Attention - #ป๋อจ้าน #อี้จ้าน (Mpreg)

ตอนที่ 4 : Attention : 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 972 ครั้ง
    30 ส.ค. 62







          ร่างบางในชุดไปรเวทกางเกงยีนส์สีเข้มกับเสื้อไหมพรมสีแดงช่วยขับผิวของเซียวจ้านให้สว่างขึ้น เขายืนรอจั๋วเฉิงอยู่หน้าห้างสรรพสินค้า H Center ห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ  ไม่นานนักร่างโปร่งคุ้นตาก็วิ่งตรงมาหาเขา จั๋วเฉิงในชุดเสื้อคอเต่าสีขาวกับกางเกงยีนส์เรียบง่ายแต่ทว่าดูดีจนเซียวจ้านเผลอชมในใจ วันนี้เพื่อนของเขาหล่อมากจริงๆ!


โทษทีนายรอนานไหม แฮ่กๆ เพราะวิ่งมาใบหน้าใสของจั๋วเฉิงจึงมีเหงื่อผุดพรายจนเซียวจ้านต้องใช้มือช่วยซับให้ และแน่นอนว่าภาพนั้นทำให้กลุ่มเด็กผู้หญิงที่แอบมองพวกเขารู้สึกหน้าแดง ผู้ชายหน้าตาดีสองคนมายืนเช็ดหน้าให้กันกลางห้างไม่ตกเป็นเป้าสายตาก็แปลกประหลาดเกินไปแล้ว


หน้านายมีเหงื่อออกเต็มเลย เราไปหาที่นั่งกันก่อนดีไหม


อืม แต่ขอเป็นในร้านอาหารนะ ฉันหิวแล้วจั๋วเฉิงพูดพลางยกมือจับที่ท้อง เขาหิวจนตาลายเป็นเพราะตื่นสายเลยรีบขับรถมาทั้งที่ไม่มีอะไรรองท้องก่อนออกจากบ้าน


ได้สิ


            ทั้งคู่เลือกร้านอาหารญี่ปุ่นที่เซียวจ้านชอบเป็นมื้อกลางวัน พออาหารมาเสิร์ฟต่างคนต่างลงมือจัดการอาหารจนพร่องไปเกือบหมดเซียวจ้านจึงเปิดบทสนทนา


จั๋วเฉิงวันนี้นายนึกยังไงถึงใส่เสื้อคอเต่า ทั้งที่นายไม่ชอบใส่  จั๋วเฉิงเป็นคนขี้ร้อนดังนั้นเสื้อผ้าของเขาจึงเน้นใส่แบบสบายๆ แต่วันนี้เพื่อนรักเขากลับใส่เสื้อคอเต่ามาทำให้เซียวจ้านแปลกใจ


ก็ฉันอยากเปลี่ยนสไตล์บ้างไง นายจะถามทำไม!” อีกฝ่ายเสียงดังใส่อย่างหงุดหงิด


ฉันแค่ถามเอง ทำซีเรียสไปได้


ขอโทษ พอดีช่วงนี้มีเรื่องให้หงุดหงิดนิดหน่อยน่ะ…” ใบหน้าของจั๋วเฉิงขึงเครียดจนเซียวจ้านสัมผัสได้ ตั้งแต่แยกกันวันงานเปิดบ้านมหาลัยจั๋วเฉิงก็ดูเงียบๆไปจนเซียวจ้านรู้สึกเป็นห่วง จึงชวนอีกฝ่ายมาเดินเที่ยวเพื่อให้เพื่อนของเขารู้สึกผ่อนคลาย


จั๋วเฉิง นายคงไม่ลืมใช่ไหมว่านายมีฉันเป็นเพื่อนตากลมโตมองคนตรงหน้าอย่างจริงจัง


“…คือฉันจั๋วเฉิงมองหน้าเซียวจ้านอย่างลังเลขณะกำลังตัดสินใจแรงสั่นจากโทรศัพท์ก็ดึงความสนใจจากเขา


ครืดดดดดดดดดดดดดด


          จั๋วเฉิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเมื่อเห็นว่าปลายสายเป็นใครเขากดตัดสายทิ้งทันที


ครืดดดดดดดดดดดดดด


            มือเรียวกดตัดสายอีกครั้งอีกครั้งและอีกครั้ง จนเซียวจ้านคิดว่าคนที่โทรหาเพื่อนของเขาต้องมีธุระด่วนมากแน่ๆถึงได้กระหน่ำโทรมาขนาดนี้


ไอ้โรคจิต…” ริมฝีปากบางพึมพำออกมา มือขาวกดปิดเครื่องอย่างรู้สึกรำคาญ


นายไม่รับสายหรอ บางทีเขาอาจมีธุระด่วน


ไม่หรอกมันเป็นเบอร์พวกโรคจิตที่ชอบโทรมาก่อกวนฉัน ประสาท!”


            จั๋วเฉิงกำส้อมในมือแน่นแล้วลงมือสับกุ้งเท็มปุระจนเละ เซียวจ้านมองภาพตรงหน้าอย่างนึกสยอง โอเคเขาจะไม่ถามอะไรจั๋วเฉิงอีก

วันนี้เราจะไปดูหนังหรือจะเข้าร้านหนังสือดีหลังจบมื้อเที่ยงเซียวจ้านเอ่ยชวนจั๋วเฉิง วันนี้เขาว่างทั้งวันและยังไม่อยากกลับบ้านเพราะป๊ากับม๊าบินไปดูงานที่ต่างประเทศส่วนอี้ป๋อตั้งแต่เช้ามาเขายังไม่เห็นอีกฝ่ายออกมาจากห้องคาดว่าอี้ป๋อน่าจะยังไม่ตื่นเขาเลยออกจากบ้านมาเงียบๆ  โดยไม่ลืมที่จะฝากแม่บ้านบอกกับอี้ป๋อว่าเขามีนัดกับเพื่อน


ไปร้านหนังสือไหม ฉันมีหนังสือที่อยากได้อยู่พอดีรอยยิ้มประหลาดบนใบหน้าจั๋วเฉิงทำให้เซียวจ้านรู้สึกแปลกๆ


อื้อเอาสิ




 

 

            เซียวจ้านกับจั๋วเฉิงเดินเลือกหนังสืออยู่ในร้านหนังสือ เขาหยิบหนังสือทำอาหารขึ้นมามือบางเปิดดูภาพเมนูอาหารด้านในซึ่งเป็นอาหารไทยทั้งหมดหนึ่งในนั้นคือต้มยำกุ้งเมนูโปรดของเขาที่ต้องสั่งทุกครั้งเวลาไปเมืองไทย เฮ้อ นึกแล้วก็อยากไปเที่ยวอีกจัง


จั๋วเฉิงนายสนใจเล่มนั้นเหรอจั๋วเฉิงถือหนังสือเล่มสีแดงสองเล่มเดินเข้ามาหาเขา เซียวจ้านตาโตมองตามอย่างสนใจ


หนังสืออะไร ปกสวยดีจังเซียวจ้านมองชื่อหนังสือที่อยู่ในมือร่างโปร่งก่อนจะชะงัก เดี๋ยวนะไอ้หนังสือวิธีเอาตัวรอดจากอัลฟ่า นี่มันคืออะไรกัน?


ฉันหยิบมาเผื่อนายหนึ่งเล่มจั๋วเฉิงยื่นให้เซียวจ้านเขารับมันมาอย่างงงๆ


จั๋วเฉิงนายเอามาให้ฉันทำไม


ศึกษาแล้วเอาไว้ป้องกันตัว อย่าลืมนะว่านายยังไม่ถูกกัด ยิ่งบื้อๆอยู่ ถ้าถูกลากไปจะทำยังไงใบหน้าจริงจังของจั๋วเฉิงทำให้เซียวจ้านหัวเราะออกมาเบาๆ


ไม่ต้องห่วงฉันดูแลตัวเองได้ ไม่มีทางถูกพวกอัลฟ่าพวกนั้นลากไปง่ายๆหรอกน่าเพราะรู้ว่าตัวเองเป็นโอเมก้าเซียวจ้านจึงคอยระวังตัวอยู่ตลอด เขาไม่มีทางยอมให้ตัวเองตกอยู่ในสภาวะเสี่ยงเป็นอันขาด


ฉันไม่ได้หมายถึงอัลฟ่าคนอื่น แต่ฉันหมายถึง


หมับ!


          ร่างโปร่งของจั๋วเฉิงถูกดึงเข้าไปในอ้อมกอดของใครบางคน จั๋วเฉิงในท่าทางถูกกอดจากด้านหลังเอี้ยวตัวหันไปมองหน้าเจ้าคนเสียมารยาทตรงหน้า ดวงตาเฉี่ยวเบิกโพรงอย่างตกใจ


            ให้ตายสิ ทำไมหมอนี่ถึงโผล่มาที่นี่ได้!


ทำไมไม่ยอมรับสายกันเลยล่ะครับที่รักร่างสูงฉีกรอยยิ้มหวานแต่จั๋วเฉิงมองว่ามันคือยาพิษ!


นาย! ปล่อยนะไม่งั้นฉันต่อยร่วงแน่ๆ!” ท่าทางเกรี้ยวกราดของร่างโปร่งทำเอาไห่ควานหัวเราะชอบใจ


พี่ไห่ควานช่วยปล่อยจั๋วเฉิงก่อนดีไหมครับตอนนี้พวกเขากำลังตกเป็นเป้าสายตาของคนในร้านหนังสือแต่ไห่ควานไม่สนใจเพราะสิ่งที่ดึงความสนใจจากเขาอยู่ตอนนี้คือจั๋วเฉิง มือขาวพยายามแกะมือหนาของอีกฝ่ายออก


ปล่อยนะโว๊ย!” คนร่างโปร่งดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อให้หลุดจากอ้อมกอดของเขา


พี่คงปล่อยจั๋วเฉิงไปไม่ได้ วันนี้เขาทำผิดต่อพี่เพราะฉะนั้นเขาต้องรับผิดชอบ


ทำผิดกับผีน่ะสิ! ฉันไปทำอะไรให้แกห๊ะ! ถึงตามรังควานกันขนาดนี้!” ตาเฉี่ยวถลึงตามองอีกฝ่ายราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ


ภรรยาหนีออกจากบ้านสามี ยังคิดว่าตัวเองไม่มีความผิดอีกไหมครับที่รักอีกฝ่ายกุเรื่องขึ้นมาหน้าด้านๆ จนจั๋วเฉิงควันออกหู


            ภรรยา จั๋วเฉิงกลายเป็นภรรยาพี่ไห่ควานตั้งแต่เมื่อไหร่? นี่มันเรื่องอะไรกันเซียวจ้านงงไปหมดแล้ว


พูดบ้าอะไร!!!ฉันไม่ใช่ภรรยานายนะโว๊ย!”


ที่รักพูดแบบนี้ คนเป็นสามีอย่างพี่เสียใจนะครับใบหน้าหล่อสลดลง ยอมปล่อยจั๋วเฉิงจากอ้อมแขน คนร่างโปร่งสะบัดแขนอีกฝ่ายอย่างนึกรังเกียจก่อนจะมายืนข้างๆเซียวจ้าน


เซียวจ้านเราไปกันเถอะอย่ามัวเสียเวลาเลย หมอนี่มันเพี้ยนไปแล้วจั๋วเฉิงคว้าข้อมือของเพื่อนรักเตรียมออกเดินแต่ทว่ามือหนาคู่หนึ่งกลับกระชากเขาให้กลับไปหาตัว ก่อนร่างของเขาจะลอยละลิ่วไปพาดอยู่บนไหล่กว้างของคนตัวสูงกว่า จั๋วเฉิงโวยวายเสียงดัง


ปล่อยนะโว๊ย ทำบ้าอะไรเนี่ย!”


ขอโทษนะเซียวจ้านพี่คงต้องขอตัวเพื่อนของเราไปปรับความเข้าใจ เมื่อคืนเขางอนพี่เรื่องที่พี่ไม่ยอมรับโทรศัพท์


เซียวจ้านอย่าไปฟังหมอนี่มันโกหก!”


เอ่อคือ…” เซียวจ้านมองหน้าเพื่อนรักสลับกับไห่ควานอย่างชั่งใจ


ถ้างั้นฝากเพื่อนผมด้วยนะครับพี่ไห่ควาน เรื่องของคนสองคน เซียวจ้านคิดว่าตัวเขาเองไม่ควรเข้าไปยุ่ง แล้วอีกอย่างพี่ไห่ควานก็ดูท่าทางไม่ใช่คนเลวร้ายเขาเลยวางใจให้อีกฝ่ายพาจั๋วเฉิงไป


รับรองว่าพี่จะดูแลเพื่อนเราอย่างดีเลยใบหน้าหล่อคมส่งยิ้มให้เขาก่อนจะแบกร่างโปร่งของจั๋วเฉิงออกไป และแน่นอนว่าเขาได้ยินเสียงจั๋วเฉิงโวยวายไปตลอดทาง


เซียวจ้าน ไอ้เพื่อนทรยศ!!!”


            ก็แค่เอาคืนที่ชอบแกล้งเขานิดๆหน่อยๆเอง จั๋วเฉิงอ่า

 





            หลังแยกกับจั๋วเฉิงคนตัวบางเดินดูร้านขายหูฟังต่อเพราะนึกขึ้นได้ว่าอี้ป๋อบ่นว่าหูฟังของตัวเองพัง เมื่อได้หูฟังที่ต้องการเขาเดินไปที่จอดรถของห้างสรรพสินค้าเพื่อขับรถกลับบ้าน ป่านนี้อี้ป๋อคงตื่นแล้ว อืมจะโวยวายเรื่องที่เขาออกมาข้างนอกรึเปล่านะ เมื่อนึกถึงใบหน้าบึ้งตึงของคนเป็นน้อง เซียวจ้านก็เผลอยิ้มออกมา


อย่าดิ้นน่าคนสวย ยังไงก็หนีพวกเราไม่พ้นหรอก


ช่วยด้วยครับ ใครก็ได้ช่วยผม อุ๊บ…” เสียงหวานคุ้นหูทำให้เซียวจ้านหันไปมอง พบร่างบอบบางถูกชายฉกรรจ์รูปร่างสูงโปร่งสามคนล้อมไว้ หนึ่งในนั้นโป๊ะผ้าสีขาวที่จมูกของผู้เคราะห์ร้าย สักพักร่างบางตรงหน้าหยุดดิ้นรนและสลบไป เซียวจ้านมองภาพตรงหน้าอย่างตกใจ ผู้ชายที่โดนโป๊ะยาสลบคนนั้นคือจี้หยาง!


หยุดนะ พวกนายกำลังจะพาเพื่อนฉันไปไหน!” ด้วยความเป็นห่วงจี้หยางทำให้เซียวจ้านลืมตัว เดินไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายอย่างลืมกลัว ชายที่โป๊ะยาสลบจี้หยางวางคนหน้าหวานลงกับพื้นสายตาจับจ้องมาที่เขา


วันนี้สวรรค์ช่างมีตาจริงๆ ที่ส่งนางฟ้ามาให้ลูกพี่พวกเราถึงสองคน ฮ่าๆพวกมันมองเซียวจ้านด้วยสายตาแทะโลม


หุบปากแล้วส่งเพื่อนฉันมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นได้เห็นดีกันแน่!” นิ้วบางชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่อง พวกมันหัวเราะและเริ่มล้อมวงเซียวจ้านไว้ ใบหน้าหวานฉายแววกังวลเพราะพวกมันมีกันสามคนในขณะที่เขาตัวคนเดียวเขาเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัดแถมยังโชคร้ายที่ไม่มีใครเดินผ่านมาทางนี้


ตัวเท่าลูกหมาแบบนี้ยังคิดจะมาขู่ ช่างไม่เจียมเสียจริงๆชายคนหนึ่งพูดขึ้นหลังจากนั้นพวกมันก็กรูกันเข้ามาหาเขา เซียวจ้านง้างหมัดเตรียมชกหน้าอีกฝ่ายแต่ก็พลาดท่าโดนสวนหมัดกลับมาที่ท้อง เซียวจ้านงอตัวเพราะรู้สึกจุก


ริอ่านจะมาต่อยหน้ากู แค่นี้มันยังน้อยไป!”


แรงตบที่ใบหน้าแรงๆสามทีจนเลือดสีแดงไหลออกมาจากริมฝีปากบาง เซียวจ้านเจ็บจนชาไปหมด ในหัวของเขานึกถึงใบหน้าของป๊า ม๊า และอี้ป๋อนี่เขากำลังจะตายใช่ไหม


พอก่อนโว๊ย! เดี๋ยวมันก็ตายกันพอดี หน้าสวยๆแบบนี้เอามันไปที่สนามจะมีประโยชน์มากกว่า


เออ ป่านนี้ลูกพี่รอแล้วรีบเอาพวกมันสองคนขึ้นรถเร็วพวกมันลากตัวเซียวจ้านกับจี้หยางที่ไม่ได้สติขึ้นรถตู้สีขาวที่จอดรออยู่ มันโป๊ะผ้าสีขาวที่จมูกเซียวจ้าน ภาพตรงหน้าพร่ามัวก่อนที่สติจะดับวูบไป

 



 

เปลือกตาสีน้ำตาลอ่อนขยับ ตากลมโตลืมขึ้นมองภาพตรงหน้าห้องสี่เหลี่ยมมีหลอดไฟโง่ๆอยู่หนึ่งหลอด เขาขยับตัวถึงได้รู้ว่าตัวเองถูกมัดไชว้หลังอยู่ นี่เขากำลังอยู่ที่ไหน จริงสิเขาถูกเจ้าพวกนั้นจับตัวมา พวกมันพาเขามาที่ไหนกัน


ทำงานเสร็จแล้วจะไสหัวไปไหนก็ไป แล้วอย่าลืมเก็บกวาดทุกอย่างด้วย


ครับลูกพี่ผู้ชายที่เซียวจ้านจำได้ว่าคือคนที่จับเขามาเดินออกไปจากห้อง      


ฟื้นเร็วกว่าที่คิดเฮะ…” ชายผมสีทองเครื่องหน้าบ่งบอกว่าไม่ใช่คนเอเชียเดินตรงมาหาเขา เซียวจ้านมองหน้าอีกฝ่ายอย่างมั่นใจว่าไม่รู้จักคนตรงหน้าแน่ๆ


โทษทีลูกน้องฉันมือหนักไปหน่อย หน้าสวยๆของนายเลยมีรอยหมดดวงตาสีมรกตจ้องมองเขาจนเซียวจ้านต้องหลบสายตาเพราะรู้สึกอึดอัด


นายเอาเพื่อนฉันไปไว้ที่ไหน!” เซียวจ้านมั่นใจว่าเขาถูกแยกกับจี้หยาง ป่านนี้ไม่รู้นางฟ้าของเขาจะเป็นยังไงบ้าง


ไม่ต้องห่วงจี้หยางหรอก เดี๋ยวนายจะได้เจอเขาแน่ๆมือหนาบีบที่กรามของเซียวจ้าน เขาซิ้ดปากเพราะรู้สึกเจ็บจากแผลที่โดนตบ


นายชื่ออะไร


อย่าเอามือสกปรกมาแตะฉัน โอ๊ย!” นิ้วหนากดที่ปากแผลบนริมฝีปากของเซียวจ้านอย่างจงใจ เขาเจ็บจนน้ำตาคลอ


จะตอบดีๆหรือจะให้ฉันใช้มีดกรีดปากของนายแทนแสงแวววับจากวัตถุมีคมกระทบกับนัยน์ตากลมโต หมอนี่ชักมีดออกมาตอนไหน ทำไมเร็วขนาดนี้! เซียวจ้านสบตาสีมรกตอย่างรู้สึกหวาดหวั่นเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายเอาจริง


เฮ้ เซียพวกมันมากันแล้วผู้ชายผมสีแดงเข้ามาขัดจังหวะได้พอดี เซียวจ้านถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นผู้ชายผมทองที่ชื่อเซียเดินไปหาคนที่เขาเดาว่าคือเพื่อนด้วยท่าทางหงุดหงิด


เตรียมทุกอย่างให้พร้อม ฉันจะไปสนามเดี๋ยวนี้!...ส่วนนายไปกับฉันจบคำเชือกที่มือของเซียวจ้านก็ถูกตัด มือหนาลากเขาออกไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่พวกนั้นเรียกว่า สนาม

 

 



โอ๊ย เบาหน่อยฉันเจ็บนะ!” เซียวจ้านเหวใส่ผู้ชายผมทองที่ผลักเขามายืนข้างหน้า หมอนี่ลากเขามาอย่างเสียมารยาทแถมยังกำข้อมือของเขาเสียแน่นจนเกิดรอยช้ำ เซียวจ้านมองไปรอบๆพบกลุ่มเด็กวัยรุ่นมากมายที่มารวมตัวกัน บรรยากาศมืดมิดในยามค่ำคืนกับแสงสปอร์ตไลท์ที่สาดส่องไปทั่วสนาม ทำให้เดาไม่ยากว่าเขากำลังอยู่ในสถานที่ที่เรียกว่า สนามแข่งรถแถมดูท่าจะเป็นสนามแข่งผิดกฎหมายซะด้วย เขาจะหนีไปจากที่แบบนี้ได้ยังไงในเมื่อโดนล้อมด้วยลูกน้องของเซียแบบนี้!


ในระหว่างที่เขากำลังมองหาหนทางหนี ผู้หญิงแต่งตัวเซ็กซี่ที่คอมีสร้อยที่คล้ายกับปลอกคอเดินตรงมาหาเซีย มือบางสวมกอดเอวของคนผมทองอย่างสนิทสนม ถ้าให้เซียวจ้านเดาผู้หญิงคนนั้นคงเป็นโอเมก้าของหมอนั่นแน่ๆ


ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ซูซี่คิดถึงนะคะทรวงอกทรงภูเขาไฟเสียดสีกับแขนของเซีย


ฉันก็คิดถึงเธอ ซูซี่มือหนาเชยคางผู้หญิงตรงหน้าก่อนจะแลกจูบกันนัวเนียแบบไม่อายฟ้าดิน เซียวจ้านรีบหันหน้าไปทางอื่นใจจริงอยากเดินหนีไปด้วยซ้ำถ้าไม่ติดว่าเขาถูกกลุ่มชายฉกรรจ์ล้อมไว้


เซียวจ้าน!”


จี้หยาง


เขาถูกมือบางดึงรั้งเข้าไปกอด อีกฝ่ายผละกอดออกเขามองสำรวจคนตรงหน้าก่อนจะโล่งอกเพราะเห็นว่าไม่มีบาดแผลอะไร


นายโอเคใช่ไหม พวกนั้นทำอะไรหรือเปล่า


ไม่ ฮึกเราขอโทษนะเพราะเราเซียวจ้านจึงต้องเจอแบบนี้ใบหน้าสวยแดงก่ำเริ่มสะอึกสะอื้นจนเซียวจ้านรู้สึกสงสารจะโทษอีกฝ่ายได้ยังไงในเมื่อเขาตั้งใจจะช่วยเอง


อย่าร้องเลย แผลแค่นิดเดียวเดี๋ยวก็หายเซียวจ้านเหลือบมองเจ้าคนโรคจิตที่ผละจากสาวอกโตคนนั้น มือบางจับมือจี้หยางแน่น


ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจเสียจริงนะ จี้หยาง


นายทำแบบนี้ทำไมเซีย จับพวกเรามาทำไม!” ดูเหมือนจี้หยางจะรู้จักผู้ชายที่ชื่อเซีย เซียวจ้านหันไปมองหน้าจี้หยางวูบหนึ่งดวงตาหวานมีร่อยรองความเสียใจฉายแววออกมา


ทำไมน่ะเหรอเพราะนายไงล่ะจี้หยาง เพราะฉันชอบนาย!”


            เซียวจ้านมองอีกฝ่ายอย่างโมโห บอกชอบคนอื่นทั้งที่เพิ่งไปจูบกับอีกคนมาเนี่ยนะ น่าขยะแขยงที่สุด!


แต่ฉันไม่ได้ชอบนายจบคำเซียมองหน้าจี้หยางอย่างโกรธจัด เขาเดินตรงมาหาคนตัวบางสองคนที่ยืนจับมือกันอยู่


เพราะฉันรู้ไงถึงเลือกใช้วิธีนี้หึรอดูที่รักของนายได้เลย วันนี้ฉันจะขยี้มันให้จมคาตีน!”


อย่าลากเขามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้!”


ปกป้องมันเหลือเกินนะมือหนาบีบกรามจี้หยาง ใบหน้าสวยเหยเกด้วยความเจ็บ  


เซียใกล้ได้เวลาแข่งแล้ว!” ขณะที่เซียวจ้านกำลังคิดหาทางช่วยจี้หยาง เสียงตะโกนก็ดังมาจากผู้ชายผมแดงอีกครั้ง เซียยอมปล่อยมือจากใบหน้าสวยก่อนจะหันไปมองคนตัวบางที่ยืนข้างกัน


จริงสิ ไหนๆนายก็มาแล้ว ฉันจะถือว่านายเป็นของแถมกับของรางวัลในคืนนี้ละกัน ฮ่าๆ…” เสียงหัวเราะที่น่าขยะแขยงดังขึ้น หมอนี่มีแต่ความคิดน่ารังเกียจไม่แปลกใจเลยทำไมจี้หยางถึงไม่รับรัก ฉับพลันเขากับจี้หยางก็ถูกผลักไปอยู่ที่กลางสนามแข่งเหล่าคนดูผิวปากราวกับเจอของถูกใจ


เพราะว่าฉันเอาจี้หยางเป็นของเดินพันในคืนนี้ยังไงล่ะส่วนนายคือของแถมถ้าคืนนี้ใครแข่งชนะก็จะได้ทั้งนายและจี้หยางรวมถึงเงินรางวัลห้าล้าน


 “ไอ้สารเลว!…” คำด่าหลุดออกมาจากปากบางของเซียวจ้าน เขารู้สึกโมโหจนอยากเข้าไปชกหมอนั่นให้ร่วง!


 เซีย!”


เออ กูกำลังไป เซียเดินไปที่รถแอสตันมาตินสีเหลืองของตน  ทิ้งให้เซียวจ้านกับจี้หยางยืนหน้าซีดอยู่กลางสนาม

 

 

 


บรื๊นนนนนน


            ใกล้ถึงเวลาแข่งขันแต่จู่ๆเฟอร์รารี่สีขาวก็ขับเข้ามาในสนาม เสียงคำรามของมันทำให้รับรู้ได้ถึงอารมณ์เดือดพล่านของผู้เป็นเจ้าของ กระจกรถเลื่อนลงจนเห็นใบหน้าของคนขับ


            แม้จะเห็นแค่ครั้งเดียวแต่ใบหน้าหล่อที่หาตัวจับยากของอีกฝ่ายก็ทำให้เซียวจ้านจำได้ทันทีว่าเขาคือฮ่าวเซวียน หมอนี่มาช่วยจี้หยางใช่ไหม เซียวจ้านยิ้มออกมาอย่างดีใจเพราะคิดว่าพวกเขามีทางรอดแล้ว ผิดกับคนหน้าหวานอีกคนที่ก้มหน้างุดไม่ยอมสบสายตาคมที่มองมาอย่างคาดโทษ


            แต่ฮ่าวเซวียนก็ทำได้แค่ส่งสายตาข่มขู่ ต่อให้หงุดหงิดขนาดไหนแต่เพราะการแข่งขันกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วและเขาต้องมีสมาธิกับมัน


ในที่สุดมึงก็มาจนได้นะ ฮ่าวเซวียนรถแอสตันมาตินสีเหลืองจอดข้างรถของฮ่าวเซวียน คนผมทองมองมาอย่างท้าทาย เขาพยายามข่มอารมณ์และเลือกที่จะสนใจกับการแข่งขันตรงหน้า


            จบงานนี้เขาสาบานว่าจะเล่นหมอนี่ให้หนัก โทษฐานที่กล้าเสนอหน้ามาแตะต้องคนของเขา!


            รถสี่คันเข้าประจำที่นอกจากของรางวัลเป็นจี้หยางแล้วยังมีเงินสดมูลค่าห้าล้านทำให้มีผู้ร่วมการแข่งขันอีกสองคน เซียวจ้านมองการแข่งขันตรงหน้าอย่างใจจดใจจ่อ ภาวนาให้ผู้ชนะคือฮ่าวเซวียน เสียงสัญญาณเริ่มการแข่งขัน รถทั้งสี่คันออกตัวพร้อมกัน ผ่านโค้งหลายโค้งจนล่าสุดรถแอสตันมาร์ตินสีเหลืองของเซียนำอยู่ เซียวจ้านมองตามด้วยใจระทึก ไม่นานเฟอร์รารี่สีขาวของฮ่าวเซวียนก็ไล่บี้แซงอีกฝ่ายทันทิ้งห่างรถอีกสองคันอย่างไม่เห็นฝุ่น แอสตันมาร์ตินกับเฟอร์รารี่สลับกันขึ้นเป็นฝ่ายนำจนมาถึงสองโค้งสุดท้ายเซียเบียดรถของตัวเองกับรถของฮ่าวเซวียนทำให้รถเฟอร์รารี่เสียหลัก แต่ฮ่าวเซวียนก็เบียดกลับขึ้นมาแซงจนแอสตันมาตินหลุดโค้งเสียหลักไปชนกับขอบสนามรถคว่ำหลายตลบ เซียวจ้านหันไปมองทีมของเซียที่วิ่งเข้าไปในสนามเพื่อไปดูอาการของเซีย ในที่สุดเฟอร์รารี่ก็ทะยานเข้าลำดับที่หนึ่งท่ามกลางเสียงเชียร์และความโล่งอกของเซียวจ้าน


จี้หยาง ฮ่าวเซวียนชนะแล้วพวกเราไม่ต้องตกเป็นของเดินพันของใครแล้วเซียวจ้านกระโดดกอดจี้หยาง ใบหน้าของพวกเขาระบายไปด้วยรอยยิ้มจนผู้คนแถวนั้นเผลอมองตามอย่างหลงใหล


หมับ!


อ่ะ!”


            แรงกระชากจากคอเสื้อทำให้เซียวจ้านหลุดจากตัวจี้หยาง หันไปมองหน้าอีกคนเตรียมเหวใส่เต็มที่ แต่พอเขาเห็นว่าอีกฝ่ายคือใครใบหน้าหวานซีดลงทันที เพราะคนตรงหน้าของเขาตอนนี้คือหวังอี้ป๋อ!


สนุกมากไหม…” เสียงเรียบนิ่งแต่แฝงความน่ากลัวจากร่างสูงทำให้เซียวจ้านยิ้มไม่ออก


“….”


ทำคนอื่นวุ่นวายขนาดนี้ท่าทางโกรธจัดของอี้ป๋อทำให้เซียวจ้านรู้สึกกลัว


คือพี่…”


ที่ผมพูดไปทั้งหมดมันไม่เคยเข้าสมองพี่เลยใช่ไหมวะเซียวจ้านเหมือนมีก้อนบางอย่างจุกติดลำคอ เซียวจ้านอยากพูดอธิบายแต่ก็พูดไม่ออก


พี่อธิบายได้นะดูเหมือนอี้ป๋อในตอนนี้จะโกรธมากจนไม่ยอมฟังเขา


พี่ได้อธิบายทั้งคืนแน่เซียวจ้าน!”


            เซียวจ้านอยากร้องไห้อี้ป๋อไม่ยอมฟังเขาเลยจริงๆ เขาหันหน้าไปหาจี้หยางอย่างขอความช่วยเหลือ คนหน้าหวานก้าวออกมายืนข้างเขา


เราผิดเองเพราะเราเซียวจ้านถึงเดือดร้อน อย่าว่าเซียวจ้านเลย


รู้ตัวด้วยหรอว่าผิด!” ฮ่าวเซวียนที่ไม่รู้ว่าเดินมาตอนไหนกระชากจี้หยางไปยืนข้างตน ใบหน้าหวานก้มงุดเพราะรู้สึกผิดที่เป็นตัวต้นเหตุให้เซียวจ้านถูกจับมา


ดูแลคนของตัวเองให้ดี อย่าสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นอีก”  อี้ป๋อหันไปพูดกับฮ่าวเซวียน เซียวจ้านมองหน้าคนทั้งคู่ อย่าบอกนะว่าสองคนนี้รู้จักกัน?


เออฮ่าวเซวียนรับคำก่อนจะลากจี้หยางออกไป


กลับบ้าน!”  ดุยิ่งกว่าพ่อก็หวังอี้ป๋อนี่แหล่ะจ้า


            มือหนาลากเซียวจ้านออกจากสนามเดินไปหยุดที่รถปอร์เช่สีดำสนิท ลูกรักนัมเบอร์ทูของอี้ป๋อที่นานๆทีเจ้าตัวจะเอาออกมาใช้ เพราะส่วนมากอี้ป๋อชอบขับบึ๊กไบค์มากกว่า จับเขายัดใส่รถเสร็จเจ้าตัวก็ไปนั่งประจำที่ฝั่งคนขับ ปอร์เช่สีดำพุ่งทะยานด้วยความเร็วจนเซียวจ้านรู้สึกกลัวจนไม่กล้าปริปาก


            เสียงเครื่องยนต์ดับลงเซียวจ้านรีบลงจากรถทันทีจุดหมายคือห้องนอนของเขา แต่ก็ไม่ทันเด็กตัวสูงที่ก้าวมาคว้าข้อมือเขาไว้


จะหนีไปไหนในเมื่อไม่ฟังกันก็ไม่มีอะไรที่เซียวจ้านต้องอธิบายอีก ร่างกายของเขาระบมไปทั้งร่างและเหนื่อยมามากพอแล้วและเขาต้องการพักผ่อน


พี่ไม่ได้หนีพี่รู้ว่าพูดอะไรไปตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ นายคงไม่ยอมฟังพี่หรอก


แล้วพี่ล่ะ เคยฟังผมบ้างไหมอีกฝ่ายยอกย้อนจนเซียวจ้านเริ่มฉุน


อี้ป๋ออย่ามาหาเรื่องกันนะ


พี่ก็อย่างี่เง่าดิวะคนอารมณ์ร้อนบอกอย่างหมดความอดทน จริงๆเส้นความอดทนของเขามันขาดไปตั้งแต่รู้ว่าเซียวจ้านอยู่ที่สนามแข่งรถแล้ว นึกย้อนกลับไปเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนเขาได้รับข้อความจากฮ่าวเซวียนว่าเจอเซียวจ้านที่สนามแข่งจึงรีบบึ่งรถมาทันที พอมาเจอเซียวจ้านที่กระโดดกอดกับคนตัวบางอีกคน ความโกรธของอี้ป๋อจึงพุ่งทะยานสูงขึ้น นึกโมโหอีกฝ่ายที่ไม่เป็นห่วงตัวเอง ทำให้ตัวเองต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายแบบนี้ ถ้าฮ่าวเสวียนแข่งแพ้ชะตาของเซียวจ้านจะเป็นยังไง แค่นึกภาพเขาก็แทบคลั่งแล้ว!


            ยิ่งมองใบหน้าหวานที่มีรอยช้ำจากการถูกทำร้ายอี้ป๋อก็อยากจะฆ่าไอ้สารเลวพวกนั้น พวกมันกล้ามากที่ทำร้าย คนสำคัญของเขาแบบนี้ เพราะเมื่อกี้เขามัวแต่ห่วงคนตัวบางเลยยังไม่ได้คิดบัญชีกับพวกมัน แต่อี้ป๋อสัญญาเลยว่าพวกมันต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสม!!!


พี่เป็นพี่นะอย่ามาลามปามกันแบบนี้!” เอาสิถ้าอยากทะเลาะนักเซียวจ้านก็จัดให้ ไหนๆก็ว่าเขาว่างี่เง่าแล้ว เขาก็จะงี่เง่าให้สุด


ถามสักคำไหมว่าผมอยากมีพี่เป็นพี่รึเปล่า


เพี๊ยะ!


            ใบหน้าฉีกขวาของอี้ป๋อชาจากแรงตบเขาดันลิ้นที่กระพุงแก้มลิ้มรสเฝื่อนภายในโพรงปาก นัยน์ตาสีนิลฉายแววน่ากลัว เซียวจ้านมองอีกฝ่ายตาแดงก่ำน้ำตาใสไหลทะลักออกมาอย่างรู้สึกเสียใจที่อี้ป๋อพูดเหมือนไม่อยากมีเขาเป็นพี่


            ไม่ทันที่เซียวจ้านจะตั้งตัวมือหนาก็ฉุดกระชากกันขึ้นบันไดตรงไปยังห้องของอีกฝ่าย เซียวจ้านใช้มืออีกข้างเช็ดน้ำตาส่วนมืออีกข้างพยายามสะบัดให้หลุดจากการเกาะกุม

ตุ๊บ!

            อี้ป๋อโยนร่างบางลงบนเตียงของตัวเอง ท่าทางคุกคามนั้นทำให้เซียวจ้านรู้สึกหวาดกลัว


จำไว้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้เพราะพี่ทำตัวเองทั้งนั้นเซียวจ้าน


อื้อ!…”


            จบคำริมฝีปากของร่างสูงตรงหน้าประกบกับริมฝีปากบางสีเชอรี่ของเซียวจ้านหยุดคำพูดทุกอย่างทันที….




#ความสนใจของหวังอี้ป๋อ

@private_carT


Talk. ตอนนี้คุณพระเอกของเราบทน้อยเพราะค่าตัวแพงค่ะ 555 สามตอนกับยอดเฟบสองพัน /จุดพลุฉลอง ขอบคุณที่ให้ความสนใจในฟิคเรื่องนี้นะคะ ช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่งแต่จะพยายามมาอัพบ่อยๆค่ะ T-T หนึ่งคอมเม้น = แรงขับเคลื่อนของเรา ไว้เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 972 ครั้ง

822 ความคิดเห็น

  1. #776 Cocodream (@pimphatkedkeaw) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 10:38
    อย่าทำพี่สิอี้ป๋อออ ฟังกันบ้างงงงง
    #776
    0
  2. #764 little.praew (@little_praew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 02:33
    อย่าเพิ่งรุนแรงเลยป๋อ ฟังพี่เค้าก่อนนนน
    #764
    0
  3. #736 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 13:53

    ป๋อใจเย็นน อย่าทำจ้านเก่อนะ

    #736
    0
  4. #654 ammy93 (@ammy93) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 18:42
    อ่อนโยนหน่อยยยยย
    #654
    0
  5. #630 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:15
    พี่จ้านน่าโเนตีจริงๆ ไปช่วยเขาแต่ไม่ดูตัวเองก่อนเลยยยยย ถ้าเกิดเป็นไรขึ้นมาจะทำไง
    #630
    0
  6. #613 najar (@yeonjee-jar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:07
    อี้ป๋อออ ใจเย็นก่อนนนน อย่าเพิ่งใช้อารมย์
    #613
    0
  7. #600 Artemis.T (@1black_rose) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 13:55
    ลูกก ใจเย็นก่อนน ฟังพี่เขาก่อนโว้ยย
    #600
    0
  8. #495 oohse_karn (@karn_lucky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:44
    โอ๊ยยจ้านเกออ
    #495
    0
  9. #487 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:52
    ป๋อใจเย็นๆนะ อย่าทำพี่จ้านร้องไห้เลย เราเจ็บแทนนน
    #487
    0
  10. #437 pimmm_ss (@phimwari) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 09:44
    ลุ้นมือหงิกมาก แงงง ขอบคุณฮ่าวเซียนที่แข่งชนะนะ ;-;
    #437
    0
  11. #415 Recekalte (@Recekalte) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 17:50
    ม่ายยยยยจะเข้าหน้ากันติดมั้ยยย
    #415
    0
  12. #351 porpeach10 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 09:29
    ทั่นม่าง!!! ไม่อ่อนโยนเลย โกดว่ะๆๆๆๆ
    #351
    0
  13. #345 แป้งเกียว (@siripachara) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 00:10
    อี้ป๋อใจเย็นๆๆๆๆๆ
    #345
    0
  14. #341 MTBB_puii (@MTBB_puii) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 17:58
    ป๋อใจเย็นเย้นนนนน ฟังจ้านเกอก่อนนนน ฮืออออ รู้ว่าห่วง แต่ฟังพี่ก่อนลูกกกก
    #341
    0
  15. #334 Timtha (@WIFE_ENGINEER) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 23:37
    ฮื่อออ... น้องจี้หยางของพี่
    #334
    0
  16. #319 Zera (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 21:03

    ชอบมากเลยค่ะ สนกมากๆๆ รอตอนต่อๆไปจร้า

    #319
    0
  17. #304 NM_MB (@nimo30072547) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 07:00
    โดนกินล้าวววววว
    #304
    0
  18. #293 S.Map (@mapiiky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 00:04
    น้องงงงงงงงงง ฟังพี่ก่อนไหม๊ลาะ
    #293
    0
  19. #237 รัก3ลี(เอสเจ) (@mutation-rabbit) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 16:20
    น้องไม่ฟังพี่เลยอะ ;-; ละจะเสียใจที่ทำลงไปนะ
    #237
    0
  20. #236 Maiiu17 (@949397) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 12:43
    น้องงงงดุจังเลยยย อย่ารุนแรงง
    #236
    0
  21. #232 patt_riik (@patt_riik) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 11:21
    ดุดันนนนน
    #232
    0
  22. #229 mychamy (@paam_pannapa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 09:51
    อย่ารุนแรงกับคนพี่นักเลย แงงง
    #229
    0
  23. #228 Aa_aing98 (@Aa_aing98) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 01:08

    โมโหได้กร้าวใจแม่จริงๆ อย่ารุ่นแรงกับพี่แบบนั้นสิป๋อตี้ งื้อออออ รีบมาอัพไว้ๆนะคะไรท์
    #228
    0
  24. #226 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 23:16

    คนน้องโมโหแล้วจ้า ไม่น่าจะฟังใครแล้ว.

    #226
    0
  25. #223 La ong (@wannisa22) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 21:31
    ใจมันคิดพี่ไม่ได้แล้ววว
    #223
    0