#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,497 Views

  • 212 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    329

    Overall
    4,497

ตอนที่ 17 : _oPEN : no.17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    6 ก.พ. 62

#JinaniCafe









          ตุบ

          "อ โอ๊ย" ผมร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆก็เหมือนถูกอะไรหนักๆทับที่ตัว พอจะลืมตาขึ้นมองก็โดนกัดเข้าที่แขนแรงๆ ผมว่าผมพอะจะรู้แล้วแหละสาเหตุมันมาจากใคร

          "เป็นหมาเหรอ ?" ผมมองดูฮันบินที่สนุกกับการงับแขนของผมเล่น แล้วจะมากวนกันแต่เช้ามืดทำไมก็ไม่รู้

          "หิว นึกว่าซาลาเปา" 

          "แล้วมันกินได้มั้ยล่ะ ?" ผมดันหัวให้ฮันบินออกห่างแต่ก็หน้ามึนเปลี่ยนมาเป็นซบหน้าไว้กับหน้าอกของผมแทน ไม่ได้อย่างนึงก็จะทำอีกอย่างนึง

          "ได้ พี่จินฮวานอร่อย" บ้าบอ

          เพี้ยะ !

          "โอ๊ย" สำออยไปงั้นแหละแต่ก็ไม่ยอมลุกออกไปสักทีหรอก

          "ปล่อย"

          "ยังไม่ได้กินเลย" หน้ามึนชะมัด

          "ฮันบิน" ผมจ้องตากับฮันบินที่เปลี่ยนเป็นเงยหน้าขึ้นมอง ฮันบินน่ะเป็นคนร่ำไรถ้าไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการก็จะวอแวผมอยู่แบบนี้แหละ

          "นะ"

          "อืม" ผมยอมเออออง่ายด้วยการเป็นฝ่ายเริ่มจูบอีกคนก่อน 

          ฮันบินที่ไม่ทันตั้งตัวก็ชะงักไปนิดนึงแต่แค่แว๊บเดียวเท่านั้นแหละเพราะเรื่องแบบนี้อีกคนไวจะตายไป จากที่ผมเป็นฝ่ายรุกในตอนแรกตอนนี้ก็เป็นฝ่ายเสียเปรียบซะเอง 

          "อ อื้อ" มันไม่ใช่แค่จูบเฉยๆแล้วแหละ ตอนนี้ฮันบินทั้งล้วงทั้งขย้ำผมไปทั้งตัวแล้ว

          "พอ...อ๊ะ ฮันบิน" 

          "ไม่เอาอ่ะ กำลังดะ โอ๊ยๆๆๆ พอแล้วครับๆๆๆ"

          สมน้ำหน้า อยากหน้ามึนดีนัก

         ผมรีบลุกขึ้นยืนแล้วมองดูฮันบินยกมือกุมไว้ที่หัว เพราะถูกผมดึงผมอย่างแรงน่ะสิ ก็ถ้าไม่ปล่อยผมได้ร่วงหมดหัวแน่ๆ

          "อย่าเผลอนะคุณ"

          "เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ ไอ้บ้า"










          ผมยืนมองดูฮันบินที่กำลังจัดทรงผมให้จีนานในระหว่างที่ตัวแสบนั้นกำลังนั่งกินข้าว เด็กน้อยในชุดนักเรียนที่ไม่ค่อยเรียบร้อยโดยถูกพับแขนเสื้อขึ้นเป็นนักเลง ไหนจะทรงผมประหลาดๆชี้ขึ้นไปบนฟ้านั่นอีก นี่เด็กอายุ 5 ขวบนะ หลายครั้งที่ผมปล่อยให้ฮันบินแต่งตัวให้จีนนานแล้วจะออกมาแบบนี้ ไม่เรียบร้อยอะไรสักอย่าง

          "เรียบร้อย"

          "หนูหล่อแล้วใช่มั้ยปะป๊า"

          "ครับ หล่อมากกกกกกกก หล่อเหมือนปะป๊าเลย"

          "โอ้โห๋ โคตรหล่อเลย ฮ่าๆๆๆๆๆ"

          ก็เข้าขากันดีแบบนี้แหละ คนนึงก็ขี้สปอยส่วยอีกคนก็บ้ายอ ชมนิดชมหน่อยไม่ได้หลงตัวเองไปซะอย่าง ไหนจะคำพูดคำจาที่เกินเด็กนั่นอีก น่าจับมานั่งสั่งสอนทั้งพ่อทั้งลูกเลยให้ตายสิ

          "ถอยไป"

          ปึก !

          "โอ๊ย มาเตะผมทำไมอ่ะคุณ" 

          "ทะเลาะอะไรกันอีกละ" เสียงจีนานน่ะ รู้ดี

          "ไม่มีอะไรครับ มานี่เลยเราอ่ะ พี่จะแต่งตัวให้ใหม่" แน่นอนว่าผมจะไม่ปล่อยให้จีนานไปโรงเรียนในสภาพนักเลงแบบนี้แน่ๆ

          "เอ่า" 

          "มันไม่เรียบร้อยครับ เด็กดีเขาแต่งตัวแบบนี้ที่ไหนกัน" 

          "ก็ปะป๊าทำให้หนูอ่ะ หนูจะไปรู้ได้ไง" โอ๊ย ไอ้แสบ !

          พอได้ยินจีนานพูดด้วยน้ำเสียงเหวี่ยงๆผมถึงกับชะงักมือที่กำลังจัดทรงผมให้ใหม่ พอตั้งสติได้ก็หันไปมองตาขวางใส่ฮันบินที่ยืนยิ้มชอบใจอยู่ข้างๆ หมั่นไส้มากเลยยื่นขาไปเตะให้อีกรอบ

          ปั่ก

          "จีนานครับ"

          "พูดเพราะๆสิครับคนเก่ง เป็นเด็กดีต้องพูดเพราะๆนะรู้มั้ย" เหอะ ทำมาเป็นสั่งสอน พอลับหลังก็พากันพูดยิ่งกว่านี้อีก ทำไมผมจะรู้ไม่ทัน

          "โอเค"

          "ครับสิ"

         "ครับ" เฮ้อ ปวดหัว !

          "ไปเตรียมกระเป๋าไว้ให้จีนานเลยฮันบิน" เห็นว่ายืนเกะกะเลยสั่งให้ไปเอากระเป๋ามาไว้ 

          แต่ก่อนที่อีกคนจะไปก็ไม่ใช่ง่ายๆ แต่ชอบลีลาเข้ามาวอแวตัวแสบก่อนทั้งฟัดทั้งเล่นกันแล้วค่อยไป แต่ก็ยังเนียนมาวอแวผมอีกด้วยนะ 

          จุ๊บ

          "ฮึ้ยยยยย ฮันบิน" พอจะหันไปด่าก็รีบเดินหนี 

          "ทำไมพี่จินฮวานกับปะป๊าชอบทะเลาะกันอ่ะ หนูไม่ชอบเลย" ก็ปะป๊าหนูหน้ามึนนี่ครับ

          "หยอกกันเฉยๆครับ ไม่ได้ทะเลาะนะ" ขอโกหกหน่อยแล้วกัน

          "ไม่ใช่"

          "ไม่ใช่ยังไง ก็หยอกกันเล่นแบบผู้ใหญ่ไงครับ" จีนานน่ะเป็นเด็กรู้ดีไปหมดแหละ บางครั้งก็หลอกอะไรไม่ได้หรอก รู้ทันไปหมด

          "อ๋อ มันเป็นแบบนี้นี่เองเหรอ" เฮ้อ 

          แค่ตอนเช้านะ ยังปวดหัวขนาดนี้ แล้วถ้าทั้งวันล่ะ ? 

          หลังจากที่ผมแต่งตัวจัดทรงผมให้จีนานใหม่แล้วก็ปล่อยให้นั่งกินข้าวต่อไปอีกสักพักก็ได้เวลาออกไปยืนรอรถโรงเรียนมารับ วันนี้คึกอะไรก็ไม่รู้ไม่งอแงให้ไปส่งเหมือนทุกที แต่ก็ดีแล้วแหละเพราะผมจะได้มีเวลาไปเปิดร้านแต่เช้า ทุกทีก็จะสายเพราะตัวแสบตลอด

          "แล้วจีนานจะกลับมาหาทุกๆคน คิกๆๆ" 

          ก็ได้แต่ยืนส่ายหน้ายิ้มๆให้กับตัวแสบที่ร่ำลากันเสร็จก็ขึ้นรถโรงเรียนไป วันนี้ดูจะอารมณ์ดีนะ หวังว่าทั้งวันจะเป็นแบบนี้ ไม่งอแงคุณครู ไม่งอแงเพื่อนๆ

          "เห็นมั้ยคุณ จีนานเป็นเด็กดี" 

          "ตาไม่ได้บอด" 

          "พูดกันดีๆก็ได้หนิครับ ทำไมต้องอารมณ์เสียด้วยอ่ะ"

          "แค่กับนายฮันบิน ถ้าด่าแล้วรับไม่ได้ก็เก็บเสื้อผ้าออกไปเลย" 

          "จะงอแงหากันมั้ยอ่ะครับ" ขนาดนี้ยังไม่อยากมองหน้าเลย แล้วคิดว่าผมจะงอแงหาเหรอ ?

          "ก็เก็บเสื้อผ้าเก็บของของนายออกไปจากบ้านฉันสิ" ผมพูดออกไปแบบนั้นก่อนจะเดินหนีเข้าบ้าน

          เข้าใจว่าคำพูดมันค่อนข้างจะแรงแต่ให้ทำไง ชินปากไปแล้ว วันไหนไม่ได้ด่าคงอารมณ์เสียล่ะมั้ง










- โรงเรียน xx -


          "จุนเน่ เมื่อเช้าทำไมไม่ขึ้นรถโรงเรียนมากับจีนาน" เด็กตัวเล็กเดินเข้าไปทักเพื่อนตัวโตที่นั่งยิ้มแป้นอยู่บนโต๊ะเรียน ทั้งๆที่อุตส่าห์ตั้งใจจะขึ้นรถโรงเรียนมาด้วยกันแต่จุนเน่ดันไม่ได้ขึ้นมาด้วยเฉยเลย 

          "จุนเน่มาพร้อมพ่อกับแม่ ท่านมาทำธุระแถวนี้"

          "เชอะ"

          "จุนเน่ขอโทษนะจีนาน" 

          "อื้อ ไม่เป็นไร" วันนี้จีนานอารมณ์ดี จีนานจะไม่ด่าจุนเน่ก็ได้

          "วันนี้เราก็มาพร้อมพ่อกับแม่" 

          "ใครถามคิมบับอ่ะ" 

          "ไม่มี แต่อยากบอกว่าพ่อกับแม่เรามาส่ง มีไรมั้ยยัยหมวย" เนี่ยๆๆๆๆ วันนี้จะอารมณ์แล้วแท้ๆแต่ก็ถูกคิมบับมากวนแต่เช้าเลย

          "จีนาน มานั่งที่เถอะ" โชคดีนะเนี่ยที่จุนเน่มาช่วยไว้ ไม่งั้นจีนานต้องเดินเข้าไปต่อยคิมบับแน่ๆ

          "ใครจะมากับพ่อกับแม่ก็แล้วแต่ แต่จีนานจะมารถโรงเรียนมีไรมั้ย ?" 

          "ไม่มีใครกล้ามีเรื่องกับจีนานหรอก"

          "ใช่ๆ พวกเรารักจีนานจะตาย"

          "เราก็รักจีนาน"

          "ทำไมต้องรักจีนาน ทุกคนต้องรักพ่อรักแม่เดะ ใช่มั้ยชานอู" เพราะเห็นเพื่อนๆต่างพากันเข้าข้างแต่เด็กตัวเล็ก คนอย่างคิมบับไม่ยอมหรอก ใครจะมารักจีนานต่อหน้าคิมบับไม่ได้

          "เราก็รักพ่อรักแม่ แต่เราจะรักจีนานด้วยไม่ได้หรือไงบ๊อบบี้" เออ ก็จริง

          "ไม่ได้ๆๆๆๆ ไหนใครมีพ่อมีแม่บ้าง" คนมันจะหาเรื่อง เนี่ยๆๆๆๆ

          "เรา" 

          "เราก็มีพ่อมีแม่" 

          "เราก็มีพ่อมีแม่เหมือนกัน" เอาล่ะ ทุกคนเริ่มเข้าข้างแล้ว 

          "จีนาน ไปนั่งที่โต๊ะเถอะนะ" แต่พอจะได้เรื่องจุนเน่ก็ชอบเข้ามายุ่งทุกทีเลย

          "แล้วจีนานล่ะ มีพ่อมีแม่เหมือนกับทุกๆคนมั้ย ?" คนอย่างคิมบ๊อบบี้ไม่ยอมง่ายๆหรอกนะ

          แต่หลังจากที่เด็กตัวเล็กได้ยินคำถามจากเพื่อนฟันเหยินตรงหน้าก็เริ่มหน้าบึ้งคิ้วขมวด สองมือกำหมัดไว้แน่น อยากเดินเข้าไปต่อยแต่ก็ไม่อยากมีเรื่องด้วย วันนี้อุตส่าห์อารมณ์ดีแล้วแท้ๆเลย คิมบับชอบกวนใจจีนาน

          "ว่าไงยัยหมวย มีพ่อมีแม่มั้ย ?"

          "จี...."

           "จีนานก็ต้องมีพ่อมีแม่สิ ถ้าจีนานไม่มีพ่อไม่มีแม่แล้วจีนานจะเกิดมาได้ยังไง จีนานไม่ได้เกิดมาจากหลอดชานมไข่มุกนะ" 

          กริบ

          สิ้นเสียงเล็กที่ตะโกนออกไป เพื่อนๆที่ได้ยินต่างพากันเงียบกริบไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาสักคำแม้แต่คนที่ถามไปเมื่อกี้อย่างบ๊อบบี้ก็ได้แต่อ้าปากค้าง ยัยหมวยตัวแสบ แค่ถามเฉยๆก็โมโหแล้ว

          "จ จีนาน..."

          "มีใครจะถามอะไรโง่ๆอีกมั้ย ?" โอ้โห๋

          ใครจะกล้าล่ะ

          บอกแล้วว่าใครไม่เก่งพอก็สู้จีนานไม่ได้หร๊อกกกกกก เชอะ










- เลิกเรียน -


          "ปะป๊าาาาาาาา"

          "ระวังล้มครับ" ผมบอกกับลูกชายตัวแสบที่ตั้งใจวิ่งเข้ามาหา ก็กลัวเหลือเกินว่าจะสะดุดขาสั้นๆของตัวเองล้ม

          "จีนานเก่ง" จ้าาาาาาาาาา

          "วันนี้เป็นไง หืม ดื้อมั้ย ?" ขอถามก่อน จะได้เตี๊ยมกันถูกตอนกลับบ้านไปเจอพี่จินฮวาน

          "ไม่ดื้อ" เหรอวะ ?

          "แน่นะครับ ถ้าพี่จินฮวานถามมากๆหนูจะบอกความจริงมั้ย ?" 

          "เอ้า ก็จีนานไม่ได้ดื้ออ่ะ" เออ เริ่มเสียงแข็ง

          "โอเคๆ ไม่ดื้อก็ไม่ดื้อครับ งั้นเรากลับบ้านกันดีกว่า" ช่างเถอะ ก็เด็กน้อยอ่ะ ดื้อก็ตามประสาแหละวะ

          "แต่คิมบับมาหาเรื่องจีนาน" อ้าว

          "แล้วหนูได้ต่อยหน้าเพื่อนมั้ย ?" เนี่ย วิถีลูกผู้ชายอ่ะ ใครมาหาเรื่องไม่ได้หรอกเว้ย

          "จีนานเกือบต่อยหน้าคิมบับแล้วปะป๊า แต่จีนานนึกขึ้นได้ว่าเดี๋ยวคุณครูมาเห็นแล้วจะเอาไปฟ้องพี่จินฮวาน จีนานเลยไม่ได้ต่อยคิมบับ" อ้าว 

          "แล้วจีนานทำยังไงต่อล่ะครับ ?" ผมหันไปถามตัวแสบที่ตั้งหน้าตั้งตาเริ่มเล่าเหตุการณ์ให้ฟัง ก่อนหน้าเมื่อกี้ก็จริงจังพูดประโยคยาวๆออกมาจนหอบ เออ ตลก

          "จีนานไม่ได้ทำอะไร จีนานแค่ด่าคิมบับว่าโง่" ห๊ะ !

          "ทำไมจีนานไปด่าเพื่อนแบบนั้นครับ ?" 

          "ก็คิมบับถามโง่ๆอ่ะ" เอ้า เพื่อนอยากคุยด้วยเฉยๆป่ะ 

          "แล้วเพื่อนถามจีนานว่าอะไรครับ ไหนบอกปะป๊าซิ"  เออ ก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเพื่อนอะไรทำไมตัวแสบถึงได้ไม่พอใจไปด่ากลับแบบนี้

          "ปะป๊าก็ถามเหมือนคิมบับอีกละ ถามอยู่นั่นแหละ จีนานไม่ชอบเลย" เห้ย ได้เหรอ พูดแบบนี้ได้เหรอวะ

          "โอเคๆ ปะป๊าไม่ถามแล้วครับ" กลัวลูกด่าว่าโง่ - -

          "โอเค"

          โคตรแสบอ่ะ ทั้งท่าทางนักเลงกับคำพูดคำจาที่โตเกินเด็กพวกนี้ 

          แต่ถามว่าใครสอน ?

          ก็กูนี่ไง - -










          "ปะป๊า กลับบ้าน เดี๋ยว นี้" ผมหันไปมองจีนานที่ยืนเท้าเอวทำหน้าดุเสียงดุใส่ผม คือะไรอ่ะ ไปโมโหอะไรมาวะเนี่ย

          "ปะป๊าคุยงานอยู่ครับ จีนานไปนั่งกินขนมตรงนู่นก่อนนะ....นะครับ" ผมเดินเข้าไปหาแล้วบอกกับตัวแสบที่ยืนทำหน้าเข้มไม่เลิก

          "ไม่"

          "ไม่งอแงสิครับ ปะป๊าคุยงานแป๊บเดียวเอง" คือความจริงระหว่างที่ผมกำลังพาจีนานกลับบ้าน แต่พี่ดาร่าดันบอกให้กลับไปบริษัทก่อน แล้วไง ก็ต้องเอาจีนานมาด้วยน่ะสิ

          "ก็จีนานอยากกลับไปหาหม่าม๊าแล้วอ่ะ" ว๊อท ?

          "หม่าม๊า ?" ใครวะ จีนานพูดถึงใคร ?

          "ใช่ หม่าม๊าจินฮวานของหนูรออยู่นะ" อ้าว

          "แต่..."

          "กลับบ้านไปหนูจะฟ้องหม่าม๊าจนฮวานว่าปะป๊าพามาเจอแม่ใหม่" เห้ย !

          "เอ่อ...บีไอ ไว้ค่อยมาคุยงานกันใหม่ดีกว่า...ลูกงอแงใหญ่แล้ว" โอ้โห๋ ลูกชายเล่นงานขนาดนี้เลยว่ะ

          "ไม่ให้คุยอีกแล้ว ถ้าจะคุยก็ต้องของอนุญาตหม่าม๊าของหนูก่อน" 

          "55555555 นี่หวงปะป๊าถูกมั้ยเนี่ย หืม คนเก่ง" 

          "ใช่" เออ ผมควรจะรู้สึกดีป่ะ 55555 ตัวแสบเอ๊ย

          "โอเคๆ งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะเข้าบริษัทมาคุยกับพี่ก่อนแล้วค่อยไปถ่ายงานนะครับ หรือถ้ายังไงก็ส่งรายละเอียดคร่าวๆให้พี่ดาร่าก็ได้ครับ"

          "โอเค เจอกันพรุ่งนี้แล้วกัน เพราะรายละเอียดมันเยอะจริง"

          "ครับ"

          "พี่ไปก่อนนะครับคนเก่ง แล้วเจอกันอีกนะ" 

          "...หงึ" ไงล่ะ เจอยิ้มหวานๆเข้าไปถึงกับหน้าแดงเลย

          สุดท้ายก็แพ้แหละตัวแสบ ทำเป็นเก่งดีนัก 










          "อยากกินอะไรมั้ยครับ ปะป๊าจะพาแวะซื้อก่อนเข้าบ้าน"

          "ไม่เอา" อ้าว นี่โกรธอะไรนักหนาว่ะ

          "ไม่แน่นะ จะเลี้ยวเข้าบ้านแล้วนะครับ" ผมชะลอความเร็วลงเผื่อจีนานจะเปลี่ยนใจ แต่ก็ไม่ว่ะ ยังคงยืนยันคำเดิมว่าไม่

          "ไม่ จีนานจะกลับบ้าน" กอดอกหน้าบึ้งไปแล้ว

          สุดท้ายผมก็ไม่เซ้าซี้อะไรอีกแล้วก็พาตัวแสบกลับบ้าน พอจอดรถได้เท่านั้นแหละรีบเปิดประตูรถแล้ววิ่งเข้าบ้านทันทีเลย รู้สึกใจไม่ดี เหมือนกำลังจะมีเรื่องยังไงก็ไม่รู้เนี่ย

          "พี่จินฮวาน"

          "เสียงดังอะไรครับ ค่อยเดินสิเดี๋ยวก็ล้มหรอก" 

          "จีนานมีอะไรฟ้องพี่จินฮวานด้วย" โห๋ รีบวิ่งเข้าไปฟ้องใหญ่ ไอ้แสบ

          "อะไรครับ เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ"

          "ปะป๊าคุ...งื้อ" เพราะรู้ว่าตัวแสบจะพูดอะไรผมเลยรีบเข้าไปอุ้มไว้ก่อนจะพาเดินเข้าห้อง ส่วนตัวแสบก็ดิ้นก็ร้องโวยวายใหญ่

          "ทำอะไรน่ะฮันบิน" 

          "ไม่มีอะไรครับ ผมจะเปลี่ยนชุดให้จีนานเอง คุณมีอะไรก็ไปเถอะ" โอเคว่าผมก็ไม่ได้มีเรื่องอะไรผิดติดตัว เออ ก็ไม่มีอ่ะ แล้วจะทำตัวให้มีอะไรทำไมวะฮันบิน - -

          "ไม่ต้องมาแก้ตัวก่อนหรอก" อ้าว

          "วันนี้ปะป๊าคุยกับผู้หญิงชุดแดง ปากแดงๆ" ห๊ะ !

          ผมหันไปมองแล้วบอกให้จีนานเงียบๆแบบไม่ออกเสียง แต่ตัวแสบอ่ะ ใส่ไฟให้เพิ่มอีก

          "ปะป๊ายิ้มให้ผู้หญิงชุดแดงคนนั้นด้วย" โอ้โห๋ 

          "ไม่มีอะไร" ก็มันไม่มีอะไรจริงๆผมเลยไม่รู้จะแก้ตัวยังไง อีกอย่างมันก็เป็นจริงอย่างที่จีนานบอกแหละ แต่ทั้งหมดอ่ะคือคุยงานเฉยๆเว้ย

          "บอกทำไม" โกรธเฉย

          "แบร่ๆ" นี่ก็แสบ 

          ผมได้แต่ยืนมองคนตัวเล็กที่ทำหน้าบึ้งเดินตึงตังเข้าห้องครัวไป ส่วนตัวแสบที่มาวางระเบิดให้ผมก็ทำหน้าดี๊ด๊าชอบใจใหญ่ เออ มีเมียก็ขี้งอน ส่วนลูก็ตัวแสบ 

          "ไอ้แสบ"

         "ก็ปะป๊าคุยกับผู้หญิงคนนั้นทำไมล่ะ" เอ้า ก็บอกอยู่ว่าคุยงานๆ

         "ก็มันเป็นงานนี่ครับ"

          "เอ่า จีนานไม่รู้" เออ ได้ว่ะ

          ก็ได้แต่ส่ายหน้าหน่ายๆให้กับตัวแสบ ไม่รู้จะทำไงเพราะเรื่องของเรื่องคือผมไปสอนให้ดื้อแบบนี้เองแหละ เออ เหมือนกรรมจะตามสนองตัวเองเลยว่ะ

          "หนูไปพูดแบบนั้น พี่จินฮวนโกรธปะป๊าแล้วเห็นมั้ย"

          "เอ่า"

          "ปะป๊าจะทำยังไงล่ะครับทีนี้ หืม ?" 

          "ไม่รู้ ก็นี่มันไม่ใช่เรื่องของจีนาน" ห๊ะ ! 

          โคตรแสบ 

          ปวดหัวโว๊ยยยยยยยยยยย




















#JinaniCafe

*--------------------------*

สงสารปะป๊าฮันบินนะคะ เมียก็งอนลูกก็แสบ 5555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #102 Nat Natty (@n-u-t-t-y) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:14
    แสบจริงๆเลย ยัยจีนานตัวแสบบบ
    #102
    0
  2. #95 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:11

    โคตรแสบเลยโว้ยจีนาน5555555555

    #95
    0
  3. #94 lamonza_love (@lamonza_love) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:58
    สงสารฮันบินเลย555555
    #94
    0
  4. #93 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:28
    สุดเเสนจะเเสบ ไม่มีใครเกินเเล้วว
    #93
    0
  5. #92 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:05
    55555555555จีนานนนนนนเอ้ย​
    #92
    0
  6. #91 Emmaawanie (@Emmaawanie) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:28
    จีนานตัวแสบบบบบ
    #91
    0
  7. #89 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:52
    จีนานนนนนนนน​ฟ้องงงเลยลูกฟ้องเลย​ 5555​ ยัยตัวแสบแสนน่ารัก
    #89
    0
  8. #88 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:03
    แสบมากก
    #88
    0
  9. #87 jHwan (@jKjinhwan) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:13

    จีนานเอ้ย ค่ดแสบ 55555555

    #87
    0
  10. #86 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:38

    แสบสุด555555

    #86
    0
  11. #85 KJH_KJH94 (@KJH_KJH94) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:02
    โอ้ยยยย จีนานลู๊กกกกกกกก 55555555555
    #85
    0