#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,503 Views

  • 212 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    335

    Overall
    4,503

ตอนที่ 5 : _oPEN : no.5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 337
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

#JinaniCafe








          "กรี๊ดดดดดดดดด"

          "จีนาน!!!" คนตัวเล็กกำลังจะเตรียมของทำอาหารเช้าไว้ให้น้องชายตัวแสบ แต่จู่ๆก็ได้ยินเสียงร้องของจีนานดังขึ้นซะก่อนเลยรีบทิ้งทุกอย่างที่กำลังทำแล้วรีบวิ่งออกจากห้องครัวตรงไปห้องนอนของเด็กน้อยทันที 

          แกร๊ก

          "จีนาน! เป็นอะไร จีนานเปิดประตูให้พี่สิจีนาน" คนตัวเล็กเมื่อเข้ามาในห้องนอนได้แล้วก็รีบตรงไปยังประตูห้องน้ำทันทีแล้วเอื้อมมือไปจะเปิดประตูแต่กลับพบว่ามันถูกล็อค ปกติเวลาจะให้จีนานเข้าห้องน้ำเขาจะสั่งไม่ให้ล็อคหนิ แต่นี่อะไรทำไมมันเปิดไม่ออกล่ะ

          "จีนานเป็นอะไรมั้ย จีนานตอบพี่สิจีนาน"

          "โอ๊ยยยยย พี่จินฮวาน ช่วยจีนานด้วย!!!!"

          "จีนาน!! บ้าเอ๊ย! ทำไมถึงเปิดไม่ออกล่ะ" จินฮวานร้องเรียกชื่อน้องชายดังลั่นห้องทันทีเมื่อได้ยินว่าจีนานร้องให้ช่วยดังออกมา และสองมือเล็กก็พยายามทั้งทุบทั้งผลักให้ประตูเปิดออกถึงแม้จะเปิดไม่ได้ก็ตาม จีนานอย่าเป็นอะไรนะ ขณะที่คนตัวเล็กกำลังกระวนกระวายอยู่หน้าห้องน้ำอยู่นั้น จู่ๆประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกมาเองซะเฉยๆ

          แกร๊ก

          "พี่จินฮวาน...ฮึก"

          "จีนาน จีนานเป็นอะไร พี่อยู่นี่แล้ว....พี่อยู่นี่แล้วไม่เป็นไรแล้วนะครับ" จินฮวานเมื่อเห็นว่าประตูถูกเปิดออกได้แล้วก็รีบถลาตัวเข้าไปหาเด็กน้อยที่ยืนตัวสั่นร้องไห้อยู่ข้างในทันที สองแขนโอบกอดเด็กน้อยไว้แน่นแล้วปากเล็กก็ร้องปลอบประโลมแม้ว่าตัวเองอยากจะร้องไห้ตามน้องชายตัวเองก็ตามเถอะ

          "งืออ จีนาน...จีนานเจ็บตรงนี้ๆๆๆ" ผ่านไปสักพักเด็กน้อยในอ้อมกอดก็ผละตัวออกจากคนเป็นพี่นิดนึงแล้วยื่นขาเล็กออกมาให้พี่ชายได้ดูว่าตรงหัวเข่าตัวเองนั้นมีรอยถลอกอยู่

          "ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะครับ ลื่นล้มเหรอ"

          "หงึ...จีนานเจ็บ" เด็กน้อยรีบพูดและพยักหน้าขึ้นลงเร็วๆแล้วดันตัวออกจากอ้อมกอดของพี่ชายตัวเองเมื่อเห็นว่ามีอะไรอยู่ด้านหลัง 

          "อ่ะ...."

          "คิก ปะป๊าาาาา"

          "ฮันบิน!.....จีนาน" จินฮวานจากที่ตกใจเพราะจู่ๆก็โดนสวมกอดจากด้านหลังและสายตามองไปเห็นน้องชายตัวแสบยืนหัวเราะคิกคักอยู่ก็เข้าใจแล้วบ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น เข้ากันดีนักนะ ถึงว่าตั้งแต่เมื่อเช้าที่ไม่เห็นแม้แต่เงาของฮันบินนั่นเพราะว่าแอบมาหาไอ้ตัวแสบนี่เอง และนี่คงจะรวมหัวกันแกล้งเขาสินะ 

          "ปะป๊าฮันบิน บอกให้จีนานทำ งือออ" เสียงเล็กๆของเด็กน้อยรีบฟ้องคนเป็นพี่ออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าพี่ชายตัวเองทำหน้าดุและเริ่มจะโกรธที่โดนหลอก พี่จินฮวานต้องดุจีนานแน่ๆเลย ไม่เอาแล้วจีนานไม่อยากโดนพี่จินฮวานดุอีกแล้ว คิดได้แบบนั้นเด็กน้อยก็รีบเข้าไปสวมกอดคนเป็นพี่ทันทีสองแขนเล็กอวบยกขึ้นกอดคนเป็นพี่ไว้แล้วปากเล็กๆก็ยื่นไปหอมแก้มอีกคนที่กอดพี่ชายตัวเองอยู่ข้างหลัง 

          "ทำดีมากลูกป๊า" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาบ้างหลังจากที่เงียบไปนาน มองดูปฏิกิริยาของคนตัวเล็กในอ้อมกอดก็พอจะรู้แล้วว่าจินฮวานคงจะโมโหอยู่แน่ๆ

          "ปะป๊าโดนพี่จินฮวานดุแน่.....งือ" เสียงเล็กล้อเลียนใส่คนข้างหลังได้ไม่นานก็โดนพี่ชายตัวเองดันตัวออก จินฮวานมองหน้าน้องชายตัวแสบอยู่สักพักก็ลุกขึ้นเดินออกจากห้องน้ำทันที แต่ก่อนจะออกไปก็ไม่ลืมหันมาพูดบอกสองคนที่นั่งมองมายังตัวเองอีกรอบ

          "รีบอาบน้ำแล้วออกไปกินข้าวได้แล้วจีนาน" พูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นแล้วเดินออกไปทันที 

          "พี่จินฮวานโกรธจีนานแน่ๆเลยปะป๊า" ลับหลังคนเป็นพี่ที่เดินออกไปแล้วเด็กน้อยก็เดินมากอดปะป๊าตัวเองแล้วปากเล็กก็เบะออกพูดด้วยน้ำเสียงหงอยๆ จีนานโดนพี่จินฮวานดุอีกแล้ว

          "ไม่เป็นไรนะครับ เดี๋ยวปะป๊าไปพูดกับพี่จินฮวานให้เอง เรารีบไปอาบน้ำกันดีกว่าถ้าช้าได้โดนดุจริงๆแน่" เสียงทุ้มเอ่ยปลอบเด็กน้อยในอ้อมกอดแล้วลุกขึ้นพาเด็กน้อยไปอาบน้ำแต่งตัวทันที ถ้าช้าคงได้โดนดุจริงๆ ถ้าจินฮวานดุเขาก็ไม่เป็นไรแต่กลัวว่าจีนานจะโดนดุไปด้วยน่ะสิ

          เรื่องทั้งหมดนี่ฮันบินเป็นคนวางแผนเองทั้งหมด ตั้งแต่เช้าเขาก็แอบเข้ามาหาจีนานและเล่นกับจีนานตลอดตอนที่จินฮวานเผลอและเมื่อจินฮวานเดินมาบอกให้จีนานอาบน้ำจะได้ออกไปกินข้าวนั้นฮันบินก็เป็นคนบอกให้จีนานร้องเพื่อเรียกให้จินฮวานเข้ามาหาเองแหละ แต่ปรากฏว่าจีนานเลยโดนดุไปด้วยเลย อ่า ไว้เดี๋ยวค่อยหาวิธีไปง้อคนตัวเล็กก็ได้







- 20 นาทีผ่านไป -


          "5555555555 ป๊าาาาาาาาาา"

          "มานี่เลยไอ้ตัวแสบ มาให้จับซะดีๆ นี่แหนะ"

          "แบร่~ จับไม่ได้หร๊อกกกก 55555555555"

          เสียงดังเจื้อยแจ้วดังออกมาจากห้องนอนของจีนานจนคนตัวเล็กที่ยืนจัดโต๊ะอาหารอยู่ต้องเงยหน้าขมวดคิ้วยุ่งๆทันที อาบน้ำกันเสร็จก็ไปวิ่งเล่นต่อเดี๋ยวก็เหงื่อออกต้องได้อาบน้ำกันอีกรอบหรอก เป็นแบบนี้ทุกที ลำพังจีนานคนเดียวก็ไม่เป็นไรหรอกแต่นี่มีฮันบินพ่วงมาด้วยอีกคนเลยพากันดื้อทั้งสองคนเลย 

          "เย้ยยยยยยยยย ป๊ามาจับให้ได้ซี่~" เสียงเล็กๆดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเจ้าตัววิ่งเข้ามาในห้องครัวแล้วมาแอบอยู่ข้างๆพี่ชายตัวเอง มองเลยไปหน้าประตูก็เห็นว่าฮันบินวิ่งตามจีนานมาติดๆ 

          "จีนาน อย่าวิ่ง เดี๋ยวก็หกล้มอีกหรอก" จินฮวานอดจะก้มลงไปดุเด็กน้อยที่กอดขาตัวเองอยู่ไม่ได้ ก็รู้ว่าพูดไปยังไงจีนานก็ไม่ฟังเดี๋ยวสักพักก็คงออกไปวิ่งใหม่เหมือนเดิม

          "พี่จินฮวานช่วยจีนานด้วย ป่ะป๊าแกล้งจีนาน" เด็กน้อยเมื่อเริ่มวิ่งจนเหนื่อยแล้วก็เลยฟ้องพี่ชายตัวเองว่าโดนแกล้ง เงยหน้าเอื้อมมือไปดึงแขนของพี่ชายตัวเองไว้ จีนานไม่อยากวิ่งแล้ว จีนานเหนื่อย

          "ไม่ต้องเลย ไปนั่งดีๆ แล้วจะได้กินข้าว" จินฮวานทำเป็นไม่สนใจเด็กน้อยที่ยืนเบะปากอยู่ข้างๆแล้วไล่ให้ไปนั่งดีๆ แต่จีนานก็ใช่ว่าสนใจเด็กน้อยเริ่มงอแงอีกครั้ง จีนานอยากให้พี่จินฮวานอุ้ม

          "พี่จินฮวานอุ้มจีนานหน่อย อุ้มๆๆๆๆ"

          "จีนาน...ไปนั่งที่เก้าอี้ดีๆครับ จะได้กินข้าวแล้วออกไปซื้อของกันข้างนอกเร็วๆเลย"

          "หงึ..ไม่เอา อุ้มๆๆๆ"

          "ทำไมดื้อ ไปนั่ง...."

          "พี่จินฮวานอุ้มจีนาน งื้อออ" 

          "วุ่นวายจริงๆเลย ไอ้ตัวแสบ" 


"คิกๆ จีนานรักพี่จินฮวานที่สุดในโลกเลย จุ๊บๆ" จนแล้วจนรอดจินฮวานก็ต้องก้มลงไปอุ้มไอ้ตัวแสบขึ้นมาจนได้ จีนานมักจะไม่ค่อยเชื่อฟัง เวลาอยากได้อะไรก็ต้องเอาให้ได้ดั่งใจเหมือนอย่างตอนนี้ไง 

          "ป๊าาา มาจับเล้ยยยยย" ยังไม่ทันได้อุ้มไอ้ตัวแสบนาน เสียงเล็กๆก็หันไปบอกให้คนตัวโตที่ยืนอยู่หน้าห้องครัวให้เข้ามาจับตัวเอง อะไรอีกล่ะทีนี้ ?

          "หึ..."

          "จีนาน!"

          หมับ 

          "อ่ะ ฮันบิน ทำไร ปล่อยนะ" จินฮวานร้องท้วงออกมาทันทีเมื่อจู่ๆคนตัวโตก็เดินอ้อมเข้ามาแล้วยกสองแขนขึ้นมากอดรวบทีเดียวทั้งตัวเขาเองและจีนาน จะดิ้นก็ไม่ได้เพราะกลัวว่าจีนานจะตกอีก 

          "จับได้แล้ว...." 

          "555555 ปะป๊า ไม่ได้เรื่องเลย ถ้าจีนานไม่หยุดปะป๊าก็จับไม่ได้หร๊อก"

          "ฮันบิน ฉันบอกให้ปล่อย"

          "จับได้แล้วจะปล่อยไปง่ายๆได้ไงเนอะ...จีนาน" ประโยคแรกพูดกับคนตัวเล็กและประโยคต่อมาพูดกับเด็กน้อยที่หันมายิ้มกว้างอย่างรู้กันแค่สองคน สมกับเป็นลูกป๊าจริงๆเลย สอนแค่แป๊บเดียวก็รู้งานแล้ว 

          "ช่ายยยยยยยยย คิกๆ" พูดเสร็จก็พากันหัวเราะคิกคักออกมา เดี๋ยวนี้หัดมีพักมีพวกนะไอ้ตัวแสบ

          "ปล่อย ฮันบิน แล้วก็ถอยออกไปได้แล้ว" สุดท้ายจินฮวานก็ทนไม่ไหวบอกให้คนตัวโตปล่อยและถอยออกไป เพราะเหมือนเขาเริ่มจะโมโหขึ้นมาอีกรอบ รู้สึกไม่ชอบใจนักเวลาที่เห็นจีนานทำตัวไปสนิทสนมกับฮันบินทั้งๆที่พยายามบอกให้สองคนนี้อยู่ห่างๆกัน

          "อยู่แบบนี้ก็ดี อบอุ่นดีไม่ใช่เหรอ พ่อ แม่ ลูก"

          "ฮันบิน!"

          จุ๊บ

         "อ่ะ นี่!! ทำอะไร ถอยออกไปห่างๆเลยนะ" 

         "ป๊าาาาาา จุ๊บจีนานด้วยๆ" เด็กน้อยเมื่อเห็นว่าปะป๊าจุ๊บแก้มพี่ชายตัวเองก็ร้องบอกให้จุ๊บตัวเองเหมือนกัน

          ถ้าไม่จุ๊บจีนานด้วยก็จะไม่ยอมหรอก *^*

          "จีนานอย่าดิ้นเดี๋ยวตก อ่ะ...นี่ฮันบินอย่า...จีนาน โอ๊ย หยุดนะ!!!" เสียงเล็กร้องห้ามให้ทั้งสองคนหยุด และสิ้นเสียงคนตัวเล็กทั้งสองก็หยุดจริงๆ จินฮวานพยายามเบี่ยงตัวหลบคนตัวโตข้างหลังแล้ววางเด็กน้อยในอ้อมกอดลงบนเก้าอี้ มองหน้าน้องชายตัวแสบอย่างคาดโทษและหันกลับไปตะหวัดสายตาดุๆใส่คนตัวโตข้างหลังเหมือนกัน

          "ฮึ่ย!!" จงใจชนไหล่หนาและเดินฟึดฟัดกระแทกส้นเท้าออกไปจากห้องครัวทันที รู้สึกหงุดหงิดทั้งคนโตทั้งคนเล็กเลยให้ตายสิ

          "ไหนปะป๊าบอกว่าจะมาง้อพี่จินฮวานไง โดนโกรธอีกแล้ว" เสียงเล็กร้องท้วงออกมาทันทีเมื่อเห็นว่าโดนพี่ชายตัวเองโกรธอีกรอบแล้ว ปะป๊าไม่ได้เรื่องเลย *^*

          "อ้าว งั้นเอางี้..."

          "ไม่เอา...จีนานไม่เชื่อปะป๊าแล้ววว" ฮันบินเมื่อเห็นว่าลูกชายตัวแสบทำท่างอนก็นึกอยากจะหัวเราะออกมา แต่ก็กลัวไอ้ตัวแสบจะงอนหนักกว่าเดิมแล้วจะไม่มีพวกเอาน่ะสิ

          "จีนานอา...ถ้าเรางอนป๊าอีกคนก็แย่น่ะสิ งั้นป๊าต้องออกไปจากบ้านนี้และไม่ได้กลับมาอีก ไม่สงสารป๊าเหรอครับคนเก่ง หืม ?" เขารู้ว่าต้องง้อจีนานยังไงถึงจะได้ผล 

          จีนานเป็นเด็กจิตใจอ่อนไหวน่ะ เห็นดื้อๆแต่ถ้ามีเรื่อสะเทือนใจหน่อยก็น้ำตาแตกแล้ว

          "หงึ...ปะป๊า...จีนานไม่งอนแล้ว จีนานจะอยู่กับปะป๊า" 

          "งั้นมาสัญญากับป๊าก่อนว่าจะไม่งอนป๊าอีก"

          "งืออ จีนานสัญญาครับ^^"

          "ดีมากครับคนเก่ง...งั้นเรามาวางแผนง้อพี่จินฮวานกันดีกว่าเร็ว"

          จ๊อกกกก จ๊อกกกก

          "อะ...ปะป๊าจีนานหิวแล้ว ถ้าไม่กินข้าวสมองก็จะไม่ทำงาน หิวแล้วๆๆ" แค่บอกว่าหิวก็พอจำเป็นต้องหาเรื่องมาอธิบายให้มากความด้วยเหรอ ฮันบินอดที่จะก้มลงไปฟัดแก้มป่องๆของไอ้ตัวแสบไม่ได้ ฟัดจนเด็กน้อยหัวเราะคิกคักออกมาสักพักและก็พากันกินข้าวจนหมดไม่เหลือแม้แต่เศษผัก

          "เอิ้กกกกก" เสียงเรอดังออกมาจากปากเล็กสีสดทันทีที่วางแก้วน้ำลง พอเรอออกมาได้ก็หัวเราะกลบเกลื่อนความอายของตัวเองทันที

          "คิกๆ ปะป๊าทำแบบจีนานไม่ได้หรอก" แหนะ มันน่าอวดตรงไหนเนี่ย ฮันบินอดที่จะยกมือไปโยกหัวกลมๆนั้นอย่างหมั่นเขี้ยวไม่ได้

          "ไอ้ลูกหมาาา นั่งรอป๊าแป๊บนึงนะ ล้างจานเสร็จแล้วจะได้มาวางแผนง้อพี่จินฮวานกัน"

          "ครับผม" เสียงเล็กขานรับออกมาทันที แล้วตั้งใจนั่งรอป่ะป๊าล้างจานให้เสร็จ 

          เดี๋ยวก็ได้ไปง้อพี่จินฮวานแล้ว เย้ๆๆ




- #JinaniCafe -




          "เหอะ..." จินฮวานแค่นหัวเราะออกมาทันทีและหันหลังเดินออกไปจากบริเวณหน้าห้องครัว ตอนแรกตั้งใจจะมาบอกให้จีนานรีบกินข้าวแล้วจะได้ออกไปซื้อของมาเข้าร้าน แต่มาถึงก็เห็นว่าจีนานกับฮันบินกำลังวางแผนจะมาง้อตัวเองซะก่อน ถ้าเป็นจีนานมาง้อก็ไม่เท่าไหร่แต่ถ้าเป็นอีกคนเหรอ....

          ไม่มีทางดีด้วยหรอก

          หมับ

          "จีนาน พี่บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้วิ่ง ถ้าล้มขึ้นมาเดี๋ยวจะโดนพี่ตีซ้ำนะ"

          "ไม่เอา พี่จินฮวานอุ้มจีนานหน่อยครับ นะครับๆ"

          "โตแล้วทำไมชอบให้อุ้ม หืม" ปากก็ร้องบอกออกไปแบบนั้นสุดท้ายก็ก้มลงไปอุ้มไอ้ตัวแสบอยู่ดี

          "จีนานอยากให้พี่จินฮวานอุ้ม จุ๊บ" พูดเสร็จก็ยื่นปากเล็กๆเข้าไปจุ๊บแก้มคนเป็นพี่เพื่ออ้อนเอาใจทีนึง สองแขนเล็กกอดกระชับรอบคอคนพี่ไว้และถูใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มของตัวเองไปมากับไหล่ของพี่ชาย เพราะรู้สึกว่าความง่วงจะเริ่มเข้ามาโจมตีเต็มที่แล้ว

          "กินอิ่มแล้วก็ง่วงเลย แบบนี้ไงลูกหมูถึงได้กลายร่างเป็นลูกช้าง" พูดเย้าแหย่เด็กน้อยในอ้อมกอดให้ฟึดฟัดเล่น จีนานไม่ค่อยให้ล้อเรื่องน้ำหนักของเจ้าตัวเท่าไหร่ พูดว่าไม่ได้เลยเพราะอีกคนจะฟึดฟัดขึ้นมาทันที

          "จีนานไม่ได้เป็นลูกหมู จีนานไม่ได้เป็นลูกช้าง! งื้อออ ไม่ใช่ๆๆๆ ฮะ" 

          "พี่แค่ล้อเล่นเองครับ อย่างอแงสิคนเก่ง ง่วงแล้วใช่มั้ยเนี่ยถึงได้งอแงจังเลย"

          "ไม่ได้งอแงเลย...ฮะ จีนานง่วงนอน งือออ พี่จินฮวานนนน" 

          "อ่า ไม่งอแงๆ ไปนอนกัน..."




          "จะนอนกอดพี่จินฮวาน"

          "ทำไมงอแงจังเลยจีนาน ง่วงก็นอนได้แล้วครับเร็วๆ ตื่นมาพี่จะพาออกไปซื้อของเข้าร้าน โอเคมั้ย"

          "ไม่! จะกอดพี่จินฮวาน ฮื่อ กอดพี่จินฮวาน"

          "จีนาน....เฮ้อ~ กอดแล้วๆ เลิกงอแงได้แล้ว นอนซะคนเก่ง นอนนะครับ" เนิ่นนานที่จินฮวานกอดปลอบเด็กน้อยให้นอนหลับ กว่าจะหลับได้ก็เล่นงอแงซะเหนื่อย 

          "ไอ้ตัวยุ่ง" ว่าเสร็จก็ก้มลงไปฟัดแก้มนิ่มของเด็กน้อยจนหนำใจแล้วก็ผล็อยหลับไปตามกัน


.


.


.


          "อือ...ฮันบิน จะทำอะไร" จินฮวานรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงแรงกอดหนักๆจากด้านหลัง หันไปก็เห็นว่าเป็นฮันบินกำลังนอนกอดตัวเองอยู่ แต่เข้าใจว่าคนมันหน้าด้านมั้ยไล่ยังไงก็ยอมไปหรอก

          "........."

          "นี่! ถอยออกไปนะ..." 

          "........"

          "ฮัน...."

          "ชู่ว อย่าเสียงดังสิครับ เดี๋ยวจีนานก็ตื่นหรอก" เป็นฮันบินที่ทนไม่ไหวเมื่อโดนคนตัวเล็กเอาแต่คอยไล่ให้อยู่ห่างๆตลอดเวลา เลยก้มหน้าไปใกล้ใบหน้าเล็กและกระซิบบอกให้คนตัวเล็กเงียบๆไว้ แต่ก็เปล่าประโยชน์อยู่ดีเมื่อคนตัวเล็กไม่ทำตามกลับบอกให้ถอยห่างอีกรอบ ทำไมดื้อไม่ฟังกันบ้าง มันน่าจับมาลงโทษซะจริง

          "งั้นนายก็ถอยออกไปสิ...นี่!! อะ" เสียงเล็กร้องท้วงคนตัวโตด้านหลังแต่ยังไล่ให้ออกไปห่างๆได้ไม่เท่าไหร่ก็ต้องหยุดเพราะจู่ๆอีกคนจับตัวให้พลิกหันไปเผชิญหน้ากัน เนิ่นนานที่เราสองคนสบตากัน มันมีอิทธิพลกับจินฮวานจริงๆนะ แค่เพียงได้สบตาเศร้าๆของคนตรงหน้า แค่เพียง...

          ได้ยินในสิ่งที่คนตรงเอาแต่พร่ำบอกทุกครั้งที่กลับมาเจอกัน....

          "ให้อยู่ใกล้ๆบ้างไม่ได้เลยเหรอครับ ?" เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบข้างใบหูเล็กด้วยน้ำเสียงตัดพ้อเจือปนไปด้วยความน้อยใจและเสียใจทุกครั้งที่โดนคนตัวเล็กคอยแต่จะขับไล่ ก็แค่อยากอยู่ใกล้ๆ แค่นั้น...

          ".........."

          "คิดถึงจะตายอยู่แล้ว..." ทุกคำทุกประโยคที่เอื้อนเอ่ยบอกคนตัวเล็กออกไปมันมาจากใจของฮันบินทั้งนั้น จินฮวานเป็นเป็นคนใจแข็งซึ่งมันคือเรื่องจริง

          "จินฮวานอา...คนดีของฮันบิน..." แต่ก็ใช่ว่าจะใจแข็งกับเขาได้ตลอดไปซะเมื่อไหร่ ฮันบินลอบมองใบหน้าเล็กที่ตอนนี้ดวงตาเรียวสวยกำลังสั่นไหวและดูก็รู้ว่าคนตัวเล็กกำลังสับสนกับคำพูดของเขาอยู่ ก็แค่ลูกแมวตัวน้อยตัวนึงเท่านั้น

          "ฮะ...." 

          "คิดถึงจริงๆนะครับ.." เสียงทุ้มเอ่ยออกมาจบก็ค่อยๆเลื่อนใบหน้าคมเข้าไปใกล้ใบหน้าเล็กเรื่อยๆ 

          เรื่อยๆ

          เรื่อยๆจนจบลงที่ริมฝีปากของคนสองคนแตะกัน เนิ่นนานที่คนด้านบนกดริมฝีปากของตัวเองแช่ไว้กับกลีบปากเล็ก ฮันบินรู้ดีว่าจินฮวานยังคงพอมีเยื่อใยให้ตัวเองอยู่บ้าง ไม่งั้นจะยอมอยู่นิ่งๆให้ได้ใกล้ชิดกันแบบนี้เหรอ

          "อื้ออ...ฮะ" และก็เป็นจินฮวานเองที่ทนไม่ไหวกับความรู้สึกสับสนของตัวเอง ไม่รู้ว่าเลยว่าตอนนี้ตัวเองควรจะทำยังไงดี ที่ยอมเผยอปากให้คนตัวโตตรงหน้ามอบจูบลงมาให้ เพราะแค่เพียงไม่กี่ประโยคก็สามารถทำให้ตัวเขาสับสนและใจอ่อนได้ขนาดนี้ ทั้งๆที่เป็นคนผลักไสให้ผู้ชายคนนี้ออกไปห่างๆ ตลอดระยะเวลาของการตัดความสัมพันธ์กันตั้งแต่ 5 ปีที่แล้วมันไม่ได้มีความหมายเลยสักนิด

          ทั้งที่บอกกับตัวเองว่าเกลียดผู้ชายคนนี้นักหนาแต่ก็ไม่เคยที่จะไล่ให้ออกไปพ้นๆจากชีวิตได้เลยสักครั้ง

          ทำไมกันนะ ?

          และทุกครั้งก็ต้องยอมให้ตลอด ต้องใจอ่อนกับประโยคเดิมๆนั่นตลอด เพียงแค่ไม่กี่คำพูดต้องยอมให้อยู่เหนือการควบคุมตัวเองขนาดนี้ตลอดเลยหรือไงกัน เมื่อไหร่จะเอาชนะผู้ชายคนนี้ได้สักทีจินฮวาน

          "อื้อออ..."




- #JinaniCafe -




          "อือ...ฮะ ฮันบิน" คนตัวเล็กงัวเงียตื่นขึ้นมาในตอนเช้าตรู่ของอีกวันเมื่อโดนรบกวนโดยคนตัวโตที่นอนอยู่ข้างๆกำลังใช้ริมฝีปากร้อนขบเม้มไปตามเนื้อนุ่มนิ่มและมือหนาก็ไล่ลูบไล้บีบสะโพกมนไปมาเบาๆ จนคนตัวเล็กต้องตื่นจากการนอนหลับเมื่อถูกรบกวน 

          จินฮวานพยายามลืมตาอย่างยากลำบากพอปรับโฟกัสสายตาได้เห็นว่าฮันบินกำลังจ้องมองมายังตัวเองอยู่ก่อนแล้ว สบตากันได้อีกไม่กี่วินาทีคนตัวโตตรงหน้าก็ก้มลงจูบปิดปากเล็กดุนดันลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากเล็กกวาดต้อนหยอกล้อลิ้นเล็กที่พยายามหลบหนีกลายเป็นเปิดโอกาสให้ตัวโตตรงหน้าส่งลิ้นร้อนเข้ามาสำรวจภายในปากเล็กอย่างนึกสนุก ไม่นานจากการต่อต้านกลายเป็นยินยอมจูบตอบคนด้านบน สองแขนเล็กยกขึ้นโอบกอดรอบคอของคนตัวโตดึงรั้งให้ก้มลงมาใกล้ๆ สองร่างกำลังนัวเนียสัมผัสวาบหวามกันบนเตียงและเหมือนกำลังจะเริ่มบทรักกันขึ้นมาอีกรอบ โดยไม่ทันได้สังเกตุเลยว่ากำลังมีสายตาจ้องมองมาจากหน้าประตู 

          "ปะป๊าแกล้งพี่จินฮวานอีกแล้ว" เสียงเล็กบ่นงำงัมออกมาพร้อมกับกระพริบตาปริบๆยืนมองผู้ใหญ่สองคนที่กำลังแลกจูบกันอยู่บนเตียง พลันจู่ๆใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มก็ขึ้นริ้วสีแดงตรงพวงแก้มกลมทันที และไม่รอยืนมองดูนานสองขาเล็กก็วิ่งเข้าไปภายในห้อง

          ตุบ

          "ปะป๊าาาาา อย่าแกล้งพี่จินฮวานของจีนานนะ...นี่แหนะๆๆๆ" เมื่อวิ่งเข้ามาได้ปากเล็กๆก็ร้องต่อว่าปะป๊าของตัวเองทันทีและปีนขึ้นมาบนเตียงได้สองมือเล็กก็ออกแรงทุบลงไปบนแผ่นหลังของปะป๊าตัวเองเท่าแรงที่เด็กน้อยคนนึงจะมี

           "จีนาน!!/เฮ้ย!" สองร่างที่กำลังจูบนัวเนียกันอยู่รีบผละออกจากกันและร้องออกมาอย่างตกใจทันที จินฮวานรีบก้มสำรวจตัวเองอีกครั้ง ยังดีที่ว่าตอนนี้ทั้งตัวเขาเองกับฮันบินใส่เสื้อผ้าครบ ไม่งั้นต้องได้ตอบคำถามจีนานยาวแน่ๆ

          "งืออ พี่จินฮวาน.." เด็กน้อยเมื่อเห็นว่าผู้ใหญ่สองคนผละออกจากกันแล้วก็รีบขยับตัวเข้าไปสวมกอดพี่ชายตัวเองไว้ จู่ๆอาการหวงพี่ชายก็กำเริบอีกครั้งแม้ว่าคนที่กำลังใกล้ชิดพี่ชายอยู่นี่จะเป็นปะป๊าฮันบินก็เถอะ

          "อะไรกันตัวแสบ...หวงพี่จินฮวานแม้กระทั่งปะป๊าเลย..."

          "ไม่ๆ ปะป๊าแกล้งพี่จินฮวาน จีนานไม่ชอบ!" 

          "จีนานไม่เอาไม่งอแงนะครับคนเก่ง...ป่ะ เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำแล้วจะได้กินข้าวไปโรงเรียนกัน"

          "งือ..."

          "อ่ะ..โอ๊ยย" แต่ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะได้ขยับตัวหย่อนขาลงบนพื้นก็ร้องเสียงหลงออกมาก่อนเพราะความเจ็บตรงสะโพกที่แล่นริ้วไปทั่วร่างจนเกิดอาการวูบไปนิดนึง และดีที่ว่าได้ฮันบินเข้ามาประคองไว้ไม่งั้นก็คงได้ล่วงลงไปกองอยู่บนพื้นแน่ๆ

          "ตัวเล็ก/พี่จินฮวาน"

          "ฮะ..เจ็บ" ร้องออกมาอย่างไม่นึกอายสายตาของคนตัวโตข้างๆที่กำลังล้อเลียนหน่อยๆ นึกหมั่นไส้อีกคนเบาๆที่ทำให้ตัวเองต้องลำบากขนาดนี้

          "พี่จินฮวานเป็นอะไร...งือ" เด็กน้อยเมื่อเห็นว่าคนเป็นพี่เจ็บ จู่ๆก็อยากจะร้องไห้ออกมา สองแขนเล็กก็รีบยกกอดคนเป็นพี่ไว้แน่น 

          "ไม่ พี่ไม่ได้เป็นอะไรครับ ไม่ร้องไห้นะคนเก่ง" 

          "งือ...จีนานเป็นห่วงพี่จินฮวาน ปะป๊าจีนานเป็นห่วงพี่จินฮวาน" หันไปเบะปากร้องบอกอีกคนที่ประคองพี่ชายตัวเองอยู่ ไม่นานน้ำตาสีใสก็ไหลกลิ้งลงมาอาบแก้มป่องสองข้าง จนคนตัวโตสองคนต้องเงยหน้ามองกันอย่างตื่นตระหนกตกใจ

          "งั้นคุณนอนพักเถอะ ผมจะดูจีนานเอง" เป็นฮันบินที่พูดออกมาก่อนเพราะถ้าให้จินฮวานไปดูแลจีนานก็มีแต่จะเจ็บตัวอีกเปล่าๆ คนตัวเล็กพอจะรู้ว่าตอนนี้ร่างกายตัวเองไม่ไหวเลยพยักหน้าให้คนตัวโตตรงหน้าสองสามทีแล้วก้มลงหอมแก้มกลมของตัวแสบทีนึง 

          "จีนะ..นาน...จะอยู่กับพี่จินฮวาน" เด็กน้อยงอแงขึ้นมาอีกรอบเมื่อได้ยินที่คนโตสองคนคุยกัน 

          "จีนานครับ พี่จินฮวานไม่ค่อยสบายนะ ให้พี่จินฮวานพักดีกว่านะครับ เดี๋ยวปะป๊าจะพาจีนานไปอาบน้ำเองนะ โอเคมั้ยครับ"

          "หงึ...แต่ว่า..."

          "จีนานอาคนเก่งของปะป๊า ไปอาบน้ำกับป๊านะครับ"

          "ก็ได้...งือ ปะป๊าอุ้มๆ" เด็กน้อยหันมาชูแขนสองข้างขึ้นเหนือหัวแล้วร้องบอกให้ปะป๊าได้อุ้ม 

          "คนเก่งของป๊าไปอาบน้ำกันกว่าเนอะ"

          "เย้ๆๆ ไปเล้ยยยยย ป๊าาาาา เย้ยๆๆๆ" เสียงใสของเด็กน้อยร้องเจื้อยแจ้วออกมาอย่างดีใจเมื่อโดนปะป๊าอุ้มจนตัวลอย และนึกในใจว่าปะป๊าแข็งแรงกว่าพี่จินฮวานอีก

          "นี่ฮันบิน! ทำดีๆสิเดี๋ยวจีนานก็ตกลงมาหรอก" เมื่อจินฮวานมองเห็นว่าฮันบินอุ้มจีนานจนตัวลอยแล้วไหนตัวแสบจะดิ้นร้องดีใจออกมาอีก ก็กลัวว่าเด็กน้อยจะตกลงมาเลยรีบร้องบอกแต่ก็เปล่าประโยชน์เมื่อสองคนไม่ได้ฟังกลับเพียงแค่หันหน้ามาหัวเราะใส่ก่อนที่พากันเดินเข้าห้องน้ำไป

          "บ้าจริง ให้มันได้อย่างนี้สิ พวกตัวแสบ!" อดจะต่อว่าทั้งคนโตทั้งคนเล็กออกมาพร้อมกันไม่ได้ พออยู่ด้วยกันก็แบบนี้ เข้ากันดีนักนะ 


          ฮึ่ยยย


          "ป๊าาาาาาา...."

          "อะไรครับ...ทำไมมองป๊าแบบนั้นล่ะคนเก่ง"

          "นี่แหนะ!!"

          "โอ๊ย เดี๋ยวๆมาตีปะป๊าทำไม หืม ?"

          "ก็ปะป๊าทำพี่จินฮวานทำไมล่ะ"

          "ทำ...?"

          "เมื่อคืน...จีนานได้ยินนะ!!! ปะป๊านิสัยไม่ดีแกล้งพี่จินฮวาน จีนานไม่รักป๊าเล่าาาา"

          "555555 ไอ้ลูกหมา...ปะป๊าแกล้งพี่จินฮวานยังไงอ่ะครับ หืม ไหนบอกปะป๊ามาซิ ?"

          "ก็...งือ ไม่รู้อ่ะ ' '" น่ารักจังวะ

          "อ่าๆ ไม่งอนนะครับคนเก่งมานี่เร็วครับปะป๊าจะบอกอะไรให้..."


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


.


          "งือ...จีนานอยากมีน้อง"

















#JinaniCafe

*-------------------------------*
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #20 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 20:12
    จีนาน.....
    #20
    0
  2. #19 KJH_KJH94 (@KJH_KJH94) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 08:55

    เป็นสองพ่อลูกสุดแสบอ่ะ จอมวางแผนสุด โอ้ยยยยยยย ดื้อ 555555555

    #19
    0
  3. #18 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 01:18
    อ่าวจีนานอยากมีน้องแล้ว 555555
    #18
    0
  4. #17 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 22:32
    จีนานอยากมีน้องงง จ้าาาาาา
    #17
    0
  5. #16 Kwangkwang_77 (@Kwangkwang_77) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 20:07
    จีนานจะมีน้อวไหมอ่ะ 5555
    #16
    0
  6. #15 polygm (@polygm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2561 / 19:35
    คือง้อแบบนี้เลยหรอคะปะป๊า555555555555 จินฮวานเทอเคลิ้มง่ายไปรึปะ เด่วแม่จะตี 😂😂😂😂😂
    #15
    0