Attention - #ป๋อจ้าน #อี้จ้าน (Mpreg)

ตอนที่ 3 : Attention : 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,037 ครั้ง
    25 ส.ค. 62









เซียวจ้านตอนเย็นไปเดินเล่นงานเปิดบ้านของมหาลัยกันเถอะ


            ทุกปีมหาลัยของเขาจะมีการจัดงานเปิดบ้านโดยให้นักศึกษาแต่ละคณะมาจัดบูธแสดงนิทรรศการมีซุ้มกิจกรรมต่างๆให้ร่วมสนุก ซึ่งงานนี้เปิดให้คนทั่วไปสามารถเดินเที่ยวชมได้


เอาสิฉันก็อยากไป ว่าแต่คณะเราปีนี้พวกปีสองจัดซุ้มเกี่ยวกับอะไรเพราะงานนี้ทางมหาลัยให้ความสำคัญมาก การจัดบูธต่างๆจึงค่อนข้างเป็นความลับ แม้กับเขาที่เป็นรุ่นพี่ก็ยังไม่รู้


ฉันได้ข่าวมาว่าพวกนั้นจัดคาแฟ่แมว ตาโตของเซียวจ้านลุกวาวทันทีเมื่อได้ยินคำว่าแมว


 ไม่ต้องมาทำตารูปหัวใจใส่ฉัน เห็นแล้วมันขนลุก!” จั๋วเฉิงทำหน้าสยองเมื่อเห็นเพื่อนรักทำตารูปหัวใจใส่ ไม่รู้ว่าเจ้าสัตว์หน้าขนสี่ขามีอะไรดี เซียวจ้านถึงได้หลงนักหนา รูปในเวยป๋อส่วนมากก็มีแต่แมวจนคนอื่นคิดว่าเซียวจ้านเป็นแอดมินบ้านแมวไปแล้ว!


ฉันทำใส่น้องแมวของฉันต่างหาก


เพี้ยนหนักแล้วนายน่ะ แถวนี้มันมีแมวซะที่ไหน


มีสิ ก็ยืนอยู่ตรงหน้าฉันไง


ผั๊วะ


            ไม่ใช่เสียงของที่ไหนตกหรอก แต่เป็นเสียงจั๋วเฉิงที่ต่อยแขนเขา พูดเล่นแค่นี้ทำไมต้องเกรี้ยวกราด จั๋วเฉิงคนไม่อ่อนโยน!




 

 

 

ครืดดดดดดด


            เซียวจ้านหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเห็นสายที่โทรมาคือ อี้ป๋อเขากดรับทันที


ฮัลโหล…”


(อยู่ไหน)


พี่อยู่หน้าตึกคณะ มีอะไรรึเปล่า


(เปล่าไม่มีอะไร)


แน่ใจนะว่าไม่มีอะไรคนอย่างอี้ป๋อคงไม่ยอมยกโทรศัพท์โทรหาเขาเพื่อถามว่าอยู่ไหนแค่นี้แน่ๆ


(จริงๆก็มี)


“…” เขารอฟังปลายสายอย่างตั้งใจ


(เย็นนี้ไปเดินงานเปิดบ้านมหาลัยด้วยกัน) เซียวจ้านคิดว่าเขาหูฝาดไป มนุษย์หินคนนั้นเนี่ยนะโทรมาชวนเขาไปเดินเที่ยวงาน!


เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ


            อี้ป๋อเกลียดเสียงดัง เกลียดสถานที่ที่มีคนพลุกพล่าน หูฝาด เขาต้องหูฝาดแน่ๆ!


(ไปเดินเที่ยวงานเปิดมหาลัยด้วยกัน)


            คราวนี้ชัดเต็มสองหูหมอนี่เป็นอี้ป๋อตัวปลอมใช่ไหม หมอนี่เป็นใครคายน้องชายของเซียวจ้านมาเดี๋ยวนี้!


(หยุดทำหน้าเหมือนกำลังนินทาผมในใจ) แม้แต่ความคิดก็ยังเดาถูก แสดงว่าหมอนี่คือหวังอี้ป๋อตัวจริง


ใครไปนินทานายกันคิดมาก!”


            เซียวจ้านพูดออกไปขณะไขว้นิ้วชี้และนิ้วกลางไว้ข้างหลัง


(เห็นได้ชัดว่าพี่กำลังยืนไขว้นิ้วอยู่ จะโกหกผมพี่กลับไปฝึกใหม่ซักสิบปีนะ) 


เซียวจ้าน…”


เหวอออ


            เป็นเพราะเซียวจ้านไม่ทันตั้งตัวพอเขาหันหลังไปมองต้นเสียงจากทางด้านหลังแล้วพบว่าอีกฝ่ายคือเด็กตัวสูง เขาก็เสียหลักล้มลงไปก้นกระแทกพื้นทันที เพื่อนในคณะต่างหันมามองรวมถึงจั๋วเฉิงที่ไปซื้อน้ำก็วิ่งกลับมาหาเขา


ฮ่าๆๆๆๆ เซียวจ้านนึกไม่ถึงว่านายจะชอบนั่งกับพื้นมากขนาดนี้


            จั๋วเฉิงยืนหัวเราะเสียงดังทำเอาเซียวจ้านถึงกับก้มหน้างุดด้วยความอาย เจ้าบ้าจั๋วเฉิงแทนที่จะช่วยเขากลับยืนหัวเราะเพื่อนทรยศ!


ซุ่มซ่ามมือหนาของอี้ป๋อยื่นมาตรงหน้าเขาจับมืออีกฝ่ายแน่น อี้ป๋อดึงเขาขึ้นมา


เป็นเพราะนายนั่นล่ะ จู่ๆก็มาจู่โจมกันแบบนี้พี่ตกใจนะ!” หันไปเหวใส่คนหน้านิ่งตรงหน้า นัยน์ตาสีนิลฉายแววระยับคล้ายกับขบขัน


แล้วใครใช้ให้พี่นินทาผมในใจ


ใครนินทา พี่ไม่ได้นินทานายเลย ไม่มี๊!”


เสียงสูง


พอหยุดเถียงกันได้แล้ว! พวกนายไม่อายแต่ฉันอายคนเฟ้ย!” นันย์ตากลมโตมองรอบข้างก่อนจะพบว่าตอนนี้มีบรรดาพวกรุ่นน้องในคณะกำลังชี้มาที่พวกเขาแล้วทำท่าซุบซิบ


กริ๊ดดดด นั่นมันหวังอี้ป๋อนี่! เขามาหาใครที่คณะของพวกเราอ่ะแก!!!”


หล่อมาก ไม่ไหวแล้ว แกกกก ฉันอยากให้พ่อแม่ไปขอ


เมื่อกี้อี้ป๋อประคองพี่เซียวจ้านขึ้นมาด้วยอ่ะ คู่ชิปคู่ใหม่ต้องมาแล้วไหม


ดูสิเหมือนพวกเขาจะรู้จักกันเลย อี้ป๋อ พี่จั๋วเฉิงกับพี่เซียวจ้านหรือว่า กริ๊ดดดด 3P ไปอีกกก


            3P ก็มาเซียวจ้านจะเป็นลมอยากจะตะโกนบอกสาวๆพวกนั้นว่า ไอ้ที่ยืนหัวโด่อยู่เนี่ยคือเพื่อนสนิทกับน้องชายของเขา  ลำพังคู่จิ้น #จ้านเฉิง เขายังพอรับได้ แต่มาจิ้นเขากับน้องชายตัวเองเขารับไม่ได้จริงๆ ถึงจะไม่เกี่ยวข้องทางสายเลือดก็เถอะ!


จ้านเฉิง…” คิ้วหนาขมวดเมื่อได้ยินคำว่า จ้านเฉิง


เอ่อคือว่า…”


เป็นชื่อคู่ชิปของฉันกับเซียวจ้านเอง น่ารักใช่ไหมล่ะเพื่อนสนิทที่เกลียดการสกินชิพอย่างจั๋วเฉิงจู่ๆก็โอบไหล่เซียวจ้านจนคนตัวบางมองหน้าเพื่อนอย่างงงๆ


            มาไม้ไหนอีก เซียวจ้านรับมุกไม่ทันแล้ววว


ไร้สาระเซียวจ้านมองใบหน้าหล่อที่ตีหน้าทะมึนราวกับจับได้ว่าแฟนตัวเองมีชู้  ก่อนจะหันไปมองใบหน้ายิ้มแย้มของเพื่อนรัก ขอร้อง อย่ามาเปิดศึกกันตรงนี้เด้ออออ เขายังอยากเดินเที่ยวงานอยู่


นายคงมองว่าเป็นเรื่องไร้สาระ แต่สำหรับฉันและเซียวจ้านกลับมองว่าเป็นเรื่องน่าสนใจที่มีคนมาชอบความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ เนอะเซียวจ้านปากยิ้มแต่ตาคือจิกเป็นไก่เลย ถ้าจั๋วเฉิงชงมาขนาดนี้แล้วเซียวจ้านเททิ้งคาดว่าเขาคงโดนอีกฝ่ายโกรธไปอีกเจ็ดวัน


            ถามว่าเซียวจ้านเลือกอะไรได้ไหมคำตอบก็คือไม่ไงล่ะ


อื้อ ใช่ๆคราวนี้เหมือนมีเมฆครึ้มลอยมาอยู่หน้าคณะเซียวจ้าน น่ากลัวเกินไป เขาไม่กล้าสบตาเด็กตัวสูงที่อยู่ตรงหน้า


คนที่ไม่เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเซียวจ้านก็จะเข้าถึงยากหน่อยอ่ะนะ ฮ่ะๆ


            จั๋วเฉิงหัวเราะเหมือนตัวร้ายในละคร แต่เซียวจ้านคือหนาวไปสุดขั้วหัวใจแล้วตอนนัยน์ตาสีนิลตวัดมามองกัน ถ้าสายตาอี้ป๋อเป็นมีดเขาคงถูกฟันเป็นหมื่นชิ้นแล้ว


“…”


ถ้านายไม่มีธุระอะไรแล้ว ฉันกับเซียวจ้านขอตัวก่อนนะ


หมับ!


            มือหนาจับที่แขนของเซียวจ้านออกแรงดึงนิดเดียวเซียวจ้านก็แทบปลิวไปจมอก กลิ่นหอมอ่อนๆของมิ้นต์ทำให้เซียวจ้านยอมยืนนิ่งในอ้อมอกของอีกฝ่าย


อี้ป๋อ! นายจะทำอะไรส่งตัวเซียวจ้านมานะ!” จั๋วเฉิงทำท่าจะดึงเพื่อนสนิทกลับมาแต่ยังไม่ทันที่เขาจะถึงตัวเซียวจ้าน มือปริศนาก็หยุดการกระทำของเขาซะก่อน


            จั๋วเฉิงมองผู้มาใหม่อย่างไม่สบอารมณ์ ดวงตาเฉี่ยวคมของเขาเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นผู้ชายตรงหน้า


ไอ้โรคจิต!”


พูดไม่เพราะเลยนะครับที่รัก





 

 

 

อี้ป๋อ พี่ไห่ควานจะไม่ทำอะไรจั๋วเฉิงใช่ไหมตั้งแต่พวกเขาเดินเข้ามาในงานเปิดบ้านมหาลัย เซียวจ้านก็เอาแต่ถามถึงเรื่องของจั๋วเฉิงไม่หยุดจนอี้ป๋อเริ่มหงุดหงิดอีกครั้ง


ไม่…” ไม่ทำ? เซียวจ้านรอฟังอย่างคาดหวัง


ไม่รู้


แบบนี้จั๋วเฉิงก็กำลังตกอยู่ในอันตรายน่ะสิ ไม่ได้พี่ต้องไปช่วยจั๋วเฉิง!” เมื่อเห็นท่าทางกระตือรือร้นของคนตัวบาง มือหนาก็คว้าคอเสื้ออีกฝ่ายไว้ทันที


พี่จะไปขัดจังหวะพวกเขาทำไม


ก็…”


“…พวกเขาเป็นคู่หมั้นกันคำพูดของอี้ป๋อทำให้เซียวจ้านอ้าปากค้าง คู่หมั้น? จั๋วเฉิงกับพี่ไห่ควาน? หมั้นกันตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมเขาไม่รู้!


หยุดอ้าปากซักที เดี๋ยวคนอื่นเขาก็มาถ่ายรูปพี่เพราะคิดว่าเป็นฮิปโปโปเตมัสหรอก


            และนั่นคือประโยคที่ยาวที่สุดของหวังอี้ป๋อในวันนี้

 

 




            ตอนนี้พวกเขาอยู่ในคาแฟ่แมวของคณะเซียวจ้าน ตั้งแต่เข้ามาเซียวจ้านเดินทักทายพวกรุ่นน้องในคณะ หลังสั่งอาหารเสร็จก็เดินไปเล่นกับสิ่งมีชีวิตหน้าตาตลกที่เรียกว่าแมวจนพอใจจึงยอมเดินดูของอย่างอื่นที่ขายในคาแฟ่


อี้ป๋อ ดูนี่สิน่ารักไหมเซียวจ้านหยิบหมวกหูแมวมาใส่


ขี้เหร่…” พูดจบก็เล่นโทรศัพท์ต่อโดยไม่สนใจเซียวจ้านที่พองแก้มใส่ด้วยความไม่พอใจ


            โหหยาบคายมาก เซียวจ้านรับไม่ได้! แต่เซียวจ้านไม่ยอมแพ้หรอก เขาหยิบที่คาดหูแมวสีดำมาใส่ มือบางเกี่ยวแขนคนตัวสูงที่ยืนเล่นโทรศัพท์อยู่


อี้ป๋ออ่า พี่ไม่น่ารักจริงๆเหรอจบคำอี้ป๋อก็ยอมละสายตาจากเจ้าจอสี่เหลี่ยม ใบหน้าหล่อชะงักค้างจนคนตัวบางต้องเขย่าแขนอีกครั้งเพื่อทวงถามคำตอบ


ขี้เหร่มาก ทีหลังพี่อย่าใส่อีกพูดอย่างเดียวก็ได้ ทำไมต้องหยิบที่คาดผมออกจากหัวเขาด้วย! หวังอี้ป๋อรังแกกันเกินไปแล้วนะ


เห๊อะ!” เซียวจ้านยู่ปากอย่างไม่พอใจก่อนจะเดินกลับโต๊ะ โดยไม่ได้สนใจร่างสูงที่ยืนส่งสายตาพิฆาตให้กับนักศึกษาชายคนอื่นที่แอบมองเซียวจ้าน  เมื่อกี้ตอนเซียวจ้านใส่ที่คาดผมหูแมวทำเอาอี้ป๋อตะลึง คนตรงหน้าปกติก็น่ารักมากอยู่แล้วพอมาใส่ที่คาดผมหูแมวแบบนี้มันก็ทั้งน่ารัก และน่าลากขึ้นเตียง แต่พอสายตาของเขาเหลือบมองเห็นผู้ชายคนอื่นที่จ้องเซียวจ้านด้วยสายตาเคลิบเคลิ้มจึงต้องพูดให้เจ้าตัวเสียความมั่นใจจะได้ถอดที่คาดผมออก


            รังสีอัลฟ่าของอี้ป๋อรุนแรงและแผ่กระจายไปทั่วจนอัลฟ่าและเบต้าคนอื่นรับรู้ได้และยอมถอยออกไปเพราะรู้ว่าสู้ไม่ได้ ตราบใดที่เซียวจ้านยังไม่ถูกกัดคนตัวบางก็มีโอกาสเสี่ยงที่จะถูกคนอื่นกัด ซึ่งอี้ป๋อไม่มีวันให้เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นแน่ๆ เขาถึงต้องคอยตามดูแลเซียวจ้านไม่ให้คลาดสายตา


            อี้ป๋อเดินไปที่โต๊ะ ตาคมมองเซียวจ้านที่นั่งทานไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย พอของกินเข้าปากเซียวจ้านก็ลืมเรื่องที่โกรธคนน้องอย่างหมดสิ้น


อี้ป๋อ ไอศกรีมนี่อร่อยมาก นายลองชิมดูเซียวจ้านยื่นถ้วยไอศกรีมให้อี้ป๋ออย่างใจกว้าง ใบหน้าหล่อหันมองถ้วยไอศกรีมมือหนาดันถ้วยคืนอีกฝ่าย


ไม่ล่ะ พี่กินเหอะ


แต่มันอร่อยมากเลยนะ


            ของกินอร่อยอยู่ตรงหน้าแท้ๆ ไม่รู้จักฉวยโอกาสไว้ ช่างเป็นเด็กที่ทึ่มซะจริงๆ


ผมไม่ชอบของหวานเรื่องนี้เซียวจ้านรู้ดี แต่เขาอยากให้อี้ป๋อได้ลองกินอะไรใหม่ๆบ้าง บางทีของหวานมันก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด


งั้นก็แล้วแต่นายเลย เห๊อะ!” มือบางตักไอศกรีมกำลังจะเข้าปากก็ถูกมือหนาของอี้ป๋อคว้าช้อนไว้ก่อน


ย่าส! อะไรของนายเนี่ย!” อ้อยกำลังเข้าปากช้างแท้ๆ กลับยื่นมือมาขวาง ตากลมโตถลึงมองอีกฝ่ายอย่างโมโห


            ริมฝีปากแดงของอี้ป๋อกำลังงับช้อนในมือของเซียวจ้านที่มีไอศกรีม ลิ้นสีชมพูเลียไอศกรีมรสวานิลลาในช้อนจนหมด นัยน์ตาสีนิลจ้องมองไอศกรีมที่เลอะอยู่บนข้อมือบาง ก่อนจะเลียไอศกรีมที่ข้อมือของเซียวจ้าน คนตัวบางรู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่กำลังลามไปทั่วใบหน้า


            ใบหน้าหล่อโน้มมาใกล้จนได้กลิ่นหอมอ่อนๆของเจ้าตัว นิ้วมือขาวสะอาดเกลี่ยเช็ดคราบไอศกรีมที่มุมปากเขาเบาๆ


ไอศกรีมรสวานิลลาของพี่ รสชาติไม่เลวจริงๆ


            นาทีนั้นเซียวจ้านรู้สึกว่าหัวใจของเขาเต้นแรงจนแทบระเบิด

 






 

ว่าแต่คณะนายจัดซุ้มเกี่ยวกับอะไร เดินไปดูกันไหมหลังจากเดินออกมาจากคาแฟ่แมวพวกเขาก็เดินดูของตามร้านต่างๆ


ไม่ล่ะ…”


ทำไมล่ะ น่าสนใจดีออก อ่ะนั่นไงเจอซุ้มคณะวิศวะพอดีเลยเซียวจ้านชี้ไปที่ซุ้มของพวกคณะวิศวะ ดูจากฉากที่น่าสยดสยองกับคนที่ยืนอยู่หน้าซุ้มทำให้เดาไม่ยากว่าพวกเขาจัดซุ้มบ้านผีสิง น่าสนใจจริงๆ! เขาไม่เคยเข้าบ้านผีสิงเลยซักครั้ง วันนี้ล่ะเซียวจ้านจะได้เข้าบ้านผีสิงแล้ว!


อ้าว อี้ป๋อไหนบอกว่าจะไม่มาไงวะผู้ชายหน้าตาหล่อเอ่ยทักอี้ป๋อ เซียวจ้านมองอย่างสนใจเพราะนานๆที เขาจะได้เจอเพื่อนของอี้ป๋อ


นายเป็นเพื่อนเขาหรอ พี่ชื่อเซียวจ้านนะเป็นพี่ของอี้ป๋อ ยินดีที่ได้รู้จักเซียวจ้านฉีกยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างเป็นมิตร


กัวเฉิงร้องอ๋อในใจ เขาเคยได้ยินมาบ้างว่าตระกูลหวังมีลูกชายบุญธรรมคนหนึ่งเพิ่งจะได้เจอตัวจริงก็วันนี้


ว้าว มีพี่สวยขนาดนี้ทำไมไม่พามารู้จักมั่งวะ ผมชื่อกัวเฉิงครับยินดีที่ได้รู้จักพี่เซียวจ้าน…” กัวเฉิงยิ้มหวานให้คนตรงหน้า ใบหน้าหวานที่ประดับรอยยิ้มสะกดสายตาทำเอากัวเฉิงเคลิบเคลิ้ม


อย่าเยอะอี้ป๋อดึงเซียวจ้านมายืนข้างตน กัวเฉิงกรอกตามองบน เออ รู้แล้วว่าหวง ขอจ้องแค่นิดเดียวก็ไม่ได้!


อี้ป๋อ!” เซียวจ้านดุอีกคน


ไหนๆก็มาแล้ว พี่เซียวจ้านสนใจซุ้มของคณะเราไหมครับกัวเฉิงแอบเหล่มองเพื่อนตัวสูงที่จ้องมองเขาอย่างเอาเรื่อง


            น่าสนุก น่าสนุกจริงๆ ฮ่าๆๆ


สนใจสิ พี่อยากเล่นบ้านผีสิงมานานแล้ว!”


ไม่ ผมจะกลับบ้าน


ทำไมล่ะ มันน่าสนุกนะอี้ป๋อ


หรือว่านายกลัว?” กัวเฉิงแกล้งพูดออกมา ได้ผลเซียวจ้านหันมองคนตัวสูงข้างๆทันที


นายกลัวบ้านผีสิงหรอ ถ้ากลัวเราไม่…”


ใครจะกลัวของหลอกเด็กแบบนั้นกัน




 

3 นาทีต่อมาในบ้านผีสิง


อี้ป๋อนายเกาะพี่แน่นเกินไปแล้วนะ!” เซียวจ้านเริ่มโวยวายเพราะถูกคนตัวสูงกอดแขนแน่นเกินไป




2 นาทีต่อมาในบ้านผีสิง


อ๊ากกกกกกกกเสียงกรีดร้องของอี้ป๋อทำเซียวจ้านเกือบหลุดหัวเราะ เมื่อกี้มีผีสาวผมยาวใส่เสื้อสีขาวที่เต็มไปด้วยเลือดจับไหล่ของอี้ป่อ เจ้าตัวเลยร้องลั่น


โอ๋ๆไม่ต้องกลัวนะเด็กดี มีพี่จ้านอยู่ทั้งคนผีที่ไหนก็ทำอะไรนายไม่ได้เซียวจ้านดึงคนเป็นน้องมากอด แต่เพราะส่วนสูงที่ต่างกันทำให้เขาต้องเขย่งเท้าลูบหัวอีกฝ่าย


ไม่เอาแล้ว ผมอยากออกคนตรงหน้าพูดเสียงแผ่วเพราะคาดว่าตลอดทางที่ผ่านมาคงใช้พลังเสียงไปเยอะ


อีกนิดใกล้จะถึงทางออกแล้ว ถ้านายกลัวก็กอดเอวพี่ไว้นานๆทีเขาจะได้แสดงความเป็นพี่ออกมาให้อี้ป๋อเห็น เซียวจ้านรู้สึกภาคภูมิใจนิดหน่อย เพราะปกติอี้ป๋อมักทำตัวราวกับตัวเองเป็นพี่เขา


            มือหนาโอบกระชับเอวบางแน่น เซียวจ้านสัมผัสได้ถึงเหงื่อที่ซึมออกมาจากมือคู่สวย อี้ป๋อคงกลัวมากจริงๆ ตอนแรกเขารู้สึกสนุกที่เห็นอี้ป๋อหลุดมาดนิ่งแสดงความหวาดกลัวออกมา แต่ตอนนี้กลับเขารู้สึกสงสารคนเป็นน้องแทน


            พอเห็นแสงสว่างตรงหน้าเซียวจ้านก็รีบเดินไปถึงให้ไวที่สุด มือหนาปล่อยจากเอวของเขาแล้ว เซียวจ้านจับแก้มเด็กตัวสูงอย่างเป็นห่วง อี้ป๋อส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าไม่เป็นไร เขาจึงโล่งอก


เป็นไงพี่เซียวจ้าน อี้ป๋อ บ้านพี่สิงของคณะผมเจ๋งใช่ไหมกัวเฉิงเดินยิ้มหน้าระรื่นมาแต่ไกล อี้ป๋อมองเพื่อนร่วมคณะอย่างคาดโทษ

            เจ้ากัวเฉิงรู้ทั้งรู้ว่าเขากลัวผี ก็ยังจะหาทางแกล้งให้เขาเข้าบ้านผีสิง วอนหาเรื่องตายซะจริงๆ!


อื้อ สนุกมาก แต่วันนี้พี่กับอี้ป๋อต้องกลับแล้วล่ะ ไว้เจอกันนะกัวเฉิง


ครับ เราได้เจอกันอีกแน่ๆพี่เซียวจ้านเซียวจ้านรีบดึงอี้ป๋อกลับบ้านเพราะกลัวจะเกิดข่าวคดีฆาตกรรมนักศึกษาคณะวิศวะในมหาลัยของเขา  


            ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาทีรถยนต์สีขาวคู่ใจก็มาจอดในรั้วบ้าน เซียวจ้านก้าวลงจากรถพบอี้ป๋อยืนรออยู่ก่อนแล้ว พวกเขาต่างฝ่ายต่างเอารถมาเลยต้องแยกกันกลับ ทั้งที่บ่นอี้ป๋อไปว่าอย่าขับรถเร็ว แล้วเคยฟังกันที่ไหนล่ะ


ขับรถช้าเป็นเต่าจ้าใครมันจะขับรถเร็วเหมือนพ่อคุณล่ะ พ่อนักซิ่ง!


ถ้าจะยืนรอพี่เพราะต้องการจะว่ากันล่ะก็ หลีกเลยพี่จะเข้าบ้าน!”


            มือหนายัดถุงบางอย่างใส่มือของเซียวจ้าน เขาหยิบถุงมาเปิดออกเป็นที่คาดผมสีดำที่เขาใส่ในคาแฟ่แมว


เห็นอยากได้ เลยซื้อมาใบหน้าหล่อเสมองไปทางอื่น ใบหน้าของเขาเข้มขึ้นท่าทางนั้นน่ารักเหมือนพวกสาวน้อยไม่มีผิด


ขอบคุณนะ ฮือออ น่ารักที่สุดคนตัวบางยิ้มกว้างอย่างดีใจ


ห้ามใส่ออกนอกบ้าน เข้าใจไหม


ห๊ะเขาอุตส่าห์ตั้งใจจะใส่อวดจั๋วเฉิงซะหน่อย   


ไม่งั้นพี่ก็เอาคืนมา


ง่ะเซียวจ้านทำหน้าเสียดาย อื้อ พี่จะใส่แค่ในบ้านพอใจยัง!”


ก็แค่นั้น คนน้องหันหลังเตรียมเดินเข้าบ้าน


อี้ป๋อ!” ร่างสูงชะงักแต่ไม่ยอมหันกลับมา


วันนี้พี่สนุกมาก ขอบคุณนะริมฝีปากได้รูปยกยิ้มเพียงชั่ววินาที ก่อนจะเหยียดตรงเช่นเดิม






#ความสนใจของหวังอี้ป๋อ

@private_carT


Talk.วันนี้มาให้น่ารักพอกรุบกริบนะคะ คูลกายตอนนี้คีพคูลไม่ไหวแล้วค่ะ 5555 ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกกำลังใจ ทุกยอดวิวยอดเฟบเลย ตอนแรกเราพิมพ์ชื่อจ้านเกอตกไปขอบคุณรีดเดอร์ที่เม้นมาเตือนกันนะคะ /ตีมือตัวเอง เจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ 

1 คอมเม้น = กำลังใจดีๆ ของเรานะคะ

ฝากแท็กของเราด้วยน้า #ความสนใจของหวังอี้ป๋อ เหงามากเพราะเล่นอยู่คนเดียวเลย ฮือ 

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.037K ครั้ง

926 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 12:34

    ถึงผีจะน่ากลัว แต่อย่างน้องเอวเซียวจ้านก็นุ่มมือกอดแล้วไม่อยากปล่อย
    #909
    0
  2. #858 EarnEarn595 (@EarnEarn595) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 14:58
    น่ารักกกกกกกดด ส่ีรเดราเ้าาเ้ืื
    #858
    0
  3. #842 JiLL4455 (@JiLL4455) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 15:32
    น่ารักตะมุตะมิมากเลย
    #842
    0
  4. #825 luntimarr (@princesxbell) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 04:40
    เนี้ยเด็กมันร้ายอะ มันจะจับพี่กินนะคะพี่นุจ้าน!
    #825
    0
  5. #775 Cocodream (@pimphatkedkeaw) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 10:17
    เรื่องจริงทั้งนั้นไอกลัวผีเนี่ย55555555
    #775
    0
  6. #763 little.praew (@little_praew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:21
    ขำความกลัวผีของป๋อ 555555
    #763
    0
  7. #756 kbrrcngkeux (@kbrrcngkeux) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 21:50

    คูลจริง ป๋อเกอ

    #756
    0
  8. #735 AlwaysDmHp (@sunlikelay) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 12:37

    กลัวผีเก่ง หวงพี่เก่ง55555

    #735
    0
  9. #640 Pingping0707 (@Pingping0707) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 09:46
    ซึนเก่ง
    #640
    0
  10. #629 Callmeyou (@MARKTUAN190) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:04
    พี่จ้านใส่หูแมวมันก็จะน่ารัดเยอะๆะอ่ะเนอะ
    #629
    0
  11. #573 Panidy (@Panidy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 18:35
    ตรงนี้มีคนไม่เนียนนนนนน
    #573
    0
  12. #536 Alwaysadly (@FangyiwLoh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 20:32
    มีคนเสียอาการค่ะ มีคนเสียอาการรรรร
    #536
    0
  13. #521 najar (@yeonjee-jar) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 20:52
    อุตส่าห์ทำเข้มมาตลอด หลุดฟอร์มในบ้านผีสิงซะอย่างนั้นอ่ะ เอาเถอะ อย่างน้อยก็ได้ใกล้ชิดพี่จ้านนะะะะ
    #521
    0
  14. #485 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 22:40
    ป๋อจริงๆคือแผนกอดพี่จ้านรึป่าวววว
    #485
    0
  15. #350 porpeach10 (@DinoGong_0137) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2562 / 09:13
    แหมมมม ทั่นเสียฟอร์ม55555555555
    #350
    0
  16. #340 MTBB_puii (@MTBB_puii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 17:30
    แหมป๋อแหมมมมททท จ้่านจ้านน่าหมั่นเขี้ยวมากอ่าาา
    #340
    0
  17. #291 S.Map (@mapiiky) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 23:57
    พี่จ้านน่ารักน่ามั่นเขี้ยวมากกกกกก
    #291
    0
  18. #235 รัก3ลี(เอสเจ) (@mutation-rabbit) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 12:15
    จ้านเกอได้เป็นจ้าน"เกอ" เพราะบ้านผีสิงเลยนะคะ
    #235
    0
  19. #225 wearingbluejeans (@wearingbluejeans) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 22:18

    น่ารักมาก

    #225
    0
  20. #201 Ztart (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2562 / 06:45
    ขี้หวงจังป๋อ
    #201
    0
  21. #193 LiNgLoM.. (@linglom_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 23:35
    ตอนแรกนึกว่าพี่จ้านจะกลัวผี 5555
    #193
    0
  22. #162 Helvica (@violettale) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 07:45
    เด่กมันล้ายยยย
    #162
    0
  23. #159 PharnRattaporn (@PharnRattaporn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2562 / 10:00
    น้องงงง ตลกอ่ะ55555
    #159
    0
  24. #157 ChonladaDao (@chonladadao) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 23:39
    เป็นเอ็นดู
    #157
    0
  25. #156 bb1a1n (@benzswbb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 22:10
    น้องป๋อ~~กลัวผีหรอค้าบบบบ น่ารักกกก
    #156
    0