「Fanfiction Vampire Twilight 」 La Luna Azul [ END ]

ตอนที่ 13 : Chapter 11 | Why? [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 300 ครั้ง
    8 พ.ย. 62


Chapter 11 | Why?
ทำไม?




        โรงศพสีขาวที่แกะสลักลวดลายอย่างงดงามตั้งอยู่กลางห้อง  ภายในมีร่างของคลีเมนไทน์หลับไหลอย่างสงบ  มือเรียวสองข้างกอบกุมผสานแนบด้วยดอกไม้สดที่ผลัดเปลี่ยนทุกครั้งเมื่อมันอับเฉา ผิวกายของเด็กสาวที่เคยซับสีเลือด บัดนี้ซีดเซียวไร้สัญญาณชีพของการมีชีวิต  โจอาห์มองร่างของคลีเมนไทน์นิ่งเงียบ  นับตั้งแต่วันนั้นลูกสาวผู้น่ารักก็ไม่ฟื้นขึ้นมาอีกเลย  ไม่มีลมหายใจ ไม่มีชีพจร ไม่ต่างอะไรกับศพคนตายถึงแม้จะไม่เน่าเปื่อย

 

            โจอาห์เอื้อมมือลูบผมที่เคยนุ่มลื่น  คนเป็นพ่อเช่นเขายังคงหวังให้ลูกสาวฟื้นขึ้นมาในเร็ววัน  เขาโน้มหน้าลง พรมจูบหน้าผากอันหยาบกร้าน  “พ่อยังหวังให้ลูกตื่นขึ้นมาคุยกับพ่อนะ”  น้ำตาหนึ่งหยดจากดวงตาโจอาห์ กระทบกับผิวหน้าของคลีเมนไทน์  มันน่าเหลือเชื่อที่แวมไพร์ยังสามารถร่ำไห้ทั้งที่เป็นไปไม่ได้ แต่มันก็เกิดขึ้นกับเขาแล้ว  โจอาห์ละมือออก ส่งสายตาอาลัยอาวรณ์ ก่อนที่ตัวเขาจะออกจากห้อง

 

            เงาของผู้เป็นพ่อได้หายวับไป  น้ำตาหนึ่งหยดที่ค้างเติ่งไหลย้อยอาบข้างแก้มซูบผอม ร่างที่เคยแน่นิ่งแรมเดือน เริ่มมีปฏิกิริยาการเคลื่อนไหว  เม็ดเลือดภายในสูบฉีดไหลเวียนไปทั่วร่างของคลีเมนไทน์ เส้นประสาทที่ตายด้านกลับมาทำงานอีกครั้ง หัวใจที่แน่นิ่งเริ่มกลับมาเต้นเป็นจังหวะอย่างแผ่วเบา  เบากว่าเมื่อครั้งตอนที่เธอยังมีชีวิต ร่างซูบผอมไร้ชีวิตชีวา ถูกแทนที่ด้วยความเต่งตึ่ง ผิวขาวซีดกลับมามีสีชมพูแซมอีกครั้ง  เส้นผมสีน้ำตาลแห้งกร้านราวไม้กวาดค่อยผลันแปรมีสีเข้มขึ้นและดูนุ่มลื่น 

 

            เปลือกตาขยับไปมาพร้อมๆกับภาพหลายภาพที่วิ่งผ่านเข้ามาในหัว  ชีวิตของเธอนับตั้งแต่อยู่ในท้องแม่ ทุกคำพูด ทุกความรู้สึกและความทรงจำพรั่งพรูดั่งสายธาร  จนมาสิ้นสุดสู่วาระสุดท้ายก่อนเธอเข้าสู่ความตาย  คลีเมนไทน์ลืมตาโพรง  เส้นเลือดในนัยน์ตาไหลแทรกซึมเป็นสีแดงดั่งโลหิต  ดวงตาสีแดงฉานมิต่างจากอมตะชน  ก่อนที่สีแดงพวกนั้นจะไหลย้อนกลับ มีภาพของเกลียวคลื่นฉายผ่านสมองและดวงตาของเธอก็ค่อยๆเป็นสีน้ำทะเลดั่งเดิม  คลีเมนไทน์ลองสูดลมหายใจเข้าปอด กรอกตามองรอบทิศทาง มุมมองของเธอเปลี่ยนไป เธอเห็นแม้กระทั่งเศษฝุ่นที่กระจายตัวบนอากาศหรือแม้แต่ได้ยินเสียงบทสนทนาของพ่อที่อยู่ห่างไกลออกไป  เธอหยัดกายขึ้นจากโลงศพ

 

            สิ่งแรกที่ทำคือการสำรวจตนเองและสำนึกถึงภาพสุดท้ายที่เธอจดจำได้   เธอตายไปแล้วครั้งนึง   ก็รู้อยู่ว่าสักวันหนึ่งจะต้องเปลี่ยนแปลงกลายเป็นอมตะชน แต่นี่มันเร็วเกินไป มันยังไม่ถึงวันเกิดเธอด้วยซ้ำ  คลีเมนไทน์ก้าวขาออกจากโรง ไปยังหน้ากระจกที่ตั้งอยู่ใกล้เคียง  เงาสะท้อนในนั้นคือตัวเธอ  เด็กสาวลองจับใบหน้าและสัดส่วนอื่นๆของร่างกาย  เธอยกมือทาบอก หัวใจของเธอยังคงเต้นอยู่ ทว่า—มันแผ่วเบา

 

            นอกเหนือจากประสาทสัมผัสที่ว่องไว คลีเมนไทน์แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลยกับตอนที่เป็นมนุษย์อยู่  ยกเว้นหัวใจที่เต้นแผ่วเบาจนคิดว่าหยุดนิ่งกับร่างกายที่อุ่นน้อยกว่าแต่ก่อน  เด็กสาวยังคงสำรวจตนเองต่อไปเรื่อยๆ  ผมของเธอยาวจนเลยแผ่นหลังแล้ว

 

            “คลีมมี่.....”   โจอาห์อุทาน  ส่วนเด็กสาวก็หันศีรษะตามเสียงเรียกชื่อเล่นของเธอ  คนเป็นพ่อทำช่อดอกเดซี่ล่วงจากมือ  รีบโผเข้ากอดแก้วตาดวงใจ  เขากระชับศีรษะทุยแนบอก พรมจูบไปทั่ว เปล่งเสี่ยงสั่นๆที่เกิดจากอาการดีใจ   “ลูกกลับมาหาพ่อแล้ว

 

            คลีเมนไทน์กอดตอบ  “หนูกลับมาแล้วค่ะ”  และผละออกส่งยิ้มให้บิดาบังเกิดเกล้า  ตั้งแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าอ้อมกอดของพ่อช่างอบอุ่น

 

            โจอาห์ฉีกยิ้ม จ้องใบหน้าทะเล้นกับดวงตาสีน้ำทะเลที่ไม่ได้แปรเปลี่ยน  พ่อดีใจจังที่สีตาลูกยังคงเดิม”  

 

            “หนูก็ดีใจ.......อย่างน้อยหนูยังใกล้เคียงกับความเป็นมนุษย์อยู่”   ไม่มีอาการคอแห้งผากหรือความหิวกระหายในโลหิตของเพื่อนมนุษย์  อันที่จริงท้องของเธอแทบไม่ร้องหิวเลยด้วยซ้ำ   “หนูตาย ไม่สิ—หนูหลับไปนานเท่าไหร่คะ แล้วช่วงที่หนูหลับไปมีอะไรเกิดขึ้นบ้าน”  ตอนนี้ตัวเธอมีอะไรอยากถามกับพ่อมากมายเหลือเกิน

 

            “ลูกหลับไปสามเดือน ส่วนเรื่องราวตอนนี้ค่อนข้างวุ่นวายพอตัว”   โจอาห์ตอบ

 

            “มีเรื่องอะไรเหรอคะ”  เธอถาม สีหน้าของพ่อดูกังวล

 

            “ช่วงนี้มีพวกเกิดใหม่เพิ่มจำนวนขึ้นในแถบใกล้เคียงนี้และสาเหตุมาจากอมตะชนที่ชื่อวิคตอเรียซึ่งลูกอาจไม่รู้จัก”  เขากับคาร์ไลล์กำลังหาทางออกเพื่อปกป้องผู้คนในฟอร์คร่วมกับพวกหมาป่า  ซึ่งการรวมกันครั้งนี้ทำให้ใครหลายตนจากสองเผ่าหัวเสียมิใช่น้อย

 

            “แล้วคนที่ชื่อวิคตอเรียต้องการอะไร”   เพราะการที่สร้างพวกเกิดใหม่มากมายต้องมีสาเหตุอื่นเป็นแน่

 

            “เธอต้องการฆ่าเบลล่า สวอนที่มีส่วนเกี่ยวข้องที่ทำให้คู่นิรันดร์ของเจ้าหล่อนเป็นผุยผุง”   พอเขาพูดจบ ลูกสาวตัวน้อยพยักหน้าเบาๆอย่างเข้าใจแต่มีแอบเบะปากนิดๆ ซึ่งอาการไม่ต่างจากเขาเมื่อรับรู้เรื่องราวจากสหายคาร์ไลล์ในครั้งแรก 

 

            คงคิดว่า เรื่องไม่เป็นเรื่องเกิดจากผู้หญิงมากรักเพียงคนเดียว

 

            “เอาล่ะ คุยมากพอแล้ว พ่อคิดว่าลูกควรไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด เพื่อแสดงข่าวดีกับบ้านคัลเลนดีกว่านะ”   โจอาห์ตัดบทสนทนา ผลักไสให้ลูกสาวไปจัดการตัวเอง

 

            “เดี๋ยวสิคะพ่อ”   แต่คลีเมนไทน์ยึกยัก เธอยังมีอีกหนึ่งคำถามที่ต้องการจะรู้   “แล้วไกอัสล่ะคะ?”  ตั้งแต่เธอฟื้นขึ้นมา เสียงภายในบ้านมีแค่ของพ่อกับอาโฮเม่เท่านั้น

 

            โจอาห์ชะงักกึก แทบเก็บสีหน้าลำบากใจไม่อยู่  แต่มาถึงขนาดนี้แล้วเขาคงปิดเรื่องนี้กับลูกสาวไม่ได้  เขาเริ่มเปล่งเสียงอึกอักและบอกความจริง  เขาไปแล้ว

 

            “ฮะ?”   เธอทำหน้าฉงน ไม่เข้าใจที่พ่อพูด   “ไปไหน

 

            “เขากลับไปที่โวลตูรี่แล้ว”   เขาพูดพร้อมมองลูกสาวที่นิ่งค้าง 

 

            คลีเมนไทน์แทบช็อก  เขาไปทำไม มีอะไรที่ต้องกลับไปที่นั่น  ที่เขาไม่กลับมาที่ฟอร์คหรือจะโดนอาโรทำอะไร  ไม่—มันต้องไม่ใช่แบบนั้น  พ่อพอจะรู้ข่าวคราวของเขาไหมคะ”  เธอตั้งสติ ก่อนที่จะสติแตกคิดอะไรเลยเถิดไปไกล

 

            โจอาห์เพียงส่ายหน้าเบาๆ  “พ่อรู้ว่าเขากลับไปโวลตูรี่ ก็ตอนที่อลิซบอกกับพ่อนี่แหละ”   ไม่มีอะไรจะอธิบายต่อเพราะเขาเองก็ไม่รู้ถึงเหตุผลของไกอัสเหมือนกัน รู้แต่ว่าจู่ๆหายตัวไปจากบ้านและไม่หวนกลับมาอีกเลย  รู้อีกทีจากปากของอลิซ  เธอเห็นภาพนิมิตของไกอัสที่กลับไปที่นั่น  นิมิตมันบอกว่าไกอัสหวนคืนสู่ตำแหน่งของผู้อาวุโสดั่งเดิม

 

             และอลิซก็ไม่เห็นอะไรอีกเลย

 

            ใช้เวลาไม่นานนักสำหรับการเตรียมตัว  พ่อบอกให้เธอใส่เสื้อสบายๆ คลีเมนไทน์ก็เลือกใส่กาเงเกงยีนส์ธรรมดากับเสื้อคอเต่าสีเข้ม  พ่อยังบอกอีกว่าจะพาเธอไปเล่นสนุกกับครอบครัวคัลเลน  ตอนนี้ตัวเธอสั่นโงนเงนจากพื้นภูเขา รถจิ๊บสีเหลืองที่พ่อขับกำลังพาพวกเราไปยังสถานที่ฝึกบนที่โล่งอันห่างไกลจากสายตาชาวบ้าน  คลีเมนไทน์ก้าวลงจากรถและคนแรกที่มารับเธอคืออลิซ

 

            บอกแล้วไงว่าเธอต้องฟื้น”   อลิซโผเข้ากอดเด็กสาว  เธอยังเป็นแวมไพร์สดใสเสมอในความคิดของคลีเมนไทน์  สีหน้าของบ้านคัลเลนดูยินดีกับการเกิดใหม่ของเธอ  เว้นเสียแต่แจสเปอร์ที่ขบเขี้ยวดังกึกแลดูไม่พอใจ   ไม่เป็นไร เจสแค่กำลังสับสน”   อลิซกระซิบ แล้วก็ถอยห่างจากเด็กสาวมา

 

            แจสเปอร์เดินรอบตัวคลีเมนไทน์  เขาหรี่ตาเพื่อสำรวจเธอทุกตารางนิ้ว  มันไม่ใช่เรื่องเข้าใจผิดหรอก หากเด็กสาวกำลังคิดว่าเขาหงุดหงิด   ใช่—เขาหงุดหงิดที่เธอเป็นผู้เกิดใหม่ที่ไม่มีความกระหายเลยสักนิด   กลิ่นอายก็แตกต่าง อีกทั้งยังไม่มีเค้าความเป็นแวมไพร์  หัวใจเธอยังเต้นอยู่เลย

 

            อย่าสงสัยเลยแจสเปอร์”   โจอาห์โอบกอดลูกสาว   “เธอเป็นลูกผสม จะไม่เหมือนพวกเราร้อยเปอร์เซ็นต์ คงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร   ลูกผสมแสนอัศจรรย์ที่เกิดจากแวมไพร์และนางเงือก  ขณะที่แวมไพร์เพศหญิงไม่สามารถท้องได้แต่เพศชายสามารถทำใครท้องก็ได้  ซึ่งมันอยุติธรรม  ณ ความคิดของโจอาห์  และตรงกันข้ามที่เผ่าเงือกสามารถสืบพันธุ์ได้ทั้งสองเพศ

 

            ตัวเธออุ่น”   โรซารีก็เป็นอีกคนที่มากอดเด็กสาว  ท่าทางเป็นมิตรของโรซารีทำคลีเมนไทน์รู้สึกขนลุก   เธอจำได้ว่าเจ้าหล่อนไม่ได้เป็นมิตรขนาดนี้   ฉันดีใจที่เธอดูเป็นมนุษย์มากกว่าที่ฉันกังวล

 

            “กังวล?”   คลีเมนไทน์เลิกคิ้วสูง   โรซารีใช้คำว่ากังวล  อื้อหือ พระเจ้าเกิดอะไรขึ้นกับหล่อนกันแน่  ฉันเองก็ดีใจ ขอบคุณโรส  ถึงแม้จะรู้สึกประหลาดๆกับโรซารี แต่เธอก็ขอบคุณที่หล่อนอุตส่าห์เป็นห่วง

 

            ขณะนั้นเองรถจิ๊บสีขาวขุ่นเคลื่อนมายังลานกว้าง  มีเอ็ดเวิร์ดกับเบลล่าลงมาจากรถ  เบลล่าชำเลืองมองเธออยู่ครู่หนึ่งและส่งยิ้มเจื่อนๆให้  ในสายตาคลีเมนไทน์ เบลล่ายังเป็นผู้หญิงที่ดูแร้งโลกเหมือนเดิม  สักพักที่เอ็ดเวิร์ดกับเบลล่ามาถึงไม่นาน  พวกฝูงหมาป่าควิลยูตก็ปรากฎตัวขึ้น  แซมจ่าฝูงขู่เสียงดัง เนื่องจากพวกเขายังไม่ไว้ใจครอบครัวคัลเลนและไม่ยินดีกับการเห็นเธออยู่ที่นี่

 

            คลีเมนไทน์เฝ้ามองบทสนทนาอยู่เงียบๆ  เธอเข้าใจแล้วว่าเรื่องสนุกที่พ่อบอกก็คือการฝึกซ้อมต่อสู้สำหรับรับมือกับพวกเกิดใหม่ โดยมีแจสเปอร์เป็นผู้นำสอน   คลีเมนไทน์ตามฉันมา”   แจสเปอร์เอ่ยเรียก  เธอทำหน้าเหรอหราเดินตามหลังแวมไพร์หนุ่ม  เอาแล้วไง—คนเปิดประเดิมคนแรกคือเธอ  ดูก็รู้ว่าแจสเปอร์ต้องการทดสอบพลังแวมไพร์ที่เพิ่งตื่น

 

            ไม่ต้องยั้ง”   แจสเปอร์พูด มือสองข้างอ้าแขนตั้งท่ารับ

 

            ไม่ยั้งก็ไม่ยั้ง”   คลีเมนไทน์ยักไหล่  หลับตาลง สูดลูมหายใจเข้ารวบรวมสมาธิ  เธอลืมตาโพลง แล้วพุ่งเข้าใส่แจสเปอร์อย่างรวดเร็ว  แต่ร่างของเธอถูกเขาเหวี่ยงกระเด็นในคราวเดียว  ตัวเธอกลิ้งขลุกๆกับพื้นดิน  อย่างไรเสียเรื่องประสบการณ์ต่อสู้แจสเปอร์ก็มีมากกว่า  แต่เรื่องความดื้อด้านไม่ยอมแพ้ไม่มีวันสู้เธอได้หรอก   คลีเมนไทน์รีบดีดตัวจากพื้น  พุ่งใส่แจสเปอร์อีกครั้ง  แต่จังหวะที่เขาจะจับตัว  เธอหลบออกข้างอย่างว่องไว  เป็นกลยุทธ์หลอกล่อเพื่อให้เขาคิดว่าเธอจะวิ่งมาโต้งๆ

 

            คลีเมนไทน์อาศัยจังหวะที่แจสเปอร์กำลังควานหาตัวเธอ  หลบบนต้นไม้  เธอสอดส่องหาช่องว่างจากที่สูงจนสามารถล็อกคอเขาได้จากด้านหลัง  ขณะที่แจสเปอร์จะแก้เกมด้วยการบิดแขน เธอก็จัดแจงเจาะยางล็อคเขาได้ทั้งตัว   แจสเปอร์ตบแขนเธอเบาๆ เป็นสัญญาณบอกให้เธอปล่อย  คลีเมนไทน์คลายวงแขนออก แต่ก็ยังไม่ลดการป้องกันเผื่อเขาเล่นทีเผลอ  แจสเปอร์ฉีกยิ้มและพยักหน้า ซึ่งมันทำให้เธอมั่นใจว่าเขาจะไม่ทำอะไรต่อ  มันโล่งอกที่แจสเปอร์ดูผ่อนคลายขึ้นหลังจากที่เขาได้ทดสอบเธอ

 

            คลีเมนไทน์ก้มมองสองมือของตน  แม้รูปกายภายนอกยังใกล้เคียงความเป็นมนุษย์  แต่พลกำลังและความเร็วเป็นของแวมไพร์  ตอนนี้อยากรู้ว่าเธอยังสามารถทำอะไรได้อีกนอกจากความสามารถพื้นฐาน    เจส นายแพ้เด็กใหม่   ขณะที่เธอจมอยู่กับความคิด เอ็มเม็ตต์ผิวปากอย่างยียวน  แล้วโอบไหล่เธอไว้  คู่ต่อไปเป็นคู่ของแจสเปอร์กับเอ็มเม็ตต์

 

            แต่เอ็มเม็ตต์ก็ไปกองกับพื้นตั้งแต่ยังไม่เริ่ม    นายก็แพ้เด็กใหม่นะเอ็ม”   แจสเปอร์พูด

 

            พวกเขาจับคู่และผลัดเปลี่ยนไปเรื่อยจนมาถึงคู่ของโจอาห์กับคาร์ไลล์   มวยถูกคู่”  เอ็ดเวิร์ดที่อยู่ข้างกันยกยิ้มและหันมาชวนเธอคุย  คิดว่าใครจะล้มก่อนคลีเมนไทน์

 

            “คาร์ไลล์แน่นอน”   เธอตอบ  อย่างไรก็ต้องอวยพ่อตัวเองก่อนอยู่แล้ว

 

            พนันกันไหม”   เอ็ดเวิร์ดท้า  เพราะเขาไม่คิดว่าคาร์ไลล์จะแพ้ง่ายๆ

 

            เอาสิ สิบดอลล์สำหรับตานี้”   คลีเมนไทน์ไม่พูดเปล่าควักแบงค์ดอลล์ออกมาพัดกลางอากาศคลายร้อนดูน่าหมันไส้  แต่จังหวะนั้นเธอดันไปสบเข้ากับหมาป่าขนสีช็อคโกแลตซึ่งนั่นคือเจคอบที่กำลังคลอเคลียอยู่กับเบลล่า  ไม่เข้าไปดูแฟนนายหน่อยเหรอ”  เธอกลอกตาไปด้านข้างเพื่อให้เอ็ดเวิร์ดมองตาม

 

            เอ็ดเวิร์ดหันเพียงน้อยแล้วตีหน้าเศร้า   เธอควรให้ฉันทำไง

 

             ขอความมั่นใจจากเบลล่า ไม่ก็มีอะไรก็หัดพูดตรงๆกับเบลล่าบ้างหรือแสดงความเป็นเจ้าของมากกว่านี้ คลีเมนไทน์เสนอ   ดีกว่ามาคุยกับฉันเพื่อให้เธอหึงนะเอ็ด มันเป็นวิธีที่ไม่เข้าท่าเลย”   ไม่ดีและได้ผลช้ามากกว่าที่เบลล่าจู๋จี๋กับเจคอบอีก  เธอรู้เจตนาของอีกฝ่ายก็ตอนที่เห็นสองคนนั้นอยู่ด้วยกันนั่นแหละ  เอ็ดเวิร์ดแค่ชวนคุยเฉยๆเพื่อให้เบลล่าหึง   จุดประสงค์มันเข้าใจง่ายมาก เอ็ดเวิร์ดอ่านง่ายกว่าที่เขาอ่านความคิดคนอื่นเสียอีก  เบลล่าจะรู้ตัวรึเปล่าว่าแฟนหึงจนจะฉีกหมาป่าตัวหนึ่งได้ทั้งร่างแล้ว 

 

            ฉันชักไม่แน่ใจ”   เอ็ดเวิร์ดตอบอย่างหัวเสีย

 

            ถ้านายรัก ยังไงนายก็มีคำตอบในใจ”  เธอตบบ่าให้กำลังใจเขา   มั่นใจหน่อยพ่อหนุ่มเนิร์ดขี้โลเล

 

            “ฉันไม่ได้เนิร์ดนะ แต่กังวลจนโลเลน่ะใช่”   เอ็ดเวิร์ดนิ่วหน้า  หรือคิดอีกที เขาออาจจะเนิร์ดอย่างที่เด็กสาวบอก

 

            อุก!”   ขณะที่คุย จู่ๆคาร์ไลล์ลอยกระเด็นมายังที่ที่คลีเมนไทน์ยืนอยู่  เธอเห็นพ่อเดินเนิบนาบมาดึงสหายขึ้นยืนพร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะ   ผลแพ้ชนะมวยคู่ใหญ่ออกมาแล้ว  เลือกถูกจริงๆที่พนันฝั่งข้างพ่อตัวเอง เด็กสาวหันไปส่งสายตาเจ้าเล่ห์กับเอ็ดเวิร์ดและผายมือ กระดิกนิ้วเบาๆเพื่อให้เขาส่งเงินมาให้  เอ็ดเวิร์ดหลุดหัวเราะ แต่ก็ยอมควักเงินมาจ่ายแต่โดยดี

 

            ฉันไม่น่าพนันกับเธอเลย”   เขาบ่นอย่างขบขัน

 

            คลีเมนไทน์ฉีกยิ้ม จูบแบงค์ดอลล์หลายฟอด  มาเสียใจตอนนี้ก็สายไปแล้วเอ็ด

 

            เอ็ดเวิร์ดเอื้อมมือขยี้หัวเด็กสาว  เธอกวนประสาทกว่าที่คิด”  เขายิ้มเรื่อ อย่างน้อยการสนทนากับคลีเมนไทน์ทำให้เขารู้สึกดีขึ้น เหมือนเขาได้น้องสาวเพิ่มอีกคน  รู้ไรไหม นอกจากเบลล่า เธอเป็นอีกคนที่ฉันอ่านความคิดไม่ออก”  เขาจำได้ว่าตอนที่เจอเด็กสาวครั้งแรก ทำเขาหัวเสียไม่ใช่น้อย  แม้แต่นิมิตของอลิซก็ผิดเพี้ยนเมื่อเป็นเรื่องของเธอ

 

            คิดว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเป็นซีวิชมั้ง”   เธอครุ่นคิด   ซีวิชมีความสามารถในการลบล้าง บางทีมันอาจเป็นแบบนั้น

 

            เอ็ดเวิร์ดพยักหน้าหลายครั้ง  อืม......น่าจะเป็นอย่างที่เธอพูดนั่นแหละ

 

            “สองคนคุยอะไรกันเหรอ”   เบลล่าเข้ามาแทรก  อีกทั้งยังมาควงแขนเอ็ดเวิร์ด

 

            เอ็ดเวิร์ดลูบมือเบลล่า   เราแค่คุยเรื่องพลังของคลีเมนไทน์น่ะ”   เขาเหลือบตาหาคลีเมนไทน์  ส่งสัญญาณประมาณว่าการมาคุยกับเธอมันได้ผล

 

          แหม—มองตาก็รู้ใจ  ไม่ต้องพูดอะไรก็แทบจะได้ยินเสียงความคิดภายในหัวเอ็ดเวิร์ด   คลีเมนไทน์ฉีกยิ้มกลบเกลื่อน อันที่จริงต้องเรียกเบะปากมากกว่า  ไม่คิดเลยว่าเจ้าหล่อนก็หัดหึงเป็น  เออ—แต่อย่างน้อยเอ็ดเวิร์ดก็ดูดีใจ   เด็กสาวเดินผ่านทั้งสอง  แต่หยุดลงที่ข้างเบลล่า  เธอเอื้อมมือแตะไหล่หญิงสาวแผ่วเบา   ไม่ต้องห่วงเบลล่า ฉันไม่ฉกแฟนเธอหรอก ฉันมีคนในใจอยู่แล้ว”  ก้มกระซิบข้างหู  ซึ่งเอ็ดเวิร์ดที่แอบฟังกลั้วหัวเราะเสียงดังอย่างถูกใจ

 

            เธอเดินผ่านทั้งสองมา แทบจะเปลี่ยนสีหน้าทันควัน หน้าของปู่เด้งขึ้นมาในหัว พูดเองเจ็บเอง พูดไปได้ว่าคนในใจ   หึ”  คลีเมนไทน์ยิ้มเยาะ   คนในใจที่ไม่รู้ว่าตอนนี้ทำอะไรอยู่ 

 

            ตะวันเคลื่อนคล้อยผ่านหมู่เมฆา วันแห่งการชำระพวกเกิดใหม่ก็มาถึง  ทั้งเธอและสมาชิกครอบครัวคัลเลนยืนเรียงหน้ากระดาน ต่างแผ่ความกดดันและเคร่งเครียดออกมาจากตัว  หลายวันมานี้พวกหมาป่าควิลยูตคอยเฝ้าผลัดเปลี่ยนเวรยามเพื่อดูการเคลื่อนไหวของวิคตอเรียและไรลี่ย์ผู้นำพวกเกิดใหม่  เบลล่าอยู่ห่างไกลออกไปจากลานกว้างอันเป็นนสนามรบ   เจ้าหล่อนอยู่บนผาสูงที่ปกคลุมด้วยน้ำแข็งโดยมีเอ็ดเวิร์ดกับเจคอบคอยอารักขา และเบลล่าก็ไม่ต้องกังวลเรื่องความปลอดภัยของชาร์ลีย์ เนื่องด้วยคลีเมนไทน์ไปขอร้องอาโฮเม่และเฟอร์โรลให้คอยอยู่เป็นเพื่อนชาร์ลีย์ที่บ้าน

 

            อีกสิบนาทีพวกมันจะมาถึง”   อลิซบอก เธอเห็นกองทัพพวกเกิดใหม่จากนิมิต  พวกมันตามกลิ่นเบลล่ามา วิธีที่ใช้เลือดเบลล่าสร้างเส้นทางหลอกล่อมายังที่นี่มันได้ผล

 

            สักพักคลีเมนไทน์ได้ยินเสียงครางหงิง  เธอเบือนศีรษะเล็กน้อยก็เห็นหมาป่าสีขาวแซมเทาวิ่งตะบึงมาหาและหยุดชะลอที่ข้างเธอ  เซ็ธ”  เธอเอ่ย  และเซ็ธก็พยักหน้า เข้ามาคลอเคลียข้างคอ  แต่แล้วจู่ๆเซ็ธก็คำราม ขนของเขาตั้งชัน  เธอรู้ได้ทันทีว่าพวกมันกำลังมาถึงที่ลานนี่  คลีเมนไทน์ย่อตัว กางแขนออก สายตามองเห็นพวกเกิดใหม่ตัวที่หนึ่งไกลๆ  จำได้ว่าแจสเปอร์เคยสอนว่าไม่ให้เป็นฝ่ายเปิดก่อน งั้นเธอจะรอมันวิ่งมาหาเธอเอง

 

            ไป!!”   คาร์ไลล์ตะโกน และทุกคนก็วิ่งหาศัตรูพร้อมกัน

 

            แวมไพร์เกิดใหม่ตาแดงขุ่น ขู่ฟ่อ วิ่งมาและเหวี่ยงแขนหมายจะแยกชิ้นส่วนร่างกาย  แต่คลีเมนไทน์ม้วนตัวหลบทันแล้วกระโดดขี่คอแวมไพร์ผิวสี  จัดแจงบั่นศีรษะแข็งราวก้อนแกรนิตกระเด็น  อุก!”  เด็กสาวถูกอีกตนเข้าล็อกตัว  เธอออกแรงยื้อแย่งหมายจะสะบัดแขนให้หลุดซึ่งมันไม่ได้ผล  ในเมื่อดิ้นหลุดไม่ได้  ก็หักมันเลยละกัน   คลีเมนไทน์ออกแรงบิดจนแขนของแวมไพร์เกิดใหม่ตนนี้หลุดออกมาทั้งสองข้าง  เธอยกขาถีบและได้เซ็ธมาจัดการขย้ำหัวมัน  เสียงคมเขี้ยวของเขาเสียดสีกับผิวแข็งๆ  เซ็ธเหวี่ยงท่อนครึ่งล่างไปทางอื่น แล้วกระโดดมาระวังหลังให้เธอ

 

            ขอบใจเซ็ธ”   เธอขอบคุณ ซึ่งเซ็ธกระดิกหางให้หนึ่งที  คลีเมนไทน์และครอบครัวคัลเลนจัดการเด็ดร่างพวกเกิดใหม่ตนแล้วตนเล่า  แต่จำนวนมันมีเยอะมากไปเกินจะต้านทานไหว  ขณะนั้นพ่อกับคาร์ไลล์ถูกล้อมวง และเธอกำลังจะพุ่งใส่พวกมัน แต่มีก้อนสีดำพุ่งมาโฉบร่างของแวมไพร์ตนนั้นไป  เสียงเห่าหอนและคำรามขานรับเป็นทอดๆ  พวกหมาป่าควิลยูตมาเสริมทัพแล้ว  พวกเขาคงจัดการพวกมันที่เหลือตามเขตแนวชายแดนป่า และมุ่งหน้ามาที่นี่ทันทีหลังจากที่เซ็ธหอนครั้งแรก

 

            มันน่าแปลก—ทั้งที่กำลังอยู่ในสนามรบและบนสถานการณ์เฉียดเป็นเฉียดตาย  แต่คลีเมนไทน์กลับตื่นเต้น  เหมือนอะดรีนาลีนมันสูบฉีดพลุ่งพล่าน  พลกำลังของเธอมีมากมายเกินจะเหนื่อย  เรื่องลำบากอย่างเดียวในตอนนี้คือระวังไม่ให้ตัวเองถูกล็อคและโดนเด็ดหัวออก  ตอนนี้เวลาผ่านไปเท่าไหร่ไม่ทราบ แต่สงครามที่ไร้การนองเลือดได้สิ้นสุดลง  เธอ พ่อและครอบครัวคัลเลนต่างแยกย้ายกันไปเก็บเศษของเหล่าแวมไพร์เกิดใหม่ที่กลายเป็นหิน   พวกเราล้อมวงรอบกองไฟ  การจะทำให้อมตะชนไม่เป็นนิรันดร์นอกเหนือจากแยกส่วนร่างกายแล้วคือการต้องเผาพวกเขาไม่ให้เหลือแม้แต่ขี้เถ้า

 

            คลีเมนไทน์ยืนนิ่ง ทอดมองดวงไฟที่แตกสะเก็ดด้วยความรู้สึกหลากหลาย  ช่วงที่เธอไปเก็บชิ้นส่วนพวกนั้นมันมีทั้งหัว ขา แขน  เอาตามความจริง—อย่างน้อยๆพวกเขาก็เคยเป็นคนมาก่อน แต่ต้องมาถูกสังเวยเพียงเพราะความเสียใจกับการถูกหลอกใช้จากวิคตอเรีย  เธอเอียงศีรษะ มองเบลล่าที่เขยิบเข้าใกล้เธอด้วยร่างกายอันสั่นเทา  นี่คือสัญชาตญาณตอบสนองที่เรียกว่าความกลัวของมนุษย์  จริงๆคลีเมนไทน์ก็กลัวแต่มันด้านชาไปหมด  หรือนี่อาจจะเป็นผลข้างเคียงจากการเป็นครึ่งอมตะ

 

            ลีอาห์อย่า!!”   เอ็ดเวิร์ดร้องห้าม  เสียงคำรามดังขึ้น ทุกคนหันไปที่จุดเดียว  ยังมีผู้เกิดใหม่เหลือรอดอีกตน  ลีอาห์ หมาป่าขนสีอ่อน พี่สาวของเซ็ธพุ่งงับแวมไพร์ตนนั้น แต่หมาป่าสาวกลับถูกมันโอบรัดจนไม่สามารถฝังคมเขี้ยวได้ 

 

            เจคอบขู่คำราม  กระโจนใส่ ผลักลีอาห์กระเด็นและเขาเป็นฝ่ายถูกรวบตัวจนแวมไพร์เกิดใหม่ตนนั้นหักกระดูก  คลีเมนไทน์ได้ยินเสียงดังกร๊อบ พร้อมกับร่างของเจคอบครางหงิง  ขาเธอไปไวกว่าความคิด  เด็กสาวกระโดดเตะอัดร่างหิน ส่งต่อให้พวกหมาป่ารับช่วงฉีกทึ้งผู้เกิดใหม่ตนสุดท้าย   คลีเมนไทน์หันหลัง มีคาร์ไลล์เข้าไปดูอาการของเจคอบ   เจคอบ ฉันชนะเห็นๆ!”  เสียงชวนหัวของลีอาห์แทรกกลางวง  หญิงสาวอินเดี่ยนในคราบมนุษย์แผดเสียงไม่พอใจที่เจคอบเข้ามาขวาง

 

            ลีอาห์ เงียบ!”   แซมเอ่ยปากห้าม  เข้าไปดูลูกฝูงด้วยความเป็นห่วง  เขาจะไม่เป็นไรใช่ไหม

 

            “ไม่เป็นไรถ้าให้ฉันเป็นคนผ่าตัด”   คาร์ไลล์กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ  เขาเสนอให้พวกหมาป่าแบกเจคอบกลับบ้านไปโดยเร็ว ก่อนที่พวกองค์รักษ์โวลตูรี่จะมาถึง

 

            อลิซเราเหลืออีกกี่นาที”   เอ็ดเวิร์ดถามอลิซ

 

            ห้านาที”  อลิซตอบ ขณะที่ดวงตาจ้องผืนป่าตรงหน้าว่างเปล่า  ภาพนิมิตของเธอฉายเด่นชัด

 

            เขาจะปลอดภัยใช่ไหม เขาจะปลอดภัยใช่ไหม”   เบลล่าตะโกนอย่างสติแตก มองส่งเจคอบที่ถูกหามออกไป  แต่หญิงสาวก็ได้เอ็ดเวิร์ดทำให้สงบลง

 

            พวกหมาป่าไปแล้ว  และทันทีที่หมอกควันจางหายไป ก็ปรากฏเงาสี่ร่างจากราวป่า  อืม”  คลีเมนไทน์จดจำน้ำเสียงเบื่อยหน่ายนั้นได้ดี  นั่นคือเจน  ร่างของหญิงสาวถูกบดบังจากแสงอาทิตย์ด้วยชุดคลุมสีดำยาว  เธอกลอกตาสำรวจอมตะชนตนอื่นๆที่ติดสอยห้อยตาม  ตัวโตๆที่อยู่ด้านซ้ายสุดต้องเป็นเฟลิกซ์ไม่ผิดแน่ 

 

            สายตาของเจนกวาดมองโดยรอบ  ฉันไม่เข้าใจ”  น้ำเสียงของเจนไร้โทนสูงต่ำ สลัดเค้าความเบื่อหน่ายในคราแรก   ใบหน้าเทพธิดาเหยียดยิ้มน่าขนลุก  หญิงสาวจดจ้องผู้เกิดใหม่รายสุดท้ายที่คาร์ไลล์ไว้ชีวิต  สาวน้อยผมสีน้ำตาลท่าทางลนลานหวาดผวา เธอนั้นไม่คิดสู้ตั้งแต่ต้นและพวกเราไม่คิดจะทำอะไรเธอ

 

            เธอยอมแพ้”  เอ็ดเวิร์ดเป็นผู้ไขข้อข้องใจให้แก่เจน

 

            ดวงตาสีเพลิงของเจนหันขวับมาทางเอ็ดเวิร์ด   ยอมแพ้?”  เธอ เฟลิกซ์และแวมไพร์อีกตนเหลียวมองตากันอย่างขอความเห็น

 

            เอ็ดเวิร์ดยักไหล่   คาร์ไลล์มอบทางเลือกให้เธอ

 

            “ไม่มีทางเลือกสำหรับผู้ฝ่าฝืนกฎ”  เจนตอบเสียงกร้าว

 

            คาร์ไลล์และโจอาห์ยืนบังสาวน้อยซึ่งมีนามว่าบีร์ แทนเนอร์ไว้  คาร์ไลล์ต่อรองกับเจนด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลสบายหู  ตราบเท่าที่เธอไม่จู่โจมเรา ฉันไม่เห็นความจำเป็นที่จะทำลายเธอ  เธอไม่มีใครสั่งสอนและทางเราจะรับเธอมาดูแลเอง

 

            นั่นนอกประเด็น”  เจนยืนยันซ้ำ  หลังสนทนายืดยาวกับคาร์ไลล์  เธอกวาดสายตาทั่วและสะดุดที่กองไฟ  ร่างของพวกเกิดใหม่รวมๆแล้วสิบแปดตน  สิบแปดตน? และยังมากกว่านั้น หากเทียบกับขนาดครอบครัวคัลเลนที่มีสมาชิกไม่กี่ตนแล้ว มันต้องอยู่เหนือการรับมือของพวกเขา  ไม่ ไม่ ต้องเรียกว่าพวกเขามีฝีมือมากนัก  น้อยครั้งที่โวลตูรี่อย่างพวกเราจะเป็นส่วนเกิน อีกทั้งสาเหตุของพวกเกิดใหม่จำนวนมากนี้ก็มาจากมนุษย์คนเดียวนั่นคือเบลล่า สวอน    ช่างประไร   ตอนนี้หน้าที่ของเธอคือจัดการพวกแหกกฎอีกตนที่ยังเหลือดรอด  เจนอมยิ้ม พยักหน้าเพื่อให้เฟลิกซ์เข้าจัดการสาวน้อยบีร์

 

            เดี๋ยว   คลีเมนไทน์ขวางหน้าแวมไพร์ร่างยักษ์  เธอเบือนหน้าหาเจนที่ตอนนี้แววตาทอประกายความอัศจรรย์ใจเจือด้วยความตื่นเต้น   พวกเราจะแบกรับบีร์เอง

 

            “เราไม่เคยให้การยกเว้น”  เจนกล่าว  อา......แต่ดูเธอสิ ตอนนี้กลายเป็นครึ่งเผ่าพันธุ์ อาโรคงอยากเจอเธอไม่น้อย  เขายินดีอย่างยิ่งที่จะได้พบเงือกน้อยอย่างเธอ  อ้อ—แล้วก็เตือนให้ฉันนึกเรื่องนึงออก”  แล้วหญิงสาวก็หันไปหาเบลล่า  ไกอัสคงสนใจเป็นอย่างยิ่งหากรู้ว่าเธอยังเป็นมนุษย์อยู่เบลล่า  อันที่จริงวันนี้เขามาชมด้วยตัวเองเลย

 

            สิ้นเสียงก็มีอีกเงาหนึ่งปรากฏเบื้องหน้า  ร่างใต้ผ้าคลุมขนสัตว์ถอดฮู้ดออกจนเผยให้เห็นผมสีบลอนด์ซีด  คลีเมนไทน์เบิกตา จ้องร่างนั้นอย่างไม่ลดละ  นั่นปู่—เขาหันมาฉีกยิ้ม  สายตาเย็นชายากหยั่งถึง  ตอนนี้เธอสัมผัสได้ว่าบรรยากาศรอบตัวเขาเปลี่ยนไป  มันเหมือนตัวเขาที่เธอพบครั้งแรก  ไม่ใช่แค่เธอที่ตื่นตระหนก แต่ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ก็คงรู้สึกแบบเดียวกับเธอ

 

            นายท่านเพิ่งกลับมาจากการเดินทางอันยาวนาน”  เฟลิกซ์ตอบ   ก็เลยมาลงภาคสนามด้วยตัวเอง

 

            “เฟลิกซ์จัดการซะ”  ไกอัสสั่ง  เค้าหน้าเบื่อหน่ายเกินอดทน  เขาเฝ้ารอบทสนทนาที่พิรี้พิไรยืดยาวจนต้องออกมาจากเงาดั่งเช่นตอนนี้

 

            ก็บอกว่าไม่ไง!!”   และเป็นอีกครั้งที่คลีเมนไทน์ขวาง  แต่คราวนี้เธอถีบยอดอกเฟลิกซ์กระเด็น   ทว่า—คนที่เข้ามารวบแขนหยุดเธอไว้ก็คือปู่  เขากล่าวกับเธอด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว

 

            เนี่ยเหรอ สาวน้อยคนโปรดคนใหม่ที่อาโรพร่ำ  ใบหน้าขาวซีดของเฒ่าหิมะฉีกยิ้มเหี้ยมเจือความสนใจ

 

            คลีเมนไทน์ที่กำลังดิ้นอยู่หยุดชะงัก สะบัดหน้าจ้องไกอัส  การพูดการจาของเขามันเหมือนกับ  เขาไม่รู้จักเธอ  เด็กสาวมองลึกเข้าไปในนัยน์ตาโลหิตขุ่นมัวเพื่อขุดลึกหาความจริง  แววตาของเขานิ่งค้างไม่วูบไหวดั่งคนที่ไม่ได้โกหก   ปล่อย”   เธอกล่าวเสียงสั่น  สะบัดหาเขาอีกครั้งอย่างอ้อนวอน

 

            นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราพบกัน”   เธอถามเพื่อความมั่นใจ

 

            ไกอัสเอนเอียงศีรษะ เชิดหน้าขึ้นแลดูยโส  ข้ากับเจ้าเพิ่งพบกันครั้งแรกสาวน้อย”  

 

            คราวนี้คลีเมนไทน์ได้คำตอบแจ่มแจ้ง   ทำไม?  ทำไมเขาพูดกับเธอแบบนี้  เสียงของเขาที่กล่าวเมื่อครู่มันเย็นชาราวมีดน้ำแข็งที่กรีดลึก  เธอขบฟัน หัวเวิ้งว้าง  หัวใจเต้นเร่าๆบีบรัด มันกลวงโบ๋ราวกับล่วงหล่นไปอยู่ที่ข้อเท้า  เหมือนย้อนกลับไปตอนครั้งแรกที่เธอพบกับปู่  ความทรงจำในท่อน้ำทิ้งนั้นหวนหลอกหลอน  น้ำเสียง แววตาหาได้มีความอ่อนโยน คนคนนี้ไม่ใช่ปู่ของเธอ แต่เป็นไกอัส โวลตูรี่แสนอำมหิต

 

            เฟลิกซ์ถอยออกมา”   ไกอัสกัดฟันกรอด  เหวี่ยงร่างเด็กสาวลอยไปทางอื่น   เฟลิกซ์เบี่ยงข้างออกแล้วโค้งคำนับ  ไกอัสสาวเท้าอย่างว่องไว  มือจิกผมบีร์ แทนเนอร์ลากตามพื้นดิน

 

            อย่า!!!”   คลีเมนไทน์ล้มลุกคลุกคลาน ตะโกนสุดเสียง  แต่สายเกินไป—ไกอัสจัดแจงบีบคอสาวน้อยเป็นรอยแตก  บีร์กรีดร้องสุดเสียง ส่งสายตามาทางเธอ  และหัวของบีร์ก็ถูกเด็ดออก   คลีเมนไทน์ยกมือขึ้นปิดปาก   โหดร้าย—โหดร้ายไปแล้ว  เธอตวัดหางตาหาไกอัสอย่างแค้นเคือง ขณะที่หัวใจยังคงสับสน  

 

            ไกอัสขว้างหัวของบีร์เข้ากองไฟ  ไม่แยแสเสียงขู่ฟ่อของเด็กสาว   กลับ”   เอ่ยปากสั่งให้พวกองค์รักษ์กลับฐานที่มั่น  แต่ก่อนจากไปเขาทิ้งคำพูดสุดท้ายมอบแด่ครอบครัวคัลเลน  หวังว่าจะได้เห็นเบลล่า สวอนเข้าสู่ครอบครัวเราและเธอสาวน้อย เรารอวันที่เจ้าจะมาเยือนโวลตูรี่อยู่”  

 

            คลีเมนไทน์ก้าวเท้าเอื่อยเฉื่อยไปด้านหน้า  มองแผ่นหลังแกร่งห่างไกลออกไป  ลูก!!”  โจอาห์รีบเคลื่อนตัวรับร่างของลูกสาว    ตอนนี้ขาเธอชาหนึบไร้เรี่ยวแรงจนล้มทั้งยืน  หัวสมองว่างเปล่า  อยากจะร้องแต่มันร้องไม่ออก  ก่อนที่ปู่จะจากไปเขาชี้มาทางเธอ  นิ้วของเขายังสวมใส่แหวนที่เธอซื้อให้  แต่เธอรู้—รู้ว่าในสายตาคู่นั้นไม่มีเงาของเธออยู่เลย  ทำไมกัน มันเกิดอะไรขึ้นกับเขาตอนที่เธอหลับอยู่  อะไรที่ทำให้เขาต้องทำแบบนี้

 

            หรือบางทีมันอาจไม่มีสาเหตุอะไร  ก็แค่—ปู่ลืมเธอไปแล้วจริงๆสินะ


︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱︱

TALK

        กลับมาอัพแล้วค่ะทุกท่าน  ไรต์มีเรื่องมาแจ้งค่ะ คืออย่างที่บางท่านรู้ว่าไรต์ไปเปิดเรื่องใหม่ เป็น Harry Potter  ดังนั้นไรต์จะปิดตอนพิเศษของโฮเม่ในนี้และย้ายเนื้อเรื่องไปฝั่งนั้นนะคะ(ขออภัยในความไม่สะดวกด้วยค่ะ)  ส่วนตอนนี้ยาวมาก ยาวที่สุดที่ไรต์เคยพิมพ์และเนื้อหาตอนนี้ อืม......ไม่บอกดีกว่า 555555 หลายท่านคงสงสัยว่าทำไมปู่ถึงเป็นแบบนี้  ปู่ไม่ได้แกล้ง แต่ปู่ลืมน้องไปแล้วจริงๆค่ะ บอกไว้แค่นี้นะคะ  ขอบคุณที่มาอ่านเช่นเคยค่ะทุกท่าน(กราบบบบบบบบ)  ปล.มีคำผิดเดี๋ยวไรต์จะมาแก้ให้ในภายหลังนะคะราตรีสวัสดิ์ค่ะรีดเดอร์


 

           

 

           

 

           

 

           

 

           

 

           

 

         

 

 

           

 

           

 

           

 

           

 



      

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 300 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

364 ความคิดเห็น

  1. #340 Baby_Reen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2563 / 20:14
    สงสารน้องงง ปู่ใจร้ายอ่าา
    #340
    0
  2. #225 elpanpon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 22:16
    จะร้อง ทำไมอะ
    #225
    0
  3. #218 Summerine (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:33
    ปู่อย่าลืมน้องง
    #218
    0
  4. #216 Maya1412 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 17:22

    ปู่แก่แล้ว ปู่เป็นอัลไซเมอร์...


    #216
    0
  5. #193 ซานต้าครอสไร้หนวด (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2562 / 23:14

    อ้าว นังปู่? ไหงทำกับน้องแบบนี้อ่ะ

    #193
    0
  6. #179 Chutypear~❤ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 22:40
    ใจร้ายเกินไปแร้วววว
    #179
    0
  7. #161 LOVETOMHID (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 00:39

    ปู่ แม่งโหดร้ายยยยย

    ทำไม๊ ทำม้าย ทำกับน้องแบบเนนน้
    #161
    0
  8. #160 keaw sl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 18:06
    ทำมายยยยยยยยยยยยย
    #160
    0
  9. #159 ทาสเตียงดูด (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 14:29

    ทำไมปู่ลืมน้องล่ะไรท์ ทำมาย ทำมาย ทำมายยยย
    #159
    0
  10. #158 PuasePG (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 10:20

    ปู่ใจร้ายยยยยยยยยยยย

    #158
    0
  11. #157 baby-m2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 14:24
    ตอนต่อไป! หนูว้อนท์ตอนต่อไปมากถึงมากที่สุดไรท์!! ฮือออออ อลิซไม่เห็นอะไรอีก หนูก็อยากอ่านตอนต่อไปอีก! มันไม่ไหวว มันทนไม่ได้!! ป่านนี้คุณปู่จะเสียใจแค่ไหนเนี่ยยย อุแงงง T^T
    #157
    0
  12. #156 ice281144 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 14:24

    หายไวๆนะคะ
    #156
    0
  13. #155 keaw sl (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 10:43
    หายไวๆนะคะไรท์
    #155
    0
  14. #154 Namthan44 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 05:03

    หายไวไวนะค่ะ รออ่านตอนต่อไปค่ะ

    #154
    0
  15. #153 pudberry11 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 23:37
    เห็นด้วย เบลล่าผู้หญิงมากรัก 5555 ขนาดในโลกจริงนางก็มากรักน่ะ คบกับพระเอกของเรื่องแต่มีคนถ่ายภาพตอนนางอยู่กับผู้กำกับ55555555

    ตอนนี้นางเปลี่ยนไปแล้วเราก็ชอบนางมากขึ้น งื้ออออ ยกเว้นในหนังเรื่องนี้ =*= ดูกี่ครั้งต้องบ่นตลอด ≧∇≦
    #153
    0
  16. #152 oohsarunporn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 22:18
    ขอบคุณที่ฝืนตัวเองมาอัพนะคะ รอได้ค่ะะะ
    #152
    0
  17. #151 Melinna_Lena (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 22:03
    รอได้ค่ะ รักษาเนื้อรักษาตัวดีๆนะคะ
    #151
    0