ตอนที่ 4 : _oPEN : no.4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 263
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    19 พ.ย. 61

#JinaniCafe






- เช้าวันต่อมา -


          "อือ...." เสียงครางดังเล็ดลอดออกมาจากปากเล็กยามเมื่อขยับตัวเพื่อจะเปลี่ยนท่านอนให้สบายตัวมากขึ้น ร่างเล็กขยับเข้ามาใกล้กับร่างสูงและซุกตัวเข้าหาเพื่อต้องการความอบอุ่น แรงกอดนิดๆจากร่างเล็กที่ยกแขนขึ้นกอดกับเอวหนาใบหน้าเล็กซุกเข้ากับอกกว้างของร่างสูงไว้ โดยไม่ได้รู้เลยว่าทุกการกระทำนั้นตกอยู่ในสายตาคมของคนที่กำลังนอนตะแคงจ้องมองอยู่ข้างๆ เนิ่นนานกว่าอีกคนจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา

          เหมือนแมวน้อยเลยแหะ

          "ฮะ...ฮันบิน" คนตัวโตเลิกคิ้วมองคนตัวเล็กใต้ร่างที่ค่อยๆลืมตาขึ้น และนึกดีใจที่อีกคนเรียกชื่อตัวเองออกมา ดวงตาคมมองดูคนตัวเล็กที่กำลังขมวดคิ้วยุ่งๆและดวงตาเรียวก็เอาแต่จ้องมองมายังตัวเองอย่างหาเรื่อง คิดว่าน่ากลัวมากหรือไง มองดูดีๆนี่มันแค่ลูกแมวตัวน้อยจอมขู่ชัดๆต่างกันตรงที่ลูกแมวตัวนี้น่าจับมาขย่ำให้แหลกคามือ หึ

          "อรุณสวัสดิ์ครับ...ที่รัก" เนิ่นนานที่สบตากัน เมื่อฮันบินเห็นสีหน้าคนตัวเล็กแล้วว่าเป็นแบบไหนก็จงใจพูดกวนประสาทอีกคนทันที และก็จงใจเน้นคำพูดท้ายประโยคให้ชัดๆ แล้วยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ส่งไปให้คนตัวเล็กใต้ร่างที่ยังคงนอนจ้องตาอยู่แบบนั้น ให้มันรู้ไปว่าระหว่างสงครามประสาทของจินฮวานกับฮันบินใครจะชนะ

          ".........." แต่พอสิ้นประโยคยั่วโมโหนั้นของคนตัวโตด้านบน คนตัวเล็กก็ไม่ได้ตอบกลับไปเพียงแค่สบตากับอีกคนนิ่งๆเหมือนเดิม ที่จินฮวานไม่ตอบเพราะพยายามใช้ความคิดว่า ฮันบินเข้ามาในบ้านของเขาได้ยังไง ? 

          "อย่า" แต่ยังไม่ทันได้คิดหาคำตอบอะไรมาก เสียงเล็กก็ร้องห้ามทันทีเมื่อรู้สึกว่าคนตัวโตกว่าค่อยๆก้มหน้าเข้ามาหาหลังจากที่จ้องตากันอยู่นาน แต่ฮันบินก็คือฮันบินไม่ได้ฟังในสิ่งที่คนตัวเล็กร้องห้ามเลยสักนิด กลับค่อยๆก้มหน้าเข้ามาเรื่อยๆ และเรื่อยๆ 

          จน...

          "อ อื้อ" ยังไม่ทันที่คนตัวเล็กจะร้องห้ามอีกหนหรือทันได้หันหน้าหนี อีกคนก็ก้มลงมาจูบเร็วๆตรงปากเล็กทันที ไม่ได้มีการรุกล้ำเพียงแค่กดริมฝีปากแช่ไว้กับริมฝีปากเล็กนี้เท่านั้น เนิ่นนานจนคนตัวเล็กทนไม่ไหวก็ใช้สองมือผลักอกอีกคนให้ถอยห่าง 

          "ออกไป"

          "หึ" ฮันบินยอมผละริมฝีปากออกตามที่คนต้วเล็กต้องการแล้วแค่นเสียงหัวเราะในลำคอออกมา แต่ก็ยังไม่ยอมถอยใบหน้าออกห่างจากคนตัวเล็กใต้ร่าง แถมยังยื่นจมูกโด่งของตัวเองไปคลอเคลียกับจมูกเล็กไปมา จนโดนอีกคนใช้มือผลักอกและร้องห้ามอีกรอบ

          "บอกให้ออกไง...อ่ะ" แต่คนตัวเล็กยังร้องห้ามได้ไม่ทันไรคนตัวโตกว่าก็ก้มลงมาจูบที่ปากเล็กใหม่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้กลับมากกว่าครั้งก่อนเมื่อจังหวะที่คนตัวเล็กอ้าปากพูดเลยเป็นโอกาสให้คนตัวโตกว่าฉวยจูบและรุกร้ำลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กจนได้ แรงจูบที่หนักหน่วงสร้างความตกใจให้กับคนตัวเล็กได้อย่างมากทีเดียว 

          "อื้อ..." จินฮวานพยายามทั้งดิ้นทั้งผลักให้คนตัวโตได้ปล่อย แต่ดิ้นเท่าไหร่หรือจะอ้าปากพูดไล่ก็เหมือนกับเป็นการเปิดโอกาสให้คนตัวโตมากเท่านั้น บ้าจริงๆเลย แต่ระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังจะเสียเปรียบให้กับคนตัวโตนี่ จู่ๆก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้นมาก่อน 


          จีนาน!


          ก๊อก


          ก๊อก


          ก๊อก

          "พี่จินฮวาน" เสียงเล็กใสดังเรียกชื่อพี่ชายอยู่หน้าห้อง เด็กน้อยทั้งเคาะประตูไปด้วยและปากเล็กๆก็ร้องเรียกชื่อไปด้วย แล้วได้แต่คิดว่าทำไมวันนี้พี่จินฮวานถึงได้ตื่นสายจังเลย วันนี้จีนานตื่นก่อนพี่จินฮวานอีก ฮี่ๆ

          "อ่ะ...ปะ ปล่อยนะ อื้ออ" แต่ต่างกับผู้ใหญ่สองคนที่กำลังปลุกปล้ำกันอยู่บนเตียง จังหวะที่คนตัวโตกว่าถอนใบหน้าออกนิดนึง ทำให้คนตัวเล็กมีจังหวะได้ร้องบอกให้ปล่อย แต่แค่แป๊บเดียวอีกคนก็ฉวยริมฝีปากลงมาใหม่ 

          "พี่จินฮวาน!!! เปิดประตู พี่จินฮวานนนนนน" และเด็กน้อยยังคงเคาะประตูและร้องเรียกพี่ชายอยู่แบบนั้นต่อไป เสียงเล็กร้องเรียกดังขึ้นเรื่อยๆและแรงเคาะประตูก็ดังมากขึ้นเรื่อยๆอีกเช่นกัน


          ปัง


          ปัง


          ปังงงงง


          "ฮะ...."

          "อ่ะ ซี๊ดด" เสียงร้องดังออกมาจากคนตัวโตกว่าทันทีที่โดนคนตัวเล็กใช้เล็บขูดเข้าที่ต้นแขนแรงๆ และสุดท้ายก็ยอมลุกออกจากร่างเล็ก หันไปดูที่แขนซ้ายตัวเองก็เห็นว่าเป็นรอยเล็บและมีเลือดซึมออกมา

          "ฮึ่ย!!" คนตัวเล็กเมื่อเป็นอิสระแล้วก็รีบลุกขึ้นและเดินฟึดฟัดออกจากเตียงทันที แต่ก็ไม่ลืมที่จะหันกลับไปบอกคนตัวโตที่ยังนั่งลอยหน้าลอยตาอยู่ข้างหลัง

          "อย่าให้จีนานเห็นแม้แต่เงานะ" แต่คนถูกสั่งทำเพียงแค่เบ้ปากและยักไหล่กลับมาให้เท่านั้น ไม่ได้สนใจในคำพูดของคนตัวเล็กเลยสักนิด

          กวนประสาท!

          "ฮันบิน!!" เมื่อเห็นว่าอีกคนยังไม่ยอมหาที่หลบก็ตะคอกชื่อออกมาอย่างโมโห แต่คนที่นั่งลอยหน้าลอยอยู่บนเตียงก็เพียงแค่เบะปากกลับมาให้อีกทีก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงหยิบผ้าห่มมาคลุมไว้มิดทั้งตัวตั้งแต่หัวจนถึงเท้า ที่ทำนี่ไม่ได้กลัวคนตัวเล็กนี้ขู่หรอกแต่เพราะสงสารเด็กน้อยที่เคาะประตูและร้องตะโกนอยู่ข้างนอกนู้นต่างหากล่ะ


          แกร๊ก


          หมับ


          "อ่ะ..."


           "จีนาน...ตื่นเช้าจังเลยครับ" พอผมเปิดประตูได้ก็นั่งลงสองแขนอ้าออกเพื่อรับกอดจากเด็กน้อยตรงหน้าและเอ่ยถามทันที ปกติจีนานจะไม่ค่อยตื่นเช้าเองหรอก ทำไมวันนี้มาแปลก

          "จุนเน่นั่นแหละปลุก งือออ" เด็กน้อยตอบกลับมาและกอดคนเป็นพี่ไว้แน่นซุกใบหน้าเล็กถูไปมาอยู่ในอ้อมกอดของพี่ชาย จีนานยังง่วงอยู่เลยแต่เพราะโดนจุนเน่ปลุกเลยต้องตื่นตามด้วย

          "เป็นเด็กดีต้องตื่นเช้าก็ถูกแล้วไงครับ แล้วจุนเน่ล่ะ ?" 

          "อยู่ในห้อง หงึ...ป๊า!" แต่ระหว่างที่เด็กน้อยพูดอยู่นั้นจู่ๆก็เหมือนกับได้กลิ่นหอมแปลกๆลอยมาแตะจมูกเล็ก กลิ่นเหมือนปะป๊าฮันบินเลย ทำไมพี่จินฮวานมีกลิ่นปะป๊าฮันบินติดมาด้วยล่ะ

          "จีนานพูดอะไร...อ่ะ จีนาน!" เด็กน้อยไม่ได้ฟังที่คนเป็นพี่พูดเลยสักนิด กลับพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดเพื่อที่จะวิ่งไปที่เตียง จีนานว่าก้อนกลมๆที่อยู่บนเตียงนั่นต้องเป็นปะป๊าฮันบินแน่ๆเลย ปะป๊าฮันบินของจีนานมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย!!!!! 

          "ปะป๊าฮันบิน ปะป๊าฮันบิน!!!!" ปากเล็กร้องตะโกนเรียกอย่างดีใจและดิ้นเพื่อให้หลุดจากอ้อมกอดไปด้วย จนจินฮวานเริ่มจะจับไว้ไม่อยู่และสุดท้ายจีนานก็ดิ้นหลุดออกจากอ้อมกอดไปจนได้ 

          ให้ตายสิตัวก็แค่นี้ทำไมแรงเยอะจังเลย

          "อ่ะ จีนาน! หยุดนะ!" แต่ถึงอย่างนั้นจินฮวานก็ไวกว่าจีนานอยู่ดีเพราะเอื้อมแขนไปดึงแขนเล็กของจีนานไว้ได้ทัน ฟู่วว เกือบไปแล้วมั้ยล่ะ 

          "งือออ ป๊าฮะ..."

          "ไม่ใช่!" พอได้เห็นว่าเด็กน้อยจะอ้าปากพูดก็เผลอตะคอกเสียงดังจนเด็กน้อยในอ้อมกอดสะดุ้งโหยงและปากเล็กก็เบะออกทำท่าจะร้องไห้ทันที

          "แต่ว่าป๊า...." 

          "บอกว่าไม่ใช่ก็คือไม่ใช่ไง ถ้าไม่ฟัง พี่จะตีเราจริงๆนะจีนาน"

          "ฮะ..งืออ" เด็กน้อยเมื่อโดนคนเป็นพี่ดุให้ก็เงียบลงทันทีและสองแขนเล็กก็รีบยกขึ้นกอดคอคนเป็นพี่ไว้แน่น จีนานไม่ชอบให้พี่จินฮวานดุเลย ฮึ่กก

          "ไปอาบน้ำแต่งตัวได้แล้วครับ จะได้กินข้าวแล้วไปโรงเรียน"

          "ครับ" ตอบกลับคนเป็นพี่เสียงแผ่วและผละออกจากอ้อมกอดก้มหน้าซ่อนน้ำตาที่คลออยู่ในดวงตากลม ถ้าร้องไห้ออกมาเดี๋ยวโดนพี่จินฮวานดุอีก เมื่อคิดได้แบบนั้นเด็กน้อยเลยรีบวิ่งออกไปจากห้องทันที แล้วน้ำตาสีใสก็กลิ้งลงมาอาบสองแก้มกลมทันทีที่วิ่งเข้ามาถึงห้องนอนตัวเอง 

          พี่จินฮวานใจร้าย จีนานแค่คิดถึงปะป๊าฮันบิน

          "พี่ขอโทษ..." จินฮวานมองตามหลังเล็กของเด็กน้อยที่วิ่งออกจากห้องไปจนลับตาและพูดขอโทษตามหลังออกมาเบาๆ ทำไมจินฮวานจะไม่รู้ว่าจีนานกำลังร้องไห้ แต่ที่ต้องทำเป็นดุเพราะกลัวว่าจีนานจะรู้ว่าในห้องนี้ยังมีอีกบุคคลนึงอยู่ด้วย 

          จินฮวานแค่กลัว กลัวว่าถ้าจีนานเจอแล้วจะกลับไปกับคนนั้น ไม่เอาหรอก แบบนั้นน่ะ...




- #JinaniCafe -
          



          "จีนาน.." หลังจากปล่อยให้เด็กน้อยวิ่งออกมาได้สักพักจินฮวานก็เดินตามหลังของจีนานมาในห้องและเห็นว่าเด็กน้อยกำลังนั่งทำหน้าหงอยอยู่บนเตียง อ่า จินฮวานนายเผลอดุจนจีนานซึมไปอีกแล้ว

          "จีนานกำลังจะไปอาบน้ำแล้วครับ" เมื่อเด็กน้อยเห็นพี่ชายเดินเข้ามาก็เงยหน้าขึ้นและรีบร้องบอกจะไปอาบน้ำทันทีเพราะถ้าช้าเดี๋ยวจะโดนดุอีก แต่กำลังจะปีนลงจากเตียงก็ถูกคนเป็นพี่เรียกไว้ก่อน

          "พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย มานี่สิครับ"

          "หงึ...ไม่เอา..." ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มส่ายไปมาเร็วๆเมื่อได้ยินคนเป็นพี่เรียกไปหา จีนานกลัวโดนพี่จินฮวานตี 

          "ทำไมครับ กลัวพี่เหรอ" ใจของจินฮวานถึงกับหล่นไปตกอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อโดนเด็กน้อยตรงหน้าปฏิเสธที่จะเข้ามาหา นี่ผมดุจนจีนานไม่กล้าเข้าใกล้เลยเหรอ ดูสีหน้าหวาดกลัวนั่นสิ จินฮวาน นายทำอะไรลงไปเนี่ย ก่นด่าตัวเองในใจแล้วค่อยๆเดินเข้าไปหาเด็กน้อยที่นั่งตัวสั่นอยู่บนเตียง 

          "พี่ ฮะ ดุ...จีนานไม่ชอบ ฮึ่ก" และสุดท้ายเด็กน้อยก็ทนไม่ไหวร้องไห้ออกมาอีกจนได้ 

          "จีนาน...พี่ขอโทษ ไม่ร้องนะ ไม่ร้องไห้นะครับคนเก่ง โอ๋ๆ" พอเห็นว่าเด็กน้อยตรงหน้าร้องไห้ก็รีบเข้าไปคว้าตัวเล็กมากอดไว้แนบอก นึกอยากจะตบปากตัวเองสักทีสองที ทำไมถึงได้เผลอไปว่าจนจีนานร้องไห้แบบนี้เนี่ย

          "ฮึ่ก...ฮะ ฮือออ"

          "โอ๋คนเก่ง ไม่ร้องนะครับ พี่ขอโทษ....พี่ขอโทษนะ" เห็นจีนานร้องไห้แล้วเหมือนใจจะสลาย ไม่บ่อยที่จะเผลอดุจนทำให้จีนานต้องร้องไห้แต่ครั้งนี้คงดุแรงไปจริงๆนั่นแหละ เนิ่นนานที่กอดปลอบและโอ๋เด็กน้อยในอ้อมกอดให้เงียบลงได้ นานจนจีนานผล็อยหลับคาอกไปอีกรอบ อ่า สงสัยวันนี้คงต้องให้จีนานหยุดเรียนวันนึงแล้วมั้ง

          "งืออ..." มองดูเด็กน้อยที่นอนหลับอยู่บนเตียงสักพักแล้วลุกขึ้นเพื่อจะโทรไปบอกยุนฮยองว่าจะให้จีนานหยุดเรียนหนึ่งวัน มันอาจจะดูไม่มีเหตุผลที่จู่ๆก็ให้จีนานหยุดเรียนแต่ถ้ายังคงให้ไปเรียนรับรองเลยว่าจีนานต้องงอแงกลับบ้านแน่ๆ 

          แต่คนตัวเล็กที่กำลังจะปิดประตูห้องนอน ก็หันไปมองเด็กน้อยที่หลับไม่รู้เรื่องไปแล้วอีกทีนึงก่อนที่จะพูดกับตัวเองออกมาเบาๆแล้วค่อยเดินออกมา

          "อย่าโกรธพี่เลยนะจีนาน..."



.


.


.



          หลังจากที่ผมเดินออกมาจากห้องของจีนานและโทรไปบอกกับที่โรงเรียนแล้วว่าวันนี้จะให้จีนานหยุดหนึ่งวันเสร็จแล้วเลยเดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อจะไปเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ 

          "อ่าา จีนานชอบกินไก่ทอดนิหน่า" เดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อจะหาของมาทำอาหารเช้าแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า ในตู้เย็นไม่เหลืออะไรให้พอได้ทำมีแต่น้ำเปล่ากับนมจืดเท่านั้น แต่จะให้ออกไปซื้อของโดยปล่อยให้จีนานอยู่บ้านคนเดียวก็ไม่ได้อีก เฮ้ออ~

          "ทำไงดีล่ะทีนี้..." คนตีวเล็กพ่นลมหายใจออกมาหนักๆทีนึงแล้วเดินออกจากห้องครัวไป สองขาเล็กกำลังจะก้าวไปทางห้องตัวเองก็ต้องหยุดชะงักไว้นิดนึง ลืมไปเลยว่าฮันบินยังอยู่ในห้อง

          แกร๊ก

          เปิดประตูห้องนอนตัวเองเข้าไปแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า ฮันบินหายไปไหน ? ตั้งแต่ตามไปโอ๋จีนานจนตอนนี้ก็ไม่ได้เดินมาที่ห้องอีกเลยจะว่าฮันบินกลับไปแล้วเหรอ คงใช่มั้ง แต่เดี๋ยวนะ ถ้าฮันบินไม่อยู่ งั้นแสดงว่า...

          "ไม่นะ...อ่ะ" คนตัวเล็กกำลังจะหันหลังเดินไปยังห้องของจีนานอีกครั้งก็ต้องสะดุดเข้ากับใครคนนึงที่มายืนขวางไว้ พอเงยหน้าไปมองได้ไม่ถึงเสี้ยววินาทีก็รีบสะบัดตัวออกจากอีกคนทันที

          "ทำไมยังไม่ไปอีก"

          "ไปไหน...ก็นี่บ้านของเรา"

          "ไม่ใช่! ขอร้องล่ะฮันบิน นายช่วยออกไปจากที่นี่ได้มั้ย" เหมือนกับคนตัวเล็กจะอ่อนใจกลับการไล่คนตัวโตตรงหน้าให้ออกไปจากบ้าน เพราะไล่ยังไงอีกคนก็ไม่ยอมออกไป ทำไมถึงหน้าด้านหน้าทนแบบนี้

          "ทำไม..."

          "ไม่ทำไม ออกไปได้แล้ว ไม่งั้นฉันจะแจ้งตำรวจ" เหมือนจินฮวานจะอดทนใจเย็นได้แค่แป๊บเดียวเท่านั้น อารมณ์ก็เริ่มเดือดขึ้นมาอีกรอบ

          "ไม่กลัวว่าจีนานจะร้องไห้จนขาดใจเหรอ.." พอสิ้นประโยคนี้ ความอดทนของคนตัวเล็กก็ขาดผึ่ง

          "ฮันบิน!" จินฮวานตะคอกคนตรงหน้าด้วยความโมโหอีกครั้ง ดวงตาเรียวสวยจ้องมองไปยังคนตัวโตตรงหน้าที่ยังคงยืนลอยหน้าลอยตาใส่โดยไม่ได้สนใจเลยว่าคนตัวเล็กโมโหมากแค่ไหน แล้วยิ่งโมโหมากขึ้นเมื่อได้ยินเสียงแค่นหัวเราะดังออกมาจากอีกคน 

          "หึ" 

          "หน้าด้าน" สุดท้ายก็ด่าคนตรงหน้าไปเต็มๆ ไม่ได้มีความเกรงใจอะไรอีกแล้ว ยังไงวันนี้ก็ต้องไล่คนๆนี้ออกไปจากบ้านตัวเองให้ได้ก่อนที่จีนานจะตื่นมาเจอ

          "......"

          "จะทำอะไร ถอยออกไปนะ" เสียงเล็กร้องดังออกมาเมื่อโดนคนตรงหน้าค่อยๆเดินเข้ามาหา จนตัวเองต้องเดินถอยหลังหนี 

          "......." ในสายตาของฮันบินตอนนี้ จินฮวานก็เหมือนกับลูกแมวจอมขู่พอโดนผลักให้ตกน้ำก็พยายามจะตะเกียกตะกายขึ้นมา แล้วไงต่อ...สุดท้ายลูกแมวก็ตัวสั่นด้วยความกลัว หึ ตัวเท่าลูกแมวชอบทำขู่

          "นี่...อ่ะ ฮันบิน" ไม่รู้ว่าตัวเองก้าวถอยหลังไปมากแค่ไหน รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้ถอยมาจนชนเข้ากับขอบเตียงและเซล้มลงไปแล้ว ยอมรับก็ได้ว่าตัวเองกำลังกลัวคนตรงหน้าจริงๆ บอกเลยก็ได้ว่าจินฮวานน่ะไม่เคยจะเอาชนะฮันบินได้สักทีหรอก

         ตุบ

          "ทำในสิ่งที่ผู้ใหญ่เขาทำกันไง" พอเห็นว่าคนตัวเล็กล้มลงแล้วคนตัวโตก็ขึ้นคร่อมทับร่างเล็กๆไว้ทันที สองมือหนากดข้อมือเล็กไว้กับเตียง มองดูอีกคนที่พยายามดิ้นให้หลุด แต่ต่อให้ดิ้นยังไงก็หลุดง่ายๆหรอก แรงแค่แมวดิ้น

          "อ่ะ....อือ...ปล่อย...นะ" จินฮวานพยามดิ้นและเบี่ยงตัวเอียงหน้าหลบคนตัวโตตรงหน้าเพราะจู่ๆอีกคนก็ก้มหน้าลงมาพยายามจะจูบ แต่เมื่อไม่ได้ดั่งใจก็เปลี่ยนมาเป็นซุกหน้าลงลำคอขาวกดริมฝีปากร้อนลงไปขบเม้มแรงๆจนผิวขาวๆขึ้นสี จินฮวานต้องเจอแบบนี้แหละ พยศดีนักต้องโดนกำหลาบซะบ้าง

          "อือ..ไม่ ฮันบิน! ปล่อย...อื้ออ" และสุดท้ายคนตัวเล็กก็โดนคนตัวโตด้านบนจูบเข้าจริงๆ จังหวะที่อ้าปากร้องให้ปล่อยเลยเป็นโอกาสให้คนด้านบนฉวยริมฝีปากกดลงมาที่ปากเล็กและสอดลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากเล็กจนได้ 

          "อย่าร้องเสียงดังนะคุณ จีนานตื่นมาเห็นไม่รู้ด้วยนะ"












#JinaniCafe

*-------------------------------*

' ทำอะไรกัน ?'  > > เสียงจีนาน 5555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #14 polygm (@polygm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 22:58
    ยังไงอ่าาา คือจินฮวานเป็นแม่แต่ไม่ได้บอกให้จีนานเรียกว่าแม่???? คุณป๊ากับคุณพี่รักกันแรงมากค่ะ ลักลอบเข้าบ้านงี้555555555
    #14
    0
  2. #13 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 19:51
    จีนานช้ำเเน่ ๆ เล้ยยย
    #13
    0
  3. #12 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 17:28
    เนี่ยจินฮวานเปงแม่จีนานรึป่าวละไม่อยากให้เรียกแม่งี้เลยให้เรียกพี่ ละจินกลัวฮันบินจะเอาจีนานไปเปงแค่พี่ชายจีงง๋ออออ รอติดตามจ้าาา
    #12
    0
  4. #11 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 14:42
    คืองงอะ ฮันบินเปงพ่อจีนาน จินฮวานเปงพี่จีนาน จินฮวานเป็นแฟนฮันบิน?
    #11
    0