{Yaoi} เก็บเดือน (END)

ตอนที่ 23 : เก็บเดือนครั้งที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    22 ก.ย. 61

  

ตอนที่ 22

 

 

 

 

 

 

 

 


 

     อืออ

 

     ร่างที่นอนอยู่บนเตียงขยับตัวบิดไปมาช้าๆด้วยความมึนงง คงเพราะอาการเมาค้างทำให้ดวงตาไม่สามารถลืมขึ้นได้เลย เลยต้องหลับตาอยู่แบบนั้น มือก็สะเปะสะปะควานหาโทรศัพท์ที่ปกติเอาไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียง 

 

     หายไปไหนเนี่ย” คลำไปทั่วแต่ก็ไม่เจอ หรือว่าเมื่อคืนเมามากจนเอาวางไว้ที่อื่น?

 

     หานี่อยู่เหรอ?” เสียงทุ้มคุ้นหูมาพร้อมกับสัมผัสเย็นๆที่มือ โทรศัพท์ของเขาถูกใครบางคนสอดมาให้

 

     ขอบคุณครับ

 

     ได้แต่กล่าวขอบคุณไปตามเรื่องราว สมองประมวลผลว่าคงเป็นคู่ขาซักคนที่เอามาให้ เพราะปกติเวลาไปผับก็มักจะหิ้วสาวกลับมาทุกที แม้หลังๆจะไม่ค่อยก็เถอะ

 

     แต่เดี๋ยวนะ!! 

 

     เชี่ยยยยย!!”

 

     สบถอย่างดังเมื่อพยายามลืมตาขึ้นมาเจอกับเตียงหลังใหญ่ที่มีผ้าปูเตียงสีน้ำเงินแทนที่จะเป็นสีขาว แถมมองไปตามผนังห้องก็มีแต่โปสเตอร์ทีมแมนยูสีแดงเถือกแทนที่โปสเตอร์การ์ตูนเรื่องโปรด นี่มันเรื่องอะไรกัน!! มองยังไงนี่ก็ไม่น่าจะใช่ห้องของสาวๆที่ผมจะไปต่อด้วยแน่ๆ 

 

     มันห้องผู้ชายชัดๆ!!!

 

     ตื่นแล้วเหรอ?”

 

     หลับตาลงอีกครั้งเพราะหน้ามืดตาลายไปหมดที่เห็นพี่เดลต้าอยู่ในกรอบสายตา นึกถึงเรื่องที่โดนพี่มันหลอกแล้วรู้สึกเจ็บใจขึ้นมาจี๊ดๆเลย

 

     ที่นี่ที่ไหน?” คำถามเบสิคถูกเอ่ยออกมา สมองในตอนนี้ประมวลผลช้ายิ่งกว่ารอไฟแดงตอนรถติดในตอนเช้าซะอีก

 

     ห้องกูเอง” จริงๆคำตอบมันก็ไม่เกินจากที่คาด แต่ถามเพื่อความแน่ใจเท่านั้นแหละ

 

     แล้วผมมาที่นี่ได้ยังไง” เมื่อคืนผมเมามากแทบจำไม่ได้ว่ากลับมาที่คอนโดได้ยังไง หรือมาเจอกับพี่มันตอนไหน

 

     มึงมาเคาะห้องกูเมื่อคืน” 

 

     ห๊า ผมเนี่ยนะ??” ร้อยวันพันปีไม่เคยเข้าห้องคนอื่นนอกจากห้องตัวเองครับ งงเลยสิ

 

     อืม” สั้นมากจริงๆ

 

     แล้วพี่ทำอะไรผม” ขนาดนั่งเฉยๆยังรู้สึกเจ็บๆที่สะโพกเลยสัด

 

     มึงจำไม่ได้เหรอ” พี่มันย่างสามขุมจากหน้าห้องน้ำมายืนข้างเตียงที่ผมนั่งอยู่พร้อมก้มหน้าลงมาจนแทบชิดกับหน้าของผม

 

     หา?”

 

     ไหนเมื่อคืนมึงบอกว่าชอบกูไง” พี่เดลต้าเอ่ยออกมาทำเอาผมตกใจ

 

     ห๊ะ!!!” 

 

     หรือต้องให้กูทวนความทรงจำ” ร่างสูงย่างเท้าเข้ามาหาผมช้าๆ ซึ่งผมได้แต่ขยับถอยจนหลังชนกับหัวเตียง 

 

     ความทรงจำเมื่อคืนเริ่มเข้ามาเป็นฉากๆ

 

 

     ผมชอบพี่ ชอบมาตลอด

 

     พี่ขอนะ

 

     อื้อแรงอีก อ่ะ อ่า

 

 

     บ้าน่า!!

 

     มันจะเป็นเรื่องจริงได้ยังไงที่ผมจะเป็นคนเริ่ม แต่เรื่องที่มาเคาะห้องพี่มันนี่อาจจะเป็นเรื่องจริง เพราะเมื่อคืนผมเอาแต่คิดเรื่องที่ได้ยินจนตัดสินใจได้ว่าต้องถามให้รู้เรื่อง เพราะผมไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้เรื่องมันค้างคานาน  ถ้าพี่มันหลอกผมจริงๆผมก็คงไม่ปล่อยพี่มันไปง่ายๆแน่ อยากซัดพี่มันซักหมัดสองหมัดให้หายแค้น  แต่เรื่องต่อจากนั้นมันเหมือนความฝัน  แต่ความเจ็บที่ช่องทางข้างหลังในตอนนี้มันคือเรื่องจริงที่ปฏิเสธไม่ได้

 

     พี่มึงบังคับกูใช่มั้ย!!”

 

     โทษมันเลย เค้าบอกว่าอย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมาไง

 

     มึงต่างหากที่ข่มขืนกู” พี่มันพูดหน้าตายพร้อมเอามือกอดอกอย่างกับคนถูกพรากความบริสุทธิ์ ชีวิตกูจะมีอะไรที่พีคกว่านี้มั้ย?

 

     แต่ผมเมา

 

     กูก็เมา

 

     เออ คงจริง พวกวิศวะดื่มหนักตลอด แล้วเมื่อคืนก็เห็นพี่มันยกเอาๆ

 

     แต่ผมเนี่ยนะข่มขืนพี่มัน??

 

     แล้วทำไมกูไม่ใช่คนกดวะ!!!

 

 

 

 

 

 

 

 






















 

     “เจ็บมั้ย?” หลังจากที่ผมนิ่งไปนานเพื่อทำใจเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนซึ่งดูเหมือนกูนี่แหละคนเริ่มจะโทษใครได้นอกจากโทษตัวเอง ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเสียเอกราชให้กับผู้ชาย แถมยังเป็นคนที่เพิ่งหลอกผมอีกต่างหาก  ยิ่งคิดยิ่งคับแค้นใจโว้ย

 

     “พี่มึงลองมาเป็นคนโดนเสียบมั้ยวะ” พาลแม่งเลย

 

     “ไม่ดีกว่า อย่างมึงเหมาะจะเป็นไทป์เมียมากกว่า”

 

     “อะไรคือไทป์เมีย ผมแมนๆ!!” ขึ้นเลย

 

     “แมนๆเป็นเมียอ่ะนะ” พี่มึงจะพูดหน้าตายไปแล้วนะ นี่กูชอบมันไปได้ไงวะ

 

     “พ่อง!!

 

     “พูดไม่เพราะระวังไว้เถอะ” พี่มันขู่พร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้กว่าเดิม

 

     “ระวังอะไร” บอกเลยว่าคนอย่างโมเดลไม่เคยกลัวใครนอกจากแม่บังเกิดเกล้า

 

     “ระวังจะโดนตบด้วยปาก

 

     “ไอ้พี่เชี่ยยย”

 

     มองพี่มันผิดไปจริงๆ ยิ่งได้กูแล้วพี่มันต้องแสดงความหื่นออกมาขนาดนี้เลยเหรอวะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

     เดินกลับมาที่ห้องด้วยลำแข้งของตัวเองแม้แต่ละก้าวที่ก้าวเดินจะเจ็บจิ๊ดยันกระดูกสันหลังก็ตาม คนแพ้ก็ต้องดูแลตัวเองครับ เอกราชที่เสียไปคงยากที่จะเอาคืน คงเพราะเวรกรรมที่ไปเปิดซิงสาวๆไว้เยอะแน่ๆ คิดแล้วก็อยากร้องไห้

 

     ตอนที่เสียซิงครั้งแรกสมัยเรียนปี 1 ยังไม่โซแซดเท่านี้เลย TT ตัดสินใจถอดชุดที่สวมลวกๆตอนออกจากห้องพี่มันแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำซะหน่อย ตอนนี้โคตรเหนียวตัวเลย แม้จะไม่มีกลิ่นเหล้าติดตัวก็ตามเพราะพี่มันบอกว่าอาบน้ำให้แล้วตอนเสร็จกิจ แล้วเอากูต่ออีกรอบครับ เชร้ดดด เลวแบบไม่มีคำภาวนา แล้วผมนี่แหละบ้าไปหาพี่มันที่ห้อง เกลียดใครไม่เท่าเกลียดตัวเองเลยนาทีนี้

 

     Rrrrr

 

     ไม่ทันที่ขาจะก้าวออกจากประตูก็มีสายเรียกเข้าจากเจ้ากรรมนายเวรอีกแล้วครับ หนีไม่พ้นจริงๆ ไอ้เชี่ยพี่เดลต้า

 

     “โทรมาทำไม?” เสียงแข็งเลยครับ ทำผมเจ็บดีนัก

 

     [กินยารึยัง] แต่เสียงที่ตอบออกมาแฝงความเป็นห่วงอย่างชัดเจน คือจริงๆก็รู้แหละครับว่าพี่มันไม่ได้ตั้งใจ เอ๊ะหรือตั้งใจ แต่เอาเป็นว่าผมถือคติตลอดว่าอย่าถือคนบ้า อย่าว่าคนเมา และเพราะเมื่อคืนเราเมาทั้งคู่ จะพลาดมันก็ไม่แปลกเล๊ย

 

     “ข้าวยังไม่ได้กินเลย จะให้กินยาได้ไง!!” บอกเลยว่าพาล

 

     [เปิดประตูหน่อยสิ ซื้อโจ๊กมาให้]

 

     “ไม่ต้องเข้ามาห้องผมเลย” บอกเลยตอนนี้ว่ากลัวครับ สะโพกยังแสบไม่หาย ถ้าโดนซ้ำนี่ไปนอนหยอดน้ำข้าวต้มโรงพยาบาลแน่ๆ

 

     [แค่เอาข้าวมาให้ ไม่ได้จะทำอะไร] อย่างกับมีฌานหยั่งรู้

 

     “เออๆ รอแป๊บ” สุดท้ายก็ต้องรีบแต่งตัวแล้วไปเปิดประตูให้พี่มัน แต่รีบแค่ไหนก็ใช้เวลาเกือบ 10 นาทีครับ ขยับทีสะโพกแทบร้าว

 

     “จริงๆห้อยไว้หน้าห้องก็ได้” เห็นหน้าพี่มันแล้วอารมณ์เสียครับ

 

     “อยากเห็นหน้า”

 

     “/// มะ มาอยากเห็นหน้าอะไร”

 

     “คิดถึงเมียตัวเองไม่ได้รึไง”

 

     “พี่มึงอย่ามามั่ว ผมไม่ได้เป็นเมียพี่” แค่พลาดครั้งเดียวเองนะโว้ย

 

     “แล้วเมื่อคืนคืออะไร” พี่มันถามหน้าตาย พอคิดไปถึงเมื่อคืนแล้วหน้าก็ร้อนไปซะเฉยๆ บอกเลยว่าเป็นเพราะโกรธครับที่โดนกด

 

     “ถ้ามีอะไรกันแค่ครั้งเดียวแล้วเรียกเมีย ป่านนี้ผมมีเมียเป็นร้อยแล้ว” อาจจะเว่อร์ไปหน่อยเรื่องจำนวน แต่ต้องการจะย้ำว่าเมื่อคืนมันแค่วันไนท์แสตนด์ครับ พี่มันจะอินไม่ได้

 

     “เมียเก่ากูไม่สน แต่กูเป็นผัวปัจจุบัน และเป็นผัวมึงแค่คนเดียว”

 

     “/// โวะ คุยไม่รู้เรื่องนะพี่อ่ะ!!” สรุปที่หน้าร้อนๆนี่คือโกรธใช่มั้ย แล้วพี่มันยังมองผมแบบเป็นต่ออีก ฮึ้ย ตั้งแต่โตมาเพิ่งเคยโดนผู้ชายเกทับขนาดนี้ครับ ปกติใครๆก็บอกว่าผมน่ะหล่อ รวย เรียนดี กีฬาเด่น กิจกรรมยอด เพอร์เฟคแมนจนแม้แต่ผู้ชายด้วยกันยังอิจฉา แต่ตอนนี้ผมกลับมาพลาดท่าให้ผู้ชายที่หล่อเข้มกว่าครับ ยิ่งคิดยิ่งเครียด

 

     “มีผัวเป็นกูมันไม่ดีตรงไหน” หน้าตายียวนจนอยากจะเอาบาทาฟาด แต่ติดตรงที่ว่าตอนนี้แค่ก้าวขายังลำบากเลยครับ

 

     “ไม่ดีตรงมีผัวไง ผมอยากมีเมียครับ สาดดด”

 

     “งั้นทดลองเป็นแฟนกันก่อนก็ได้ ถ้ายังไม่อยากข้ามขั้น”

 

     “ข้อเสนออะไรเนี่ย ใครบอกว่าผมจะคบกับพี่”

 

     “ถ้าไม่เป็นแฟนจะบอกคนอื่นว่ามึงเป็นเมียกูแล้ว” เชร้ดดด ชีวิตเพิ่งเคยโดนขู่แบบนี้ครั้งแรกครับ ยิ่งกว่าแฟนคลับที่คลั่งไคล้ผมจนอยากนอนกับผมแค่คืนเดียวอีกครับ นี่มันยิ่งกว่าสต๊อคเกอร์

 

     “...”

 

     “ตกลงว่าไง” เมื่อผมไม่ตอบพี่มันก็เค้นถามอีกครับ

 

     “...”

 

     “เป็นแฟนพี่นะครับ” ทำไมต้องพูดด้วยเสียงอ้อนๆแล้วยิ้มหวานมาให้ด้วยวะ ใจบางสัด

 

     “เออ ////” บอกเลยที่ตกลงคือกลัวคนอื่นคิดว่าผมเป็นเมียพี่มันเถอะ ไม่ใช่เพราะแพ้ลูกอ้อนหรอก

 

 

 





 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 


















 

     ว่าไงไอ้เดล หายหัวไปเลยนะสัด” เพื่อนปากหมาทักทายทันทีที่ผมเดินเข้าไปหาพวกมันที่สิงสถิตอยู่ที่โต๊ะตัวเดิมหน้าคณะครับ หลังจากที่เจอกันครั้งล่าสุดผมก็ไม่ได้เจอพวกมันอีกเลยตลอดวันหยุดสุดสัปดาห์แถมยังโดดวันจันทร์อีกต่างหาก บอกเลยว่ายับ กว่าจะกลับมาเดินเป็นปกตินี่แทบจะยัดยาเข้าไป โด๊บสุด

 

     ไม่ได้หายแต่หัว กูไปทั้งตัวโว้ย” คนนะไม่ใช่กระสือ

 

     เดี๋ยวกูโบกหัวทิ่ม” ไอ้เต้ทำท่าจะมาโบกหัวผมจริงๆอย่างที่พูด ดีที่เพื่อนทอสเงยหน้าขึ้นมาจากเกมในโทรศัพท์แล้วปรามมันที่เสียงดังจนคนอื่นหันมามอง แล้วยังมองเผื่อแผ่มายังผมอีกต่างหาก ชิบ

 

     มึงไปไหนมา?” เสียงอย่างเหี้ยม

 

     กูติดธุระ” เชี่ยมาก เสียงสั่น

 

     หน้าอย่างมึงเคยมีธุระด้วยเหรอวะ

 

     หน้าอย่างกูมันทำไมไอ้ซีน!!” เดี๋ยวเหอะ อย่าให้กูขึ้น

 

     หน้าเห้ไง ฮ่ะๆๆๆ” แล้วเพื่อนคนอื่นๆก็หัวเราะชอบใจที่มีคนด่าผม เออ ยอมรับว่าเหี้ย แต่ไม่ใช่หนังหน้าโว้ย นั่นมันนิสัย

 

     ด่ากูอีกกูถีบ” 

 

     โว้ๆ ซาดิสซ์เหรอครับเพื่อนเดล” กลัวจริงตอนที่ไอ้ซีนร่วมมือกับไอ้เต้เนี่ย กลัวว่าจะยั้งเท้าเอาไว้ไม่ได้นี่แหละ

 

     ผัวมันโหดไง เป็นถึงพี่ว้าก ทำใจหน่อยพวกเรา

 

     เออจริง แต่ช่วงนี้ไม่เจอพี่มันเลยว่ะตั้งแต่หลังประกวดดาวเดือน!” ไอ้เต้ตั้งข้อสังเกต

 

     แต่เด็ดจริง ตอนเอาดอกไม้มาให้มึง กล้ามาก” ไอ้ซีนแซวต่อ

 

     โคตรเท่เลยว่ะ

 

     จะไปชมพี่มันทำไม” พูดไปก็คิดไปถึงคนที่มาส่งที่หน้าคณะเมื่อกี้ไม่ได้ ทั้งๆที่แม่คืนรถให้ผมแล้วแต่ก็ต้องมาอาศัยรถคนอื่นอยู่ แม้ว่าคนๆนั้นจะได้ชื่อว่า ‘แฟน’ ผมก็ตาม พูดไปก็รู้สึกขัดๆ

 

ป้าบ

 

     เอ้า มึงจะเสียงดังทำแป๊ะอะไร” สัด ไอ้เต้ตบหัวกูครับ

 

ป้าบ

 

     หนอยมึง!!”

 

ป้าบๆๆๆ

 

     แล้วผมกับไอ้ตัวก่อเหตุก็ตบหัวกันไปมาจนแทบจะหลุดจากบ่า จนไอ้ทอสต้องเป็นฝ่ายมาห้ามพวกเราถึงยอมหยุด 

 

     เล่นกันเป็นเด็กเลยนะพวกมึงน่ะ

 

     “เบื่อมึงว่ะทอส มึงจะทำตัวเป็นพ่อแบบนี้ไม่ได้นะ” ไอ้เต้บ่นทั้งๆที่มันนั่นแหละเรียกทอสว่าพ่อเป็นคนแรก

 

     “ถ้ากูมีลูกอย่างพวกมึงกูคงไปโดดตึกตาย”

 

     “พูดหน้านิ่งเลยนะมึง” ซีนก็เอาบ้าง รุมไอ้ทอสคืองานของเราครับ

 

     “เรื่องจริง”

 

     “วันไหนที่ไม่มีพวกกูมึงจะรู้สึก” ผมก็เอากับเขาบ้าง

 

     “รู้สึกอะไร” บร๊ะ มึงจะหน้านิ่งตลอดแบบนี้ไม่ได้นะเพื่อน

 

     “รู้สึกดีที่ไม่มีตัวเหี้ยอย่างพวกกูมาคอยกวนตีนไง วะฮ่ะๆๆๆ” แล้วพวกเราก็หัวเราะรวนไปกับการด่าตัวเองของไอ้เต้ที่ไม่มีใครคิดที่จะเถียง อยู่กับพวกมันก็ดีนะครับ ไม่ว่าจะเครียดหรือเศร้าอะไรก็หายได้ง่ายๆ เพราะงั้นเราจึงสนิทกันยิ่งกว่าพี่น้องคลานตามกันมาซะอีก ไม่แปลกที่ไม่มีใครในกลุ่มที่จะไปมีแฟนจริงจัง

 

     นั่นคือแต่ก่อนนะครับ

 

     “อ่ะ เอ่อ พวกมึง” พูดแซวเล่นไปซักพักก็คิดได้ว่าควรบอกเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างผมกับพี่เดลต้าให้พวกมันได้รับรู้ คือเอาจริงๆก็ไม่ได้อยากจะเป่าประกาศอะไรเพราะมันก็เป็นเรื่องของคนสองคน และผมก็รู้สึกแปลกๆที่ต้องมาคบกับผู้ชายด้วย แต่กลุ่มเรามีกฎเหล็กอยู่ที่ว่าต้องเล่าเรื่องคบกับใครให้คนในกลุ่มฟัง เนื่องจากเคยมีประเด็นไอ้ซีนที่ไปอกหักรักคุดตุ๊ดแดกที่เศร้าจนจะโดดท่อประปาตาย ดีที่ท่อมันเล็กไปตัวควายๆอย่างมันเลยเข้าไม่ได้ หลังจากนั้นเวลามีเรื่องรักๆใคร่ๆพวกเราต้องรายงานตลอดเผื่อจะได้ช่วยเป็นหูเป็นตา คือว่าง่ายๆเลย เรียกว่าจะได้เสือกถูกนั่นเอง

 

     “มีไรไอ้เดล ตะกุกตะกักทำไม ติดอ่างเหรอ”

 

     “โบราณสัดไอ้ซีน สมัยนี้เค้าไม่นิยมอ่างแล้วโว้ย มันต้องโคโยตี้”

 

     “แบบเต้นไปเด้งเอวไปอ่ะนะ วิวดีสัด ฮ่ะๆๆๆ”

 

     เอิ่ม เพื่อนผมนี่มันหื่นกามจริงจัง ถ้าไม่ติดว่าตอนนี้มีแฟนนะ ผมคงแซวไปกับมัน ฮ่ะๆๆ (เอ่อ ผิด)

 

      “แล้วสรุปมึงมีอะไรเดล” เป็นทอสที่หันเหความสนใจจากเพื่อนทั้งสองแล้วถามผมขึ้นมา ยังไงดีวะ จู่ๆก็เกิดป๊อดขึ้นมาซะงั้น

 

     “อ่ะ เอ่อ กูหิวข้าว ยังไม่ได้แดกข้าวเช้าเลย” ไอ้สัด กูไม่กล้าครับ

 

     “พวกกูแดกแล้ว ก่อนที่มึงจะเสด็จมา สายสาดดด”

 

     “เพื่อนเต้ทำไมว่าเพื่อนเดลแบบนั้น” ผีเข้าไอ้ซีนแน่ๆ พูดจาสยองสัด

 

     “ทำไม มึงปกป้องมันเหรอไอ้ซีน”

 

     “เปล่า”

 

     “เปล่าแล้วทำไม”

 

     “เพราะปกติไอ้เดลมันไม่มาสาย มันมาบ่าย ฮ่ะๆๆๆ”

 

     “ไอ้เพื่อนเลว!!” วิ่งไล่เตะพวกมันซักป๊าบสองป๊าบจนเหนื่อยกันทั้งหมด ทอสก็นั่งเล่นเกมต่อแบบไม่คิดจะห้าม ทำเอาผมหอบแฮกๆ หน้ามืดหน่อยๆเลยครับ หิวสาดดด

 

     “พี่เดล” จู่ๆเสียงทุ้มคุ้นเคยก็หยุดพวกเราที่กำลังวิ่งเตะกัน ผมหันไปมองตามเสียงเรียกก็พบผู้ชายร่างสูงที่ไม่ได้เจอกันเลยตั้งแต่หลังประกวดดาวเดือน

 

     “วะ ว่าไงเฟิร์ส” เพราะเราไม่ได้คุยกันนานจึงทำให้ผมประหม่า แต่เหนือสิ่งอื่นใดก็คือผมรู้สึกผิด ยิ่งมาเห็นหน้าตาของมันในวันนี้ยิ่งรู้สึกผิดไปกันใหญ่

 

     “ผมขอคุยกับพี่ได้มั้ยครับ” ได้แต่พยักหน้าไปบอกเพื่อนแล้วเดินตามหลังเดือนนิติฯไป ผมว่าเรื่องทุกอย่างมันควรจะเคลียร์ได้แล้ว เพราะยังไงผมก็ไม่ได้ชอบเฟิร์ส

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 















 

     “ไม่ได้คุยกันนานเลยนะครับ” นัยน์ตาตัดพ้อถูกส่งมาเมื่อเราเข้ามานั่งอยู่ในคาเฟ่ของคณะหลังจากที่สั่งเครื่องดื่มและแซนวิชง่ายๆไป

 

     “อืม มึงสบายดีมั้ย” พูดไปก็อยากจะตบปากตัวเอง คำถามโคตรห่างเหินไม่พอ ดูก็รู้ว่าตัวมันน่ะสบาย แต่ใจมันคงโคตรเศร้า

 

     “ผมสบายดี แล้วพี่ล่ะครับ” น้องมันยิ้มบางๆมาให้ผมที่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ไม่รู้จะพูดกับน้องมันยังไงดีจริงๆ

 

     “กูก็เรื่อยๆ ไม่ได้ลำบากอะไร”

 

     “งั้นเหรอครับ ดีแล้วที่พี่สบายดี” อย่ายิ้มแล้วพูดแบบนั้นสิ

 

     “เฟิร์ส กูขอโทษมึงด้วยนะ” เมื่อเอ่ยประโยคนั้นออกไปอีกฝ่ายก็มองผมมาอย่างงุนงงทันที น้องมันคงยังไม่รู้ว่าผมขอโทษมันเรื่องอะไร

 

     “พี่ขอโทษผมเรื่องอะไรครับ”

 

      “ขอโทษที่เข้าไปใกล้ๆมึง ที่จริงกูแค่เล่นเกมกับเพื่อนให้เก็บเดือนมหาวิทยาลัยทั้งสามชั้นปี แล้วบังเอิญว่าปี 1 มึงเป็นตัวเต็งที่จะได้ตำแหน่งไป” พูดจบก็มองน้องมันที่นิ่งอึ้งไปซักพัก แล้วส่งยิ้มเศร้าๆมาให้ผม

 

     “ผมต้องขอบคุณพี่ต่างหากล่ะครับ”

 

     “ขอบคุณกูทำไม” เฟิร์สมันเพี้ยนไปแล้วรึไง หรือว่าเศร้าจนไม่มีสติวะ

 

     “ขอบคุณที่พี่เลือกเข้าใกล้ผม และเปิดโอกาสให้ผมได้ใกล้ชิดกับพี่” สบตากับมันตรงๆ ดวงตาสวยสั่นไหว แต่มันก็ยังคงส่งยิ้มมาให้ผม

 

     “ผมอยากขอโอกาสจากพี่อีกซักครั้ง ให้ผมได้ไปอยู่เคียงข้างพี่เดลจะได้มั้ยครับ”

 

     “เฟิร์ส”

 

     “ผมชอบพี่จริงๆนะครับ ไม่สิรักมาตลอด ตั้งแต่วันแรกที่พี่ทำน้ำแดงหกใส่เสื้อผม”

 

     ไม่กล้าสบสายตาจริงจังที่น้องมันส่งมา มันทำให้ผมรู้สึกผิด แม้จะเคยหวั่นไหวกับสายตาคู่นี้ อ้อมกอดของคนๆนี้ แต่มันก็ยังไม่ใช่เพราะความรัก ผมไม่ได้รักเฟิร์ส

 

     “ขอโทษนะเฟิร์ส” ผมไม่อยากทำร้ายจิตใจใครไปมากกว่านี้

 

     “ผมบอกแล้วไงว่าไม่ได้โกรธ”

 

     “ขอโทษที่กูคงให้โอกาสมึงไม่ได้” ผมจะไม่ทำให้ใครต้องมาเจ็บเพราะความเห็นแก่ตัวของผม เฟิร์สเป็นคนดี ไม่ควรจะมาจมปลักกับผมที่ไม่มีวันจะชอบใครได้อีกแล้ว

 

     “พี่เลือกเค้าสินะครับ” ไม่รู้ว่าน้องไปรู้เรื่องอะไรมา แต่ผมก็ไม่คิดจะแก้ตัว เพราะไม่ว่าผมจะเลือกใคร

 

     “กูไม่ได้ชอบมึง”

 

     แบบนี้แหละดีที่สุดแล้ว การทำอะไรให้คนที่รักผมไม่ต้องเจ็บปวดซ้ำๆก็คือบอกเค้าไปตรงๆว่าผมไม่ได้รักเค้า

 

     “ขอบคุณนะครับพี่เดล” สัมผัสบางเบาที่เฉียดผ่านแก้มเนียนแผ่วเบาหายไปพร้อมกับรอยยิ้มเศร้าๆบนใบหน้าของผู้ชายที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้ผมใจเต้นแรง แต่วันนี้กลับทำให้หัวใจของผมเต้นแผ่วเบาเหลือเกิน

 

     “ขอโทษนะ”

 

     แม้อีกคนจะจากไปแล้ว แต่ผมก็ยังคงพึมพำกับตัวเอง

 

     “ขอโทษจริงๆ”

 

 

 












 

 


#เก็บเดือน






































มาต่อแล้วนะคะ ใกล้จบแล้ว ยังไงฝากติดตามด้วยน้าา
**ยังไม่ได้แก้คำผิด เม้นได้นะคะ รักคนอ่าน จุ๊บ

10/9/61
12/9/61

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 กันยายน 2561 / 05:01
    แล้วเรื่องที่คุยกะเพื่อน เป็นแค่ข้ออ้างเข้าใกล้น้องใช่ไหม. ทำไมน้องไม่อิพี่ให้รู้เรื่องไปเลย
    #64
    0
  2. #63 kirsyeol (@kirsyeol) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:23
    งุ้ยๆๆๆ เป็นแฟนแล้ว
    #63
    0