{Yaoi} เก็บเดือน (END)

ตอนที่ 25 : เก็บเดือนครั้งที่ 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    23 ก.ย. 61

 

ตอนที่ 24

 

 


 

 

 

 

 

 

     เอาจริงๆถึงตอนนี้ผมจะมีสถานะที่ไม่ได้โสดแต่ก็ไม่ได้ทำให้ความนิยมของผมตกฮวบเท่าไร ในทางกลับกันผมว่ามีคนนิยมผมมากขึ้นเยอะเลยครับ = =

 

     น้องเดลน่ารักจังเลยครับ มากับใครให้พี่นั่งด้วยมั้ย

     น้องเดลไหนบอกไม่ชอบผู้ชาย ไม่เป็นไรตอนนี้ชอบแล้วงั้นพี่ก็มีสิทธิ์

     พี่เดลหน้าหวานจนผมกินกาแฟดำอยู่ยังเลี่ยนเมื่อๆด้มองหน้าพี่

 

     แล้วก็อีกสารพัดคำแซวจากพวกสิงสาราสัตว์ทั้งหลายตั้งแต่ผมเข้ามานั่งในคาเฟ่ข้างตึกคณะวิศวะเพื่อรอพี่เดลต้าเลิกเรียน (ลืมๆไปนะครับที่เคยบอกว่าจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก)

 

     ตอนนี้ไม่ว่าเดินไปทางไหนก็มีแต่คนมองไม่ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมากดถ่ายรูปเต็มไปหมด แล้วไม่ใช่แค่ผู้หญิงนะครับแต่กลับมีผู้ชายเยอะมากๆที่กล้าแซวกล้ามองผมตรงๆ เรื่องนี้ทำให้รู้เลยว่ากระแสผู้ชายหน้าหวานสมัยประกวดดาวเดือนตอนปี 1 มันยังไม่หมดไป แต่มันแค่กำลังก่อตัวและถูกจุดติดไฟขึ้นตอนที่ผมคบกับไอ้พี่เดลต้านี่เอง ไม่รู้ว่าจะดีใจหรือเสียใจดีที่มีคนชอบมากขึ้น แต่บอกเลยว่านอกจากพี่เดลต้า ผมก็ไม่คิดจะคบกับผู้ชายคนไหน แต่ถ้าได้คบจริงๆขอเป็นรุกนะครับ

 

     “น้องโมเดลคะ” ขณะนั่งรอเครื่องดื่มที่สั่งไปก็มีผู้หญิงใส่ชอปและที่สำคัญคือน่ารักมากเดินเข้ามานั่งเก้าอี้ที่ว่างอยู่บนโต๊ะตัวเดียวกับผม เหล่ตามองสัญลักษณ์เกียร์ตรงกระเป๋าเสื้อที่หน้าอกก็พอจะเดาได้ว่าคัพอะไร เอ้ย อยู่เกียร์รุ่นอะไร

 

     “มีอะไรรึเปล่าครับ” ถามไปอย่างสุภาพเพราะรู้แน่แล้วว่ารุ่นพี่ผู้หญิงคนนี้เกียร์เดียวกับพี่เดลต้า

 

     “น้องคบกับเดลต้าจริงๆเหรอคะ?

 

     “ครับ” ไม่ได้ผิดคาดเท่าไรที่เจอคำถามทำนองนี้ ตั้งแต่ที่เพจคิ้วท์บอยเอาเรื่องที่เราคบกันลงก็มีคนมาถามคำถามแบบนี้นับครั้งไม่ถ้วนราวกับไม่เชื่อ แต่ไม่ใช่ไม่เชื่อที่ผมมีแฟนนะครับ

 

     “ปกติเดลต้าเค้าไม่สนใจใครเลย ไม่เคยคบใครเป็นตัวเป็นตน น้องทำยังไงถึงมัดใจเดลต้าได้อ่ะคะ” พูดง่ายๆคือน้องมีทีเด็ดอะไรถึงจับพี่มันได้สินะ

 

     “ผมก็เป็นของผมปกตินะครับ” อยากจะบอกว่าพี่มันนั่นแหละวางแผนจับผม แต่ก็กลัวว่าใครมันจะไม่เชื่อ ใช่ซี้ไอ้เรามันคนประวัติไม่ดีนิ

 

     “เดลต้าไม่มีท่าทีจะชอบผู้ชายเลย” โวะ แล้วกูมีท่าทีชอบผู้ชายรึไงวะ รุ่นพี่คนนี้ยิ่งพูดยิ่งขึ้น นี่ถ้าไม่ติดว่าน่ารักและอยู่ในถิ่นเค้านะ ผมโวยวายละ

 

     “ครับ” ขี้เกียจคุยแล้วโว้ย เมื่อไรพี่มันจะเลิกเรียนซักที

 

     “โกโก้ปั่นหวานน้อยได้แล้วค่ะ”

 

     “ของผมครับ” ขอบคุณพี่เจ้าของร้านที่ช่วยชีวิตผมได้ทันท่วงที ขายาวรีบก้าวไปที่เคาร์เตอร์แล้วหยิบแก้วโกโก้ปั่นที่สั่งไว้แล้วกลับมานั่งที่เดิมซึ่งตอนนี้ไม่มีใครนั่งอยู่แล้ว ก็ยังดีที่พี่เค้าพอจะรู้จักมรรยาทอยู่บ้าง

 

     นั่งไปซักพักก็ไม่รู้จะทำอะไร มองนาฬิกาก็เหลือเวลาอีกเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าที่พี่มันจะเลิก เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คข่าวสารบ้านเมืองเรื่องชาวบ้านซักหน่อยว่าเค้าทำอะไรกันบ้าง

 

กรุ๊ง กริ๊ง

 

     เสือกเรื่องชาวบ้านไปไม่เท่าไรกระดิ่งที่ประตูร้านก็ดังขึ้นบ่งบอกว่ามีลูกค้าใหม่เข้ามา และด้วยความที่ว่างจัดพอดีเลยมองซักหน่อยว่าใครเข้ามา เผื่อเจอคนรู้จักจะได้ทักทายซะหน่อย เดี๋ยวเค้าจะหาว่าหยิ่งครับ โคตรเซเลปอ่ะบอกเลย

 

     “อ่าว โมเดล” แจ๊คพ็อตแตกจริงๆ เจอใครไม่เจอเจอดาววิศวะปี 2 ครับ ถ้าหลายคนยังจำได้ คนนี้เป็นหนึ่งในคู่ควงของผมครับ

 

     “หวัดดีเกล” เกลยิ้มกว้างให้ผมแล้วเดินไปสั่งเครื่องดื่ม เธอมาคนเดียวครับไม่ได้มีเพื่อนมาด้วย และอยากจะบอกว่าเกลตอนใส่ชอปตัวโคร่งๆแบบนี้โคตรซ่อนรูปเลยอ่ะ หน้าก็สวย

 

     “เรานั่งด้วยคนนะ พอดีเพื่อนมันติดธุระอ่ะ” สาวเจ้าทิ้งตัวลงนั่งเก้าอี้ติดกับผมชนิดที่ว่าแทบจะเกยตัก ถ้าจะชิดขนาดนี้มานั่งตักกูเลยมั้ยครับ

 

     “อืมๆ” วิถีสุภาพบุรุษก็ต้องตอบรับผู้หญิงอย่างเต็มอกเต็มใจครับ เอาจริงๆนี่ยิ่งกว่าเต็มใจอ่ะ เกลนี่ถือว่าแรร์ไอเท็มเลยครับ สาวสวยหุ่นดี ลีลาเด็กๆแต่ฟิตเฟี๊ยะ บอกเลยว่าไม่น่าจะผ่านมือชายมาเยอะ เป็นโชคดีของผมอ่ะที่เคยได้ฟันเธอ

 

     “เจอเดลที่คณะเราบ่อยจังนะช่วงนี้”

 

     “อ้าวเหรอ ทำไมเราไม่เจอเกลเลยอ่ะ” งงสิเมื่อเธอพูดแบบนั้น ปกติตาผมมันจะสแกนหาคนสวยๆตลอดเวลานะครับ ยิ่งคนมีตำแหน่งนี่บอกเลยว่าไม่เคยพลาด

 

     “ก็เห็นอยู่กับพี่เดลต้าตลอดเกลเลยไม่กล้าเข้าไปทักอ่ะ” ถึงบางอ้อทีเดียวเมื่อเกลทำหน้าตาแบบน่าสงสารรันทดสุดๆ คือเอาจริงๆผมก็ไม่อยากจะเลือกใคร อยากเก็บเธอเอาไว้ ทั้งสองคน (ผิด)

 

     “เอ่อคือ เราคบกับพี่เดลต้าอ่ะ” บอกไว้ก่อนนั่นแหละ เพราะยังไงพี่มันกับเกลก็อยู่คณะเดียวกัน แฟนใหม่กับคู่ควงเก่าก็คงได้เจอกันซักวัน เผื่อเวลาเจอกันจะได้เข้าหน้ากันติด มั้ง

 

     “อืม เราเห็นแล้วในเพจ”

 

     “อืม” ไม่คิดว่าการที่ต้องมาคุยกับคู่ควงเก่ามันจะอึดอัดขนาดนี้ ปกติเจอกันแต่ร้านเหล้าไงครับ เจอกันถ้าตกลงกันได้ก็ไปต่อ ถ้าไม่ชอบก็แค่ต่างคนต่างไป

 

     “ดูเดลมีความสุขเนาะ” อยากบอกว่าไม่เลย ผมคบกับพี่เดลต้าอย่างกับข้าทาสพี่มันครับ ทำอะไรต้องให้ได้อย่างใจ กำหนดและแทรกแซงทุกอย่างในชีวิตผมอ่ะ ตั้งแต่ต้องตื่นนอนกี่โมง ต้องมาเรียนพร้อมกัน ต้องกินข้าวเช้ากับข้าวเย็นพร้อมกันในวันที่มีเรียน แต่วันที่หยุดนี่ต้องกินข้าวด้วยกันทุกมื้อ แล้วยังบังคับให้ไปดูหนัง ไปเดินช้อปปิ้ง หรือแม้แต่ไปที่ต่างๆด้วยกันอีก อย่างวันนี้พี่มันก็ยังบังคับให้ผมมานั่งรอพี่มันเลิกเรียนเพื่อรอกลับพร้อมกันอีก บอกเลยว่าตั้งแต่มีแฟนมา 1 เดือนเต็มๆ ชีวิตผมถูกบงการโดยพี่มันทุกอย่างครับ ไม่รู้ว่ามีแฟนหรือมีพ่อกันแน่

 

     “แล้วเกลล่ะ” ถามไปเพราะดูเหมือนเธอจะมีเรื่องทุกข์ใจ หน้าตาไม่ได้สดใสเหมือนที่เจอกันเมื่อเดือนก่อนเลย หรือเพราะตอนนั้นแสงไฟมันมืดก็ไม่รู้นะ ก็เจอกันในผับนี่เนาะ ฮ่ะๆๆ

 

     “คนที่เกลชอบเค้ามีแฟนแล้วอ่ะ” ห๊า คนสวยๆแบบนี้เนี่ยนะจะอกหัก

 

     “สวยๆอย่างเกลใครๆก็ชอบ”

 

     “จริงเหรอ แต่ทำไมเค้าไม่ชอบเกลอ่ะทั้งๆที่เกลให้ทุกอย่างกับเค้าแล้วทั้งตัวแล้วก็หัวใจ” เหมือนเปิดโอกาสให้เธอระบาย ยิ่งเห็นเธอเศร้าผมก็พลอยสงสารเธอไปด้วย สังคมปัจจุบันมันแปลกครับ สวยมักนก ตลกมักได้

 

     “อ่ะเอ่อ ถ้าเค้าไม่ชอบเกล เกลก็ลองมองหาคนอื่นสิ สวยๆอย่างเกลหาคนใหม่ได้สบาย”

 

     “แต่เกลรักเค้านี่” ไม่รู้ว่ามีความหมายแอบแฝงรึเปล่าแต่ผมรู้สึกว่าแววตาที่เธอมองผมดูมีประกายอะไรชอบกล แถมตอนนี้ร่างกายของเรายังเบียดแนบชิดกันชนิดที่ไม่มีที่ว่างเลย เชี่ย ไม่รู้ตัวเลย รีบผละออกอย่างไว

 

กรุ๊ง กริ๊ง

 

     “เดล!!” คนจะซวยมันช่วยไม่ได้ครับ ได้แต่มองคนมาใหม่ที่ตีหน้ายักษ์มองมาอย่างกับจะกินหัว

 

     “เลิกเรียนแล้วเหรอ” ได้แต่ยิ้มแห้งๆกลับไปโดยที่ดาววิศวะก็ยังไม่ผละออก เกาะติดแจไม่กลัวรัศมีฆ่าฟันที่ส่งมาเลยวุ้ย

 

     “สวัสดีค่ะพี่เดลต้า” สาวเจ้าก็ยังมีหน้าไปทักพี่มันอย่างร่าเริงอีกนะ

 

     “เดล กูจะนับหนึ่งถึงสามมึงลุกมาเดี๋ยวนี้” ไม่ต้องนับกูก็ลุกครับ กลัวโดนฆ่าจะตายอยู่แล้วเนี่ย แต่เพราะรู้ไงว่าตัวเองไม่ได้ทำผิดอะไร? เลยกล้าพอที่จะมองหน้าพี่มัน

 

     “กว่าจะมาได้ นี่นั่งรอจนรากงอก” บ่นออกไปทันทีที่นึกขึ้นมาได้ คือถ้าจะเลิกช้าขนาดนี้ให้กูขับรถมาเองเถอะ แต่ถามว่าเคยบอกมั้ย บอกพี่มันไปจนปากเปียกปากแฉะครับ พี่มันไม่ยอมท่าเดียว จะตัวติดกันไปไหนวะ แฟนนะไม่ใช่เหาฉลาม

 

     “อย่ามาเบี่ยงประเด็น มึงมีความผิด” เสียงนี่ก็จะโหดไปไหน นี่แฟนนะไม่ใช่น้องปี 1

 

     “เบี่ยงประเด็นอะไร ผมไม่ได้ทำอะไรผิด” จริงๆก็แค่นั่งคุยกับคู่ควงเก่าอ่ะ แถมนั่งโจ่งแจ้งอยู่ในร้านกาแฟด้วย ไม่มีหรอกซัมติงรงซัมติงรอง

 

     “พี่เดลต้าอย่าเข้าใจผิดนะคะ เกลกับเดลไม่ได้..”

 

     “ใครถาม!!” พี่เดลต้าพูดอย่างเย็นชา เกลหน้าซีดไปเลยครับ

 

     “พี่เดลต้าพูดกับผู้หญิงดีๆหน่อยสิ” ตั้งแต่เล็กมาผมก็ถูกสั่งสอนว่าต้องให้เกียรติเพศแม่ครับ ไม่ว่าเค้าจะทำผิดหรือว่าทำอะไรไม่ถูกใจเราที่เป็นผู้ชายก็ต้องให้อภัย เพราะแบบนี้ไงในบ้านผมคุณแม่ถึงเป็นใหญ่ที่สุด ฮ่ะๆๆ

 

     “ทำไมกูต้องพูดดีๆ” หันมาหงุดหงิดใส่ผมอีก บอกเลยว่างง สรุปคือผมผิด?

 

     “ไม่เป็นไรเดล เราผิดเองที่มายุ่งกับเดล” เป็นเกลที่พูดออกมาพร้อมกับที่เครื่องดื่มของเธอได้พอดี หญิงสาวจึงเดินผ่านหน้าผมไปที่หน้าเคาร์เตอร์

 

     “เดี๋ยว แต่เธอไม่ได้ทำผิดอะไรนะ” ไม่รู้ทำไมผมถึงรั้งข้อมือเธอไว้ แต่เพราะเมื่อกี้ผมได้ฟังเรื่องน่าสงสารของเธอล่ะมั้ง ตอนนี้เธอกำลังเศร้า ถึงแม้ผมจะไม่ได้สนิทอะไรกับเธอมากมาย แต่ก็เป็นมนุษย์ด้วยกันย่อมต้องเห็นใจกันเป็นธรรมดา

 

     “เดลมึงทำอะไร!!” พี่เดลต้ากระชากตัวผมทำให้มือที่จับอยู่ที่ข้อมือของเกลหลุดออก กลายเป็นว่าตอนนี้ผมถูกพี่มันโอบไหล่ไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ

 

     “พี่มึงทำอะไรเนี่ย กูเจ็บนะครับ”

 

     “มึงนั่นแหละทำอะไร”

 

     “ถามเอาคำตอบไม่ใช่ให้ถามกลับ” เริ่มมีน้ำโหขึ้นมาแล้วนะ

 

     “กูหึงมึงไง” เมื่อพูดคำนี้พี่มันหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย คนที่อยู่ในร้านต่างมองมาที่เราพลางซุบซิบนินทากันใหญ่ คาดว่าคงมีคนถ่ายรูปแล้วส่งไปที่เพจคิ้วท์บอยแน่ๆ เริ่มสงสัยละว่าเพจนี้คือเพจที่ไว้ลงรูปคนน่าตาดี หรือเป็นเพจซุบซิบนินทากันแน่ โคตรเสือกเรื่องชาวบ้านเลย

 

     “หึงผมเนี่ยนะ?

 

     “เออ” สิ้นคำพูดผมก็ลากพี่มันออกมาจากร้านแล้วมุ่งหน้าไปที่ลานจอดรถทันที เรื่องนี้คงต้องเคลียร์กันยาว และผมไม่อยากจะเป็นขี้ปากชาวบ้านซักเท่าไร

 

     “ผมว่าเราคุยกันเรื่องนี้ไปแล้วนะ” เมื่อขึ้นมานั่งในรถผมก็เริ่มเปิดประเด็น ประวัติผมโชกโชนแค่ไหนทุกคนต่างรู้ดี แล้วผมก็เคยคุยเรื่องนี้กับพี่มันไปแล้วว่าไม่มีอะไร แต่ก็ยังตามหึงหวงกันอยู่ แล้วแบบนี้ผมไม่ต้องคุยกับใครในมหาวิทยาลัยเลยเหรอครับ

 

     “กูหวงมึง” พี่เดลต้าพูดแล้วเสมองออกไปทางกระจกอีกฝั่ง คบกันมาก็เพิ่งรู้นี่แหละครับว่าพี่มันโคตรขี้หวง แม้แต่กับเพื่อนผมมันยังหวงเลย

 

     “หวงได้แต่มันต้องมีขอบเขต” พยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ถ้าไม่ได้ผลก็ต้องใช้น้ำแข็งครับ

 

     “มึงต้องการขอบเขตแค่ไหน แค่นี้กูก็ให้อิสระมึงมากเกินไปแล้ว”

 

     “พี่เดลต้า” มือเรียวจับหน้าพี่มันให้หันมาสบตากัน

 

     “ผมรู้ว่าพี่ไม่เชื่อใจผม แต่ก็ใช่ว่าจะเอามาเป็นประเด็นให้เราทะเลาะกันด้วยเรื่องเดิมๆนี่ พี่ก็รู้ว่าผมยอมพี่ขนาดไหนทั้งๆที่เมื่อก่อนอยากจะทำอะไรก็ทำ ไม่เคยต้องบอก ไม่เคยต้องมารอใคร แต่นี่ผมเปลี่ยนตัวเองเพราะพี่นะ” ไม่ได้ตั้งใจจะพูดยืดยาวขนาดนี้ แต่เพราะไม่อยากให้เราทะเลาะกันด้วยเรื่องนี้อีกมันก็จำเป็น

 

     “กูไม่ได้ไม่เชื่อใจมึง”

 

     “ถ้าพี่เชื่อใจผมแล้วทำไมถึงยังหึงผมอยู่ล่ะ”

 

     “เดล ถึงกูจะเชื่อใจมึง แต่กูไม่เชื่อใจคนอื่น มึงไม่รู้ตัวเหรอว่าตัวเองมีเสน่ห์ขนาดไหน”

 

     “เฮ้ยพี่ พูดอะไรเนี่ย” ชมกันแบบนี้มันก็มีเขินบ้างแหละครับ

 

     “กูพูดจริงๆ ถึงมึงไม่ยุ่งด้วยแต่ก็มีคนอยากยุ่งกับมึงอยู่ดี”

 

     “ผมมีแฟนแล้วใครๆก็รู้”

 

     “แค่มีแฟนมันไม่ได้รับประกันอะไรหรอกนะ” ผมมองพี่มันอย่างไม่เข้าใจ แล้วอะไรถึงจะรับประกันได้ล่ะ

 

     “แล้วจะให้ผมทำยังไง” พูดออกไปแบบนั้นก็ดูเหมือนคนตรงหน้าก็ไม่รู้จะตอบอะไรเหมือนกัน ผมได้แต่เอื้อมมือไปดึงรั้งให้ร่างกายของเราแนบชิดกัน

 

     “ผมไม่รู้ว่าทำยังไงพี่ถึงจะเชื่อ ตอนนี้รักของเรามันอาจจะเป็นแค่เรือลำเล็กๆ แต่เชื่อเถอะว่ายิ่งนานวันเรือของเราจะสามารถเป็นเรือยอร์ชได้” หูยคม ปรบมือให้ตัวเองร้อยที ฮ่ะๆๆ


     “หึๆ มึงก็เว่อร์ไป” พี่มันหัวเราะน้อยๆแล้วกระซับอ้อมกอดผมเข้าไปอีก

 

     “โหห นี่ใครครับ นี่โมเดลสุดหล่อ พ่อทุกสถาบันนะครับ”

 

     “กูโคตรเกลียดชื่อเฟสมึงเลย” คำพูดพี่มันทำเอาความมั่นใจที่เคยมีอยู่เต็มเปี่ยมลดฮวบลง

 

     “ชื่อนี้ผมคิดนานนะ”

 

     “คิดได้เท่านี้นี่กูว่ามึงควรไปเกิดใหม่”

 

     “ฮะ นี่พี่ด่าผมโง่ขนาดนั้นเลยเหรอวะ?

 

     “เออ ก็มึงมันโง่” นี่ผมทนคบกับพี่มันได้ยังไงวะเนี่ย เลิกทันป่ะ?

 

     “แล้วพี่ก็มาคบกับคนโง่ๆเนี่ยนะ”

 

     “อืม มึงมันโง่ ที่ไม่รู้ว่ากูรักมึงอยู่ตั้งปีกว่า” ซึ้งซะงั้น ทำอะไรไม่ได้นอกจากกอดพี่มันแน่นขึ้นไปอีกแทบจะข้ามไปนั่งเบาะเดียวกับพี่มันแล้วครับ

 

     “งั้นพี่ก็โง่เหมือนกันนั่นแหละ” พึมพำออกไปเบาๆอย่างลืมตัว

 

     “มึงว่าอะไรนะ”

 

     “ห๊า ไม่ได้ว่าอะไร” จริงๆว่าจะเก็บเรื่องที่ผมก็แอบชอบพี่มันตั้งแต่ตอนประกวดดาวเดือนปีที่แล้วไว้เป็นความลับครับ เพราะการที่พี่มันรักผมก่อนให้ความรู้สึกว่าผมเป็นต่อ

 

     “กูได้ยินโมเดล บอก-มา” กดเสียงต่ำทีละคำแล้วผละตัวผมออกเพื่อส่งสายตากดดันเชี่ยๆมาให้

 

     “อ่ะเอ่อ”

 

     “พูด!

 

     “อย่าโหดสิ นี่แฟนนะ”

 

     “ก็เพราะว่าเป็นแฟนไง มึงถึงยังมีชีวิตอยู่โดยไม่โดนกูกระทืบตายไปก่อนเนี่ย” โหดแท้

 

     “พี่ก็พูดไป ผมไม่ใช่เมล์นะครับที่พี่จะสู้ได้อย่างสูสี ผมมันคนละชั้น” ไม่มีอะไรจะพราวด์เท่านี้แล้วครับ ขอบคุณพ่อแม่ที่ส่งไปเรียนศิลปะป้องกันตัวตั้งแต่เด็ก

 

     “ใช่คนละชั้น มึงอยู่ข้างบน”

 

     “อะไรคืออยู่ข้างบนวะพี่?” งงสิ

 

     “ออนท็อปไง หึๆ”

 

     “ออนท็อปพ่อง!” ฝันเอาเถอะว่ากูจะยอม แล้วนี่คือเราดีกันแล้วใช่มั้ยครับถึงหยอกล้อกันได้ขนาดนี้ ผมย้ายกลับมานั่งที่เบาะดีๆแล้วติดกระดุมสองเม็ดบน เผลอไม่ได้เอะอะถอดเสื้อกูตลอด เหล่ตามองพี่มันอย่างขุ่นเคือง

 

     “แล้วสรุปเมื่อกี้มึงว่าอะไรนะ” วกเข้ามาเรื่องเดิมอีกจนได้ ได้แต่เสมองออกไปนอกกระจกตอนที่พี่เดลต้าสตาร์ครถและเริ่มออกรถช้าๆ

 

     “ผมบอกว่าพี่ก็โง่เหมือนกันนั่นแหละ” อ้อมแอ้มออกไปไม่เต็มเสียงนัก แต่เพราะตอนนี้มันเงียบแถมยังอยู่ในรถแคบๆ พี่มันคงได้ยินชัดเจน

 

     “โง่เรื่องอะไร?” พี่มันถามกลับมาแต่ผมก็ไม่ได้ตอบ นิ่งเงียบไปนานจนรถมาจอดติดไฟแดงที่กลางมหาวิทยาลัย

 

     “โง่ที่ไม่รู้ว่าผมชอบพี่มาตั้งแต่ปี 1 ไงเล่า” ตวัดหางเสียงขุ่นๆ แต่คนฟังก็คงรู้ว่าผมเขินขนาดไหนที่บอกออกไปแบบนั้น กะว่าจะไม่พูดแต่ก็ต้องพูดจนได้ พี่เดลต้านี่ช่างมีผลร้ายกาจกับหัวใจจริงๆ

 

     “มึงรู้อะไรมั้ยโมเดล” เสียงทุ้มเอ่ยออกมาทำให้ผมหันไปมองคนที่นั่งประจำที่คนขับ พี่เดลต้ายิ้มหวานส่งมาให้ผม แววตาเป็นประกายแบบที่มองแล้วเหมือนถูกดึงดูดเข้าไปในวังวนของเจ้าตัว

 

     “กูโคตรอย่างจูบมึงเลยว่ะ”

 

     “อื้อออ” ร่างสูงกว่าฉกฉวยริมฝีปากผมอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง ลิ้นร้อนถูกส่งเข้ามาเกี่ยวพันกับลิ้นของผม แลกเปลี่ยนความหวานของกันและกัน มือใหญ่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังของผมจนรู้สึกขนลุกขึ้นมาโดยที่ริมฝีปากก็ยังไม่ผละออกจากกัน

 

ปริ๊ดดดดด

 

     แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็ต้องมาถูกขัดด้วยเสียงแตรจากรถคันข้างหลังเพราะตอนนี้ไฟเขียวแล้ว

 

     “ฮึๆๆๆ” ผมหัวเราะในลำคอกับท่าทางหัวเสียของพี่เดลต้าที่ออกรถอย่างรวดเร็ว แต่ไม่รู้ว่าเพราะโมโหหรือว่าเพราะอย่างอื่นกันแน่

 

     “หัวเราะไปเถอะ กลับไปห้องจะเอาให้ลุกไม่ขึ้นเลย” ขู่แบบนี้แล้วคิดว่าผมจะกลัวงั้นสิ

 

     “แน่จริงก็ทำให้ได้นะครับ” พูดพร้อมขยับตัวไปกระซิบที่ข้างหูของคนที่ตามองท้องถนนอยู่

 

     “ผมจะรอ”

 





 

 

 

 
















 

 #เก็บเดือน

 

 

 

 

 

 










 

 

 

NC ยกไปตอนหน้านะคะ ช่วงนี้เริ่มว่างแล้ว จะมาบ่อยมากขึ้นค่ะ ยังไงก็ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ แต่งนิยายอีกเรื่องไว้ด้วย เป็นแนวโรแมนติคดราม่าค่ะจะลงหลังเรื่องนี้จบ ฝากติดตามด้วยนะคะ 


 ยังไม่ได้แก้คำผิดน้า  เม้นท์พูดคุยกันได้ค่ะ รักคนอ่าน จุ๊บ

23/9/61

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #82 GOTBANGTAN (@Ice2317) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 20:54
    บ้าบออออขี้อ่อยนะเราอะ
    #82
    0
  2. #71 kirsyeol (@kirsyeol) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 11:41
    พี่เดลจัดหนักให้เลยนะ
    #71
    0
  3. #70 Aom_D_out (@Aom_D_out) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 08:21
    เเหม่ น้องเดลก็ชอบเค้ามาตั้งปี1 เเหนะๆๆก็ชอบเค้าเหมือนกันนี้555 @สู้ๆน้าา ชอบเว่ออ #2เดือน2เดล
    #70
    0