#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,540 Views

  • 214 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    372

    Overall
    4,540

ตอนที่ 23 : _oPEN :no.23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    3 เม.ย. 62

#JinaniCafe









          "ปะป๊าาาาาาาา"

          "ปะป๊าาาาาาาาาาา"

          "จีนาน เป็นอะไรครับ เสียงดังทำไม ?" งอแงอะไรแต่เช้าอีกนะตัวแสบ

          "หนูคิดถึงปะป๊า" นึกว่าอะไร ดราม่าแต่เช้าเพราะคิดถึงปะป๊านี่เอง ไอ้ลูกหมูเอ๊ย

          "ปะป๊าหนูไปทำงานไงครับ" ผมเดินเข้าไปกอดตัวแสบเอาไว้หลังจากที่เห็นน้ำตาสีใสไหลอาบแก้มกลมทั้งสองข้าง ก็น่าสงสารแต่จะให้ทำไงล่ะฮันบินไปญี่ปุ่นยังไม่กลับมาเลย

          "แต่ปะป๊าหนูอยู่ในนั้นอ่ะ" ผมมองตามนิ้วชี้เล็กที่ชี้ไปยังทีวี 

          ฮันบินอยู่ในทีวีจริงๆแหละ แต่ก็ไปหากันไม่ได้นี่หน่า

          "อยู่ในทีวี จีนานเข้าไปหาไม่ได้หรอกครับ ไม่งอแงแล้วนะพี่ทำกับข้าวเสร็จแล้ว เราไปกินข้าวกันดีกว่าเนอะ" เพราะโรงเรียนปิดเทอมแล้วเลยทำให้จีนานมีเวลางอแงกับผมทั้งวัน และวันนี้ก็งอแงตั้งแต่ตื่นนอนแล้วจนทำให้ผมไปเปิดร้านไม่ได้เลยต้องให้ดงฮยอกกับจุนฮเวช่วยก่อน

          "หนูอยากไปหาปะป๊า" แล้วเบะปากร้องไห้ น้ำตาไหลไม่หยุด 

          "จีนาน..."

          "ง งือ แงงงงงงงงง" เฮ้อ 

          แบบนี้ทุกที ชอบงอแงหาฮันบินกับผมทั้งๆที่ผมไม่อยากให้จีนานติดฮันบินมากเกินไป แต่มันก็คงจะไม่ได้อย่างที่ผมหวังไว้แล้วล่ะ เพราะจีนานติดฮันบินไปแล้ว

          "โทรหาปะป๊าหนูมั้ย แต่ถ้าปะป๊าหนูทำงานอยู่ หนูห้ามงอแงนะ" 

          "อื้อ" 

          แล้วผมก็จัดการต่อสายโทรข้ามประเทศไปหาฮันบินที่ไม่รู้ว่าตอนนี้อีกคนกำลังทำอะไรอยู่ จะยุ่งจนไม่มีเวลาโทรมาหาลูกก็ได้ ก็ครั้งล่าสุดที่โทรมาหาจีนานก็เมื่อวานตอนเช้าจนตอนนี้ก็ยังไม่โทรมาอีกเลยน่ะสิ

          "ปะป๊าาาาาาา ปะป๊าๆๆๆๆๆ" 

          แล้วก็ดี๊ด๊าใหญ่ ไอ้ลูกหมู

          หลังจากที่รู้ว่าคนทางนั้นพอมีเวลาคุยบ้างผมก็เลยปล่อยให้สองพ่อลูกคุยกันต่อแล้วก็ไปเตรียมมื้อเที่ยงไว้รอ กินข้าวเสร็จก็ว่าจะพาไปเดินห้างซื้อของเข้าบ้านสักหน่อย

           "หนูโคตรคิดถึงปะป๊าเลย"

          ห๊ะ !

          ไปเอาคำพูดแบบนั้นมาจากไหนเนี่ยตัวแสบ

          ช่างเถอะ ไว้ค่อยสั่งสอนทีหลังแล้วกัน









- ห้างxx -

          "แล้วเจอกันนะปะป๊า" 

          ผมไม่คิดว่าฮันบินจะมีเวลาว่างมากขนาดนี้นะ เกือบสองชั่วโมงได้มั้งที่คุยกับจีนานตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงตอนนี้ที่ผมพาจีนานมาถึงห้างแล้ว 

          "แบตหมดแล่ว ฮ่าๆๆ" ยังจะมาหัวเราะอีก

          ผมมองโทรศัพท์ที่หน้าจอดับสนิทก็ได้แต่กลอกตาไปมาก่อนจะบอกให้ตัวแสบลงจากรถ ช่างเถอะ แค่ไม่ให้จีนานงอแงก็พอแล้วล่ะ

          "จีนานอยากกินพิซซ่าจังเลย" 

          "ยังไม่อิ่มอีกเหรอ เมื่อกี้ก็กินข้าวไปตั้งสองจาน" 

          "ก็จีนานคุยกับปะป๊าไปเยอะเลย ตอนนี้จีนานเลยหิวมากเหมือนกัน" เหรอ ใช่เหรอ ?

          "ไปเดินซื้อของก่อนมั้ยครับแล้วค่อยมากิน จีนานเพิ่งกินข้าวไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมงเลยนะ" จริงๆนะ จีนานกินข้าวไปสองจานแล้ว แล้วจะมาบ่นหิวได้ยังไง กินเยอะเดี๋ยวก็มีอ้วกอีก

          "เอ่า อืมมมม ก็ได้" ดูทำท่าเข้า น่าตีชะมัด

          "จีนานอยากได้ตุ๊กตาหมี" ยังไม่ทันไรก็อยากได้นั่นนี่แล้ว

          "ไว้รอปะป๊าจีนานมาก่อนแล้วค่อยอ้อนให้ซื้อให้นะครับ" ผมมองดูตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ที่จีนานชี้นิ้วใส่ว่าอยากได้ ผมน่ะซื้อให้ได้นะแต่ก็ไม่อยากตามใจมากเกินไปน่ะสิ

          "แล้วปะป๊าจะมาตอนไหน ?"

          "แล้วจีนานคุยกับปะป๊าว่ายังไงล่ะครับ ?"

          "ปะป๊าบอกว่าอีกฉามวัน" ผมได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆให้กับตัวแสบที่ชูสามนิ้วสั้นๆอ้วนๆขึ้นมาให้ดู 

          ทำไมมันน่ารักแบบนี้น่ะเนี่ย 

          "อีกแค่สามวันเองครับ จีนานรอได้มั้ย ?" ผมนั่งยองๆลงแล้วดึงตัวแสบมาใกล้ๆ

          "ครับ จีนานรอได้" แล้วตัวแสบก็ถูกฟัดแก้มไปทีนึง 

          หมั่นเขี้ยวที่สุดอ่ะคนเนี่ย

          "ไปเดินดูของอย่างอื่นกันดีกว่าครับ จีนานอยากได้ชุดนอนใหม่ไม่ใช่เหรอ หืม ?" เอาใจหน่อยแล้วกัน 

          "โอเคคคคคคค" 

          แล้วก็อารมณ์ดีวิ่งนำหน้าไปนู่น ส่วนผมก็ได้แต่ส่ายหน้ายิ้มๆเดินตามตัวแสบที่วิ่งไกลแล้ว 

          "จีนานขอเดินดูก่อนได้มั้ย ?" 

          "ครับ" บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้พูดครับด้วย ไม่ฟังกันเลยตัวแสบ

          "ครับ นะครับ โอเค" แล้วก็พูดเองเออเองเสร็จก็เดินไปทั่วร้าน

          เพราะร้านนี้ผมพาจีนานมาบ่อยและตัวแสบน่ะเป็นที่รู้จักกับพนักงานในร้าน ผมเลยวางใจปล่อยให้เดินดูของคนเดียว และผมก็มั่นใจว่าจีนานจะไม่เดินออกจากร้านไปไหนคนเดียวแน่ๆ

          มั้ง...







          "จีนานครับ ได้ชุดหรือยัง ?" ผมที่ปล่อยให้จีนานเดินเลาะไปทั่วร้านได้สักพักแล้วก็ค่อยเดินตามหา พอเห็นก็เข้าไปถามแล้วก็เจอตัวแสบยืนทำหน้าหงอยๆอยู่คนเดียว เป็นอะไรอีกล่ะเนี่ย

          "พี่จินฮวานครับ"

          "ครับ ?" ทำไมจีนานทำหน้าหงอยขนาดนี้ล่ะ 

          "หนูเจอหม่าม๊า" หม่าม๊าเหรอ จีนานไปเจอหม่าม๊าได้ยังไงกัน

          "...จีนานพูดอะไร ?" 

          "ก็ผู้หญิงคนนั้นน่ะบอกว่าเป็นหม่าม๊าของหนู" ผมมองไปรอบๆว่ามีคนที่พอจะคล้ายๆหม่าม๊าของจีนานมั้ย แต่ก็ไม่เห็นมีสักคน หรือจีนานอาจจะแกล้งผมอยู่ก็ได้ ใช่ ตอนคุยโทรศัพท์กับฮันบินน่ะ อีกคนอาจจะหลอกให้จีนานมาแกล้งผมอยู่ก็ได้

          แต่...

          "หนูจะมีหม่าม๊าเหมือนเพื่อนๆคนอื่นแล้วเหรอ ?"

          เรื่องแบบนี้จะเอามาแกล้งกันเล่นได้เหรอ ?

          "จีนาน..."

          "หนูจะมีหม่าม๊าแล้ว" 

          แล้วพี่ล่ะ ? ถ้ามีหม่าม๊าขึ้นมาจริงๆ จีนานจะยังคิดถึงพี่อยู่มั้ยนะ ?











          "แล้วยังไงต่อ ?"

          "ไม่ยังไง" ผมตอบยุนฮยองออกไปหลังจากที่โทรตามให้มาหาที่บ้าน ก็เพราะเรื่องที่จีนานบอกว่าเจอหม่าม๊านั่นแหละ ผมไม่ได้ถามอะไรจีนานต่อหลังจากนั้นแล้วก็พาไปจ่ายเงินออกจากร้านได้ก็พาซื้อพิซซ่าแล้วก็พากลับมาบ้านนี่แหละ

          "เห้ย เรื่องแบบนี้จีนานจะพูดขึ้นมาเองไม่ได้นะ แบบนี้ก็แปลว่า..."

         "เจนนี่อาจจะกลับมาแล้วก็ได้"

          หม่าม๊าของจีนานน่ะ เธออาจจะกลับมาเอาจีนานคืนไปก็ได้

          "ไม่หรอก แต่นายควรบอกเรื่องนี้กับฮันบินนะ"

          "บอกทำไม ฮันบินเกี่ยวอะไรด้วย"

          "เอ้า ก็ฮันบินเป็นพ่อ...นี่จินฮวาน ความจริงก็คือความจริง ฮันบินคือพ่อแท้ๆของจีนานนะ" 

          "รู้" ผมรู้ดีว่าใครเป็นใครและใครเกี่ยวข้องใคร

          ที่สำคัญก็ยังรู้เลยว่าผมน่ะ ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับจีนานเลยสักนิด

          "ฉันเชื่อว่าฮันบินจะไม่ปล่อยให้จีนานไปกับเจนนี่แน่ๆ ฮันบินรู้ว่านายรักจีนานมากขนาดไหน" 

          "แต่ฉันไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับจีนานเลย ถ้าผู้หญิงคนนั้นจะมาเอาจีนานคืนไป..."

          "แต่นายก็เลี้ยงจีนานมาตั้งแต่เกิดจนอายุ 5 ขวบ นายจะบอกว่าไม่เกี่ยวข้องอะไรเลยได้ยังไง" ก็แค่เลี้ยง...

          "แต่ตอนจีนานพูดถึงหม่าม๊า ตอนจีนานรู้ว่าจะมีหม่าม๊าน่ะ แววตาของจีนานดูมีความสุขมากเลยนะ"

          ผมจำได้ดีเลยล่ะตอนนั้น แววตาของจีนานน่ะ ผมเลี้ยงจีนานมาเองกับมือตั้งห้าปี ผมรู้ดีว่าตอนนั้นจีนานดูมีความสุขมากขนาดไหน

          "ใจเย็นๆก่อนนะ ฉันเชื่อว่าฮันบินจะไม่ยอมให้ใครมาพรากจีนานไปจากนายแน่ๆ"

          งั้นเหรอ ?














#JinaniCafe

*--------------------------*

ยังไงนะ ? 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #154 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 02:48
    แงงงง สงสารพี่จินเลย จีนานก็ไม่ทิ้งพี่จินไปไหนแน่ๆ
    #154
    0
  2. #153 qanagn (@qanagn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 22:15
    สงสารพี่จินน ㅠㅠ ลูกหมูต้องรักพี่จินมากๆนะ
    #153
    0
  3. #152 Naniii_ (@Nichaphasas) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 11:58
    เเงงง ไม่ให้จีนานไปจากพี่จินฮวานนะ
    #152
    0
  4. #151 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:37

    พี่จินอย่สน้อยใจน้องนะ????????

    #151
    0
  5. #150 jHwan (@jKjinhwan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:40
    ไม่ให้จีนานไปจากพี่จินหรอกนะ TTTT
    #150
    0
  6. #149 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 14:29
    แง้งงงไรท์​อย่าม่าาานะ​
    #149
    0
  7. #148 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 23:28

    อย่าหั้ยจีนานต้องห่างพี่จินเลยยย

    #148
    0
  8. #147 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 20:41
    แง้งงงงจีนานนนนอาาา​ รอนะคะไรท์​
    #147
    0
  9. #146 Jinan_h (@natpaphad) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 20:23
    รอค่าาาา จีนานเจอหม่าม้าหรอ
    #146
    0