{Yaoi} เก็บเดือน (END)

ตอนที่ 16 : เก็บเดือนครั้งที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,135
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 86 ครั้ง
    22 ก.ย. 61


ตอนที่ 15

 

 

 

 

 



 

 

     “โอ๊ย เจ็บๆๆ” มือเรียวชะงักค้างกลางอากาศ เมื่อจู่ๆคนตรงหน้าก็ร้องโอดครวญออกมาเพราะโดนเอาสำลีชุบเบตาดีนแตะแผลที่มุมปาก

 

     “อดทนหน่อยสิ” จริงๆแผลมันก็ไม่ค่อยใหญ่หรอก แต่ไม่รู้ทำไมต้องร้องซะขนาดนี้

 

     “ก็มันเจ็บนี่เดล ไม่เคยเจ็บแบบนี้มาก่อนเลย” เมล์เอื้อมมือมาจับมือผมให้แนบลงที่ข้างแก้มแล้วถูไถอย่างอ้อนๆ เห็นแบบนี้แล้วจากที่จะบ่นอีกซักหน่อยก็เลยต้องกลืนคำพูดลงคอแทบไม่ทัน เห็นน้องเจ็บคนเป็นพี่ก็ไม่ค่อยสบายใจเท่าไรครับ

 

     “สำออย” เฟิร์สที่นั่งให้เจ้กิ่งทำแผลอยู่เช่นกันก็เอ่ยขึ้นมาเสียงไม่เบานัก ทำเอาคนที่โดนว่าหันควบไปมองพร้อมส่งสายตาแค้นเคืองให้ทันที

 

     “เพราะมึงนั่นแหละ!

 

     “ก็มึงไปกอดพี่เดลก่อนทำไมล่ะ” ได้แต่ส่ายหน้าอย่างปลงๆ สงบได้ไม่นานก็เริ่มทะเลาะกันอีกแล้ว

 

     “กูไม่ได้ไปกอดบนหัวมึงซักหน่อย เสือกไรด้วย” ปากเมล์เป็นแบบนี้อยู่แล้วครับ ยิ่งไปอยู่คณะเถื่อนๆอย่างวิศวะด้วยอีก ตอนนี้ปากยิ่งเชี่ยกว่าเดิมสองเท่าเลย

 

     ห้ามกอด กูหวง” ทุกคนหันไปมองเฟิร์สเป็นตาเดียวเมื่อน้องมันพูดประโยคนี้ออกมา หวงนี่คือหวงผมสินะ หันไปสบตากับทอสแล้วก็ไอ้เต้มันก็แค่ส่งยิ้มล้อเลียนพร้อมสายตาที่สื่อความหมายว่า กูว่าแล้ว ส่งมาให้

 

     “มึงมีสิทธิ์อะไรมาหวง กูไม่ให้” เมล์ก็เถียงไม่ลดละ

 

     “กูไม่ได้ไปขอมึงซักหน่อย ทำไมต้องรอมึงอนุญาตไม่ทราบ”

 

     “ปากดีแบบนี้อยากโดนต่อยอีกซักหมัดมั้ยวะ”

 

     “ก็เข้ามาสิ ใครกลัว”

 

     “พอๆ เลิกทะเลาะกันได้แล้ว” ถ้าไม่ห้ามก็ไม่คิดจะหยุดทะเลาะกันใช่มั้ยเนี่ย เฮ้อ

 

     “ครับ” เฟิร์สรับคำ แต่สายตาก็มองเมล์อย่างหาเรื่อง

      

     “แล้วเราล่ะ” เลื่อนสายตามามองคนที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าหล่อเหลางอง้ำ ไม่ยอมสบตากับผมเลย

 

     “เมล์”

 

     “ครับๆ” ต้องให้ดุใช่มั้ยถึงจะยอมตอบดีๆเนี่ย

 

     “เอ่อ น้องคือน้องเมล์วิศวะเหรอคะ” เมื่อสงครามสงบเจ้กิ่งที่นั่งเงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้น ผมได้แต่เลิกคิ้วมองเจ้แกงงๆ

 

     “เจ้กิ่งรู้จักเมล์ด้วยเหรอครับ” ว่าไปก็ยังไม่ได้ถามเลยว่าทำไมเมล์มันถึงมาอยู่ที่นี่ ปกติแทบไม่อยู่ในมหาลัย วันๆไปแต่ห้องซ้อมดนตรี

 

     “รู้จักแค่ชื่อน่ะค่ะ ก็เดือนวิศวะคนใหม่” ห๊า

 

     “แล้วไอ้โบ๊ทล่ะครับ” จำได้ว่าเดือนวิศวะปีหนึ่งชื่อโบ๊ทนี่ หน้าตาหล่อคมเข้มทีเดียว แต่ถ้าเทียบกับเฟิร์สก็ถือว่าเป็นรองอยู่นิดหน่อยเพราะสมัยนี้สาวๆนิยมหนุ่มหล่อขาวใสสไตล์เกาหลีมากกว่า

 

     “เห็นว่ามีเรื่องทะเลาะวิวาทจนแขนหักน่ะค่ะ เลยเข้าร่วมประกวดไม่ได้” หืม แขนหักเนี่ยนะ

 

     “แล้วเป็นอะไรมากมั้ยครับ” เดือนคนอื่นๆถามอย่างเป็นห่วง คงเพราะพวกนี้ซ้อมด้วยกันมาเกือบเดือน จะสนิทกันก็ไม่แปลกอะไร

 

     “นั่นสิ ทำไมผมไม่รู้เลย” ขนาดผมมาดูน้องซ้อมทุกครั้งนะ

 

     “ก็ไม่เป็นอะไรมากหรอกคะ แขนเข้าเฝือกเดือนเดียวก็ถอดได้แล้ว ร่างกายส่วนอื่นก็แค่มีแผลฟกซ้ำ”

 

     “ก็ยังดีที่ไม่ต้องไปหยอดน้ำข้าวต้มที่โรงพยาบาล” พูดถึงโรงบาลก็คิดถึงพี่เดลต้าทันที ไม่รู้ว่าป่านนี้จะออกจากโรงบาลรึยัง มีใครไปรับรึเปล่า มัวแต่มีเรื่องจนลืมพี่มันไปเลย

 

     “อย่าไปห่วงมันนักเลย แค่เดือนกากๆ” จู่ๆเมล์ก็พูดแทรกขึ้นมาซะงั้น

 

     “ทำไมไปว่าโบ๊ทแบบนั้นล่ะ เพื่อนรุ่นเดียวกันนี่” สายตาจับผิดถูกส่งไปที่น้องชายคนเดียวทันที ยิ่งกว่านั้นคือเมล์มันไม่กล้าสบตาด้วยครับ

 

     “มันไม่ใช่เพื่อนผม” เฮ้อ ไม่ถูกกับรุ่นพี่ไม่พอ แม้แต่รุ่นเดียวกันก็ด้วยเหรอเนี่ย

 

     “พี่บอกแล้วใช่มั้ยว่าให้ทำตัวดีๆ”

 

     “ก็มันกวนตีน” เถียงคำไม่ตกฟากจริงๆ

 

     “สรุปเป็นฝีมือเรา?” ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อว่าน้องผมเป็นอันธพาล ใช่ว่ามันจะไม่เก่งการต่อสู้อะไรนะครับแม่เคยส่งมันไปเรียนมวยไทยอยู่พักหนึ่ง แต่เมื่อเทียบกับผมที่เป็นศิลปะป้องกันตัวแทบทุกแขนงมันก็ห่างชั้นไปนิดหน่อย

 

     “เสือกโง่ล้มไปเอง ช่วยไม่ได้”

 

     “หึๆ น้องมึงโครตนิสัยเหมือนมึงสมัยก่อนเลยว่ะเดล”

 

     “เออ กูเห็นด้วยกับไอ้ทอส” ไอ้เต้รีบสนับสนุนทันที เรื่องตอกย้ำซ้ำเติมกูเนี่ย เร็วเชียวนะมึง

 

     “เดี๋ยวนะคะน้องเดล น้องเมล์ นี่หนูสองคนเป็นพี่น้องกันเหรอ” ทุกคนหันมามองที่ผมอย่างไม่อยากจะเชื่อเมื่อเจ้กิ่งตั้งคำถาม

 

     “ครับ นี่โมเมล์ น้องชายคนเดียวของผมเอง”

 

     “ต๊ายย ทำไมหน้าไม่เหมือนกันเลยล่ะคะ” ทำไมทุกคนต้องตกใจขนาดนั้นด้วยวะ เอาจริงๆก็ใช่ว่าผมกับเมล์จะหน้าตาไม่เหมือนกันซะทีเดียวหรอก ผมน่ะเป็นลูกเสี้ยว พ่อเป็นลูกครึ่งไทยอังกฤษ ส่วนแม่เป็นลูกครึ่งไทยจีน หน้าผมได้แม่มาเยอะเลยตี๋ๆหน่อย แต่เมล์มันได้พ่อมาครับ หน้ามันเลยออกไปทางลูกครึ่งตะวันตกมากกว่า

 

     “หน้าผมเหมือนแม่น่ะ เมล์หน้าเหมือนพ่อ”

 

     “อ๋อ แต่พี่น้องโครตหล่อทั้งสองคนเลยอ่ะ พ่อแม่ให้กินอะไรเนี่ย”

 

     “กินข้าวกับน้ำพริกสิจ๊ะ”

 

     “มันใช่เวลามาร้องเพลงตอนนี้มั้ยไอ้เต้”

 

     “อ่าว ก็เห็นเครียดๆ เลยบิ้วท์ซะหน่อย ไม่ตลกเหรอ ฮ่ะๆๆๆ”

 

     “เออไม่ แล้วสรุปเมล์มาที่กองเก็บตัวดาวเดือนทำไม” กว่าจะย้อนกลับมาหัวข้อเดิมได้นี่ทำเอาเหนื่อยเลยทีเดียว

 

     “ก็ไอ้เชี่ยนัทอ่ะดิ มันลงโทษให้ผมมาเป็นเดือน” น้องมันบอกด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

     “นัทไหน?” คนชื่อนี้มีเป็นร้อย กูจะตรัสรู้มั้ย

 

     “ป.เชียร์ปี 4” อ้อชัดเลย คนที่มาเม้นท์ในเพจเมื่อวานสินะที่ตามให้ป.เชียร์ปี 3 ไปทำหน้าที่ นึกว่าถ้าพี่เดลต้าไม่ไปพวกเด็กปี 1 จะสบายแล้วเชียว ผมก็ลืมไปว่ายังมีพวกปี 4 ที่โหดกว่าพี่มันอีก

 

     “สมควร ไปทำเค้าเอง”

 

     “เดลอ่ะ ไม่เข้าข้างเค้าเลย”

 

     “สมหน้ำหน้า” เฟิร์สที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้นมากลางปล้อง

 

     “หุบปากไปเลยมึง”

 

     “ทำไม จะมาต่อยกูอีกรึไง เอาสิ”

 

     “เออ อย่ามาร้องทีหลังแล้วกัน” พูดพร้อมสาวเท้าไปหาเดือนนิติทันที

 

     เมล์ เฟิรส พี่จะเตือนรอบสุดท้ายนะ ถ้ายังทะเลาะกันอีกพี่จะโกรธ” เหมือนคำประกาสิทธิ์ เพราะเมื่อพูดประโยคนี้จบปุ๊บ ผู้ชายร่างเขื่องทั้งสองคนก็ผละออกจากกันราวกับต้องของร้อน

 

     “ก็มันต่อยเค้าก่อนอ่ะเดล”

 

     “ขอโทษแล้วกัน” เฟิร์สพูดขอโทษออกมา คงรู้ว่าตัวเองผิดที่ลงมือก่อน

 

     “ไม่ยกโทษให้”

 

     “เมล์”

 

     “ครับๆ ยกโทษให้ก็ได้ เพราะยังไงกูก็ต่อยมึงไปเหมือนกัน ถือว่าเจ๊ากันไป”

 

     “งั้นก็ถือว่าเรื่องนี้เลิกแล้วต่อกันนะ โอเค๊”

 

     “ครับ/ครับ”

 

     “งั้นก็แยกย้ายไปซ้อมเต้นได้แล้ว อีกแค่สัปดาห์เดียวก็จะประกวดแล้วเนี่ย” เมื่อพูดแบบนั้นทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันทันที แม้เมล์มันจะไม่เต็มใจ แต่มันเป็นคนทำให้เดือนคนก่อนมาประกวดไม่ได้ มันก็ต้องมารับกรรมแทน

 

     “กรี๊ด น้องเดลขา เจ้ซ๊อคมากเลย” เจ้กิ่งกรี๊ดกร๊าดเสียงดังแล้ววิ่งมาซบอกผมที่ยืนดูพวกปี 1 ซ้อมเต้นโชว์

 

     “ซ๊อคเรื่องอะไรครับ”

 

     “เดือนวิศวะคนนี้งานดีมาก เกรดดีเกรดพรีเมี่ยมยิ่งกว่าเดือนคนก่อนอีกค่ะ ทำไมไม่เอาคนนี้มาตั้งแต่แรกอ่ะ กินกันไม่ลงกับน้องเฟิร์สเลย”

 

     “เมล์มันขวางโลกน่ะครับ” จริงๆอยากบอกว่ามันกวนตีนครับ แต่นึกขึ้นมาได้ว่านั่นน้องไง

 

     “โครตหล่อ โครตงานดี ไปอยู่ที่ไหนมา ทำไมเจ้เพิ่งเจอ” เอาจริงๆวันๆมันไม่ค่อยมามหาลัยหรอกครับนอกจากเวลาเรียน ไม่แปลกที่จะไม่ค่อยเจอ ขนาดผมยังไม่เจอกันเลย




















































 

 

     อ้าวน้องโมเดล มาหาใครเหรอครับ

     ฮิ้ว น้องเหนือดาวมาเว้ย

     หล่อสุดๆเลย กรี๊ด

     เพิ่งเคยเห็นหน้าใกล้ๆขนาดนี้ โครตขาวเลยว่ะ

     ขาวเหี้ยๆ

 

     เออ เหี้ยจริง เสียงซุบซิบนินทาแบบที่ไม่ได้เกรงกลัวเลยซักนิดว่าผมที่กำลังเดินผ่านจะได้ยิน ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาเดินไปตามทางเรื่อยๆพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่หันไปสนใจใคร อุตส่าห์เตรียมตัวเตรียมใจตั้งแต่ที่ก้าวลงจากรถทอสที่จอดเทียบหน้าคณะวิศวะแล้วครับว่าการจะมาเดินโทงๆในคณะวิศวะที่มีผู้ชายเกือบ 90% ก็ต้องเจอพวกแซวแรงแบบนี้ แต่ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกว่ามันเถื่อนถ่อยเกินจะรับได้จริงๆ แต่ก็ต้องก้มหน้าก้มตาเดินไปให้ถึงจุดหมายนั่นแหละครับ เพราะถ้านับตีนของพวกพี่มันก็มีหลายคู่อยู่ ไม่เสี่ยงดีกว่า

 

     อ้าว น้องโมเดล มาเหยียบถิ่นพวกพี่ได้ด้วยตัวเองนี่แสดงว่ามีเรื่องสำคัญ” 

 

     คงสำคัญจริงว่ะบอล เพราะปกติน้องเค้าคงไม่มาเหยียบสถานที่เถื่อนๆแบบคณะเราหรอก” 

 

     เจอกลุ่มเพื่อนสนิทพี่เดลต้านั่งอยู่ข้างลานเกียร์ที่เดิมเพื่อรอเวลาน้องเข้าห้องเชียร์เย็นนี้ครับ สอดส่ายสายตามองไปรอบๆก็ไม่เจอตัวการที่ทำให้ผมต้องมาโผล่ในดงคนเถื่อนนี่

 

     ว่าไงครับ มีอะไรให้พวกพี่ช่วยก็บอก” รูปประโยคของไอ้พี่แมทเหมือนจะเป็นคนดีมีน้ำใจ แต่หน้าตาหล่อร้ายกับสายตาเจ้าเล่ห์ของพี่มันทำเอาผมนึกถึงพวกตัวร้ายในการ์ตูนมาร์เวลเลย ร้ายเข้าไขกระดูกเลยสินะไอ้เพื่อนพี่มันคนนี้

 

     เอ่อ ผมมาหา..”

 

     มาหา?” 

 

     โอ๊ย ฉลาดมาทั้งเรื่องไม่น่าโง่ตอนนี้นะ แบบนี้มันต้องแกล้งกันแน่ๆเลย

 

     มาหาพี่..”

 

     พี่?”

 

     พี่เดลต้า” พูดเสียงเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน มันก็อดเขินๆไม่ได้เลยที่จู่ๆคนที่ไม่เคยญาติดีกันมาก่อน แถมถ้าไม่ถูกพี่มันบังคับก็ไม่เคยคิดที่จะมาที่นี่ด้วยซ้ำดันเข้ามาเองแล้วถามหาพี่มันเองอีก 

 

     คิดถึงพี่เหรอครับ

 

     เฮ้ย!” 

 

จุ๊บ

 

     หันหลังกลับทันทีเมื่อเสียงแหบพร่าถูกกระซิบข้างหู แต่เพราะเจ้าของคำถามมันอยู่ใกล้เกินไปแถมก้มหน้าลงมาให้ส่วนสูงเท่ากันอีก ปากผมจึงโดนแก้มของคนข้างหลังจังๆ 

 

     เพิ่งเจอกันก็ลวนลามพี่เลยเหรอครับ” 

 

     ไม่ได้ลวนลามนะ” ทำไมสายตาต้องกรุ้มกริ่มขนาดนี้ด้วยนะ

 

     แล้วปากชนแก้มพี่แบบนี้ไม่เรียกลวนลาม?” 

 

     จะพูดขึ้นมาทำไมเล่า /// “ 

 

     ก็จะย้ำจนกว่าน้องโมเดลจะยอมรับ

 

     มันเป็นอุบัติเหตุ” 

 

     อุบัติเหตุแต่ต้องเขินด้วยเหรอครับ” พี่มันยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ผมที่ก้มหน้าลงแบบคางแทบชิดอก สถานการณ์โครตเชี่ย

 

     ไม่ได้เขิน ///“ 

 

     แล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ

 

     โอ๊ย หยุดถามได้แล้ว ถ้าไม่หยุดจะไปแล้วนะเว้ย” 

 

     แหม ต้องโมโหกลบเกลื่อนนะคนเรา ฮ่ะๆ” ตวัดสายตามองพี่มันที่พูดออกมาพร้อมกับหัวเราะเบาๆ แต่ก็รู้ว่าโคตรพลาดเลยเพราะตอนนี้ผมต้องสบตากับพี่มันตรงๆ สายตาหวานเชื่อมที่มองมาแบบสื่อเต็มที่ว่าอยากจะกลืนผมไปทั้งตัว

 

     โครตน่ากินเลยว่ะ” 

 




~ตายไปเลยหัวใจ~

 

 

 

 

 

 

 

 



















 

 




 

     ไม่ต้องห่วงพี่หรอกครับ หมอบอกว่าไม่เป็นอะไร” 

 

     หลังจากที่พี่มันพูดประโยคน่าอายนั่นออกมาก็ทำเอาเพื่อนมันแซวแบบนอนสต๊อบ ขุดทั้งเรื่องเมื่อคืนที่ผมทั้งร้องไห้ ทั้งเป็นห่วงมาแซวจนผมแทบจะกองตายอยู่ตรงนั้น บอกเลยว่าโคตรพรุน แต่ก็ยังดีที่พี่เดลต้ายังช่วยปรามๆพวกเพื่อนมันให้หุบปากลงได้บ้าง แล้วก็จูงมือผมไปนั่งที่ม้าหินอ่อนอีกตัวหนึ่งที่ไกลจากพวกเพื่อนพี่มันพอสมควร

 

     ก็ไม่ได้ห่วง” 

 

     โอเคๆ ไม่ห่วงก็ไม่ห่วง แล้วทำไมมาหาพี่ถึงที่นี่ได้ครับ” จะให้ยอมรับได้ยังไงว่ากังวลที่ได้ยินว่าพี่มันออกจากโรงพยาบาลแล้วก็เปลี่ยนชุดมาคณะทันที ทั้งๆที่น่าจะพักที่ห้องอีกซักวันสองวัน แต่พอมาเห็นว่าสีหน้าพี่มันสดใสยิ่งกว่าเมื่อคืนซะอีก คงเพราะได้นอนเต็มอิ่ม มีแค่ก๊อซที่แปะไว้ที่หัวที่พอทำให้รู้ว่าพี่มันผ่านเหตุการณ์นองเลือดมาเมื่อคืน

 

     ก็ผ่านมาพอดี ไหนๆผมก็ต้องมาห้องเชียร์อยู่แล้วนี่” เอาเรื่องที่พี่มันบังคับมาอ้างซะเลย 

 

     เหรอครับ แต่ตอนนี้เมล์ไม่ต้องเข้าห้องเชียร์แล้วนะ?” 

 

     อ่ะ เอ่อ” เอ๋อแดก ลืมเลยว่าเมล์มันไปซ้อมประกวดดาวเดือนเลยได้สิทธิ์ขาดห้องเชียร์ได้ 

 

     หืมห์ ว่าไงครับ” 

 

     คือ

 

     คือ?” 

 

     โอ๊ยพี่จะคาดคั้นอะไรนักหนาเนี่ย!” 

 

     ก็เด็กมันปากแข็งนี่ เมื่อคืนตอนสัมผัสกันก็นุ่มนิ่มอยู่แท้ๆ” พูดพร้อมส่งสายตาวิบวับมองที่ริมฝีปากของผมจนเผลอเอามือมาปิดไว้แทบจะทันที

 

     ใครสั่งใครสอนให้พูดจาสองแง่สองง่ามแบบนี้ รู้มั้ยว่าใจคนฟังมันบางไปหมดแล้ว~

 

     สงสัยต้องลองอีกรอบ” 

 

     เฮ้ยพี่ไม่ต้อง อย่ามาใกล้ผมนะ ชกจริงๆด้วย” 

 

     หึๆ ชกพี่ลงเหรอครับ” 

 

     กะ ก็ถ้าพี่เข้ามาใกล้

 

     ใกล้แค่ไหน แบบนี้ได้มั้ย?”

 

     ยื่นหน้ามาห่างจากหน้าผมแค่คืบเดียวแถมยังจับคางผมไม่ให้หันหนีอีกต่างหาก 

 

     พี่เดลต้า

 

     ครับ?”

 

     ถอยออกไปก่อน อึดอัด” หัวใจแม่งก็เต้นแรงจนคับอก ทำงานหนักไปมั้ย รู้สึกหายใจไม่ทันอย่างกับไปวิ่งมาสิบกิโล 

 

     อึดอัดหรือเขินครับ?”

 

     ยังจะถามอีก!!”

 

     ก็น้องเดลไม่พูดให้เคลียร์นี่

 

     ฮึย” ได้แต่พยายามสลัดหน้าออกจากมือที่จับอยู่แต่ก็ไม่เป็นผล

 

     ว่าไงครับ

 

     ก็เออ

 

     เออหมายความว่า?”

 

     ทำไมต้องให้พูดด้วยเนี่ย!”

 

     ก็พี่อยากฟัง สรุปว่าเอออะไรครับ

 

     เออ เป็นห่วงพี่ แล้วก็เขินมากด้วย ช่วยขยับหน้าออกไปได้แล้ว เชี่ยเอ้ย!!” หมดกันมาดแมนที่สั่งสมมาหลายปี มาตกม้าตายเพราะผู้ชายที่หล่อ (คมเข้มกว่าได้ไง โคตรเหี้ย

 

     หึๆ ปากตรงกับใจแบบนี้ก็น่ารักดีนะครับ” 

 

     ผมต้องโดนพี่มันแอทแทคอีกกี่รอบวะ ~หัวใจ~ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


















 

     บอกเลยว่าการต้องเป็นทั้งเดือนคณะที่ต้องเก็บตัวซ้อมประกวดกับการต้องแข่งกีฬาเฟรชซี่ไปด้วยเป็นอะไรที่เหนื่อยมากๆ 

 

     ดีใจจังเลยครับที่พี่โมเดลมาเชียร์ผมด้วย ^0^”

 

     แล้วทำไมไอ้เดือนนิติฯคนนี้มันถึงยังร่าเริงลั่นล้าได้ขนาดนี้วะ 

 

     เออ กูสัญญาแล้วก็ต้องมาสิ” 

 

     แค่พี่มา กำลังใจผมก็เต็มเปี่ยมแล้วครับ วันนี้ต้องชนะให้ได้เลย” 

 

     เว่อร์ละ แค่มึงคนเดียวจะชนะได้ยังไง” ฟุตบอลนะครับ เล่นเป็นทีม ถ้าคนเดียวทำให้ทีมชนะได้แม่งบริหารปีนี้คงไม่ตกรอบแรกหรอกครับ มีถึงอดีตนักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติอยู่ทั้งคน (นอกนั้นตัวถ่วง)

 

     นิติฯเก่งนะครับ

 

     ไม่ค่อยคุยเลยนะมึงน่ะ” ส่ายหน้าเอือมๆ

 

     ก็มีดีให้อวดนี่ครับ ^^”

 

     ไม่ต้องมายิ้มแบบนี้เลย สยอง” 

 

     ผมหล่อก็บอกมาเถอะ” 

 

     โคตรหลงตัวเอง

 

     เปล่าซะหน่อย” เฟิร์สปฏิเสธเสียงแข็ง ทำไมจู่ๆก็จริงจังวะ

 

     ก็มึงชมว่าตัวเองหล่อ ไม่หลงตัวเองจะให้หลงอะไร?”

 

     ก็หลงพี่โมเดลยังไงล่ะครับ ^0^”






 

~เชี่ยหัวใจ ทำไมช่วงนี้ทำงานหนักขนาดนี้วะครับ~

 

 

 





















ครบ 100%










ยอมรับผิดว่าที่มาต่อช้าเพราะไปเที่ยวมาค่ะหยุดยาว แต่กลับมาแล้วน้า 

เม้นท์ให้กำลังใจคนเขียนได้ค่ะ รักคนอ่าน จุ๊บ 

20/8/61

24/8/61

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 86 ครั้ง

85 ความคิดเห็น

  1. #54 sweety242 (@sweety24) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 18:38

    เขินมากกก
    #54
    0
  2. #44 00armyou00 (@00armyou00) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 12:35
    ควบฮาเร็มที่เถอะ พลีสสสส พี่ธาร ต้า เฟริส
    #44
    0
  3. #30 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2561 / 08:25

    งอนหนักมากก

    #30
    1
    • #30-1 (@IDO_KYUNG) (จากตอนที่ 16)
      25 สิงหาคม 2561 / 16:19
      ง้อออออ
      #30-1
  4. #27 คุณหลอกดาว! (@norinamfon188) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2561 / 20:53
    ผิดมั้ยที่เชียร์เรือค้ำคอร์....
    //เรื่องนี้มันมีตัวจริงแล้วชั้นจะหวังอัลลัยด้ายยยย555555555555555
    #27
    3
    • #27-1 (@IDO_KYUNG) (จากตอนที่ 16)
      24 สิงหาคม 2561 / 21:48
      เรือผีก็มีนะ ต้องรอดูต่อไป
      #27-1
    • #27-3 เพนกวินตากลม (@IDO_KYUNG) (จากตอนที่ 16)
      24 สิงหาคม 2561 / 23:58
      ❤️❤️❤️
      #27-3
  5. #26 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 19:46

    ต่อเลยได้ไหม

    #26
    1
    • #26-1 (@IDO_KYUNG) (จากตอนที่ 16)
      24 สิงหาคม 2561 / 12:16
      เดี๋ยวมาต่อน้า พอดีเราไปเที่ยววันหยุดยาวมาจ้า วันนี้กลับแล้ว
      #26-1
  6. #25 BellKMCN (@khamonchanok) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 13:40
    เกลียดตัวเองที่ร้องเพลงต่อได้5555 กินข้าวกับน้ำพริกสิจ๊ะ ถึงได้สะได้สวยยยยยย 555555555
    #25
    1
    • #25-1 (@IDO_KYUNG) (จากตอนที่ 16)
      24 สิงหาคม 2561 / 12:16
      สงสัยเราจะวันเดียวกัน 555
      #25-1
  7. #24 luhan7777777 (@luhan7777777) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 07:03
    💕💕💕💕💕💕
    #24
    0
  8. #22 √169=? (@twins01) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2561 / 22:01
    เอ๊ะ!! นั่นลางร้ายรึเปล่า เหมือนกำลังเดินมาทางนี้
    #22
    0