คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ Story : Friend Zone ] เพื่อนไม่รักแต่แอบรักเพื่อน

โดย Devil__

รู้อยู่แล้วว่าเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางที่คนอย่างเธอจะหันมาเพราะฉะนั้นเราควรถอย แต่ว่าทำไมกันนะเจ้าหัวใจไม่รักดีมันกลับทำตรงข้ามซะนี่....

ยอดวิวรวม

307

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


307

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


12
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  30 พ.ค. 62 / 23:12 น.
นิยาย [ Story : Friend Zone ] ͹ѡͺѡ͹ [ Story : Friend Zone ] เพื่อนไม่รักแต่แอบรักเพื่อน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



เป็นเรื่องราวที่อิงมาจากความจริงเพียงบางส่วน
(แต่งไว้อ่านเอง)




ตัวละครในเรื่องสามารถจินตนาการ
รูปร่างหน้าตาได้เองตามที่ท่านสบายใจ


เรื่องราวทั้งหมดแต่งเพื่อความบังเทิงเท่านั้น
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน


ถ้าชอบก็คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ
b
e
r
l
i
n
?
tiny bunny

เนื้อเรื่อง อัปเดต 30 พ.ค. 62 / 23:12



Friend Zone





22/05/20xx


เวลา 08.00 น. เป็นเวลาเคารพธงชาติ นักเรียนทุกคนเข้าแถวกันอย่างเป็นระเบียบ เมื่อเข้าแถวได้ไม่นานก็มีเสียงเพลงประจำชาติไทยบรรเลงขึ้นพร้อมกับเสียงร้องของนักเรียนทุกคนผสานเสียงเข้ากับท่วงทำนองและจังหวะของเพลง เมื่อธงชาติถูกดึงไปถึงจุดสูงสุดของเสาธง นักเรียนทุกคนก็เริ่มทำกิจกรรมต่อไป 

ซึ่งนี่ก็คือวัฎจักรของฉันที่ใช้ชีวิตอยู่ในรั้วโรงเรียนมาได้ 4 ปีกว่า วันนี้เป็นเช้าวันจันทร์ที่สุดแสนจะธรรมดาแต่มันก็ไม่ได้แย่อะไรเท่าไหร่ เพราะวันนี้ท้องฟ้าแจ่มใสอากาศกำลังพอดีไม่ร้อนไม่หนาวเกินไป ถือซะว่าเป็นฤกษ์งามยามดีที่จะให้ฉันเริ่มต้นใหม่กับการเรียนในรูปแบบใหม่ที่ท้าทายและซับซ้อนกว่าเดิม แต่ฉันเองก็ไม่ได้เป็นเด็กที่ขยันเรียนหรือสนใจเรียนมากนัก ออกจะค่อนไปทางเด็กหลังห้องเลยก็ว่าได้ จะว่าไปเกรดเทอมที่ผ่านมาก็แย่มากเลยนี่นา...

อ่อจริงสิ! สวัสดี ฉันชื่อ 'น้ำทิพย์' แต่เพื่อนๆมักเรียก 'ทิพย์' ซะมากกว่า ฉันเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีที่ 5 อายุ 17 ปี ชอบกินสปาเก็ตตี้กับน้ำแข็งใส และก็ชอบ........เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่ง :)

ฉันมักจะชอบยืนอยู่แถวโซนหลังของ 'เขาคนนั้น' ทำไมน่ะเหรอ? การที่ฉันอยู่ข้างหลังมันทำให้ฉันสามารถสังเกตพฤติกรรมต่างๆของเขาจากข้างหลัง โดยไม่ต้องระวังสายตาของเขาหรือเพื่อนๆคนอื่น

"เฟรนด์เป็นไงบ้างกับการเปิดเทอมวันแรก"  เสียงเจี๊ยวจ๊าวดังขึ้นข้างๆหู นางนี่มีชื่อว่า 'กิ๊ฟ' เพื่อนสนิทฉันเอง ยัยนี่อ่ะพูดมาก แถมยังชอบยิงมุขแป๊กอีกด้วย อ่อ! เห็นแบบนี้ ยัยนี่น่ะสนิทกับ 'เขาคนนั้น' สุดๆไปเลยล่ะนะ ><

"อยากนอนอยู่บ้านมากกว่า"  เสียงช้าๆเฉื่อยๆแบบนี้ก็เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งของฉัน นางชื่อ 'แบม' เพื่อนในก๊วนอีกคนหนึ่ง ยัยนี่น่ะทำอะไรชักช้าและเฉื่อยชา แถมยังพูดน้อยต่อยหนักซะด้วย เห็นแบบนี้ยัยนี้น่ะด่าคนได้เจ็บแสบมากเลยล่ะ

"จะบ้าเหรอแก เพิ่งมาถึงเองนะเว้ย ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ"  กิ๊ฟหัวเราะอย่างร่าเริง

"จริงๆวันนี้ไม่อยากมาด้วยซ้ำ"  แบมยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจก่อนจะเดินขึ้นอาคารเรียนไปโดยไม่รอพวกเรา

"เฮ้ยเดี๋ยวดิ! รอด้วย"  และพวกเราก็รีบเดินขึ้นอาคารเรียนเพื่อเตรียมเรียนคาบแรกของเทอม

แต่ยังไม่ทันได้ก้าว..ขาเจ้ากรรมก็ดันไปเหยียบกับหัวรองเท้าของชายคนหนึ่งเข้า ประเด็นคือเหยียบไปสุดแรง เท้าเขาจะเป็นอะไรไหม? ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ วันนี้นี่มันซวยชะมัด

"ขอโทษนะ เราไม่ได้ตั้งใจ"  เมื่อกี้ตอนที่เดินเหยียบเท้าชายผู้เคราะห์ร้าย ทิพย์ไม่ได้สังเกตสังกาอะไรหรอก เอาแต่ก้าวเดินไปข้างหน้าไม่ดูทาง

"ก็เจ็บอ่ะดิ เหยียบมาซะ"  'ต้นกล้า' เพื่อนร่วมห้องหรือก็คือ 'เขาคนนั้น' ที่ทิพย์ชอบพูดถึงบ่อยๆนั้นเอง ตาเนี่ย..ชอบทำหน้าตาย ทำหน้าตามึนๆอึนๆ และบางครั้งก็ชอบทำหน้าเบื่อโลก แต่จริงๆเขาน่ะเป็นพวกติดเกมล่ะ อ่อ! จริงๆฉันก็ติดนะ เกมเดียวกันกับเขาเลยล่ะ RoN คือชื่อเกมที่กำลังบูมในช่วงนี้ ฉันติดมันมาก เขาเองก็เช่นกัน ถึงขั้นหาเวลาว่างเพื่อมานั่งเล่นเกมเลยอ่ะคิดดู = =;

"โทษที เราไม่ได้ตั้งใจจริงๆนะ"  ทิพย์ยกมือไหว้ขอโทษต้นกล้าอย่างสำนึกผิด

"ช่างเหอะ"  พูดจบกล้าก็เดินขึ้นอาคารไป โดยที่ไม่ได้หันมาสนใจท่าทีอะไร

ก็อย่างที่เห็นนั้นแหละ...ฉันแอบชอบหมอนี่ตั้งแต่ตอน ม.3 ช่วงปิดเทอมจนตอนนี้ขึ้น ม.5 แล้ว ซึ่งนั้นก็แปลว่าฉันชอบตานี่มาได้ ปีกว่า ก็ตามสภาพนั้นแหละ เขาไม่เคยรับรู้เลยว่าฉันแอบชอบอยู่ คงเพราะความไม่ใส่ใจในอะไรของเขาเลยล่ะมั้ง ทำให้ฉันต้องทนทุกข์มาได้ปีกว่า

จะว่าไปฉันเองก็เก่งนะ ที่ทนชอบเขามาได้ตั้งปีกว่า มองเขาคนเดียวมาโดยตลอด เวลาเจอหน้ากันก็ยิ่งชอบขึ้นมากเรื่อยๆ คนบ้าอะไรก็ไม่รู้ น่ารักชะมัด =///= ถึงแม้เขาจะมีขอบตาคล้ำซะหน่อยก็เถอะ คงเพราะพันธุกรรมทางครอบครัวล่ะมั้ง จึงทำให้เขามีขอบตาที่เหมือนกับแพนด้า 

หลังจากที่ฉันขึ้นอาคารและเดินเข้าห้องเรียนแล้ว อาจารย์ก็เปิดบทสนทนาทักทายถามไถเด็กทั่วๆไป ก่อนจะเริ่มสอนเนื้อหาเรียน ในส่วนของเรื่องเรียนนั้น...ฉันขอข้ามไปละกันนะ มันน่าเบื่ออ่ะ!

เวลาผ่านไปเรื่อยๆจนกระทั่งได้เวลาพักเที่ยง ฉันกับเพื่อนอีกสองชีวิตก็ต่างรีบเดินลงไปชั้นล่างเพื่อไปยังโรงอาหาร โรงเรียนของฉันโต๊ะกินข้าวจะไม่เท่าจำนวนเด็กนักเรียน เพราะฉะนั้นฉันจึงต้องรีบลงไปจองโต๊ะยังไงล่ะ!

หลังจากที่พวกเราทำธุระทุกอย่างเสร็จ พวกเรามักจะชอบไปอยู่ที่ห้องประจำของเรา มันทั้งสงบและร่มเย็น ถึงจะไม่มีแอร์แต่มันก็ไม่ได้แย่อะไร พวกเราทั้งห้อง เมื่อกินข้าวเสร็จทุกคนมักจะชอบไปรวมตัวกันที่ห้องประจำ หรือที่พวกเราเรียกห้องนั้นว่า 'ห้องศิลป์๑' พวกเราใช้ห้องนี้เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ บางคนก็นั่งทำการบ้าน บางคนก็ซื้อขนมมานั่งกินในห้องเพื่อแจกจ่ายและแบ่งปันกัน และบางคน...ก็เล่นเกม ขอบอกเลยว่าฉันเป็นพวกอย่างหลังอ่ะนะ และแน่นอนว่า ต้นกล้าเองก็เป็นอย่างหลังเช่นกัน :)

ช่วงเวลานี้คือช่วงเก็บโมเม้นต์ที่ดี ฉันเป็นพวกชอบเก็บเกี่ยวโมเม้นต์ของตัวเองเวลาอยู่กับคนที่ชอบ ซึ่งช่วงเที่ยงมักจะเป็นช่วงที่ดี เพราะฉันกับเข้าเล่นเกมเดียวกัน และแน่นอนว่าเพื่อนของเขาก็เล่นนะ ก็มีโอมและต้น เพื่อนซี้ที่ชอบเล่นเกมด้วยกันบ่อยๆ ซึ่งตัวฉันเองตอนม.ต้นได้เป็นบัดดี้กับต้นเราเลยสนิทกัน 

ต้นรู้...ว่าฉันน่ะชอบต้นกล้า และเขาเองก็พยายามช่วยฉัน คือพยายามหาโมเม้นต์ให้ฉันอยู่ใกล้ๆต้นกล้า ฉันว่า...ต้นก็เป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งเลยล่ะ ฮ่ะฮ่ะฮ่ะ

"เฮ้ต้นกล้า! เราเล่นด้วยดิ"  ต้นพูดขึ้น

"มาๆ เข้าๆ"  ต้นกล้าเองก็ไม่ได้ปฎิเสธอะไร แถมยังชวนเข้าเกมอีกต่างหาก

"ให้ทิพย์เล่นด้วยได้ป่ะ ทิพย์มานี่เร็ว! มาเล่นด้วยกัน!"  พูดจบต้นก็ดึงมือทิพย์ไปนั่งข้างๆ 

"เออๆ เข้าเกมเร็วๆ"  ต้นกล้าดูกระตือรือร้น เมื่อพูดถึงเกมเขาจะเป็นอย่างนี้แหละ = =;

พวกเราเริ่มเล่นเกมกันอย่างสนุกสนาน ฉันและต้นกล้า เราเหมือนกันอย่างหนึ่งคือ เวลาเล่นเกมแล้วเพื่อนในเกมเล่นไม่ได้ดั่งใจก็จะชอบขมวดคิ้วและโวยวายเสียงดังออกมาอย่างหัวร้อน 

"ดูป้อมด้วยๆ"  ต้นกล้าออกคำสั่ง

"แป๊ปดิ ฟาร์มก่อนยังไม่มีอัลติ" พวกเราจริงจังกับเกมมาก หลังจากหมดคาบพักพวกเราก็เริ่มเข้าเรียนตามปกติ จนกระทั่งถึงเวลาเลิกเรียน ซึ่งตัวฉันเองนั้น พอได้เวลาเลิกเรียนก็ต้องแยกตัวกับแบม เพื่อกลับพร้อมกิ๊ฟ คือฉันต้องไปส่งยัยนี่น่ะ เราสองคนกลับด้วยกันทุกเย็น แต่ก่อนจะกลับบ้านพวกเรามักชอบจอดดักรอรถประจำทางของต้นกล้าที่เขานั่งมาโรงเรียนทุกวัน รถประจำทางของเขาจะมาตอน 16.40 น. เป็นประจำ ซึ่งข้อมูลดั่งกล่าวฉันรู้มาจากกิ๊ฟ หน่วยกรองข่าวของฉันเองล่ะ ฮ่าา 

ก่อนจะกลับฉันกับกิ๊ฟจะทำท่าทีเหมือนจอดจัดของจัดกระเป๋า หรือทำท่าคุยโทรศัพท์ แต่เมื่อรถของต้นกล้าผ่านไป พวกเรามักจะขี่ตามไป (ฉันไม่ใช่สโตกเกอร์นะ!) เป็นแบบนี้ทุกวันๆ และนี่คือเรื่องราวของฉันในหนึ่งวัน

ชีวิตของฉันวนลูปแบบนี้ไปซ้ำๆ สถานะของฉันก็ยังอยู่ในโหมดแอบชอบอย่างเดิมไม่เปลี่ยนแปลง จนกระทั่ง....




"ต้นกล้าข้อนี้ทำยังไงอ่ะ สอนหน่อย"  ผู้หญิงคนนี้ชื่อ 'จีจี้' เป็นเพื่อนร่วมห้องคนหนึ่ง เธอเป็นคนน่ารักมาก ตัวเล็กน่ารัก ผิวขาวเนียน ตากลมโตน่ารัก แถมยังมีมุมเด๋อๆ มันดูไร้เดียงสาและน่ารักมากๆ แต่ว่านะ....เธอน่ะแอบชอบต้นกล้าอยู่เช่นกัน ถามว่าฉันรู้ได้ไงน่ะเหรอ? หึ แอบได้ยินมาน่ะสิ...เธอคุยในกลุ่มเพื่อนแต่ฉันกลับได้ยินน่ะ (ไม่ได้เผือกนะ)

"จริงๆเลยนะ มาๆเดี๋ยวสอน :)"  ต้นกล้าลูบหัวจีจี้ ก่อนจะเริ่มอธิบาย

ก็อย่างที่เห็นแหละ...ฉันคิดว่ากล้าน่าจะชอบจีจี้ด้วยเช่นกัน เพราะต้นกล้าเป็นคนที่ยิ้มยากมาก แต่เขากับยิ้มกับจีจี้ได้อย่างง่ายๆ

"ไม่เป็นไรนะแก"  แบมเอื้อมมือไปแตะไหล่เพื่อนสาว

"อื้อ ไม่เป็นไรแก ฮ่ะๆ" ทิพย์หัวเราะทั้งน้ำตาที่คลออยู่ 

"เออแก ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจข้อนี้อ่ะ อธิบายที"  ทิพย์หันไปคุยกับแบมโดยหันหลังให้ต้นกล้าและจีจี้

กิ๊ฟที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดก็ถอนหายใจก่อนจะเดินไปแทรกกลางระหว่างจีจี้และต้นกล้า

"ต้นกล้าไปเป็นเพื่อนหน่อย"  กิ๊ฟลากแขนต้นกล้าก่อนจะเดินมายืนข้างหลังทิพย์

"ฉันจะไปสหกรณ์ พวกแกจะเอาอะไรป่ะ?"  กิ๊ฟเอ่ยถามเพื่อนสาวของตน

"ฉันเอาน้ำอิชิตันสีม่วง ส่วนทิพย์..." แบม

"ทิพย์เอาน้ำเสาวรสกล่อง 10 บ."  ต้นกล้าพูดขึ้น

เมื่อต้นกล้าพูดแบบนั้นทำให้ทิพย์หันกลับไปมองหน้าชายหนุ่มทันที เพราะแปลกใจว่าเขารู้ได้อย่างไรว่าตนชอบกินอะไร

"ไม่ต้องทำหน้าสงสัยแบบนั้นเลย"  พูดจบต้นกล้าก็ใช้มือดันหน้าผากทิพย์

"ก็เห็นแกกินทุกวันไง เลยรู้"  ต้นกล้าตอบ

"อ่อเหรอ!~"  กิ๊ฟเริ่มส่งเสียงแซวต้นกล้า

"พูดมาก! จะไปมั้ยสหกรณ์"  ต้นกล้าเริ่มหงุดหงิด

"ไปๆ"  กิ๊ฟและกล้าก็รีบเดินลงไปสหกรณ์ทันที


"ทิพย์"  เสียงหวานเอ่ยเรียก

"แกจีจี้เรียกอ่ะ"  แบมสะกิดทิพย์ที่ตอนนี้กำลังเขินและเอาหน้าฟุบโต๊ะอยู่

"มีอะไรเหรอจีจี้?"  ทิพย์เอ่ยถามคนตัวเล็กตรงหน้า

"มาคุยกันหน่อยสิ"  จีจี้

"อื้อ"  และทิพย์ก็เดินตามจีจี้ไป

พวกเขาเดินไปยังห้องว่างที่ถัดจากห้องเรียนของตนไปหนึ่งห้อง ก่อนที่จีจี้จะเริ่มเปิดบทสนทนา

"แกชอบต้นกล้าใช่มั้ย?"  จีจี้พูดตรงประเด็นจนทำให้ทิพย์สตั๊นนิดหน่อย

"อื้อ ชอบสิ"  ทิพย์พูดความจริงออกไป

"งั้นเหรอ..แกเองก็รู้สินะ ว่าเราเองก็ชอบต้นกล้า"  จีจี้พูดพร้อมน้ำคาคลอ

"ทิพย์...ต้นกล้าน่ะ แกให้เราได้มั้ย? ฮึก..เราชอบเขามากๆเลย ขอล่ะนะ ให้เราเถอะ ฮึก"  จีจี้เริ่มร้องไห้

"แต่...เราก็ชอบต้นกล้ามากเหมือนกันนะ แถมต้นกล้าไม่ใช่สิ่งของด้วย"  ทิพย์พูดพร้อมน้ำตาคลอเบ้า เพราะเธอไม่คิดว่าจีจี้จะพูดประโยคแบบนี้ออกมา

"ทิพย์...เราขอร้อง เราชอบเขาจริงๆนะ ฮึก..ฮือ..เรา..เราชอบจริงๆ"  จีจี้เริ่มร้องไห้ฟูมฟาย

"แต่เราแอบชอบเขามา 1 ปีแล้วนะ ฮึก เราเองก็ชอบเขามากเหมือนกัน"  ทิพย์เริ่มร้องไห้

"แต่ก็ใช่ว่าเราจะชอบน้อยไปกว่าแกนะ! บางทีเราอาจจะรักต้นกล้ามากกว่าแกก็ได้"  จีจี้เริ่มหาข้อโต้เถียง

"แบบนี้ก็ได้เหรอวะ? คนแอบชอบแอบรักมานานจะไม่มีความรู้สึกที่มากมายได้ยังไง แกแX่ง! ฮึก..ฮือ" พูดจบทิพย์ก็รีบวิ่งออกจากห้อง ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ

 แบมที่เห็นทิพย์วิ่งผ่านไปก็รีบวิ่งตาม เพราะตอนที่ทิพย์วิ่งผ่านไปเธอก็เห็นว่าเพื่อนของตนกำลังร้องไห้

กิ๊ฟและต้นกล้าที่เดินกลับจากสหกรณ์ได้เดินสวนกับทิพย์ที่ตอนนี้กำลังเดินลงไปข้างล่าง กิ๊ฟได้เห็นน้ำตาของผู้เป็นเพื่อนก็รีบวิ่งตามไป ทิ้งต้นกล้าให้ยืนงงอยู่คนเดียว



"นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะแX่ง! ฮึก"  ทิพย์ร้องไห้อยู่ในห้องน้ำ 

"เฮ้ยทิพย์ใจเย็นๆดิวะ"  แบมและกิ๊ฟทั้งสองคนยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำได้พูดปลอบประโลม

"ฮึก..ฮือออออ แX่งอุตส่าห์อดทนไม่พูดอะไร แต่ทำไมต้องมาพูดแบบนี้ด้วยวะ"  ทิพย์เริ่มร้องไห้ฟูมฟาย

"จีจี้เรียกไปคุยอะไรไหนบอกเราหน่อย"  และทิพย์ก็ได้เล่าเรื่องราวทั้งหมดตั้งแต่ต้นให้แบมและกิ๊ฟฟัง

"ตายแล้ว! มันพูดงั้นจริงเหรอ? คิดว่าจะยกให้ง่ายๆอย่างงั้นเลย? สุดยอดเลยอ่ะ" 

"......" ทิพย์ไม่ได้พูดอะไร เพราะในใจลึกๆของทิพย์กำลังเสียใจ อ่อนแรงเหลือเกิน

"เอาหน่าๆ เราไปกินเนื้อย่างกัน! วันนี้เราเลี้ยงเอง ^^"  แบมพูดอย่างร่าเริง เพื่อทำให้ผู้เป็นเพื่อนรักของตนรู้สึกดีขึ้นมาบ้าง

"จริงป่ะ? งั้นไปกันเถอะ Let's goo!"  กิ๊ฟจูงมือทิพย์กับแบมไปทางประตูทางออก

"เดี๋ยวๆ นี่แกลืมไปแล้วเหรอว่าโรงเรียนยังไม่เลิก = ="  ทิพย์เอ่ยถามผู้เป็นเพื่อนอย่างงงๆ

"เออหว่ะ! ฉันลืมไปเลย แฮร่ ^^;;"  กิ๊ฟพูดพร้อมเอามือลูบท้ายทอยแก้เก้อ ทิพย์และแบมต่างส่ายหัวให้กับความโก๊ะของเพื่อนสาว

"งั้นขึ้นอาคารกันเถอะ"  และพวกเธอก็เดินขึ้นอาคารเพื่อเข้าชั้นเรียน



ตัดมาช่วงเย็น พวกเธอก็นัดกันไปกินเนื้อย่างดั่งที่นัดกันไว้ แต่มีเพื่อนอีก 3 คนที่โผล่หัวมาที่นี่อย่างงงงวย 

"สั่งอะไรกันหรือยัง?" ต้นเอ่ยถามเพื่อนสาวที่นั่งเหม่อลอยอยู่นานแล้ว

"สั่งแล้วล่ะ ว่าแต่อีกสองคนนี้คือ....."  กิ๊ฟชี้ไปที่บุคคลอีกสองคนที่ยืนกอดอกมองหน้า

"เราชวนต้นกล้ากับเมฆมาเองแหละ มาๆๆเข้ามานั่งกันเร็ว" ว่าจบต้นก็ดึงแขนของเพื่อนทั้งสองให้มานั่งอีกฝั่งหนึ่ง แต่มีที่พีคกว่านั้นคือ ต้นกล้านั่งตรงกันข้ามกับเรา เอิ่ม...ตรงหน้าเลยจ้า OMG นี่มันวันบ้าอะไรเนี่ย =///=

"หุหุหุ"  ต้นส่งเสียงหัวเราะชอบใจที่เห็นเพื่อนสาวของตนหน้าแดง 

"นิสัยไม่ดี"  ทิพย์พูดลอยๆ

"อิอิ/หุหุหุ"  เพื่อนร่วมโต๊ะทั้งสามพากันยิ้มกรุ้มกริ่ม 

"เป็นอะไรมากป่ะพวกแก =*="  ทิพย์มองไปยังเพื่อนทั้งสามของต้น นั่นคือ แบม กิ๊ฟ และต้นนั้นเอง

ซึ่งพฤติกรรมของพวกเขาทั้งสาม สร้างความมึนงงให้เพื่อนอีกสองคนที่เหลือเป็นอย่างมาก

"เป็นอะไรกันวะ?"  ต้นกล้ากับเมฆเอ่ยถามพร้อมกัน พร้อมกับทำหน้าฉงน แต่ยังไม่ทันที่จะได้คำตอบจากอีกฝ่ายก็มีเสียงของพนักงานดังขึ้นมา

"เนื้อมาแล้วค่ะ"  พนักงานเตรียมเตาถ่านพร้อมกับเนื้อต่างๆให้ และพวกเขาทั้ง 6 คน ก็เริ่มลงมือคีบเนื้อย่างลงไปในเตาอย่างขมักเขม้น เมื่อเนื้อเริ่มสุกพวกเขาก็เริ่มเปิดศึกแย่งเนื้อกันอย่างจริงจัง แต่คนที่คีบไปได้เยอะสุดคือกิ๊ฟนั้นเอง หลังจากที่พวกเขารับประทานของคาวเสร็จ แน่นอนว่าต้องมีของหวานปิดท้าย พวกเขาจ่ายเงินพร้อมเดินหาของหวานกินกัน บ้างก็อยากเข้าร้านไอศกรีม บ้างก็อยากเข้าร้านเค้ก สรุป! พวกเขาเดินเข้าเซเว่นกัน (แล้วจะแย่งกันเลือกร้านเพื่อ?) เมื่อได้ของที่ต้องการเสร็จก็เดินเข้าร้านหนังสือ และได้พูดคุยเรื่องการบ้านกันนิดหน่อยก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้าน แต่ต้นยังมิวายพูดประโยคลอยๆที่ทำให้ทิพย์เขินจนอายม้วนอีกครา 

"กล้าไปส่งทิพย์ดิ มันกลับคนเดียวอันตรายออก"  พร้อมกับหันไปมองหน้าแบมและกิ๊ฟ พร้อมยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

"ไม่มีใครกล้าทำอะไรหรอกหนา ก็ยัยนี่น่ะถึกจะตาย"  ต้นกล้าพูดพร้อมทำหน้ายียวนกวนประสาทใส่อีกฝ่ายที่ต้นพูดถึง

"หาเรื่องเหรอ =*="  ทิพย์มองหน้าอีกฝ่าย ก็แหมที่เขาพูดเมื่อกี้มันช่างหน้าตบให้ปากแตกด้วยปากเหลือกระไร :( 

"55555 เปล่าซะหน่อย"  ต้นกล้าหัวเราะอย่างร่าเริง ก่อนจะวางมือบนหัวของหญิงสาวตรงหน้า พร้อมยีผมอีกฝ่ายให้เสียทรงอย่างหมั่นไส้

"โอ้ว หัวยุ่งเหมือนหมึกเลยแฮะ! 555"  ต้นกล้าวิ่งหนีพร้อมกับหัวเราะอย่างชอบใจ

"ไอคนนิสัยไม่ดี!!!"  ทิพย์โวยวายยกใหญ่ พร้อมกับวิ่งไล่ตามต้นกล้าไป หวังจะตีให้เจ้าตัวสำนึก โดยลืมไปว่ายังมีอีก สี่ชีวิตที่ยังยืนมองพวกเขาอยู่

"นี่...พวกนั้นลืมไปแล้วเหรอ"  ต้น

"ว่าพวกเรายังยืนอยู่ตรงนี้"  กิ๊ฟ

"หึ...อย่างกับคนเป็นแฟนกันเลยนะ" แบมกอดอกพร้อมมองไปยัง ชายหญิงทั้งสองที่กำลังวิ่งไล่กันอยู่

"เอ๋? พวกนั้นคบกันเหรอ"  และยังมีบุคคลที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่อะไรยืนทำหน้าฉงนอยู่ตรงนี้

"ขอให้เป็นอย่างงั้น"  เพื่อนทั้งสามตอบกลับมาอย่างพร้อมเพียง ซึ่งคำตอบนั้นทำให้เมฆยิ่งงงเข้าไปใหญ่

"หาววว เริ่มง่วงแล้วอ่ะ กลับบ้านกันเถอะ"  กิ๊ฟ

"งั้นแยกย้ายละกันนะ โอเคมั้ย?" แบมพูดอย่างชิลๆ

"นี่ก็มืดแล้ว จะให้ผู้หญิงกลับคนเดียวมันก็อันตรายนะเอางี้ดีกว่า เดี๋ยวเรากับเมฆไปส่งพวกแกเอง โอเคมั้ย?" ต้นแสดงความคิดเห็น

"โอเค"  กิ๊ฟกับแบมมองหน้ากันสักพักก่อนจะตอบตกลง

"แล้วสองคนนั้นล่ะ?"  เมฆหันไปถามต้นที่ตอนนี้กำลังจะเดินไปอีกทาง

"เออหน่า เดี๋ยวไอต้นกล้ามันก็ไปส่งเองนั้นแหละ ถ้าไม่ส่งนี่หมาเลยนะเป็นผู้ชายซะเปล่า"  ต้นพูดอย่างไม่ซีเรียสอะไร ก่อนที่พวกเขาที่สี่คน จะเดินออกจากตัวเซเว่นและขึ้นรถแท็กซี่กลับบ้าน




"นี่แพนด้า"  ทิพย์เรียกชายข้างๆด้วยฉายาที่ตัวเองตั้งให้หมาดๆ

"อะไร ไหนแพนด้า?"  ต้นกล้ามองซ้ายมองขวา หาแพนด้าตามที่หญิงสาวข้างๆพูด

"เราเรียกแกนั้นแหละ = =;"  ทิพย์ส่ายหัวไปมาอย่างระอา

"เราไม่ใช่แพนด้าซะหน่อย ไหงถึงเรียกงั้น = =?"  ต้นกล้าถามอย่างไม่เข้าใจ

"ก็ขอบตาแกมันคล้ำๆอ่ะ เราเลยเรียกว่าแพนด้าไง 5555 น่ารักดีออก แพนด้าน้อย ^0^"  ทิพย์หัวเราะอย่างร่าเริงพร้อมยิ้มตาปิด

"คือจะชมว่าหล่อก็พูดตรงๆก็ได้นะ ไม่ต้องมาพูดว่าน่ารักแบบอ้อมๆ" ต้นกล้ายักไหล่พร้อมทำท่าประกอบ ประมาณว่าก็ไม่รู้สินะ 

"ชิส์ น่าหมั่นไส้ชะมัด"  ทิพย์พูดพร้อมตีที่ไหล่ของอีกฝ่าย

"แค่นี้ไม่สะทกสะท้านหรอก สตรองแมนครับผม"  ต้นกล้าพูดพร้อมกับโชว์กล้ามวางฟอร์ม

"นั้นแน่ใจว่าโชว์กล้าม5555"  

"เอ่อว่าแต่....พวกนั้นไปไหนแล้วล่ะ?" ทิพย์เอ่ยถามพร้อมกันไปมองชายข้างๆ

"กลับกันแล้วมั้ง" 

"ทิ้งกันงี้เลยเหรอ คนพวกนี้ T^T"  ทิพย์ทำหน้าหงอย เพราะตนไม่คิดว่าจะต้องกลับบ้านตัวคนเดียวแบบนี้

"อ่าา ช่างเหอะ พวกเราก็กลับบ้านกันเถอะ"  ต้นกล้าพูดพร้อมเดินชิลๆไปทางประตูห้าง

"ต้องกลับคนเดียวสินะ..."  ทิพย์พึมพำเบาๆ

"อะไรนะ?"  ต้นกล้าหันไปถามหญิงสาวข้างหลัง

"เปล่าๆ ไม่มีอะไรๆ ^^;;"  ทิพย์ส่ายหัวพร้อมกับทำไม้ทำมือเป็นเชิงว่าไม่มีอะไร

"งั้นเดี๋ยวเราไปส่งแล้วกัน"  ต้นกล้าพูดพร้อมเหลือบมองไปยังนาฬิกาข้อมือ

"หนึ่งทุ่มกว่าแล้วกลับกันเถอะ"  ว่าจบต้นกล้าก็ได้ลากแขนทิพย์ออกมาพร้อมกับโบกรถข้างทาง ระหว่างที่นั่งอยู่ในรถพวกเขาไม่ได้พูดอะไรกันเลย ได้แต่นั่งเงียบ อีกคนหนึ่งก็เขิน อีกคนหนึ่งก็ไม่มีอะไรจะคุย

"เอ่อ...นี่"  ทิพย์เป็นคนเริ่มบทสนทนาก่อน

"ว่า?" ต้นกล้าหันมามองเพื่อนสาวของตนที่ตอนนี้มีท่าทีเกร็งแปลกๆ
 
"จะถามว่าการบ้านวันนี้มีอะไรบ้าง" 

"อืม......ก็วิชาเคมีของป้าจิมไง" 

"แล้วป้าแกบอกมั้ยว่าส่งวันไหนอ่ะ" 

"ถามจริงเหอะ ตอนเรียนในห้องแกได้ฟังป่ะเนี่ย = =;"

"แกก็รู้อยู่5555"

"เฮ้อ...แกจะขี้เซาไปแล้ว ดึกๆอ่ะหัดนอนซะบ้างนะ อย่าเอาแต่เล่นเกม ถึงแม้ว่าเราจะเล่นเหมือนกันแต่ใช่ว่าเราจะนอนดึกแบบนี้ เป็นผู้หญิงอ่ะรักตัวเองบ้างก็ดี ดูสิเนี่ย....ขอบตาแกเริ่มคล้ำแล้วนะ" ต้นกล้าพูดพร้อมใช้มือหนาแตะเบาๆที่ใต้ตาของทิพย์


"ก็ตามรอยแกไง ขอบตาดำมันเป็นเทรนด์!!!" พูดจบทิพย์ก็หัวเราะพร้อมเอ่ยแซวชายหนุ่มข้างๆ


"บ้าเหรอ แกรู้มั้ยว่าจริงๆเราไม่ได้อยากขอบตาดำหรอก กรรมพันธุ์เว้ยกรรมพันธุ์"


"แต่เราว่าเท่ดีออก มันดูเหมือนหมีแพนด้า น่ารักดีจะตาย555"


"อย่าชมบ่อยเรารู้ตัวดี" ต้นกล้าเสยผมขึ้นเบาๆ


"แหวะ" ทิพย์เบ้ปากอย่างหมั่นไส้


แต่แล้วเวลาแห่งความสนุกก็จบลง เพราะตอนนี้รถแท็กซี่ได้ขับมาจอดอยู่หน้ารั่วของหญิงสาวแล้ว ทำให้ทิพย์นึกเสียดายในใจนิดหน่อย เพราะเธอรู้สึกว่าเริ่มสนิทกับต้นกล้ามากขึ้น 20% แล้วน่ะสิ!


"นี่เงินค่ะ" ทิพย์ยื่นเงินไปให้คุณลุงคนขับแท็กซี่ แต่แล้วก็ถูกต้นกล้าร้องเตือนซะก่อน 

"ไม่ต้องๆ รีบเข้าบ้านไปเดี๋ยวเราจ่ายเอง" ต้นกล้าได้โชว์ความแมนของตนเองทันที

"บ้าป่ะ! เราต้องจ่ายดิก็แกช่วยเราเยอะแล้ว เนี่ย..ก็อุตส่าห์ช่วยมาส่งเรา"

"ฝันดีนะ :)" ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดจบต้นกล้าก็บอกฝันดีก่อนที่กระจกรถจะถูกปิดลงพร้อมกับรถคันเหลืองที่ขับออกไป

"ไอบ้ากล้า!!! =////="



เช้าวันถัดมาอากาศไม่ค่อยเป็นใจ ท้องฟ้ามืดครึ้มแต่เช้าและแน่นอนจากข่าวเช้าเมื่อครู่ เขาพยากรณ์อากาศว่าวันนี้ฝนจะตกหนัก 

"โอ้ว ฟ้ามืดจังเลย" ทิพย์ตื่นเช้าพร้อมกับบิดเนื้อบิดตัวไล่ความเมื่อยล้าออกไปก่อนจะลุกขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัวและเตรียมตัวไปโรงเรียนในเวลาถัดมา

"อื้มมม ง่วงจัง" ทิพย์เกริ่นออกมาเบาๆในคาบสองของวัน

"ถามจริง เมื่อคืนได้นอนกี่ชั่วโมง" แบมเอ่ยถามทิพย์ที่วันนี้ดูเนือยกว่าเธอเป็นพิเศษ

"ก็ 4 ชม. อ่ะ หาววววว" ทิพย์ตอบกลับไปก่อนจะหาว ซึ่งนั้นถือเป็นการยืนยันว่าเธอได้นอนในเวลาแค่นั้นจริงๆ 

"เล่นเกมใช่ป่ะเมื่อคืน" น้ำเสียงทุ้มเข้มดังขึ้นด้านหลัง

"เฮ้ย! มาตอนไหนเนี่ย" ทิพย์ตกใจในการมาของคนๆนี้เหลือเกิน

"เมื่อกี้แหละ ว่าแต่บอกแล้วใช่ไปว่าไม่ควรนอนดึก" ประโยคแบบนี้แน่นอนว่าต้องเป็นของชายขอบตาคล้ำ นามว่าต้นกล้านั้นเอง

"ก็มันไม่ชินนี่ = =" ก่อนที่ทิพย์จะฟุบหน้าลงไปกับโต๊ะด้วยความง่วง 

"เฮ้อออ ดื้อเหลือเกินนะ อุตส่าห์เตือนแล้วแท้ๆ" ต้นกล้าถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนและส่ายหัวเอือมระอาก่อนจะเดินไปเขกหัวหญิงสาวหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้ของตนเองล้วนๆ

"เจ็บ! เขกลงมาได้นี่หัวคนนะไม่ใช่ถนนคอนกรีต T^T" ทิพย์ลูบหัวตัวเองอย่างนึกเจ็บใจ ถึงแม้จะชอบเขามากแต่ก็ใช่ว่าจะยอมเขาซะทุกเรื่องนะ! ฮึ!

"หมั่นเขี้ยวคนดื้อ..." ก็ที่เขาจะเดินกลับไปนั่งที่ด้วยสีหน้าเรียบเฉยนั้น สุดยอดเลยแฮะ...ขนาดหมั่นไส้คนยังตีหน้ามึนได้ขนาดนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ ควรตั้งฉายาใหม่ป่ะ...บุรุษหน้าเดียวไรงี้ 

ผ่านไปไม่นานอาจารย์ประจำคาบก็เดินเข้ามาในห้องและเริ่มสอนทันทีที่เข้ามาถึง โดยส่วนตัวแล้วทิพย์นั้นเป็นคนประเภทขี้เซา แล้วนี่ยิ่งเป็นวิชาฟิสิกส์! ที่หญิงสาวชื่นชอบมากเป็นพิเศษ(กัดฟัน) ดังนั้นเธอจึงหลับอย่างง่ายดายในเวลาถัดมา 

ในระหว่างที่ทิพย์กำลังอยู่ในนิทรานั้น บทสนทนาโต๊ะข้างหน้าของเธอก็เริ่มขึ้น โดนมีแกนนำคือกิ๊ฟนั้นเอง

"ต้นกล้าๆ" กิ๊ฟสะกิดไหล่ของชายหนุ่มที่ตอนนี้นั่งเท้าคางมองกระดานและฟังสิ่งที่อาจารย์พูดด้วยอารมณ์เบื่อหน่ายก็นะ อาจารย์เขาเล่นพูดมาเกือบครึ่งคาบสอนแค่นิดหน่อยแล้วก็พาออกนอกเรื่องอย่างเรื่องคนแถวบ้านจารย์บ้างแหละ น้องสาวจารย์บ้างแหละ 



เฮ้อออ เบื่อชะมัดแต่แล้วผู้หญิงข้างๆหรือกิ๊ฟเพื่อนในแก๊งผมก็มาสะกิดเบาๆที่หัวไหล่พร้อมกับชี้ไปที่ด้านหลังของตน แน่นอนว่าข้างหลังของเธอก็คือเพื่อนสาวของเธออีกนั้นแหละ เอาอีกแล้วนะยัยนี่....แอบหลับในคาบอีกแล้วทั้งๆที่เมื่อวานอุตส่าห์เตือนแล้วแท้ๆว่าอย่านอนดึก จริงๆเล้ยดื้อซะไม่มี = =; แต่ก็ตลกดีนะ เพราะเวลาที่ผมหันไปมองเธอทีไรก็มักจะเห็นเธอฟุบหน้าลงกับโต๊ะทุกทีเลย เป็นอะไรกับวิชานี่กันเนี่ย 

"เอาอีกแล้วเหรอ555" 

"ก็ยัยนี่มันขาประจำเรื่องการแอบหลับนี่นา555 ดูสิ"

อา....ดูท่าแล้วน่าจะหลับลึกแฮะ เพราะผมสังเกตได้จากเสียงลมหายใจเข้าออกเบาๆจากเธอพร้อมกับแผ่นหลังที่ขยับขึ้นลงอย่างสม่ำเสมอ นี่ขนาดเป็นโรงเรียนนะเนี่ย = =;;; สุดยอดจริงๆเลยยัยต๊องคนนี้...อย่างนี้ต้องทำให้รู้สึกตัวซะหน่อยแล้ว :)

ว่าจบชายหนุ่มก็เริ่มหาอุปกรณ์ในการแกล้ง เอ้ย! อุปกรณ์ในการปลุกยัยขี้เซาข้างหลังโดยใช้ดินสอกดเป็นอาวุธก่อนจะเอี่ยวตัวไปข้างหลังและใช้ก้นดินสอจิ้มที่ศีรษะของเธอเบาๆ เขารอดูปฏิกิริยาสักพักแน่นอนว่าด้วยแรงแค่นั้นทำให้หญิงสาวตื่นจากฝันดีไม่ได้หรอก เขาจึงเริ่มเปลี่ยนแผนแล้วใช้ก้นดินสอขีดไปที่แผ่นหลังไปจนถึงเอวของหญิงสาวเบาๆ ซึ่งวิธีนี่เป็นวิธีที่ได้ผลดีสุดๆ ทิพย์สะดุ้งก่อนจะเงยหน้าตื่นขึ้นมาอย่างตกใจ

"................." หญิงสาวไม่พูดอะไรเพียงแต่ใช้สายตามองชายหนุ่มอย่างจับผิด ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆก่อนจะยิ้มตาหยีใส่และหันกลับไป แน่นอนว่านั้นถือเป็นดาเมจที่ใหญ่หลวงมากทิพย์เอามือทาบไว้ตรงอกก่อนจะรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรงแก้มขาวเริ่มแปลเปลี่ยนเป็นสีแดงอ่อนๆทั้งสองข้าง ซึ่งการกระทำทั้งหมดของทั้งสองคนนั้นอยู่ในสายตาของเพื่อนสาวทั้งสองคนที่นั่งมองเหตุการณ์อยู่ตั้งแต่แรก ก่อนจะมองหน้ากันและยิ้มกรุ้มกริ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่กิ๊ฟจะหันไปคุยกับต้นกล้าด้วยน้ำเสียงเชิงหยอกเย้า

"เห็นหน้านิ่งๆแบบนี้แต่เจ้าเล่ห์ไม่เบานี่....หึ" 

"หมายถึงอะไร" ต้นกล้าทำสีหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวก่อนจะกลับไปฟังอาจารย์สอนดังเดิม

"อย่ามาตีหน้าซื่อ...ถ้าปากยังยิ้มอยู่แบบนั้น" ก่อนที่กิ๊ฟจะหันกลับไปยังหน้ากระดาน ซึ่งนั้นทำให้ต้นกล้าจับที่ริมฝีปากตัวเองและพึมพัมเบาๆ นี่เรา...ยิ้มอยู่หรอกเหรอ? :)



ผ่านไปไม่นานการเรียนการสอนในคาบก็จบลงพร้อมกับความรู้สึกเจ็บที่แล่นแปล๊บที่ต้นแขน

'เพียะ!'

"เจ็บ!" ต้นกล้าหันไปมองบุคคลที่ตีที่ต้นแขนของตนก่อนจะเอ่ยถามเธอ

"มาตีทำไมเนี่ย = =;"

"เอ้า! ใครใช้ให้แกล้งเราก่อนล่ะ นิสัยไม่ดีเป็นแค่แพนด้าแท้ๆ :("

"เดี๋ยวๆอะไรใครหมีแพนด้า" ต้นกล้าหันไปโวยวายใส่หญิงสาวที่ตอนนี้ยืนหัวเราะกับท่าทีของเขา

"แหมๆๆๆ นี่ถึงกับมีชื่อลงชื่อเล่นตั้งให้กันเลยเหรอจ๊ะ" เสียงเล็กแหลมดังมาจากข้างๆ 

"ไม่เผือกครับผม"

"โอ้ววว แรงอ่ะ! ต้นกล้าไม่เหมือนเดิมต้นกล้าไม่อ่อนโยนเหมือนก่อน! ฮึก ทำไม!" กิ๊ฟเริ่มแสดงละครดราม่าขึ้นพร้อมกับทำท่าทางโอเว่อร์บีบน้ำตาชวนให้น่าสงสาร

"ทำไมกิ๊ฟชอบตอแหล" ต้นกล้าตอบกลับด้วยคำพูดตรงๆ ขวานผ่าซากของตนอย่างเคย

"บางทีแกก็ควรพูดให้มันลื่นหูคนอื่นเขาหน่อยนิดนึงนะ พูดตรงๆแบบนี้ระวังพอขึ้นมหาลัยจะซวยเอา" ทิพย์หันไปพูดกับต้นกล้าที่ตอนนี้กำลังเก็บหนังสือใส่กระเป๋า

"เอ๊านี่เป็นห่วงเราเหรอ? :)" ต้นกล้าหันไปยิ้มมุมปากใส่ทิพย์

ขี้โกง! จะขี้โกงเกินไปแล้วเมื่อกี้ก็ทีหนึ่งแล้วตอนนี้ก็มาแกล้งพูดให้เขินอีก จริงๆแล้วต้นกล้าไม่ได้ใสซื่ออย่างที่คิดสินะ ดูจากท่าทางแล้ว ก่อนที่หญิงสาวจะหันไปเห็นชายหนุ่มที่ยืนยิ้มอ่อนอยู่หน้าประตูห้องแล้วก็เดินแยกย้ายกันไปโรงอาหารเพราะตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงพอดี

หลังจากที่ทำภารกิจของตนเองเสร็จสรรพทิพย์ก็รีบเดินขึ้นอาคารเรียนเตรียมเรียนวิชาถัดไปในอีก 40 นาที ระหว่างที่เธอกำลังรอเวลา เพื่อนๆก็เริ่มทยอยเข้ามาในห้องทีละกลุ่มสองกลุ่ม ก่อนทีแต่ละคนจะนั่งประจำที่ของตนเองทันที 

"เฮ้อออ ขี้เกียจจังเลย" ทิพย์บ่นพึมพัมและขณะนั้นเอง ต้นกล้าก็ได้เดินเข้ามาในห้องและหันมายักคิ้วกวนตีนใส่ทิพย์ด้วยท่าทางขี้แกล้ง 

ก็สังเกตมาสักพักแล้วล่ะนะ....ทำไมช่วงนี้นางดูร่าเริงผิดปกตินะ แถมยังขี้แกล้งอีก สงสัยช่วงนี้ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ = =; ทิพย์นั่งเท้าคางมองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง วิวทิวทัศน์จากชั้นบนอาคารเรียนมันก็ไม่ได้แย่นักหรอกนะ แต่ว่าเย็นชะมัดเลยนะเนี่ย ว่าพลางหญิงสาวก็ลูบแขนตัวเองเบาๆก่อนจะหยิบมือถือคู่ใจออกมาเล่นเกม เวลาผ่านไปพักใหญ่ ก็มีเสียงไชโยดังขึ้นแน่นอนว่าเสียงนั้นก็คือเสียงของเธอนั้นเอง ที่ร้องเฮลั่นเพราะว่าเล่นชนะหรอกนะ5555 

"กล้าน่ารักจังเลย"

"ใช่เรื่องล้อเล่นมั้ย?" 

"อ้าว ล้อเล่นไม่ได้เหรอ555"

"กวนตีน5555"

เสียงบทสนทนาของเพื่อนผู้หญิงในห้องและต้นกล้าดังออกมาจากในห้องเรียนที่ในเวลานี้เป็นคาบว่าง เฮ้อออ ฮอตเหลือเกินนะ ทั้งๆที่ไม่ได้หล่อมากแท้ๆ :( ทิพย์เบ้ปากเล็กน้อยก่อนจะหันไปเล่นเกมต่อ


"เฮ้ทิพย์!" เสียงแหลมดังมาแต่ไกล ฟากิ๊ฟสินะ

"ว่า?"

"ใกล้งานบายเนียร์แล้วอ่ะแก ไปช่วยออกแบบแผนงานกัน!"

"อ่า...โอเค" ว่าจบทิพย์และกิ๊ฟก็รีบวิ่งไปยังห้องประจำที่ใช่ประชุมเรื่องงานต่างๆในห้องทันที

"เอ่อนี่....ไหนๆก็จะบายเนียร์ละ"

"ห้ะ? ทำไม" ทิพย์หันไปมองผู้เป็นเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ

"ก็มิชชั่นบอกชอบต้นกล้าไง!" กิ๊ฟหันไปยักคิ้วลิ่วตาให้เพื่อนด้วยท่าทีกวนโอ้ย

"อยากบอกนะ...แต่กลัววะแก"

"บอกๆไปเลยแก อยู่แบบนี้ไม่อึดอัดเหรอ"

"ก็เรากลัวนี่นา"

"กลัวอะไร ถ้าคิดเหมือนกันก็ดี ถ้าไม่คิดเหมือนกันก็ไม่เป็นไรป่ะวะ อย่างน้อยแกก็จะได้สบายใจ และเขาเองก็จะได้รู้ความรู้สึกแกด้วย ดีไม่ดีแกอาจจะสมหวังอีกต่างหาก"

"บ้าเหรอ พูดอะไรของแกวะ55555" ทิพย์หันไปตีแขนเพื่อนสาวอย่างเขินอายก่อนจะรีบเข้าห้องประจำทันที ทุกคนประชุมกันเรื่องธีมงานที่จะจัดในปีนี้ เราจะเลี้ยงส่งพี่เขาด้วยธีมอะไรนี่คือสิ่งที่ทุกคนคิด และผลเป็นเอกฉันท์ ธีมที่เลือกคือธีมโอเชี่ยน หรือง่ายๆคือชุดสี น้ำเงิน ขาว ฟ้า อะไรทำนองนี้ ณ จุดๆนี้คือตื่นเต้นมาก

"ทิพย์ๆ" แบมหันมาสะกิด

"ว่าไง"

"บายเนียร์นี้ก็บอกชอบนางไปเส้" แบมทำหน้าแซวเต็มที่

"เอาอีกละ พวกแกแX่งมาเหมือนกันเลย5555"

"เอ้า! ก็อยากให้เพื่อนสมหวังเหมือนที่เราสมหวังอ่ะ แกไม่ชอบอ่อ" กิ๊ฟ

"ก็อยากไง แต่คงไม่มีทางเป็นจริงแน่ๆ แกก็ดูมันดิไม่สนใจเราสักนิด แต่เล่นกับผู้หญิงคนอื่นได้อย่างร่าเริง คืออะไรวะ?"

"อย่าหัวร้อนดิวะ5555" แบมกับกิ๊ฟพูดพร้อมกัน

"เฮ้ออ น่าโมโหๆ555" ก่อนที่จะเริ่มเข้าเรียนตามปกติ จนกระทั่งถึงเวลาเลิกเรียน พวกเราก็แยกย้ายกันกลับ ทุกวันวนลูปอย่างนี้ไปเรื่อยๆจนถึงวันบายเนียร์

"ว้าว ชุดพวกแกโคตรน่ารักเลย" ทิพย์เอ่ยชมเพื่อนทั้งสองอย่างร่าเริง

"แกก็โคตรสวย ลุคสดใสสุดๆ โคตรวัยทีน555" 

"แน่นอน ก็คนมันสวย555" 

"เอ่อใช่! วันนี้แล้วนะอย่าลืมบอกนะ!"

"เออรู้แล้วน่าาา" ก่อนที่จะเดินข้ามถนนเพื่อเข้าไปยังงาน ก็ได้เจอกับต้นกล้าที่มาพร้อมชุดสูธราคาแพง ลุคนี้โคตรหล่อเลยอ่ะ! T////T ฮืออออ อยากจะเก็บไว้เป็นรูปถ่ายจัง แต่ยังไม่ทันที่ทิพย์จะคิดอะไรได้มากกว่านี้ ก็เห็นต้นกล้าเดินควงเข้างานกับจีจี้ หญิงสาวคนเดิมที่เธอเองก็แอบชอบต้นกล้าอยู่เหมือนกัน

โอเค...ตอนนี้ทิพย์ได้รู้คำตอบชัดเจนแล้ว...ไม่ต้องถามหรือบอกอะไร มองจากมุมนี้ก็รู้แล้วว่าต้นกล้าเองก็มีใจให้จีจี้เหมือนกัน โอเค๊ เราต้องรีบเข้างานก่อนนี่ก็ใกล้ถึงเวลาแล้ว....

"ทิพย์!!!!!!!!"

"อย่าข้ามมานะ!!!!"

แสงสีขาวสาดส่องมายังร่างของหญิงสาว เสียงบีบแตรรถพร้อมกับเสียงล้อเสียดสีกับถนนดังลั่นไปทั่วบริเวณ 

เอี้ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!

ก่อนที่เพื่อนสาวทั้งสองจะเห็นร่างของทิพย์กระเด็นต่อหน้าต่อตา กระโปรงหน้าของรถยนต์คันนั้นมีรอยยุบเข้าไป ถนนคอนกรีตนองไปด้วยเลือดสีแดงฉาน ทิพย์นอนแน่นิ่ง พร้อมกับเสียงกรี้ดดังลั่น

"ไม่น่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

"กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด"

"เรียกรถพยาบาลเร็ว!"

ในจุดเกิดเหตุเต็มไปด้วยฝูงชนที่มุมดูด้วยความเห็นใจและสงสาร 

"ยังเด็กอยู่เลยเนี่ยไม่น่าเลยนะ"

"แต่งตัวซะสวย แต่ซวยซะได้"

"เอาเวลาไปแจ้งตำรวจกับเรียกรถพยาบาลดีกว่ามั้ย!!!!"

เสียงจ้อกแจ้กของผู้คนในบริเวณนั้นดังขึ้น จนคนในงานออกมาเดินดูเหตุการณ์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ทิพย์ไม่รู้ว่าใครพูดอะไรบ้างหูทั้งสองข้างอื้อไปหมด ภาพของผู้คนที่มุงดูกลับเบลอๆไม่ชัดเจนเปลือกตาหนักขึ้นเรื่อยๆ หญิงสาวรู้ตัวเองดีอยู่แล้วว่าตัวเองไม่รอดแน่ๆ แต่อย่างน้อยๆก็อยากจะบอกคนๆนั้น....

"ฮืออออออออออออออ" เสียงร้องของกิ๊ฟและแบมยังคงร้องดังอย่างต่อเนื่อง

"กิ๊ฟแบมเกิดอะไรขึ้น!" เมฆกับต้นกล้าและเพื่อนคนอื่นๆเอ่ยถามคนทั้งสอง กิ๊ฟชี้ไปยังร่างของเพื่อนสาวที่ตอนนี้สติเริ่มเลือนหายไปเรื่อยๆ

"เฮ้ย!!!!!!!!!!!!!! ทิพย์นี่นา" เมฆอุทานเสียงดังก่อนจะหันไปกดมือถือ 

"เราโทรเรียกแล้ว สักเดี๋ยวก็คงมา ฮือออ ฮึก แกต้องไม่เป็นอะไรนะทิพย์" กิ๊ฟและแบมจับมือเพื่อนสาวแน่น

ทิพย์หันไปมองผู้มาใหม่ทั้งหลาย สายตาไปโฟกัสเข้ากับร่างสูงที่ใบหน้าคุ้นเคย ก่อนจะเอ่ยอะไรบางอย่าง

"ต้น....กล้า" ทิพย์เรียกชื่อชายหนุ่มอย่างยากลำบาก เธอมีเรื่องจะบอกเขา ความรู้สึกที่มากมายนี้ เธออยากให้เขารับรู้แต่เธอรู้ตัวเองดีว่าตัวเองไม่มีเวลาขนาดนั้น เธอจึงทำได้เพียงพูดได้แค่ว่า

"เราชอบ..แกนะ...ต้นกล้า" ก่อนที่จะยิ้มจางๆด้วยความรู้สึกโล่งใจ เธอไม่ต้องการคำตอบจากปากเขา แต่เธอแค่อยากให้เขารู้ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขามากมายแต่ไม่สามารถแสดงออกมาได้ เธอ...คงถึงขีดจำกัดแล้ว เพราะเห็นหน้าของเขาจางๆ ภาพมันเบลอไปหมด เปลือกตาหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆก่อนที่เธอจะจากไปตลอดกาลเธอก็ได้ยินคำหนึ่งออกมาจากปากเขา

"ขอบคุณนะ...ขอบคุณจริงๆที่ชอบเรา ฮึก" อา....ขอบคุณแกเช่นกันที่เกิดมา ทำให้เราอบอุ่นหัวใจมากแค่ไหน ก่อนที่ดวงตาทั้งสองข้างจะปิดลง ภาพความทรงจำที่เคยแกล้งกันหยอกกันไหลมาเรื่อยๆ น้ำเสียงของเขา...รอยยิ้มของเขา...ขอบคุณนะต้นกล้า :) ก่อนที่สติจะดับวูบและภาพทุกอย่างกลายเป็นสีดำ และเสียงร้องไห้โหของเพื่อนๆดังไปทั่วบริเวณ.....






▶ ▷ Devil Talk ◀ ◁

สวัสดีปีใหม่ค่ะ! ขอโทษที่ห่างหายไปนานตอนนี้กลับมาแล้วค่ะ
ลงเรื่องนี้ไปก่อน จะได้มีเวลาแต่งเรื่องอื่นต่อซะที! //ปาดเหงื่อ
ถ้าชอบก็คอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ด้วยเน้อออ ><

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Devil__ จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. #2 158295456 (@158295456) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:03
    กิ๊ฟกับแบม บุคลิคโคตรใช่555
    #2
    0
  2. #1 158295456 (@158295456) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 00:03
    อื้มม ชอบมากเลยแต่ทำไมต้องมาตายด้วยง่าาา โอ้ยอีจีจี้นี่ก็เหลือเกิน คนเขาเกลียดนางกันทั้งชั้นชอบทำตัวแอบแบ๊ว

    อี้~~~

    ยังไงก็ถึงรักครั้งนี้ไม่สมหวัง เเต่ไรท์คะ ผช.คนนี้อาจเป้นรักแรก แต่ไม่ใช่รักสุดท้ายนะ อย่าซึมกับความรู้สึกนั้นอยู่นานเลย จำแต่เรื่องดีๆที่เคยมีให้ก็พอ สุดท้ายนี้.....เรารุ่นเดียวกับเทอน่าาา555
    #1
    1
    • #1-1 Devil__ (@IU_my_style) (จากตอนที่ 1)
      23 เมษายน 2562 / 00:40
      เราอยากรู้ว่าแกคือใคร5555+ ///อย่ามาแอบอ่านเซ่ (เขินนะเฟ้ย =//=)
      #1-1