ตอนที่ 7 : _oPEN : no.7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61

#JinaniCafe







          "พี่จินฮวาน...จีนานกลับมาแล้วครับ" พอได้เสียงตะโกนของบ๊อบบี้ผมก็รีบเดินออกมาดูทันที เห็นฮันบินอุ้มจีนานที่หลับคาอกเดินเข้าบ้าน เดินผ่านผมไปเลยไม่หันมามองสักนิด แต่มันไม่มากไปหน่อยหรือไงที่ทำแบบนี้น่ะ

          "เอ่า บ๊อบยังไม่ได้ขอโทษจีนานเลยครับ"

          "ไว้ค่อยขอโทษแล้วกันเนอะ พรุ่งนี้ก็ได้เจอกันที่โรงเรียนอยู่ดี" ผมยิ้มให้กับบ๊อบบี้ที่ชะเง้อคอมองตามจีนานไปขนลับตา ก็เด็กน้อยอ่ะ แต่บ๊อบบี้ก็คือว่าถูกฝึกมาดีนะเพราะยังรู้จักอยากจะขอโทษเพื่อน แต่ถ้าเป็นจีนานตัวแสบเหรอ ? ต่อให้ผิดก็ไม่ขอโทษง่ายๆหรอก

          "เดี๋ยวพี่จะไปส่งที่บ้านนะ บ๊อบบี้นั่งรอพี่อยู่ตรงนี้แป๊บนึง" ก็กะว่าจะเลยไปซื้อของสดมาทำกับข้าวให้จีนานด้วยแหละ

          "งือ ครับ" ทำหน้าเหมือนไม่อยากกลับเลยแหะคนนี้

          แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรแค่ยิ้มให้บ๊อบบี้นิดนึงก่อนจะเดินกลับเข้าไปในบ้านเพื่อไปเอากระเป๋าสตางค์แล้วก็กุญแจรถของผมที่ฮันบินหน้ามึนมาเอาไปรับจีนานไง ขออนุญาตผมสักคำก็ไม่มี ไร้มารยาทจริงๆเลย

          "จะไปไหนครับ ?"

          "กุญแจรถอยู่ไหน ?" ผมถามกลับแทนคำตอบ และก็ถูกฮันบินยักคิ้วกวนๆใส่ 

          "ไม่รู้ครับ" 

          "จะไปส่งบ๊อบบี้แล้วก็ซื้อกับข้าวมาให้จีนาน เร็วๆฮันบินอย่าลีลา" ไม่อยากอยู่คุยด้วยดูไม่ออกหรือไง

          "ผมไปด้วย"

          "ใครจะอยู่กับจีนาน มีสมอง...."

          "ถ้าด่าคืนนี้คุณไม่รอดแน่" แล้วผมก็เงียบ ถามว่าที่เงียบเพราะกลัวคำขู่บ้าๆนั่นเหรอ ? แน่นอนว่าคำตอบคือใช่ 

          "เอากุญแจรถฉันมาเร็วสิ" ผมเร่งพร้อมกับทำเสียงหงุดหงิด อีกนิดนึงก็จะกระทืบเท้าใส่แล้วเนี่ย

          "หอมยัง ?"

          "ฮันบิน" แค่จะยื่นกุญแจรถที่อยู่ในมือมาให้จำเป็นต้องลีลาขนาดนี้เลยหรือไง

          "หอมก่อน เนี่ย...เริ่มจากข้างซ้ายแล้วก็มาข้างขวา" 

          แปะ!

          ไวกว่าปากก็มือของผมที่ยื่นไปตบเข้าที่แก้มด้านซ้ายของฮันบินตอนที่ยื่นเข้ามาหา สมน้ำหน้า

          "ขอดีๆไม่ให้" แล้วผมก็รีบยื่นมือไปแย่งกุญแจรถในมือของฮันบินมาทันที แย่งได้แล้วก็หันหลังให้ก่อนจะเดินหนี 

          แต่เดินได้แค่สามก้าวก็ถูกคว้าเอวเข้าไปกอด

          "คืนนี้ผมจะเอาคืนให้คุณสลบคาอกไปเลยดีมั้ย หืม ?" ห๊ะ !

          "ปล่อย..."

          "ก็อย่าดื้อสิ พูดกันดีๆแล้วคืนนี้ผมสัญญาว่าจะทำคุณเบาๆ" โอ้ย ไอ้ ไอ้บ้า!!!!!

          ตุบ !

          "โอ๊ย!"

          ผมหันไปมองฮันบินที่นั่งลงไปกุมมือไว้ที่ปลายเท้าเพราะถูกผมกระทืบไปเต็มแรง ให้เจ็บซะบ้างจะได้เลิกวอแวผมสักที 

          "เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ ไอ้บ้า" พูดจบผมก็สะบัดหน้าเดินหนีทีนที ช่างเถอะ ปล่อยให้นั่งเจ็บจนตายไปเลย

          หึ

          "ตัวแสบไม่แพ้จีนานเลยจริงๆ"

          ผมทำได้แค่ส่ายหน้ายิ้มๆตามหลังจินฮวานที่เดินตึงตังออกจากบ้านไป ก็ขี้โมโหกว่าจีนานอีก ผมรู้แล้วแหละว่าจีนานไปเอานิสัยขี้โมโหมาจากใคร เอะอะก็ขึ้นเสียงก็ลงไม้ลงมือแบบนี้ได้มาจากพี่จินฮวานเต็มๆเลย

          "เดี๋ยวคืนนี้ปะป๊าจะลงโทษพี่จินฮวานของจีนานสักรอบสองรอบ" ผมพูดกับลูกชายตัวแสบที่นอนหลับกอดตุ๊กตาหมีอยู่บนเตียง เห็นแล้วก็หมั่นเขี้ยวอยากปลุกมาฟัดแก้มให้งอแงร้องไห้สักรอบ

          "ง...งือ" 

          แต่คิดไปคิดมาไม่เอาดีกว่า จีนานน่ะงอแงไม่เหมือนคนอื่น โอ๋ยังไงก็ไม่หยุดง่ายๆ งั้นก็ปล่อยให้นอนหลับไปนั่นแหละดีแล้ว


.
.
.
.
.


          "ปะป๊าทำอะไย ?"

          "ตรวจการบ้านให้ลูกหมูอยู่ครับ" 

          "เอ่า ' ' " ผมยิ้มให้กับตัวแสบที่ตื่นแล้วก็เข้ามาทำตัวน่าหมั่นเขี้ยวใส่ทันทีเลย

          "มานั่งกับปะป๊านี่มา มาตรวจการบ้านให้ลูกหมูกัน" จับมือเล็กให้เดินมานั่งที่ตักแล้วชิงหอมแก้มหลมไปฟอดนึง

          "เอ้า แต่ลูกหมูมันเรียนหนังสือไม่ได้นะ" 

          "ได้ครับ"

          "เย้ยยยย ไม่ได้ ลูกหมูจะอ่านหนังสือออกได้ยังไง ฮ่าๆๆๆๆ"

          "ก็ลูกหมูตัวนี้ไง นี่น่ะ นี่ๆๆๆๆ" 

          "กรี๊ดดดดด ฮ่าๆๆๆ ปะป๊า" 

          แล้วผมก็เลิกตรวจการบ้านให้จีนานเปลี่ยนเป็นจับเจ้าตัวดื้อมาฟัดด้วยความหมั่นเขี้ยวแทน ทำไมยิ่งโตยิ่งพูดเก่งก็ไม่รู้หาเรื่องมาพูดมาเถียงได้ตลอดเลยเนี่ยตัวแสบ อยากรู้ว่าจินฮวานเลี้ยงผมมายังไงถึงเป็นเด็กแบบนี้ โอเคว่าจีนานไม่ใช่เด็กไม่ดี แต่จีนานเป็นเด็กดีแล้วก็ช่างพูดน่ะ

          "แล้วจีนานทำถูกมั้ยปะป๊า ?" แต่ติดอย่างเดียวนะ เรื่องพูดห้วนๆไม่ค่อยมีหางเสียงเนี่ย พูดคล้ายๆจะหาเรื่องน่ะ กลัวว่าโตไปจะเป็นนักเลงตัวจิ๋วประจำซอยจังเลย

          "ถูกหมดเลยครับ" ไม่น่าเชื่อเนอะ

          "เอ้า มันก็ต้องถูกหมดสิเพราะจีนานลอกจุนเน่ไง ฮ่าๆๆๆ" เอ้า ได้เหรอ ? ไอ้เราก็นึกว่าทำเอง

          "แล้วทำไมจีนานไม่ทำเองล่ะครับ การบ้านมันก็ง่ายๆนะ จีนานทำได้อยู่แล้วนี่" ผมคิดว่าจีนานสามารถทำการบ้าน ABC นี่ได้ง่ายๆสบายๆเลยแหละ มันไม่เกินความสามารถของตัวแสบหรอก

          "ก็จีนานไม่อยากทำเองอ่ะ" 

          "ทำไมล่ะครับ ทำเองดีกว่าไปลอกเพื่อนนะ"

          "ก็จีนานทำเองแล้วเพื่อนๆชอบมาลอกจีนานอ่ะ จีนานเลยไม่ทำ" เอ้า ไม่ทำการบ้านเองนี่เพราะกลัวเพื่อนมาลอกเลยต้องไปลอกเพื่อนเองงี้เหรอตัวแสบ ได้เหรอวะแบบนี้ ?

          "ถ้าเป็นแบบนั้นจีนานก็คอยสอนเพื่อนสิครับ เพื่อนคนไหนทำไม่ได้จีนานก็สอน แบบนี้จะเป็นเด็กดีนะ" 

          "ไม่เอาหรอก จีนานเคยสอนเพื่อนๆแล้ว แต่มีแต่คนมาใกล้ๆจีนานอ่ะ แล้วก็ถามอะไรจีนานไม่รู้เยอะแยะไปหมดเลย...จีนานไม่ชอบ" เออ มีงี้ด้วย

          จีนานเป็นเด็กอ้วนที่ขี้หงุดหงิด แต่ชอบให้คนอื่นมาเอาใจนะ แล้วก็เล่นด้วยได้แค่แป๊บๆก็โวยวายใส่เพื่อนแล้ว ง่ายๆคือเป็นเด็กเอาใจยากน่ะ เล่นด้วยกับใครนานๆไม่ได้หรอกแบบนี้

          "เป็นเด็กดีก็ต้องคอยช่วยเหลือเพื่อนๆสิครับ เหมือนอย่างจุนเน่นี่ไงยังให้จีนานลอกการบ้านเลย" 

          "งือ แต่จีนานไม่ชอบอ่ะ" เฮ้อ

          พูดก็ยากด้วยนะตัวแค่นี้

          หลังจากพูดแล้วไม่ได้เรื่องผมเลยไม่พูดอีก ชวนคุยแล้วเปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นแทน เพราะรู้ดีว่าถ้าเซ้าซี้ตัวแสบจะต้องงอแงแน่ๆ

          "พี่จินฮวานไปไหนอ่ะ ?"

          "ออกไปซื้อของมาทำกับข้าวให้ลูกหมูจีนานกินครับ" ผมแกล้งพูดแหย่ แต่ปกติจีนานไม่ค่อยชอบให้ล้อว่าเป็นลูกหมูหรอก ได้ยินไม่ได้เลยจะโวยวายออกมาทันที แต่นี่ยังไง ? ไม่งอแงแต่ดันดี๊ด๊าด้วย

          "เอ้า จีนานเป็นลูกหมูเหรอ ?" 

          "ครับ ลูกหมูมีพุงด้วยนี่ไง" ผมแกล้งดึงเสื้อจีนานขึ้นเพื่อโชว์พุงกลมๆ มันน่ารักชะมัด

          "ฮ่าๆๆๆ ปะป๊าอย่าแกล้งจีนานซี่" ไม่ให้แกล้งแต่ก็นอนเฉยๆให้ผมฟัดพุงเล่นเนี่ยนะ ตัวแสบเอ๊ย

          ผมนั่งฟัดพุงเล่นกับจีนานไปเรื่อยๆรอเวลาให้จินฮวานกลับมา จริงๆผมจะไปด้วยนั่นแหละเพราะไม่อยากให้อีกคนไปคนเดียวแต่ก็ถูกสั่งว่าให้อยู่เฝ้าจีนานที่นอนหลับอยู่ แต่นี่อีกคนไปนานแล้วนะ จะสองชั่วโมงได้แล้วมั้งป่านนี้ยังไม่กลับเลย หรือผมควรจะพาจีนานออกไปตามจินฮวานดี ?

          "เราไปตามพี่จินฮวานกันมั้ยครับ ?" ผมเสนอ

          "ไปฉิ" และจีนานก็ตอบตกลงทันที

          ผมไม่ได้รอเก็บของเล่นที่เกลื่อนพื้นห้องแต่รีบอุ้มจีนานพาขึ้นรถไปเลย ก็รถจักรยานคันสีเหลืองลายเป็ดน้อยนี่ไง จีนานชอบสีเหลืองน่ะ ก็อะไรๆมีแต่สีเหลืองเต็มไปหมด

          "จะไปไหนกัน ?" อ้าว มาเร็วจังวะ กำลังจะหาเรื่องพาจีนานไปปั่นจักรยานเล่นเลย

          "พี่จินฮวาน..." 

          "จีนานระวังตกครับ" ผมรีบหันไปพยุงตัวแสบไว้ตอนที่จะปีนลงจากรถไปหาจินฮวาน ก็ทำเก่งจังเลยเนี่ยขาสั้นๆเนี่ย

          "งือ ปะป๊าชวนจีนานไปตามพี่จินฮวาน" รีบฟ้องเลย

          "พี่กลับมาแล้วครับ ป่ะ เข้าบ้านกันดีกว่า" อ้าว แล้วกูล่ะ ?

          ผมได้แต่มองตามสองพี่น้องที่เดินจูงมือกันเข้าไปในบ้าน จีนานนี่ก็แปลกพอจินฮวานมาก็ทำเมินใส่ผมเลย ก่อนหน้านี้เรายังเล่นฟัดพุงกันอยู่เลยนะครับ 

          "โอ้โห๋ ไก่ทอดของจีนาน" ผมเดินตามเข้ามาทันได้ยินจีนานร้องดี๊ด๊าเมื่อได้ของกินถูกใจพอดี

          "จีนานกินก่อนได้มั้ย ?" ปากก็ขอแต่มือนี่หยิบไก่ขึ้นมาแล้ว

          "ครับ ค่อยๆกินมีอีกเยอะเลย"

          "คุณ..."

          "เดี๋ยวพี่ไปเอาของที่รถแป๊บนึงนะครับ" ผมกำลังถูกเมินจากจินฮวานอย่างจริงจังเลยตอนนี้ ไม่ยอมมองหน้ากันสักนิด ใจร้ายจริงๆเลยตัวแค่นี้

          "โอเค" 

          งอนอะไรกันนักหนาก็ไม่รู้ แบบนี้ต้องตามไปเคลียร์ให้รู้เรื่องซะหน่อยแล้ว

          "โกรธอะไรผมครับ ?" ผมเดินตามหลังคนตัวเล็กที่บอกจะไปเอาของที่รถแต่กลับเดินมาที่ห้องเฉย งั้นแสดงว่าที่บอกจีนานเมื่อกี้ก็คือโกหกสินะ

          "....."

          "หยิ่งว่ะ" ผมแกล้งพูดแหย่เพราะรู้ว่าจินฮวานต้องไม่ชอบแน่

          "....."

          ปึ่ก !

          "นี่" เห็นทำเมินนักเลยเรียกร้องความสนใจด้วยการยกเท้าเตะเข้าที่ขาของคนตัวเล็กไปทีนึง แล้วก็ได้รับสายตาโกรธแค้นมาให้

          "ก็คุณไม่คุยกับผมอ่ะ" ผมยักคิ้วให้อย่างกวนๆ แกล้งใครก็ไม่สนุกเท่าแกล้งคนนี้หรอก หึ

          "เป็นบ้าเหรอ หลบไปเลย" 

          "คุยกันก่อนสิ"

          "ฮันบิน" ไปโกรธอะไรมาวะ 

          "คุณ..."

          "หลบ" เออ หลบก็ได้วะ

          แล้วผมก็หลบทางให้คนตัวเล็กที่เดินตึงตังออกจากห้องไป เหอะ ทำเป็นดุเดี๋ยวคอยดูคืนนี้จะข่มกลับให้หงอยเป็นลูกแมวตกน้ำไปเลย


          ครืด ครืดดด


          "ปะป๊าใครโทรมา ?" ผมยังไม่รู้เลยว่ามีคนโทรมา แต่ตัวแสบนี่หันมาถามแล้ว

          "คุณโบราครับ" ผมแกล้งพูดเสียงดังใส่จินฮวานที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี ผมคิดว่าอีกคนก็น่าจะได้ยินแหละเพราะทำหน้าบึ้งไปแล้ว

          "ใครอ่ะ ?"

          "เพื่อนร่วมงานปะป๊าอ่ะครับ สวยนะ จีนานอยากคุยด้วยมั้ย ?"

          "งือ ฉวย..." เอาใหญ่ แต่เล็กแต่น้อยเลยตัวแสบ

          "จีนาน...ออกไปนั่งเล่นกับพี่ข้างนอกดีกว่าครับ" อ้าว นี่เรียกหึงป่ะ ? 555555

          ผมได้แต่ยิ้มชอบใจแล้วมองดูจินฮวานมาแย่งเอาจีนานไปจากผม ก็ดูจะหึงแหละผมว่านะ แต่เพราะแสดงออกมาไม่ได้เดี๋ยวจะเสียฟอร์มเอาน่ะสิ

          "หึงผมเหรอคุณ ?" 

          "พูดบ้าๆ" 

          "แล้วทำไมต้องเสียงแข็งด้วยอ่ะครับ ?" เรื่องแกล้งจินฮวานเนี่ยขอให้บอกเถอะ

          "นี่...มาแล้วอย่าทำตัววุ่นวายได้มั้ย มันน่ารำคาญ" หน้าชาไปหมด

          ผมได้แต่เบ้ปากใส่คนตัวเล็กที่ขยับหนีไปนั่งที่อื่น ก็ชอบทำหน้าหงุดหงิดใส่กันตลอดแบบนี้แล้วจะให้ผมทำยังไงอ่ะ ?

          "พี่จินฮวาน...งือ" 

          "ง่วงแล้วใช่มั้ยครับ จะได้เข้าไปนอนกันเนอะ" ผมมองดูตัวแสบที่จู่ๆก็ทิ้งของเล่นแล้วเข้าไปอ้อนจินฮวานเฉย

          "ให้ปะป๊าไปด้วย" เอ้า ได้ว่ะไอ้ลูกชาย

          "ป่ะ เข้าบ้านกันดีกว่าครับ" ถึงจะไม่อนุญาตแต่ก็ไม่ปฏิเสธล่ะวะ

          ผมยิ้มชอยใจแล้วยกนิ้วโป้งให้จีนานที่มองมาทางผม ก็รู้งานแบบนี้แหละ สอนนิดสอนหน่อยก็เข้าใจแล้ว ฉลาดที่สุดไปเลยครับลูก :)

          "พี่จินฮวานนนอนกับจีนานมั้ย ?"

          "จีนานโตแล้วนะครับ นอนคนเดียวได้เนอะ" ผมก้มหน้าลงไปหอมแก้มนิ่มทีนึงก่อนจะลุกขึ้นยืนมองดูตัวแสบนอนเบะปากใส่ ติดเป็นนิสัยหมดแล้วเรื่องให้นอนด้วยเนี่ย

          "ถ้าให้พี่นอนด้วย พรุ่งนี้เช้าต้องตื่นเองแล้วก็ห้ามงอแงนะครับ" ผมมีข้อเสนอมายื่นให้ จีนานยิ้มกว้างก่อนจะขยับตัวไปชิดกำแพงเหลือที่ไว้ให้ผม แต่มันเหลือเยอะไปมั้ยเนี่ย

          "พี่จินฮวานก็ขยับมานอนตรงนี้ฉิ" ผมทำตามอย่างว่าง่ายแล้วล้มตัวลงนอนหันหน้าไปทางตัวแสบที่มุดมาอยู่ตรงอก 

          "นอนได้แล้วครับคนเก่ง...ฝันดีนะ" หอมหัวกลมไปทีนึงก่อนจะกกระชับกอดเจ้าตัวดื้อไว้แน่น นอนกอดนอนกล่อมไปสักพักตัวแสบก็ผล็อยหลับไปก่อน หลับง่ายเนอะวันนี้เพิ่งจะสามทุ่มครึ่งเอง ปกติยังดีดอยู่เลยนะ 

          แต่ช่างเถอะ ให้นอนเร็วๆบ้างก็ดีเพราะพรุ่งนี้เช้าจีนานตื่นมาจะได้ไม่งอแงมาก หลังจากกล่อมจีนานให้หลับไปแล้วผมถึงได้นอนหลับตามหลัง ได้นอนกอดตัวแสบหลับแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เพราะปกติผมจะแยกห้องนอนกับตัวแสบน่ะ

          หมับ !

          "อะ...ฮันบิน" กำลังเคลิ้มๆ จู่ๆก็ถูกรบกวนจากฮันบินที่เข้ามากอดผมจากด้านหลัง 

          "นอนด้วย" 

          "ปล่อย"

          "อย่าดิ้นสิครับ เดี๋ยวจีนานก็ตื่นหรอก" ก็ที่ดิ้นเพราะไม่อยากให้กอดไม่ใช่หรือไง

          "อย่าทำตัวเป็นคนพูดยากนักได้มั้ย ปล่อยเลยนะ" แล้วผมก็ดิ้นจนหันหน้ามาทางฮันบินจนได้ ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าผมถูกดึงให้เข้าไปอยู่ในอ้อมกอดซุกหน้าอยู่กับหน้าอกของฮันบินแล้ว

          "คุณก็อย่าดื้อมากสิ ฟังผมบ้าง....ยอมผมบ้างก็ได้" ยอมอะไร ?

          "ไม่"

          "ดื้อกว่าจีนานก็พี่จินฮวานนี่แหละครับ" 

          "นี่! ปล่อยเลยนะไอ้บ้า" ชอบมาวอแวให้ถูกด่า นี่โรคจิตถูกมั้ย ?

          "555555 จีนานตื่นแล้วคุณ" ห๊ะ ! ผมเผลอเสียงดังจนจีนานตื่นเลยเหรอ ?

          พอรู้ว่าจีนานตื่นผมก็รีบหันไปด้านหลังและปรากฏว่าผมถูกหลอก ใช่ ฮันบินหลอกผมว่าจีนานตื่นแล้ว จริงๆคือไม่ใช่เลย จีนานนอนหลับแถมยังนอนหันหลังให้เหมือนเดิมด้วย 

          เพี้ยะ !

          "โอ๊ย" แล้วคนหน้ามึนที่มาหลอกผมก็ถูกฟาดไปที่หน้าจนได้ 

          "ถ้ายังไม่ปล่อยฉันจะถีบนายตกเตียงแน่ฮันบิน" ผมขู่พร้อมกับยกเท้าถีบไปที่ขาของอีกคน จริงๆก็ขู่ไปงั้นเพราะถ้าจะทำก็คิดว่าทำไม่ได้หรอกเพราะตอนนี้ผมยังถูกกอดอยู่เลย 

          "ถีบสิ ผมเอาคืนหนักแน่" เหอะ

          "ปล่อย"

          "ไม่ถีบผมแล้วเหรอครับ ? อยากเอาคืนใจจะขาด" โอ๊ย! ไอ้บ้านี่!

          ผลั่ก ตุบ !

          "โอ๊ย / โอ๊ยยย" แล้วทั้งผมแล้วก็ฮันบินเราทั้งคู่ก็ตกลงมาจากเตียงพร้อมกันโดยที่ผมอยู่ด้านบนและฮันบินนอนอยู่ด้านล่าง ก็เจ็บแหละแต่คนที่เจ็บกว่าก็คนด้านล่างนี่ไงที่เบ้หน้าร้องออกมาเสียงดังกว่าผมอีก

          "ฮ...ง งือ" แล้วจีนานก็ตื่นจนได้

          "ไปโอ๋ลูกนายเลยนะ" ผมว่าก่อนจะขยับตัวลุกขึ้น แต่ก็คิดผิดเพราะจีนานดันตื่นขึ้นมานั่งแล้วหันมามองผมตาแป๋ว

          "งือ...กอด" เฮ้อ

          "อ่า กอดกันๆ" แล้วคืนนี้จะได้นอนไหน จีนานเคยตื่นตอนดึกๆแล้วชอบงอแงไม่ยอมนอน แต่กว่าจะนอนหลับก็อีกเป็นชั่วโมงนู่นซึ่งตอนนี้มันห้าทุ่มกว่าแล้ว

          "ปะป๊า...หงึ ปะป๊าอยู่นี่" จมูกไวจริงๆ

          "จ๊ะ...."

          "กรี๊ดดดดดดดดดดดด" 

          เสียงฮันบินหลอกจีนานตอนที่ขยับตัวไปส่องข้างเตียงน่ะ ผมไม่ได้เปิดไฟสว่างหมดก็แค่เปิดไฟตรงหัวเตียงมันเลยสลัวๆ ทีนี้พอฮันบินลุกขึ้นนั่งจีนานเลยตกใจน่ะสิ

          "....แงงงงงงงงงง้"

          "เห้ย ฮ่าๆๆๆ โอ๋ๆคนเก่ง ไม่ร้องนะครับ ไม่ร้องนะ ปะป๊าขอโทษๆ" 

          แกล้งกันเองงั้นก็โอ๋กันเองแล้วกัน อยากเล่นอะไรไม่รู้เรื่องดีนัก

          "ฮือ แงงงงง หนูกลัวอ่ะ งื้อ" แต่โทษที จีนานไม่หันไปหาฮันบินเลยเพราะรีบหันกลับมากอดผมแทนนี่ไง

          หมับ !

          "อะ..." และนั่นแหละ มันก็เป็นโอกาสที่ทำให้ฮันบินขยับขึ้นมานั่งบนเตียงพร้อมกับอ้าแขนมาโอบกอดทั้งผมแล้วก็จีนานไว้พร้อมกัน

          เหมือนจะดีนั่นแหละ แต่ผมไม่ชอบไง

          "ปล่อย" ผมกระซิบบอกเพราะกลัวจีนานจะได้ยิน 

          "ไม่ปล่อย" แต่คนมันมึนนี่เนอะ ไม่ฟังแถมยังพูดเสียงดังอีก

          "นี่" แล้วผมก็ลืมตัวเองทุกที

          "งื้อ...ฮึ่ก" 

          สุดท้ายเลยได้แค่ฮึดฮัดในใจเพราะจีนานเริ่มงอแงอีกแล้ว งั้นก็รอแค่ให้จีนานนอนหลับไปก่อนค่อยคิดบัญชีกับอีกคนแล้วกัน คอยดูจะตีให้ช้ำเลยไอ้คนบ้าพูดไม่รู้เรื่องเนี่ย




          "....ฮื่อ"

          "ชู่ว" ผมค่อยๆคลายอ้อมกอดออกหลังจากกอดจีนานกับจินฮวานเอาไว้ กอดไว้อยู่นานเลยแหละ กอดจนคนตัวเล็กทั้งสองคนหลับไปพร้อมกัน 

           "ปะป๊า" เอ้า ยังไม่หลับอีกเหรอวะตัวแสบ

          แต่ถึงจะตกใจผมก็รีบบอกให้เงียบๆก่อนที่จินฮวานจะตื่น จีนานก็ยอมทำตามดีๆก่อนจะขยับตัวแล้วคลานมาหาผมช้าๆ 

          "จีนานปวดฉี่" อ่อ ถึงว่าทำไมยังไม่นอน

          "ไปครับ เดี๋ยวปะป๊าพาไปนะ แล้วจะได้รีบมานอนกัน" จีนานพยักหน้าให้สองสามทีก่อนจะไถลตัวลงจากเตียงเองแล้วเดินเตาะแตะไปห้องน้ำเอง จัดการเองทุกอย่างโดยที่ผมแค่เดินตามไปดูเฉยๆเท่านั้น

          "ปะป๊านอนกับจีนานมั้ย ?" 

          "นอนครับ"

          "งือ มานอนกับจีนานให้หมดเลย" ผมทำได้แค่ยิ้มบางๆแล้วพาตัวแสบไปนอนต่อ นั่งกล่อมอยู่อีกสักพักเจ้าตัวดื้อก็หลับ แต่อย่าตื่นขึ้นมาอีกนะ ช่วยตื่นมาตอนเช้าทีเดียวเลยแล้วกันเพราะนี่มันเที่ยงคืนกว่าแล้วอ่ะ

          "ฝันดีนะครับ...ตัวเล็ก"

          ผมบอกฝันดีทั้งลูกชายทั้งจินฮวานที่นอนหลับข้างกันก่อนจะลุกขึ้นยืนช้าๆแล้วค่อยเดินออกจากห้องนอนมานั่งสูบบุหรี่อยู่นอนบ้าน

          ฟู่วว

          คิดไม่ตกสักทีว่าเมื่อไหร่จินฮวานจะใจอ่อนให้ผม ผมต้องทำยังไงจินฮวานถึงจะยอมกลับมาเป็นเหมือนเดิม ใช่อยู่ว่าก่อนหน้านั้นผมทำไม่ดี ซึ่งมันก็มาจากความผิดพลาดของผม พลาดแค่ครั้งเดียวแต่ไม่คิดว่าต่อมาในอนาคตผมจะมีลูกทันใช้ตั้งแต่อายุยังน้อยขนาดนี้ จะว่าดีก็ดีจะว่าไม่ดีมันก็ไม่ดีนั่นแหละเพราะมันทำให้ผมทะเลาะกับจินฮวาน ทะเลาะกันจนจินฮวานจากที่เมื่อก่อนนั้นรักผมแต่ตอนนี้กลับกลายเป็นเกลียดผมไปแล้ว





          แกร๊ก


          "มาหาใครเหรอครับ ?"

          "พี่จินฮวานหรือเปล่าคะ ?" ผมมองผู้หญิงตรงหน้าที่ในอ้อมแขนของเธอมีเด็กน้อยคนนึงนอนหลับอยู่

          ทำไม... ผมถึงได้รู้สึกไม่ค่อยดีแบบนี้นะ

          "ครับ"

          "เป็นแฟนพี่ฮันบินใช่มั้ยคะ ?"

          "ครับ"

          "นี่ลูกพี่ฮันบินค่ะ เด็กคนนี้คือลูกของพี่ฮันบิน" ห๊ะ !

          ผมมือไม้อ่อนทันทีที่ได้ฟังผู้หญิงคนนี้พูดจบ ลูก...ลูกฮันบินงั้นเหรอ ? ทำไม...ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ?

          "เหตุผลอะไรก็ไปถามกันเอาเอง แค่ฉันเอาเด็กคนนี้ไว้ก็ดีขนาดไหนแล้ว อ้อ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะมาแย่งพี่ฮันบินไปหรอกนะคะ แค่พี่เขามักง่ายมาทำฉันท้อง มาทำให้ฉันหมดอนาคตแค่นี้ฉันก็เกลียดพี่เขาจะตายแล้วค่ะ"

          "....แล้ว ลูก"

          "ทำให้เกิดมาเอง งั้นก็เลี้ยงกันเองไปแล้วกันนะคะ...ฉันขอตัว"

          นี่มัน...อะไรกัน ? ฮันบินไปทำผู้หญิงคนนี้ท้องตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วทำไมถึงปิดบังกันแบบนี้ ? ทำไมล่ะ ?

          "จินฮะ...เฮ้ย นี่ลูกใครอ่ะ ?"

          ผมน้ำตาคลอเงยหน้ามองยุนฮยองที่ถือของมาเต็มมือสองข้าง มองแล้วก็อยากร้องไห้ ทั้งๆที่เราเพิ่งอายุสิบเก้าเองนะ แล้วผู้หญิงคนนั้นที่เรียกผมว่าพี่ล่ะเธอจะอายุสักเท่าไหร่กัน แล้วเธอบอว่าหมดอนาคตน่ะมันหมายความว่ายังไง ?

          "ยุนฮยอง...ฮันบิน...โกหก มาตลอดเลย ฮึก ทำไม ฮือ"

          ที่บอกว่ารักกันน่ะ ที่บอกจะอยู่ข้างๆกัน ที่บอกจะไม่โกหกกันน่ะ ที่ผ่านมามันคือเรื่องล้อเล่นงั้นเหรอ ?

          "จิน...ใจเย็นๆก่อนนะ ไว้ค่อยถามฮันบินดีกว่า"

          "ถามอะไร...นี่น่ะ เด็กคนนี้เป็นลูกฮันบินนะ" 

          "เอ่อ รอให้ฮันบิน...."

          "ไม่ ไม่รอถามไม่รอฟังอะไรทั้งนั้น ฉันจะเลี้ยงเด็กคนนี้เอง"


















#JinaniCafe

*-------------------------------*

เดี๋ยวจะค่อยๆมาลงเรื่องราวในอดีตทีละนิดนะฮับ 
ตอนนี้เอาไปแค่นี้ก่อนเนอะ >_<
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #29 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 23:10
    แงงงงง หวังว่าเขาจะไม่มาทวงจีนานคืนนะ พี่จินเลี้ยงมาตั้งหลายปี
    #29
    0
  2. #28 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 20:03

    สรุปไม่ใช่ลูกจินฮวานแง้ หวังมาตลอดเลยเนี่ยยยย ละแกไปทำใครท้องห๊าาาาาาา

    #28
    0
  3. #27 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:35
    แง้งงงงงพี่จินนนนนนน เลี้ยงน้องจีนานมาตั้ง5ปีเลยใจกว้าง
    มากๆทั้งที่ไม่ใช่ลูกตัวเองอะ แง้งงแล้วเลี้ยงน้อยอย่างดีเลยด้วย ฮันบินนี่นะน่าตีที่สุดเรยยยย
    #27
    0
  4. #26 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2561 / 19:33
    งะ ฮันบินนนน ไปทำใครท้องง
    #26
    0