทะเล ความทรงจำที่ย้อนราวกับการกลอภาพ ย้อนไปไกล ไกลเสียจนถึงจุดเริ่มต้นเมื่อสามพันปีก่อน

 

          ก่อนที่เขาจะกลายเป็นอมตะ

 

          ตัวเขาที่ยังละอ่อนต่อโลกอยู่ภายใต้การดูแลของวิหารที่บูชาเทพีอโฟรไดท์ ล่องลอยเรื่อยเปื่อยและมักจะตั้งคำถามกับตนเองเสมอว่าตัวเขาต้องการอะไร  จนกระทั่งวันหนึ่งที่เขาได้พบกับนักบวชหญิงปริศนา  สวัสดีพ่อหนุ่ม”  เธอกล่าวทักทายเขาด้วยเสียงอันไพเราะเช่นเดียวกับใบหน้างามเกินคน  หยิงสาวนั้นมีผมสีน้ำตาลอ่อนประดับคู่กับดวงตาสีน้ำทะเล คอเรียวระหงษ์นั้นเข้าได้ดีกับสร้อยสีเงินเส้นเล็ก  

 

          ครับ”  เขาตอบรับและเธอก็หัวเราะให้กับท่าทางเก้ๆกังๆไม่ประสีประสา 

 

          “เจ้าสนใจดูดวงรึเปล่า?”  เธอถาม แม้จะดูแปลกประหลาดในความคิดแต่เพราะเขาอยากพูดคุยกับเธอจึงพยักหน้าตกลงไป  ถึงปากเธอจะบอกว่าดูดวงแต่เธอทำให้เขาได้เห็นนิมิตทั้งหมด  นับเป็นความวิเศษแรกที่เขาพบในชีวิต มันเป็นภาพของเด็กสาวที่มีดวงตาและรูปลักษณ์คล้ายกับหญิงสาวตรงหน้า

 

          เด็กสาวในนิมิตส่งยิ้มกว้างให้เขาพร้อมเพรียงกับที่มีผืนคลื่นซัดเข้าหน้าและเสียงของคำว่า โพรฟอนโด้ โคโม เอล มาร์ ลึกล้ำดุจดั่งทะเลก้องกรอกหู  มีคำถามว่าเด็กสาวคนนั้นคือใครผุดขึ้น แม้จะไม่เคยเจอหรือไม่รู้จักแต่เขากลับรู้สึกผูกพันและอยากถวิลหาเธอ

 

          นางเป็นใคร?”  เมื่อภาพนิมิตจบลง เขาเอ่ยถามกับหญิงสาวทันที

 

          สิ่งล้ำค่าเดียวที่ผูกกับเจ้ามาตั้งแต่ต้น นางคือคำตอบที่เติมเติมอีกครึ่งหนึ่งของชีวิตเป็นทุกอย่าง เป็นทุกลมหายใจ เป็นกันและกัน”  หญิงสาวปริศนาตอบ

 

          นางอยู่ที่ใด

 

          “ไกล.....ไกลออกไปมากๆ”  นักบวชหญิงคลี่ยิ้ม  เจ้าต้องค้นหานาง

 

          “แล้วข้าจะหานางได้อย่างไร

 

          เธอเงียบเพียงครู่ แล้วก้มพรมจูบหน้าผากไกอัสแผ่วเบาและกระซิบ  ถ้าเจ้าพบข้าอีกครั้งอาจได้คำตอบที่ตามหา แต่เจ้าจงไปที่อีกฟากฝั่งทะเลสิ การกระทำของเธอทำเขาชะงักค้าง  แต่กว่าที่ไกอัสจะได้ทันรู้สึกตัว นักบวชหญิงคนนั้นก็หายไปจากสายตา

 

          ราวกับว่าทุกอย่างเป็นความฝัน แต่ความอุ่นตรงหน้าผากที่ตกค้างนั้นช่วยตอกย้ำว่ามันคือเรื่องจริง  เขาทวนคำพูดสุดท้ายของเธอและมุ่งหน้าออกสู่ทะเลจนมาเจอวิหารเฮร่าที่อาเธโนโดร่าอยู่และถูกลบความทรงจำตรงนั้นไป  ทว่า—แม้จะว่างเปล่า แต่ดูเหมือนเขาจะขับเคลื่อนตามคำว่าโพรฟอนโด้ โคโม เอล มาร์ อย่างไม่รู้ตัวมานับสหัสวรรษ คอยตามหานักบวชหญิงคนนั้น สังเกตได้จากวีรกรรมที่เขาไล่เผาโบสถ์ช่วงยุคกลาง

 

          ตามหาเรื่อยๆ เรื่อย เรื่อยมานับพันปี......กระทั่งเขาได้พบแม่ลูกกวางที่โวลเตอร์ราด้วยกลิ่นอายอันเชื้อเชิญคนึงหายากจะอดใจไหวเพียงแค่เดินสวนกันสั้นๆ  การที่เขาลากคลีเมนไทน์ลงท่อและดูดเลือดเธอคือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง  เด็กสาวดวงตากลมโตราวลูกกวางที่เป็นเหยื่อขัดกับนิสัยใจกล้า บ้าบิ่นนั้นช่วยกระตุ้นความทรงจำที่ถูกฝังลึก

 

          ทุกครั้งที่มีเธออยู่ในสายตา ทุกครั้งที่สัมผัส ทุกอารมณ์ของเธอ ถักทอทุกอย่างขึ้นในใจเขา  เขารู้ได้ทันทีว่าเธอเป็นของเขา

 

          เป็นสิ่งที่ตามหามาแสนนาน

 

          คลีเมนไทน์.....เธอคือคู่นิรันดร์อันแท้จริง อีกครึ่งชีวิตที่มาเติมเต็มความว่างเปล่าของเขา

 

          ยามที่ความทรงจำตีวนย้อนมั่วซั่วจากอดีตหวนคืนสู่ปัจจุบัน ใบหน้าเลื่อนลอยราวดำดิ่งสู่ฝันของไกอัสเริ่มตื่นเต็มตา

 

          ไม่!!!!!” 

 

          เสียงหวีดแหลมเจียนทรมาณของแม่ลูกกวางทำให้เขาหลุดออกจากการระลึกทุกสิ่งโดยสมบูรณ์ และเริ่มใคร่ครวญถึงการกระทำของตนเอง ณ ตอนนี้  ไกอัสเบิกตากว้าง นิ่งค้างจนถึงขั้นบื้อใบ้  เขาก้มมองสองมือของตนเองที่กำลังถือศีรษะเสี้ยวหนึ่งของโจอาห์  ไกอัสสลับมองรอบตัว  ค่อยๆสบตาคลีเมนไทน์  เธอถูกพวกคัลเลนกดไว้ไม่ให้มากระชากคอเขา แม่ลูกกวางนั้นแผดเสียงทั้งน้ำตา สาปส่งถึงขั้นคลั่ง

 

          นี่เขาทำอะไรลงไป

 

          ไม่นะ—เขาฆ่าโจอาห์ไปเสียแล้ว ด้วยมือคู่นี้.........


︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱


TALK

       รีดคิดไปหนายกานนนนนน ไรต์ไม่ใจร้ายถึงขนาดทำน้องแท้งหรอกน่า(หัวเราะ) แต่ก็ไม่ใจดี หึ หึ ให้รีดๆมโนเอาว่าคู่น้องกับปู่จะลงเอยยังไงใกล้คลายปมปริศนาเล็กน้อยนะว่านักบวชหญิงที่โผล่มาตลอดคือใคร จะเฉลยในตอนจบนะคะ บายค่ะรีด รักษาสุขภาพในช่วงนี้ด้วยนะคะ 

       ปล.ไรต์นอนเวลานี้ประจำค่ะช่วงนี้ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ ไรต์นอนเต็มอิ่มดี ฝันดีค่ะทุกคน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 193 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

364 ความคิดเห็น

  1. #304 0961497848zo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 22:22
    นิมิต ใช่ต้องนิมิตแน่ๆเลย //ปลอบใจตัวเองไว้ก่อน
    #304
    0
  2. #302 ChardraBlood (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 21:31
    มันเป็นแค่นิมิตใช่ไหม ได้โปรดให้มันเป็นแค่นิมิต
    #302
    0
  3. #301 Rosalia.BlackRose (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 18:25
    เรื่องที่เกิดขึ้นนี่...เรื่องจริงใช่ไหม? ไม่ใช่แค่ภาพนิมิต? ที่อลิซทำให้อาโรเห็นอ่ะ

    ถ้าเป็นเรื่องจริงนี่ ไกอัสก็เป็น'ฆาตกร'ฆ่าพ่อเลยนะ ถ้าเกิดไรท์ยังแต่งให้ลงเอยกันมันก็จะดูไม่สมเหตุสมผลอ่า ฆาตกรฆ่าพ่อเลยนะ แต่ใจนึกก็รักมากอ่า คลีมมี่ตายทั้งเป็นเลยเด่อ

    แต่ถ้าเป็นแค่นิมิตของอลิซรับประกันแฮปปี้เอ็นดิ้งของทั้งคู่ได้เลย
    #301
    0
  4. #300 LOVETOMHID (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 17:18

    เงิบแดรกกกกกกกก ถามจริง เอาจริงเหรอ? เตรียมใจไม่ทันนะเนี่ย
    #300
    0
  5. #299 ลูกอมรสโอเล่ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 16:11

    ถ้าพ่อน้องคลีมมี่ตายจริงๆ ไรต์โหดร้ายมากเลยนะ

    #299
    0
  6. #298 KoKoARoiMak (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 14:36

    ปวดตับเลยไรท์แงงง ขอร้องแค่ภาพนิมิตได้ไหม;;--;;

    #298
    0
  7. #297 ^GR_XXIV^ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 14:35

    ไม่ได้ฆ่าจริงๆใช่ไหม😭😭 ขอเป็นเพียงภาพนิมิตเถอะน้าาา😢 ค้างมากกก มาต่อเร็วๆน่ะไรท์🙏 สู้ๆนะคะ✌เป็นกำลังใจให้ค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะคะ❤❤
    #297
    0
  8. #296 ntt_namtan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 14:06

    โอยยยปวดตับบบ
    #296
    0
  9. #294 Soul_11059 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 12:58
    แงงงง สงสารอ่ะ ทั้งคลีเมนแล้วก็ปู่เลย ฮือออ
    #294
    0
  10. #293 16problems (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 12:45
    ภาพนิมิตๆๆๆๆๆๆ แงงงงงง
    #293
    0
  11. #292 bombom88 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 11:36
    ไม่เอาอะ ฮืออออ โหดร้ายไปแล้ว อาโร!! นายต้องได้เจอดี!!
    #292
    0
  12. #291 polytome (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 10:39
    ขอให้เป็นเเค่ภาพนิมิตเถอะ เเงงงง น้องงงง จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #291
    0
  13. #290 _victory_88 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 07:30
    รุ่สึกไม่กล้าเชื่ออ่ะ. แบบ. อาจเหมือนในหนังตอนที่อลิสกะอาโรจับมือกันไรงี้. แต่ก้อแบบอยากให้จิงเพราะแบบภรรยาปู่จะได้หายไป. แต่ก้อไม่อยากให้พ่อน้องตายอ่ะ. มัน.........ย้อนแย้งไปหมดล้าวววววว
    #290
    0
  14. #289 Mi55.PP (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 07:04
    รอดูว่าปู่เอาไงกับอาโร ต้องโนสักตุ๊บ น่าฟาดจริงๆ
    #289
    0
  15. #288 Melinna_Lena (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 04:07
    ได้อย่างเสียอย่างสินะ ไม่แน่ใจนี่คือความจริง หรือยังติดอยู่ในนิมิตของอลิซ รอดูตอนต่อไป แต่ถึงอย่างไร หนูคลีมมี่และหลานตัวน้อยในท้องต้องปลอดภัยนะคะ รักไรต์ค่ะ
    #288
    0
  16. #287 ซานต้าครอสไร้หนวด (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 03:58

    ม่ายยยยยยยย ไม่นะ ไม่ โอ๊ยยยย อะไรก้านนนน
    #287
    0
  17. #286 plxngpxn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 03:46

    ไม่นะ อย่าเป็นอย่างนี้สิ 😭😭
    #286
    0
  18. #285 pim110643 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 03:45

    ไม่นะ 😭😭
    #285
    0
  19. #284 King Kobra (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 03:38
    ม่าย ไรท์ทำงี้ได้ไง😭😭😭😭😱😱😱😱
    #284
    0