#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,671 Views

  • 228 Comments

  • 135 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    503

    Overall
    4,671

ตอนที่ 9 : _oPEN : no.9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 234
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61

#JinaniCafe










- โรงเรียนxx -


          "จุนเน่"

          "อะไรเหรอจีนาน ?" เด็กน้อยหันไปหาเพื่อนตัวเล็กที่จู่ๆก็หันมาเรียกตอนคุณครูกำลังสอนอยู่หน้าห้อง เดี๋ยวก็จะโดนดุหรอกถ้าจีนานยังมัวแต่มองหน้าอยู่แบบนี้

          "จีนานเรียกจุนเน่ทำไมเหรอ ?" พูดเสียงแผ่วแล้วเอียงคอมองเพื่อนตัวเล็กที่ค่อยๆคลี่ยิ้มทีละนิดๆก่อนจะ...

          ตุบ !

          "เห้ย !"

         "ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ฮ่า"

         "เสียงดังอะไรกันน่ะเด็กๆ นี่ มีเรื่องอะไรกัน ?" 

          "จุนเน่ ฮ่าๆๆๆ จุนเน่ตกเก้าอี้ ฮ่าๆๆๆ จุนเน่ตกเก้าอี้" เห็นเป็นเรื่องสนุกใหญ่เลยจีนาน :(

          "จุนเน่ตกเก้าอี้จริงๆด้วย 5555555555" พอจีนานชี้ทางให้เพื่อนๆเท่านั้นแหละ ทุกคนก็วิ่งเข้ามารุมดูพร้อมกับหัวเราะเสียงดังใส่จนเด็กน้อยที่นั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้นถึงกับเบะปากจะร้องไห้

          "ฮ่าๆๆๆ จุนเน่โง่ตกเก้าอี้" เสียงจีนานตัวแสบของห้องเอง

          และพอจีนานพูดแบบนั้นเพื่อนๆคนอื่นๆก็พากันหัวเราะตามจนเสียงดังลั่นห้องไปหมด ตอนนี้จุนเน่ทั้งอายทั้งเจ็บ อยากร้องไห้ชะมัดเลย ทำไมจีนานต้องแกล้งด้วยล่ะ ? 

          "เห้ย นั่นจิ้งจกนี่ อี๋ๆๆๆ จิ้งจกกกกกกกกก"

          "นี่มันลูกน้องจีนาน อย่ายุ่ง อย่ายุ่งๆๆๆ เย้ยยยยย มันวิ่งแล้วนู่นแล้ว กรี๊ดดดดดด"

          "เด็กๆเป็นอะไรกัน นี่อย่าพากันวิ่งสิ โอ๊ย จุนเน่ลุกขึ้นก่อนครับ" 

          แล้วสักพักก็เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นภายในห้องเรียนเมื่อเด็กๆต่างพากันวิ่งวุ่นไปทั่วห้องเพราะมีจิ้งจกหนึ่งตัวที่แสนโชคร้ายถูกจีนานตัวแสบจับมาไว้ในกล่องแล้วเอามาปล่อยแกล้งเพื่อนๆ แล้วตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจิ้งจกตัวน้อยที่โชคร้ายนั่นวิ่งหนีไปหลบอยู่ที่ไหนแล้ว

          แค่ยุนฮยองคนเดียวจะไปสู้อะไรกับเด็กแสบพวกนี้ได้ล่ะ แค่จีนานตัวแสบคนเดียวก็รับมือยากแล้วนี่ยังพ่วงเด็กแสบทั้งห้องอีก โว้ยยยยยยยยยยยย กูจะบ้าแล้วนะ!

          "นี่ เด็กๆหยุดวิ่งกันก่อนสิ"

          "ลูกน้องจีนานมันไปไหนแล้วเนี่ย เอ้า" ฟังกันที่ไหนล่ะตัวดี

          "จีนาน ครูบอกว่าอย่าพาเพื่อนๆวิ่งไงครับ"

          "นั่นมันอยู่ตรงนั้น ฮ่าๆๆๅ ลูกน้องจีนานอยู่ตรงนั้น" โอ๊ย ปวดหัวโว้ยยยยยยยยยยยย

          "กรี๊ดดดดดด จิ้งจกมันเข้าไปอยู่ในกระเป๋าบ๊อบบี้"

          "จิ้งจิก อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก" 

          "ฮ่าๆๆๆๆ บ๊อบบี้เป็นบ้าแล้ว กรี๊ด อย่าทำลูกน้องจีนานนะ"

          แล้วทั้งห้องก็กลับมาวุ่นวายอีกครั้งเมื่อบ๊อบบี้สะบัดกระเป๋านักเรียนเพื่อนไล่จิ้งจกออกไปแต่จีนานก็เข้าไปห้ามเพราะกลัวจิ้งจกจะวิ่งหนีอีก ลูกน้องตัวนี้จีนานจับมาได้ตอนเดินไปเข้าห้องน้ำพอดีเห็นมันอยู่ตัวเดียวกลัวมันเหงาเลยจับมาเล่นด้วยกัน ฮ่าๆๆๆๆ

          แปะ !

          "มันตายแล้วหรือเปล่า ?"

          "ทำไมมันไม่วิ่งเลย"

          "มันตายแล้วแน่ๆ บ๊อบบี้ทำมันตายแล้ว"

          "ไม่ใช่นะ อย่ามาว่าเรา"

          "แล้วทำไมมันไม่วิ่งล่ะ ?"

          แล้วเด็กๆก็มุงดูจิ้งจกตัวน้อยที่แสนโชคร้ายนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นไม่ขยับ ส่วนเจ้าของที่จับมันมาก็แค่ยืนมองมันอยู่เฉยๆ ก็ถ้าจิ้งจกมันตายจีนานจะเป็นคนไม่ดีน่ะสิ เพราะจีนานเป็นคนจับมันมาเล่น 

          "ถอยไปให้หมดเลย" แล้วทุกคนก็ขยับถอยหลังไปคนละสามก้าวเหลือพื้นที่ไว้ให้จีนานได้เดินเข้าไปดูลูกน้องที่นอนแอ้งแม้งเหมือนจะตายอยู่บนพื้น

          จึ่ก !

         "กรี๊ดดดดดดดดดดดด ฮ่าๆๆๆๆ มันยังไม่ตาย" แล้วนิ้วสั้นๆก็จับเข้าที่หางจิ้งจกมาถือไว้ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินเอาไปให้เพื่อนๆดูว่ามันยังไม่ตาย

          "เย้ย ไม่เอานะ เรากลัวแล้ววววววววว"

          "จะวิ่งหนีลูกน้องจีนานทำไม ฮ่าๆๆๆ นี่ๆๆๆๆ"

          "จีนาน อย่าจับจิ้งจกแบบนั้นสิ เดี๋ยวหางมันจะหลุดนะ" เป็นจุนเน่ที่ตะโกนบอกเพื่อนตัวเล็ก แต่ก็ใช่ว่าจะฟังหรอก วิ่งไปทั่วห้องแล้วแถมยังพาเพื่อนๆวิ่งอีก

          "ยัยหมวยตัวแสบ"

          "ฮ่าๆๆๆ อย่าวิ่งหนีจีนาน มาเล่นกับจีนานก่อน"

          เฮ้อ น่าปวดหัวเนอะ ในแต่ละวันเนี่ย แล้วโชคร้ายก็มาตกอยู่ที่ยุนฮยองเองเพราะดันได้เป็นครูสอนประจำอยู่ที่ห้องพวกเด็กแสบนี่ คอยดูเถอะว่าเลื่อนชั้นเมื่อไหร่จะไม่หันมาเหลียวแลเลยพวกเด็กดื้อ!!!!

          "คิมจีนาน หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะะะะะะะะะะะ"

          ดื้อมากใช่มั้ย ? จะดุให้ร้องไห้เลยตัวแสบบบบบ

          "กรี๊ดดดดดดด มาจับจีนานเล้ยยยยย 555555"











- เลิกเรียน -

          "พี่จินฮวาน"

          "ว่าไงครับ ดื้อมั้ยวันนี้ ?" ผมถามตัวแสบที่วิ่งดี๊ด๊ามาให้กอด หลังเลิกเรียนก็ต้องมารับเพราะไม่งั้นได้มีงอแงแน่ๆ ก็ตั้งแต่เช้าที่งอแงไปแล้วรอบนึงไง

          "จีนานไม่ดื้อ"

          "แน่ใจนะ พี่จะถามครูยุนฮยองว่าเราดื้อมั้ย" ผมเพยิดหน้าไปด้านหลังตัวแสบที่ยุนฮยองกำลังเดินมาทางนี้พอดี ก็ใครจะรู้ดีไปกว่ายุนฮยองคุณครูประจำชั้นห้องเด็กแสบล่ะ

          "จีนานไม่ดื้อ จีนานไม่ดื้อ" แบบนี้น่ะแสดงว่าดื้อแน่ๆ รีบแก้ตัวก่อนใครเลยเนี่ย

          "งอแงอีกแล้วเหรอครับลูกพี่" 

          "ฮ่าๆๆๆๆ" เฮ้อ ใครทำอะไรถูกใจก็บ้าจี้ตามไปหมดแหละตัวแสบ

          "แล้วนี่ปิดร้านแล้วเหรอ ฉันว่าจะแวะไปอุดหนุนสักหน่อย"

          "อืม ดงฮยอกกับจุนฮเวไม่ว่างน่ะ ดีหน่อยที่วันนี้ลูกค้าไม่เยอะ" ปกติที่ร้านจะมีดงฮยอกกับจุนฮเวมาคอยช่วย แต่สองคนนั้นน่ะยังเรียนอยู่น่ะ ยิ่งเป็นเด็กมหาลัยงานก็เยอะเลยไม่ค่อยมีเวลาว่างมาช่วยผมเท่าไหร่ 

          "บอกให้จ้างคนเพิ่มก็ไม่เชื่อ แล้วจะกลับเลยป่ะ ไปไหนต่อมั้ย ?"

          "ไป" ไม่ใช่เสียงผมน่ะ แต่เป็นเสียงตัวแสบต่างหาก

          "จะไปไหนอ่ะเรา หืม ?" หมั่นเขี้ยวเลยจับมาดึงแก้มให้ยืด 

          "ไปหาปะป๊า" เหอะ ตายไปแล้วมั้งป่านนี้

          ก็ตั้งแต่เมื่อช่วงสายๆที่เข้าไปวอแวผมที่ร้านอยู่สักพักก็ออกไป แล้วตั้งแต่ตอนนั้นผมก็ไม่เห็นอีกเลย ถ้าไม่งานยุ่งผมก็คงคิดว่าตายไปแล้วแหละ

          "ไปหาอะไรกินกันดีกว่าป่ะ ไปมั้ย ?"

          "จะไปหาปะป๊าฮันบิน" งอแงหาแบบนี้คือหายงอนให้แล้วใช่มั้ยเนี่ย เมื่อเช้ายังบอกไม่รักกันอยู่เลย

          "เอ่อ....เอาไงอ่ะ ?"

          "ไปหาอะไรกินนั่นแหละ ฉันว่าจะไปซื้อของเข้าร้านด้วย" ไม่ตามใจตัวแสบหรอกนะ อย่าหวังว่าจะให้พาไปหาเลย ไม่มีทางพาไปหรอก

          "งือ จะไปหาปะป๊าฮันบิน"

          "จีนาน...จะกินมั้ยเค้ก ?" เอาของกินมาล่อแล้วกันเผื่อจะไม่งอแง

          "ไม่" อ้าว ไม่ได้ผลแหะ

          "งั้นก็กลับบ้านกันครับ" ไม่ก็ไม่ งั้นพากลับบ้านเลยแล้วกัน

          "แงงงงงง หาปะป๊าอ่ะ"

          แล้วทั้งผมและยุนฮยองต่างก็ได้แค่มองหน้ากันอย่างงงๆ จู่ๆก็ร้องไห้น้ำตาไหลแบบนี้ก็ได้เหรอ ? 

          "ไม่ร้องไห้สิครับ โอเคๆ ไปก็ไป" ช่างเถอะ เดี๋ยวพาขับรถวนๆไปเรื่อยเดี๋ยวตัวแสบก็หลับไปเองแหละ

          เคยขึ้นรถแล้วนั่งได้นานๆที่ไหน ไม่เกินชั่วโมงนึงก็ผล็อยหลับไปก่อนแล้ว และแน่นอนว่าผมจะไม่พาตัวแสบไปหาฮันบินแน่ๆ ไม่ มี ทาง!




- #JinaniCafe -




          "พี่จินฮวานขับรถวนมาตรงนี้อีกแล้ว" รู้ด้วยเหรอ ? 

          "ไม่ใช่มั้งครับ จีนานจำผิดแน่ๆ" ผมแกล้งพูดเพราะจริงๆผมขับรถวนมาทางเดิมสองรอบแล้ว ก็คิดว่าจีนานจะนอนหลับแต่เปล่าเลย นั่งตาใสแจ๋วอยู่ข้างๆผมนี่

          "จีนานจำได้ ตรงนี้อ่ะ จีนานผ่านมาแล้วๆๆๆๆ" เฮ้อ แล้วผมจะหลอกจีนานว่ายังไงดีล่ะ ? ตัวแสบยิ่งฉลาดช่างพูดอยู่ด้วย

          "โอเคๆ พี่จะพาจีนานกลับบ้านนะ"

          "เอ่า แล้วปะป๊าล่ะ จีนานอยากไปหาปะป๊าฮันบิน" นี่หายโกรธเร็วขนาดนั้นเลยหรือไง

          "ไม่โกรธปะป๊าแล้วเหรอครับ ?"

          "หงึ จีนานไม่โกรธปะป๊าหรอก จีนานอยากไปหาปะป๊า" เริ่มจะติดฮันบินแล้วสินะ

          แล้วตลอดระยะเวลา 5 ปีที่ผมคอยกันไม่ให้สองคนนี้มาเจอกันมันก็ไร้ประโยชน์น่ะสิ แต่จีนานดูจะติดฮันบินมากนะ ติดมากจนไม่น่าเชื่อว่าระยะเวลาแค่ไม่กี่วันจะทำให้จีนานติดฮันบินได้ขนาดนี้ หรือจริงๆแล้วสองคนนี้แอบมาเจอกันตลอด ไม่สิ ผมว่าฮันบินต้องแอบมาเจอจีนานแน่ๆแล้วก็ช่วยกันปิดบังผม

          ร้ายพอกันทั้งพ่อทั้งลูกเลย

          "แต่เดี๋ยวจีนานก็ได้เจอปะป๊าที่บ้านอยู่ดี พี่ว่าเรากลับไปบ้านกันดีกว่านะครับ" ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เพราะผมไม่อยากพาจีนานไปหาฮันบินอยู่แล้วงั้นหลอกชวนกลับบ้านดีกว่า

          "แล้วถ้าปะป๊าไม่อยู่บ้านล่ะ ?" ต้องหาเรื่องมาถามได้ตลอดเลยสินะ

          "อยู่ครับ" ก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่หรอกนะ แต่ผมคิดว่าน่าจะอยู่แหละ

          "งือ งั้นจีนานกลับบ้านก็ได้" 

          กว่าจะยอมได้นะตัวแสบ






          "ปะป๊าาาาา"

          "คิดถึงจังเลยครับ ทำไมวันนี้กลับมาช้าจังเลย หืม ?"

          "ก็พี่จินฮวานพาจีนานไปหาปะป๊าอ่ะ" อะไรนะ จีนานตัวแสบนี่

          "ไปหาปะป๊าเหรอครับ ?"

          "อื้อ"

          "จีนาน" ผมห้ามเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวดื้อจะพูดอะไรไม่เข้าท่า 

          "ฮ่าๆๆๆๆ" ไอ้แสบ!

          "ยืนอยู่ทำไมล่ะ ไปขนของลงจากรถสิ" โมโหอะไรไม่รู้ แต่ก็พาลเอามาลงกับฮันบินทุกครั้งแหละ 

          "ปะป๊าไปฉิ เดี๋ยวก็โดนดุหรอก" 

          "เรานั่นแหละตัวดี...ไปครับเข้าบ้านไปเปลี่ยนชุดก่อน จะได้ออกมาทำการบ้าน" 

          "ปะป๊าาาาา ตามจีนานมานะ"

          แล้วผมก็ไม่ได้สนใจฮันบินอีก เดินจับมือพาตัวแสบเข้าบ้านไปเปลี่ยนชุด แล้วบอกให้เอาการบ้านมาทำ ตอนแรกเจ้าตัวทำเป็นอิดออดแต่พอผมเอาของกินมาล่อก็รีบเอาออกมาทำเลยล่ะ

          "ทำอะไรอยู่ครับคนเก่ง ?" 

          "ทำการบ้านครับ"

          "ใกล้เสร็จหรือยังครับ ?"

          "เย้!" ที่ร้องออกมานี่คือทำเสร็จแล้วเหรอ ?

          "ทำให้เสร็จก่อนนะครับแล้วค่อยไปเล่น" ผมรีบเดินเข้าไปดูตอนเห็นว่าจีนานกำลังจะเลิกทำการบ้าน

          "จีนานทำการบ้านเสร็จแล้ว" 

          ผมทำแค่มองสบกับดวงตากลมใสที่มองผมอย่างไม่ลดละเช่นกัน นี่จะเล่นสงครามจ้องตากันเหรอตัวแสบ

          "ถ้าทำเสร็จแล้วก็เก็บของให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยเล่นครับ" จริงๆผมไม่ได้อยากจะเคร่งกับจีนานมากนักหรอก แต่บางทีก็ต้องคอยสอนกันบ้างเพราะจีนานน่ะชอบทำเฉย เรียกว่าชอบทำดื้อเงียบใส่ตลอดแหละ

          "โอเค"

          "อย่าพาจีนานเล่นดื้อมากก็แล้วกัน ถ้าได้แผลมานายโดนแน่ฮันบิน" ผมหันไปพูดกับฮันบินที่แค่นั่งเงียบมองผมเฉยๆ ไม่เออออแต่ก็กวนประสาทด้วยรอยยิ้มโง่ๆนั่น 

          "ฮึ้ย" โมโหตรงที่ไม่รู้จะว่าอีกคนยังไงเพราะเอาแต่เงียบใส่แบบนี้

          "เป็นลูกผู้ชายก็ย่อมมีแผลเป็นธรรมดานะครับ ไม่เห็นแปลกเลย อีกอย่างจีนานจะได้เรียนรู้ไง ให้เล่นอยู่แต่ในบ้านจะไปรู้เรื่องโลกภายนอกได้ยังไง ใช่มั้ยครับ ?" เหตุผลนี้มันก็ใช่ แต่เหตุผลจริงๆที่ผมต้องการคือไม่อยากให้สองคนนี้อยู่ใกล้กันเกินไปไง

          "จะอะไรก็ช่าง แต่เหตุผลจริงๆคืออะไรนายก็รู้ดี อย่าทำเป็นโง่ไปหน่อยเลย" 

          "แค่นี้ก็ต้องด่าด้วยเหรอครับ ผมเสียใจนะ" 

          "ปะป๊า คุยอะไรกัน ?" แล้วผมก็ทำแค่นั่งฮึดฮัดขัดใจเท่านั้น จีนานน่ะชอบรู้ดีไปหมด ถ้าเห็นผมทะเลาะกับฮันบินต้องถามมากแน่ๆ เดี๋ยวก็เก็บไปจำหมด 

          "ปะป๊าจะขอพี่จินฮวานว่าจะพาจีนานไปเรียนมวยไทย" ห๊ะ !

          "อะไร ?" จีนานไม่รู้น่ะดีแล้ว

          "ก็..."

          "พี่ไม่อนุญาตครับ" ผมรีบพูดทันที 

          "แต่จีนานต้องรู้จักป้องกันตัวนะครับ" ป้องกันตัวบ้าอะไร มีแต่จะใช้ความรุนแรงน่ะา นี่ไม่รู้จักนิสัยนักเลงของลูกตัวเองจริงๆเหรอ ?

          "ไม่ บอกว่าไม่ก็คือไม่ แล้วก็เลิกพูดอะไรที่มันเป็นไปไม่ได้ด้วย"  ด้วยความโมโหหงุดหงิดผมเลยเผลอตะคอกใส่ฮันบินออกมา

          ก็ลืมตัวอีกแล้วว่ามีจีนานอยู่ด้วย

          "งื้ออออ คุยอะไรกันอ่ะ ?" 



















JinaniCafe

*-------------------------------*


บางตอนมันก็จะสั้นๆ
แต่บางตอนมันก็จะยาวๆหน่อย
อย่าว่ากันทุกคน แหะ >•<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #38 Okdee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 21:02

    จีนานตัวแสบบ ✌️✌️ ????????

    #38
    0
  2. #37 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 01:19
    แสบสุดเลยคนนี้&#8361;55555 ใจอ่อนบ้างคนดีพี่เป้นฮบ.พี่หงอแง้ว
    #37
    0
  3. #36 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 21:52
    จีนานนเอ้ยยยย 55555
    #36
    0
  4. #35 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 21:01
    โอ้ยยยยยยยัยน้องจีนานนนตัวแสบบบ

    ลูกน้องจีนานนี้จิ้งจกอะ55555555อย่าแกล้งจุนเน่มากสิหนูเอ้ยยยยย555555 น้องจีนานเอ้ยยยยัยเด็กน่ารัก
    #35
    0