#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,510 Views

  • 214 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    342

    Overall
    4,510

ตอนที่ 18 : _oPEN : no.18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    7 ก.พ. 62

#JinaniCafe









          "ห้ามเล่นดื้อนะครับ" 

          "ครับ"

          ผมบอกกับจีนานที่ออกไปวิ่งเล่นกับฮันบินมาเมื่อเช้า วันนี้โรงเรียนตัวแสบหยุด ให้หยุดเฉยๆไม่ได้มีอะไรหรอก และตอนแรกผมว่าจะพาจีนานไปที่ร้านด้วยแต่ไม่ยอมไปบอกจะอยู่กับปะป๊าๆๆๆ ผมเลยเออออให้อยู่ แล้วก็ต้องมาสั่งห้ามไม่ให้เล่นดื้อแบบนี้แหละ รับปากด้วยนะแต่จะทำได้หรือเปล่าก็ไม่รู้

          "ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เดี๋ยวผมจะดูแลจีนานอย่างดีเลย"

         "ใครดื้อให้รีบบอก" ผมพูดกับจีนานแต่ก็พูดกระทบกับคนตัวสูงที่ยืนสองมือล้วงกระเป๋ากางเกงอย่างสบายอารมณ์ ผมไม่ค่อยไว้ใจสองพ่อลูกนี้สักเท่าไหร่หรอกนะ ก็รู้ๆกันอยู่ว่าชอบพากันดื้ออ่ะ

          "จีนานจะคอยรายงานให้พี่จินฮวานทราบเป็นระยๆ ไม่ต้องห่วงทางนี้" นี่ก็ดื้อนะ ตัวแสบเลยแหละ

          "ครับๆ งั้นพี่ไปร้านแล้วนะ ถ้าจีนานอยากไปก็บอก..." ผมบุ้ยปากไปทางฮันบินในท้ายประโยค ก็แค่ไม่อยากเอ่ยชื่อน่ะ

          "โอเคๆ"

          ก็ขอให้เป็นวันที่สงบสุขก็แล้วกัน










          "จะเอายังไงปะป๊า ?" โอ้โห๋

          ผมมองดูลูกชายตัวแสบที่เชิดหน้าถามอย่างหาเรื่อง ก็คือนักเลงขึ้นทุกวันๆอ่ะ แต่เป็นเฉพาะกับผมนะ - -

          "นอน" ผมแกล้งล้มตัวลงนอนบนโซฟา คือจริงๆวันนี้ผมนัดกับจีนานเอาไว้ว่าจะพาไปขับรถเล่น ก็คิดไว้ว่าจะพาไปทะเลใกล้ๆนี่แหละ ถ้าไปเช้าๆก็คงกลับมาถึงบ้านตอนบ่ายๆเย็นๆไรงี้

          "จีนานจะฟ้องพี่จินฮวานว่าปะป๊าพาหนูดื้อ" เอ้า

          "ปะป๊าก็โดนดุน่ะสิ"

          "ก็เรื่องของปะป๊าสิ" เห้ย ตัวแสบ

          หลังจากโดนลูกกวนบ่อยๆผมคิดว่าจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว นับวันยิ่งโคตรแสบขึ้นเรื่อยๆ เดี๋ยวได้มีจับมาปรับทัศนคติกันหน่อย

          หมับ !

          "ตัวแสบนักนะ หื้มมมม"

          "ฮ่าๆๆๆ ปะป๊า อย่าทำหนนนนนนนนนนนนนนนนนนนู"










          "สวัสดีครับคุณเจ้าของร้าน วันนี้ลูกกับผัวไม่มาช่วยเหรอ ?"

          "หาเรื่องน่ะ" ผมว่าให้ยุนฮยองที่แวะมากวนกันตั้งแต่เช้า ก็เพิ่งเปิดร้านเสร็จ วันนี้ไม่มีคนมาช่วยผมจริงๆแหละเพราะดงฮยอกกับจุนฮเวมีเรียน ก็นะ ผมคิดว่าตัวเองไหวแหละ

          "รับพนักงานเพิ่มป่ะ ฉันสนใจลาออกจากการเป็นครูแล้วมาช่วยนายได้นะ"

          "ไหวเหรอ ?" ผมถามขำๆแต่ก็เข้าใจแหละว่าการเป็นครูมันก็เหนื่อยเพราะต้องดูแลเด็กๆ ยิ่งยุนฮยองเป็นครูสอนเด็กน้อยที่แสนจะดื้อแบบจีนานด้วยแล้วยิ่งแย่

          "โอ๊ยยยยย ถ้าแค่ยืนชงกาแฟกับคอยต้อนรับลูกค้าแค่นี้มันเหนื่อย แล้ววันๆต้องดูแลแค่จีนานคนเดียวก็คงเหนื่อยใกล้ตายอ่ะ"

          "จีนานร้องไห้แล้วมั้งป่านนี้" 

         "555555555555555" แล้วทั้งผมกับยุนฮยองก็พากันหัวเราะออกมา ดูสิ ขนาดพูดถึงยังขนาดนี้เลย ไม่อยากจะนึกว่าตอนอยู่โรงเรียนจีนานจะแสบจะป่วนขนาดไหน

          "เออ แล้วนี่ไปไหนอ่ะตัวแสบ ?" 

          "อยู่บ้าน" 

          "กับฮันบินอ่ะนะ ไม่กลัวบ้านเละเหรอเนี่ย ป่านนี้ไม่พากันดื้อใหญ่แล้วเหรอ 5555555" จริงๆก็กลัวแบบนั้นแหละ แต่ให้ทำไงได้ล่ะ เดี๋ยวนี้ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่าก็ไม่รู้ว่าจีนานน่ะดื้อขึ้น

          "ไม่หรอกมั้ง ก็บอกไว้แล้ว" ไม่ค่อยแน่ใจแต่ถ้ามี 100% ผมคิดว่าความเป็นไปได้ที่จะดื้อก็...

          ผมให้ 101% เลย :(










          "บรื้น บรื้นๆๆๆ ไปเลยปะป๊าแซงรถคันหน้าไปเล้ยยยยยยยยยย ฮ่าๆๆๆ"

          ดีดใหญ่เลยว่ะ

          ก็ได้แต่ยิ้มไปกับความดีดความคึกจนล้นของตัวแสบที่ดี๊ด๊าใหญ่เมื่อผมพาขับรถออกมาข้างนอก ก่อนหน้านี้ที่จะออกมาผมก็กำชับแล้วว่าถ้าอยากมาแบบนี้อีกให้ทำตัวดีอย่าเผลอไปโม้ให้พี่จินฮวาน เจ้าตัวก็เออออนะแต่จะทำได้นานแค่ไหนก็อีกเรื่องนึง

          รู้ๆกันอยู่ว่าจีนานน่ะ ขี้โม้!

          "หิวมั้ยครับ หลังรถมีของกินอยู่นะ" 

          "อื้อ" 

          "จะโทรหาพี่จินฮวานมั้ย ?" ผมมองกระจกหลังแล้วถามตัวแสบที่นั่งแกะส้มกินพร้อมกับส่ายหัวกลมๆไปตามจังหวะเพลงที่ผมเปิดให้ฟัง

          ก็น่ารักจังเลยวะ

          "เดี๋ยวค่อยโทร พี่จินฮวานกำลังยุ่งเพราะลูกค้าเยอะๆ" 

          "โอเค ถ้าหนูง่วงก็นอนไปก่อนเลยนะ ถึงทะเลแล้วเดี๋ยวปะป๊าจะปลุก"

          "ถ้าจีนานนอนหลับแล้วจะเรียกว่าออกมานั่งรถเล่นได้ไง ปะป๊าพูดไม่เข้าท่าเลยเนี่ย" โอ้โห่ 

          ใครมันสอนอะไรลูกกูให้พูดแบบนี้วะ - -

          "งั้นหนูก็มานั่งกับปะป๊านี่มา" 

          "หนูปวดฉี่" เฮ้อ

          แล้วผมก็ต้องพาแวะปั้มเพื่อหาห้องน้ำให้ตัวแสบ พาแวะที่นึงก็วิ่งไปร้านสะดวกซื้อ ซื้อของกินมาอีก1ถุงใหญ่ๆ คือบนรถตอนนี้เต็มไปด้วยขนมและของเล่นของตัวแสบ คือสนุกเขาล่ะเพราะได้ทั้งของเล่นทั้งขนมที่อยากกินโดยไม่ต้องโดนห้าม ก็ถ้าตอนนี้มีพี่จินฮวานมาด้วยเจ้าตัวดื้อคงไม่ได้กินเยอะแยะขนาดนี้หรอก

          "ไปต่อได้เลยปะป๊า หนูพร้อมแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ"

          กูคิดถูกคิดผิดวะเนี่ยที่พาออกมาอ่ะ - -










          ตืด ตืดดดด

          เฮ้อ หายไปไหนกันนะ ทำไมไม่ยอมรับโทรศัพท์ก็ไม่รู้ ผมได้คุยกับจีนานครั้งล่าสุดก็เมื่อประมาณสิบโมงกว่าๆได้ แต่ตอนนี้มันเที่ยงจะบ่ายแล้วก็ยังเงียบไปทั้งคู่ หรือจริงๆจะนอนหลับ ? แต่ก็ไม่น่านะ

          "เป็นไงบ้างอ่ะ โทรติดมั้ย ?"

          "ไม่" ผมขมวดคิ้วใส่ยุนฮยองที่วันนี้มาเป็นลูกมือคอยต้อนรับลูกค้าให้ และวันนี้ก็ไม่รู้ว่าจะดีหรือไม่ดีเพราะลูกค้าเข้าร้านมาเรื่อยๆเลย 

          ที่สำคัญ ผมไม่ค่อยมีเวลาได้โทรไปหาจีนานไง

          "อ้าว...เออๆ ใจเย็นก่อนนะ นู่น ลูกค้ามา" แบบนี้ไง

          "อืม"

          สุดท้ายผมก็ไม่ได้โทรไปหาจีนานอีก ก็หวังว่าสองคนนั้นจะเล่นกันจนเหนื่อยแล้วนอนหลับไปอย่างที่ผมคิดไว้นะ ไม่งั้นผมคงได้ประสาทตายแน่ๆถ้ารู้ว่าแอบพากันไปที่อื่น 

         เอ๊ะ ไปที่อื่นงั้นเหรอ ?

         "จิน....เห้ย จินฮวาน ลูกค้ารอนานแล้ว"

         "อ่อ อืมๆ แป๊บนึง"

         ไม่หรอก จีนานเป็นเด็กดีเชื่อฟังผมจะตายไป ผมบอกว่าไม่ให้ดื้อก็คือไม่ดื้อนั่นแหละ










          "ขอบคุณมากๆเลยนะที่วันนี้มาช่วย ถ้าไม่ได้นายล่ะก็...ฉันตายแน่ๆเลย" จริงๆนะ วันนี้ลูกค้าเยอะจริงๆ 

          "ฉันคงได้ลาออกจากการเป็นครูแล้วมาช่วยนายจริงจังก็คราวนี้แหละ 55555"

          แต่ยุนฮยองดูสนุกจริงๆนะวันนี้

          "ยังไงก็อย่าเพิ่งไปโวยวายใส่สองคนนั้นล่ะ ถามก่อน อีกอย่างคงกำลังดื้อเล่นกันเฉยๆ" 

          "อืม ขับรถกลับดีๆนะ ไว้วันหลังจะพาไปเลี้ยง" ผมร่ำลากับยุนฮยองก่อนจะแยกย้าย วันนี้ผมปิดร้านช้ากว่าปกติเพราะลูกค้ายังนั่งเล่นอยู่ร้านอยู่ ทั้งๆที่อยากปิดร้านตั้งแต่เที่ยงแล้ว

          คอยดูว่าถ้ากลับไปแล้วรู้ว่าดื้อกันจะจับมานั่งเรียงกันแล้วดุให้หงอยจนไม่กล้าดื้อกันอีกเลย

          พวกตัวแสบ !

         ทำไมบ้านมันมืดแบบนี้ล่ะเนี่ย ? 

          "จีนาน พี่กลับมาแล้วครับ" สิ่งแรกที่ผมจะสนใจมากกว่าบ้านที่มืดสนิทนั่นคือการตะโกนเรียกจีนาน และทุกอย่างก็ดูว่างเปล่าเมื่อไฟในบ้านสว่างขึ้น

          ไปไหนกันเนี่ย

          "จีนานครับ พี่กลับมาแล้วนะ" ปกติตอนนี้มันไม่ใช่เวลานอนของตัวแสบหรอก ถ้าไม่เล่นก็งอแงหิวน่ะ

          "นอนหลับเหรอ ? จีนาน" 

          หายไปไหนกัน คิมฮันบินจะกล้าพาจีนานไปไหนได้ 

          "จีนานครับ....จี นาน" แต่ทั้งที่มั่นใจว่ายังไงจีนานก็ต้องอยู่บ้านแต่พอเริ่มหานานเข้าแล้วไม่เจอผมก็ใจไม่ดีมากขึ้น บ้านที่เงียบสงบเหมือนไม่มีคนอยู่มาทั้งวันแบบนี้ทำให้ผมใจไม่ดีแล้วจริงๆ 

          "ฮึก จีนานอยู่ไหนครับ" แน่นอนว่าผมต้องร้องไห้ออกมาเพราะแค่หาจีนานไม่เจอ ก็โทรหาฮันบินแล้วอีกคนไม่ยอมรับสายตั้งแต่เมื่อตอนเที่ยงตอนนั้นผมก็ใจไม่ดีแล้ว ยังมาตอนนี้ที่หาไม่เจออีก

          "พี่กลับมาแล้วนะ ฮึก จีนาน" บ้าเอ๊ย ฮันบินพาจีนานไปไหนเนี่ย!!!

          เมื่อหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอเอาโทรศัพท์ออกมาโทรหาก็แล้ว สุดท้ายผมทำอะไรไม่ได้ก็เดินร้องไห้ออกนอกบ้าน ตั้งใจว่าจะขับรถออกไปตามหา เพราะผมจะไม่ยอมอยู่บ้านเฉยๆแน่ ฮันบินต้องพาจีนานไปไหนสักที่นั่นแหละ

          "รอพี่ก่อนนะคนเก่ง พี่ ฮึก พี่กำลังจะไปหาจีนานแล้วนะ" 

          ตุบ

          "โอ๊ย บ้าเอ๊ย" เพราะความรีบร้อนเลยทำให้ผมทำกุญแจรถล่วงลงพื้น และก็เพราะความรีบอีกนั่นแหละทำให้ผมหากุญแจรถไม่เจอ แล้วมันจะไปตกอยู่ตรงไหนได้ล่ะ

          "โอ๊ยยยยยย" 

          "ตัวเล็ก...ทำอะไร ?" นี่มัน... เสียงฮันบินหนิ

          "ฮ ฮันบิน"

          "คุณร้องไห้ทำไม ใครทำอะไรคะ...โอ๊ย"

         เพี้ยะ !

          "นายพาจีนานไปไหน เอาจีนานมาคืนฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ฮือ" แล้วผมก็โวยวาย โวยวายอยู่ในอ้อมกอดของฮันบินที่ดึงผมเข้าไปกอดไว้ เพราะสิ่งที่ผมกลัวที่สุดนั่นคือการที่จะมีใครมาพรากจีนานไปจากผม ถึงแม้ว่าผมกับจีนานจะไม่ได้มีความเกี่ยวข้องอะไรกันเลยก็ตามในความเป็นจริง 

          "ฮือ อย่าเอาจีนานไปจากได้มั้ย ฮึก อย่าเอาจีนานนะ" 

          แต่ผมก็รักจีนานมากๆเลยนะ รักมากๆเลย

          "ตัวเล็กฟังผมก่อน...ผมไม่ได้จะเอาจีนานไปจากคุณ" 

          "แล้วจีนานอยู่ที่ไหน" ผมมองสบตากับฮันบินตอนที่อีกคนประคองใบหน้าของผมขึ้นแล้วเช็ดน้ำตาให้ มันไม่ได้รู้สึกดีหรอกแต่เพราะอยากรู้ว่าจีนานอยู่ที่ไหนต่างหาก

          "บนรถครับ...เห้ เดี๋ยวๆ จีนานนอนหลับ โอเคๆ ผมจะอธิบายให้ฟังแต่ขอให้ผมพาจีนานเข้าไปนอนก่อนนะ" ผมไม่ได้ตอบอะไรแล้วปล่อยให้ฮันบินเดินไปอุ้มจีนานที่นอนหลับอยู่บนรถจริงๆเดินเข้าบ้านไปนอน

          ทั้งที่ดีใจโล่งใจแต่ก็ไม่อยากเข้าไปกวนให้เด็กน้อยตื่น ก็อยากเข้าไปกอดไว้แน่นๆนั่นแหละ

          "ผมขอโทษ"

          "....." ผมไม่ได้พูดอะไรแค่มองตรงไปข้างหน้าและไม่แม้แต่จะมองหน้าฮันบินด้วยซ้ำ ความจริงคือโกรธ

          "ผมเป็นคนพาจีนานไปนั่นรถเล่น ที่ทะเล...ความผิดคือผมเองที่คิดว่าจะกลับมาบ้านก่อนคุณ"

          "....."

          "ตัวเล็ก...ความจริงมันไม่ได้มีอะไร ผมไม่ได้จะพาจีนานไปจากคุณ แค่ผมอยากมีเวลาให้ลูกบ้างเพราะรู้ว่าขออนุญาตคุณยังไงคุณก็ไม่ยอม" แน่นอนว่าผมจะไม่ยอมแน่ๆ

          "แล้วขอแล้วหรือไง ?"

          "ไม่ครับ"

          "ทำไมไม่รับโทรศัพท์ฉัน"

          "พาลูกเล่นน้ำ ขึ้นมาได้ก็รีบขับรถกลับ" เหอะ

          "จะทำอะไรทีหลังก็ขอ ฉันรู้ว่าจีนานคือลูกของนาย...แต่ก็ช่วยนึกถึงฉันที่เลี้ยงจีนานมาตั้งแต่เกิดจนถึงตอนนี้หน่อย" 

          "ผมรู้ ผมผิดเองผมขอโทษ"

          "คุณจะไปไหน ?" เพราะไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว ไหนๆฮันบินก็พาจีนานกลับมาแล้ว งั้นผมควรจะไปอาบน้ำทำจิตใจให้สงบ เพราะถ้ายังนั่งอยู่กับฮันบินแบบนี้ผมคงได้สติแตกทุบตีแล้วก็ด่าอีกคนแน่ๆ

          "ปล่อย" 

          ฮันบินไม่ได้เซ้าซี้อะไรแล้วยอมปล่อยให้ผมเดินเข้าบ้าน สิ่งแรกที่ทำคือเดินเข้าห้องไปอาบน้ำให้ใจเย็นลงนิดนึง ก็คิดไว้ว่าคืนนี้จะเข้าไปนอนกับจีนานนั่นแหละถ้าไม่ติดว่าพอทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้วดันมาเห็นว่าฮันบินมานอนอยู่กับจีนานอยู่ก่อนแล้วนะ

          "คุณเข้าไปนอนกับจีนานสิ"

          "......"

          "โกรธผมอยู่เหรอครับ...ผมขอโทษ"

          "เปล่า" ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้แล้วนะ ผมจะทำเป็นลืมไปแล้วเพราะดันร้องไห้โวยวายไปเยอะ แต่เพราะเป็นห่วงจีนานมากๆหรอกนะ

          "งั้นขอกอดได้มั้ย ?"

          "จะขอทำไม" ผมว่าอย่างไม่สนใจเท่าไหร่แล้วปล่อยให้ฮันบินกอดเอวเอาคางเกยไว้กับไหล่ของผมไปเรื่อยๆ ที่ยอมนิ่งๆไม่ไล่คงเพราะผมกำลังใจไม่ดีอยู่ก็ได้

          "งั้นขอหอมแก้มนะครับ"

          "เยอะ"

          "จูบด้วย" 

          "ฮันบิน" ผมว่าเสียงแข็งแล้วดันมือไว้กับไหล่กว้าง ฮันบินยังคงยิ้มชอบใจแล้วค่อยๆดันให้ผมนอนลงไปกับโซฟาช้าๆ 

           ช้าๆจนตอนนี้แผ่นหลังผมแนบสนิทไปกับโซฟาเนื้อนิ่มแล้วล่ะ

          "ไม่ให้งอแงนะ"

          "อือ...จะทำก็ทำ!"

          บ้า !

          ผมนี่แหละบ้า บ้าไปบอกให้ฮันบินรังแกตัวเองเฉยเลย ฮื้อออออออ ><











          "อืม ตัวเล็ก..."

          "อ๊ะ....ฮ ฮันบิน เร็ว อ๊าาา ไป"











          "กรี๊ดดดดดดดด ปะป๊าาาาาาาาาาาาาาา"

          "จีนาน.....เห้ย อย่ากระโดด อั่ก" 

          ไม่ทันละ กระโดดมาใส่เต็มแรงจนจุกไปหมด

         "กอดพี่จินฮวานของหนูทำไม !" แล้วคนผิดมันก็ผมคนเดียวทั้งๆที่พี่จินฮวานของเจ้าก็นอนหันหลังให้ผมอยู่เนี่ย แต่เดี๋ยวนะ จีนานเสียงดังขนาดนี้ยังไม่รู้สึกตัวอีกเหรอ ?

          "เดี๋ยวค่อยว่ากันนะครับคนเก่ง ตอนนี้ขอปะป๊าดูพี่จินฮวานก่อนนะ"

         "ไม่ พี่จินฮวานของจีนาน จีนานจะดูแลเอง ปะป๊าไม่ต้องมายุ่ง" โอ้โห๋ 

          "อื้อ...เสียงดังอะไรกะ...โอ๊ย จีนานเบาๆสิครับ" ผมขยับตัวพิงกับโซฟาแล้วมองดูจีนานปีนขึ้นไปบนตัวของจินฮวานเพื่ออ้อน 

          "พี่จินฮวานห้ามไปรักปะป๊ามากกว่าจีนานนะ" เอ้า ไปพูดแบบนั้นได้ไงอ่ะ

          "ครับๆ แต่จีนานลงไปนั่งดีๆก่อนนะ"

          "ไม่เอา เดี๋ยวปะป๊าแย่งหนูอ่ะ หนูไม่ชอบ" จีนานชอบพูดคำนี้อ่ะ หนูไม่ชอบๆๆๆๆๆ

          "ไม่มีใครแย่งหรอกครับ แต่พี่หนักอ่ะนะคนเก่ง ลงไปนั่งดีๆก่อนเร็ว" จีนานยอมลงมานั่งกับพื้นแล้วแทรกตัวอยู่ตรงกลาง นั่งหันหลังให้ผมแล้วกอดแขนพี่จินฮวานไว้แน่น ก็คือโคตรขี้หวงอ่ะ

          "งอแงอะไรแต่เช้าเลย หืม หน้าบูดไม่น่ารักดูสิ"

          "ก็จีนานตื่นมาเจอปะป๊านอนกอดพี่จินฮวานอ่ะ" เอ้า ก็เมียปะป๊าอ่ะลูก ทำไมจะกอดไม่อ่ะ

          "แค่นอนกอดเฉยๆเอง" ผมรีบเข้าไปเสริมเพราะตอนนี้เริ่มจะไม่มีบทบาทละ - -

          "ไม่ แล้วทำไมต้องพากันถอดเสื้อด้วย เนี่ยๆๆๆๆ ปะป๊าก็ถอดเสื้อพี่จินฮวานก็ถอดเสื้อ" เออว่ะ เพิ่งสังเกตุ 

          "เอ่อ ร้อน...อากาศมันร้อนอบอ้าวครับเลยถอดเสื้อ...แค่นั้นเองครับ" เข้าใจแก้ตัวเนอะ

          "อ๋อ มันเป็นแบบนี้นี่เองเหรอ อืมๆๆ จีนานเข้าใจละ" 

          ผมว่าโตขึ้นจะส่งจีนานไปเข้าคณะตลกแล้วนะ 

          หลังจากที่นั่งเคลียกันอยู่สักพักจีนานก็ยอมไปเองแล้วลุกขึ้นไปเปิดทีวีนอนดูการ์ตูนเฉย ทำเหมือนเมื่อกี้ไม่ได้งอแงโวยวายอะไร เออ ได้ว่ะ 

          คิดว่าเป็นคิมจีนานแล้วจะทำยังไงก็ได้เหรอ ?














#JinaniCafe

*--------------------------*

จีนานยิ่งโตยิ่งแสบ ปะป๊าฮันบินต้องสู้นะคะ 55555555
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #103 Nat Natty (@n-u-t-t-y) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:57
    โอ๊ยยยย ยัยตัวแสบบ แสบขึ้นทุกวัน55555555555
    #103
    0
  2. #101 SpFreedom_ (@pumparepinn2) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:39
    โว๊ยยยยย จีนานแสบมากๆๆๆๆ เหน่ยแทยปะป๊าเรย
    #101
    0
  3. #99 JinGnannn (@Nichaphasas) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:43
    เเสบสุดๆไปเลยจีนาน มีหวงพี่จินฮวานด้วย
    #99
    0
  4. #98 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:39
    ยัยยเด็กน่ารักกกเอ้ยยยยย&#8203;

    แสบสุดทุกตอนเลย&#8203; น่ารักๆ
    #98
    0
  5. #97 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:43
    เเสบมากกก หวงพี่จินฮวานอีกก
    #97
    0
  6. #96 Kwangkwang_77 (@Kwangkwang_77) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:49
    โอ๊ยยยย จีนานตัวแสบ
    #96
    0