[ Mamamoo ] Caress you ( Wheein x Solar )

ตอนที่ 5 : Chap 5 ( special day )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    17 ก.พ. 62


            วันนี้ก็ต่างเป็นวันพิเศษของใครหลายๆคน คิมยงซอนและจองฮวีอินก็เช่นกัน ไม่แน่ใจว่าความสัมพันธ์ของพวกเธอไปถึงขั้นไหนแล้ว แต่ก็เป็นความสัมพันธ์นึงที่ยอมมาเดทด้วยกันในวันวาเลนไทน์ นั่นก็แปลว่าพวกเธอวางสถานะของกันและกันไปมากกว่าเพื่อนร่วมงานระดับนึงแล้ว 


" อร่อยไหมคะ " จองฮวีอินถามขณะยื่นบัตรเครดิตสีดำยื่นให้พนักงาน 


" อร่อยมากค่ะ เท่าไหร่คะเดี๋ยวฉันช่วยคุณจ่าย " คิมยงซอนทำท่าจะหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา 



" ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันเป็นเจ้านายฉันต้องเลี้ยงสิ" ฮวีอินพูดจบในขณะที่พนักงานเสริ์ฟของร้านเอาบัตรเครดิตมาคืน 


" แต่มันแพงมากนะคะ " ร้านอาหารหรูแถมอาหารถูกปากเธอมากๆ ดูจากสิ่งรอบข้างแล้วคิมยงซอนคิดว่ามื้อนี้ไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นแน่นอน 


" ฉันมี Black card นะคะ เลี้ยงข้าวจนคุณอ้วนเป็นหมูก็ยังได้เลย " ฮวีอินชูบัตรเครดิตสีดำของธนาคารชื่อดังขึ้นมาให้คิมยงซอนดูจนคนที่เป็นลูกน้องได้แต่เบะปากมองบนไปพักหนึ่ง แต่มันก็จริงอยู่ที่คนรวยแบบฮวีอินสามารถเลี้ยงข้าวได้จนเธออ้วนเป็นหมูแล้วเงินก็ยังเหลือเฟือ 


       จากร้านอาหารสุดหรูไม่นานตอนนี้ฮวีอินก็ได้ขับรถมาส่งยงซอนที่คอนโดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ยงซอนปลดเข็มขัดนิรภัยออกและเตรียมลงจากรถ 


" คุณยงซอนคะ.." ฮวีอินเรียกยงซอนขึ้นมาทันทีหลังจากที่อีกคนทำท่าเหมือนกำลังจะลงรถ 


" คะ?" 


" ฉันมีของจะให้ค่ะ " ฮวีอินปลดเข็มขัดนิรภัยของตนเอง หลังจากนั้นเอื้อมตัวไปยังด้านหลังของรถ ก่อนจะหยิบถุงสีเหลี่ยมถุฃหนึ่งขึ้นมา 


" ฉันให้ค่ะ " ยงซอนทำหน้าตางุนงงหลังจากอีกคนยื่นถุงกระดาษใบใหญ่มาให้ 


" ของขวัญอะไรคะ " 


" วาเลนไทน์ค่ะ ลองเปิดดูหน่อยสิคะ" ฮวีอินยิ้มหวานแล้วหันไปมองสบตากับอีกฝ่าย ทำเอาอีกคนเขินและทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว 


"เอ่อ..ฉันคงรับไว้ไม่ได้หรอกนะคะคุณฮวีอิน มันแพงเกินไปค่ะ " ยงซอนปฏิเสธทันทีที่เปิดถุงกระดาษและหยิบสิ่งที่อยู่ด้านในออกมาดู 


          กระเป๋า Chanel boy สีดำหนังคาเวียร์เป็นของอย่างหนึ่งที่เธอตั้งเป้าไว้ว่าจะต้องทำงานเก็บเงินซื้อให้ได้ แต่อยู่ๆวันนี้เธอก็ได้รับมันมาฟรีๆซะอย่างนั้น จริงอยู่ที่เอชอบมันมาก แต่ความเกรงใจมันมากกว่าร้อยเท่าพันเท่าจนทำให้เธออยากปฏิเสธออกไป 



" ถ้าคุณไม่รับมันก็เสียน้ำใจฉันแย่เลยค่ะ " ฮวีอินแกล้งทำหน้าเศร้า จนในที่สุดคิมยงซอนก็ใจอ่อนรับกระเป๋าใบนั้นไว้อย่างโดยดี 



       วันนี้ฮวีอินก็คงอาสาเดินไปส่งยงซอนเหมือนเดิม แถมยังหิ้วกระเป๋าที่เธอซื้อให้อีกฝ่ายอีกด้วย แต่วันนี้สิ่งที่เพิ่มมาคือคนที่เป็นเจ้านายอาศัยจังหวะที่เดินคว้ามืออีกฝ่ายมาจับไว้หลวมๆ ไม่นานทั้งสองก็เดินมาหยุดตรงหน้าห้องที่คุ้นเคยของคิมยงซอน 



" ขอบคุณนะคะสำหรับวันนี้ แล้วก็อันนี้ด้วย " ยงซอนยกถึงกระดาษใบใหญ่ขึ้นมาแล้วขี้ของที่อยู่ด้านใน



" แล้วของขวัญฉันล่ะคะ ? "  ฮวีอินเอามือไขว้ด้านหลังแล้วทวงหาของขวัญจากยงซอนแบบหน้าซื่อๆ



" หืม..? ของขวัญ... อะไรหรอคะ " ยงซอนถามออกไปเพียงเท่านั้น แต่เธอก็พอรู้อยู่ว่าเจ้าของขวัญที่ฮวีอินกำลังทักท้วงจากเธอก็คือของขวัญวาเลนไทน์นี้แหละ



"ฉันไม่มีเงินไปซื้ออะไรแบบนี้คืนคุณหรอกนะคะ " ยงซอนพูดเแล้วก้มหน้ามองเท้าตัวเองด้วยความรู้สึกผิด 


"ฉันไม่เอาของขวัญ แต่ขอรางวัลก็ได้ค่ะ " ฮวีอินฉีกยิ้มขึ้นมาอย่างพอใจ กลับกันกับยงซอนที่เงยหน้าขึ้นมาแบบงงๆ (?) 


"รางวัลอะไรคะ ? " 



"ขอรางวัลให้ตรงนี้หน่อยค่ะ " ฮวีอินยื่นหน้าเข้าไปใกล้ยงซอนก่อนจะเอียงหน้าไปด้านขวาแล้วจิ้มที่แก้มด้านซ้ายของตัวเองเบาๆ 


            ยงซอนตกใจจนนิ่งไปเธอเขินจนทำอะไรไม่ถูก และไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่มีอาการแบบนั้น ถึงฮวีอินจะเป็นฝ่ายเริ่มขอรางวัลนี้จากเธอก่อนก็ตาม ตอนนี้เจ้าตัวเองก็ได้แต่เขินจนหน้าแดงลามไปถึงหูแล้ว 



          ยงซอนตัดสินใจขยับใบหน้าเข้าไปใกล้กับหน้าของอีกฝ่าย ก่อนจะเอียงหัวให้จมูกโด่งสัมผัสกับแก้มนิ่มๆของอีกฝ่ายได้สะดวก ฮวีอินและยงซอนค่อยๆหลับตาลงพร้อมกัน ใบหน้าทั้งคู่ตอนนี้ห่างกันไม่ถึงคืบพูดได้ว่าหากมีใครคนนึงขยับตัวมันคงต้องสัมผัสกันอย่างแน่ๆ 



          แต่แล้วยงซอนก็หยุดการกระทำทุกอย่างลง แล้วถอนหน้าห่างออกมาจากใบหน้าของฮวีอิน จองฮวีอินเอง ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นพร้อมกับใบหน้ายู่อย่างน้อยใจหน่อยๆ คงเพราะคิดว่าอีกฝ่ายคงจะปฏิเสธการให้รางวัลเธอแน่ๆ 

ทันใดนั้นเอง 



" จุ๊บบ " ยงซอนใช้นิ้วชี้และกลางแตะไปที่ปากของตัวเองก่อนจะจุ๊บลงที่ปลายนิ้วเบาๆแล้วแตะไปที่ปากนุ่มนิ่มของอีกฝ่าย ไม่ทันที่ฮวีอินจะได้พูดอะไรยงซอนก็รีบสอดตัวเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูทันที 



          ไม่นานเจ้าของห้องก็ส่องออกไปดูด้านนอกอีกทีจากช่องตาแมวแต่ก็ยังเห็นคนที่เธอแอบจุ๊บไปเมื่อกี้ยังยืนอึ้งอยู่เหมือนเดิม  ยงซอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะเข้าไปที่แอปพลิเคชั่นหนึ่งแล้วกดพิมพ์ข้อความไปหาคนที่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตู 



' กลับบ้านไปแล้วค่ะคุณฮวีน ' ยงซอนพิมพ์ข้อความเสร็จก่อนจะกดส่งออกไปแล้วรีบกลับมาส่องที่ตาแมวเหมือนเดิม เธอมองอีกคนนึงไปแล้วยิ้มไป ฮวีอินยกโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วอ่านข้อความของเธอ ก่อนจะยิ้มและเดินจากไปในที่สุด 

__________________________

วันนี้ยงซอนขโมยจุ้บฮวีอินแล้วน้า 

1คอมเม้น= 1กำลังใจนะคะ ขอบคุณค่า 


ฝากเรื่อง love & hate ด้วยนะคะ ~






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

19 ความคิดเห็น

  1. #19 Mieko (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 23:29

    ไรท์คือมาต่อเถอะนะคะมันดีย์มากๆจริงๆอ่านไปยิ้มไปหนักมากมีความสุขค่ะไรท์เเงงงงงงมาต่อนะคะอย่าหายไปแบบนี้เค้าอยากอ่านนนนนนน

    #19
    0
  2. #18 Nagisachan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 14:41

    มาต่อเถอะนะ

    #18
    0
  3. #16 Amm (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 03:41

    ไรท์หายยย

    #16
    0