#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,523 Views

  • 214 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    355

    Overall
    4,523

ตอนที่ 24 : _oPEN :no.24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    5 เม.ย. 62

#JinaniCafe










          หมับ

          "อะ"

          ผมที่กำลังเตรียมเสื้อผ้าไว้รอจีนานตอนอาบน้ำเสร็จต้องสะดุ้งสุดตัวตอนถูกกอดจากด้านหลัง ไม่ต้องหันไปโวยวายใส่หรอกผมก็รู้ว่าคนคนนี้น่ะคือใคร

          "ปล่อย"

          "คิดถึงหนูจัง" 

          ".........."

          "หนู...ที่แปลว่าพี่จินฮวาน" ผมนิ่งแล้วปล่อยให้ฮันบินกอดต่อไป ไม่ใช่ว่าจะยอมรับคำคิดถึงของอีกคนหรอกนะ แต่เพราะรู้ดีว่าคนด้านหลังน่ะไม่ยอมปล่อยผมง่ายๆแน่ เผลอๆก็จนกว่าจีนานจะอาบน้ำเสร็จนู่นมั้ง

          "พี่จินฮวานนนนนนนนน" นั่นไง ตัวแสบมาช่วยผมไว้พอดีเลย

          "ปล่อยสิ"

          "พี่จินฮวานนนนนนนนน"

          "ฮันบิน ปล่อยก่อน" ผมเริ่มดิ้น ส่วนคนด้านหลังน่ะยิ่งกอดแน่นขึ้น

          "ตัวแสบ" ฮันบินยอมปล่อย และเมื่อผมเป็นอิสระก็รีบถอยหนีแล้วหันไปมองหน้าคนที่ไม่ได้เจอมาเกือบอาทิตย์นึง ใจอยากจะต่อว่าอยู่หรอกว่าทำไมมาไม่บอก แต่เพราะจีนานตะโกนเรียกหลายรอบแล้วผมถึงปล่อยไปก่อน

          "เงียบไว้ก่อนนะคุณ" 

          เหอะ

          ผมไม่ได้ตอบอะไรฮันบินแต่เดินเข้าไปหาจีนานแทน ปล่อยฮันบินไปก่อนเถอะตอนนี้ผมต้องไปดูจีนานก่อนว่าเป็นอะไรทำไมถึงได้โวยวายขนาดนี้

          "จ๊ะเอ๋ ฮ่าๆๆๆๆๆ" ตัวแสบเอ๊ย

          "เล่นอะไรเนี่ย หืม ?" ผมส่ายหน้าให้จีนานที่ยืนแก้ผ้ากางแขนกางขาหลอกผมอยู่ น่ากลัวจริงๆเลยนะ

          "จะหลอกพี่จินฮวานไง" 

          "กลัวแล้วครับ น่ากลัวจังเลยยยยยยย" ผมดึงจีนานมากอดมาฟัดเพราะความหมั่นเขี้ยว ส่วนเจ้าตัวก็หัวเราะเอิ๊กอ๊ากออกมาใหญ่ น่ารักจริงๆเลยไอ้ลูกหมู

          "ฮ่าๆๆๆ งือ" 

          "อะไรครับ ?" ผมขมวดคิ้วมองจีนานที่ทำหน้าสงสัยอะไรสักอย่างในตัวของผม

          "ปะป๊า" 

          "ไหน ?" ผมทำเป็นมองไปด้านหลังเพื่อดูว่าฮันบินเดินมาหรือเปล่า แต่ก็ไม่มี 

          หรือว่า...

          "เนี่ยๆๆๆ กลิ่นปะป๊าติดตัวพี่จินฮวานมาอีกแล้ว" จมูกดีจริงๆเลย

          "ใช่เหรอ หืม แล้วล่ะครับปะป๊า ?" ผมถามเด็กน้อยที่เริ่มเบะปาก 

          จะงอแงอีกแล้วเหรอ ?

          "งืออ แงงงงงงงงง" เอ้า

          แล้วก็ร้องไห้ เป็นเด็กงอแงเก่งจริงๆไอ้ลูกหมู

          "ไม่ร้องสิครับคนเก่ง ทำไมเดี๋ยวนี้งอแงกับพี่จังเลย หืม ?" 

          "ก็จีนานคิดถึงปะป๊าฮันบินนี่หน่า" 

          "เดี๋ยวก็ได้เจอแล้วครับ จีนานรีบอาบน้ำสิ" ยังไงซะผมคิดว่าฮันบินคงทนเห็นจีนานงอแงได้ไม่นานหรอก เดี๋ยวก็ออกมาหาเองแหละ

          "ปะป๊ามาแล้วใช่มั้ยครับ ?"

          "อยากรู้ก็รีบอาบน้ำให้เสร็จเร็วๆสิครับ" อยากเซอร์ไพรส์กันดีนัก

          "โอเค" ก็ได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆมองดูเจ้าลูกหมูตัวกลมวิ่งไปปีนขึ้นอ่างอาบน้ำแล้วนอนแช่น้ำต่อ

          นี่รีบแล้วใช่มั้ยเนี่ย ?

          "แช่น้ำจนตัวเปื่อยหมดแล้วมั้ง" ผมว่าจีนานเข้ามาอาบน้ำนานจนเกินไปแล้วล่ะ ตั้งแต่ก่อนหน้านี้เป็นชั่วโมงได้มั้ง ยิ่งเป็นเด็กขอบเล่นน้ำอยู่ด้วย ให้แช่น้ำได้ทั้งวันก็อยู่นะคนนี้อ่ะ

          "จีนานชอบเล่นฟองสบู่ ฟู่ววววว" แล้วก็เป่าฟองสบู่กระจายไปหมด

          "อีกสิบนาทีนะครับ พี่จับเวลาแล้วนะ" 

          "ฉิบนาที ฉิบห้านาทีไปเล้ยยยย" ก็ยังจะแกล้งกัน

          ก็ไม่อยากให้จีนานงอแงอีกอย่างผมไม่อยากบังคับจีนานเท่าไหร่ ตั้งแต่เมื่อวานแล้วที่ผมรู้สึกไม่ค่อยดี ผมอยากให้จีนานจำผมได้ว่าผมน่ะใจดีแล้วรักจีนานมากขนาดไหน แค่นี้แหละ 

          ที่ผมต้องการ ผมแค่ไม่อยากให้จีนานลืมว่ามีพี่ชายที่ชื่อจินฮวาน











          "โอ้โห๋ ของกินเต็มโต๊ะไปหมดเลยยยยยย" 

          นี่ต้องเป็นฝีมือของฮันบินแน่ๆที่สั่งของกินแถมยังมีแต่ของโปรดจีนานมาเยอะแยะแบบนี้

          "พี่จินฮวานนี่รู้ใจจีนานดีจริงๆเลยนะเนี่ย" แล้วก็ปีนขึ้นเก้าอี้แล้วยังจะขึ้นไปนั่งบนโต๊ะอีก 

          กลัวจะได้กลิ้งลงมาจากโต๊ะจริงๆไอ้เด็กอ้วน

          "อาหย่อย คิกๆๆ" ชอบใจใหญ่เลยตัวแสบ

          แต่เห็นแล้วก็ได้แต่ยิ้ม ผมชอบเวลาจีนานยิ้มกว้างๆ ชอบรอยยิ้มที่แสนไร้เดียงสาของเด็กคนนี้ เด็กน้อยที่ผมเลี้ยงมาเองกับมือ ชอบจริงๆนะ

          "อย่าร้องไห้" 

          "โอ๊ะ" นี่มัน....

          "ปะป๊าาาาาา กรี๊ดดดดด ปะป๊ากลับมาหาหนูแล้ววววววว" 

          "....ฮันบิน"











          "หนูโคตรคิดถึงปะป๊าเลย"

          "ปะป๊าก็คิดถึงจีนานมากๆเลยครับ"

          ตั้งแต่ฮันบินกลับมา ผมก็เห็นว่าจีนานทำตัวติดกับฮันบินตลอดเวลาตั้งแต่เช้าจนตอนนี้ก็จะได้เวลาอาหารเย็นอีกแล้วสองคนพ่อลูกก็ยังบอกคิดถึงกันไม่จบไม่สิ้นสักที

          "งือ...คืนนี้หนูจะนอนกับปะป๊า"

          "แต่...."

          "โอเค" หึ

          ผมรู้ว่าฮันบินต้องการอะไร อีกคนอยากกลับมาหาจีนานมันก็ใช่ แต่อีกอย่างนึงก็...

          "สามคน...ปะป๊า หนู แล้วก็พี่จินฮวาน" 

          "อืมมมม โอเค" 

          แต่มันก็คงจะไม่ได้มาง่ายๆอย่างที่อีกคนต้องการหรอกนะ ก่อนหน้านี้ผมเคยไปทำเก่งกับอีกคนไว้เยอะและพอกลับมา ฮันบินต้องมาเอาคืนผมแน่ๆ

          "จีนาน...เดี๋ยวไปเก็บของกับพี่นะ" 

          "จะไปไหนกันครับ ?"

          "ไปหาคุณย่าครับ" ไม่รู้ว่าโชคร้ายหรือโชคดีที่ฮันบินกลับมาก่อนที่ผมจะพาจีนานไปเชจู

          "ไม่เห็นมีใครบอกปะป๊าเลย งี้ถ้าปะป๊ามาไม่ทันก็ได้นอนอยู่บ้านคนเดียวน่ะสิ" แล้วก็ทำหน้าหงอยๆไปอ้อนลูก

          "เอ่า ' ' "

          "ปะป๊าเสียใจ"

          "แงงงงงงงงงงงง"

          ผมรู้แล้วว่าทำไมจีนานชอบงอแง จริงๆเห็นว่าชอบดื้อแบบนี้ก็เป็นเด็กขี้ใจน้อยนะ พูดเรื่องสะเทือนใจนิดหน่อยไม่ได้หรอกเบะปากร้องไห้ทันทีเลย เหมือนอย่างตอนนี้ที่เห็นฮันบินทำหน้าหงอยๆก็เบะปากร้องไห้นำหน้าไปก่อนแล้ว 

          "เห้ย ร้องไห้ทำไมล่ะครับ  โอ๋ๆๆๆ ปะป๊าพูดเล่นๆ"

          แกล้งกันจนร้องไห้ งั้นก็โอ๋กันเองแล้วกันพวกตัวแสบ !











          "หนูจะนอนตรงนี้" ผมมองดูจีนานที่ถือหมอนมาวางไว้ตรงกลางระหว่างผมกับฮันบิน ตอนนี้เราย้ายที่นอนมานอนกันที่กลางบ้านหน้าทีวี เพราะดูแล้วคงนอนเบียดกันบนเตียงไม่ได้แน่ๆ หรือไม่ก็ต้องมีใครคนนึงที่ได้ลงไปนอนกับพื้นข้างล่าง

          "แล้วทำไมจีนานไม่นอนตรงนี้ล่ะครับ ?"

          "ก็จีนานจะนอนตรงนี้ !" เห็นตัวแสบหันขวับไปแว๊ดใส่อีกคนแล้วก็อยากจะหัวเราะเยาะ

          "โอเค" แล้วก็ทำท่างอนใส่ลูกด้วยการล้มตัวนอนหันหลังให้

          เล่นแบบนี้เดี๋ยวก็มีดราม่าก่อนนอนเกิดขึ้นอีกหรอก

          "หงึ พี่จินฮวาน..." อ่า เริ่มงอแงแล้วนะ

          "นอนตรงนี้แหละครับ ไม่เป็นไรๆ" ผมดึงตัวแสบมาโอ๋เพื่อไม่ให้ร้องไห้ เดี๋ยวนี้นะเป็นเด็กร้องไห้ง่ายมากๆ

          "งือ ปะป๊าไม่รักหนู" เอ้า

          "เอ้า ปะป๊ารักหนู ปะป๊ารักจีนานที่สุดในโลกเลยครับ" แล้วก็เนียนลุกขึ้นมากอด 

          กอดไว้ทั้งจีนานแล้วก็ผมนั่นแหละ

          "รักมากๆ รักหนูมากๆเลยนะครับ" 

          ผมต้องยินดีกับคำว่ารักของฮันบินด้วยมั้ยนะ ?

          "กอดหนูไว้แบบนี้นะ"

          ก็ตอนบอกรักน่ะ ฮันบินมองตาผม

          "หนูชอบให้ปะป๊ากอดหนูไว้แบบนี้"

          แล้วยังยื่นหน้าเข้ามาจูบที่ริมฝีปากของผมเบาๆด้วย

          "หนูรักปะป๊า..."

          เสียงใครกัน ?

          น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแผ่วเบาเมื่อกี้น่ะ เสียงของใครกัน ใช่เสียงของจีนานหรือเปล่า ?

          "ปะป๊าก็รักหนู..."

          มันเหมือนจะซึ้งนั่นแหละ แต่ถ้าตรงนี้ไม่มีจีนานล่ะก็...

          ผมคิดว่าฮันบินคงได้จับผมขย้ำไปแล้วแหละ ขนาดว่าตอนนี้มีจีนานอยู่ตรงกลางฮันบินก็ยังจะพยายามยื่นหน้าเข้ามาจูบผมจนได้ จูบที่ผมคิดว่าอีกไม่นานจีนานคงได้รู้แน่ๆว่ามันเกินอะไรขึ้น

          ให้ตายสิ ฮันบินนี่มันปะป๊าจอมหื่นชัดๆ !
















          "ปะป๊าาาาาาา ทำอะไรรรรรรรรรรร !" 

























ตอนหน้ามีดราม่า !





















#JinaniCafe

*--------------------------*

สปอยไว้ตัวใหญ่ๆเลย 555555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #161 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 23:52
    อห ไม่อย่ามาม่าเลย แต่เรื่องนี้มาม่ามาตั้งแต่แรกแล้วใช่ไหม!
    #161
    0
  2. #160 Naniii_ (@Nichaphasas) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 16:05
    ไม่นะ อย่าม่าเยอะนะไรท์ ฮือออ
    #160
    0
  3. #159 qanagn (@qanagn) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 01:05
    ทำใจไม่ได้ ฮือออออออ
    #159
    0
  4. #158 Jinan_h (@natpaphad) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 20:53
    ต้มน้ำรอมาม่าเลย 😭😭😭
    #158
    0
  5. #157 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 19:47

    ตตอนหน้ากินมาม่าาาาาแงง

    #157
    0
  6. #156 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:57
    เตรียมใจรับมือกับดราม่าเลยยย มาเริ่มมม
    #156
    0
  7. #155 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 15:20
    แง่งงงงงไรท์​

    ไม่เอามาม่่าาเยอะนะ​
    #155
    0