#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,525 Views

  • 214 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    357

    Overall
    4,525

ตอนที่ 25 : _oPEN : no.25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    7 พ.ค. 62

#JinaniCafe








          "หนูอยากให้ปะป๊าไปด้วย" 

          "ขอปะป๊าไปทำงานก่อนนะครับ เสร็จแล้วเดี๋ยวปะป๊าตามหนูไปนะ" 

          "นานมั้ย ?" ผมถึงกับหลุดยิ้มออกมาตอนเห็นท่าทางตอนถามของตัวแสบ ยืนเท้าเอวเชิดหน้าถามกวนๆนี่ไปเลียนแบบมาจากใครวะ

          "3 วันครับ" 

          "โอ้โห๋ ตั้งฉามวัน" โอเวอร์แอคติ้งเสร็จก็วิ่งเข้าห้องครัวไปเพราะได้ยินเสียงพี่จินฮวานเรียกกินข้าว เร็วจังเลยกับเรื่องกินเนี่ย

          "ปะป๊าไม่ได้ไปด้วย แล้วจีนานจะเล่นกับใคร"

          "เยอะแยะ เพื่อนจีนานก็เยอะ" 

           "เพื่อนที่ไหน จีนานมีจุนเน่เป็นเพื่อนคนเดียว" ดีนะมีแค่จุนเน่ ไม่รวมเด็กที่บ๊อบบี้อะไรนั่นด้วย

           "ก็กุ้งหอยปูปลาในน้ำทะเลไง" เป็นคนตลกเหมือนกันนะเราอ่ะ

          ผมมาทันได้ยินสองคนพี่น้องคุยเล่นกันพอดี ตอนแรกก็อยากเดินเข้าไปหาเพราะอยากมีส่วนร่วมแต่ถ้าเข้าไปตอนนี้จินฮวานได้ทำหน้าบูดใส่ผมแน่ๆ

          แต่ฮันบินสนเหรอ ?

          ก็ไม่นะ :)

          จุ๊บ

          "งุ้ยยยยย ปะป๊าอ่ะ" เดี๋ยวนี้หวงตัวอ่ะ

           "ไม่ให้หอมแก้มหนูแล้วจะให้ปะป๊าไปหอมแก้ม....ใครอ่ะครับ" ผมแกล้งพูดแหย่สองคนพี่น้องที่ดูหงุดหงิดตลอดเวลาที่ผมเข้าไปวอแวใกล้ๆ จีนานก็ไม่เท่าไหร่แต่คนพี่นี่สิ 

          "พี่ฉาวชุดแดงนั่นไง" ใครวะ ?

          "ไม่มี ชุดแดงไหนอีกอ่ะ หืม ?" เนี่ย ลูกหาเรื่องให้อ่ะ

          "มี คนนั้นอ่ะ คนที่ปะป๊าเดินไปคุยด้วยแล้วก็ยิ้มให้แบบเนี้ยๆๆๆๆๆๆ" โอ้โห๋ มีท่าทางประกอบให้อีก

          ก็คือซวยไปเลยเพราะคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างนั้นเดินหนีไปแล้ว 

          "ตัวแสบ...ห้ามพูดแบบนี้อีกนะครับ ปะป๊าไม่ได้คุยกับใครเลยแล้วหนูไปเอามาจากไหน" ผมยื่นมือไปโยกหัวกลมสองสามทีแล้วชิงหอมแก้มเด็กน้อยแรงๆด้วยความมันเขี้ยวก่อนจะเดินออกจากห้องครัวแล้วตามจินฮวานไป

          ไปง้อหน่อย ไม่รู้ว่าแค่งอนหรือโกรธจริงๆ 

          "คุณ"

          "อะไร ?" ตอบด้วย แต่เสียงเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน

          "มาง้อ" ผมเดินเข้าไปใกล้แล้วเนียนโอบเอวเล็กไว้หลวมๆ จีนานกำลังกินข้าวผมต้องใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ไม่งั้นถ้าตัวแสบมาเห็นคือซวย ซวย แล้วก็จะซวยแน่ๆ

          "ง้อทำไม อะ นี่" ก็แก้มนิ่มเหมือนจีนานเลย แถมหอมอีกต่างหาก

          "อยากอยู่ใกล้ๆ ตอนนี้จีนานไม่อยู่...ให้ผมอยู่ใกล้คุณก่อนได้มั้ย" ได้ดิ เพราะผมเนียนดึงให้คนตัวเล็กมาใกล้จนแทบจะอุ้มขึ้นมาอยู่แล้ว

          "ได้สิ" เอ้า

          "แล้วจูบด้วยได้มั้ยอ่ะ" ผมทำเสียงง้องแง้งใส่คนตัวเล็กแม้ในใจจะงงๆอยู่ว่าทำไมอีกคนไม่ห้ามแต่ก็นั่นแหละ

          "ได้คะ...อื้อ" นานๆทีเมียจะไม่ห้าม ทำเลยแล้วกันเนอะ

          ตึก !

          ผมยื่นหน้าเข้าไปจูบคนตัวเล็กจริงๆแล้วอุ้มขึ้นพร้อมกับเดินเข้าไปชิดกำแพง ดันให้คนตัวเล็กเอาหลังพิงกำแพงเอาไว้และเพราะอีกคนกลัวจะตกเลยต้องเอาขาเกี่ยวเอวผมไว้แน่นรวมมือแขนที่โอบคอผมไว้อีก แน่นจนบางทีก็เหมือนจะรัดคอให้ตายเพราะหายใจไม่ออกเนี่ย

          "อ่ะ ฮันบิน..." 

          "คุณว่า..."

          "เร็วๆสิ" เออ บทจะง่ายแม่.งก็ง่ายชิบหาย

          แล้วก็เนี่ย รักกันอยู่หลังบ้านนี่แหละ ในซอกเล็กๆที่ผมคิดว่าต้องเร่งเวลาให้มันเร็วหน่อย กลัวจีนานจะตามหาแล้วก็กลัวว่าคนตัวเล็กที่ยืนหันหลังให้ผมอยู่ตอนนี้จะบ่นปวดขาเอา 

          คือเวลาจะรักกันอ่ะ มันไม่เกี่ยวหรอกเนอะว่าจะรักที่ไหน

          "อือ ปะป๊า...ฮ อื้อ"

          ผมชอบเวลาจินฮวานเรียกผมว่าปะป๊าจริงๆ ยิ่งเสียงแหบๆกับใบหน้าเปื้อนเหงื่อที่ดูเซ็กซี่แบบนี้นะ

          "ปะป๊าเอาอีก...พูดอีกเร็วคุณ" ผมโน้มตัวลงไปพูดแหย่ข้างใบหูเล็ก คิดว่าจะแกล้งแหละแต่ดันเป็นฝ่ายโดนแกล้งเองซะงั้น

          "ก็อุ้มสิ อยากกอดปะป๊า" แม่.ง!

          ตัวแสบยิ่งกว่าจีนานก็พี่จินฮวานนี่ล่ะวะ






          "ไปไหนกันมา จีนานเดินตามหาทั่วบ้านจนเหนี่อยแล้วนะเนี่ย" 

          ก็ได้แต่มองหน้าลูกชายตัวแสบที่ยืนเท้าเอวเชิดหน้าพูดด้วยน้ำเสียงโกรธๆใส่ ก็ท่าทางโคตรนักเลงเอาแต่ใจเลยไอ้ลูกหมู

          "ก็อยู่หลังบ้านไงครับ พี่ออกไปซักผ้าอยู่จีนานมองไม่เห็นเองหรือเปล่า หืม ?" ก็เพิ่งเคยเห็นจินฮวานโกหกจีนานก็วันนี้แหละ 

          "จีนานก็เดินไปดูมาแล้วเนี่ย จีนานไม่ได้โง่นะ"

          "เห้ย"

          "จีนานครับ พี่ไม่ได้บอกว่าจีนานโง่นะ...แล้วก็บอกกี่ครั้งว่าให้พูดดีๆไม่ให้ใส่อารมณ์แบบนี้ไง" โคตรนับถือความใจเย็นของคนตัวเล็กเลยอ่ะ ถ้าเป็นผมคงจะดุไปแล้ว

          "งือ...จีนานขอโทษครับ" แต่ก็ยังดีที่ยอมง่ายๆแหละนะ

          "พี่ไม่ได้ว่าอะไร ไม่งอแงแล้วนะไปเก็บของใส่กระเป๋ากันดีกว่าเดี๋ยวจะได้ไปกันแล้วครับ"

          "ปะป๊าก็ไปกับหนู" ผมยิ้มให้กับมือเล็กที่ยื่นมาหาผมที่ยืนอยู่ข้างหลังของจินฮวาน มือเล็กที่โอบรอบคอของจินฮวานเอาไว้แล้วก็ยื่นมาหาผม มันเป็นภาพที่น่าเก็บไว้ดูจริงๆเลย

          "แล้วปะป๊าจะรีบตามหนูไปนะครับ" 

          "งือ...โอเค" ดื้อสามนาทีแล้วก็หายดื้อสามนาทีก่อนจะกลับมาดื้อใหม่

          แบบนี้แหละเรียกว่าตัวแสบจีนาน



          "ไหวแน่นะคุณ ?" ผมหันไปถามคนตัวเล็กที่นั่งอยู่เบาะข้างๆพร้อมกับบนตักที่มีจีนานนอนหลับอยู่ ก็ตั้งแต่ขับรถออกจากบ้านจนมาถึงสนามบินตัวแสบก็หลับซบอกพี่จินฮวานมาตลอดทางเลยไง

          "อืม ขอบใจ" 

          "ผมช่วย" 

          "ไม่ต้อง นายจะลงไปได้ยังไง" ก็เออ ลืมไง

          "แล้วคุณจะไปยังไง ทั้งอุ้มจีนานแล้วไหนจะกระเป๋า" ถึงแม้ว่าจะมีแค่กระเป๋าเดินทางใบเล็กๆใบเดียวก็เถอะ แต่ผมคิดว่ากระเป๋าใบนั้นคงจะหนักน้อยกว่าจีนานที่ยังนอนไม่ตื่นนี้อีกนะ

          "ฉันไปได้ นายนั่นแหละไปได้แล้ว" แล้วก็หน้างอใส่กันเฉย

          แต่เพราะเป็นสามีที่ดีของลูกของเมียเลยรีบหยิบอุปกรณ์อำพรางตัวมาใส่ทั้งหมวกทั้งที่ปิดปากแล้วก็เสื้อฮู๊ดสีเหลืองอ๋อยมาใส่ จินฮวานไม่ได้ยินดีที่ผมมาช่วยหรอกแต่ก็ห้ามไม่ได้เพราะแค่พาจีนานลงจากรถยังลำบากเลย

          "แล้วผมจะโทรหา ไม่สิ ถึงบ้านแล้วโทรบอกผมด้วยนะ" 

          "ถ้าไม่ลืม" เอ้า พูดแบบนี้ได้เหรอวะ

          "ไม่เอาสิคุณ ผมเป็นห่วง" ก็ดูหน้าซีดๆเหมือนคนไม่มีแรงนี่สิ แต่เพราะผมเองแหละที่สูบพลังจากคนตัวเล็กมาเย๊อะะะะะะะ

          "อืมๆๆ ไปได้แล้วฮันบิน" 

          "เขิน" ก็แกล้งพูดแหย่ตามหลังคนตัวเล็กที่เดินเข้าไปด้านในแล้วยืนมองดูจนลับตานั่นแหละผมถึงได้ขึ้นรถ

          ก็เริ่มเปิดใจให้กันนิดนึง แค่นิดนึงจริงๆแต่แค่นี้มันก็ดีสำหรับผมแล้วนะ



          "สวัสดีค่ะพี่จินฮวาน"

          ผมชะงักเท้าที่กำลังเดินไปตามทางเพราะเสียงเรียกของผู้หญิง ใครกันเนี่ย ?

          "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ" เหรอ ?

          ผมค่อยๆหันหลังกลับไปมองผู้หญิงที่เรียกผมไว้อย่างช้าๆ พร้อมกับหัวใจที่ค่อยๆเต้นแรงขึ้น ทำไมกันนะ ทำไมจู่ๆใจของผมถึงได้เต้นแรงขนาดนี้ ทำไมผมรู้สึกใจไม่ดีขึ้นมาล่ะ 

          "ลูกฉัน...โตขึ้นเยอะเลยนะ"

          นี่มัน...

          "...เจนนี่" 

          คนที่ผมไม่อยากให้มาเจอกับจีนานมากที่สุด คนที่ผมกลัวว่า...

          "ค่ะ ฉันเอง...เจนนี่"

          เธอจะกลับมาเอาจีนานคืนไป









- หลายวันต่อมา -


          "จินฮวานลูก น้องงอแงอะไรก็ไม่รู้ออกไปดูหน่อยสิ" 

          ตั้งแต่มาถึงเชจูได้สามวัน จีนานก็งอแงไปแล้วสองวันครึ่ง สาเหตุก็เพราะฮันบินนั่นแหละ 

          "ผมก็โอ๋ไม่ได้หรอกครับ ปล่อยไปเถอะ"

          "ได้ยังไงล่ะลูก น้องร้องไห้จนหน้าแดงตัวแดงไปหมดแล้ว ไปน้องหน่อยเร็ว" เฮ้อ ผมล่ะเหนื่อยกับจีนานจริงๆนะ ทำไมช่วงนี้งอแงเก่งจังเลยก็ไม่รู้

          "ครับ"

          แต่เพราะฮันบินบอกติดงานยังมาไม่ได้ และผมบอกเหตุผลกับจีนานไปแล้วทั้งให้โทรหาเองด้วยแต่เจ้าตัวก็ไม่ฟังร้องงอแงจะหาแต่ปะป๊าอย่างเดียวเลย แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะ

          "ฮือ แงงงงงง หา ปะป๊าฮันบิน" 

          "ปะป๊าติดงานอยู่นี่ครับ ยังมาหาจีนานไม่ได้...ไม่งอแงนะ" ผมหมดคำจะเอามาพูดปลอบตัวแสบจริงๆนะ

          "ก็ปะป๊าบอกจะมาหาหนู ฮึก หาหนูอ่ะ" 

          "แต่ปะป๊าหนูยังทำงานทำไม่เสร็จไงครับ ก็ถ้าปะป๊าทำงานเสร็จแล้วเดี๋ยวก็ตามมา" ก็ได้แต่ดึงตัวแสบมากอดปลอบ ดีนะที่จีนานแค่นั่งร้องไห้เฉยๆไม่โวยวายอะไรมาก

          "เงียบเร็วครับ ดูสิคุณย่าเป็นห่วงจีนานนะ คุณย่าอยากเล่นกับจีนานแล้ว...คนเก่งไม่งอแงแล้วนะ" 

          "ฮึก งือ...กินนม" เอ้า 

          ผมได้แต่ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ไอ้นิสัยงอแงแล้วอยากกินนมเนี่ยไปติดมาจากฮันบินแน่ๆ กินนมที่ไม่ได้มาจากกล่องนมแต่เป็นนม...

          "ห้ามกัดนะ" 

          "อื้อ"

          ใครจะว่าผมบ้าก็ได้ที่ปล่อยให้จีนานมานอนดูดนมตัวเองอยู่แบบนี้ทั้งที่เจ้าตัวก็อายุ 5 ขวบเข้าไปแล้ว แต่จะให้ทำยังไงได้ล่ะ 

          จีนานงอแงจริงๆนะ :(



          "นู่น" ผมเงยหน้าขึ้นมองพี่เซยอนที่ชี้นิ้วไปด้านหลังของผมซึ่งก็เป็นประตูหน้าบ้านนั่นแหละ

          "ฮันบิน" มีตาทิพย์มั้งเลยพูดออกไปแบบนั้น 

          แต่ก็ทั้งๆที่เดาเอา แต่มันดันเป็นจริงเฉยเลย

          "เห้ย เก่งอ่ะ แบบนี้แปลว่าคิดถึงมาก" ก็ได้แต่ยู่หน้าใส่พี่สาวตัวเองที่ชอบแซวผมประจำ 

          "จีนานล่ะครับ ได้ข่าวว่างอแงเก่ง" แล้วคนมาใหม่ก็เนียนนั่งลงบนโซฟาข้างๆผม

          "โอ๊ย เดี๋ยวก็หาปะป๊าๆๆๆๆอยู่แบบนี้ทั้งวัน นู่น นอนหลับไปแล้ว" 

          "ผมขอโทษนะครับ คงจะเหนื่อยกันแย่เลย" 

          "ขยับออกไปไกลๆได้มั้ย นายจะเบียดจนจะนั่งตักฉันอยู่แล้ว" เห็นว่าไม่ว่าอะไรก็เนียนเบียดกันอยู่นั่นแหละ

          "แล้วได้มั้ยครับ ?" กวนตี.น

          ก็ได้แต่หันไปมองตาขวางใส่ก่อนหันขวับกลับไปมองพี่เซยอนที่จู่ๆก็พูดแซวเสียงดังขึ้นมา

          "ไปดีกว่า ผัวเมียกำลังจะตีกันพี่ไม่อยากจะยุ่ง" พูดเสร็จก็รีบลุกหนีไป

          แต่มันยังไม่พอแค่นั้นหรอกนะ

          "อ้อ อิ๊อ๊ะกันได้ตามสบายเลยนะเพราะคืนนี้เจ้จะไปนอนกับจีนานเอง" 

          เห็นมั้ย ? คนที่บ้านนี้น่ะ

          "5555555" 

          ฮึ้ย น่าโมโห!!!!



          "คุณดูเครียดๆ ยังคิดเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอครับ ?"

          "เปล่าหนิ หยิบน้ำให้หน่อยสิ" ผมเบ้ปากใส่คนตัวเล็กที่ยื่นมือมาสะกิดผมด้วยการตีแขนไปทีนึง ก็บอกเฉยๆก็ได้ป่ะทำไมต้องรุนแรง

          "น้ำไรอ่ะ ?" แต่ผมก็เนียนแกล้งคืนด้วยการหลุบตามองต่ำ

          เพี้ยะ !

          "ทะลึ่ง"

          ก็ได้แต่หัวเราะแห้งใส่คนตัวเล็กที่นึกยังไงไม่รู้ตื่นมาตีหนึ่งเพื่อทำขนมไว้ให้ตัวแสบ 

          "ไม่ง่วงเหรอคุณ ผมว่าคุณขึ้นไปนอนดีกว่านะ พรุ่งนี้ค่อยชวนจีนานมาทำด้วยกันก็ได้" ผมเดินไปแย่งไอ้ที่คนแป้ง มั้งนะ มาถือไว้ จริงๆมันดึกแล้วและผมก็รู้ว่าอีกคนคงจะเหนื่อยมาทั้งวันเพราะถูกจีนานงอแงใส่

          "ไม่ อะไรที่ฉันทำให้จีนานได้ฉันก็จะทำ" 

          "ทำไมพูดแบบนี้ล่ะครับ ไหนคุณบอกว่าจะไม่คิดมากเรื่องนี้แล้วไง" ผมรู้ว่าอะไรเป็นสาเหตุที่ทำให้จินฮวานมีสีหน้าที่กังวลอยู่ตลอดเวลา

          "จะไม่ให้ฉันคิดมากได้ยังไง...ฮันบิน" 

          "มันไม่มีอะไร"

          เพราะจีนานคือลูกของผมไง ผมเลยมั่นใจว่ายังไงซะก็ไม่มีใครมาเอาจีนานไปได้ทั้งนั้นแม้กระทั่ง...

          "ถ้าคนนั้นกลับมาจริงๆ ฉันจะเป็นคนไปเอง ยังไงฉันก็เป็นแค่คนอื่นสำหรับครอบครัวของนาย" ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่สามารถทำให้จินฮวานเลิกคิดมากเรื่องแม่แท้ๆของจีนานได้สินะ

          "ตัวเล็ก..."

          "ฉันเป็นแค่คนอื่น ฉันไม่ลืมหรอก"

          "คุณไม่ใช่คนอื่น คุณคือคนสำคัญของจีนานแล้วก็ผม...ผมขอร้อง"

          "ถ้าฉันทำแบบนั้นแล้วจีนานมีความสุข...."

          "ฟังผมหน่อย..."

          "ฉันก็จะทำ"

          ดื้อจังเลยวะ ไม่ฟังอะไรสักอย่างเอาแต่ความคิดตัวเอง กังวลว่าจะมีคนมาเอาจีนานไปแล้วตัวเองก็มาคิดมากแบบนี้ ทำไมต้องทำให้ตัวเองเครียดด้วยก็ไม่รู้ ผมไม่เข้าใจจินฮวานจริงๆนะ 

          "ดื้อจังคุณ ฟังกันหน่อยสิ" ผมดุใส่คนตัวเล็กที่ไม่ฟังอะไรผมสักอย่าง 

          จริงๆก็อยากพูดปลอบไม่ให้คิดมากแต่เห็นแบบนี้แล้วก็ขอดุหน่อยเหอะ ดื้อดีจัง

          "ผมบอกว่าไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไร ก็ถ้าบอกแล้วคุณยังไม่ฟัง...โดนดีแน่ๆ" ผมจ้องตากลมที่สั่นไหวคล้ายจะร้องไห้ของจินฮวาน เห็นแล้วก็เอ็นดูแต่ตอนนี้ต้องทำเป็นขรึมขู่ให้กลัวสักหน่อยก่อนไม่งั้นก็จะไม่ฟังกันอยู่แบบนี้

          "ปะป๊าดุ" 

          ว๊อท ?

          "ไม่ชอบเลย" 

          แหมะ!

          ผมยืนตะลึงกับคนเล็กที่พูดเสียงสั่นพร้อมกับน้ำตาสีใสที่ล่วงเผาะลงบนแก้มนิ่มสองข้าง เห็นแล้วก็ถึงกับไปไม่เป็นเพราะไม่เคยเจอแบบนี้ ทำไมวะ เกือบจะชนะได้อยู่แล้วเนี่ยแต่สุดท้ายก็ดันมาแพ้

          "ฮึก...ฮือ"

          แพ้ให้กับความอ่อนแอแล้วก็น้ำตาของคนตัวเล็กในอ้อมกอด เดินเข้ามากอดพร้อมกับร้องไห้สะอึกอื้น ส่วนผมที่ทำอะไรไม่ถูกอยู่พักนึงแต่พอตั้งสติได้ก็ยกมือขึ้นลูบแผ่นหลังเล็กเพื่อปลอบ จินฮวานเป็นคนอ่อนไหวคล้ายๆจีนานนั่นแหละ แต่อีกคนจะเก็บอาการเก่งกว่าตัวแสบแค่นั้น 

          "ผมไม่ได้จะดุคุณ...ขอโทษ" 

          ก็บอกแล้วไงว่าคนที่ใหญ่รองมาจากจีนานก็พี่จินฮวานนี่ไง

          คนอย่างฮันบินอ่ะ สู้ใครได้บ้างวะ - -














#JinaniCafe

*--------------------------*

วงวารปะป๊าเนาะ 55555555
จะดราม่าแหละ นี่นะ ดราม่าแล้วจริงๆ 55555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #172 jHwan (@jKjinhwan) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:08
    ชั้นรักเจ้าลูกหมูจีนานจอมงอแงจริงๆเลย ฮือออออ หนูจะกิงนม 5555555 แสบบบบ
    #172
    0
  2. #171 KJH_KJH94 (@KJH_KJH94) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 09:09

    ฮือออ จีนานลู๊กกกกกกก หนูจะมางอแงกินนมพี่จินฮวานแบบนี้ไม่ได้ 55555 เจ้าตัวแสบแสนน่ารัก

    #171
    0
  3. #170 saypp (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 00:28
    ฮันบินนายแพ้ตั้งแต่แรกแล้ว คริคริ
    #170
    0
  4. #169 pailinnie (@pailinnie) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    ชอบคนอย่างฮันบิน แพ้ตลอดทั้งลูกและเมี- 5555555555 รอตอนนี้มากกกกก😂😂 อยากซดมาม่าาาา
    #169
    0
  5. #168 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:01
    แพ้แล้วฮันบิน นายแพ้แล้ว!!!!!!! เขินน้องจีนานดูดนมพี่จินน่ารักกกกกก
    #168
    0
  6. #167 Naniii_ (@Nichaphasas) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 16:47
    ฮืออพี่จินฮวาน อย่ามาเอาจีนานไปจากพี่จินฮวานเลยนะ ฮันบินยังต้องยอมเเพ้พี่จินฮวานเลย 555
    #167
    0
  7. #166 jHwan (@jKjinhwan) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 09:36
    TTTTTT พี่จินอย่าไปจากจีนานนะ
    #166
    0
  8. #165 Naniii_ (@Nichaphasas) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 23:58
    ฮือออ ไม่นะ
    #165
    0
  9. #164 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:22
    ไรท์​ได้โปรดดด​ อย่ามาม่าเยอะนะ
    #164
    0
  10. #163 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 21:16
    ฮันบินน อย่าปล่อยจีนานไป
    #163
    0
  11. #162 Jinan_h (@natpaphad) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 20:39
    แค่สปอยก็น้ำตาจะไหลแล้ววววว
    #162
    0