All day, remember

ตอนที่ 1 : Chapter 1 : past, for future

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 128
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    18 พ.ค. 62






Chapter 1 : Past, for future


Steve / Tony 



  
*** เมื่อเหตุการณ์ที่เกิดสร้างบาดแผลขึ้นทั้งกายและจิตใจ เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป
 

  สตีฟ โรเจอร์ส

        นายยังโกรธอยู่หรือเปล่า จะมีวันที่เราจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย ผมคิดถึงคุณโทนี่ อยากกอดคุณ ได้ดูแลกันอย่างเดิม ความรักของเราจะยังมีค่าอยู่ในใจของคุณมั้ยครับ.....โทนี่



  โทนี่   สตาร์ค

         นายโกหกฉันสตีฟ ปิดปังทุกอย่างจากฉัน นายทิ้งฉันไว้ให้เผชิญความเจ็บปวดลำพง แต่ทำไมยังคิดถึงนายอยู่อีก อ้อมกอดแสนคุ้นเคย ความรักและความทรงจำ ฉันจะลืมเรื่องระหว่างเรา  สตีฟ 



** ไม่ใช่อินฟินิตี้วอร์นะ แค่หยิบมาบางส่วน 





Steve / Tony ft. avengers








       หลังจากเหตุการณ์วันนั้นที่ไซบีเรีย ผมกับผู้ชายคนนั้น กัปตัน เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย วันที่เขาตัดสินใจทิ้งผมไว้กับความเจ็บปวด ผิดหวัง น้อยใจและ

หวาดกลัวที่เสียอีกหนึ่งชีวิตในท้องตอนนี้ กลัวเหลือเกินว่าจะไม่มีเขาอยู่กับผมอีก แต่ตอนนี้มันก็ผ่านมาเกือบสองเดือนแล้วที่ผมมีเด็กคนนี้ โดยที่ยังไม่ได้

บอกเขา ผมตั้งใจจะบอกเขาหลังจากที่คุยเรื่องสัญญานั่นจบลง แต่มันก็ไม่ได้เกิดขึ้นและตอนนี้ก็ทำใจได้แล้ว?มั้ง ผมควรหันมาตั้งใจดูแลตัวเองจริง ๆ ซะที 

เพราะอย่างน้อยตอนนี้ผมก็มีทั้งโรดี้ที่คอยเป็นห่วง คุณหมอแปลกนั่นที่ช่วยผมกับเด็กในท้องไว้คอยดูแลอย่างใกล้ชิด รวมถึงกำลังใจจากเจ้าหนูสไปเดอร์บอยด้วย ( สไปเดอร์แมนต่างหากครับ คุณสตาร์ค : ปีเตอร์ )



" เฮ้... โทนี่ นายกินอะไรหรือยังเนี่ย นายต้องกินข้าวให้ตรงเวลาพักผ่อนเยอะ ๆ ไม่งั้นเดี๋ยวส่งผลต่อหลานชั้นรู้มั้ย นายต้องดูแลตัวเองให้มาก ๆ เข้าใจหรือเปล่า " โรดี้ที่เข้ามาพร้อมกับไอ้หมอแปลกนั้นพูดขึ้นมาซะยาวเหยียดเลย 


" เอ่อ คือ " โทนี่ไม่รู้จะตอบไปยังไงดีกับความห่วงใยที่เพื่อนรักพูดมาซะยาวเชียว


" ใช่แล้วนะครับ คุณโทนี่ สตาร์ค คุณต้องดูแล.. " ดร.สตีเฟ่น สเตรนจ์ หรือที่โทนี่เรียกว่าหมอแปลกพูดยังไม่ทันจบก็ถูกขัดซะก่อน 


" หยุดเลย...นายหมอแปลก แล้วก็นายด้วยโรดี้ ชั้นดูแลตัวเองอยู่แล้วหน่า " โทนี่ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงที่เอาแต่ใจที่เป็นเอกลักษณ์ ของตน


" แน่ใจ " โรดี้ย้ำ


" อื้อ " โทนี่ตอบ


" ชั้นจะเชื่อนาย " โรดี้ย้ำอีกครั้ง 


" ผมก็หวังอย่างนั้นครับ เพราะคุณเป็นคุณแม่และคนท้องที่ดื้อที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอเลย น่าเป็นห่วงมาก " คุณหมอหน้าหล่อพูดหลังจากรอฟังคำตอบของคนที่ไม่ค่อยดูแลตัวเองเท่าไหร่ 


" พอแล้ว ๆ ฉันจะไม่ทำอะไรที่เสี่ยงแน่นอน สัญญา " โทนี่ห้ามทั้งสองคนพร้อมกับสัญญาที่เจ้าตัวมั่นใจ 


" ดีแล้ว หลานชั้นจะได้ปลอดภัย " โรดี้ผู้ห่วงหลานมาก จนโทนี่ต้องเบะปากใส่ด้วยความหมั่นไส้  


" หยุดทำหน้าแบบนั้น ฉันไม่อยากให้หลานมีแม่ติงต๊องนะ " 


" โรดี้ !!!!! ไอ้บ้า " 


" ผมเห็นด้วยกับคุณ โรดี้ " ดร.สเตร้นจ์พูดออกมายิ้ม ๆ 


" ย๊า หยุดเดี๋ยวนี้นะพวกนาย "


     พอได้รับความเป็นห่วงใยจากสองคนนี้มากๆ ชั้นก็อดนึกถึงนายไม่ได้ สตีฟ ทำไมนายถึงไม่เลือกชั้น แต่กับเลือกผู้ชายคนนั้นแทนชั้น เพื่อนของนาย ทำไมถึงเลือกที่จะปกป้องผู้ชายคนนั้น  เลือกเดินจากชั้นไปเหลือไว้แต่ความเจ็บปวดกับน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด  ทำไมหละสตีฟ ทำไม 


" เฮ้ ๆๆ โทนี่ เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม " โรดี้ถามด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ โทนี่ก็ร้องไห้ออกมา


" เปล่า ๆ ไม่มีอะไร ชั้นก็แค่ดีใจที่มีพวกนายคอยห่วงไง " โทนี่สะดุ้งยิ้มและตอบออกไป พร้อมกับรีบปาดน้ำตาที่ไหลออกมา 


" โทนี่ มีอะไรก็คุยกับชั้นได้เลย ชั้นอยู่ตรงนี้ข้าง ๆ นายเสมอ เข้าใจมั้ย " โรดี้พูดพร้อมกับรอยยิ้มที่ส่งมา 


" ชั้นไม่เป็นอะไรจริง ๆ เพื่อน " 


" ผมก็อยู่ข้าง ๆ คุณ คุณสตาร์ค " 


" ขอบใจหมอ " 


      จากนั้นก็เป็นการพูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย บลา ๆๆๆๆๆ 






Steve part

      สองเดือนแล้วหลังจากเกิดเรื่องวันนั้น ผมขอโทษโทนี่ ผมไม่ได้อยากทำร้ายคุณ ผมแค่ต้องการที่จะปกป้องเพื่อนคนเดียวที่เหลืออยู่ของผม หลังจากที่ผมคิดว่าเขาตายไปแล้วแต่กลับพบว่าเขายังมีชีวิตอยู่และได้มาเจอกันอีกครั้ง ผมไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ สตีฟยังจำสีหน้าและแววตาที่เจ็บปวด มองมาที่เขาในวันนั้น เขาไม่เคยเห็นมันมาก่อนจนถึงวันนั้น ผมขอโทษโทนี่ ขอโทษ 


    " เฮ้ แคป นายโอเคมั้ย " นาตาชาถามเมื่อเดินเข้ามาแล้วเห็นดวงตาสีฟ้านั่นกำลังเหม่อลอยมองออกไปด้านนอกโดยไม่รู้สึกตัวเลยว่าเธอเดินเข้ามา


   " แคป เฮ้ ได้ยินมั้ย " 


   " หะ แนต คุณว่ายังไงนะ "

  
   " คุณดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ เป็นอะไรหรือเปล่า "


" เปล่า ๆ ผมแค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยหนะ ว่าแต่คุณมีอะไรหรือเปล่า " 


" เกิดการโจมตีขึ้นที่นิวยอร์ค เกิดความเสียหายพอสมควร และ.... " 


" มีอะไร ทำไมต้องอ้ำอึ้งด้วย " 


" โทนี่ สตาร์ค ได้รับบาดเจ็บ แต่ไม่รู้ว่าร้ายแรงแค่ไหน " 


" แล้วคนอื่น ๆ ละแนต " คลิ้นต์ถามถึงคนอื่น 


" ไม่มีคนตาย แต่ก็มีคนได้รับบาดเจ็บเยอะพอสมควร และเกิดความเสียกับเมืองมากอยู่เหมือนกัน " 


" ก็ดีแล้ว อย่างน้อยทุกคนก็ปลอดภัย " กัปตันโล่งใจที่ไม่มีคนตายแล้วก็นึกถึงอีกคนหนึ่งที่ต้องเสี่ยง 


   โทนี่บาดเจ็บ...เหรอ  ผมไม่รู้จะพูดอะไรดี  เขามักจะเป็นแบบนี้ ชอบออกไปลุยโดยไม่ระวังตัวเสมอ ห่วงแต่คนอื่นจนลืมดูแลตัวเอง เขาจะเป็นอะไรมากหรือเปล่า 


" เขาไม่เป็นอะไรหรอก กัปตัน เขาตายยากคุณก็น่าจะรู้ " นาตาชาพูดขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าที่เป็นกังวลของหัวหน้าทีมคนเก่ง 


" อือ ผมก็หวังอย่างนั้น " 


" เขามีเพื่อน ไม่ได้ตัวคนเดียว " 


" ผมว่าเราไปหารือเรื่องนี้กับทางวาคันด้ากันดีกว่านะ " คลิ้นต์เสนอ ทุกคนเห็นด้วยแล้วก็รีบไปประชุมทันที 




  
      ทุกคนถูกเรียกมาเพื่อประชุมกันเพื่อหาวิธีรับมือกับเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้นอีกครั้ง โดยมีทีชัลล่าและคนอื่น ๆ ในวาคันด้าร่วมด้วย จากที่เห็นพวกนั้นเหมือนต้องการอะไรซักอย่างจากคนที่ใช้พลังแปลก ๆ นั่น โทนี่พุ่งออกไปเพื่อโจมตีและก็ถูกโจมตีกลับอย่างหนัก พวกเขาร่วมกันต่อสู้แล้วจู่ ๆ พวกมันก็ถอนกำลังไป ทุกคนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย และดูเหมือนทุกคนจะเป็นห่วงโทนี่เป็นพิเศษ ทั้งโรดี้ เจ้าหนูปีเตอร์ แล้วก็หมอนั่นรีบเข้ามาพยุงโทนี่ด้วยสีหน้าเป็นกังวลอย่างมาก 


" พวกมันเริ่มบุกเข้ามาแล้ว " คลิ้นต์พูดขึ้น


" แล้วสถานการ์เป็นยังไงบ้าง " ทีชัลล่าถาม


" ตอนนี้สงบลงแล้ว และนี่คือวีดิโอของสถานการณ์ที่เกิดขึ้นมาครึ่งชั่วโมงก่อน " 



   นาตาชากดเปิดวิดีโอข่าวการโจมตีที่เกิดขึ้นแทนคำตอบ ในข่าวรายงานว่ามีไอร่อนแมนทึ่ออกมาต่อสู้กับต่างดาวเหล่านั้น พร้อมกับดร.แบนเนอร์ ดร.สเตร้นจ์ หว่องและสไปเดอร์แมน พวกเขาร่วมมือการโจมตีอย่างต่อเนื่อง แต่ก็โดนสวนกลับจนได้รับบาดเจ็บ ขณะที่ทุกคนกำลังประชุมก็มีการรายงานเข้ามาว่าเกิดเหตุอีกครั้งแล้ว 


" มีการโจมตีอีกครั้งแล้ว !!! " 


ข่าวการโจมตีปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับการปรากฏตัวของฮีโร่ในชุดเกราะเหล็กกับพรรคพวกของเขาอีกครั้ง แต่นั่นก็เป็นเพียงการเตือนเท่านั้น ว่าต่อไปของจริง 


" เอาหละ ผมว่าเราต้องตัดสินใจกันได้แล้ว " กัปตันถามเสียงเครียด พร้อมรอคำตอบของทุกคน  " สถานการณ์ที่นั่นน่าเป็นห่วง เราต้องรีบตัดสินใจ " 


" ผมว่าอย่างน้อยเราก็น่าจะรวมตัวกันเพื่อวางแผนร่วมกันรับมือ " บรูซเสนอแนวทาง 


" ผมตกลง " 


" ไปกัน " ทุกคนพูดออกมา 


" ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยแคป " 


" ผมก็หวังอย่างนั้น " 


" พักผ่อนก่อนเถอะ อีกซักพักกว่าจะถึง " 


" ได้ เชิญคุณ " แล้วทั้งคู่ก็แยกย้ายกันพักผ่อน ตอนนี้ทุกคนกำลังเดินทางไป...









.................... 

  Tbc .............
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

1 ความคิดเห็น