จอมคนคลั่งรัก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,466 Views

  • 12 Comments

  • 21 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    75

    Overall
    1,466

ตอนที่ 13 : การ์ดเถื่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    13 ก.พ. 62

ชาร์ลเดินจูงมือหญิงสาวมาจนถึงสถานีรถไฟท่องเที่ยว 


การท่องเที่ยวระดับล่างสุดของวาไคเรียยังเป็นการใช้รถไฟรูปทรงเก่าแก่วิ่งชมรอบเมืองซึ่งน้อยคนนักจะรู้เรื่องนี้ และการจะเที่ยวชมให้ทั่วเกาะวาไคเรียนั้นอาจจะต้องใช้เวลาถึงสองวันสามคืนเป็นอย่างต่ำ

 

ชาร์ลเดินเข้าไปยังสถานที่ขายตั๋วซึ่งมีป้าแก่ๆอายุประมาณเจ็ดแปดสิบนั่งอยู่พร้อมกับถอดหมวกและแว่นออก และพูดเป็นภาษาวาไคเรีย

 

ขอตั๋วฮันนิมูนสองใบครับ

 

คุณป้าคนขายตั๋วขยับแว่นดุ๊กดิ๊กพร้อมกับเงยหน้าขึ้นจากจอมอนิเตอร์พร้อมกับบอกว่า

 

ขอการ์ดยืนยันตัวตนด้วยจ๊ะ

 

ชาร์ลยื่นการ์ดให้ป้าไปตรวจสอบ หลังจากสอดการ์ดเข้าไปในเครื่องป้าก็มองชื่อพร้อมกับหันมามองหน้าชาร์ลอยู่หลายรอบ หลังจากนั้นก็ขยี้ตาตัวเองและมองซ้ำอีกรอบ

 

ชื่อ ชาร์ล เลย์ ชื่อนี้ป้าคุ้นมากเลยนะเหมือนพวกนักการเมืองหรืออะไรซักอย่างป้านึกไม่ออก

 

อ้อ  คงเป็นคนชื่อเหมือนหน่ะครับ ชื่อผมออกจะโหลชาร์ลแถ

 

แต่ป้าว่าเราน่าจะเป็นนักการเมือง หรือคนใหญ่คนโตอะไรแบบนั้นมากกว่านะ อย่าหลอกป้าเลยถึงป้าจะแก่แล้วแต่ป้ายังไม่เลอะเลือนนะ

 

ฮ่าๆ ไม่ใช่หรอกครับป้า คนหน้าเหมือนชื่อเหมือนก็มีเยอะแยะ ป้าคงจำคนผิดจริงๆนั่นหละ

 

ชาร์ลหัวเราะกลบเกลื่อน อดีตหัวหน้าสายลับระดับสูงอย่างชาร์ลมีรึจะเสียท่าให้ป้าแก่ๆขายตั๋วท่องเที่ยวง่ายๆ

 

เอ แต่ข้อมูลในนี้เขียนว่า อาชีพ : รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมแห่งวาไคเรีย ,ประธานบริษัทชาร์ลคอร์ป,นายแบบ,นักแสดง,นักกีฬา และอื่นๆอีกมากมาย

 

ป้าขายตั๋วขยับแว่นเป็นประกายวิ้งๆพลางหันหน้าจอมอนิเตอร์คอมกลับมาให้ชาร์ลดู

 

แถมในเสิร์จเอนจิ้นยังบอกว่าตัวจริงต้องมีไฝที่ใต้ปาก ไม่เชื่อก็ดูสิ

 

ชาร์ลเริ่มหน้าซีด ร้ายนักนะยัยป้านี่ ดูหน้าเหมือนไม่มีพิษสงแต่ทว่ากลับซ่อนเขี้ยวเล็บไว้อย่างแนบเนียน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอดีตต้องเป็นพวกคลั่งดารา แก่ขึ้นมาจึงกลายเป็นติ่งดาราขั้นสูงอะไรทำนองนั้น

 

แชะๆๆ วีดๆๆๆ ป้าหยิบกล้องโพลารอยด์แบบเก่าแก่ขึ้นมาถ่ายรูป

 

เอาหละ พ่อหนุ่มทางเลือกของเธอมีไม่มากแล้ว เซ็นตรงนี้ซะแล้วป้าจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

 

หลังจากนั้นคุณป้ามหาภัยก็ยื่นรูปถ่ายพร้อมปากกาให้กับชาร์ลพร้อมกับรอยยิ้มอันเหนือชั้น

 

ป้าทำอะไรหนะ!!”

 

ถ่ายรูปไง งานหารายได้เสริมของป้าเองหละ

 

..แต่ว่าป้าเอารูปของผมไปโดยไม่ได้รับอนุญาตไม่ได้นะ มันผิดกฎหมายผมจะฟ้อง!”

 

ป้าแสยะยิ้มเล็กๆพลันขยับแว่นเป็นประกายอีกรอบ

 

หรือว่าเธออยากให้รูปของเธอใบนี้หลุดออกไปในโลกโซเชียล

 

ป้ายื่นรูปให้ชาร์ลดูช้าๆ แน่นอนว่านั่นคือรูปชาร์ลในรูปทีเผลอ แต่ทว่าด้านหลังของรูปนั้นกลับมีหญิงสาวผมสั้นโผล่หัวออกมาแลบลิ้นพร้อมกับชูสองนิ้วอยู่ตรงหัวไหล่

 

ชาร์ลมองรูปด้วยความตระหนก และสีหน้าของชาร์ลก็เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง

 

เอาเถอะรูปนี้ป้าให้เธอ ส่วนรูปเดี่ยวนี้ป้าขอเอาไปขายละกัน

 

          ชาร์ลรับรูปที่มีบริ๊งโผล่มาแกล้งด้านหลังไว้ มองไปก็หน้าแดงไป หลังจากนั้นก็เก็บไว้ในกระเป๋าอย่างดี ก่อนที่จะเซ็นรูปเดี่ยวแล้วยื่นคืนให้ป้าอย่างไม่สนใจใยดีอีก

 

          เอาหละ ดีมาก ป้าชอบคนที่ว่านอนสอนง่าย เอาหละงั้นขอการ์ดของแฟนเธอมาด้วยละกัน

 

          ถึงตอนนี้ชาร์ลหน้าซีดอีกรอบ บริ๊งเป็นบุคคลต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองจะมีการ์ดยืนยันตัวตนได้ยังไง

 

          ป้าขยับแว่นก่อนจะถามต่อว่า

 

หรือว่าแฟนเธอยังอายุไม่ถึงสิบแปด!?”

 

แน่นอนว่าในประเทศวาไคเรียแห่งนี้หากยังไม่มีการ์ดยืนยันตัวตนก็แสดงว่ายังอายุไม่ถึงสิบแปด แต่สำหรับคนต่างด้าวที่เข้ามาทำงานนั้นปกติจะมีการ์ดตัวตนต่างด้าวระบุมาอย่างชัดเจน ดังนั้นป้าจึงไม่ได้คิดถึงข้อนี้

 

          ชาร์ลยื่นหน้าเข้ามากระซิบป้าเบาๆ

 

ป้าครับ กล้องโพลารอยด์ตัวนี้สวยมากผมขอซื้อต่อป้าในราคาหนึ่งล้านเซนีได้รึเปล่าครับ

 

          ป้าขยับแว่นดัง วิ้ง! พร้อมกับตอบว่า

 

ป้าเข้าใจแล้ว แฟนเธอชื่อไรนะ

 

บริ๊งครับ

 

รอซักครู่นะ

 

          ป้าหายไปซักครู่จึงค่อยออกมาพร้อมของเอานี่ กล้องโพรารอยด์ปี 70 ส่วนนี่เป็นการ์ดรับรองเถื่อนของแฟนเธอป้าออกให้เป็นพิเศษถือว่าเป็นของขวัญฮันนีมูนก็แล้วกัน

 

          ชาร์ลตกใจรีบคว้าการ์ดมาส่องดู(ใช้แอพมือถือส่องได้)

ชาร์ล บริ๊ง

อาชีพ : นักศึกษามหาวิทยาลัย

สถานะ : แต่งงานแล้ว

ที่อยู่ : xxxxx

 

          ไม่คิดว่าการ์ดเถื่อนจะทำขึ้นมาง่ายขนาดนี้ หากเป็นอย่างนี้แล้วพวกคนที่ลักลอบเข้าเมืองจะแห่กันเข้ามาในวาไคเรียได้มากขนาดไหนกัน

 

          บริ๊งชะโงกหน้าเข้ามาดูที่มือถือพอเห็นว่าเป็นการ์ดยืนยันตัวตนชาววาไคเรียก็ดีใจมาก

 

อ๋อ ที่แท้คุณเอเย่นก็พามาทำบัตรเถื่อนที่นี่นี่เอง วันหลังแอบพายัยแพลงก์ตอลมาทำบ้างดีก่า >o<’

 

          ชาร์ลยื่นบัตรให้เจ้าของเก็บไว้พลางจูงมือหญิงสาวขึ้นรถไป

 

………..หลังจากนั้นสามวัน ในเว็บประมูลชื่อดังได้มีสมาชิกชื่อ ปาปารัซซี่ในตำนาน ได้ขายภาพโพลารอยด์ของชาร์ล เลย์ พร้อมลายเซ็นในราคาปิด สามแสนสองหมื่นเซนี

          ……………………………………..

 

          ณ ที่ใดซักแห่งหนึ่งในวาไคเรีย

 

          ห้องประชุมลับสำหรับหน่วยต่อต้านบัดนี้เต็มไปด้วยหัวหน้าหน่วยก่อการร้ายหัวรุนแรง ผู้นำของพวกมันมีทั้งสิ้นเจ็ดคน แต่ละคนล้วนเป็นอาชญากรเลื่องชื่อค่าหัวไม่ต่ำกว่าสิบล้านเซนี และเวลานี้พวกมันล้วนมีแผนการชั่วร้ายที่จะทำลายโลก โดยเฉพาะบุคคลชุดดำที่ได้รับฉายาว่า เนเมซิส

 

เนเมซิส:“พรุ่งนี้ผมคิดว่าผมจะวางระเบิดซักสิบสามจุดให้ชาววาไคเรียตกใจเล่นดีรึเปล่านะ

 

พูดพลางหยิบระเบิดc4แบบใหม่ขึ้นมาวางบนโต๊ะ พร้อมกับเริ่มกดปุ่มนับถอยหลัง

 

5…4…3…2…1…กริ๊ก เขาปิดมันก่อนที่มันจะระเบิด ทุกคนบนโต๊ะล้วนถอนหายใจออกมาคนละคำ

 

ปิรันย่า: “อย่าเก่งแต่ปากสิคะคุณเนเมซิส คุณขู่จะวางระเบิดมาสิบเจ็ดครั้งแล้วเคยสำเร็จซักครั้งมั้ยคะ

 

เดทแคท: “หยุดไร้สาระกันได้แล้ว ผมได้ยินว่าช่วงนี้วัลคี่รี่เวพ่อนหายตัวไป หรือมันจะได้เบาะแสพวกเราแล้ว

 

          ทุกคนล้วนหันมามองเดทแคทเป็นตาเดียว ทุกคนเงียบกริบเมื่อได้ยินฉายาวัลคีรี่เวพ่อน

 

เนเมซิส : “แค่ได้ยินชื่อมันก็ขวัญหนีดีฝ่อกันหมดเลยรึ เอาหละผมจะไปจัดการมันเอง เหอะมีแต่พวกขี้ขลาดสินะ

 

     

               เขาหยิบระเบิดc4ชนิดใหม่เขาสู่อกเสื้อ พร้อมกับเดินออกจากห้องประชุมทันที

         

          หลังจากนั้นประมาณเจ็ดนาทีระเบิดในอกเสื้อของเนเมซิสเกิดขัดข้อง ระเบิดใส่ตัวเองตายอย่างอนาถปิดตำนานอาชญากรโหดไปอย่างรวดเร็วเป็นคนแรก


          

         

 

         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น