คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [OS] 2716 [Nytae] [OS] 2716 [Nytae] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



27 Vs 16

จับมือกันแบบนี้ตลอดไปนะคะ

- Tiffany Hwang -


ไม่ต้องขอหรอก เราทำให้ได้อยู่แล้ว

- Taeyeon Kim -



Cause we could be just like
A story from the movies

:)



เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 พ.ค. 62 / 17:00





*** เป็นเพลงให้กดเล่นเอง ทันทีที่กดฟังเมื่อจบเพลงจะทำการเล่นวนใหม่อีกครั้งเองนะคะ ***


 

ปลายนิ้วตวัดไถโทรศัพท์ไปเรื่อยเปื่อย ดวงตาคู่สวยกำลังจับจ้องดูกระเป๋าราคาแพงด้วยความอยากได้ แต่พอนึกถึงค่าใช้จ่ายในห้องพักกับค่าใช้จ่ายต่างๆ ก็ทำให้เธอถึงกับกลืนน้ำลายลงไปอึกใหญ่ ถ้าเธอซื้อกระเป๋าพวกนี้ มีหวังได้อดข้าวไปเกือบครึ่งปีแน่ๆ


เฮ้อ


ทิฟฟานี่ถอนหายใจออกมาก่อนจะปิดหน้าจอโทรศัพท์ แล้วเงยหน้าขึ้นข่มตาตัวเองลงเพื่อระงับอารมณ์ความอยากได้กระเป๋า เกิดเป็นผู้หญิง กิเลสอยากได้ของสวยๆ แพงๆ ก็จะเป็นเช่นนี้แล ให้ตายเถอะ ต้องเก็บกี่ชาติกันนะถึงจะได้มีกระเป๋าไปอวดคนในที่ทำงานตัวเองบ้างนะ


ปึก


เสียงปิดประตูรถดังขึ้นพร้อมกับบุคคลที่เข้ามาในรถของเธอ ทิฟฟานี่หันไปมองคนที่ตัวเองอยากเจอที่สุด ใบหน้าขาวแก้มชมพูที่นั่งข้างเธออยู่ หล่อนกำลังเสยผมตัวเองอย่างลวกๆ ก่อนจะสะบัดผมหันหน้ามามองเธอด้วยสายตายั่วยวน


เธอขำพรืดออกมา


ย่าห์ พี่ขำอะไร!?”


ดูเหมือนคนที่กำลังทำตัวให้เซ็กซี่อยู่นั้นเกิดโมโหที่เธอไม่หลงกลอะไรแม้แต่น้อย


เด็ก นั่นไม่ใช่คำแซวอะไรหรอกนะ นั่นคือ สรรพนามที่เธอใช้เรียกแทยอน ต่างหาก เด็กไม่ได้เซ็กซี่ซักนิด เธอกล่าวด้วยรอยยิ้มตาปิด ก่อนจะยื่นมือไปเกาคางเจ้าลูกแมวที่กำลังย่นจมูกใส่เธออยู่


เราไม่เด็กแล้วนะ แทยอนสวนกลับทันทีด้วยความไม่ชอบใจ


เด็กของพี่ไงคะ เธอเลื่อนมือไปลูบผมคนตัวเล็กด้วยความอ่อนโยน เอ็นดูจังเลยเด็กน้อยบอกคุณพ่อคุณแม่แล้วใช่มั้ยคะ?” เธอถามพลางดึงสายเบลท์


ค่ะ เราบอกแล้วว่าไปนอนค้างที่คอนโดพี่ หล่อนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงสดใสและดึงสายเบลท์ตามเธอ พ่อกับแม่ไม่ห่วงเราเลย หล่อนย่นคิ้วคล้ายกับงอแง เธอเผยยิ้มกว้างแล้วสตาร์ทรถยนต์


เพราะพ่อกับแม่เด็กไว้ใจพี่ไงคะ


แหวะ คนตัวเล็กทำท่าคล้ายจะอาเจียนออกมา คงจะหมั่นไส้ที่เธอพูดด้วยความมั่นอกมั่นใจ พี่ไปทำของใส่พ่อกับแม่เราแน่ๆ


ช่วยไม่ได้นะ เธอหันไปมองคนตัวเล็กก่อนจะยักคิ้วให้ ประหนึ่งเหมือนตัวเองเหนือกว่า ก็แม่พี่สนิทกับแม่เด็กนี่คะ


หมั่นไส้ๆๆๆ โดนเด็กหยิกเข้าที่แขนเบาๆ ไปหนึ่งที อยากกินไอติมจัง


มาหยิกแล้วก็มางอแง


จะพาไปมั้ยคะ?”

______________________________

Girl it's possible

______________________________


พาไปจ้า

______________________________

I'll take you where you wanna go

______________________________

 

ขี้โอ๋จังเราเนี่ย’ — Tiffany Hwang,2019 [10:10 AM]

 

 

 


ทิฟฟานี่เลือกร้านไอศกรีมที่ไม่ค่อยมีผู้คนเข้ามามากนัก ไม่ได้หมายความว่าร้านนี้ไม่ดังหรือไม่เป้นที่ชื่นชอบของคนทั่วไปหรอกนะ แต่มันเป็นร้านลับที่ไม่มีใครรู้ต่างหาก เมนูไอศกรีมมีให้เลือกหลากหลายมากมายจนตาลายไปกับแผ่นป้ายเมนู ไหนจะรสชาติที่พอเหมาะและพอดีกับใจของใครบางคนอย่างมาก


ใครบางคนนั่นก็คือ คิม แทยอน เด็กของ ฮวัง ทิฟฟานี่


ทั้งสองคนเลือกไอศกรีมที่ตัวเองชื่นชอบเหมือนอย่างเดิม แทยอนเลือกไอศกรีมช็อกโกแลตชิพ ส่วนทิฟฟานี่เลือกไอศกรีมมิ้นต์ช็อกโกแลตชิพ เลือกที่นั่งที่ติดกับกระจกของร้าน เผื่อคนตัวเล็กอยากจะดูวิวข้างนอกร้านบ้าง เสียงเพลงในร้านเองก็เปิดคลอเบาๆ ให้พอได้ยินและรู้สึกสบายหู Once Upon A Time ของ Jeff Bernat เพลงนี้ทิฟฟานี่ชอบที่สุดเลย


พี่

______________________________

I'm sure you already know

______________________________


เราสวยขึ้นมั้ยคะ?”


______________________________

That you're beautiful

______________________________


บ้าจริง ทำไมชอบถามเรื่องที่ตัวเองรู้อยู่แก่ใจกันนะแทยอน ทิฟฟานี่ส่ายหัวพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ ด้วยความเอ็นดูในคำถามของคนตัวเล็ก หน้านิ่วคิ้วขมวดของเด็กเธอทำให้เธอถึงกับต้องไปยีหัวด้วยความมันเขี้ยว


ถามทำไมคะ?”



ก็เราอยากรู้นี่ ยู่ปากอ้อนอยากจะได้คำตอบ ไม่ได้เจอพี่ตั้งนาน เราพยายามอัพเกรดตัวเองให้สวยขึ้นแล้วนะ


ก็เหมือนเดิม สีหน้าของแทยอนเศร้าอย่างเห็นได้ชัด เธอจึงยื่นมือทั้งสองข้างไปดึงแก้มเด็กให้หายเศร้า แต่น่ารักมากขึ้นนะรู้มั้ย หื้ออออ


แต่เราอยากสวย


น่ารักอย่างเดียวก็ได้นี่ เธอชักมือกลับก่อนจะหันไปยิ้มให้กับพนักงานที่เข้ามาเสิร์ฟไอศกรีมที่เธอและแทยอนสั่ง จะกังวลเรื่องนี้ทำไมคะ?” เธอถามพลางจับช้อนตักไอศกรีมขึ้นกิน


นี่


“…”


แทยอนกำลังเท้าคางมองทิฟฟานี่ด้วยสายตาใสซื่อ แต่ริมฝีปากของหล่อนกำลังฉีกยิ้มจนเห็นฟัน อย่ามาเท้าคางมองด้วยรอยยิ้มที่เห็นฟันแบบนั้นนะ ทิฟฟานี่คิดในใจด้วยอาการใจเต้นแรงจนเผลอคาบช้อนคาไว้ที่ปาก และเอาแต่มองหน้าเด็กของเธออย่างไม่กะพริบตา


ไหนจะเสื้อยืดคอกว้างนั่นอีก มันย่นลงมาเล็กน้อยแต่แอบเห็นสายชุดชั้นในของเด็กนั่นได้เกือบชัดเจน อยากจะยกมือขึ้นมาตีตาตัวเองเหลือเกินว่าแอบมองของของเด็กได้อย่างไรกัน บาปบุญชั่วดีเกือบไม่รู้จักแล้วซะมั้ง


 เราไม่สวยจริงๆ เหรอคะ?”

______________________________

But your smile and complexion

______________________________


อืม ไม่สวย ทำเป็นเสียงแข็งตอบกลับไป


______________________________

Is driving me crazy

______________________________


แต่ทำให้พี่... ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเลย


แต่ก็รีบตอบเอาใจเด็กทันที เพราะไม่อยากให้เด็กเสียความมั่นใจในตัวเอง


ดีใจ


คนตัวเล็กยิ้มร่าด้วยความดีใจที่สามารถทำให้เธอยอมรับว่าหล่อนก็สวยได้ เด็กนี่มันเด็กจริงๆ ...


ไอติมละลายหมดแล้วมั้งน่ะ ไม่อยากจะเขินให้เด็กมันเห็น เดี๋ยวจะได้ใจไปซะก่อน


พูดก่อนว่าเราสวย


เอาแต่ใจเป็นที่หนึ่ง


ค่ะ

______________________________

For some reason

______________________________


เด็กสวยที่สุดเลย


______________________________

I just can't get enough of you lady

______________________________

 


 

 

 

พอหยอกล้อและพูดคุยสัพเพเหระ รวมไปถึงกินไอศกรีมกันเสร็จแล้ว ทิฟฟานี่ก็ขับรถพาแทยอนมายังคอนโดของตัวเอง เธออาสาถือกระเป๋าเป้ให้เด็ก แต่แทยอนก็ทำหน้าเชิดหยิ่งแล้วเดินนำเข้าไปในคอนโดก่อนเลย แกล้งเก่งจังนะเดี๋ยวนี้ ก่อนจะอมยิ้มและวิ่งตามแทยอนไป


พอมาถึงห้องพักของทิฟฟานี่แล้ว แทยอนก็เดินตรงเข้าไปในห้องนอนของทิฟฟานี่ทันที ทิฟฟานี่วางกุญแจรถและคีย์การ์ดของห้องไว้บนเคาท์เตอร์ครัวก่อนจะเดินตามเด็กของเธอไป


เธอเห็นแทยอนกำลังยืนเปลี่ยนชุดตรงกระจกตู้เสื้อผ้าอยู่ เธอยืนตะลึงในความสวยงามของร่างกายแทยอน แล้วคอยแต่พูดชื่นชมในใจตัวเองนับร้อยครั้งได้ และดูเหมือนคนตัวเล็กจะรู้ตัวว่าเธอกำลังยืนมองอยู่ แต่คงเพราะทั้งเธอและแทยอนรู้จักกันและกันมาอย่างดีตั้งแต่สมัยแทยอนยังเด็กๆ อยู่แล้ว แทยอนเลยไม่ได้รู้สึกตกใจหรือเห็นว่าเป็นเรื่องปกติอะไร


______________________________

I just can't get enough of you lady

______________________________

 

ยามที่เด็กถอดเสื้อยืดออกมาให้เห็นแค่ชุดชั้นในตัวเดียว มันทำให้ทิฟฟานี่คอแห้งผากเหมือนกับขาดน้ำมานานหลายวัน

______________________________

I just can't get enough of you lady

______________________________

 

หัวใจเต้นเร็วเสียจนไม่มีทีท่าว่าจะกลับมาเต้นในอัตราที่ปกติได้ ถ้าหากแทยอนไม่มาหยุดยั้งหัวใจดวงนี้เอง


______________________________

I just can't get enough of you lady

______________________________


สายตาไม่รักดีก็สำรวจสรีระสัดส่วนของเด็กเธออย่างไม่วางตา ไหนจะท่าทางที่แทยอนก้มลงถอดกางเกงขายาวออกอีก ถึงแม้จะมีกางเกงซ้อนสีดำ แต่กางเกงซ้อนนั่นก็รัดเข้ากับสัดส่วนของคนตัวเล็กอย่างมาก จนเธอเห็นส่วนที่คล้ายๆ คนชอบบอกว่าน่าตี


______________________________

I just can't get enough of you lady

______________________________


จนอดไม่ได้ที่จะเดินเข้าไปตีก้นของคนตัวเล็กหนึ่งที


ย่าห์ มาตีก้นเราทำไมเนี่ย?” เด็กหันมาทำหน้าคล้ายกับหงุดหงิด แต่ริมฝีปากเล็กนั่นกำลังยิ้มเหมือนพอใจที่ทำให้เธอเข้ามาตีก้นของหล่อนได้


เด็กตั้งใจแก้ผ้าให้พี่ดูขนาดนี้ ไหนจะโก่งก้นมาอีก


โก่งก้นบ้าบออะไร ถอดกางเกงเค้าก็ถอดกันท่านี้ทั้งนั้น พี่นั่นแหละ... คิดมาก


หึ่ย


เถียงไม่ได้จริงๆ เด็กคนนี้...


อยากดูหนังจัง แทยอนพูดพร้อมกับหยิบเสื้อในตู้เสื้อผ้าของเธอมาเลือกว่าจะใส่ตัวอะไรดี


พี่ซื้อแผ่นผีมา คนตัวเล็กรีบหันขวับมามองเธอด้วยความตกใจ แผ่นหนังผีค่ะ ไม่ใช่แผ่นผีแบบนั้น เธอรีบอธิบายทันที เพราะกลัวแทยอนจะเทศนาเกี่ยวกับกฎหมายให้เธอฟัง


แล้วไป


ทิฟฟานี่เดินออกมาจากห้องนอน เพื่อปล่อยให้แทยอนได้แต่งตัวให้เรียบร้อย ในระหว่างที่รอเธอก็เดินไปที่ทีวีขนาด 50 นิ้ว ย่อตัวลงไปหยิบแผ่นดีวีดีหนังผีที่เธอเพิ่งซื้อมาในชั้นเก็บแผ่นหนัง ก่อนจะเปิดเครื่องเล่นซีดีและดีวีดีให้ทำงาน แล้วค่อยเปิดทีวี


ตื่นเต้นๆ


เสียงแว่วมาจากทางด้านหลัง เธอเผยยิ้มบางก่อนจะใส่แผ่นดีวีดีเข้าไป แล้วตบมือตัวเองดังๆ สองสามครั้ง เพื่อให้ไฟมันจับสัญญาณและปิดลงเอง


ทิฟฟานี่ไม่ชอบการดูหนังเป็นที่สุด เพราะเธอเป็นคนที่ค่อนข้างไร้ความรู้สึกและไม่ค่อยอินกับอะไรง่ายๆ แต่เพราะเด็กของเธอชอบดูหนังผีมาก เธอจึงยอมที่จะนั่งดูเป็นเพื่อนแทยอนเสมอ ถ้าฉากไหนในหนังที่เธอรู้สึกเบื่อหน่าย หรือตอนไหนที่เธอรู้สึกขี้เกียจจะดู เธอก็จะหันมามองหน้าเด็กแทน


แทยอนน่ะ น่าสนใจกว่าภาพยนตร์เสียอีก Tiffany Hwang,2019 [12:41 PM]


หนังยังคงดำเนินต่อไป สายตาของแทยอนกำลังให้ความสนใจกับหนังที่ดูเป็นอย่างมาก แต่กับทิฟฟานี่แล้วกำลังใช้สายตามองหน้าแทยอนอย่างเดียว ไม่ว่าห้องของเธอจะมืดมากเพียงใด แต่ความน่ารัก(ความสวย)ของเด็กก็ไม่ได้ลดน้อยลงไปเลย


สนุกมั้ย?” เธอถามด้วยความอยารู้


มากๆ ค่ะ คนตัวเล็กตอบกลับมาทันที แถมยังลู่คิ้วลงอย่างหับขบคิดกับเรื่องที่ตัวเองกำลังดูอยู่


บางทีเธอก็แอบน้อยใจที่แทยอนเอาแต่สนใจหนังมากกว่า จนเผลอถอนหายใจออกมาอย่างไม่รู้ตัว


มือเล็กคว้ามือเธอไปจับเสียดื้อๆ ทิฟฟานี่หันไปมองแทยอนด้วยความงุนงง คนตัวเล็กเอามือของเธอไปแนบกับแก้มของหล่อนเอง ทิฟฟานี่ยิ้ม... น่ารักเก่งจังเลยนะ


อย่าน้อยใจนะคะ น้ำเสียงอู้อี้ทำให้เธอได้ยินไม่ค่อยชัด เราสนใจพี่อยู่แล้ว


แต่ประโยคนี้ได้ยินชัดเจน...


น่ารักเก่งจังนะ ทิฟฟานี่เขยิบเข้าไปใกล้ๆ คนตัวเล็ก ก่อนจะเอามือเอื้อมไปจับหัวให้คนตัวเล็กโน้มลงมานอนพิงไหล่ของเธอเอง เด็กรู้ได้ไงคะว่าพี่น้อยใจ?” เธอถามพลางใช้มือข้างที่เพิ่งดันหัวคนตัวเล็กเมื่อกี๊นี้มาลูบหัวแทยอนช้าๆ


พี่ถอนหายใจ


ก็เด็กสนใจแต่หนังนี่


ก็เวลานี้มันเป็นเวลาดูหนัง ใบหน้าขาวค่อยๆ ขยับเปลี่ยนท่าเป็นวางคางเกยไหล่ของเธอ


______________________________

And even if it's only for a second

______________________________


นอกเหนือจากเวลานี้ เราก็สนใจพี่อย่างเดียวนั่นแหละ


______________________________

As long as I am with you

______________________________

 

เด็กเอ๊ย


เธอสบถออกมาด้วยความขวยเขิน ก่อนจะจับหน้าคนตัวเล็กเข้ามาใกล้ๆ แล้วเอาจมูกของตัวเองนั้นมาปัดป่ายกับจมูกของอีกคนเบาๆ จนแทยอนเองก็ไม่สามารถต้านทานการเอาหน้าเข้าไปใกล้คนพี่ได้ จึงพยายามเลี่ยงหนีแต่ก็ไม่สามารถทำได้ กลายเป็นว่าตัวโอนเอนไปทางด้านหลัง นอนราบไปกับโซฟาเพราะทรงตัวไม่อยู่ แต่ดูเหมือนทิฟฟานี่เองก็ไม่ยอมลดละ ยังตามมาแกล้งได้อีก


ตอนนี้ท่าทางการแกล้งของเราสองคน มันดูติดเรทไม่มีผิด


อย่าคร่อมเรา


เขินล่ะซี่ คนพี่โน้มใบหน้าลงมาหอมแก้มคนที่ไม่มีทางสู้ด้วยความเอ็นดูและมันเขี้ยว


ฮือ พอแล้วๆ เบะปากออกคล้ายกับจะร้องไห้ มาเล่นใจกับเด็กได้อย่างไรกัน ใครมันจะต้านทานความน่ารักของพี่ไหวล่ะ!


คิก ทิฟฟานี่หัวเราะเบาๆ ก่อนจะถอนใบหน้าออก แล้วมองใบหน้าน่ารักที่กำลังบึนปากคล้ายกับจะงอแง ดูหนังเสร็จ... จะทำอะไรกันต่อคะ?” เธอถามพลางลูบผมอีกคนด้วยความหลงใหล


จับมือ


เด็ก เธอเผยยิ้มกว้างออกมาจนดวงตาของเธอเป็นรูปทรงพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวคว่ำลง เด็กนี่มันเด็กจริงๆ ผู้ใหญ่เค้าคิดจะทำอย่างอื่นไปไหนถึงไหน ตัวเองยังหยุดอยู่แค่ที่จับมืออย่างเดียว


ทำอย่างอื่นที่ว่า... หมายถึงจูบหน้าผากน่ะ ไม่ได้หมายถึงแบบนั้นนะ เชื่อหรือเปล่า?


บูลลี่การจับมือเหรอ?” เจ้าเด็กขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจ เธอไหลตัวลงไปนอนเหมือนกับคนตัวเล็ก ก่อนจะวาดแขนกอดและฝังใบหน้าลงบนแผ่นหลังเล็กนั้นอย่างโหยหาความอบอุ่น โซฟาเล็กจะตาย พี่จะมากอดเราทำไมเนี่ย?” ปากบ่นแต่การกระทำนี่ตรงกันข้าม


เด็กก็ดูหนังไปสิคะ พี่ง่วง กอดคนตัวเล็กแน่นๆ เพราะกลัวจะตกโซฟา... สรุปแล้วจะทำอะไรคะ?”


เราอยากทำขนม


______________________________

Tell me stories

______________________________

 

เราทำไม่เป็น แต่เราอยากฝึก... ดูยูทูปที่เขาสอนก็ได้


______________________________

I'll just listen

______________________________

 

เรารู้ว่าพี่ไม่ชอบทำอาหารและทำขนม เราทำเองก็ได้นะ พี่ก็นั่งทำงานหรือดูทีวีรอเราก็ได้


 ______________________________

Let's do something new
______________________________


ไม่เป็นไร พี่ก็อยากลองหาอะไรใหม่ๆ ทำเหมือนกันค่ะ


เด็กคือข้อยกเว้นสำหรับทุกอย่าง’ — Tiffany Hwang,2019 [01:37 PM]

 

 

 

 


ครีมชีส... ครีสชีส...


ทิฟฟานี่เข็นรถใส่สินค้าตามหลังคนตัวเล็กที่กำลังบ่นพึมพำมองหาครีมชีสที่เป็นส่วนผสมของการทำขนมในครั้งนี้ ก่อนที่เราสองคนจะมาที่ห้างสรรพสินค้า เธอกับเด็กเกือบจะตีกัน เพียงเพราะเธอไม่ยอมเลือกสักทีว่าจะให้แทยอนทำขนมอะไรให้ชิม


ทิฟฟานี่ไม่ชอบกินขนมหวาน เว้นเสียแต่ไอศกรีมมิ้นต์ช็อกโกแลตอันเป็นที่โปรดปรานของเธอเอง ทำให้ตอนที่แทยอนเอาโทรศัพท์เปิดคลิปการทำขนมต่างๆ ของคนญี่ปุ่นคนหนึ่ง เธอจึงตอบส่งๆ ไปว่าเอาอันนี้ก็ได้ แต่แทยอนย่อมรู้ดีว่าเธอมีนิสัยชอบไม่สนใจในเรื่องพวกนี้เลยตอบส่งๆ จึงบิดหูเธอและบอกให้เลือกมาคลิปนึง จนเธอต้องยอมเลือกในที่สุด


ไซรัป


นี่ไงเด็ก เธอเรียกพลางชี้ไปที่ขวดไซรัปช็อกโกแลต ยังไม่ทันที่จะหยิบก็ถูกคนตัวเล็กตีหลังมือเสียก่อน อะไรคะ?” เธอหันไปมองด้วยความงุนงง


ไซรัปผลไม้ค่ะ ไม่ใช่ไซรัปช็อกโกแลต เด็กทำหน้าฉุนเฉียวก่อนจะเชิดหน้าเดินหาต่อ


แล้วทำไมไม่บอกให้มันครบๆ วะ?’ เธอคิดในใจ... การทำขนมทำไมมันยุ่งยากเช่นนี้!

 

 

 

แต่สุดท้ายก็หาอุปกรณ์และส่วนผสมได้ครบ แม้จะวนเดินหาอยู่ในห้างฯ เป็นเวลา 3 ชั่วโมงเห็นจะได้ แต่ได้ของมาครบก็คุ้มค่ากับความเหนื่อยล้าของแข้งขาบ้างล่ะนะ


เธอแก่แล้ว... พออายุเข้าใกล้เลข 3 ก็ดูเหมือนจะทำอะไรๆ แล้วจะเหนื่อยง่ายไปซะทุกอย่าง


ผ้ากันเปื้อนค่ะ


แต่ไอ้เด็กคนนี้ยังสดใสร่าเริงอยู่อีก เธอฝืนยิ้มให้ก่อนจะรับผ้ากันเปื้อนมาใส่ด้วยตัวเอง ก่อนจะเดินไปที่เคาท์เตอร์ครัวที่มีคนตัวเล็กกำลังจัดการเรื่องการวางอุปกรณ์และส่วนผสมอยู่ เผื่อจะหยิบจับใช้อะไรจะได้ง่ายๆ


เดี๋ยวเราจะทุบๆ บิสกิตให้ละเอียด ส่วนพี่ก็เอาเนยไปละลายในไมโครเวฟนะคะ


ค่ะ เธอมองหาเนยก้อนสักพัก ก่อนจะหยิบขึ้นมาละลายทั้งนั้นเลยใช่มั้ยคะ?”


จะบ้าเหรอ!?” โดนตีเข้าที่แขนจนได้ แล้วทำไมไม่บอกให้ละเอียดๆ เล่า บอกแล้วไงคะว่าให้ดูคลิปอะ ทำหน้าโกรธเกรี้ยวเสียจนเธอแอบกลัว นานๆ ทีจะเจอเด็กดุ


ขอโทษค่ะ


พี่มาทุบบิสกิตเลย เดี๋ยวเราเอาเนยไปละลายเอง แล้วเราก็สลับหน้าที่กันทำ



 

ไซรัปแปดสิบ

 

 

 

เราบอกแปดสิบ นี่มันเก้าสิบ!”

 

 

 

ตวงให้มันตรงตามที่เราบอกได้มั้ยอะ

 

 

 

พี่ไม่ใส่เจลาตินแล้วมันจะเซ็ตตัวมั้ย!?”

 

 

 

เทให้มันตรงกับแม่พิมพ์สิคะ

 

 

 

ไปทำครีมเลยไป๊ เดี๋ยวเราเทใส่แม่พิมพ์เอง

 

 

 

พี่เอาเจลาตินไปเวฟยังคะ?”


เวฟทำไมอะ เราทำเจลาตินไปแล้วนี่ เธอหันไปมองคนตัวเล็กที่กำลังแกะเจลาตินที่เพิ่งเซ็ตตัวออกจากพิมพ์พลาสติก


พี่คะ เด็กกรอกตามองบน ก่อนจะทำหน้านิ่งหันมามองเธอ


สงครามจะเริ่มในอีกไม่ช้า...


เราจะเอามันมาใส่ในครีมที่พี่ตีอยู่ที่ไงโว้ย!!”


ขอโทษค่ะเด็ก!!!”


ทำขนมมันยุ่งยากจริงๆ โว้ย

 

 

 

 


กว่าจะทำขนมด้วยกันเสร็จ ก็เป็นเข้าช่วงเวลาตอนค่ำมืดแล้ว และเพราะเธอกับแทยอนทำขนมครั้งแรกด้วยกันไว้เยอะมาก จึงตกลงกันว่าตอนเย็นนี้จะกินขนมที่ทำด้วยกันให้หมด ถือเสียว่าเป็นมื้อเย็นไปเลย


รสชาติก็ไม่ได้เลวร้าย แต่ก็ไม่ได้ดีเหมือนที่คนทำขนมเป็นเค้าทำกัน จัดอยู่ในเกณฑ์ที่พอกินได้ ก็ยังพอเป็นมื้อเย็นที่ดีได้อยู่นะ


เราสองคนดูทีวีรายการมาสเตอร์เชฟด้วยกัน ทิฟฟานี่กินขนมคู่กับการดื่มไวน์ ส่วนแทยอนกินขนมคู่กับการดื่มนม มีหลายครั้งที่แทยอนขอลองดื่มไวน์บ้าง แต่เธอก็ต้องรีบลูบหัวโอ๋เจ้าเด็กทันทีพร้อมกับบอกว่า ยังไม่ถึงเวลา และแน่นอนว่าคนตัวเล็กทำหน้ามุ่ย ก่อนจะพยักหน้าเข้าใจเธอ


ดื่มไวน์กับกินขนมมันเข้ากันตรงไหน?” แทยอนหันมาถามเธอหลังจากที่รายการพักโฆษณา


พี่แค่อยากดื่มไงคะ เธอหันไปส่งยิ้มหวานให้ นานๆ ทีจะได้ดื่ม


เราอยากดื่มบ้าง


ไม่ต้องเลย เด็กยังเด็กอยู่นะคะ


เราโตแล้วนะ


ตัวก็แค่นี้


ย่าห์ ทิฟฟานี่รวบมืออีกคนทันทีที่เห็นว่าคนตัวเล็กกำลังจะเอามือมาตีแขนเธอ รู้ทันได้ไงอะ ใบหน้ากำลังสับสน เพราะปกติหล่อนมือไวยิ่งกว่าเดอะแฟลชเสียอีก ไม่มีทางที่เธอจะจับมือห้ามหล่อนทันได้


ก็โดนบ่อย มันก็ต้องคุ้นชินและรู้ทันบ้างแหละน่า... รายการออกแล้ว เธอจับมือคนตัวเล็กแน่นแล้ววางไว้บนหน้าตักตัวเอง


พี่


หืม?” เธอขานในลำคอพร้อมกับหยิบแก้วไวน์มาถือไว้


เก็ง


แก้วนมของคนน้องชนเข้ากับแก้วไวน์ที่คนพี่ถืออยู่ เธอกะพริบตาปริบๆ ด้วยความงุนงง ค่อยๆ หันไปมองคนตัวเล็กที่ยกดื่มนมช้าๆ


คือ... เพื่ออะไรคะ?”


ก็เห็นเวลาคนดื่มเบียร์เค้าชอบชนแก้วกัน


______________________________

We'll have some drinks and chill
______________________________


เราก็อยากลองทำบ้าง

______________________________

Or we could watch some TV
______________________________


เด็กเอ๊ย ดูทีวีเลยนะ


อือ

______________________________

Fall asleep
______________________________


เราดูทีวี กินขนม และดื่มเครื่องดื่มของใครของมันไปเรื่อยๆ จนไม่รู้ตัวเลยว่าได้ฟุบหลับนอนกอดกันบนโซฟาจนถึงเช้า...


มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ได้กลิ่นแป้งเด็ก ทิฟฟานี่ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นนั่งบนโซฟาช้าๆ ก่อนจะนั่งนิ่งๆ เพื่อเรียกสติตัวเองกลับมาให้ครบเสียก่อนจะไปหาแทยอนที่กำลังมัวแต่แต่งชุดอยู่


เธอเดินเซไปเซมา เพราะไม่เคยตื่นเช้าขนาดนี้ หกโมงเช้า... ปกติเธอไปทำงานตอนสิบโมง เธอก็จะตื่นตอนเก้าโมง แต่เพราะเด็กของเธอมานอนด้วย เธอเลยต้องตื่นเช้าตามเพื่อไปส่งแทยอน


ไหวมั้ยเนี่ย?” แทยอนถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อเห็นคนพี่ยืนพิงประตูห้องนอนด้วยสภาพใบหน้าที่ง่วงเต็มทีแล้ว


อือ ทิฟฟานี่พยักหน้าก่อนจะโบกมือให้คล้ายกับจะบอกว่า สบายมาก แต่ท่าทางโอนเอนแบบนั้น... บอกเลยว่าแทยอนไม่อยากจะเชื่อว่าไหวจริงๆ


เราไปเองก็ได้นะ คนตัวเล็กบอกเพราะเกรงใจเธอพลางติดกระดุมเสื้อของตัวเอง


พี่ไปส่งได้ค่ะเด็ก เธอตะโกนบอกออกมาจากห้องน้ำ แล้วหยิบแปรงสีฟันของตัวเองมาถือไว้ อาบน้ำล้างหน้า พี่ก็ตื่นแล้วค่ะ ก่อนจะบีบยาสีฟันลงบนขนแปรงสีฟัน


ขอบคุณนะ สำหรับทุกอย่าง


______________________________

You next to me all night
______________________________


คุณพี่น่ารัก

______________________________

Just like how it's supposed to be
______________________________


ทันทีที่แทยอนเอ่ยชมเธอ เธอก็ยิ้มจนแก้มแทบแตก เธอแอบสบถในใจว่า ไอ้บ้าเอ๊ย! นึกจะชมก็ชมแบบงงๆ ตลอดเลยนะ!’ นานๆ ทีเด็กของเธอจะชมเธอ เธอเลยเขินทุกครั้งที่แทยอนชมเธอเช่นนี้


คุณเด็กก็น่ารักเหมือนกัน


แทยอนเองก็ตั้งรับไม่ทันกับคำพูดหวานๆ ของคนพี่เช่นกัน


น่ารักเท่าโลกเลยนะ’ — Taeyeon Kim,2019 [06:27 AM]

 

 


 

 

รถยนต์สีดำจอดอยู่ตรงหน้าสถานศึกษา ทิฟฟานี่ลดกระจกรถลงพร้อมกับมองเด็กๆ วิ่งเข้าไปในสถานศึกษาด้วยความร่าเริง เธออยู่ในจุดที่เลยโมเมนท์ตอนอยากเจอหน้าเพื่อนช่วงเปิดเทอมใหม่แล้ว แต่พอเห็นภาพเด็กๆ ที่วิ่งอย่างร่าเริง กระโดดคอเพื่อนเมื่อพบเจอ เธอก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงเรื่องราวเก่าๆ


ปึก


คนตัวเล็กวิ่งอ้อมมาที่ประตูฝั่งคนขับ ยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ เธอจนใจเธอกระตุกแรง เพราะไม่ทันได้ตั้งตัว ไม่ว่าจะเจอแทยอนในเวอร์ชั่นไหน หน้าจะใกล้จะไกล ตัวจะห่างหรือใกล้ หรือจะได้ทำอะไรร่วมกัน เธอก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอยังคงเขินแทยอนทุกครั้ง เพียงแค่เจอหน้ากัน เธอก็เขินแล้ว


ห้าโมงเย็นนะคะ แทยอนเอ่ยซ้ำอีกครั้ง เพื่อย้ำว่าเธอต้องมารับตอนห้าโมงเย็น


ค่ะเด็ก เธอตอบกลับไปอย่างสดใส แต่คนตัวเล็กทำหน้ามุ่ยพลางกอดอกตัวเอง


เราไม่เด็กแล้วนะ


ยังไงก็เด็กของพี่


เราไม่ได้เป็นเด็กมอต้นแล้วนะ


โอเคๆ ไม่เด็กก็ไม่เด็ก แต่ก็โตขึ้นแล้วจริงๆ นี่เนอะ


ดีมากค่ะ แทยอนยื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะกดจูบลงบนหน้าผากของเธอเบาๆ วันนี้ตั้งใจทำงานด้วยนะคะ


ตั้งใจเรียนเช่นกันนะคะ ก้าวเข้าสู่การเป็นผู้ใหญ่แล้ว พอเธอพูดจบ คนตัวเล็กก็ยื่นมือทั้งสองข้างให้กับเธอ เธอยิ้มให้ก่อนจะจับมือคนตัวเล็ก จับมือกันแบบนี้ตลอดไปนะคะ


ไม่ต้องขอหรอก เราทำให้ได้อยู่แล้ว


เข้าไปได้แล้วค่ะ เดี๋ยวสายนะ


อือ


เราสองคนส่งยิ้มหวานให้กัน เพื่อส่งเป็นกำลังใจในตอนเช้า ทิฟฟานี่ผละปล่อยมือแทยอนช้าๆ ใจจริงก็ไม่อยากจะปล่อยมือหรอกนะ แต่มันถึงเวลาที่แทยอนจะต้องไปแล้ว ไม่อยากจะงอแงนักหรอก เดี๋ยวเด็กหาว่าเป็นผู้ใหญ่ไม่สมกับผู้ใหญ่เลย


แผ่นหลังเล็กค่อยๆ เดินเข้าไปในสถานศึกษาช้าๆ ทิฟฟานี่นึกสนุกอยากแกล้งให้คนตัวเล็กงอแง จึงตะโกนออกไป


เด็ก!”


ย่าห์!” ซึ่งมันก็ได้ผลเป็นอย่างดี... เราไม่เด็กแล้วโว้ย

______________________________

Cause we could be just like
______________________________


เฮ้อ เชื่อก็ได้ว่าไม่ได้เป็นเด็กแล้ว

______________________________

A story from the movies
______________________________


แต่ถึงยังไง... เด็กก็ยังคงเป็นเด็กในสายตาพี่อยู่ดี

 


 

เด็กของพี่

 

 


ขอให้เป็นวันที่ดีนะ... คุณเด็กมอสี่ :)


END

._.



TALK :
     เป็นฟิคตอนสั้น(ที่เหมือนจะไม่สั้น ;-;) มาให้อ่านกันอีกแล้ว ไหนๆ ก็ลงฟิคเรื่องนี้แล้ว เราก็อยากจะขอชี้แจงกับฟิคทุกเรื่องที่เรากำลังแต่งนะคะ


     ด้วยความที่เราต้องใส่ใจในเรื่องการเรียนและกิจกรรมในที่ที่เราศึกษาอยู่ ทำให้เราไม่สามารถจะหาเวลามาแต่งได้ +กับตอนนี้เราสนใจเรื่องอื่นๆ มากกว่า ทำให้เราทุ่มเวลาให้กับสิ่งที่เราสนใจมากกว่า(แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่สนใจเรื่องงานเขียนแล้วนะคะ) และอีกอย่างที่สำคัญ เราต้องเตรียมตัวและวางแผนเนิ่นๆ เกี่ยวกับการเรียนต่อแล้ว เราจึงอยากจะขอบอกกับทุกคนว่า 'เราจะพักเรื่องงานเขียนก่อนนะคะ'


     ขอโทษด้วยนะคะที่บอกว่าจะกลับมาแต่งให้เร็วที่สุด แต่ก็เป็นเราที่ผิดสัญญาเสียเอง ไม่ว่าใครจะรอเรื่องที่เราแต่งอยู่หรือไม่ เราเคารพกับการตัดสินใจของทุกคนค่ะ


     ทั้งนี้ก็ขอบคุณทุกคนที่ติดตามเรามาเกือบจะสองปี(ได้แล้วมั้ง?) ทั้งในเด็กดีกับจอยลดา ขอบคุณจริงๆ นะคะ ที่คอยกดไลค์ แชร์ ช่วยเตือนตอนเราเขียนผิด รวมไปถึงคอมเมนท์ให้กำลังใจเรานะคะ มันช่วยให้เราฝึกด้านการเขียน ฝึกด้านความคิดด้วย ขอบคุณจริงๆ นะคะ :)


     แล้วก็วันดีคืนดีเราอาจจะโผล่มาพร้อมกันฟิคสั้นๆ น่ารักๆ หรือดราม่าหนักให้มาอ่านกันบ้างนะคะ (ถ้ามีวันว่างน่ะ._.)


     thx & sry ʕ•ﻌ•ʔ
     luv.

Twitter
ib((R)icebear)

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ IceBear_ จากทั้งหมด 36 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 MomoAdaji (@MomoAdaji) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 00:41
    ชอบค่ะ น่ารักดี
    #1
    0