จอมคนคลั่งรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,469 Views

  • 12 Comments

  • 21 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    78

    Overall
    1,469

ตอนที่ 6 : หลบหนีเข้าเมือง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    6 ก.พ. 62

บริ๊งแพคกระเป๋าเรียบร้อยจึงยกขึ้นสะพายหลังและเดินออกมาที่เรือเล็กของป้า 


วันนี้เธอใส่เสื้อเชิ๊ตลายสก๊อตสีฟ้าทับเสื้อกล้ามสีขาวด้านใน กางเกงยีนส์ขาสั้นกับรองเท้าหุ้มส้นเก่าๆหนึ่งคู่ ในกระเป๋ามีแค่ชุดชั้นในสองชุดกับชุดลำลองอีกหนึ่งตัว ทั้งตัวบริ๊งมีแค่นี้

 


แพลงก์ตอนเดินตาบวมออกมาจากบ้านพัก เธอรู้ดีว่าตอนนี้ไม่สามารถรั้งเพื่อนรักไว้ได้แล้ว ฉะนั้นจึงได้แต่มองดูอยู่ห่างๆ การจากลาครั้งนี้ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้พบกันอีก

 


พอคิดได้ดังนั้นแพลงก์ตอนจึงวิ่งเข้ามากอดบริ๊งจากด้านหลังเงียบๆ 

 


บริ๊งหันมาปลอบเพื่อนเบาๆ

 


"ไม่เป็นไรน่า เดือนเดียวบริ๊งก็กลับมาแล้ว"

 


แพลงก์ตอนพยักหน้าหงึกๆพร้อมกับหยิบมือถือขึ้นมายื่นให้เพื่อนรัก

 


"แกเอานี่ไปนะ เงินชั้นโอนเข้าบัญชีแกแล้ว ชั้นรู้ว่าแกต้องใช้"

 

"ขอบใจมากนะเพื่อน กลับมาแล้วชั้นจะคืนให้ เลิกร้องได้แล้ว" บริ๊งลูบแก้มใสๆของเพื่อนสาวพลางหยิกอย่างมันมือ

 


"งือออ งืออ ไอบ้าบริ๊ง!"

 


"ไปหละงั้น รักแกนะต้อลกลับมาถ้าชั้นรวยจะมาขอแกแต่งงานนะ ฮ่าๆ"

 


และบริ๊งก็วิ่งขึ้นเรือไปปล่อยให้เพื่อนรักมองดูอยู่บนหาดเงียบๆคนเดียว

 

..................

 

บริ๊งต้องไปต่อเรือประมงที่ท่าใหญ่ หลังจากนั้นเรือประมงจะพาตัวหญิงสาวหลายสิบคนไปส่งท่าเทียบเรือขนาดใหญ่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ใจกลางอ่าวไทย เมื่อถึงที่หมายทุกคนถูกลำเลียงใส่ตู้คอนเทนเนอร์แยกเป็นตู้ชายกับหญิงพร้อมกับขนส่งไปทางเรือสินค้าขนาดยักษ์ซึ่งใช้เวลาสิบกว่าวันจึงค่อยถึงท่าเทียบเรือของวาไคเรีย

 


หลังจากตู้คอนเทนเนอร์ถูกส่งถึงวาไคเรีย ทุกตู้จะถูกตรวจสอบอย่างละเอียด ยกเว้นตู้ที่มีแรงงานหลบซ่อนอยู่เป็นที่รู้กันของเอเย่นและพวกตรวจสินค้า

 


นั่นทำให้ทุกปีวาไคเรียจะมีพวกแรงงานต่างด้าวหลุดรอดเข้าไปได้ถึงหลายหมื่นคน 

 


แต่ทว่า..บางครั้งก็ต้องมีการจับพวกแรงงานต่างด้าวที่หลบหนีเข้าเมืองได้บ้าง เช่นวันนี้!

 


บริ๊งและหญิงสาวอีกหลายคนนั่งกอดเข่าอยู่ในตู้คอนเทนเนอร์รอคอยเวลาที่เอเย่นจะมารับตัวไป แต่ทว่าเมื่อประตูเปิดออก กองทหารหลายร้อยคนก็เข้ามาล้อมจับ พร้อมกับนักข่าวเข้ามาถ่ายทอดสดการจับกุมในครั้งนี้

 


"ทางรัฐบาลวาไคเรียได้เข้มงวดเรื่องพวกนักโทษหลบหนีเข้าเมืองเป็นอย่างมากครับ การจับกุมครั้งนี้ น่าจะจับชาวต่างด้าวได้ถึงสามร้อยคน เป็นผลงานครั้งใหญ่ของหน่วยตรวจคนเข้าเมืองและ ผบ.เคนเนลู ไปฟังบทสัมภาษน์ ผบ. กันเลยครับ"

 


"เป็นหน้าที่ของพวกเราอยู่แล้วครับที่จะต้องปกป้องขาววาไคเรียจากพวกนอกรีด ผมหวังว่าชาววาไคเรียทุกคนจะปลอดภัย ขอบคุณครับ"

 


วูบ!! ภาพโฮโลแกรมถูกปิดลง

 


บนโต๊ะยาวที่ประชุมของรัฐบาลวาไคเรียกำลังประชุมหารือกันเรื่องผู้หลบหนีต่างด้าวที่เข้ามาเยอะขึ้นทุกวันๆ จนในที่สุดประธานาธิปดีนักกล้ามไม่สามารถเพิกเฉยเรื่องนี้ได้จึงเอามาเป็นประเด็นหลักในการประชุมครั้งนี้

 


"ผมคิดว่าเราต้องงัดมาตรการสูงสุดมาใช้กับพวกต่างด้าวแล้วหละ จะปล่อยให้คนพวกนี้เข้าเดินลอยชายอยู่ในวาไคเรียได้อย่างไรกัน ผมว่าประชาชนของวาไคเรียจะไม่สบายใจเอาได้นะ"นายพลท่านหนึ่งเอ่ยขึ้น

  

ประหารให้เป็นเยี่ยงอย่างดีรึเปล่าครับนายพลอีกท่านให้ความเห็น

 


ขังคุกมืดเถอะ หรือจะเอาไปลงโครลอสเซี่ยมดีรัฐมนตรีอีกท่านหนึ่งให้ความเห็นเช่นกันดูเหมือนทุกคนจะตอบเพื่อเอาใจชาร์ล

 


"ไม่ได้คะ เราต้องคิดในมุมมองของนักมนุษย์ชนด้วย หากท่านจะลงโทษด้วยมาตระการสูงสุดประเทศอื่นๆจะมองเรายังไงคะ กรุณาคิดถึงชื่อเสียงของวาไคเรียด้วย"สว.หญิงคนหนึ่งกล่าว

 


ประธานาธิปดีนักกล้ามนั่งกุมหน้าครุ่นคิดอยู่พักใหญ่จึงพูดขึ้นว่า

 


"ชาร์ล คุณคิดยังไง"

 


ทุกคนหันไปมองชายหนุ่มผมแดงท้ายโต๊ะที่ยังคงนั่งเงียบมองรายงานที่อยู่ในมือ

 

ทุกคนกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่เสมอเวลาที่ ชาร์ล เลย์ เข้าประชุม อำนาจของเขาแทบจะมากที่สุดในโลกแล้วด้วยซ้ำ ขอเพียงเขากระดิกนิ้วจะมีคนต้องตายหลายหมื่นคนทันที

 


ส่วนใหญ่คำสั่งของชาร์ลจะออกมาในแนวอมหิต โหด ดิบ เถื่อนและเด็ดขาดถึงที่สุด หากเพียงเขาเอ่ยปากออกมาครั้งนี้ไม่ต้องเดาเลยว่านักโทษทุกคนจะต้องถูกประหารหรือไม่ก็จำคุกตลอดชีวิตอย่างแน่นอน

  

ทุกคนจดจ้องไปยังชาร์ลเป็นสายตาเดียวกัน ไม่มีใครกล้าที่จะส่งเสียงหรือแม้แต่หายใจแรง 


โดยเฉพาะประธานาธิปดีนักกล้ามยังต้องหยุดหายใจจนเริ่มเหงื่อซึม หน้าซีด!

 

เมื่อชาร์ลพลิกรายงานจนถึงหน้าสุดท้าย สีหน้าของชาร์ลก็เปลี่ยนไปทันที

 

ชาร์ลวางกระดาษรายงานลงแต่ยังคงจ้องไปที่รูปถ่ายนักโทษหญิงรายหนึ่งซึ่งดูเลือนลางมาก 

 

หัวใจของเขาเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย

 

เป็นเวลาสองปีมาแล้วที่เขาแอบส่องเฟสเธออย่างลับๆ แม้จะแอบกดไลท์อยู่บ้างแต่เขาก็ทำได้อย่างแนบเนียนเสมอมา

 

เขารู้เกี่ยวกับเธอทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นส่วนสูง น้ำหนัก สัดส่วน ผิวสี หรือแม้กระทั่งงานอดิเรก

 


เวลาว่างเขาจะแอบดูคลิปที่เธอว่ายน้ำเล่นกับแมวน้ำ บางครั้งก็ดูคลิปที่เธอทำอาหารทะเล

  

ทุกวันเขาจะแอบปริ๊นรูปเธอแล้วติดไว้ในห้องนอนลับพร้อมกับตัดรูปตัวเองไปแปะกับรูปเธอแล้วเพ้อว่าเป็นรูปคู่

 

ทุกคืนที่นอนหลับฝันเขาจะฝันถึงเธอ

 

ชาร์ลคือโคตรรสโตร์คเกอร์โดยแท้จริง!

 

"ปล่อย นักโทษทั้งหมด" เสียงตอบเรียบๆ ของชาร์ลทำเอาทุกคนตาโต

 


"ขอบคุณทวยเทพ!" สว.หญิงโพร่งขึ้นมาทันทีคำตอบนี้ช่างน่าเหลือเชื่อ

 


ชาร์ล ลุกขึ้นจากที่ประชุมและเดินออกไปทันที

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

0 ความคิดเห็น