Attention - #ป๋อจ้าน #อี้จ้าน (Mpreg)

ตอนที่ 6 : Attention : 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,436
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 898 ครั้ง
    8 ก.ย. 62








           เปลือกตาสีน้ำตาลอ่อนขยับดวงตากลมโตลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้าช้าๆ วินาทีแรกที่รู้สึกตัวเขารู้สึกราวกับร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ร้าวระบมไปทั่วทั้งร่าง เขาพยายามขยับตัวออกก่อนจะพบว่าร่างกายถูกพันธนาการไว้ด้วยอ้อมกอดแข็งแรงของใครบางคน เซียวจ้านหันไปมองใบหน้าหล่อที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ในห้วงความฝัน ขอบตาร้อนผ่าวพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลเพราะกลัวคนใจร้ายตรงหน้าจะตื่นขึ้นมา


            มือบางพยายามแกะมือหนาออกให้เบามือที่สุดและสุดท้ายเขาก็ทำมันสำเร็จ เขาพยายามพยุงตัวเองลงจากเตียงมือบางเก็บเสื้อผ้าของตัวเองที่หล่นอยู่ข้างเตียงก่อนจะกัดฟันเดินออกไปจากห้อง


            พอเข้าห้องตัวเองได้เซียวจ้านก็รีบเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย ผิวบอบบางเต็มไปด้วยรอยจูบ และรอยฟันตามแรงอารมณ์ของอีกฝ่าย ตากลมโตแดงรื้นไปด้วยน้ำตาพลางคิดว่าต่อไปนี้คงไม่มีหวังอี้ป๋อน้องชายที่น่ารักของเขาอีกต่อไปแล้ว


ฮึกทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ฮือเซียวจ้านถูร่องรอยบนร่างกายอย่างแรงจนรอยแดงช้ำกว่าเดิม ตากลมโตจ้องที่กระจกบานใหญ่ในห้องน้ำสังเกตเห็นรอยเขี้ยวที่ลำคอขาวผ่องเป็นหลักฐานยืนยันว่าเซียวจ้านไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เขาถูกอัลฟ่ากัดแล้วแถมอัลฟ่าคนนั้นยังเป็นน้องชายของเขาอีกด้วย


            หลังจากชำระร่างกายเสร็จร่างบางในชุดกางเกงยีนส์เสื้อคอเต่าสีเทาอ่อนเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบชุดที่คิดว่าต้องใส่ออกมาสามชุดแล้วยัดมันลงกระเป๋าเป้ เขาพยายามทำทุกอย่างให้เร็วที่สุดเพราะกลัวว่าอี้ป๋อจะตื่นขึ้นมาก่อน แท็กซี่จอดรับเซียวจ้านที่หน้าบ้านก่อนจะเคลื่อนตัวออกจากบ้านตระกูลหวังไปช้าๆ


            ขอโทษนะ แต่จะให้เผชิญหน้ากับอี้ป๋อตอนนี้เขาคงทำไม่ได้จริงๆ




 

 

 

 

ฮัลโหลว่าไงอี้ป๋อไห่ควานกดรับสายอดแปลกใจนิดหน่อยที่ปลายสายคือน้องรหัสของเขา นึกคิดในใจว่าคงเป็นเรื่องสำคัญมากๆ เจ้าเด็กหน้านิ่งถึงได้โทรมาหาเขา


(เมียพี่อยู่ไหน) คำถามตรงประเด็นสมกับเป็นอี้ป๋อดี ไห่ควานยิ้มถูกใจกับคำว่า เมียพลางนึกถึงใบหน้าใสของใครบางคนที่รบกวนจิตใจเขาอยู่บ่อยๆในช่วงนี้


ว่าที่คู่หมั้นพอ พูดแบบนี้ที่รักกูเสียหายหมดเพราะอยู่กับอี้ป๋อ ไห่ควานจึงไม่จำเป็นต้องวางมาดสุภาพอะไรดังนั้นคำพูดสนิทสนมจึงถูกนำมาใช้


(หึอ่อน) ไอ้เด็กนี่! ไห่ควานรู้สึกเจ็บใจเพราะรู้ความหมายของคำว่า อ่อนที่อี้ป๋อพูดว่าหมายถึงอะไร


ถ้าพูดคำว่า อ่อนอีกกูจะตัดสายทิ้ง


(จั๋วเฉิงอยู่บ้านใช่ไหม)


เอออยู่บ้านแล้วก็ช่วยเรียกจั๋วเฉิงว่าพี่ด้วยเขาแก่กว่าตั้งหลายปี


(ไม่อ่ะ) เออเอากับมันสิ เขาพูดอะไรอี้ป๋อเคยเชื่อฟังกันซะที่ไหน


น้องรหัสใครวะกวนตีนเก่งจริงๆ ละสรุปที่โทรมาแค่จะถามเรื่องจั๋วเฉิง?”


() ปลายสายเงียบจนไห่ควานเลิกคิ้วอย่าบอกนะว่า


นี่คิดจะตีท้ายครัวกูหรอหะ!!!”


(ไร้สาระผมมีเมียแล้วจะไปยุ่งกับเมียพี่เพื่อ) อีกฝ่ายบอกน้ำเสียงเอื่อยๆราวกับเป็นเรื่องปกติ


            คำว่า เมียที่หลุดจากปากอี้ป๋อทำให้ไห่ควานตกตะลึง เจ้าเด็กเย็นชาที่ตีหน้ายักษ์ใส่สาวๆทุกคนที่พยายามจะเข้าใกล้ตัวเองเนี่ยนะ!!!มีเมียแล้ว!!!


เดี๋ยวนะ ไปแอบมีเมียตอนไหนวะ แล้วใครคือผู้โชคร้ายคน…”


ตรู๊ดๆๆๆๆ


            ปลายสายถูกตัดไปเรียบร้อยไห่ควานอ้าปากค้างอย่างนึกคำด่าไม่ออก เจ้าเด็กนี่พัฒนาข้ามไปไกลกว่าคนเป็นพี่รหัสอย่างเขามากถึงภายนอกเขาจะดูเจ้าชู้ เพลย์บอยไปทั่วก็เถอะ แต่กับคนที่เขาคิดจะจริงจังด้วยก็อยากถนอมไว้นานๆ


            แต่เจ้าเด็กนี่กลับข้ามหน้าข้ามตาคนเป็นพี่รหัสอย่างเขา ซึ่งเรื่องนี้ไห่ควานยอมรับไม่ได้ เห็นทีเขาคงต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ริมฝีปากบางยกยิ้มร้ายเมื่อคิดอะไรบางอย่างออก


            จั๋วเฉิงถึงเวลาที่จะพัฒนาความสัมพันธ์ของคู่เราแล้วล่ะ!

 

 

 



 “ฮัดชิ่ว!”


          เสียงจามของจั๋วเฉิงทำให้คนตัวบางที่นั่งอยู่ตรงหน้ารีบรุดเข้ามาหาด้วยความเป็นห่วงโดยลืมนึกถึงสภาพของตัวเองในตอนนี้ ผมยุ่งชี้ไม่เป็นทรงใบหน้าหวานแดงกล่ำเพราะเพิ่งผ่านการร้องไห้อย่างหนัก เซียวจ้านในเวลานี้ดูบอบบางราวกับจะแตกหักได้ทำเอาคนมองอย่างจั๋วเฉิงใจกระตุกวูบนึกสงสารเพื่อนรักที่ต้องมาเจออะไรเหตุการณ์เลวร้ายแบบนี้


จั๋วเฉิงไม่สบายรึเปล่า เราไปหายาให้ไหมเซียวจ้านทำท่าจะลุกไปเอายา ที่นี่คือคอนโดของจั๋วเฉิงและแน่นอนว่าเซียวจ้านเคยมาบ่อยครั้งจึงรู้ว่าเขาควรไปหยิบยาได้จากที่ไหน


ไม่ต้องๆ ฉันไม่ได้ป่วย แค่จามเฉยๆถึงตัวเองจะย่ำแย่ขนาดไหนแต่ก็ยังมีจิตใจเป็นห่วงคนอื่นเสมอ


เฮ้อ เซียวจ้านที่น่ารักของเขา ทำไมต้องตกเป็นของอี้ป๋อด้วยจั๋วเฉิงรับไม่ได้จริงๆ! เพื่อนเขาควรได้คู่ครองที่อ่อนโยนอบอุ่นและสง่างามสิ! ไม่ใช่เจ้ามนุษย์น้ำแข็งแบบนั้น! แถมยังมาใช้กำลังบังคับเซียวจ้านอีก เรื่องนี้คนเป็นเพื่อนอย่างเขายิ่งรับไม่ได้!


            เจ้าเด็กนั่นต้องได้รับบทเรียนที่กล้ามาทำร้ายเพื่อนรักของเขา!


 “ว่าแต่นายอยู่ที่นี่คนเดียวได้ใช่ไหมเมื่อเช้าเซียวจ้านไปหาเขาถึงบ้านแต่เช้าด้วยสภาพกระเซอะกระเซิงใบหน้าแดงกล่ำดวงตากลมโตแดงช้ำในมือมีกระเป๋าเป้หนึ่งใบ อีกฝ่ายร้องไห้ทันทีเมื่อเห็นหน้าเขาจั๋วเฉิงประเมินสถานการณ์ว่าเพื่อนของเขาต้องเจอเรื่องไม่ดีมาแน่ๆ จึงขับรถพาเซียวจ้านบึ่งมาที่คอนโดของตัวเองเพราะคิดว่าที่นี่น่าจะปลอดภัยที่สุดก่อนจะทำตัวเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจซักไซร้อีกฝ่ายจนได้รู้เรื่องราวทั้งหมด


ได้สิ เราขอบคุณจั๋วเฉิงมากนะที่ช่วยเหลือเราเสียงหวานสั่นเครือน้ำตาที่กลั้นไว้พลันจะไหลออกมาอีกรอบ แต่เจ้าตัวก็พยายามบังคับตัวเองไม่ให้ร้องไห้ จั๋วเฉิงให้เขาพักอยู่ที่คอนโดนี้เพื่อหนีหน้าจากใครบางคนที่เขายังไม่อยากเจอหน้าในตอนนี้


ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก นายเป็นเพื่อนฉันนะเซียวจ้านเรื่องแค่นี้เล็กน้อยมากเซียวจ้านยิ้มให้จั๋วเฉิงอย่างขอบคุณ


ส่วนเรื่องอี้ป๋อ ฉันจะจัดการหมอนั่นเอง กล้าดียังไงมารังแกนายขนาดนี้! ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าหมอนั่นจะกล้า!” พอนึกถึงใบหน้ากวนประสาทของอี้ป๋อจั๋วเฉิงก็รู้สึกคันไม้คันมือไปหมดแล้ว เขาจะต้องเอาเรื่องหมอนั่นให้ถึงที่สุด!


อย่าเลยจั๋วเฉิงฉันไม่อยากให้เรื่องราวมันใหญ่โต


ใหญ่โตเหรอ? แล้วนายคิดว่าเรื่องที่หมอนั่นทำตอนนี้มันไม่ใหญ่โตรึไง! ย่ำยีนายยังไม่พอยังสร้างพันธะบ้าบอนั่นขึ้นมาอีก!”


ฮึก…” เซียวจ้านร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ทำเอาคนปากจัดตรงหน้ากุลีกุจอหยิบกระดาษทิชชู่ม้วนใหม่ขึ้นมาก่อนจะส่งให้อีกฝ่าย ตอนนี้บนพื้นห้องนั่งเล่นเขาเต็มไปด้วยกระดาษทิชชู่ไปหมดแล้ว


โอเคฉันขอโทษที่พูดตรงเกินไป แต่ฉันยืนยันว่าอี้ป๋อจะต้องได้รับบทเรียนของเขาในครั้งนี้!”

 

 

 



            ไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้นจั๋วเฉิงได้รับโทรศัพท์จากทางบ้านโทรมาว่ามีผู้ชายแปลกหน้าหน้าตาหล่อเหลาท่าทางเย็นชาคนหนึ่งพยายามบุกเข้ามาในบ้านของเขา พอแม่บ้านบอกว่าเขาไม่อยู่บ้านก็ไม่เชื่อจนได้พบพ่อแม่ของเขานั่นแหล่ะจึงยอมจากไป


            ไม่บอกก็รู้ว่าผู้ชายคนนั้นคือหวังอี้ป๋อ! หึ กล้ามาหาเขาถึงบ้านแบบนี้หมอนั่นคงรู้แล้วว่าเซียวจ้านอยู่กับเขา ตอนนี้ให้เดาอารมณ์อี้ป๋อคงจะเดือดดาลมาก ดีให้หมอนั่นโมโหจนอกแตกตายไปเลย!


เซียวจ้าน ฉันเปลี่ยนใจจะนอนค้างที่นี่กับนายด้วยเขายังไม่กล้าปล่อยให้เซียวจ้านอยู่คนเดียวเพราะกลัวเพื่อนของเขาจะคิดฟุ้งซ่านและอาจทำร้ายตัวเองเข้า


จั๋วเฉิง เรา…”


ไม่ต้องพูดแล้ว ฟังนายพูดมาทั้งวันแล้วปวดหูชะมัดจั๋วเฉิงก็ยังเป็นจั๋วเฉิงที่ปลอบใครไม่เป็นจึงเลือกใช้คำพูดที่มันตรงข้ามกับใจแต่เซียวจ้านก็รับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายพยายามพูดปลอบเขาด้วยวิธีของเจ้าตัว


หมับ


            ใบหน้าหวานซบลงที่ไหล่เล็กของเพื่อนก่อนจะกอดแน่นๆ มือบางของจั๋วเฉิงลูบที่หลังเขาเบาๆ เซียวจ้านหลับตารับสัมผัสที่อ่อนโยนนั้น

ขอเวลาหน่อยนะจั๋วเฉิงแล้วเราจะกลับไปเป็นเซียวจ้านคนเดิม…”

 

 

 

 


ฮัลโหลม๊า


(อี้ป๋อแกกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไงหะ! เจ้าลูกคนนี้อยากให้ม๊าอกแตกตายหรือยังไง!) เสียงแหลมแสบแก้วหูจากปลายสายทำให้เขาต้องยกโทรศัพท์ออกห่างจากหู ให้เดาม๊าของเขาคงโกรธจนแทบอยากขึ้นเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวมาจัดการเขาถ้าไม่ติดว่าต้องคุยงานกับลูกค้ารายสำคัญ คนบ้านหวังคงโทรไปรายงานม๊าเขาเกี่ยวกับเรื่องที่เซียวจ้านหายตัวไปจากบ้าน


เซียวจ้านทำตัวเองก่อน…” เพราะตอนนี้สถานะระหว่างเขาเปลี่ยนไปแล้ว อี้ป๋อจึงไม่จำเป็นต้องเรียกอีกฝ่ายว่าพี่


(นี่แกไม่สำนึกเลยใช่ไหม! ฉันจะเป็นลมมมม!)


ม๊าก็รู้เรื่องนี้ดีว่ายังไงมันก็ต้องเกิดขึ้น จะมาโวยวายทำไม


(อี้ป๋อ! อย่ามายอกย้อนม๊านะ! ม๊ารู้ว่าไม่ช้าหรือเร็วลูกสองคนก็ต้องฮึ่ย! แต่มันต้องไม่ใช่แบบนี้ แกไปข่มเหงพี่เขาทั้งที่เซียวจ้านไม่เต็มใจ ฉันควรทำยังไงกับแกดีหะอี้ป๋อ!)


ไม่เห็นยาก ม๊าแค่กลับมาเตรียมรับขวัญลูกสะใภ้


(อี้ป๋อ! ม๊าไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าแกแล้ว! แต่ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ ม๊าให้เวลาแกออกไปตามหาเซียวจ้านภายในสองวันถ้าไม่เจอไม่ต้องกลับมาให้ม๊าเห็นหน้า!) ตอนอี้ป๋อส่งข้อความมาบอกเธอว่าตนได้ทำพันธะกับเซียวจ้านไปแล้วเล่นเอาเธอเป็นลมจนทุกคนต้องมาช่วยปฐมพยาบาล ฟื้นมาได้ไม่เท่าไหร่พ่อบ้านก็โทรมารายงานว่าเซียวจ้านหนีออกจากบ้านไปแล้ว เธออยากกลับไปตอนนี้แต่ก็ทำไม่ได้เพราะติดลูกค้ารายสำคัญอยู่จึงจะรีบเคลียร์ทุกอย่างเพื่อรีบกลับไปจัดการเจ้าลูกชายไม่รักดีของเธอ!


ครับเรื่องนี้ไม่ต้องรอให้ม๊าบอกหรอกเขาตั้งใจจะตามเซียวจ้านกลับมาอยู่แล้ว


            หนึ่งวันที่ผ่านมาเขาวุ่นวายออกตามหาเซียวจ้านและเขาก็มั่นใจว่าเซียวจ้านอยู่กับจั๋วเฉิงแน่นอน แต่ปัญหาคือเขาไม่รู้ว่าจั๋วเฉิงพาเซียวจ้านไปไว้ที่ไหน


อย่าให้เจอตัวนะเซียวจ้านจะทำให้ลุกจากเตียงไม่ขึ้นเลย…”


            เสียงข้อความเข้าทำให้เขากดเปิดอ่านริมฝีปากบางยกยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนที่ร่างสูงโปร่งจะเดินตรงไปที่รถปอร์เช่สีดำ

 




 

เซียวจ้านนายอยู่คนเดียวได้แน่นะ


เราอยู่ได้ จั๋วเฉิงกลับบ้านเถอะป่านนี้คุณลุงกับคุณป้าคงเป็นห่วงนายแย่แล้วเซียวจ้านยิ้มเพื่อให้จั๋วเฉิงคลายกังวล


อืม ไว้พรุ่งนี้ฉันจะแวะมาหานะส่วนเรื่องเรียนฉันจะลาอาจารย์ให้


ขอบคุณนะจั๋วเฉิง


พูดขอบคุณอะไรบ่อยๆกันเล่า มีอะไรก็โทรมาหาฉันได้ตลอดนะ


อื้ม


            ร่างโปร่งเดินออกจากห้องไปแล้ว เซียวจ้านเดินไปหยุดที่หน้ากระจกมือบางลูบไปที่รอยกัดที่เริ่มจางลงแล้ว เขาพยายามทำใจยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นแต่พอคิดว่าอีกฝ่ายคืออี้ป๋อน้องชายที่เขารักมาตลอดมันก็ทำใจได้ยาก เซียวจ้านนึกสงสัยว่าที่ผ่านมาแล้วอี้ป๋อคิดอะไรเกี่ยวกับเขาแล้วมีสักครั้งไหมที่อีกฝ่ายมองว่าเขาเป็นพี่และนั่นเป็นเรื่องที่เขาไม่เข้าใจ


            เสียงกดออดจากหน้าห้องทำให้เซียวจ้านสะดุ้งร่างบางเดินตรงไปที่ประตูเพราะคิดว่าคนที่มากดออดคงเป็นจั๋วเฉิงที่อาจลืมของไว้โดยไม่ได้ฉุกคิดเลยแม้แต่น้อย


            เซียวจ้านเปิดประตูออกใบหน้าที่ประดับด้วยรอยยิ้มเจื่อนลงเมื่อเห็นภาพตรงหน้า ผู้ชายร่างสูงหน้าตาหล่อเหลากำลังยืนทำหน้าเดือดดาล


หึ...ไม่เจอกันนานเลยนะเซียวจ้าน


“!!!!”


            เซียทำไมหมอนั่นถึงมายืนอยู่ตรงหน้าเขาได้! ขณะกำลังคิดคนผมทองก็กระชากแขนของเขาพยายามลากให้เดินเข้าห้องไปด้วยกัน เซียวจ้านขัดขืนเต็มที่แต่ก็สู้แรงเซียไม่ได้เลยถูกลากเข้าห้องไป เสียงปิดประตูดังสนั่น


นายมาที่นี่ได้ยังไง ออกไปเดี๋ยวนี้!”


หึ ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่าโบกจะกลมขนาดนี้ คอนโดที่เพื่อนนายซื้อดันเป็นคอนโดของพ่อฉันนับว่าโชคดีจริงๆ


            แต่เซียวจ้านคิดว่ามันเป็นเรื่องโชคร้ายสำหรับเขามากกว่า อุตส่าห์หนีอี้ป๋อมาดันมาถูกเซียตามเจอแบบนี้จะเรียกว่าพระเจ้าชังเขาได้หรือไม่


ฉันขอเตือนว่าให้นายออกไปจากห้องนี้ซะก่อนที่เพื่อนฉันจะกลับมาเซียวจ้านเลือกที่จะขู่คนตรงหน้าเพราะคิดว่ามันคือวิธีป้องกันตัวที่ดีที่สุดตอนนี้ อย่างน้อยจั๋วเฉิงก็คือลูกค้าของพ่อเซียอีกฝ่ายคงไม่กล้ามาทำเรื่องไม่ดีกับเขาหรอก


แล้วไงนายคิดว่าฉันจะกลัวคำพูดจากคนอย่างนายหรอมือหนาจิกหัวเซียวจ้านขึ้นมาจนคนตัวบางร้องออกมาเพราะรู้สึกเจ็บ


โอ๊ย!”

            ทันใดนั้นเซียก็กระชากเสื้อตัวที่เขาใส่อยู่ออกด้วยมืออีกข้างหนึ่ง


แหกตาดูแผลที่มึงกับเพื่อนของมึงทำกูไว้ซะ กูบอกให้ดูไงวะ!!” เป็นเพราะถูกจิกหัวอยู่เซียวจ้านจึงมองไปที่แผ่นอกของเซียที่เต็มไปด้วยรอยแผล รอยสักรูปไม้กางเขนบนแผ่นอกถูกกรีดเป็นรอยน่าเกลียดจนเซียวจ้านหลับตาลงเพราะไม่อยากเห็น


เพี๊ยะ!


            แรงตบหนักๆที่แก้มข้างขวาทำให้เซียวจ้านลืมตาขึ้นมาเขารู้สึกถึงรสเฝื่อนเหม็นคาวในปาก เขาถูกเซียตบจนหน้าชา


ฮือ เจ็บเป็นเพราะร่างกายที่ยังไม่หายดีทำให้เซียวจ้านครางออกมา


เป็นเพราะมึงที่ทำให้กูต้องถูกไอ้ฮ่าวเซวียนทำให้เป็นแบบนี้ กูจะเอาคืนให้สาสมกับที่มันทำกูไว้ มานี่!”


            เซียผลักเขาลงไปนอนกับพื้นเซียวจ้านพยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ถูกอีกฝ่ายต่อยเข้าที่หน้าหลายทีจนรู้สึกปวดร้าวไปทั้งหน้า เซียวจ้านเจ็บไปหมดทั้งร่างกายและจิตใจความหวาดกลัวกัดกินจิตใจเมื่อเห็นเซียกำลังฉีกกระชากเสื้อเขาออกจากร่างกาย สัมผัสที่น่าขยะแขยงชวนให้รู้สึกสะอิดสะเอียนประทับไปทั่วร่างกาย


โดนกัดไปแล้ว ดูท่ามึงคงมีประสบการณ์แล้วสินะงั้นกูขอใส่สดเลยละกันตาคมสะดุดที่รอยกัดบริเวณลำคอของเซียวจ้านตอนพบกันครั้งแรกเซียวจ้านยังไม่ถูกกัด เสียดายเหมือนกันที่เขามาช้าไป แต่ก็นะแบบนี้มันก็ทำให้อีกฝ่ายตายทั้งเป็นได้เหมือนกัน


            ก็ใครใช้ให้โอเมก้ามีคู่ได้แค่คนเดียวล่ะ ร่างกายของโอเมก้าเมื่อถูกจับคู่กับอัลฟ่าแล้วก็จะยอมรับร่างกายได้แค่คู่ของตัวเอง แต่ถ้าไม่ใช่ร่างกายก็จะเกิดปฏิกิริยาต่อต้านและอาจทำให้เกิดอาการช็อคได้ แต่แบบนี้สิยิ่งน่าสนุกการมองเห็นอีกฝ่ายโดนทรมานช้าๆ ช่างเป็นภาพที่ประทับใจของเขาเสียจริงๆ


            เซียวจ้านรู้สึกว่าร่างกายของเขาหนาวสั่นยามที่ริมฝีปากร้อนแนบที่ซอกคอขาวของเขาดูดดึงรอยกัดที่อี้ป๋อทิ้งไว้อย่างท้าทาย ทำเอาเขารู้สึกสะอิดสะเอียนอยากอาเจียนออกมา


อี้ป๋อ…”


            น้ำตาไหลเมื่อนึกถึงใบหน้าของคนที่เขาหนีออกมาถึงอี้ป๋อจะเย็นชาและทำเรื่องไม่ดีกับเขา แต่เขารู้ว่าที่อี้ป๋อทำแบบนั้นไปเพราะเป็นห่วง อีกฝ่ายพยายามพูดเตือนเขาเสมอแต่เป็นเขาที่ดื้อรั้นไม่ยอมฟังเอง


ฮึกอี้ป๋อ


พลั่ก!!!


ไอ้สัตว์นรก!!!!!!”


            เสียงตะโกนดังสนั่นแสดงให้เห็นถึงความเดือดดาลของผู้ที่เข้ามาใหม่ ร่างของเซียที่กำลังย่ำยีเขาถูกเตะจนกระเด็นไปติดผนังห้อง


            เซียวจ้านมองใบหน้าหล่อคุ้นตาก่อนจะยิ้มออกมาในที่สุดอี้ป๋อก็มาช่วยเขาแล้ว

กล้าดียังไงถึงมาแตะคนของกูเป็นครั้งที่สอง!!!”ใบหน้าหล่อแดงกล่ำอย่างโกรธจัดเขาตะคอกใส่คนผมทองที่นอนกุมท้องอยู่ มันเงยหน้ามายิ้มกวนประสาทให้เขาก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้เส้นความโกรธของเขาขาดผึง


เมียมึงนี่จืดชืดชะมัด เอาไม่มันส์เลยว่ะเซียรู้ดีถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่เพราะเขาให้ลูกน้องตามสืบประวัติของเซียวจ้าน ยิ่งมาวันนี้เขายิ่งมั่นใจว่าสิ่งที่เขาคิดคือเรื่องจริงว่าสองคนนี้ไม่ใช่แค่พี่น้องกัน


ไอ้สัด!!!” อี้ป๋อประเคนทั้งหมัดทั้งเท้าใส่เซียที่นอนอยู่กับพื้น ใบหน้าของมันบิดเบี้ยวแต่ก็พยายามยิ้มให้เขาอย่างเยาะเย้ย  


ฮ่ะๆ กูโคตรสะใจเซียหัวเราะอย่างเสียสติเขาถูกอี้ป๋อเตะเข้าที่ท้องและชกที่หน้าจนใบหน้าแทบไม่เหลือเค้าเดิม


เซียวจ้านพยายามเดินไปหาอี้ป๋ออย่างยากลำบากเพราะกลัวว่าอี้ป๋อจะฆ่าเซียซึ่งไม่ดีต่อตัวอี้ป๋อแน่ๆ มือบางกอดเอวอีกฝ่ายแน่นที่สุดเท่าที่เขาจะกอดแน่นได้ใบหน้าหวานซุกลงที่แผ่นหลังกว้าง อี้ป๋อจึงหยุดการกระทำนั้น


            ร่างสูงแกะมือบางออกหันหน้าไปหาคนที่เขาคิดถึง รู้สึกหัวใจสลายเมื่อเห็นสภาพคนตรงหน้าใบหน้าบวมช้ำ เลือดแห้งกรังที่ปาก เสื้อผ้าถูกฉีกขาดเผยให้เห็นรอยแดงช้ำจากไอ้สารเลวนั่นทำเอาอี้ป๋อรู้สึกคลุ้มคลั่งอยากฆ่ามันให้ตาย! พอรู้ว่าเซียวจ้านอยู่ที่ไหนเขาก็รีบบึ่งรถมาทันทีเพียงแต่คิดไม่ถึงว่าเซียวจ้านกำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตราย โชคดีที่เขามาทันไม่งั้นเขาคงโทษตัวเองไปตลอดชีวิตแน่ๆ ที่ดูแลเซียวจ้านไม่ดี



กลับบ้านเรากันเถอะนะแต่พอได้ยินประโยคนั้นของเซียวจ้านอี้ป๋อก็ยอมหยุดทุกอย่างแล้วหันมาสนใจคนตรงหน้า เขาถอดเสื้อแจ็กเก็ตออกคลุมร่างกายเซียวจ้านอย่างอ่อนโยน ก่อนจะหันไปสั่งบอดี้การ์ดที่ยืนคุมเชิงอยู่ในห้อง


จัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อย สั่งสอนให้มันได้รับบทเรียนที่กล้ามาแตะต้องคนสำคัญของตระกูลหวัง!”


ครับนายน้อย!”


            จบคำชายร่างสูงใหญ่ก็กรูกันเข้ามาหาเซียที่นอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้น เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นเมื่อมือทั้งสองข้างของเขาถูกบิดจนเสียรูป แต่อี้ป๋อก็ไม่ได้สนใจเขาช้อนร่างเซียวจ้านขึ้นอุ้มแนบอกด้วยท่าทางอ่อนโยน เซียนจ้านหลับตาลงจมูกสูดกลิ่นมิ้นต์อ่อนๆที่เขาชื่นชอบ ใบหน้าหวานซุกที่อกกว้างอย่างเหนื่อยอ่อนเปลือกตาบางปิดลงอย่างช้าๆ






#ความสนใจของหวังอี้ป๋อ

@private_carT



Talk.นอกเรื่องแปป 555 ขอแสดงความยินดีกับผู้ที่กดงานแฟนมีตได้นะคะส่วนใครที่กดไม่ได้หรือไม่ได้ไปมากอดกันตรงนี้ค่ะ ฮือ / ขอโทษที่หายไปไม่ได้อัพนานนะคะติดภารกิจเกี่ยวกับงานอะไรหลายๆอย่าง ต่อไปจะมาอัพบ่อยๆนะคะ >_< ขอบคุณทุกการติดตาม การให้กำลังใจและทุกคอมเม้นที่มีให้ฟิคเรื่องนี้นะคะ ขอบคุณมากๆเจอกันตอนหน้าค่ะ



 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 898 ครั้ง

856 ความคิดเห็น

  1. #831 U_ismine (@beambh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 10:17
    แงง ดีมากที่ป๋อมาทันนน
    #831
    0
  2. #828 luntimarr (@princesxbell) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 05:28
    ฮือพี่นุจ้านดีแล้วที่อี้ป๋อมาทัน ไม่งั้นนะชั้นจะฉาบแก!!!

    ปล.เราไปมีตมาดูเผื่อทุกคนแล้วนะคะอิอิ ทั่นดือมากค่ะ พี่นุจ้านกะแสนตะรั้ก ส่วนน้องจี้สวยจริงค่ะยอมเลย
    #828
    0
  3. #766 little.praew (@little_praew) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 03:00
    ดีนะที่มาทัน โล่งอก
    #766
    0
  4. #757 kbrrcngkeux (@kbrrcngkeux) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:53

    สะใจโว้ยสสสส

    #757
    0
  5. #738 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 15:33

    ลุยเลยป๋อ ลุยยย

    #738
    0
  6. #669 Auy_yibo (@Auy_yibo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 22:02
    ป๋อฆ่ามันเลยลูกกล้าดียังไงมาทำพี่จ้าน
    #669
    0
  7. #639 MP.each (@mornpair2544) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 03:08
    ใจแม่นี่แทบสลาย จ้านเบบี้ของฉันน่าสงสารมาก ฮือน้องจ้าน
    #639
    0
  8. #632 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:34
    เซียวจ้าน!! บอกกี่ครั้งแล้วให้ระวังตัว!!
    #632
    0
  9. #603 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 15:13
    ถ้าเราเป็นจ้านเกอคงประสาทกิน ช็อคแน่อะ
    #603
    0
  10. #525 Kei44 (@Kei44) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:59
    โหหหห หลบหน่อยพระเอกมามากๆ 555555
    #525
    0
  11. #490 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:19
    นายน้อยมาช่วยทันด้วย จ้านเกอ น่าสงสาร
    #490
    0
  12. #471 LiNgLoM.. (@linglom_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 20:35
    (ขวัญเสียมากแน่ๆ ยิ่งเพิ่งโดนรังแกมา อยากให้ป๋อฆ่าเซียให้ตายเลย หมั่นไส้
    #471
    0
  13. #439 pimmm_ss (@phimwari) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 09:56
    ม๊าคงได้เป็นลมอีกรอบถ้ารู้เรื่องนี้ ฮรึก สงสารจ้านจ้านมาก ขอบคุณป๋อนะที่มาทัน TT
    #439
    0
  14. #431 MikuZama (@MikuZama) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 22:19
    แงงง รอนะคะ
    #431
    0
  15. #430 Si14-28.1 (@lymphocyte-3469) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 21:45
    เกือบไม่ทันแล้วป๋อออออ กลับไปดูแลเก้อดี ๆ เลยนะ เยียวยาให้สุดดดด //งานแฟนมีตเพื่อนถึงขั้นเปิดสี่ห้าเครื่องพร้อมเพื่อนเพื่อกดแต่ยังนกค่ะ มีเรากดเครื่องเดียวที่ไม่นก หมายความว่าดวงล้วน ๆ T^T ดีใจแต่ก็เสียใจไปด้วยที่ไม่มีจี้หลี่ในงานนี้ค่ะ(ดราม่าในทวีตบันเทิงมากค่ะ) จะไปหวีดพี่จ้านเผื่อแทนคนที่ไม่ได้ไปนะคะ
    #430
    0
  16. #426 Milhoun (@Milhoun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:03

    เพิ่งได้อ่านก็ติดเลยยยย
    #426
    0
  17. #425 ป๋อจ้าน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:33

    มาต่อเร็วๆนะก้าบบบบบบบ

    #425
    0
  18. #424 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 22:09

    สงสารเซียวจ้าน
    #424
    0
  19. #423 Shomei (@suny-sun) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:29
    สงสารจ้านนน
    #423
    0
  20. #422 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 11:07
    ฮื่ออออออ.... ดีนะที่ป๋อมาทัน
    #422
    0
  21. #418 BeMine_ (@nnnut_kj) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 23:20
    เกือบแล้วทั่นนน!!!!
    #418
    0
  22. #417 minminii (@minminii) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 19:27
    คือเซียนี่ต้องเลวได้ขนาดไหนอ่ะ ตัวเองเป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ ยังตามมาเอาเรื่องอีก อยู่ไปก็หนักแผ่นดินจริงๆ
    #417
    0
  23. #416 S.Map (@mapiiky) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 18:52
    สงสารพี่จ้านนนนน ทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้ ป๋อต้องดูแลพี่จ้านดีๆเลยนะ
    #416
    0
  24. #411 อาซาคุระ ฮาโอ (@asakura_hao) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 15:34
    เกือบไปแล้วนะ สนุกค่ะ รอๆๆ
    #411
    0
  25. #410 normal curve (@0857402012) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 12:38
    จ้านนนนนน
    #410
    0