คัดลอกลิงก์เเล้ว

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
When love in the End

Steve x Tony

               ' You truth me
                                                      I do '

 ** ฟิคนี้เกิดขึ้นเพราะบทสนทนาสองประโยคนี้ ฟิน แต่ไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องเท่าไหร่

   ทุกคนกลับมารวมตัวกันที่บ้านของโทนี่ที่กลับมาถึงโลกอย่างปลอดภัยและโดยมีอาการอ่อนเพลียจากการขาดน้ำและอดอาหาร ตอนนี้พักรักษาอยู่บ้านพักส่วนตัวที่มาลิบู

  " เขาเป็นยังไงบ้างครับ "

  " ปลอดภัยแล้วคะ ตอนนี้แค่อ่อนเพลียจากภาวะขาดน้ำและอาหาร ต้องพักผ่อนให้มาก ๆ " ดร. โชอธิบายอาการคนไข้เคสพิเศษคนสำคัญให้ทุกคนทราบ
 
  " ขอบคุณมากครับ " 

  " คะ ถ้ามีอะไรเรียกได้เลยนะคะ " ดร. โชพูดก่อนจะเดินออกไป ตอนนี้ทุกคนอยู่ในห้องนอนของโทนี่หลังจากที่คุยกับ ดร. โชเสร็จที่ด้านนอก

  " นั่นคงเป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขา " บรูซคาดเดาในสิ่งที่คิดว่าเพื่อนของเขาต้องเจอ

  " ติดอยู่ในอวกาศที่ไร้ขอบเขตกับข้อจำกัดมากมาย คงไม่ใช่เรื่องง่าย " นาตาชาพูดขึ้นอย่างคิดไม่ตกกับเหตุการที่อันตรายนี้

  " ครับ และเขารอดจากมันมาได้ " สตีฟตอบรับ และเงยหน้าขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบที่มือ

  " พวกนาย... เฮ้ ไม่ใช่หรอก " โทนี่รู้สึกตัวขึ้นและพูดด้วยเสียงแหบแห้งอย่างไม่อยากจะเชื่อตัวเอง มันเป็นไปไม่ได้

  " ผมอยู่นี่แล้ว "

  " เรื่องจริงงั้นเหรอ " โทนี่ยื่นมือไปสัมผัสใบหน้าของสตีฟด้วยความลังเล

  " คุณอยู่บนโลกและที่นี่บ้านคุณกับพวกเราจริง ๆ ครับโทนี่ " สตีฟกุมมือพร้อมกับจ้องตาเพื่อยืนยันเรื่องนี้กับคนตรงหน้าที่ยังคงไม่แน่ใจ

  " สตีฟ !! " โทนี่โผเข้ากอดสตีฟด้วยความดีใจอย่างที่สุดเมื่อรู้ว่าตัวเองรอดพ้นจากสถานการณ์ที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิตมาได้แล้ว

  " ฮะ ฮึม พวกเรายังมีตัวตนอยู่นะเพื่อน " คลิ้นต์ยิ้มล้อเลียนคนที่กอดกันกลมเชียว

  " ก็ดีที่ยังไม่ตาย " ถึงจะยังไม่ปกติแต่ยังตอบโต้ได้ดีทีเดียว

  " ตอบกลับได้แบบนี้คงไม่ต้องเป็นห่วงอะไร " นาตาชาพูดขึ้นอย่างวางใจ

  " นายรู้สึกเป็นยังไงบ้าง " บรูซถามเผื่อต้องตามหมอ

  " เหมือนฝัน ฉันคิดว่าตัวเองจะไม่รอดกลับมาซะอีก "

  " เฮ้ รอดกลับมาแล้วนี่ "

  " สบายใจได้แล้วนะครับ พวกเราอยู่ตรงนี้แล้วเพื่อทำให้คุณมั่นใจ " สตีฟกุมมือโทนี่แน่นเพื่อให้อีกคนคลายความกลัวในใจและมีความสุขอย่างเต็มที่

  " เลิกหงอยซะที มันไม่ใช่ตัวนาย " คลิ้นต์ว่า

  " ต้องผู้ชายปากจัด ชอบอวดต่างที่เป็นนาย ไม่ใช่แบบนี้ "

  " ขอบใจแต่นั่นชมหรือด่าฉันกันแน่ " โทนี่กลับมายิ้มอีกครั้งและตอบกลับไป

  " เหมือนเดิมแล้วสินะ " 

  " เอาหละ พักผ่อนซะแล้วก็หายไว ๆ "

  " ค่อยเจอกันอีกที " 

  " อือ " โทนี่เอ่ยลาทุกคนก่อนจะหันมาหาสตีฟ

  " เปปเปอร์จะกลับมาเยี่ยมคุณอีกครั้งพรุ่งนี้ คุณหลับอยู่ก่อนหน้านี้ " 

  " งั้นเหรอ เธอคงงานยุ่งมาก ไม่เป็นไร " 

  " ทุกคนดีใจมากที่คุณปลอดภัย "

  " ฉันก็ดีใจที่ได้กลับมาหานาย ปู่ อื๊อ " สตีฟจูบโทนี่แบบไม่ให้ตั้งตัวและกอดไว้ให้โทนี่อยู่ในอ้อมกอดด้วยความคิดถึง

  " ผมรักคุณมากโทนี่ " บอกรักพร้อมกับจูบอีกที

  " ฉันก็รักนายคุณปู่ สตีฟ " จุ๊บ โทนี่จุ๊บที่ริมฝีปากหนานุ่มกลับไปเหมือนกัน

  " ไม่ต้องกลัวนะครับ พวกเราจะผ่านเรื่องเลวร้ายพวกนี้ไปได้และทุกคนจะต้องกลับมาแน่ " 

  " อือ ฉันก็หวังอย่างนั้น "

  " ครับ คุณหิวมั้ย ทานอะไรซักหน่อยนะ "

  " อือ ตามใจปู่หละกัน วันนี้ฉันยกตัวเองให้นายดูแลเลยปู่ " โทนี่พูดยิ้ม ๆ อยู่ดี ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองอยากอ้อนขึ้นมาหนะ ทั้งรักทั้งหวงและเป็นห่วงคิดถึงจนไม่อยากห่างไปไหนเลย

  " วันนี้มาแปลก อ้อนแบบนี้เดี๋ยวเจอปู่เอาแต่ใจหละ "

  " ก็ตามใจสิ ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย "

  " ให้คิดใหม่อีกที ไม่เสียแล้วรึไงกับสิ่งที่ผ่านมา "

  " เสียใจสิ แต่อดีตก็คืออดีตมันแก้ไขไม่ได้และฉันอยากเริ่มต้นใหม่กับความรู้สึกดี ๆ มากกว่าจมอยู่กับความทุกข์ " โทนี่พูดพร้อมกับยิ้มบางให้คนที่ยังรักอยู่เสมอไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

  " นายไม่ฝืนใจจริง ๆ ใช่มั้ย "

  " ถ้าไม่อยากคืนดีกับฉันก็พูดมาตรง ๆ อย่าปิดบังอีก "

  " ไม่ใช่ ผม... "

  " แล้วจะเอายังไง จะไปต่อหรือจะจบ ฉันจะได้เจ็บให้พอทีเดียว " โทนี่แข็งใจพูดออกไป

  " ผมขอโทษที่ทำให้คุณไม่มั่นใจ ผมขอบอกกับคุณตรงนี้ว่าผมรักคุณนะ เด็กน้อยของผม " สตีฟใช้นิ้วเช็ดน้ำตาที่ปริ่มห่างตาออกอย่างเบามือ

  " ก็แค่นี้ เล่นตัวอยู่ได้คนแก่บ้า " โทนี่ซบหน้าลงบนฝ่ามือร้องสะอื้น

  " โทนี่ ปู่คนนี้จะง้อเมียเด็กแล้วนะครับ " สตีฟจับปลายคางโทนี่ขึ้นมาแล้วจูบซับน้ำตาด้านซ้ายช้า ๆ ย้ายมาด้านขวาเบา ๆ และจูบที่ปากนุ่มด้วยความนุ่มนวล

  " เมียเด็กบ้าอะไรกัน ฉันแก่จนครึ่งร้อยได้แล้วนะ ปูบ้า "

  " ส่วนปู่ก็เกือบครบร้อยแล้วนะหนูน้อย " สตีฟเบียดตัวเข้าหาจนโทนี่ถอยหลังลงบนที่นอนและตามขึ้นคร่อมจนโทนี่ขยับไปไหนไม่ได้นอนนิ่งอยู่อย่างนั้น

  " เลิกพูดแบบนี้นะปู่ มันขนลุก " โทนี่หันหน้าหนีไม่ยอมมองหน้าเวลาพูด

  " เดี๋ยวจะทำให้รู้สึกดีจนลืมเรื่องนั้นเอง " สตีฟแกะกระดุมเสื้อนอนโทนี่ออกทีละเม็ดจนหมดพร้อมกับดึงกางเกงออกโดยที่โทนี่รั้งไม่ทันจนเหลือแค่ชั้นในตัวเดียวไว้ล่อตาล่อใจเท่านั้น

  " นายนี่มือไวชะมัดเลย คุณปู่ " โทนี่ทำหน้างอใส่คนที่มือไวซะจนพูดอะไรไม่ทันเลย

  " เดี๋ยวปู่จะทำให้หนูน้อยมีความสุขจนหยุดไม่ได้เอง "

  " ไม่เอานะ อื้มมม อื๊ออ " โทนี่พยายามขัดขืนแต่ก็สู้แรงคุณปู่กัปตันไม่ได้ สตีฟจูบดูดดื่มสอดลิ้นเข้าหยอกล้อจนโทนี่ต้องเผยอปากอย่างช่วยไม่ได้ ทำไมถึงได้จูบเก่งขนาดนี้แม้แต่ตัวโทนี่เองยังรับไม่ทัน

  " นายจูบเก่งเกินไปนะปู่ " โทนี่พูดขณะที่ลมหายใจเริ่มสั่นเพราะมือไม้ที่หนึบหนับของคนที่ลูบคลำไปทั่ว

  " เตรียมรับความรักที่ปู่จะมอบให้ได้เลย "

  " อยากได้จะแย่แล้วปู่ อีกอย่างเก็บความสุขจากฉันไปให้มาก ๆ ด้วยหละ "

  " เริ่มกันเลย " สตีฟเริ่มต้นบทรักครั้งใหม่กับโทนี่หลังจากที่ห่างหายกันไปนาน ตอนนี้เราทั้งคู่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งและจะทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

  " มีความสุขมั้ย สตีฟ "

  " ครับ โทนี่ที่รักของผม "

  " ฉันมีความสุขที่สุดเลยที่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง รักนายสตีฟ " โทนี่จูบสตีฟ

  " ไม่เอานะครับ คุณก็รู้ว่าผมเร็วและแข็งแรงมาก "

  " ทะลึ่งละปู่ หื่นกามเกินไปแล้ว " โทนี่ตีเข้าให้ที่แขนกับไอ้ความรู้สึกตื่นตัวเกินพิกัดของกัปตันบ้านี่

  " นายน่ารักมากตอนที่เรียกชื่อฉัน " สตีฟพูดเปลี่ยนคำเรียกข้างหูจนโทนี่รู้สึกหน้าเห่อร้อนไปหมด

  " หยุดพูดเลยนะ ก็แค่... เรื่องจริงอะ " 

  " ฮ่า ๆๆ นายนี่สมเป็นโทนี่ของฉันจริง ๆ " สตีฟหัวเราะกับคำพูดที่ยังไงก็เป็น โทนี่ สตาร์ค อยู่ดี

  " ใช่ ฉันเป็นของนายคนเดียวแหละปู่ ยอมขนาดนี้ให้สตีฟ โรเจอร์คนเดียวเท่านั้น " โทนี่พูดจบก็ก้มหน้าหนีซบกล้ามอกแน่น ๆ ของคนรักแก้เขินแทน

  " เขินแล้วน่ารักขนาดนี้เลยนะ "

  " นายนี่หุ่นดีชะมัดเลยแคป น่าอิจฉา "

  " มันเป็นของคุณอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องอิจฉา " สตีฟจับมือโทนี่ลูบไปตามร่างกายตัวเองที่โทนี่ชอบ

  " พอแล้ว แคป " โทนี่ชักมือกลับด้วยความหันพร้อมกับหันหลังหนีแก้เขิน

  " หันหลังให้แบบนี้อันตรายนะครับโทนี่ " กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ถูกสตีฟกอดแน่นแถมยังเบียด ๆ จนพร้อมเริ่มบทรักอีกครั้ง

  " อึก มันเจ็บสตีฟ "

  " ผ่อนคลาย อีกซักพักก็ดีขึ้น " และบทรักที่ร้อนแรงก็เริ่มขึ้นอีกครั้งกับความรักที่อบอวลเต็มห้องไปหมด ความคิดถึงที่เก็บไว้มานานได้แสดงออกให้อีกฝ่ายรู้ทั้งการกระทำและคำพูด เมื่อคนนึงเสนอ อีกคนนึงก็พร้อมจะสนองด้วยความเต็มใจ สตีฟมองโทนี่ที่หลับไปแล้วเพราะความหล้าจากกิจกรรมที่ยาวนานของทั้งคู่ ก่อนจะพาอีกคนไปชำระร่างกายเก็บกวาดผลจากความรักความคิดถึงจึงพาโทนี่กลับเข้านอนอีกครั้ง

  " ฝันดีครับ ที่รักของผม "

!
!

  " เมื่อวานฉลองหนักรึไงถึงลงมาเอาป่านนี้ " โรดี้ที่มาหาโทนี่ตั้งแต่ช่วงเช้าได้แต่นั่งรอนอนรอเมื่อรู้ว่าสตีฟกับโทนี่ยังอยู่ในห้องตั้งแต่เมื่อวาน

  " ครับ คิดถึงหนักไปหน่อย " สตีฟตอบกลับตรง ๆ

  " ตอบตรงจริงนะ เพื่อนฉันเขินจนจะมุดผ้าห่มหนีแล้วกัปตัน " ทุกคนหันไปมองตามคำพูดของโรดี้ที่โทนี่ตอนนี้ผ้าห่มคลุมหัวทั้ง ๆ ที่ใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้น

  " เอาผ้าห่มลงเถอะครับโทนี่ ทุกคนคิดกันไปไกลแล้ว " 

  " ชิ เอาลงก็ได้ " 

  " แกล้งทำว่างั้น " คลิ้นต์พูด

  " นายนี่มันจริง ๆ เล้ย "

  " ฉันทำอะไรคนสวย "

  " เห็นทุกคนกลับมามีความสุขแบบนี้ดีจริง ๆ นะครับ "

  " ใช่ ทุกอย่างจบลงจริง ๆ อย่างแน่นอนแล้ว " 

  " ใช้ชีวิตอย่างที่เคยหวังเอาไว้ "

  " ไม่ต้องพบเจอกับเรื่องร้าย ๆ อะไรอีก "

  " ฉลองให้กับอนาคตที่สงบสุขปลอดภัยกันดีกว่า "

!
!
~ Party for future ~

  " ดื่มให้กับอนาคตของเรา " นาตาชาชวนทุกคนยกแก้วขึ้นชน

  " เป็นอะไรโทนี่ "

  " เจ้าดูเงียบแปลก ๆ "

  " กัปตันห้ามดื่มรึไงนั่งนิ่งเชียว " 

  " ผมเปล่า หมอต่างหาก " สตีฟรีบปฏิเสธทันทีเมื่อทุกคนหันมอง

  " นายเชื่อหมอ " โรดี้ถามอย่างแปลกใจกับพวกดื้อแพ่งอย่างโทนี่ยอมฟังคำเตือนคนอื่น

  " ก็รักตัวกลัวตายเหมือนกันนี่ " โทนี่ตอบกลับกวน ๆ ตามสไตส์

  " ผมมาแล้วฮะ คุณสตาร์ค "

  " มาเร็วนะ โดดเรียนหรือเปล่า คุณป้าคนสวยไม่ตามมาฆ่าฉันแน่ใช่มั้ย "

  " เปล่านะฮะและผมบอกป้าเมย์แล้วว่าจะมาหาคุณ "

  " ก็ดี แล้วที่บ้านเป็นไง "

  " ก็สบายดีฮะ เป็นปกติ " ทุกคนยืนมองโทนี่คุยกับปีเตอร์เหมือนเห็นคุณแม่ที่ห่วงลูกเวลาจะไปไหนมาไหนอย่างนั้น

  " นายเหมือนแม่ห่วงลูกขึ้นทุกวันนะโทนี่ " นาตาชาพูดในสิ่งที่เชื่อว่าหลายคนก็คิด

  " อยากมีเป็นของตัวเองเหรอ ผมช่วยมั้ย " 

  " พูดอะไรของนายปู่ ฉันท้องได้ที่ไหนกัน " โทนี่ใช้ศอกกระทุ้งสตีฟไปทีนึงโทษฐานแกล้งเขาต่อหน้าคนอื่น ๆ

  " ผมช่วยได้นะ ลองดูมั้ย " ดร. สเตร้นจ์พูดเมื่อมาได้ยินประโยคนั้นพอดี

  " หยุดเลย ด็อค และขอบคุณในความหวังดีแต่ไม่เป็นไร "

  " ยินดีที่เชิญมา " โทนี่ยักคิ้วรับ

  " จากนี้เอาไงต่อ มีใครว่าไงมั้ย "

  " ตามสะดวก ครอบครัวก็คือครอบครัวเหมือนเดิมเสมอ " สตีฟ

  " แยกย้ายกันไปแต่พร้อมรวมตัวเสมอ " บรูซ

  " ตามนั้น " 

  " ส่วนผมก็อยู่กับโทนี่ที่นี่ " โทนี่หันไปมองหน้าสตีฟ

  " นายไม่มีธุระต้องไปเหรอแคป "

  " เมื่อทุกอย่างเป็นปกติก็ไม่จำเป็นต้องมีกัปตันอเมริกาอีกต่อไปและอีกอย่างฉันอยากอยู่กับนาย " สตีฟพูดพร้อมกับจ้องตาโทนี่

  " แหม๋ ติดแฟนเด็กเหรอกัปตัน " นาตาชาอดไม่ได้ที่จะแซว

  " นั่นสินะครับ คงเป็นอย่างงั้น "

  " คงต้องง้อแล้วสตีฟ นั่งนิ่งขนาดนั้น " คลิ้นต์พยักหน้าให้ดู

  " โกรธที่ไม่ให้ดื่มสินะ " สตีฟพูดยิ้ม ๆ ก่อนที่จะทำอะไรที่ทุกคนต้องตกใจ

  " ว้าววว กัปตัน " ทุกคนได้แต่ร้องด้วยความตกใจอย่างคาดไม่ถึงว่ากัปตันคนดีจะมีมุมนี้กับเขาด้วยการป้อนเหล้าจากปากให้โทนี่ เล่นเอาทุกคนตะลึงกันถ้วนหน้าแม้แต่โทนี่ยังอึ้งจนนิ่งไปจนสตีฟถอนจูบออก

  " สตีฟ นายย " โทนี่พูดขึ้นเมื่อหาเสียงตัวเองเจอหลังจากถูกจู่โจมไม่ทันตั้งตัว

   " โทนี่ นายลำบากแน่ " โรดี้พูดกับเพื่อนตัวแสบที่ดูเหมือนจะเสียรู้กัปตันไปซะหมด

  " พอ ๆ ฉลองกันอยู่ไม่ใช่รึไง " โทนี่พยายามเปลี่ยนเรื่องไปจากตัวเอง ทุกคนยกมือยอมแพ้แล้วหันไปคุยเรื่องอื่นแทน

  " คิดดูแล้วก็ไม่น่าเชื่อว่าพวกเราจะผ่านมันมาแล้วนะครับเนี่ย " สก็อต แลงค์พูดขึ้นหลังจากยืนนิ่งมานาน

  " ก็ถูกนะ แต่ตอนนี้พวกเราก็อยู่ที่นี่แล้วคือเรื่องจริง "

  " นั่นสิตัวเป็น ๆ เลย "

  " ดื่มนมกับผมก็ได้ครับ คุณสตาร์ค " ปีเตอร์หันไปชวนโทนี่คุยจะได้ไม่นั่งเงียบ ปกติคุณสตาร์คเคยนั่งเงียบที่ไหนหละ

  " ขอบใจ ว่าแต่นายบอกป้าเมย์แล้วใช่มั้ยว่าจะค้างหนะ "

  " ครับ เรียบร้อยทุกอย่างไม่ต้องห่วง " 

  " แต่ปีเตอร์นอนคนละห้องกับเรานะครับ โทนี่ " สตีฟพูดขัดขึ้นโทนี่ได้แต่ทำหน้างอใส่

  " ครับ คุณสตีฟ " ปีเตอร์ตอบรับอย่างว่าง่ายเพราะกลัวถูกโล่ที่ปลาบปลื้มปักหัวแทนเพราะกัปตันหึง

  " ครับ ดื่มกันต่อเถอะ " ทุกคนได้แต่ยิ้มกับท่าทางของคู่รักคู่กัดที่สร้างรอยยิ้มและความสุขได้เสมอ

  " นายหึงเด็กนะกัปตัน "

  " เจ้าดูเหมือนคนปกติขึ้นมาแล้วสหาย " ธอร์พูดอย่างภูมิใจกับความเปลี่ยนแปลงของเพื่อน

  " อ่อใช่ ฟรายเดย์ติดต่อฝ่าบาทแมวดำให้ที "

  " คะ เจ้านาย " 

  " ไงฝ่าบาท มีปาร์ตี้หนะเลยโทรหา "

  " ยินดี ท่าทางน่าสนุก " ทีชัลล่าพูดพรางขยับตัวทำงานไปด้วย

  " ไว้ว่าง ๆ จะไปเยี่ยมรอต้อนรับด้วยนะฝ่าบาท " 

  " ยินดี " การสนทนาจบลงเพียงเท่านั้นแบบรวดเร็ว

  ปาร์ตี้ที่เต็มไปด้วยการพูดคุย เสียงหัวเราะและการระลึกความหลัง การวาดฝันนึกถึงอนาคต การวางแผนชีวิตกันต่อไปในอนาคตที่จะมีแต่ความสงบสุข

!
!

สามวันต่อมา 

  โทนี่นอนมองหน้าสตีฟที่หลับตาพริ้ม โครงหน้าสวยผิวก็ดี ไม่ว่าจะสายตาที่คมเข้ม จมูกสวยได้รูป ทั้งปากอีก เฮ้อ แถมหุ่นก็ยังดีมากอีกต่างหาก นายจะเพอร์เฟคเกินไปแล้ว จะไม่ให้อิจฉาได้ไงหละ

  " อ๊ะ นายตื่นแล้วนี่ " โทนี่พูดขึ้นเมื่อรู้สึกถึงการกอดที่แน่นขึ้น

  " ผมรออยู่ว่าคุณจะทำอะไร แต่ก็ไม่ซักทีก็เลยต้องทำเอง " 

  " อื้อออ นายนี่มัน " 

  " มอนิ่งคิสครับ "

  " น่ารักขึ้นทุกวันนะสตีฟ " โทนี่ยิ้มให้กับความน่ารักและเอาใจใส่ที่มากขึ้นของคนรักตรงหน้าคนนี้

  " เพราะคุณไงโทนี่ "

  " แถมปากยังหวานอีกต่างหาก "  จุ๊บ โทนี่จุ๊บไปหนึ่งทีเป็นรางวัล

  " ไปอาบน้ำกัน ออกไปข้างนอกกันหน่อย " สตีฟลุกขึ้นอุ้มโทนี่อาบไปอาบน้ำอย่างอารมณ์ดี

  " ฮ่า ๆๆ มันจั๊กจี้นะ หยุดเดี๋ยวนี้นะสตีฟ " 

  " ได้ครับ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน "

  " เดี๋ยวนี้ต่อรองเก่งนะปู่ " โทนี่ทำหน้างอใส่คนที่เจ้าเล่ห์ขึ้นทุกวัน ๆ ก่อนจะหอมแก้มซ้ายขวาเป็นข้อแลกเปลี่ยน

  " รางวัลคุ้มค่ามากครับเด็กน้อย " สตีฟยิ้มอย่างพอใจกับรางวัลที่ได้ก่อนจะปล่อยให้อีกคนได้อาบน้ำและยืนมองพร้อมกับอาบน้ำตัวเองไปด้วย

  " เสร็จแล้ว ไปแต่งตัวกันได้แล้ว " กว่าจะได้ออกมาด้านนอกแดดก็เริ่มส่องบ้างแล้ว ทั้งคู่ไม่ได้แต่งตัวมิดชิดอะไรมากแต่เน้นสบาย ๆ แทนและเข้าไปเดินเลือกซื้อของเหมือนคู่รักทั่วไปทำให้คนที่มองไปเห็นต้องยกมือถือขึ้นถ่ายรูปรัว ๆ เมื่อซื้อของเสร็จโทนี่ก็พาสตีฟไปนั่งที่ร้านโดนัทร้านประจำก่อนจะกลับบ้านหลังจากช็อปจนพอใจ

  " ซื้อของเข้าบ้านเพื่อเตรียมงานแต่งรึไงโทนี่ "

  " ครับ " สตีฟรับคำนิ่ง ๆ พร้อมกับเสียงดังตามมาติด ๆ

  " ไม่ใช่ซะหน่อย นายนี่จริง ๆ เลยนะปู่ " โทนี่ว่าสตีฟที่ชอบเล่นอยู่เรื่อย

  " ครับ ๆ ปู่จะไม่ล้อเล่นแบบนี้อีกนะเด็กน้อย " สตีฟพูดหยอกล้อกับโทนี่โดยลืมไปว่าคนอื่น ๆ มองอยู่

  " พวกนายนี่เหมือนคู่แต่งงานเข้าไปทุกที " 

  " แถมยังมีชื่อเรียกกันน่ารักด้วยอีกต่างหาก " เพื่อน ๆ รุมแซวทั้งสองคนกันใหญ่

  " ยืนยิ้มอยู่ทำไมเนี่ย " โทนี่พาลใส่สตีฟที่ยืนนิ่งให้คนอื่นแซวอยู่ได้แต่ตัวเองต้องสะบัดเดินหนีเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มมีอาการเขินของตัวเอง

  " รีบตามไปสิกัปตัน เดี๋ยวก็งอนหนักหรอก " 

  " ไม่เป็นไรครับผมมีวิธีง้อพิเศษ " สตีฟตอบยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินตามไป

  " ฉันชักจะเป็นห่วงโทนี่แทนแล้วสิ " โรดี้พูดเสียงเข้ม

  " จอมแสบถูกคุณปู่หลงยุคครอบงำหมดแล้วสินะ ฮ่า ๆ " คลิ้นต์หัวเราะลั่นกับสิ่งที่คิด

  " ข้าภาวนาให้สตาร์คปลอดภัยจากสตีฟ " ธอร์พูดด้วยสีหน้านิ่ง 

!
!
  " โทนี่ครับ " 

  " เจ้านายหมดสติอยู่ที่แลปคะกัปตันโรเจอร์ " สตีฟรีบวิ่งลงไปที่ห้องแลปของโทนี่ทันทีที่ฟรายเดย์รายงานและเห็นโทนี่ฟุบอยู่ข้างโต๊ะเครื่องมือ

  " โทนี่ ๆ !! " 

  " เจ้านายไม่ได้บาดเจ็บคะ แต่มีอาการอ่อนเพลียจนหมดสติไปคะ " สตีฟอุ้มโทนี่ที่หลับไม่รู้ตัวขึ้นไปพักที่ห้องทันที

  " รู้สึกเป็นไงบ้างครับ "

  " ก็.. มึนหัวนิดหน่อย ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลยนะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรมากซะหน่อย "

  " คุณต้องงดเข้าแลปซักพักเข้าใจนะครับ "

  " แต่ว่างานยัง... " โทนี่เงียบเมื่อรู้สึกว่าสตีฟเริ่มน่ากลัวขึ้นมานิดนึงแล้ว

  " ถ้าไม่ตกลงผมจะลงโทษคุณให้ออกไปไหนไม่ได้เลย "

  " ก็ได้ " โทนี่ยอมตกลงเมื่อสตีฟคร่อมไว้ขยับไปไหนไม่ได้

  " งั้นพักเถอะจะได้หายไว ๆ "

  " อื้อ "

  " ฉันรักนายสตีฟ " โทนี่จูบสตีฟ

  " ผมรักคุณโทนี่ " ทั้งคู่บอกรักกันและนอนกอดกันอย่างมีความสุขไปด้วยกัน

End 
#stony

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 18 พ.ค. 62 / 06:11

บันทึกเป็น Favorite




When love in the End




Steve x Tony




               ' You truth me
                                                      I do '




 ** ฟิคนี้เกิดขึ้นเพราะบทสนทนาสองประโยคนี้ ฟิน แต่ไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องเท่าไหร่






   ทุกคนกลับมารวมตัวกันที่บ้านของโทนี่ที่กลับมาถึงโลกอย่างปลอดภัยและโดยมีอาการอ่อนเพลียจากการขาดน้ำและอดอาหาร ตอนนี้พักรักษาอยู่บ้านพักส่วนตัวที่มาลิบู

  " เขาเป็นยังไงบ้างครับ "

  " ปลอดภัยแล้วคะ ตอนนี้แค่อ่อนเพลียจากภาวะขาดน้ำและอาหาร ต้องพักผ่อนให้มาก ๆ " ดร. โชอธิบายอาการคนไข้เคสพิเศษคนสำคัญให้ทุกคนทราบ
 
  " ขอบคุณมากครับ " 

  " คะ ถ้ามีอะไรเรียกได้เลยนะคะ " ดร. โชพูดก่อนจะเดินออกไป ตอนนี้ทุกคนอยู่ในห้องนอนของโทนี่หลังจากที่คุยกับ ดร. โชเสร็จที่ด้านนอก

  " นั่นคงเป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขา " บรูซคาดเดาในสิ่งที่คิดว่าเพื่อนของเขาต้องเจอ

  " ติดอยู่ในอวกาศที่ไร้ขอบเขตกับข้อจำกัดมากมาย คงไม่ใช่เรื่องง่าย " นาตาชาพูดขึ้นอย่างคิดไม่ตกกับเหตุการที่อันตรายนี้

  " ครับ และเขารอดจากมันมาได้ " สตีฟตอบรับ และเงยหน้าขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงแรงบีบที่มือ

  " พวกนาย... เฮ้ ไม่ใช่หรอก " โทนี่รู้สึกตัวขึ้นและพูดด้วยเสียงแหบแห้งอย่างไม่อยากจะเชื่อตัวเอง มันเป็นไปไม่ได้

  " ผมอยู่นี่แล้ว "

  " เรื่องจริงงั้นเหรอ " โทนี่ยื่นมือไปสัมผัสใบหน้าของสตีฟด้วยความลังเล

  " คุณอยู่บนโลกและที่นี่บ้านคุณกับพวกเราจริง ๆ ครับโทนี่ " สตีฟกุมมือพร้อมกับจ้องตาเพื่อยืนยันเรื่องนี้กับคนตรงหน้าที่ยังคงไม่แน่ใจ

  " สตีฟ !! " โทนี่โผเข้ากอดสตีฟด้วยความดีใจอย่างที่สุดเมื่อรู้ว่าตัวเองรอดพ้นจากสถานการณ์ที่ร้ายแรงที่สุดในชีวิตมาได้แล้ว

  " ฮะ ฮึม พวกเรายังมีตัวตนอยู่นะเพื่อน " คลิ้นต์ยิ้มล้อเลียนคนที่กอดกันกลมเชียว

  " ก็ดีที่ยังไม่ตาย " ถึงจะยังไม่ปกติแต่ยังตอบโต้ได้ดีทีเดียว

  " ตอบกลับได้แบบนี้คงไม่ต้องเป็นห่วงอะไร " นาตาชาพูดขึ้นอย่างวางใจ

  " นายรู้สึกเป็นยังไงบ้าง " บรูซถามเผื่อต้องตามหมอ

  " เหมือนฝัน ฉันคิดว่าตัวเองจะไม่รอดกลับมาซะอีก "

  " เฮ้ รอดกลับมาแล้วนี่ "

  " สบายใจได้แล้วนะครับ พวกเราอยู่ตรงนี้แล้วเพื่อทำให้คุณมั่นใจ " สตีฟกุมมือโทนี่แน่นเพื่อให้อีกคนคลายความกลัวในใจและมีความสุขอย่างเต็มที่

  " เลิกหงอยซะที มันไม่ใช่ตัวนาย " คลิ้นต์ว่า

  " ต้องผู้ชายปากจัด ชอบอวดต่างที่เป็นนาย ไม่ใช่แบบนี้ "

  " ขอบใจแต่นั่นชมหรือด่าฉันกันแน่ " โทนี่กลับมายิ้มอีกครั้งและตอบกลับไป

  " เหมือนเดิมแล้วสินะ " 

  " เอาหละ พักผ่อนซะแล้วก็หายไว ๆ "

  " ค่อยเจอกันอีกที " 

  " อือ " โทนี่เอ่ยลาทุกคนก่อนจะหันมาหาสตีฟ

  " เปปเปอร์จะกลับมาเยี่ยมคุณอีกครั้งพรุ่งนี้ คุณหลับอยู่ก่อนหน้านี้ " 

  " งั้นเหรอ เธอคงงานยุ่งมาก ไม่เป็นไร " 

  " ทุกคนดีใจมากที่คุณปลอดภัย "

  " ฉันก็ดีใจที่ได้กลับมาหานาย ปู่ อื๊อ " สตีฟจูบโทนี่แบบไม่ให้ตั้งตัวและกอดไว้ให้โทนี่อยู่ในอ้อมกอดด้วยความคิดถึง

  " ผมรักคุณมากโทนี่ " บอกรักพร้อมกับจูบอีกที

  " ฉันก็รักนายคุณปู่ สตีฟ " จุ๊บ โทนี่จุ๊บที่ริมฝีปากหนานุ่มกลับไปเหมือนกัน

  " ไม่ต้องกลัวนะครับ พวกเราจะผ่านเรื่องเลวร้ายพวกนี้ไปได้และทุกคนจะต้องกลับมาแน่ " 

  " อือ ฉันก็หวังอย่างนั้น "

  " ครับ คุณหิวมั้ย ทานอะไรซักหน่อยนะ "

  " อือ ตามใจปู่หละกัน วันนี้ฉันยกตัวเองให้นายดูแลเลยปู่ " โทนี่พูดยิ้ม ๆ อยู่ดี ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองอยากอ้อนขึ้นมาหนะ ทั้งรักทั้งหวงและเป็นห่วงคิดถึงจนไม่อยากห่างไปไหนเลย

  " วันนี้มาแปลก อ้อนแบบนี้เดี๋ยวเจอปู่เอาแต่ใจหละ "

  " ก็ตามใจสิ ไม่ได้ว่าอะไรซะหน่อย "

  " ให้คิดใหม่อีกที ไม่เสียแล้วรึไงกับสิ่งที่ผ่านมา "

  " เสียใจสิ แต่อดีตก็คืออดีตมันแก้ไขไม่ได้และฉันอยากเริ่มต้นใหม่กับความรู้สึกดี ๆ มากกว่าจมอยู่กับความทุกข์ " โทนี่พูดพร้อมกับยิ้มบางให้คนที่ยังรักอยู่เสมอไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

  " นายไม่ฝืนใจจริง ๆ ใช่มั้ย "

  " ถ้าไม่อยากคืนดีกับฉันก็พูดมาตรง ๆ อย่าปิดบังอีก "

  " ไม่ใช่ ผม... "

  " แล้วจะเอายังไง จะไปต่อหรือจะจบ ฉันจะได้เจ็บให้พอทีเดียว " โทนี่แข็งใจพูดออกไป

  " ผมขอโทษที่ทำให้คุณไม่มั่นใจ ผมขอบอกกับคุณตรงนี้ว่าผมรักคุณนะ เด็กน้อยของผม " สตีฟใช้นิ้วเช็ดน้ำตาที่ปริ่มห่างตาออกอย่างเบามือ

  " ก็แค่นี้ เล่นตัวอยู่ได้คนแก่บ้า " โทนี่ซบหน้าลงบนฝ่ามือร้องสะอื้น

  " โทนี่ ปู่คนนี้จะง้อเมียเด็กแล้วนะครับ " สตีฟจับปลายคางโทนี่ขึ้นมาแล้วจูบซับน้ำตาด้านซ้ายช้า ๆ ย้ายมาด้านขวาเบา ๆ และจูบที่ปากนุ่มด้วยความนุ่มนวล

  " เมียเด็กบ้าอะไรกัน ฉันแก่จนครึ่งร้อยได้แล้วนะ ปู่บ้า "

  " ส่วนปู่ก็เกือบครบร้อยแล้วนะหนูน้อย " สตีฟเบียดตัวเข้าหาจนโทนี่ถอยหลังลงบนที่นอนและตามขึ้นคร่อมจนโทนี่ขยับไปไหนไม่ได้นอนนิ่งอยู่อย่างนั้น

  " เลิกพูดแบบนี้นะปู่ มันขนลุก " โทนี่หันหน้าหนีไม่ยอมมองหน้าเวลาพูด

  " เดี๋ยวจะทำให้รู้สึกดีจนลืมเรื่องนั้นเอง " สตีฟแกะกระดุมเสื้อนอนโทนี่ออกทีละเม็ดจนหมดพร้อมกับดึงกางเกงออกโดยที่โทนี่รั้งไม่ทันจนเหลือแค่ชั้นในตัวเดียวไว้ล่อตาล่อใจเท่านั้น

  " นายนี่มือไวชะมัดเลย คุณปู่ " โทนี่ทำหน้างอใส่คนที่มือไวซะจนพูดอะไรไม่ทันเลย

  " เดี๋ยวปู่จะทำให้หนูน้อยมีความสุขจนหยุดไม่ได้เอง "

  " ไม่เอานะ อื้มมม อื๊ออ " โทนี่พยายามขัดขืนแต่ก็สู้แรงคุณปู่กัปตันไม่ได้ สตีฟจูบดูดดื่มสอดลิ้นเข้าหยอกล้อจนโทนี่ต้องเผยอปากอย่างช่วยไม่ได้ ทำไมถึงได้จูบเก่งขนาดนี้แม้แต่ตัวโทนี่เองยังรับไม่ทัน

  " นายจูบเก่งเกินไปนะปู่ " โทนี่พูดขณะที่ลมหายใจเริ่มสั่นเพราะมือไม้ที่หนึบหนับของคนที่ลูบคลำไปทั่ว

  " เตรียมรับความรักที่ปู่จะมอบให้ได้เลย "

  " อยากได้จะแย่แล้วปู่ อีกอย่างเก็บความสุขจากฉันไปให้มาก ๆ ด้วยหละ "

  " เริ่มกันเลย " สตีฟเริ่มต้นบทรักครั้งใหม่กับโทนี่หลังจากที่ห่างหายกันไปนาน ตอนนี้เราทั้งคู่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งและจะทำปัจจุบันให้ดีที่สุด

  " มีความสุขมั้ย สตีฟ "

  " ครับ โทนี่ที่รักของผม "

  " ฉันมีความสุขที่สุดเลยที่ได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง รักนายสตีฟ " โทนี่จูบสตีฟ

  " ไม่เอานะครับ คุณก็รู้ว่าผมเร็วและแข็งแรงมาก "

  " ทะลึ่งละปู่ หื่นกามเกินไปแล้ว " โทนี่ตีเข้าให้ที่แขนกับไอ้ความรู้สึกตื่นตัวเกินพิกัดของกัปตันบ้านี่

  " นายน่ารักมากตอนที่เรียกชื่อฉัน " สตีฟพูดเปลี่ยนคำเรียกข้างหูจนโทนี่รู้สึกหน้าเห่อร้อนไปหมด

  " หยุดพูดเลยนะ ก็แค่... เรื่องจริงอะ " 

  " ฮ่า ๆๆ นายนี่สมเป็นโทนี่ของฉันจริง ๆ " สตีฟหัวเราะกับคำพูดที่ยังไงก็เป็น โทนี่ สตาร์ค อยู่ดี

  " ใช่ ฉันเป็นของนายคนเดียวแหละปู่ ยอมขนาดนี้ให้สตีฟ โรเจอร์คนเดียวเท่านั้น " โทนี่พูดจบก็ก้มหน้าหนีซบกล้ามอกแน่น ๆ ของคนรักแก้เขินแทน

  " เขินแล้วน่ารักขนาดนี้เลยนะ "

  " นายนี่หุ่นดีชะมัดเลยแคป น่าอิจฉา "

  " มันเป็นของคุณอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องอิจฉา " สตีฟจับมือโทนี่ลูบไปตามร่างกายตัวเองที่โทนี่ชอบ

  " พอแล้ว แคป " โทนี่ชักมือกลับด้วยความหันพร้อมกับหันหลังหนีแก้เขิน

  " หันหลังให้แบบนี้อันตรายนะครับโทนี่ " กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็ถูกสตีฟกอดแน่นแถมยังเบียด ๆ จนพร้อมเริ่มบทรักอีกครั้ง

  " อึก มันเจ็บสตีฟ "

  " ผ่อนคลาย อีกซักพักก็ดีขึ้น " และบทรักที่ร้อนแรงก็เริ่มขึ้นอีกครั้งกับความรักที่อบอวลเต็มห้องไปหมด ความคิดถึงที่เก็บไว้มานานได้แสดงออกให้อีกฝ่ายรู้ทั้งการกระทำและคำพูด เมื่อคนนึงเสนอ อีกคนนึงก็พร้อมจะสนองด้วยความเต็มใจ สตีฟมองโทนี่ที่หลับไปแล้วเพราะความหล้าจากกิจกรรมที่ยาวนานของทั้งคู่ ก่อนจะพาอีกคนไปชำระร่างกายเก็บกวาดผลจากความรักความคิดถึงจึงพาโทนี่กลับเข้านอนอีกครั้ง

  " ฝันดีครับ ที่รักของผม "









  " เมื่อวานฉลองหนักรึไงถึงลงมาเอาป่านนี้ " โรดี้ที่มาหาโทนี่ตั้งแต่ช่วงเช้าได้แต่นั่งรอนอนรอเมื่อรู้ว่าสตีฟกับโทนี่ยังอยู่ในห้องตั้งแต่เมื่อวาน

  " ครับ คิดถึงหนักไปหน่อย " สตีฟตอบกลับตรง ๆ

  " ตอบตรงจริงนะ เพื่อนฉันเขินจนจะมุดผ้าห่มหนีแล้วกัปตัน " ทุกคนหันไปมองตามคำพูดของโรดี้ที่โทนี่ตอนนี้ผ้าห่มคลุมหัวทั้ง ๆ ที่ใส่เสื้อผ้าครบทุกชิ้น

  " เอาผ้าห่มลงเถอะครับโทนี่ ทุกคนคิดกันไปไกลแล้ว " 

  " ชิ เอาลงก็ได้ " 

  " แกล้งทำว่างั้น " คลิ้นต์พูด

  " นายนี่มันจริง ๆ เล้ย "

  " ฉันทำอะไรคนสวย "

  " เห็นทุกคนกลับมามีความสุขแบบนี้ดีจริง ๆ นะครับ "

  " ใช่ ทุกอย่างจบลงจริง ๆ อย่างแน่นอนแล้ว " 

  " ใช้ชีวิตอย่างที่เคยหวังเอาไว้ "

  " ไม่ต้องพบเจอกับเรื่องร้าย ๆ อะไรอีก "

  " ฉลองให้กับอนาคตที่สงบสุขปลอดภัยกันดีกว่า "










~ Party for future ~


  " ดื่มให้กับอนาคตของเรา " นาตาชาชวนทุกคนยกแก้วขึ้นชน

  " เป็นอะไรโทนี่ "

  " เจ้าดูเงียบแปลก ๆ "

  " กัปตันห้ามดื่มรึไงนั่งนิ่งเชียว " 

  " ผมเปล่า หมอต่างหาก " สตีฟรีบปฏิเสธทันทีเมื่อทุกคนหันมอง

  " นายเชื่อหมอ " โรดี้ถามอย่างแปลกใจกับพวกดื้อแพ่งอย่างโทนี่ยอมฟังคำเตือนคนอื่น

  " ก็รักตัวกลัวตายเหมือนกันนี่ " โทนี่ตอบกลับกวน ๆ ตามสไตส์

  " ผมมาแล้วฮะ คุณสตาร์ค "

  " มาเร็วนะ โดดเรียนหรือเปล่า คุณป้าคนสวยไม่ตามมาฆ่าฉันแน่ใช่มั้ย "

  " เปล่านะฮะและผมบอกป้าเมย์แล้วว่าจะมาหาคุณ "

  " ก็ดี แล้วที่บ้านเป็นไง "

  " ก็สบายดีฮะ เป็นปกติ " ทุกคนยืนมองโทนี่คุยกับปีเตอร์เหมือนเห็นคุณแม่ที่ห่วงลูกเวลาจะไปไหนมาไหนอย่างนั้น

  " นายเหมือนแม่ห่วงลูกขึ้นทุกวันนะโทนี่ " นาตาชาพูดในสิ่งที่เชื่อว่าหลายคนก็คิด

  " อยากมีเป็นของตัวเองเหรอ ผมช่วยมั้ย " 

  " พูดอะไรของนายปู่ ฉันท้องได้ที่ไหนกัน " โทนี่ใช้ศอกกระทุ้งสตีฟไปทีนึงโทษฐานแกล้งเขาต่อหน้าคนอื่น ๆ

  " ผมช่วยได้นะ ลองดูมั้ย " ดร. สเตร้นจ์พูดเมื่อมาได้ยินประโยคนั้นพอดี

  " หยุดเลย ด็อค และขอบคุณในความหวังดีแต่ไม่เป็นไร "

  " ยินดีที่เชิญมา " โทนี่ยักคิ้วรับ

  " จากนี้เอาไงต่อ มีใครว่าไงมั้ย "

  " ตามสะดวก ครอบครัวก็คือครอบครัวเหมือนเดิมเสมอ " สตีฟ

  " แยกย้ายกันไปแต่พร้อมรวมตัวเสมอ " บรูซ

  " ตามนั้น " 

  " ส่วนผมก็อยู่กับโทนี่ที่นี่ " โทนี่หันไปมองหน้าสตีฟ

  " นายไม่มีธุระต้องไปเหรอแคป "

  " เมื่อทุกอย่างเป็นปกติก็ไม่จำเป็นต้องมีกัปตันอเมริกาอีกต่อไปและอีกอย่างฉันอยากอยู่กับนาย " สตีฟพูดพร้อมกับจ้องตาโทนี่

  " แหม๋ ติดแฟนเด็กเหรอกัปตัน " นาตาชาอดไม่ได้ที่จะแซว

  " นั่นสินะครับ คงเป็นอย่างงั้น "

  " คงต้องง้อแล้วสตีฟ นั่งนิ่งขนาดนั้น " คลิ้นต์พยักหน้าให้ดู

  " โกรธที่ไม่ให้ดื่มสินะ " สตีฟพูดยิ้ม ๆ ก่อนที่จะทำอะไรที่ทุกคนต้องตกใจ

  " ว้าววว กัปตัน " ทุกคนได้แต่ร้องด้วยความตกใจอย่างคาดไม่ถึงว่ากัปตันคนดีจะมีมุมนี้กับเขาด้วยการป้อนเหล้าจากปากให้โทนี่ เล่นเอาทุกคนตะลึงกันถ้วนหน้าแม้แต่โทนี่ยังอึ้งจนนิ่งไปจนสตีฟถอนจูบออก

  " สตีฟ นายย " โทนี่พูดขึ้นเมื่อหาเสียงตัวเองเจอหลังจากถูกจู่โจมไม่ทันตั้งตัว

   " โทนี่ นายลำบากแน่ " โรดี้พูดกับเพื่อนตัวแสบที่ดูเหมือนจะเสียรู้กัปตันไปซะหมด

  " พอ ๆ ฉลองกันอยู่ไม่ใช่รึไง " โทนี่พยายามเปลี่ยนเรื่องไปจากตัวเอง ทุกคนยกมือยอมแพ้แล้วหันไปคุยเรื่องอื่นแทน

  " คิดดูแล้วก็ไม่น่าเชื่อว่าพวกเราจะผ่านมันมาแล้วนะครับเนี่ย " สก็อต แลงค์พูดขึ้นหลังจากยืนนิ่งมานาน

  " ก็ถูกนะ แต่ตอนนี้พวกเราก็อยู่ที่นี่แล้วคือเรื่องจริง "

  " นั่นสิตัวเป็น ๆ เลย "

  " ดื่มนมกับผมก็ได้ครับ คุณสตาร์ค " ปีเตอร์หันไปชวนโทนี่คุยจะได้ไม่นั่งเงียบ ปกติคุณสตาร์คเคยนั่งเงียบที่ไหนหละ

  " ขอบใจ ว่าแต่นายบอกป้าเมย์แล้วใช่มั้ยว่าจะค้างหนะ "

  " ครับ เรียบร้อยทุกอย่างไม่ต้องห่วง " 

  " แต่ปีเตอร์นอนคนละห้องกับเรานะครับ โทนี่ " สตีฟพูดขัดขึ้นโทนี่ได้แต่ทำหน้างอใส่

  " ครับ คุณสตีฟ " ปีเตอร์ตอบรับอย่างว่าง่ายเพราะกลัวถูกโล่ที่ปลาบปลื้มปักหัวแทนเพราะกัปตันหึง

  " ครับ ดื่มกันต่อเถอะ " ทุกคนได้แต่ยิ้มกับท่าทางของคู่รักคู่กัดที่สร้างรอยยิ้มและความสุขได้เสมอ

  " นายหึงเด็กนะกัปตัน "

  " เจ้าดูเหมือนคนปกติขึ้นมาแล้วสหาย " ธอร์พูดอย่างภูมิใจกับความเปลี่ยนแปลงของเพื่อน

  " อ่อใช่ ฟรายเดย์ติดต่อฝ่าบาทแมวดำให้ที "

  " คะ เจ้านาย " 

  " ไงฝ่าบาท มีปาร์ตี้หนะเลยโทรหา "

  " ยินดี ท่าทางน่าสนุก " ทีชัลล่าพูดพรางขยับตัวทำงานไปด้วย

  " ไว้ว่าง ๆ จะไปเยี่ยมรอต้อนรับด้วยนะฝ่าบาท " 

  " ยินดี " การสนทนาจบลงเพียงเท่านั้นแบบรวดเร็ว

  ปาร์ตี้ที่เต็มไปด้วยการพูดคุย เสียงหัวเราะและการระลึกความหลัง การวาดฝันนึกถึงอนาคต การวางแผนชีวิตกันต่อไปในอนาคตที่จะมีแต่ความสงบสุข










สามวันต่อมา 


  โทนี่นอนมองหน้าสตีฟที่หลับตาพริ้ม โครงหน้าสวยผิวก็ดี ไม่ว่าจะสายตาที่คมเข้ม จมูกสวยได้รูป ทั้งปากอีก เฮ้อ แถมหุ่นก็ยังดีมากอีกต่างหาก นายจะเพอร์เฟคเกินไปแล้ว จะไม่ให้อิจฉาได้ไงหละ

  " อ๊ะ นายตื่นแล้วนี่ " โทนี่พูดขึ้นเมื่อรู้สึกถึงการกอดที่แน่นขึ้น

  " ผมรออยู่ว่าคุณจะทำอะไร แต่ก็ไม่ซักทีก็เลยต้องทำเอง " 

  " อื้อออ นายนี่มัน " 

  " มอนิ่งคิสครับ "

  " น่ารักขึ้นทุกวันนะสตีฟ " โทนี่ยิ้มให้กับความน่ารักและเอาใจใส่ที่มากขึ้นของคนรักตรงหน้าคนนี้

  " เพราะคุณไงโทนี่ "

  " แถมปากยังหวานอีกต่างหาก "  จุ๊บ โทนี่จุ๊บไปหนึ่งทีเป็นรางวัล

  " ไปอาบน้ำกัน ออกไปข้างนอกกันหน่อย " สตีฟลุกขึ้นอุ้มโทนี่อาบไปอาบน้ำอย่างอารมณ์ดี

  " ฮ่า ๆๆ มันจั๊กจี้นะ หยุดเดี๋ยวนี้นะสตีฟ " 

  " ได้ครับ แต่มีข้อแลกเปลี่ยน "

  " เดี๋ยวนี้ต่อรองเก่งนะปู่ " โทนี่ทำหน้างอใส่คนที่เจ้าเล่ห์ขึ้นทุกวัน ๆ ก่อนจะหอมแก้มซ้ายขวาเป็นข้อแลกเปลี่ยน

  " รางวัลคุ้มค่ามากครับเด็กน้อย " สตีฟยิ้มอย่างพอใจกับรางวัลที่ได้ก่อนจะปล่อยให้อีกคนได้อาบน้ำและยืนมองพร้อมกับอาบน้ำตัวเองไปด้วย

  " เสร็จแล้ว ไปแต่งตัวกันได้แล้ว " กว่าจะได้ออกมาด้านนอกแดดก็เริ่มส่องบ้างแล้ว ทั้งคู่ไม่ได้แต่งตัวมิดชิดอะไรมากแต่เน้นสบาย ๆ แทนและเข้าไปเดินเลือกซื้อของเหมือนคู่รักทั่วไปทำให้คนที่มองไปเห็นต้องยกมือถือขึ้นถ่ายรูปรัว ๆ เมื่อซื้อของเสร็จโทนี่ก็พาสตีฟไปนั่งที่ร้านโดนัทร้านประจำก่อนจะกลับบ้านหลังจากช็อปจนพอใจ

  " ซื้อของเข้าบ้านเพื่อเตรียมงานแต่งรึไงโทนี่ "

  " ครับ " สตีฟรับคำนิ่ง ๆ พร้อมกับเสียงดังตามมาติด ๆ

  " ไม่ใช่ซะหน่อย นายนี่จริง ๆ เลยนะปู่ " โทนี่ว่าสตีฟที่ชอบเล่นอยู่เรื่อย

  " ครับ ๆ ปู่จะไม่ล้อเล่นแบบนี้อีกนะเด็กน้อย " สตีฟพูดหยอกล้อกับโทนี่โดยลืมไปว่าคนอื่น ๆ มองอยู่

  " พวกนายนี่เหมือนคู่แต่งงานเข้าไปทุกที " 

  " แถมยังมีชื่อเรียกกันน่ารักด้วยอีกต่างหาก " เพื่อน ๆ รุมแซวทั้งสองคนกันใหญ่

  " ยืนยิ้มอยู่ทำไมเนี่ย " โทนี่พาลใส่สตีฟที่ยืนนิ่งให้คนอื่นแซวอยู่ได้แต่ตัวเองต้องสะบัดเดินหนีเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มมีอาการเขินของตัวเอง

  " รีบตามไปสิกัปตัน เดี๋ยวก็งอนหนักหรอก " 

  " ไม่เป็นไรครับผมมีวิธีง้อพิเศษ " สตีฟตอบยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินตามไป

  " ฉันชักจะเป็นห่วงโทนี่แทนแล้วสิ " โรดี้พูดเสียงเข้ม

  " จอมแสบถูกคุณปู่หลงยุคครอบงำหมดแล้วสินะ ฮ่า ๆ " คลิ้นต์หัวเราะลั่นกับสิ่งที่คิด

  " ข้าภาวนาให้สตาร์คปลอดภัยจากสตีฟ " ธอร์พูดด้วยสีหน้านิ่ง 










  " โทนี่ครับ " 

  " เจ้านายหมดสติอยู่ที่แลปคะกัปตันโรเจอร์ " สตีฟรีบวิ่งลงไปที่ห้องแลปของโทนี่ทันทีที่ฟรายเดย์รายงานและเห็นโทนี่ฟุบอยู่ข้างโต๊ะเครื่องมือ

  " โทนี่ ๆ !! " 

  " เจ้านายไม่ได้บาดเจ็บคะ แต่มีอาการอ่อนเพลียจนหมดสติไปคะ " สตีฟอุ้มโทนี่ที่หลับไม่รู้ตัวขึ้นไปพักที่ห้องทันที

  " รู้สึกเป็นไงบ้างครับ "

  " ก็.. มึนหัวนิดหน่อย ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นเลยนะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรมากซะหน่อย "

  " คุณต้องงดเข้าแลปซักพักเข้าใจนะครับ "

  " แต่ว่างานยัง... " โทนี่เงียบเมื่อรู้สึกว่าสตีฟเริ่มน่ากลัวขึ้นมานิดนึงแล้ว

  " ถ้าไม่ตกลงผมจะลงโทษคุณให้ออกไปไหนไม่ได้เลย "

  " ก็ได้ " โทนี่ยอมตกลงเมื่อสตีฟคร่อมไว้ขยับไปไหนไม่ได้

  " งั้นพักเถอะจะได้หายไว ๆ "

  " อื้อ "

  " ฉันรักนายสตีฟ " โทนี่จูบสตีฟ

  " ผมรักคุณโทนี่ " ทั้งคู่บอกรักกันและนอนกอดกันอย่างมีความสุขไปด้วยกัน














End 

#stony

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ I_knoe จากทั้งหมด 23 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:13

    จะหวานกันไปถึงไหนนะคู่นี้ >\\\<

    #1
    0