{Yaoi} เก็บเดือน (END)

ตอนที่ 28 : เก็บเดือนครั้งที่ 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    30 ก.ย. 61


ตอนที่ 27








เงียบ และอึดอัด คือคำที่อธิบายสถานการณ์ในตอนนี้ได้อย่างตรงประเด็นที่สุด หลังจากที่พี่เดลต้าไปเคาะกระจกรถผมเมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้วผมก็โดนลากตัวเข้ามานั่งในเฟอร์รารี่สีแดงคันงาม แต่ตอนนี้ผมไม่ได้มีอารมณ์อยากจะชื่นชมความงามและความหรูหราของรถมากเท่าไร ได้แต่แอบชำเลืองมองอย่างห่างๆ จริงๆก็เคยอ้อนพ่อให้ซื้อเฟอร์รารี่ให้เหมือนกัน เห็นในหนังพระเอกขับแล้วเท่ดีก็อยากจะเท่อย่างเค้าบ้าง แต่สุดท้ายโครงการก็ไม่ถูกอนุมัติเพราะประกาศิตจากคนที่ใหญ่สุดในบ้านว่ารอให้คันที่ใช้พังก่อน แน่นอนผมก็เอาไปใช้แบบสมบุกสมบันสุดๆ แถมเอาไปชนอีกต่างหาก (จริงๆครั้งนั้นเพราะเมา ฮ่ะๆๆ) สรุปเป็นไง โดนยึดรถแทนที่จะได้ใหม่ คิดถึงเรื่องนี้ก็เซ็ง


“พี่ซื้อรถใหม่เหรอ?” สาบานว่าไม่ได้เบี่ยงประเด็น แต่แม่งความอยากได้มันพุ่งปรี๊ดขึ้นสมองเมื่อเห็นสเกลหน้าปัดต่างๆที่อยู่ตรงหน้าพี่มัน โคตรเท่แถมมีระบบไฮเทคมากมาย ตัวรถก็หรูหรา เบาะหนังอย่างดีแบบที่กันน้ำอีกต่างหาก นุ่ม ลื่น สบาย


“อืม” ตาคมแหล่มองผมแค่เล็กน้อยแล้วตอบรับแบบกลัวว่าดอกพิกุลจะร่วงก็สำเหนียกได้ว่าผมกำลังโดนโกรธอยู่นี่หว่า เพราะงั้นต้องจัดปฏิบัติการง้อซะหน่อย คนเป็นแฟนกันไม่ควรโกรธกันข้ามวันครับแม้ตอนนี้จะเลยเที่ยงคืนมาแล้วก็ตาม ถือว่าหยวนๆเนาะ ฮ่ะๆๆๆ


“รถโคตรเท่เลย วันหลังพาผมไปเที่ยวบ้างสิ” เอาหน้าไปคลอเคลียแขนแกร่งที่จับพวงมาลัยไว้แน่นแล้วถูไถหัวตัวเองไปที่ไหล่แบบอ้อนๆ ช้อนสายตามองพี่มันที่กำลังตั้งหน้าตั้งแต่ขับรถอย่างไม่คิดที่จะสนใจใคร แต่ถึงอย่างนั้นผมก็แอบเห็นนะว่าพี่มันเหลือบตามามองผมนิดนึง


“อยากไปเที่ยวก็ไปเองสิ ชอบไปกับเพื่อนนักนี่” แหน่ะมีประชด


“โถถ มีแฟนก็ต้องไปเที่ยวกับแฟนสิครับ จะไปกับเพื่อนทำไม”


“วันนี้ยังหนีมากับเพื่อนเลย”


“เมื่อวานรึเปล่าครับ ตอนนี้เลยเที่ยงคืนแล้ว”


“...” อย่ามองแรงใส่กูแบบนั้น


“โธ่พี่เดลต้า ผมก็แค่อยากมาสนุกกับเพื่อนบ้างแค่นั้นเอง พี่อย่าโกรธผมสิ” ในเมื่อแค่เอาหัวถูแขนพี่มันก็ยังไม่ใจอ่อนผมเลยจัดการเอื้อมแขนทั้งสองข้างไปกอดรอบเอวแกร่งของพี่มันซะเลย บอกเลยตอนนี้อ้อนระดับ 7


“แล้วทำไมไม่บอกความจริง” น้ำเสียงที่อ่อนลงทำให้ผมยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแต่ก็กลับไปทำหน้าอ้อนเหมือนเดิมเมื่อพี่มันเหลือบตามองหน้าผม ตอนนี้เรายังอยู่แถวๆนอกเมืองครับ ทางเปลี่ยวพอสมควร เอาจริงๆเปลี่ยวโคตรๆมากกว่าเพราะไม่มีบ้านคนอยู่เลย แถมไฟกิ่งตามข้างทางก็แทบจะเสียเกือบตลอดทาง มองแล้วแอบหลอนเบาๆถ้ามาคนเดียวนี่มีเสียวครับ หมายถึงผีนะ


“ถ้าบอกความจริงพี่จะให้มาเหรอ?” ตาเป็นประกายอย่างปิดไม่มิด บอกผมทีว่าที่พี่มันพูดคือกำลังจะเปิดทางให้กูใช่มั้ย


“กูบอกเหรอ” จบเลยครับ เอามือออกจากเอวพี่มันอย่างไว


“พี่ก็บังคับกูตลอด ห้ามนั่นห้ามนี่จนกูขยับตัวไปไหนไม่ได้แล้วเนี่ย” งานงอนก็มา ผมเอามือขึ้นกอดอกตัวเองแน่นแล้วหันหน้าไปอีกทาง พี่เดลต้าถอนหายใจออกมาเสียงดังแล้วชะลอรถให้ช้าลง ผมกระหยิ่มยิ้มย่องในใจอย่างลิงโลด รู้จุดอ่อนพี่มันดีแหละว่าไม่ชอบให้เราโกรธกันนาน อย่างน้อยก็ต้องเคลียร์กันก่อนไม่ปล่อยให้เรื่องบานปลาย เพราะเราต่างโซฮอตกันทั้งคู่อาจจะมีมือที่สามเข้ามาแทรกกลางได้ อันนี้มโนเอาเองนะครับ อย่างถามหาความจริงใดใด ฮ่ะๆๆๆ


“โมเดล หันหน้ามาคุยกันก่อน” ประโยคที่พูดเหมือนอ่อนโยนนะครับ แต่พี่มันแม่งไม่รอให้ผมเล่นตัวไง มือใหญ่จับปลายคางผมบังคับให้หันไปหาพี่มันอย่างแรง เชี่ยยยย คอแทบหัก


“โอ๊ยพี่ กูเจ็บนะ!”


“พูดไม่เพราะอีกแล้ว”


“ทีพี่ยังพูดไม่เพราะเลย” บ่นงำงัมแต่พี่มันก็หัวเราะออกมานิดๆ ผมได้แต่ถลึงตาใส่ นี่ผมงอนอยู่นะเฮ้ย ตลกอะไรไม่ทราบวะ


“ตอนกูพูดเพราะก็หาว่าเลี่ยน ตอนพูดไม่เพราะก็ว่ากูอีก สรุปมึงจะเอาไง” จะด่าว่ากูย้อนแย้ง ว่างั้น?


“ไม่เอาไง ตอนนี้งอนอยู่”


“ก็กำลังง้ออยู่นี่ไงครับ” พี่มันพูดแล้วยิ้มออกมากับท่าทางบึ้งตึงของผม ปกติไม่เคยงอนไงครับ เพราะถือว่าแมนๆคุยกันครัชงี้


“บอกเลยว่าผมไม่หายงอนง่ายๆหรอก”


“งั้นแปลว่าพี่ก็ต้องยกเลิกทริปไปท่องเรือสำราญที่มาเก๊าสองคืนสามวันสินะครับ เสียดายจัง” ผมหันควับทันทีที่ได้ยิน เรื่องทริปเรือสำราญน่ะไม่เท่าไรหรอกครับ เคยไปบ่อยๆ แต่สถานที่ที่จะไปต่างหาก มาเก๊าเลยนะครับ


“ผมอยากไปคาสิโน” สิ่งนี้แหละที่ผมทำไม่ได้เมื่อไปกับคนในครอบครัว ผมฝันไว้ว่าซักครั้งหนึ่งในชีวิตต้องเข้าคาสิโนให้ได้ และบอกตามตรงว่าพ่อแม่ผมไม่อนุญาตแน่นอน แต่ถ้าไปกับพี่เดลต้าก็อีกเรื่องนึง


“แต่โมเดลบอกว่าไม่หายงอนง่ายๆ”


“ใครพูดแบบนั้น ผมหายงอนตั้งนานแล้ว” ไม่อยากเล่นตัวครับ


“แล้วเมื่อกี้ใครพูด..”


“ใครพูดอะไร ไม่มี พี่ฟังผิดแล้วครับ อย่ายกเลิกทริปเลยนะ ผมอยากไปจริงๆตั้งแต่เป็นแฟนกันมาเรายังไม่เคยไปเที่ยวกันสองต่อสองเลยนะครับ” ส่งสายตาไปให้พี่มันอย่างอ้อนๆ


“โอเค ไม่ยกเลิกก็ได้ครับ” เย้ๆๆๆ ได้แต่ร้องเยสในใจ เพราะถ้าแสดงท่าทีออกไปพี่มันจะรู้ว่าที่จริงเหตุผลหลักที่ผมอยากไปทริปนี้มันไม่ใช่เพราะอยากเที่ยวกับพี่มันซักหน่อย แต่พูดไม่ได้ครับ พี่มันรู้ผมอดแน่ๆ


“พี่เดลต้าน่ารักที่สุด จุ๊บ”


“ไม่ต้องมาอ้อนเลย พี่ยังไม่ลืมเรื่องที่เราทำเลยนะ” ชะงักเลยเมื่อได้ยินประโยคที่พี่มันพูดออกมา นึกว่าเรื่องนี้พี่มันจะลืมไปแล้วซะอีก


“ขอโทษครับ แค่สนุกๆเอง แล้วผมก็ไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย”


“แต่เราก็ชอบทำอะไรเสี่ยงๆอยู่เรื่อย พี่เป็นห่วงนะครับ” อ้าวคดีพลิกอีกแล้ว ทำไมจากที่ง้อกูกลายเป็นพี่มันงอนได้วะ


“โธ่พี่เดลต้า ผมก็ขอโทษพี่แล้วไง” เอื้อมมือไปกอดเอวพี่มันอีกรอบแล้วพี่มันก็ยอมกอดตอบผมง่ายๆเลยครับ


“อื้มม” เผลอส่งเสียงครางออกมาเบาๆเมื่อใบหน้าหล่อเหลาซุกไซร้ซอกคอของผมแถมยังทั้งดูดทั้งกัดอีกต่างหาก คิดว่ามันต้องเป็นรอยแน่ๆ ได้แต่พยายามผลักพี่มันออกจากตัวแต่ดูเหมือนจะไม่สะทกสะท้านเท่าไร


“โมเดล พี่ขอนะครับ อื้มม” ริมฝีปากร้อนประกบลงมาที่ปากของผมอย่างอ่อนโยนแล้วแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนภายในเวลาไม่กี่นาที ลิ้นร้อนๆของเราสองคนเกี่ยวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ดูดดึงบดขยี้ริมฝีปากของอีกคนพร้อมกับกอบโกยความหวานจากโพรงปากของกันและกัน






อ่านต่อที่เดิมจิ้ม @IDO_KYUNG








พี่รักโมเดลนะครับ” ผละริมฝีปากออกพี่มันก็บอกรักผมเสียงอ่อนหวาน ได้แต่ยกยิ้มกับความน่ารักของพี่มัน เพราะหลังจากที่เราเสร็จกิจผมก็มักจะได้ยินคำนี้อยู่เสมอ เคยถามพี่มันนะว่าไม่เบื่อเหรอที่บอกรักผมบ่อยๆ แต่พี่มันกลับตอบว่าไม่อยากให้มันเป็นแค่เซ็กซ์แต่สิ่งที่เราทำมันคือการเมคเลิฟ เป็นไงล่ะ เหตุผลโคตรน่ารัก


“ผมก็รักพี่เหมือนกัน”





































“แล้วสรุปพี่รู้ได้ไงว่าผมจะไปสนามแข่งนั่น” เมื่อเสร็จกิจกรรมอย่างว่าแล้วพี่มันกลับไปนั่งประจำที่คนขับเรียบร้อยผมก็ถามทันทีอย่างสงสัย คือสนามแข่งนี้อยู่ห่างจากตัวเมืองมากเลยนะครับ ขนาดผมที่เที่ยวบ่อยยังไม่รู้จักเลย หลงทางอีกต่างหาก แต่พี่มันดันตามมาถูกได้ไงวะ


“หึๆ เพื่อนมึงน่ะสิ”


“ห๊ะ ไอ้เพื่อนสารเลวตัวไหนมันคาบข่าวไปบอกพี่เนี่ย” อย่าให้กูเจอนะไอ้สัด จะจัดทั้งยูโด คาราเต้ แล้วก็มวยไทยเลย โทษฐานทำให้กูโดนจัดหนักทั้งๆที่อยู่นอกสถานที่แบบนี้ บอกเลยว่ากูกลัวทุกวินาทีว่าจะมีรถคันอื่นผ่านมาเห็นว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่มาก


“ฮ่ะๆ เพื่อนมึงไม่ได้เป็นคนบอกกูเองหรอก”


“ยังไง?” งงครับงง


“จริงๆคือไอ้ซีนมันโทรถามพี่รหัสมันน่ะว่ารู้จักสนามแข่งนี้มั้ย แล้วพี่รหัสมันก็ถามลุงรหัสมันต่อ แล้วพอดีว่าลุงรหัสมันไม่รู้จักทางไปแต่มันรู้จักกับกูไงเลยมาถามกู สุดท้ายก็เลยได้รู้ว่าเพื่อนมึงจะไปสนามแข่งนั่น” ฟังแล้วงงหน่อยๆ สรุปคือลุงรหัสไอ้ซีนมาถามพี่เดลต้าเรื่องสนามแข่งเพราะรู้ว่าพี่มันรู้จักงี้เหรอ?


“แล้วพี่รู้จักที่นี่ได้ไง?” หรี่ตามองอย่างสงสัย แต่พี่มันกลับหัวเราะออกมาซะงั้น


“สนามนั่นเป็นของพี่เมียของลุงรหัสกูเอง กูเลยได้ไปบ่อยๆ” ความสัมพันธ์โคตรซับซ้อน แต่เรียกว่าเป็นความซวยของผมครับ วางแผนหนีมาขนาดนี้แล้วยังมาป๊ะกับความบังเอิญแสนร้ายกาจนี่อีก


“ลุงรหัสพี่ที่หล่อๆน่ะเหรอ?” จำได้ตอนที่ประกวดดาวเดือนปี 1 ครับ ลุงรหัสพี่เดลต้าเป็นเดือนมหาวิทยาลัยปีสี่ ซึ่งมีฉายาว่าเทพบุตรเย็นชาหน้าหยก (หยังกะหนังจีน) แต่เอาเป็นว่าพี่เค้าเป็นเดือนมหาวิทยาลัยในตำนานครับ เพราะพี่แกหล่อมาก หล่อชนิดที่พี่เดลต้ายังเทียบไม่ติดฝุ่น แต่ถ้าเป็นผมอาจจะพอสูสี? สรุปง่ายๆคือพี่เค้าหล่อเลอค่าอย่างกับเทพบุตรจุติลงมาบนโลกมนุษย์ แต่ยังคงความเป็นเทพของตัวเองไว้เพราะพี่ท่านเป็นคนที่เย็นชาอย่างกับขั้วโลกเหนือผสมขั้วโลกใต้ ชาติหนึ่งถึงจะยิ้มที ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แถมพี่แกยังไม่เคยมีแฟนอีกต่างหาก เห็นเค้าเล่ามาอย่างนั้นอ่ะนะ คงเพราะไม่มีคนในโลกมนุษย์ที่คู่ควรกับพี่แกอ่ะมั้ง แต่ก่อนจบเทอม 1 ก็ได้ข่าวว่าพี่แกกลับไปคบกับแฟนเก่าที่เรียนอยู่คณะแพทย์ที่เคยคบกันมาเกือบ 6 ปี (สรุปพี่แกเคยมีแฟนหรือไม่มีวะ) ฟังไปฟังมาก็ยิ่งงง ผมเลยเมมไว้ในหัวว่าพี่แกหล่อมากกกกก็แค่นั้นแหละครับ


“อืมหล่อ แต่พี่คุณมีแฟนแล้ว” เออ แล้วจะย้ำกูเพื่อ?


“เออผมรู้แล้วคร้าบบ แหม แฟนพี่เค้าออกจะน่ารักขนาดนั้น”


“สรุปสนใจแฟนพี่คุณ?” แหน่ะ ทำมาเป็นเสียงเข้ม


“สนใจแฟนตัวเองมากกว่าอยู่แล้วครับ จุ๊บ”


รั้งคอของคนที่นั่งจัดเสื้อผ้าข้างๆให้เข้ามารับจูบอ่อนหวาน ยกยิ้มให้พี่มันอย่างเอาใจ ใครจะชื่นชมคนอื่นมากกว่าแฟนตัวเองล่ะครับ


“อ้อนแบบนี้นี่ระวังพรุ่งนี้จะลุกไม่ขึ้น” พี่มันขู่แล้วหันไปสตาร์ทรถ ออกตัวอย่างรวดเร็วเนื่องจากตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบตีสามแล้ว มารู้สึกตัวตอนนี้เองว่าทางเปลี่ยวเป็นบ้า ดีนะไม่มีพลังงานบางอย่างโผล่ออกมาทักทายตอนที่รถโยกอย่างเมามันส์


“พรุ่งนี้ผมหยุดครับ”


“หึๆ ถึงคอนโดเมื่อไรพี่จัดเราถึงเช้าแน่”


บอกเลยว่าผมก็ยังยืนยันคำเดิมครับ


ผมไม่ได้อ่อย ก็แค่บอกเฉยๆเอง

                  











#เก็บเดือน



















ไม่รู้จะเบื่อ NC กันรึยัง 

ตอนหน้าจบแล้วนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า รักคนอ่าน จุ๊บ 


30/9/61

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #73 √169=? (@twins01) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 17:59
    หือ ตอนหน้าจบแล้ว ไวจัง
    #73
    0