ผจญภัยป่วนโลกออนไลน์

ตอนที่ 2 : เซอร์เบอรัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ส.ค. 62

     หมู่บ้านนี้ เป็นเผ่าเสือขาวเมื่อปีที่แล้ว หรือ เดือนที่แล้วที่หลังจากที่ฉันไม่ได้ออนไลน์เลย เพราะติดสอบและหาที่เรียน ตอนนี้กิลพยัคขาวก็มาทำพันธมิตร เพราะกิลพยัคขาวก็ต้องมีเสือขาวเอาไว้ประจำกิล ท่าไม่มีจะเรียกว่าพยัคขาวได้ไง และตอนนี้คนในหมู่บ้านแต่งตัวโทนสีขาว และสีอ่อนทั้งหมด เเละฟ้าอ่อนเเละม่วง หมู่บ้านตั้งอยู่ยอดเขาลูกใหญ่ที่เท่ากับเมืองทั้งเมืองของทวีปเริ่มต้น ในหมู่บ้านเป็นทรงยุคโบราณนิดๆ ฉันช่วยพวกเด็กถือผลไม้จากสวน เด็กๆ ในเมืองเป็นลูกNPCของหมู่บ้านนี้ ไม่สามารถต่อสู้ รึ ทำดาเมจแรงได้บ้าง ส่วนNPC ผู้ใหญ่จะทำอาชีพพ่อค้าทุกอย่าง พวกนี้จะทำดาเมจแรงหน่อยนิดๆ เอาไว้ป้องกันตัว และใช้เวทรักษาได้แทบทุกคน ฉันเดินเข้าเมือง ที่NPCรักษาได้คงมีเเค่หมู่บ้านนี้ละมั้ง เเต่เปลี่ยนไปเยอะเลยแหะ

“แบล็ค” พอฉันหันไปก็เจอเข้ากับเด็กวัย17 ที่สนิทในเกมเเต่ไม่ได้มากมาย เธอเข้ามากอด ส่วนในโลกจริงเป็นรุ่นน้องในโรงเรียนที่อยู่ชมรมเดียวกัน บังเอิญเนอะ

“อลิช” ส่วนในโลกจริงเธอชื่อ ริน เธอมีผมสีเหลืองอ่อน ดวงตาสีน้ำเงิน ผิวขาว ในชุดเดรสสีขาวยาวถึงเข่า กอดข้าข้างหลัง

“กลับมาเล่นแล้วหรอ”

"ใช่ เล่นยาวเลยล่ะ"ท่าไม่ติดธุระอะไรนะ ร่างนั้นถอยห่างจากฉัน

"เเบล็คท่านเสือขาวให้มาตามน่ะ"

"...."นั้นไงว่าเเล้ว

"รอบนี้ฉันต้องเอาพี่ไปหาท่านให้ได้"

"...."

"ตั้งเเต่สองเดือนที่เเล้วเกือบทำให้เกมวุ่นวายจนพวกนั้นยิ่งโจมตีหมู่บ้านเราหนักขึ้น เพราะพี่นั้นล่ะ"

"...."ร่างนั้นจับมือของร่างเล็ก

"วันนี้ละพี่เเบล็คไปรับโทษที่ตัวเองทำเอาไว้ด้วย!"

"พี่อลิชนั้นไม่ใช่พี่เเบล็คน่ะ"เด็กอีกคนพูดขึ้น ร่างบางหันไปก็เห็นเธอจับมือกับเด็กในหมู่บ้านอีกคน ที่ไม่ใช่คนที่เธอจะลากตัวไป เส้นเลือดเธอปูดขึ้น

"ให้ตายเถอะ! พี่เเบล็คกลับมาเดี๋ยวนี้น่ะ!!"

"กลับไปให้โง่สิ ความประทบใจเเรกที่กลับมาเล่นเกมเเรกเเล้วต้องโดนตาเฒ่านั้นด่าไม่เอาด้วยหรอก"ร่างเล็กพูดออกมาที่อยู่บนกิ่งไม้ต้นที่สูงที่สุดในหมู่บ้าน เเละกระโดดหายไป



ผู้เล่น แบล็ค ได้โจมตีหมีขาวระดับ9

ผู้เล่น แบล็คได้โจมตี จ่าฝูงระดับ15

ผู้เล่น แบล็คได้เลือนระดับเป็น 12

จากนั้นก็มีกล่องสมบัติตกลงมาจากฟ้า พอเปิดออกก็มีแสงออกมาจากกล่อง

ผู้เล่น แบล็ค ได้รับอาวุธปรึนา

อะไรเนี้ย รูปแบบเป็นคล้ายพลองยาวเท่าตัวฉัน ฉันกดไปยังปุ่มเมนู และกดไปยังแนะนำอาวุธ ฉันเปิดไปหน้า19 ที่เขียนว่า

อาวุธปรึนา

รูปแบบพลังไม่สามารถระบุได้ มีน้ำหนักเบา สามารถเปลี่ยนรูปแบบอาวุธได้ ด้วยการตีบวกอาวุธชิ้นอื่นเข้ากับอาวุธชิ้นนี้

เยียมได้ของเน่าแล้วสิ จากที่อ่านในที่เขารีวิวกัน ไอ้แท่งเหล็กนี้แทบจะไม่เปลี่ยนอะไรเลย มากสุดแท่งเหล็กกลายเป็นดาบ เป็นอาวุธชิ้นแรกที่ผู้เล่นจะเลือกทิ้งทันที ไหนลองดูซิ ฉันหมุนแท่งเหล็กเหนือหัวจับฟาดไปยังหมีขาวที่กระโดดเข้ามาจากฟ้า

พลัวะ

ร่างหมีนั้นกระเด็นไกล เลือดกระจายไปทัวบริเวณและกลายเป็นแสงไป

ผู้เล่น แบล็กสังหารหมีขาว ได้รับค่าประสบการ การฟาดระดับ 10

เบาแหะ แถมแรงด้วย ฉันถอยหลังมาหนึ่งก้าวแล้วหมุนตัวกลับแล้วจับแท่งแหล็กฟาดไปยังแก้มหมีที่วิ่งเข้ามาใส่จนเลือดกระเด็นและแตกเป็นแสง

“เกมนี้ทำสมจริงดีแหะ” เลือดหมีตัวนั้นที่ติดตามตัวก็จางหายไป แถมพลังงานไม่ลดด้วย ท่าเทียบกับอาวุธอื่นเเล้ว สักชอบแล้วสิ จะว่าไปเปลี่ยนรูปแบบอาวุธได้ด้วยสิน่ะ เอิม ท่าเอาหินนรกที่ได้จากปีที่แล้วตีบวกเข้าไปก็

วูบ

คุณได้รับค้อนยาวหินอ่อนลาวา ระดับ 3 พลังโจมตี1500

หมีตัวนึงกระโดดมาจากไหนไม่รู้ จนพื้นแตกละเอียด ร่างเล็กกระโดดหลบทันก็หมุนตัวฟาดค้อนฟาดไปที่ลำตัวหมีตัวนั้น หมีตัวนั้นเกิดไหม้ดำไปทั้งตัวและสลายไป แต่ไม่ทันละวังเธอก็โดนมือหมีฟาดเข้าลำตัวจนลอยไปกระแทกหิน ขีดพลังชีวิตลดไป40 จากนั้นก็คว้าขวดยาขึ้นดืมจนหมดและโยนทิ้ง

“สัก น่ารำคาญเเล้วสิ ทำให้มันจบไว้ๆดีกว่า” จากนั้นเธอก็โดนหมีหลายตัวรอมไว้ เเละสงเสียคำรามมากมายประสานกัน "พอรอบนี้ฉันไม่ชุดเกราะเเล้วเห่าเก่งขึ้นนิ"


“ลุงพวกนี้ทำอะไรได้บ้างค่ะ” ฉันยกกล่องที่มีของที่พึ่งไปล่ามา ที่ร้านชุดและอาวุธ เป็นร้านที่ไม่ได้ดูเเพง หรือ จน มากเกินไป เป็นทั้งร้านอาหาร อาวุต ลูกเเก้ว ยันต์ ชุด ต่างๆ เรียกได้ทำเเม่มเกือบทุกอย่างเลยละค่ะ ร้านเป็นไม้เกือบทั้งหมด อยากเเอบมาเผ่าร้านยังไงไม่รู้ เพราะไอ้เจ้าของร้านรึป่าวว้า

“ลุงบ้านป้าเเกดิ”นั้นเเม่เพื่อนพ่อเเกน่ะเว้ย ใช่ไอ้นี้คือ เสือ ส่วนชื่อในเกมคือลีโอมันมีผมสีขาวสนิท ดวตาสีฟ้าน้ำทะเล ชุดผู้เล่นใหม่สีน้ำเงินตัดขาว แถวสูงกว่าด้วย ผมนี้เท่าไหล่เลยครับ และเพื่อนร่วมชั้นตอนนี้มันยังเรียนคณะและสาขาที่เดียวกัน เบื่อขี้หน้ามันมาก เเละบอกเลยบันดาเพื่อนทั้งหลายมีแต่ผู้ชาย ส่วนผู้หญิงเป็นทอมและเลเบี้ยนเกือบหมด และส่วนพวกรุ่นพี่ที่สนิทด้วยกับเพื่อนส่วนมากอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้ล่ะ ท่าไม่มีกิลพยัคขาวถือว่าพวกฉันคุม ส่วนอาชีพพ่อค้าแม่ค้า เชฟไม่ได้มีแค่NPC เท่านั้น ผู้เล่นที่อยากเล่นอาชีพสายนี้ก็เล่นได้เหมือนกัน อย่างเช่นไอ้เสือ ไอ้เด็กนรก ก็ไม่บอกว่าอยู่นี้ เล่นเป็นทุกอย่าง

“แล้วทำอะไรได้บ้าง ชุดเกราะพอไหวมั้ย”

“ไม่ว่ะ มากสุด หนังหมีขาวทำชุดให้แกได้ แต่มีสกิลป้องกันด้วย”

“เท่าไร”

“2500หน่วย”

“ได้ชุดไร”

“เสื้อคลุม”

“มีสีแดงป่ะ”

“เออ”

“แล้วเท่าไร”

“เพื่อนกัน”

“ง้อววววว ดีมากเพื่อน” ฉันตบไหล่มันเบาๆ สองสามที

“กูกลัวว่ามึงจะไม่มีกินข้าว เวลก็ลดเยอะเลยนิ”

“จ๊ะ” เดี๋ยวตบกลางร้านเลยนิ

“นี้แบล็กสนใจไประทึกความหลังกันมั้ย”

“ละลึก!” พูดทำให้กลัวทำไมเนี้ย

“นั้นล่ะ”

“แล้ว”

“พอดีกูได้รับเควสของหมูบ้านมาว่ะ”

“แล้วเกียวกับอะไร”

“ฆ่าหมา3หัว ที่คอยกินเด็กหลังหมู่บ้าน”

“ได้ ว่างพอดี แล้วตรงไหนว่ะ”

“สุสานซอมบี้”

อีเสือ “.....มึงว่าไงน่ะ....”

“สุสานซอมบี๋ไงเบบี้”

กู

เกลียด

มึง


วันต่อมา

บรรยายกาศรอบเป็นสีม่วง และมีหลุมศพมากมายที่เรียงรายอยู่พื้น

“หือ ไม่เอาอีเสือปล่อยกูววววว” ฉันใช้แขนและขาทั้งสี่เกาะต้นไม้ไว้แน่ ส่วนมันจับคอเสื้อฉันและดึงฉันให้ไปกับมัน

“มาขนาดนี้แล้วจะกลับได้ไงว่ะ อยุดเป็นปลิงได้แล้ว ต้นไม้ไม่มีเลือดให้มึงดูดหรอก”

“อีเสือ กูไม่ถูกกับผี ปล่อยกูวววว” อยู่ดีๆ ก็ได้เป็นปลิงเฉย

“อีห่า ซอมบี้ป่าวจ๊ะ ไม่ใช่ผี มาได้แล้ว” จากนั้นมันก็กระชากฉันทั้งต้นไม้ที่ขาดออกจากกันจากแรงดึง ท่าออกไปจากเกมได้น่ะกูจะบอกแม่ให้เอาก้านมะยมไปตีก้นมึง ไอ้หน้าตัวเมียกล้าใช้กำลังกับผู้หญิง

“มันก็ไม่ต่างกันเว้ย ผีมันไม่มีรูปร่างแต่นี้มันมาทั้งตัวเลย แถมมาแบบเละๆ อีก”

“ใครกันที่บอกว่าจะมาด้วย”

“อีเสือ อีชัว อีเลว” ไม่รู้นิว่าจะมาที่แบบนี้

“ฉันกดตกลงรับแล้วเว้ยยกเลิกไม่ได้ อยากโดนลดเวลรึไง” ใช่ท่ารับภารกิจมาแล้วท่าทำไม่สำเร็จ หรือ ยกเลิกจะโดนลดเวลตามภารกิจที่ได้รับ ยิ่งเป็นของหมู่บ้านและของกิลจะลดลงเป็น2เท่า

“อึก เออปล่อยได้แล้ว เดินเองได้น่า” พอพูดถึงเวลกว่าจะเก็บได้ก็แทบตายจะให้ภารกิจบ้านี้มันลดเวลหมดได้ไง จากนั้นมันก็ปล่อยตัวฉัน ล้มลงไม่เป็นท่า ฉันใช้แขนทั้งสองดันตัวขึ้น ดูมันทำกับผู้หญิง มันถึงโสดมาถึงทุกวันนี้ไง ไอ้ซาดิสม์

“ก็แค่นี้” อยากเอาพลองฟาดมันน่ะ แต่มันเวลเยอะกว่าไง ฟาดไปโดนสกิลสะท้อนกลับมาทำไง ได้แต่คิดในใจ อย่าให้เวลกูเยอะกว่ามึงแล้วกัน

“อ๊า.....ก” เสียงคมชัด เหงื่อฉันตกเป็นเม็ด คงไม่ใช่....ใช่มั้ย ฉันหันไปช้าๆ ทำให้เห็นร่างที่มีผิวสีม่วง ลูกตาหลุดออกมา เนื้อไหลออกมาและเลือดไหรอาบหน้า เสื้อผ้าขาดๆ และเดดฃินเข้ามาไกล้

อย่าแบล็คทนไว้ อย่ากรื๊ดและค่อยๆ ไปหาอีเสือ

แลบ

ลินสีชมพูอุ่นๆเปียกๆ โดนหน้าฉัน น้ำลายที่ส่งกลิ่นเน่าอาบเต็มหน้า

ไม่ทนแล้วเว้ยยย!!

“เลียหาพ่องมึงสิ!!!!” ฉันหมุนตัวกระโดดเตะตัวมันขาดครึ่ง ตัวมันจนตัวลอยไปไกล โชคดีที่ไม่มีไส้ทะลักออกมาด้วยน่ะ

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกก” ช่วยด้วยยยยยย

จากนั้นฉันก็วิ่งไปกระโดดขี่คอมันทั้งน้ำตา สมจริงแม่งซอมบี้อย่างHD แถมน้ำลายมันยังติดอยู่เลย แถมเหม็นอีก หือ

“อะไรของแกเนี้ย อย่ารัดคอกู” มันพึ่งรู้ตัวว่าโดนขี่คอ และเอาขารัดคอมันส่วนแขนกอดหัวมัน

“อีเสือ ซอมบี้! ซอมบี้ ฆ่ามันที มันเลียหน้ากูวแล้ววววววววว อ๊ากกกก” ตอนนี้น้ำมูกไหลอาบหน้ามันแล้ว และน้ำตายก็ไหลเป็นน้ำตก

“อีแบล็ค ไหลแล้วเว้ย ไหลแล้ววววววววว” มันร้องลันที่น้ำมูกน้ำตาไหลอาบหน้ามัน

“อ๊ากกกกกก มันมาแล้ว” ซอมบี้ก็เข้ามาจากด้านหลังอีเสือ เเต่เสือที่รู้ตัวทันมันใช้ดาบยาวฟาดตัวมันขาดและสลายไป ตัวของฉันโดนมันเเกว้งไปด้วยเล่นเอาเกือบตกเลย แต่เพราะกลัวเกินไปเกราะมันแน่นแบบเล็บจิกเข้าเนื้อจนเลือดซึมเลยทีเดียว จำได้ว่าดาบของมันได้มาจากปีที่แล้ว ดาบเจ้าวารี ตัวดาบเป็นสีดำ และมีสีฟ้าเป็นใบดาบ

“เจ็บเว้ยท่าจะขี่คอก็อย่าจิก กูเจ็บ”ไม่น่าเชื่อว่าเลือดมันจะลดด้วย

“ทางนั้น” ฉันเมินและชี้ไปอีกทาง มันก็หมุนตัวถีบซอมบี้จนมันลอยไปชนกันเองจนล้ม

“จะสู้ท่านี้จริงดิ”

“เออ!”

เสียงประกาศจากเกมที่ไอ้เสือมันสู้กับซอมบี้แจ้งเรื่อยๆ บ่นกับเสียงทเลาะกันบางช่วง ทางช่องปาร์ตี้ ตอนนี้เป็นปลิงน่าจะดีที่สุดเเล้วจริงๆ


ตอนนี้ซอมบี๋หายไปหมดแล้ว ฉันเลยลงจากคอมัน เกือบตายหลายครั้งเลย ทั้งแรงเหวี่ยง และพวกผีเน่านั้นชอบมาจับขาฉันตลอดเลย หือ ร้องไห้ได้มั้ย กองแร่ และของมากมายอยู่ตรงหน้า จากการโจมตีผีเน่าทั้งฝูง อีกสองสามวันคงเกิดใหม่ ท่าฆ่าจ่าฝูงได้ จากข้อมูลเก่าละนะ

“มีของดีหรือป่าวอ่ะ” ฉันถามมันไปที่กำลังเก็บและตรวจดูค่าพลังแร่และอาวุธ ยา พมุนไพร ต่างๆ อยู่ที่แน่ๆ มันเก็บไปขายที่ร้านแน่นอน

ที่ถามไปก็ถามไปงั้นล่ะ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกมันทำอะไรได้บ้าง

“เยอะอยู่ อยากได้อะไรก็เอาไปเลย” ดูมันยุ่งๆนะไม่ค่อยรู้เรื่องมากนี้เท่าไรด้วยสิ

“เอิม.....” แล้วพวกนี้ทำอะไรได้บ้างล่ะเนีย ฉันจับกอนแร่สีเหลืองและสีฟ้ามาเปรียบใส่กัน แล้วดูยังไงล่ะเนี้ย

“ยังดูค่าไม่เป็นเหมือนเดิมสิน่ะ”

“อยาดูถูกกูดิ นี้ใคร แบล็คเลยน่ะ” ฉันพูดด้วยความหมั้นใจ “แต่มันดูยังไงอ่ะ” คนตรงหน้าทำหน้าหนักใจทันที เค้าไม่รู้อ่ะ ให้ทำยังไงได้ล่ะ

“สุดท้ายก็กูตลอดสิน่ะ เฮ้อ งั้นมาเก็บแร่ กับ ของที่ได้จากพวกนนี้ใส่ถุงที ช่วยหน่อยเดี๋ยวจะทำของให้”

“เย้” ฉันโยนแร่ในมือทิ้งทันที และไปเอาถุงใส่แร่ และอาวุธข้างๆ มัน แต่จะว่าไปเลือดที่ติดตามตัวมันยังไม่จางหายไปแหะ ฉันย่อตัวลงไปข้างๆมัน จัดการใช้นิ้วปาดคาบเลือดที่แก้มมัน เช็ดข้างปาก และใช้หลังมือเช็ดใต้ตาออก มันสะดุ้งทันที่และขว้าข้อมือฉัน

“จะทำอะไร” หน้าพวกเราอยู่ห่างกันเล็กน้อย

“ช...เช็ดเลือดออกให้ไง” ฉันยิ้มแห้งๆ ให้เขา แต่มันยังจ้องหน้าไม่เลิก

“.....”

“รีบเก็บซะ จะได้ตามหาหมาสามหัวนั้นแล้วจะได้กลับ” มันปล่อยข้อมือฉัน และหันไปเก็บของต่อ

โอ๊ย ใจหายหมดเลย

“อืม...แล้วหมานั้นทำไมมันถึงกินNPCเด็กล่ะ” ฉันหันไปเก็บแร่ใส่ถุงข้างมันต่อ

“ไม่รู้สิ”

“เยียม”

“หมานั้นมันอยู่แถวนี้นิแต่ทำไมไม่เห็นแม้กระทั้งรอยเท้าเลย” มันกุมที่คางตัวเอง

“น่าจะอยู่ลึกไปอีกละมั้ง”

“ไม่น่ะ ตรงนี้ล่ะจุดมันอยู่”

“อาจไปเดินเล่นก็ได้.....มั้ง” มอนสเตอร์มันไปเดินเล่นได้ด้วยหรอฟ่ะ แทไปงงไป

"ตลก"

"มากเลย"

โฮกกกกกกกกก

เสียงมาจากข้างบน พอฉันมองไปข้างบน ก็เข้ากับหมาร่างใหญ่ขนสีดำ ที่มีหัวหงอกออกมา3ตัว น้ำลายไหลยอยออกมา ที่ปากมันยังมีเลือดสดติดอยู่ 

“แม่งเอ๊ย!”

โฮกกกกกกกก!!!

มันกระโจงเข้าใส่ ฉันลุกขึ้นอย่างเร็วและถีบไอ้เสือออกกระเด้นไปไกล และหมุนพลองใช้เวทป้องกัน

เพล้ง

แรงของหมายักย์ตัวนั้นประทะเข้ากับพลองทำให้ร่างเล็กลอยไปไกลจนไปชนกับต้นไม้หักสามต้น พื้นเป็นรอยเล็บของหมาตัวนั้นเป็นทางยาวทำให้เห็นร่างของหมาตัวนั้นชัดๆ และหางที่ยาวมีแต่หนามใหญ่ขึ้นเต็มที่มีค่าสถานะติดพิษได้ตลอดเมื่อโดนฟาด ตาของมันทั้งหมดเป็นสีแดงเลือด ที่คอมันมีโซ่มากมายพันอยู่

“แบล็ค!”

“อึก....!!” ค่าพลังชีวิตลดไปถึงครึ่ง และติดสถานมึนงงไป10วิ 

มันเรื่องบ้าอะไรกันว่ะเนี้ย  

“บ้าเอ๊ย” ฉันไอออกมาเป็นเลือด


เซอร์เบอรัสเลเวล50 ได้ปรากฏตัว

----------------------------------------------------

หมูบ้านเสือขาวนะคะ พื้นที่กิลพยัคขาวสาขาใหญ่อยู่ค่ะ

ข้างล่างเป็นทะเลสาบค่ะพื้นที่กิลไซเรนสาขาใหญ่อยู่คะ ในรูปจะไม่เห็นนะคะ


    ​น้องหมาของเรา เเขกรับเชิญพิเศษจากนรกจ้า น้องเซอร์เบอรัส จ้า กว่าจะหารูปน้องที่เข้ากับเนื้อเรื่อง

ได้ เสียดายที่ไม่มีเลือดไหลออกมาด้วย 


ขอบคุณนักงานทุกคนที่เข้ามาอ่านนะคะ

0 ความคิดเห็น