#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,665 Views

  • 227 Comments

  • 135 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    497

    Overall
    4,665

ตอนที่ 22 : _oPEN :no.22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    5 มี.ค. 62

#JinaniCafe














          "ปะป๊าาาาาา"

          "ว่าไงครับ ?"

          "ปะป๊าจะไปไหน ?" ผมมองไปที่ดวงตากลมใสแจ๋วของลูกชายตัวแสบที่เดินมาถาม หลายๆวันมานี้นะผมโดนจีนานตามติดไม่ห่างเลย หมายถึงจีนานดูจะติดผมมากๆแบบนี้อ่ะ

          "ปะป๊าจะไปทำงานครับ" 

          "เอ่า ' ' " น่ารักจังเลยไอ้แสบ

          "ทำไมครับ จีนานมีอะไรหรือเปล่า ?" เพราะมันต้องมีแน่ๆอ่ะ

          "ปะป๊าจะไปทำงานที่ไหน ?" ผมมองตานิ้วชี้เล็กที่ชี้ไปที่กระเป๋าเดินทางของผมที่ผมยังจัดไม่เสร็จ เออ ถ้าบอกแล้วจะงอแงมั้ยอ่ะ

          "ไปญี่ปุ่นครับ" ไม่หรอกมั้ง จีนานยังเด็กอ่ะคงไม่รู้ว่าญี่ปุ่นมันอยู่ไหนหรอก

          เห็นมั้ย ตัวแสบไม่รู้จริงๆด้วย พอฟังที่ผมบอกเจ้าตัวก็ทำหน้างงๆคิ้วขมวดใส่กันทันทีเลย เนี่ย คิมจีนานแม่.งน่ารัก

          "ญี่ปุ่นมันอยู่ตรงไหน มันอยู่ใกล้บ้านคุณย่าหรือเปล่า ?" ว๊อท ?

          ใช่ที่ไหนเล่าไอ้ลูกหมู 55555555

          "ไม่ใช่ครับ อยู่ไกล"

          "หนูอยากไปกับปะป๊า" เห้ย

          "ไม่ได้ครับ ถ้าหนูไปกับปะป๊าแล้วพี่จินฮวานจะอยู่กับใครอ่ะ หืม ?" 

          เบะแล้วๆๆ

          "แล้วถ้าปะป๊าไปแล้วหนูกับพี่จินฮวานจะอยู่ยังไงล่ะ" เออว่ะ ก็จริงอ่ะเนอะ

          "ก็...อยู่กันสองคนไปก่อนไงครับ ปะป๊าแค่ไปทำงานไม่กี่วันเอง"

          "ไม่เอา หนูไม่ให้ไป" ไม่ได้ลู๊กกกกกกก

          "ไม่งอแงสิครับคนเก่ง ปะป๊าแค่ไปทำงานเอง"

          "หงึ ' ' "

          "โอ๋ๆ เดี๋ยวปะป๊าจะรีบกลับมาหาหนูนะ" 

          ปกติเจ้าตัวก็งอแงแหละ แต่เวลาผมไปทำงานก็ไม่งอแงหนักขนาดนี้นี่หว่าแล้วทำไมวันนี้ถึงเป็นนี้วะ

          "งือ...แงงงงงงงง" เห้ย ตัวแสบ

          "โอ๋ๆ ไม่ร้องครับไม่ร้องนะ เดี๋ยวปะป๊าก็กลับมา" คือแบบ ร้องไห้จริงจังมากลูกเอ๊ย

          "งื้ออออ ไปกับปะป๊า ฮึก"

          มันไปไม่ได้อ่ะลูกจะให้ปะป๊าทำไงล่ะครับ - -

          ก็ได้แต่กอดปลอบตัวแสบไปเท่านั้นเพราะยังไงก็ให้ไปด้วยไม่ได้อยู่ดี

          "หนูไปไม่ได้ครับ"

          "แงงงงงงงงงงงง" 

          โอยยย ลูกเอ๊ยอย่าร้องดังสิครับ เดี๋ยวปะป๊าก็โดนพี่จินฮวานของหนูด่าเอาหรอก :(











          "ผมไปแค่อาทิตย์เดียวเอง หรือไม่ก็ทำงานเสร็จแล้วก็กลับ" ผมเดินตามคนตัวเล็กที่รู้แล้วว่าผมจะไปทำงานที่ญี่ปุ่นอาทิตย์นึง 

          อาการหลังจากที่รู้ว่าผมจะไปคืนนี้ก็คลายๆจีนานแหละ งอแง

          "บอกทำไม" เนี่ย ไม่อยากให้ไปแต่ก็พูดตรงๆแบบจีนานไม่ได้สินะ

          "ก็บอกไว้ เรื่องของผมก็อยากให้คุณรู้เหมือนกัน"

          "ไม่จำเป็น เพราะฉันไม่ได้อยากรู้เรื่องของนายสักนิด" ปากแข็งเก่ง

          "อย่าร้องไห้คิดถึงผมแล้วกัน" แกล้งพูดแหย่

          แล้วมันก็ได้ผลด้วยนะ

          "คงงั้นมั้ง" เอ้า 

          "ตัวเล็ก...ผมก็ไม่ได้อยากไป ผมอยากอยู่กับคุณกับลูกมากกว่า" จริงๆนะเว้ย ทุกวันนี้ผมไม่ได้คิดเรื่องงานเลยสักนิด ผมอยากกลับมาใช้ชีวิตอย่างคนธรรมดามากกว่า เป็นคิมฮันบินที่ไม่ใช่บีไอ

          "แล้วจะให้ทำไง ก็นั่นมันงานของนายหนิ" 

          "งั้นคุณแค่พูดมา..." ผมหวังนะว่าจินฮวานจะพูดคำนั้น...

          คำนั้นน่ะ ถ้าพูดออกมาตอนนี้ผมก็พร้อมจะกลายเป็นแค่ฮันบิน

          "ไม่ไปเก็บของต่อหรือไง ?" เฮ้อ

          "ครับ"

          ช่างเหอะ ก็ในเมื่อการเป็นนักร้องส่วนนึงมันคือความฝันของคนตัวเล็ก ผมจะตั้งใจทำมันก็ได้





'ตัวเล็กรอดูความสำเร็จของผมได้เลยนะ'

'ผมจะทำตามความฝันของเราสองคนให้สำเร็จให้ได้เลย'





          "คุณ เห็นโทรศัพท์ของมั้ยครับ ?" คือแบบ...จะได้เวลาไปแล้วอ่ะ นี่ก็หาโทรศัพท์ไม่เจอด้วยไง 

          "วุ่นวายจริงๆเลย"

          "โธ่ ก็มันหาไม่เจอนี่ครับ" 

          "หาไม่เจอก็ไม่ต้องเอาไปสิ" เอ้า พูดง่ายจังเลยที่รัก

          "ผมไปตั้งอาทิตย์นึงนะครับแล้วถ้าจีนานโทรหาผมล่ะ ?" เออ เอาลูกมาอ้างก็ได้

          "ฮันบิน"

          "งั้นผมขอเอาโทรศัพท์คุณไปนะ ส่วนคุณก็หาของผมให้ด้วย ถ้าหาเจอก็ใช้ได้เลย...อ้อ รหัสผ่านคุณคงจำได้"

          อ่าว เงียบไปเฉยๆเลย

          "ก็ได้ครับ ผมไม่เอาไปก็ได้งั้นผมไปก่อนนะ...แล้วผมจะรีบกลับมา" ก็น้อยใจอ่ะแหละแต่ให้ทำไงวะ :(

          "เดี๋ยว" อย่ารั้ง...

          "ครับ ?" ผมหันกลับไปหาจินฮวานที่เรียกไว้ อะไรอีกอ่ะจะด่าอะไนกูอี๊กกกกก 

          "เอาไปสิ" ว๊อท ?

          ผมมองโทรศัพท์ในมือเล็กที่ยื่นมาตรงหน้า คือ...

          "มองอะไร รีบไม่ใช่เหรอ ?" น่ารักสัสๆ

          จุ๊บ

          "นี่..." หน้าแดงด้วย แค่หอมแก้มเฉยๆเอง

          "ขอบคุณนะครับ...ขอบคุณนะตัวเล็ก" โคตรดีใจอ่ะ ผมไม่คิดเลยนะว่าจินฮวานยอมตามใจผมแบบนี้

          "พูดมาก" หึ

          "ผมรักคุณนะ"

          "นี่...รีบกลับมาด้วยล่ะ ที่บอกเพราะกลัวจีนานงอแงหรอกนะ" เหรอ ?

          "แล้วคุณ...อย่างอแงตามลูกนะ ไม่มีใครปลอบนะครับ" 

          "ไม่มีทางหรอก" ผมได้แต่ยิ้มตามคนตัวเล็กที่ฮึดฮัดเพราะถูกผมแกล้ง ก็น่ารักอ่ะ อยากแกล้งหนักๆ

          "คุณ..." 

          "อะไร ?" 

          ผมเดินเข้าไปใกล้ๆก่อนจะโน้มหน้าลงไปพูดชิดริมฝีปากเล็ก ก็นะ เราจะไม่ได้เจอกันตั้งอาทิตย์นึงเลยนะเว้ย ไม่ได้วอแวคนตัวเล็กตั้งนานอาการผมจะเป็นไงบ้างก็ไม่รู้

          "จูบได้มั้ยครับ ?"







- 50% -






          "จี..."

          ผมที่กำลังเดินตามหาจีนานไปทั่วบ้านจนอย่างกระวนกระวายใจอยู่ จู่ๆก็ได้ยินเสียงเหมือนมีอะไรหล่น แล้วมันก็ใช่ด้วยเพราะจีนานที่ผมกำลังตามหาอยู่นั้นกำลังนั่งแหมะอยู่ที่พื้นหญ้าหลังบ้าน

          ก็คงจะวิ่งล้มเองนั่นแหละนะ 

          "งือ...เจ็บ" ผมยังไม่ได้เดินเข้าไปหาแต่กำลังแอบดูว่าเจ้าตัวดื้อจะทำยังไงต่อ แต่ถ้าให้เดาผมคิดว่าจีนานไม่กล้างอแงหรอกเพราะคนโอ๋ไม่อยู่

          "ฮึบ" 

          ตุบ!

          "งื้อ..." ก็ได้แต่ส่ายหน้าหน่ายๆมองดูเท่านั้น มันไม่ใช่ปัญหาหรอกที่ขาเจ็บแล้วเดินไม่ได้ จีนานฉลาดจะตายไป เดินไม่ได้ก็คลานเอา

          "ปะป๊าบอกว่าถ้าล้มเองก็ห้ามร้องไห้" บอกกับตัวเองอยู่เหรอ ?

          "แต่ตอนนี้จีนานเจ็บมากๆเลยอ่ะ" ผมน่ะ อยากจะเดินเข้าไปหาจีนานใจจะขาดแต่อีกใจนึงก็อยากจะรู้ว่าเจ้าตัวจะทำยังไงต่อไป

          "หนูคิดถึงปะป๊า" แล้วก็หยุดคลานตรงหน้าประตู นั่งทำหน้าหงอยๆคล้ายจะร้องไห้บอกคิดถึงปะป๊าอยู่สักพักก็คลานก็เข้าบ้านต่อ

          จริงๆเลยตัวแสบ

          "ทำอะไรครับ ?" ผมไม่ได้จะดุนะก็แค่ถามปกติ 

          "จีนานไม่ได้ดื้อ เมื่อกี้จีนานไม่ได้ล้ม" เหรอ ? 

          โกหกเก่งจริงๆ

          "พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยครับ ลุกเดินดีๆสิ" ผมแกล้งทำเป็นไม่รู้ว่าเห็น ก็เพราะไม่อยากให้ตัวแสบงอแงน่ะ

          "จีนานเจ็บขาอ่ะ" 

          "แล้วจีนานไปทำอะไรมาครับ ?" ผมเดินเข้าไปใกล้ๆ ก้มมองดูหัวเข่าเล็กที่ถลอกจนแดงไปหมดทั้งสองข้าง

          "งือ...หนู...หนูล้ม" เฮ้อ ใครจะไปดุลงกันล่ะ แค่เห็นใบหน้าหงอยๆน้ำตาคลิเบ้าก็ใจอ่อนหมดแล้ว

          "เจ็บมากมั้ยครับ ?" 

          "เจ็บ...แต่หนูไม่ร้องไห้" เห็นแล้วล่ะ

          "คนเก่ง" ก็เลี้ยงมาอย่างโอ๋ๆกันตลอดแล้วหนิ 

          "ปะป๊าบอกว่าล้มเองก็ห้ามร้องไห้" อืม ก็เชื่อฟังกันดี

          "แต่ถ้าเจ็บมากก็ให้บอก พี่ไม่ได้จะดุ แต่เพราะเป็นห่วง" จริงๆนะ ถึงจีนานจะดื้อแต่ผมก็ดุไม่จริงจังเท่าไหร่หรอก กลัวเจ้าตัวจะงอนผมด้วยซ้ำถ้าเผลอไปดุจนร้องไห้

          "ครับ" ก็มีกันแค่นี้อ่ะเนอะ

          "เดี๋ยวพี่จะทำแผลให้ ลุกไหวมั้ยครับ ?" 

          "หงึ ' ' " แล้วผมล่ะ จะอุ้มจีนานไหวมั้ยเนี่ย ยิ่งโตยิ่งตัวหนักอ่ะ

          ผมมองดูจีนานที่กำลังชูสองแขนเล็กขึ้นเหนือหัวเพื่อให้อุ้ม เอาจริงๆมั้ย ผมน่ะกลัวจะพาจีนานล้มอีกรอบมากกว่า

          "หนัก" ผมพูดเบาๆแต่ก็ให้เด็กดื้อได้ยินด้วยนั่นแหละ

          "แต่ปะป๊าอุ้มหนูได้สบายๆเลย" ขี้โม้

          "ครับ เดี๋ยวอาบน้ำใหม่แล้วกัน จีนานอาบน้ำเองนะครับเดี๋ยวพี่จะไปเตรียมยาไว้มาทำแผลให้" 

          "ครับ" ที่ไม่งอแงเรื่องทำแผลเพราะตัวเองมีความผิดอยู่ แต่ถ้าลองตอนนี้คนที่บอกจะทำแผลให้เป็นฮันบินสิ งอแงไม่ยอมไปแล้ว

          ก็เป็นเด็กดื้อที่ชอบเอาตัวรอดเก่งน่ะ แสบจริงๆนะคิมจีนาน

          หลังจากผมปล่อยให้จีนานอาบน้ำเองแล้วก็ออกมาเตรียมเสื้อผ้ากับยาที่เอาไว้ทำแผลให้และคงเพราะเจ้าตัวจะเจ็บขามากด้วยมั้ง อาบน้ำแค่ไม่เท่าไหร่ก็ตะโกนเรียกให้เข้าไปหาแล้ว

          "หนาวอ่ะ" 

          ก็ปรับให้แอร์อยู่ในอุณหภูมิที่ปกติแล้วนะมันหนาวจนตัวสั่นเลยเหรอ หรือเพราะจะไม่สบายกันแน่นะ

          "พี่ปิดแอร์ให้เอามั้ย ?" ผมก็ไม่อยากให้จีนานป่วยหรอก งอแงเก่งน่ะ

          "อื้อ" เฮ้อ รอให้ปะป๊าหนูกลับมาก่อนได้มั้ยนะถ้าจะไม่สบาย

          "หนูคุยกับปะป๊าได้มั้ย ?" 

          "จะไม่ยุ่งอยู่เหรอ ?" ผมก็ไม่แน่ใจว่าคนทางนั้นจะยุ่งอยู่มั้ย แล้วก็เพราะไม่อยากให้จีนานโทรไปกวนเวลางานด้วยแหละ

          "แต่หนูอยากคุยกับปะป๊า" ใครจะใจแข็งกับใบหน้าหงอยๆเสียงอ้อนๆของเด็กดื้อได้ล่ะ

          "ก็ได้ครับ แต่ถ้าปะป๊ายุ่งอยู่หนูต้องห้ามงอแงนะ" 

          "ครับ"

          ก็หวังว่าจะได้คุยกันนะ เผื่อจีนานจะอารมณ์ดีแล้วไม่งอแงใส่ผม

          "ปะป๊าาาาาา หนูคิดถึงปะป๊า"

          'ปะป๊าก็คิดถึงหนูครับ หนูทำอะไรอยู่ ?'

          "หนูมีเรื่องจะเล่าให้ปะป๊าฟังเยอะแยะเลย" เล่าหรือโม้กันแน่

          'เรื่องมันเป็นยังไงไหนเล่ามาให้ปะป๊าฟังสิครับ' ตั้งหน้าตั้งตาจะคุยกันแบบนี้คงจะไม่ยุ่งอยู่หรอกมั้ง

          "เรื่องมันเป็นอย่างนี้นะปะป๊า..." แล้วตัวแสบก็โม้ออกมาใหญ่ เรื่องที่ล้มนี่ก็ด้วยบอกหมดแหละว่าเป็นยังไง

          และผมที่ทำแผลให้ตัวแสบเสร็จแล้วก็กะว่าจะปล่อยให้สองพ่อลูกคุยกันไปเรื่อยๆแล้วตัวเองเนี่ยจะไปทำกับข้าวให้ ก็อยู่กันแค่สองคนงั้นทำอะไรง่ายๆกินก็แล้วกัน

          "จีนานครับ"

          "ครับ ?" น่ารักจัง

          "จีนานคุยกับปะป๊าไปนะเดี๋ยวพี่จะออกไปทำกับข้าวไว้ให้"

          ตุบ !

          อ้าว ผมมองดูจีนานที่ทิ้งโทรศัพท์ในมือทิ้งทันทีที่ฟังผมพูดจบ ยังไงเนี่ยตัวแสบ

          "งือ หนูจะไปกับพี่จินฮวาน" งอแงแล้วไง

          "ไม่อยากคุยกับปะป๊าแล้วเหรอครับ ?" ผมพูดกับจีนานที่คลานขึ้นมานั่งบนตักแล้วกอดผมไว้แน่น แต่ตาของผมน่ะดันมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ที่มีฮันบินถือสายรอไว้อยู่

          "คุย แต่หนูไม่อยากอยู่คนเดียว" อ๋อ คงจะกำลังใจไม่ดีอยู่ล่ะมั้ง

          "งั้นก็ไปครับ บอกปะป๊าหนูก่อนสิ" 

          "แต่..."

          "ไว้ค่อยคุยกันใหม่นะครับ ให้กินข้าวอิ่มก่อน" 

          "งือ โอเค" 

          เพราะยังไงผมก็มั่นใจว่าตัวแสบต้องงอแงขอคุยกับปะป๊าก่อนนอนอยู่ดี เหมือนอย่างเมื่อคืนแรกที่ผ่านมาน่ะ ก็คุยจนหลับคาโทรศัพท์กันไปเลย

          "ปะป๊า เดี๋ยวหนูมาคุยกับปะป๊าใหม่นะ"













          "ฮันบิน เดี๋ยวรีบพักผ่อนล่ะ พรุ่งนี้มีงานเข้า"

          "อือ"

          "วางโทรศัพท์ลงแล้วก็เลิกโทรไปงอแงกับลูกเลยนะ วันนี้นายก็คุยจนงานมันข้าไปหมด" เหรอวะ

          "ครับ"

          "ไปอาบน้ำนอนสิ" 

          "ผมรู้แล้วน่า พี่ดาร่าไปพุกผ่อนเถอะ ผมจะไม่ทำให้เสียงานอีก สัญญา" 

          "โอเคๆ" 

          ผมเลิกสนใจพี่ดาร่าที่เข้ามาสั่ง สั่งๆบ่นๆเสร็จก็ออกไป นั่นเลยทำให้ผมกลับมาสนใจที่หน้าจอโทรศัพท์ต่อ หน้าจอที่ปรากฏเป็นห้องนอนสีขาวสะอาดคุ้นตาเพราะมันคือห้องนอนของคนตัวเล็กที่เมื่อสักพักใหญ่ๆเพิ่งจะยั่วผมไปแล้วก็หนีไปอาบน้ำเฉย

          ทิ้งให้ผมอารมณ์ค้างอยู่คนเดียวเนี่ย

          แกร๊ก

          เพราะได้ยินเสียงเปิดประตูดังออกมาจากเครื่องมือสื่อสารจู่ๆใจของผมก็เต้นเร็วขึ้น คล้ายๆจะหน้าร้อนเหมือนเขินอะไรสักอย่าง

          แต่บ้าป่ะวะ ใช่ว่าจะไม่เคยเห็นจินฮวานแก้ผ้าต่อหน้าสักหน่อย

          ก็เออ ตอนทำเขาอ่ะไม่อายหรอกแต่พอโดนเข้ากับตัวเองบ้างผมถึงกับไปไม่เป็นเลย

          "ยังอยู่อีกเหรอ ?" แน่นอนสิ

          "มาต่อให้เสร็จเลยคุณ" ผมเอนหลังไปพิงกับเก้าอี้แล้วมองดูคนตัวเล็กที่ใส่ชุดคลุมอาบน้ำยืนอยู่ตรงหน้ากล้อง

          คือแบบ... ก่อนหน้านี้ก็ยั่วผมด้วยการถอดชุดคลุมอาบน้ำออกต่อหน้ากันเฉยๆ

          "ขึ้นเองไม่ใช่เหรอ ?" เอ้า ก็ตอนแรกกะจะโทรมาหาหลังจากที่ทั้งวันได้คุยแต่กับลูก ส่วนเมียอ่ะเห็นแค่แว๊บๆและได้ยินเสียงจากไกลๆ

          "ก็คุณยั่วผม" จริงๆนะ แล้วผมก็โทรมาได้จังหวะที่คนตัวเล็กกำลังจะอาบน้ำพอดี

          "ฉัน ?" ก็ทำเก่งแค่ตอนนี้แหละว่ะ พอถูกผมเอาคืนก็งอแงอยู่ดี

          "แค่วันนี้ รอผมกลับไปก่อนแล้วกัน คุณเจอหนักแน่" ผมคาดโทษคนตัวเล็กไว้แล้ว กลับไปจะฟัดสักสามวันสามคืนเอาให้ลุกไปไหนไม่ได้เลยคอยดู

          "ก็มาสิ"

          พรึ่บ !

          หึ

          ผมได้แต่อดทนอดกลั้นเอาไว้ตอนที่อีกคนถอดชุดคลุมอาบน้ำออก ก็เห็นแค่ช่วงบนตรงหน้าอกขาวๆอวบอิ่ม มั้ง

          "ตัวเล็ก..." ผมเรียกอีกคนเสียงแหบพร่าอย่างเลื่อนลอย ไม่คิดนะว่าจะกล้าเดินแก้ผ้าให้ผมดูแบบนี้อ่ะ 

          ดูบั้นท้ายกลมกลึงน่าขย้ำนั่นดิ ฮึ้มมมมม กูอยากจะทะลุเข้าไปหาซะเดี๋ยวนี้ ยั่วกันเก่ง คิดว่าจะแกล้งให้ผมทรมานสินะ แล้วมันก็ใช่ ผมขึ้นตั้งแต่ก่อนที่อีกคนจะข้าไปอาบน้ำแล้ว แล้วดูตอนนี้ดิหันหลังแต่งตัวให้ดูเลยใส่เสื้อผ้าทีละชิ้นช้าๆอย่างจงใจ และแน่นอนว่าฮันบินน้อยตอนนี้มันขึ้นจนผมทรมานไปหมด

          "เสร็จมั้ย ?" เหอะ

          "ไม่"

          "ขอดูหน่อย" ชิบหาย !

          "คุณ..."

          "ไม่ได้เหรอ ?"

          เออ กูยอมแพ้ก็ได้ เจ้าเล่ห์กว่าจีนานก็พี่จินฮวานนี่แหละวะ



























*------------------*

#JinaniCafe

แกล้งปะป๊าไว้เยอะ ระวังน้าาาาา 5555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #145 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 05:19
    อหหหหหห พี่จินฮวานร้ายมาก
    #145
    0
  2. #144 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:41
    แสบกว่าจีนาานก้พี่จินฮวานนี่แหละะะ​ 555555555
    #144
    0
  3. #143 Naniii_ (@Nichaphasas) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 16:01
    โอ๊ยย น่ารักกว่าจีนานก็พี่จินฮวานนี้เเหละ อยู่ไกลก็ไม่เว้นเลยนะพี่จินฮวานเจ้าเล่ห์จริงเล้ย
    #143
    0
  4. #142 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 12:48

    พี่จินฮว๊านนนนนนนน

    #142
    0
  5. #141 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 06:34
    พี่จินฮวานนนน่ารัก5555
    #141
    0
  6. #140 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 02:38
    งอแงเก่งจีนานอะหรอ อ่อไม่ใช่ จินฮวานอะงอแงเก่ง 55555555
    #140
    0
  7. #139 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 00:00

    ก็งองทั้งบ้านนั่นแหละ!!!

    #139
    0
  8. #138 APUP2U (@APUP2U) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 22:31
    น่ารักมาก ป่ะป๊า ของจีนาน
    #138
    0