{Yaoi} เก็บเดือน (END)

ตอนที่ 3 : เก็บเดือนครั้งที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    22 ก.ย. 61




ตอนที่ 2









     ถึงแล้วครับออกมาจากลิฟที่ขึ้นมาที่ชั้น 7 ก็มาหยุดหน้าห้อง 702 คือไม่อยากจะคิดว่ามันเป็นพรหมลิขิตอะไรหรอกนะ แต่เลขห้องไอ้เด็กนี่เหมือนกับเลขห้องผมเป๊ะเลย แต่ต้องเงียบไว้ จะบอกมันไม่ได้ เดี๋ยวมันว่าผมมโน


     ห้องมึงน่าอยู่ดีทันทีที่เปิดประตูเข้าไปกลิ่นหอมอ่อนๆก็ปะทะเข้าจมูกทันที สายตากวาดมองแสงระยิบระยับภายในห้องแต่ยังไม่ทันได้ดูแบบละเอียด ไอ้เด็กนั่นก็เปิดไฟซะก่อน


     นั่งรอตรงนี้ก่อนนะครับ เปิดทีวีหรือสำรวจห้องตามสบายนะครับ ผมไปอาบน้ำก่อนเด็กนั่นบอกยิ้มๆ พร้อมมองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์


     ทำไมกูต้องสำรวจห้องมึงไม่ทราบเห็นกูขี้เสือกขนาดนั่นเลยรึไง ไอ้เด็กนี่


     ก็วันหน้าอาจได้ย้ายมาอยู่ด้วยกันไงครับ” 


     ใครจะย้ายมาอยู่กับมึงมีน้ำโหครับ คือห้องกูก็มีมั้ย จะมาอยู่กับมึงเพื่อ


     งั้นผมย้ายไปอยู่ห้องพี่ก็ได้ครับไอ้เด็กเชี่ย มายิ้มกวนประสาทให้อีก 


     อย่ามัวพูดมาก จะไปอาบน้ำก็ไป ให้เร็วโดนเด็กมันเล่นแล้วมั้ยกู เวรเอ้ย


     ครับๆ นั่งรอตรงนี้นะครับ เวลาจะเดินไปไหนก็ระวังลื่นนะครับหนอย ไอ้เด็กนี่มันเยาะเย้ยผมว่ะ 


     เมื่อกี้มันแค่อุบัติเหตุ


     ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรพี่เลยนะครับไอ้เด็กนี่มันจงใจกวนผมแน่เลย


     แต่เมื่อกี้มึงบอกว่าระวังลื่นกูไม่ได้ความจำสั้นนะมึง บอกเลยว่ากูไม่ได้มีดีแค่หน้าตา ปัญญากูก็เริ่ด


     ก็ใจผมละลายอยู่แถวนี้ไง เลยเตือนพี่ไว้ก่อน กลัวพี่จะสะดุดลื่นเข้ามาอยู่ในใจผมมากกว่านี้ไงครับฉ่า ไม่เคยถูกเด็กหยอดขนาดนี้มาก่อนเลย แถมยังเป็นเด็กผู้ชายอีก ไอ้บ้านี่


     มะ เมื่อไรมึงจะไปอาบน้ำซักที ก็ไม่ได้ว่างทั้งวันนะด่ามันกลบเกลื่อนหน้าร้อนๆในตอนนี้ครับ ไอ้เด็กนั่นก็หัวเราะชอบใจใหญ่


     ครับๆ ผมไปแป๊บเดียว อย่าคิดถึงผมนะครับ


     ใครจะคิดถึงมึง” 





























     ระหว่างที่รอไอ้เด็กเฟิร์สอาบน้ำ ผมก็ทำการใหญ่ใจเหี้ยม? ด้วยการสำรวจห้องรกๆของมัน อย่ามองผมแบบนั้น ก็แค่ว่างไม่มีอะไรทำเฉยๆ วนไปที่ชั้นหนังสือ ดูไปไอ้เด็กนี่น่าจะเป็นโอตาคุ หนังสือการ์ตูนเพียบไปไหน แถมฟิกเกอร์ตัวการ์ตูนเต็มไปหมดนี่อีก โอ้พระเจ้า นี่มันฟิกเกอร์ราชินีโจรสลัด โบอา แฮนค็อคสุดเซ็กซี่ขยี้นี่ ผมแทบจะเลียไปที่หน้าอกดูมๆที่โผล่ออกมานั่น จริงๆผมก็อ่านนะวันพีชน่ะ แต่ไม่ได้ชอบขนาดนั้น เพราะตั้งแต่เอสตายผมก็รู้สึกว่าโลกการ์ตูนมันน่ากลัวขึ้นทุกวัน โอเค ผมจะข้ามเรื่องน่าเศร้านี่ไป สำรวจไปตามผนังห้องก็เห็นตัวเรืองแสงรูปดาวเต็มไปหมด ถึงบางอ้อทันที เพราะตอนที่มองเข้ามาครั้งแรก คงเป็นดาวนี่แหละ อยากจะเห็นจริงๆถ้าปิดไฟทั้งหมดจะสวยขนาดไหน 


พึบ


     จู่ๆโลกก็มืดลงโดยฉับพลัน ทุกคนอย่าคิดอะไรที่มันโรแมนติคประมาณว่าไอ้เด็กนั่นปิดไฟเซอร์ไพร์สให้ผมมองดาวนะครับ


     ปิดตากูทำเชี่ยไรวะ” 


     ฮ่ะๆๆ ก็ไหนพี่บอกจะไม่สำรวจไงครับผมนิ่งไปทันทีเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป 


     ก็แค่ว่างมั้ย ปล่อยกูได้แล้วไม่รู้ไอ้เด็กนี่มันเอาแรงมาจากไหนเยอะแยะ เพราะผมแงะมือมันออกจากหน้าผมไม่ได้เลย แถมมันยังเอาแขนอีกข้างมารั้งร่างผมให้หลังแนบชิดกับอกแกร่งที่ผมรู้สึกได้ถึงหยดน้ำที่ยังแห้งไม่หมดอีก เชี่ย ไอ้เด็กนี่ยังไม่ได้ใส่เสื้อผ้า


     ถ้าไม่ปล่อยล่ะครับเสียงนุ่มกระซิบข้างหูผมแถมยังมาหายใจรดอีก ทำเอาสยิว เอ้ย ขนลุกไปทั้งตัว 


     กูเตือนมึงอีกรอบ ปล่อย!” บอกออกไปเสียงจริงจัง? แต่ดูเหมือนไอ้เด็กนั่นจะไม่ได้รู้เรื่องห่าอะไรเลย


     แล้วถ้าผมไม่ปะ


พลุบ ตุบ 


     ไม่ทันที่ไอ้เด็กเฟิร์สจะพูดจบ ผมก็จัดการเหวี่ยงมันข้ามหัวผมไปทันที ถึงแม้ผมจะตัวสูงน้อยกว่ามัน แต่ด้วยดีกรีนักกีฬายูโดของมหาลัย ที่คว้ำแชมป์ระดับประเทศอย่างผมจะสู้ไม่ไหวเหรอ บอกเลยว่าอ่อนมาก


อึก โอ้ย พี่ทุ่มมาได้เด็กนั่นเอามือจับหลังแล้วมองที่ผมด้วยแววตาตัดพ้อ 


     มึงกวนตีนกูก่อนเป็นอย่างที่คาด เพราะไอ้เด็กบ้านี่ไม่ได้ใส่เสื้อ แถมยังพันแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวอีก ดีนะไม่หลุด อุจาดตาแย่ ถ้าเป็นอกบึ้มๆก็ว่าไปอย่าง


     โถ่ ใครจะคิดว่าพี่จะมีแรงทุ่ม โอ้ยไม่ปล่อยให้มันพูดจบก็ลงมือใช้สันมือแบบคาราเต้สับไปที่หลังมันอีกที 


     หยุดพูดมากซะที ก่อนที่จะโดนทั้งคาราเต้ ยูโด ฮับกิโด้ เทควันโด แล้วก็มวยไทยบอกเลยครับว่าไม่ได้ขู่ แต่ถ้ามันยังกวนตีนไม่เลิกมันโดนผมแน่


     หูย ทำไมพี่โหดงี้ไอ้เด็กเฟิร์สทำท่าทางตกใจแบบไม่จริงจัง คงคิดสินะว่าแค่ขู่เล่นๆ นี่ใคร โมเดลสุดหล่อพ่อทุกสถาบัน เรียนดี กีฬาเด่น เน้นกิจกรรมขนาดนี้ มีอะไรผมก็ทำหมดแหละครับ


     เมื่อไรมึงจะไปใส่เสื้อผ้าฮะ คนอื่นเค้ารอมึงคนเดียวเนี่ย” 


     โถพี่โมเดล ผมถ่ายเสร็จแล้วเหอะ อุ๊ปผมหรี่ตามองเด็กนั่นที่เผลอหลุดปากออกมา 


     อะไรคือถ่ายเสร็จแล้ว” 


Rrrrrr


     ฮัลโหลไม่ทันคาดคั้นเอาคำตอบ เจ้กิ่งก็โทรเข้ามาทำให้ผมต้องกดรับอย่างเลี่ยงไม่ได้ 


     ผมไปแต่งตัวก่อนนะครับพูดแล้วเดินเข้าห้องนอนไปทันที


     [เดลขาาา] หืม เสียงเจ้กิ่งโครตยั่ว ฝ่าเท้านี่กระตุกยิกๆ


     มีอะไรครับเจ้แต่ผมก็ต้องแอ๊บลุคคูลๆอ่ะนะ คนมันหล่อ ช่วยไม่ได้


     [คือว่าจริงๆแล้วเซตที่น้องเฟิร์สจะถ่ายครบหมดแล้วค่ะ เลยจะบอกว่าให้น้องกลับได้เลยไม่ต้องมาแล้ว จะได้ไม่ลำบาก] เออ มาบอกตอนนี้น้องมันไม่ลำบากหรอก กูนี่แหละ


     เจ้ ผมมาที่หอน้องมันแล้วเนี่ย แล้วผมจะกลับยังไง” 


     [แหมน้องเดลสุดหล่อ หล่อๆอย่างน้องดักเหยื่อ อุ้ย ขอความช่วยเหลือจากคนแถวนั้น ขี้คร้านจะมาเป็นพรวนค่ะ


     แต่เจ้บ้ารึไง ใครมันจะไปขอความช่วยเหลือไปทั่ว ห่าเอ้ย


     [น้องเดลต้องช่วยตัวเองนะคะ แค่นี้ก่อนนะเจ้ไม่ว่างแล้ว บายค่ะ] ฮึ้ย อยากจะกรี๊ดให้บ้านแตก  แต่ติดที่ต้องคีพลุคคนคูลเลยต้องระบายโทสะลงในโซเซียลเน็ตเวิร์คแทน นี่ใคร นี่โมเดลสุดหล่อนะ แค่นั่งเฉยๆก็มีผู้หญิงเข้าหากันให้พรึบ แต่แม่งบอกให้กูช่วยตัวเอง เชี่ย!!




     โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบัน กำลัง รู้สึกโมโห  at ...





     พอโพสแสดงอารมณ์ในเฟสบุ๊คเสร็จก็จัดการปิดมันลงทันที ปกติผมเป็นประเภทไม่ค่อยโพสอะไรลงโซเซียลเท่าไรครับ เพราะเรื่องส่วนตัวคนคูลๆอย่างผมไม่ค่อยอยากจะเผยแพร่ (เอาจริงๆคือเป็นเฟรนด์กับพ่อแม่ญาติพี่น้องในเฟสไง คือคุณเข้าใจใช่ป่ะว่าถ้าโพสอะไรไม่ดี มันก็จะถึงหูถึงตาบุพการีที่รักของคุณทันที แล้วถามว่าใครซวย กูไงครับ)



     แอ๊ด เสียงเปิดประตูพร้อมกับร่างสูงของไอ้เด็กเฟิร์สที่ก้าวออกมา ตอนนี้มันแต่งตัวเรียบร้อยละ ใส่แค่เสื้อยืดสีขาวสกรีนลายกราฟฟิคธรรมดากับกางเกงยีนส์ขาดๆเซอร์ๆ กับหมวกฮิพฮอพ บอกเลยว่าคนที่จะแต่งตัวสไตล์นี้ได้ต้องหล่อสัดๆถึงจะปัง เออ เด็กมันหล่อไง ไม่อยากจะยอมรับ


     มองตาค้างเลย ผมหล่อล่ะสิยิ้มยียวนมาเลยนะสัด


     หล่อเชี่ยอะไร กูก็แค่มองมั้ยก็ในห้องมีกันแค่สองคนมั้ย


     ครับๆ โธ่ แค่นี้ยอมรับก็ไม่ได้ ไม่ใจเลยครับๆทีแรกเหมือนจะยอมผมนะ แต่ท้ายประโยคนี่อะไร นี่ใคร นี่โมเดลสุดหล่อนะเว้ย


     มึงอย่าพล่ามให้มาก เดี๋ยวกูพาดปากด้วยเท้าซะเลย” 


     กินอะไรมาทำไมพี่แม่งโหดจัง” 


     เมื่อเช้ากูรีบ ยังไม่ได้กินข้าวเลยเออจริงว่ะ ผมเพิ่งมานึกได้ว่าวันนี้ทั้งวันยังไม่ได้กินห่าอะไรเลย ก็ว่า หัวร้อนง่ายสุดๆ (จริงๆนิสัยกูอาจจะถ่อยอยู่แล้วก็ได้นะ)


     ผมก็ยังไม่ได้กิน เราไปกินกันไม่พูดเปล่า มันยังเอื้อมมือมาจับแขนผมไปด้วย


     กินอะไร มึงพูดดีๆกูจะไม่คิดอะไรเลยถ้ามันไม่ดึงผมมุ่งหน้าไปที่ห้องนอน


     กินข้าวไงพี่ ผมลืมกุญแจรถไว้ในห้องนอน เลยจะไปเอาแค่นั้นเองอยากบอกเลยว่ามึงเนียนนะ 


 

























     กินร้านไหนดีครับ”  เมื่อขับรถออกนอกเขตมหาลัย ไอ้เด็กเฟิร์สก็ถามขึ้นมา 


     กินอะไรก็ได้ผมเกลียดนะคนที่ตอบแบบนี้ แต่มันคิดไม่ออกนี่หว่า อย่ามองกูแบบนั้น 


     งั้นกินกันมั้ยครับ” 


     “F_ck” คำเดียวจริงๆให้ไอ้เด็กทะลึ่งนี่ ถึงจะไม่รังเกียจผู้ชายกับผู้ชาย แต่กูไม่นิยมเอาคนตัวสูงกว่าเป็นเมียนะเหวย ก็ชอบน่ารักๆกรุบกริบๆงี้


     งั้นกินชาบูเออ เบสิคดี แต่เมนูนี้ใครจะไม่ชอบ 


     ตามนั้น กูมีร้านแนะนำ มึงขับไปตามที่กูบอกถึงบอกว่าแนะนำ แต่กูบังคับให้แม่งขับไปร้านนั้นละ  เออ กูเผด็จการ กูหล่อ จบเปล่า


     ไม่มีที่จอดเลยเด็กมันบ่นขึ้นมาเมื่อขับมาถึงร้านที่ผมแนะนำแล้ว ดูๆตอนนั้นก็เพิ่งบ่ายสาม ทำไมคนเยอะจังวะ 


     นั่นไง มึงจอดเลยผมชี้ไปที่ๆว่างเพียงหนึ่งเดียวราวกับเห็นแสงสว่าง พระเจ้าคงรักกูมาก ไม่อยากให้กูเดินไกล


     แต่มีป้ายติดว่าที่จอดรถเจ้าของร้านนะครับเออว่ะ กูไม่ใช่เจ้าของร้านนี่


     จอดไป มีปัญหาอะไรกูเคลียร์เองแต่ใครจะสนครับ นี่ใคร นี่โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบัน


     จะดี..”


     ดีดิ มึงอย่าป๊อดเสียชาติเกิดจริงๆไอ้เด็กนี่ กลัวไรไม่เข้าท่า


กรุ๊ง กริ๊ง


     เชิญเลยครับ มากี่ท่านครับพอย่างก้าวเข้ามาในร้าน เหล่าพนักงานก็ออกมาต้อนรับตามธรรมเนียมอย่างมรรยาทที่ถูกฝึกมาอย่างดี


สองตอบห้วนๆออกไปตามมรรยาทที่ไม่ค่อยจะดีเท่าไร เออ ก็เห็นมั้ยวะว่าเดินมาสองคน 


     นั่งตรงนั้นชี้มือไปที่ที่นั่งมุมสุดที่ดูห่างไกลผู้คน


     อ่ะ เอ่อโต๊ะนั้นมีคนจองแล้วครับเออจริง พอเดินไปใกล้ๆก็เห็นมันเอาโต๊ะสองตัวมาชิดกัน มีป้ายคำว่า reserved วางอยู่เด่นหรากลางโต๊ะ 


     ก็คนจองยังไม่มา” 


     เออ พี่ครับผมตั้งท่าจะหันไปเอาเรื่องกับพนักงานเต็มที่ ไอ้เด็กที่มาด้วยก็เอ่ยขึ้นเบาๆจนต้องหันไปส่งสายตาถามมัน


     เค้าจองไว้บ่ายสามครึ่งครับก็นี่มันบ่ายสามอยู่ก็เลยไม่มางั้นเหรอ 


     แล้วไง ใครแคร์เออกูจะนั่งมั้ย


     ก็แยกโต๊ะสิ ผมจะนั่งแค่สองคนตอนนั้นผมนั่งลงที่โต๊ะตัวนั้นพร้อมดึงไอ้เด็กที่ติดสอยห้อยตามมานั่งลงตรงข้างๆเรียบร้อย เด็กมันมีสีหน้าลำบากใจสุดๆ พนักงานร้านด้วยแหละ อย่าว่าผมเอาแต่ใจเลย นิสัยดีๆแบบนี้มันสั่งสมมาตั้งแต่เด็ก แก้ยาก


     เออ คุณลูกค้าครับ” 


กรุ๊ง กริ๊ง


     เสียงเปิดประตูอีกครั้งพร้อมคนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาในร้าน ซึ่งนับแล้วมีประมาณห้าคน ผู้ชายล้วนๆ แต่ตัวใหญ่ๆแบบนี้ไม่ใช่สเป็กครับ ผ่านไป


     ไหนโต๊ะที่มึงจองไว้มีเสียงโหดๆดังขึ้นมาท่ามกลางความกดดันระหว่างผม ไอ้เด็กเฟิร์ส และพนักงานร้านที่มาบริการเราครับ


     อะ เอ่อ คุณลูกค้าครับพนักงานคนนั่นหน้าซีดทันทีเมื่อหันไปหาคนกลุ่มใหม่ที่เพิ่งเข้ามา 


     อ้าว น้องโมเดลนี่นาแม่ง แจ็คพ็อตจังเลยครับ เชี่ย


     ไอ้พี่ธาร!” ทำไมกูต้องมาเจอมันด้วยวะครับ สุดหล่องง





























     ดีใจจังเลย ได้เดทกับน้องโมเดลเดทพ่อง คนเป็นร้อย


     กินๆไปอย่าพูดมาก เสียมรรยาทด่าแบบเต็มปากเต็มคำครับ เออ กูมรรยาทดีไง ด่าได้ 


     กินกุ้งมั้ยครับ พี่แกะให้กรอกตาให้กับไอ้พี่ธารจอมน่ารำคาญ ตอนนี้พวกผม (ผมกับไอ้เด็กเฟิร์ส) กับไอ้พวกพี่ธาร (พี่ธารกับเหล่าเดือนเพื่อนพี่มัน) นั่งโต๊ะด้วยกันครับ เห็นบอกว่ามันจองโต๊ะนี้ไว้มาฉลองหลังจากถ่ายภาพโปรโมทดาวเดือนปี 1 เสร็จ บอกว่าเลี้ยงฉลองคืนสู่เหย้าเดือนปี 3 แล้วถามว่าเดือนปี 2 อย่างกูเกี่ยวมั้ย?


     ไม่ต้อง ผมแกะเองได้” 


     เออ พี่ครับผมหัวขวับไปทางไอ้เด็กที่สุดในโต๊ะที่อ้ำๆอึ้งๆมาตั้งแต่ได้ร่วมโต๊ะกับไอ้พวกเดือนปี 3 เมื่อกี้ละ อย่าว่าผมหยาบเลยครับ แต่เชื่อเหอะว่าเดือนพวกนี้มันมีดีแค่หน้าตา ไม่เหมือนผมที่ หน้าตาดี ลีลาเด็ด _็ดข้ามวันก็ยังได้ 


     กินไป อย่าเยอะมึงจะเกร็งทำไม ก็แค่พวกรุ่นพี่ที่ไม่น่าเคารพ 


     เฮ้ยมึง ทางนี้จู่ๆไอ้พี่เดือนอีกคน (ที่ผมจำชื่อไม่ได้ จำได้แค่ว่าเรียนวิทยา) ก็ลุกขึ้นเรียกคนมาใหม่ที่กำลังเดินเข้ามา คนมาใหม่ใส่ช้อปครับ ไม่ต้องเดาว่าอยู่คณะไหนเลย รู้สึกอยากจะลุกจากตรงนี้แม่งเลย แต่กลัวคนมาใหม่จะหาว่าผมป๊อดครับ แม่ง ผมเกลียดพี่มันจริงๆ

















































17/5/61



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

85 ความคิดเห็น