「Fanfiction Vampire Twilight 」 La Luna Azul [ END ]

ตอนที่ 16 : Chapter 14 | Past crescent

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 287 ครั้ง
    15 มี.ค. 63

      
Chapter 14 | Past crescent
เสี้ยวอดีตกาล




          เขาเป็นของเธอนับตั้งแต่วินาทีแรกที่เธอทำให้เขากลายเป็นอมตะชน

 

         ย้อนไปเมื่อสามพันปีก่อน สมัยกรีกโบราณ หลากหลายอารยธรรมรุ่งเรืองและกำลังถือกำเนิด  เธอในตอนนั้นคือสตรีชั้นสูงจากวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งเทวสตรีที่มิมีผู้ใดอาจเอื้อมถึง  ทุกๆวันมีเพียงแค่สวดภาวนาอ้อนวอนต่อเทพเจ้า  รื่นเริงหรือสังสรรค์กับงานเลี้ยง ชีวิตเต็มไปด้วยสิ่งปรนเปรอไร้ขอบเขตและน่าเบื่อหน่าย

 

          ใช่—มันช่างน่าเบื่อหน่าย  นอกจากโลหิต เธอก็ไม่สามารถดื่มด่ำกับรสชาติใดได้อีก 

 

          ซ้ำแล้วซ้ำเล่า วนเวียนอยู่แบบเดิมจนไม่สามารถหาทางบรรจบ  สำหรับอาเธโนโดร่า  เธอไม่รู้ว่าถือกำเนิดมาได้อย่างไรเพราะตนเองก็จำไม่ได้ และต้องใช้ชีวิตเช่นนี้อีกนานเท่าใด เธอเป็นอมตะมาร่วมศตวรรษ  บางทีอาจได้รับพรจากเทพีเฮร่าหรืออาจโดนสาปจากพระนางเนื่องด้วยถูกชิงชัง  ถึงตัวตนของเธอจะราวกับเทพจุติด้วยร่างกายที่สามารถเปล่งแสงได้ ณ ตอนนั้น แต่ทุกอย่างเริ่มจืดจางลงแม้กระทั่งกลิ่นกุหลาบที่โปรดปราน

 

          จนกระทั่งวันหนึ่ง......

 

          วันที่เธอต้องไปพระราชวังเพื่อสวดภาวนาตามคำสั่งของพระเจ้ามิโนส  ขณะที่กำลังเดินทางสู่เขตพระราชฐานด้วยคานหาม  พวกเจ้าหยุดที”  เธอสั่งให้ข้ารับใช้รั้งรอเพื่อเชยชมสวนดอกกุหลาบที่ติดกับสระน้ำอันวิจิตร  กุหลาบสีเลือดส่งกลิ่นเย้ายวนทั้งที่ประสาทสัมผัสการรับกลิ่นจางหายไปนาน  หญิงสาวก้าวลงจากเกี้ยวและเด็ดดอกกุหลาบหนึ่งดอกขึ้นสูดดม

 

          และเสี้ยววินาทีนั้นเธอได้พบกับชายหนุ่มผู้หนึ่ง กำลังยืนเหม่อลอยด้วยดวงตาสีเฉกเช่นเดียวกับผืนมหาสมุทร ผมสีบลอนด์อ่อนจนเกือบขาวนั้นขับส่งผิวกาย รอยยิ้มหยักมุมปากเล็กน้อย ยิ่งมอง ยิ่งมีเสน่ห์จนอดสงสัยไม่ได้ว่าเขากำลังคิดถึงอะไรยามทอดสายตาไปที่ทะเล  อาเธโนโดร่าจำได้ว่าไกอัสช่างงดงามจนมิอาจละสายตาได้  เธอไม่เคยเห็นใครงามเท่านี้มาก่อน  ความเส็งเคร็งทั้งปวงถูกปัดทิ้งไปไกลราวเผชิญโลกใบใหม่ด้วยสีสันที่แตกต่าง

 

          เมื่อพึงใจปรารถนา แน่นอนว่าอาเธโนโดร่าไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนไกอัสให้เป็นเช่นเดียวกับเธอเพื่อนำมาไว้ข้างกาย ยามกลับสู่วิหารได้หลายวัน ไกอัสในครานั้นช่างไร้เดียงสาเสียจนยอมทำตามที่เธอสั่งทุกอย่าง

 

          ทว่า......อาเธโนโดร่ากลับไม่พอใจแม้แต่น้อย  เหมือนเธอได้เพียงร่างกายเท่านั้น  แต่จิตใจของเขากลับลอยไปไกลเสมอ  สายตาเขาไม่เคยแลเธอเลย  ไกอัสเอาแต่ทอดมองผืนทะเลและพร่ำพรรณนากับเธอว่าเขาต้องการออกทะเลเพื่อตามสิ่งที่เรียกว่า โพรฟอนโด้ โคโม เอล มาร์  สิ่งที่เรียกว่าชะตาและอีกชีวิตของเขา

 

          ใครมันจะไปยอมล่ะ

 

          แต่เธอไม่สามารถทำอะไรได้  ไม่ได้กระทั่งห้ามแผ่นหลังที่ห่างไกลออกไป  อาเธโนโดร่าทำได้แค่สวดภาวนาอ้อนวอนต่อเทพีเฮร่า  ก่นด่าสาปแช่งพระนางที่อยุติธรรมต่อความรักที่เธอมี  ให้เทพซุสทำให้พระนางเจ็บช้ำไม่ต่างกัน  สวดจนทุกอย่างประสบผล—วันหนึ่งเธอได้รับผลตอบแทนมาซึ่งพลังที่สามารถหยุดไกอัสไว้ได้

 

          พลังในการลบล้างความทรงจำ

 

          อาเธโนโดร่าจัดแจงลบความทรงจำเขา หลังจากที่เขายอมกลับมาที่วิหาร  รอคอยเขาตื่นจากฝันหลังไร้สิ่งใดใดบนสมอง โกหกคำโตว่าเธอคือผู้ช่วยชีวิตและอยู่ด้วยกันเรื่อยมานับพันๆปีแม้เขาจะเปลี่ยนไป จากอ่อนโยนเป็นร้ายกาจ จากอบอุ่นสดใสเป็นเยือกเย็นเธอก็ไม่สน  ขอเพียงเธอยังได้ครอบครองและเขาไม่ไปแห่งใดอีก  อะไรที่เป็นขอเธอหรือหมายตาไว้ตั้งแต่ต้นมันต้องเป็นของเธอตลอดไป

 

          ตัดกลับไปที่ปัจจุบัน อาเธโนโดร่ากำลังเฝ้าตัวภายใต้ความมืด เธอจดจ้องนังเด็กครึ่งปลาที่กำลังเดินอ่านหนังผ่านหน้าต่าง  เธอเคลื่อนไหวชั่วพริบตาเข้ามาด้านในห้อง  ถอดผ้าคลุมออก กดแรงโทสะฝืนทักทายอีกฝ่ายที่ยังไม่รู้สึกตัวต่อการมาเบือนของเธอ

 

          สวัสดีโอเดนเนลล์

 

          คลีเมนไทน์หันขวับ  เกือบทำหนังสือล่วงลงพื้น  เธอหรี่ตามองผู้มาเยือนตรงข้าม  ผมทองหยักศกกับใบหน้างามที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังยามส่งสายตานั่น  เด็กสาวจำได้ดีเลยล่ะว่าคนตรงหน้าคือภรรยาของปู่  ชื่ออาเธ....อะไรสักอย่างนี่แหละ   คลีเมนไทน์ปิดหนังสือดังปับไม่รีรอที่จะถามถึงธุระของอีกฝ่าย

 

          ไม่ทราบว่าภรรยาที่ห้ามลงจากหอคอยอย่างคุณมาทำอะไรที่นี่” 

 

          อาเธโนโดร่าเชิดหน้าอน่างยโส โยนห่อผ้าสีแดงปาใส่เด็กสาว  เอาไปซะ!!”

 

          คลีเมนไทน์รับห่อผ้าสีแดงอย่างงุนงนและเปิดด้านในดู  แหวนสีน้ำทะเล  แหวนเงินสีน้ำทะเลที่เธอเคยซื้อให้ปู่  หึ—อยากจะหัวเราะให้ฟันหักซะจริง  เจ้าหล่อนยอมฝ่าฝืนกฎมาเพราะเรื่องแค่นี้เนี่ยนะ  คนใส่ให้เอามาคืนหรือไง?” 

 

          เปล่า”  หญิงสาวตอบ  ข้าขโมยมาจากเขาเอง เผื่อเจ้าจะอาลัยอาวรณ์ต่อมัน”  กว่าอาเธโนโดร่าจะสามารถเกลี้ยกล่อมให้ไกอัสถอดแหวนได้มันยากเย็นนัก 

 

          เหอะ   คลีเมนไทน์หัวเราะในลำคอ กรอกตาอย่างเยาะเย้ย  หยิบแหวนในห่อผ้าชูให้เจ้าหล่อนดู  แค่ของราคาถูกพรรคนี้มันทำอะไรฉันไม่ได้หรอก!”  และขว้างมันทิ้งออกนอกหน้าต่างไม่ไยดี

 

          หลังจากที่เด็กสาวทิ้งแหวนไป เธอรีบเอ่ยปากไล่อาเธโนโดร่าทันที  หมดธุระแล้วใช่ไหม? งั้นเชิญย้ายก้นกลับรูของเธอด้วย

 

          “ยังหรอก”   อาเธโนโดร่าฉีกยิ้มและพุ่งใส่เด็กสาว แผดเสียงตะโกนด้วยความบ้าคลั่ง  ข้าจะมาฆ่าเจ้าไงนังครึ่งปลา!!”

 

          คลีเมนไทน์ถูกอีกฝ่ายกดลงกับพื้น  แต่มีหรือที่เธอจะยอมให้เจ้าหล่อนบีบเธอเล่น  เธอจัดแจงบิดนิ้วอีกฝ่ายจนหัก  ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมล่าถอยออกไปแม้จะกรีดร้องต่อความเจ็บก็ตาม

 

          อาโรสั่งมาหรือไง!!”  เธอถาม

 

          เปล่าเลย.....ข้าตัดสินใจด้วยตนเอง ข้าอยากกำจัดเจ้าให้พ้นจากความคิดของไกอัส”  อาเธโดโนร่าบ้ามากกว่าเก่า  เธอจัดแจงบีบคอนังครึ่งปลาลอยสูง  ลูกครึ่งอย่างมันมีหรือจะสู้แวมไพร์ที่อยู่มาหลายปีอย่างเธอได้

 

          คอของคลีเมนไทน์มีรอยร้าวลามไปถึงใบหน้า  ขาเธอลอยเหนืออากาศ  ถึงแม้อีกฝ่ายจะมีแรงมหาศาลเท่าใด  แต่เธอก็ใช้ขาสองข้างถีบหน้าเจ้าหล่อนจนกระเด็นไปคนละทิศทาง  เด็กสาวรีบหยัดตัวจากพื้น ตั้งรับอาเธโนโดร่าที่พุ่งใส่เธอ จนทะลุผ่านกำแพงห้องด้วยกันทั้งคู่ 

 

          ไกอัสแล้วไงเขามีความสำคัญอะไรต่อฉันอีกในเมื่อเขาไม่ใยดีฉันด้วยซ้ำ”  เธอดันอีกฝ่ายพลางตะโกนเถียง

 

          หึ......ไม่ใยดีหรือ เปล่าเลยข้าเป็นคนทำเอง  ข้าเป็นคนลบความทรงจำของเขา อาเธโนโดร่าตอบ 

 

          “ว่าไงนะ?”   คลีเมนไทน์ชะงัก  เสียสมาธิชั่วขณะและนั่นทำให้เจ้าหล่อนสบโอกาสเหวี่ยงเธออัดเข้ากับกำแพงอีกมุมหนึ่ง  อ้ากกก!”  ขณะที่เด็กสาวกำลังรีบลุกยืน เธอกลับโดนอาเธโนโดร่าเหยียบหลังและจิกหัว

 

          จะบอกอะไรให้นะ”  อาเธโนโดร่าพูดเสียงสั่นอย่างแค้นเคือง  เจ้าจะได้รู้ความจริงก่อนตายว่าข้าใช้พลังที่คอยซ่อนเร้นจากโวลตูรี่ลบความทรงจำเขา  แต่เขากลับค่อยๆนึกเรื่องของเจ้าออก  ดังนั้นข้าจะทำให้เจ้าหายไปจากโลกนี้จะได้หมดเสี้ยนหนามเสียที!”   พูดจบอาเธโนโดร่าออกแรงกระชากคอคลีเมนไทน์มากขึ้นเรื่อยๆ

 

          พลั่ก!

 

          โจอาห์ถีบอาเธโนโดร่าทุลุออกไปนอกบ้าน แล้วรีบเข้าประคองลูกสาวขึ้น  มีโฮเม่และเฟอร์โรลสวนออกไปด้านนอกเพื่อตามจับผู้บุกรุกกลับมา  โชคดีที่วันนี้ทุกคนอยู่บ้าน ไม่งั้นคลีเมนไทน์คงไม่ได้เห็นแสงตะวันอีก

 

          ลูกไม่เป็นไรนะ”  โจอาห์ถามด้วยความเป็นห่วง

 

          ไม่เป็นไรค่ะพ่อ”  เธอกุมคอตัวเอง  กรอกตาขึ้นสบอาเธโนโดร่าที่ถูกอาโฮเม่และเฟอร์โรลจับกลับมาได้  เธอเยื้องย่างหาอีกฝ่ายช้าๆ  เอื้อมประคองใบหน้างามให้จ้องหน้าเธอ  อ๋อ—เพราะมันนี่เอง  ทุกอย่างไขกระจ่างแล้ว   คลีเมนไทน์จับไหล่เจ้าหล่อน ใช้ขาเตะจนแขนข้างซ้ายกระเด็นหลุดออกมาราวรูปปั้นแตก  ยังไม่หมดเท่านั้น  เธอค่อยๆหักแขนข้างขวาอย่างแช่มช้า แล้วหักมันออกเป็นสองท่อน

 

          กรี๊ดดดดดดดดดด!”  อาเธโนโดร่าหวีดร้องทรมาน

 

          และคลีเมนไทน์ถีบอกอาเธโนโดร่า ให้อีกฝ่ายนอนเกลือกกลั้วกับพื้น  นั่งทับร่างามไว้ 

 “ลาก่อน”  กำลังเตรียมบิดหัวเจ้าหล่อนตามแขนสองข้างนั้นไป 

 

          ทว่า—มีบางสิ่งมาฉกอาเธโนโดร่าไปต่อหน้าต่อตาคลีเมนไทน์  นั่นคือเฟลิกซ์  แวมไพร์ร่างยักษ์  เขาเป็นเพียงตนเดียวที่รู้ว่าอาเธโนโดร่ามีพลังวิเศษ  เขายอมทำตามหล่อนเพราะความภักดีและเห็นดีเห็นงามในเรื่องไม่ต้องการให้แม่หนูครึ่งปลามาอยู่กับโวลตูรี่ตามที่อาโรปรารถนา  เนื่องจากในความคิดเขานั้นคลีเมนไทน์คือความด่างพร้อย เป็นความไม่บริสุทธิ์ต่อเผ่าพันธุ์

 

          ตามกลับมา”   โจอาห์สั่งน้องชายและพี่ชายให้ตามล่าผู้บุกรุกอีกคนก่อนที่เรื่องซวยๆนี้จะถึงหูโวลตูรี่  เขาจะไม่ยอมให้อาโรมีโอกาสใช้ข้ออ้างเรื่องอาเธโนโดร่ามาบีบบังคับให้ลูกสาวเขาเข้าร่วมกลุ่มเด็ดขาด

 

          คลีเมนไทน์มองแผ่นหลังของพ่อและเหล่าคุณอาออกไป  เธอเข่าอ่อนทุดฮวบลงกับพื้นห้อง  ยกมือขึ้นปิดปากกลั้นความดีใจที่เอ่อทะลัก  ปู่ยังจำได้”  หลุดหัวเราะ เช็ดหยาดน้ำที่กำลังปริ้มบนเบ้าตาและกระโดดออกนอกบ้านอีกคน

 

          เพราะการจะทำให้ปู่กลับเป็นเหมือนเดิมคือต้องจัดการเผาอาเธโนโดร่าทิ้งซะ

 

          ตัดไปทางอาเธโนโดร่าที่ได้รับการช่วยเหลือจากเฟลิกซ์ ทั้งสองกลับสู่โวลเตอร์ร่าได้อย่างปลอดภัย  ภายใต้หอคอยเธอกำลังนอนแน่นิ่งบนพื้นหินของโถง  หญิงสาวเหลือแขนข้างซ้ายเพียงข้างเดียว ส่วนแขนข้างขวาแหลกสลายจนไม่สามารถนำมาประกอบใหม่ได้  เรื่องทั้งหมดนี้มันทำให้อาเธโนโดร่าเคียดแค้นมากกว่าเก่า  เธอกำลังถูกไต่สวนโดยสามผู้อาวุโส

 

          อาเธโนโดร่าตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”  อาโรเอ่ยถาม ใบหน้าเขาไม่ได้เคลือบความใจดีเหมือนดั่งเคย

 

          อาเธโนโดร่าก้มหน้า สรรหาคำโกหกเพื่อตอบคำถามต่ออาโร  ข้าอยากจัดการความดั่งพร้อยอย่างนังเด็กครึ่งปลานั่นเจ้าค่ะนายท่าน

 

          “นั่นไม่ใช่เรื่องของเจ้าเลย”  มาร์คัสเอ่ยด้วยเสียงยานคาง  หันหาเฒ่าหิมะที่นั่งบีบแขนพนักพิงจ้องคู่นิรันดร์ตนปานกินเลือดกินเนื้อ  คงไม่ขัดข้องนะน้องเล็ก หากเราจะพิพากษานาง

 

          “ข้าไม่ขัดข้อง”  ไกอัสเดินหัวเสียออกจากห้องไม่แม้แต่จะมองหน้าภรรยาตน

 

          ราวกับหัวใจของอาเธโนโดร่าจะแตกสลาย  บางคราเธอเคยนึกถึงตัวตนแรกที่อบอุ่นของเขา  แต่ทำอย่างไรได้  ในเมื่อเธอเลือกแล้วก็ได้แต่ก้มหน้ายอมรับเขาที่เป็นเขาเช่นทุกวันนี้

 

          อาเธโนโดร่า แม้เจ้าจะฝ่าฝืนกฎร้ายแรง แต่ข้าเห็นแก่หน้าน้องเล็ก ดังนั้นข้าจะลดโทษตายเจ้า เหลือเพียงห้ามก้าวออกจากห้องบนหอคอยชั่วนิรันดร์  มียามคอยเฝ้าตลอดและจะไม่มีผู้ใดเสวนากับเจ้านอกเหนือจากเวลาอาหาร” 

 

          อาโรกล่าวอย่างเยือกเย็น  อันที่จริงเขาไม่ได้เห็นแก่หน้าไกอัสหรอก แต่เขาเห็นแก่ที่อาเธโนโดร่าสามารถสร้างข้ออ้างให้เขาได้ตัวหนูคลีเมนไทน์ได้โดยที่คูมิน  โอเดนเนลล์ไม่สามารตอบโต้อะไรได้  เพียงแต่ตอนนี้ยังขาดโอกาส โอกาสที่เขาจะได้ไปเยี่ยมเยียนเหล่าแวมไพร์ลิทัวเนีย

 

          แต่ลางสังหรณ์ของเขามันบอกว่าโอกาสนั้นจะมาเยือนอีกไม่นาน

 

          ไม่นานเกินรอนักหรอก

 ︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱

TALK

       กลับมาแล้วค่ะรีดๆ กราบขออภัยที่ต้องลงซ้ำจากประกาศนะคะ  ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมของน้องๆทั้งหลาย  ไรต์เองก็กำลังใกล้สอบปลายภาคดังนั้นพอมีเวลามาแต่งค่ะ บวกกับเห็นฟิคแวมไพร์ใหม่ๆหลายเรื่องท่าทางน่าสนุก มันเลยทำให้ไรต์เกิดไฟค่ะ  

       ส่วนตอนนี้น้องมีตบผัวะๆอาเธโนโดร่าบ้างแล้ว  ถึงจะน่าสงสารนางบ้างก็เถอะ  แต่เรื่องรังแกตัวละครนี่ขอให้บอกหมีเลยค่ะ  แกล้งและทำร้ายแบบสุดๆ  เห่อๆ   ด้านนิยายมีกล่าวถึงลักษณะรูปพรรณของอาเธโนโดร่ากับประวัติเล็กน้อยเท่านั้น คือจริงๆในนิยายอาเธโนโดร่าเป็นแวมไพร์ที่ไม่มีพลังค่ะ แต่ไรต์เอามาปรับเปลี่ยนใหม่เพื่อเพิ่มอรรถรส

       สุดท้ายมาดูกันว่าน้องจะเอายังไงกับปู่ต่อ จะไปแบบไหน ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 287 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

364 ความคิดเห็น

  1. #353 Giharu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 23:07

    หญิงชั่วช้าเอาแต่ใจอยากได้อยากแย่งของของคนอื่น สุดท้ายผลลัพธ์คือความรู้สึกจอมปลอมที่คิดไปเองเข้าข้างตัวเอง ของปลอมก็เป็นของปลอมอยู่ชั่วฟ้าดินสลาย ได้แต่ตัว

    #353
    0
  2. #241 snoxxns (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 04:29
    สะใจสุดๆตอนฉากน้องตบผัวะๆ บิดแขนกร๊อบแกร๊บ
    #241
    0
  3. #240 04140606 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 23:23
    อยากสบถเป็นคำหยาบมากเลยยยย อีผู้หญิง*บ*รี
    #240
    0
  4. #239 Summerine (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 20:47
    หู้ยยยยยได้อ่านแล้วแง คิดถึงมากๆๆๆๆๆ
    ปล.แอบสงสารนาง แต่ก็คือทำตัวเองทั้งนั้น
    ปล2.ปู่จำได้เร็วๆนะ ไปหาน้องสีกทรๆ
    #239
    0
  5. #238 LOVETOMHID (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 16:44
    สมน้ำหน้าจร้าาาาาาาาา
    #238
    0
  6. #236 baby-m2 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 14:51
    หล่อนทำตัวเองย่ะ!! ยัยเธ*<#<%}~#%^ จำชื่อไม่ได้ ชื่ออะไรจำยากชะมัด!! //มองบน
    #236
    0
  7. #235 elpanpon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 10:29
    สะใจมากแม่
    #235
    0
  8. #234 Natacha_i-sen (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 09:59
    อาโรหล่อนติดใจอะๆรกับน้องแมนไทคะ;-;
    #234
    0
  9. #233 _victory_88 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 07:35
    จะได้กลับมายุกะปู่แล้ววววววว
    #233
    0
  10. #232 Mi55.PP (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 06:57
    ยินดีต้อนรับกลับมานะคะ ดีใจที่ปู่จำได้ น้องถึงกับน้ำตาไหลเลย
    #232
    0
  11. #231 ซานต้าครอสไร้หนวด (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 02:06

    ขอบคุณที่ไรต์กลับมานะ เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องของจักรวาลแวมไพร์ที่เรากดตาม เนื้อเรื่องเข้มข้นมาก ดังนั้นสู้ต่อไปนะคะ

    #231
    0
  12. #230 Melinna_Lena (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 02:03
    คิดถึงจังเลยค่ะ​ ดีใจที่กลับมา​ เรารอไรต์เสมอเลย​ รีบอัพไวๆนะคะ​ แล้วก็สู้ๆค่ะ
    #230
    0
  13. #229 mtpsz (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 02:01
    ขอบคุณค่าที่มาต่อให้ สู้ๆนะคะ
    #229
    0
  14. #228 ลูกอมรสโอเล่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 มีนาคม 2563 / 01:58

    สงสารนางนะ แต่สะใจมากกว่า (ขอโทษด้วฮะ)

    #228
    0
  15. #227 elpanpon (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 23:11
    รอไรท์น้า เปงกำลังใจหั้ยยย
    #227
    0
  16. #221 32157 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 06:20

    ไม่เป็นไรค่ะเราเป็นกำลังใจให้ค่ะสู้ๆนะคะ
    #221
    0
  17. #217 Blackdimone (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:42
    กลับมาอัพเร็วๆนะคะ
    #217
    0
  18. #214 0986284173 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มกราคม 2563 / 00:01

    ไฟติ่ง
    #214
    0
  19. #213 Lolly.pop (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มกราคม 2563 / 17:58
    สู้ๆนะคะ การที่คนเราจะทำอะไรให้ดีได้มันจะต้องเริ่มจากตัวเองมีความสุขก่อนนะคะ เพราะฉะนั้นไป relax ตัวเองและพักผ่อนให้ดีก่อนนะคะดูแลสุขภาพด้วยอย่าหักโหมพักผ่อนเยอะๆพอดีขึ้นแล้วค่อยมาอัพทีหลังก็ได้ค่ะ ยังไงพวกเราก็รอได้อยู่ เป็นกำลังใจให้นะคะ รอได้เสมอจ้าาาา
    #213
    0
  20. #212 meaw310554 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 23:10
    สู้ๆนะคะไรท์ไม่เป็นเราคอยติดตามอยู่เสมอนะคะ
    #212
    0
  21. #211 NineMinutes (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 21:40
    สู้ๆนะคะ
    #211
    0
  22. #210 16problems (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 20:47
    สู้ๆนะคะ ไม่ต้องกดดันตัวเองเลย เราชอบนิยายไรท์มากๆ จะตามอ่านเสมอนะคะ ♡
    #210
    0
  23. #209 J.JEAB.B (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 19:20
    ไม่เป็นไรค่ะ พักก่อนก็ได้อย่ากดดันตัวเองนะคะ ส่วนตัวนี่ชอบนิยายของไรท์มากๆเลยค่ะ จะรอติดตามผลงานของไรท์นะคะ(^-^)
    #209
    0
  24. #208 ซาตานสีดำ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 18:51
    ดีไม่ดีไม่รู้แต่รู้หรอว่าอ่านอยู่
    #208
    0
  25. #207 MoonLightFall (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2563 / 17:03
    ไม่เป็นไรค่ะ สู้ๆนะคะ ไม่ต้องกดดันตัวเองก็ได้
    #207
    0