#JinaniCafe : BJIN

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 4,461 Views

  • 211 Comments

  • 132 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    293

    Overall
    4,461

ตอนที่ 13 : _oPEN : no.13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    8 ม.ค. 62

#JinaniCafe










          จะมีวันไหนที่จีนานไม่งอแงบ้างมั้ยเนี่ย ? ถ้าไม่งอแงอย่างนึงก็อีกอย่างนึงไปเรื่อย โวยวายเก่งอีกต่างหากตัวแสบเอ๊ย !

          "ไม่งอแงสิลูก เดี๋ยวย่าพาไปที่ร้านนะครับ"

          "ไม่...แงงงงงง" 

          ไม่ฟังอะไรหรอก จ้องแต่จะงอแงร้องไห้อย่างเดียวเลย ผมจะทำยังไงกับจีนานดีนะ ?

          "ปล่อยเถอะครับแม่ เด็กดื้อน่ะ" ผมไม่ได้อยากให้แม่ต้องมาเหนื่อยกับจีนานหรอก 

          "งือ...ฮึก หาปะป๊า" 

          "ปะป๊าหนูไปทำงานไงครับ แต่เดี๋ยวตอนเย็นปะป๊าก็มานะ" หลอกยังไงก็ไม่หายงอแงหรอกแบบนี้

          จริงๆผมว่าจีนานรู้อยู่แล้วแหละว่าฮันบินไปไหน แต่เพราะเป็นเด็กดื้อน่ะ ชอบงอแงให้คนอื่นปวดหัวเล่นแค่นั้นแหละ แต่ทั้งที่รู้ว่าจีนานเป็นแบบนี้ผมก็ไม่ชินสักที

          "ก็ปะป๊าบอกจะรอหนูอ่ะ ฮือ หนูจะไปหาปะป๊า"  

          สุดท้ายผมกับแม่ก็ได้แต่มองหน้าแล้วถอนหายใจใส่กันเท่านั้น ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว โอ๋ก็แล้ว หลอกไปนั่นนี่ก็แล้ว ไม่เห็นจะได้ผลอะไรนอกจากจีนานจะงอแงเหมือนเดิม

          "งอแงแบบนี้ไม่หายง่ายๆหรอกครับ ปล่อยไว้แบบนี้ก่อนแล้วกัน ไม่มีคนโอ๋เดี๋ยวก็หายเองครับ" ผมบอกกับแม่ไปแบบนั้นทั้งๆที่ก็อยากเข้าไปโอ๋เองนั่นแหละ แต่ผมอยากใจแข็งกับตัวแสบบ้าง แต่จะทำได้หรือเปล่าก็อีกเรื่องนึงนะ

          "สงสารน้องนะลูก ร้องไห้จนหน้าแดงไปหมดแล้ว" 

          "แต่แม่ครับ...เฮ้อ อีกสักพักถ้าไม่หายค่อยหลอกพาไปขี่รถเล่นก็ได้ครับ" ช่างเถอะ ปกติก็โอ๋กันมาตลอดนั่นแหละนะ ตอนนี้คงแก้ไม่หายแล้วแหละนิสัยงอแงแบบนี้น่ะ

          "ก็ได้ๆ ยังไงก็ดูน้องด้วยนะ แม่จะออกไปช่วยพี่เซยอนที่ร้านแล้วกัน" อ้าว

          "ไม่เอาตัวแสบแล้วเหรอครับ" มาทิ้งไว้กับผมแบบนี้ได้ยังไงล่ะ ?

          "ก็แม่ชวนแล้วน้องไม่ไปหนิ ไม่รู้ล่ะ เลี้ยงกันมาเองก็ดูกันเองเลย" อะไรเนี่ย พูดแบบนี้ได้ด้วยเหรอ ?

          "แต่...ก็ได้ครับ" เมื่อคิดได้ว่าไม่อยากให้แม่ลำบากก็เลยเออออปล่อยให้แม่ไปช่วยพี่เซยอนที่ร้านแล้วกัน ไว้รอให้จีนานหายงอแงก่อนค่อยพาออกไปตามหลัง

          ตุ๊บ !

          เพราะเสียงเหมือนอะไรหล่นลงพื้นเลยต้องรีบหันไปดู ปรากฏว่าเป็นตัวแสบที่กระโดดลงจากโซฟาพร้อมกับวิ่งหนีเข้าไปในห้อง งอนอะไรอีกก็ไม่รู้

          "เห็นมั้ยครับแม่ ผมไม่ได้พูดเกินจริงสักนิด ตั้งแต่ฮันบินมาอยู่ที่นี่จีนานงอแงมากขึ้น เมื่อก่อนเคยเป็นแบบนี้ซะที่ไหน" 

          "ไม่เอาไม่พูดแบบนั้นสิลูก ฮันบินก็เป็นปะป๊าจีนานนะ อีกอย่างน้องยังเด็กเลยงอแงตามประสานั่นแหละ...ไม่คิดมากนะครับ เดี๋ยวแม่ไปช่วยพี่เซยอนที่ร้ายก่อน ยังไงก็คุยกับน้องดีๆนะ เดี๋ยวจะงอนเอา" เฮ้อ

          "ครับแม่" 

          เพราะใครๆก็พากันคอยแต่จะโอ๋สองพ่อลูกสุดแสบนี้ตลอดไม่เว้นแม้แต่แม่ของผมก็เหมือนกัน ผมพูดว่าอะไรสองคนพ่อลูกนี้ไม่เลย เรียกว่าแตะต้องอะไรไม่ได้นั่นแหละ

          "กลับมาจะด่าให้หูชาเลยไอ้หน้าลิง" 

          ฮึ้ย!!!









          "เมื่อไหร่ปะป๊าจะมา" วันนี้จีนานงอแงหาฮันบินกี่รอบแล้วนะ ?

          จนตอนนี้มันจะสี่ทุ่มครึ่งแล้วก็ยังไม่เลิกงอแงอีก แต่อาจจะดีกว่าเมื่อเช้าหน่อยที่ไม่ร้องไห้ออกมา

          "ปะป๊าไม่รับโทรศัพท์หนูอ่ะ"

          "นอนมั้ยครับ ดึกแล้วนะ" ผมเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากให้จีนานติดฮันบินจนเกินไป ถึงแม้จะไม่ทันแล้วก็ตามเถอะ

          "งือ...หนูอยากคุยกับปะป๊า" เบะปากคว่ำทั้งวันเลยเนี่ย

          "ไม่งอแงสิครับ ไปนอนกันนะพรุ่งนี้จะได้ตื่นไปเที่ยวสวนสนุกกัน ไปครับ" เพราะหลอกไว้ว่าถ้าเลิกงอแงจะพาไปสวนสัตว์น่ะ

          "....หนูจะไปดูช้าง" ชอบจริงๆเลยเวลาจีนานแทนตัวเองว่าหนู

          "ครับ พี่จะพาจีนานไปหาเพื่อนด้วย"

          "อะไร ?" ดูทำหน้าตอนหันมาถามสิ หาเรื่องกันชัดๆ

          "หมู...อู๊ดๆ" ผมแกล้งดึงแก้มกลมเล่นอย่างล้อเลียนแล้วหัวเราะออกมา จีนานแค่อมลมพองแก้มใส่แล้วโผเข้ามากอดเท่านั้น

          ที่ไม่งอแงเพราะกลัวจะไม่ได้ไปเที่ยวสินะ

          "จีนานไม่ได้เป็นหมู" 

          "ลูกหมู...ตัวนี้นะ...น่ารักจะตายไป" กอดโยกเจ้าตัวดื้อที่เริ่มงอแงเถียงนิดๆ จีนานไม่ชอบให้ล้อว่าป็นลูกหมูมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

          "ก็จีนานไม่อยากเป็นหมูอ่ะ...คิมบับก็ชอบบอกว่าจีนานเป็นลูกหมู" ก็จริงหนิ แก้มกลมจนจะแตกแถมยังเจ้าเนื้ออีกด้วย

          "ลูกหมูแปลว่าน่ารักครับ" ชมหน่อยเผื่อจะหายงอน

          "อื้อ...เป็นลูกหมูก็ได้" แหนะ ได้เหรอ ?

          "ตัวแสบ" แล้วผมก็อดจะฟัดพุงกลมๆของจีนานไม่ได้ หมั่นเขี้ยว เด็กอะไรก็ไม่รู้น่าฟัดได้ตลอดเวลาเลย

          "ฮ่าๆๆๆๆ" เวลาอารมณ์ดีก็ดีจริงๆ แต่เวลางอแงก็ไม่เอาอะไรสักอย่าง

          หลังจากผมสามารถทำให้จีนานหายงอแงได้แล้วก็ยังทำให้เจ้าตัวอารมณ์ดีก่อนนอนได้อีกด้วย ก็ดูสิ หัวเราะเอิ๊กอ๊ากเสียงดังลั่นห้องไปเลย

          ตุ๊บ !

          "อุ้ย...ป๊า" อะไรน่ะ ?

          "เหม็น" ผมพูดขึ้นเมื่อหันไปเห็นตัวปัญหาที่ล้มตัวนอนลงบนเตียงด้วยสภาพคนเมาที่มีกลิ่นเหล้าฟุ้งอยู่ในอากาศทั่วห้อง 

          "อืมมมม"

          "ฮันบิน"

          "ปะป๊า...หนูเหม็นนนนนน" ผมมองเห็นจีนานที่พยายามดิ้นให้หลุดจากท่อนแขนของฮันบินที่พาดมากอดตัวเอาไว้ ก็รู้อยู่ว่าตัวเองเมายังจะเข้ามาวอแวลูกอีกนะ

          "ไม่เหม็นหรอกครับ หอมจะตาย...เนอะ"

          "ปล่อยจีนานแล้วก็ออกไปจากห้องเดี๋ยวนี้เลยนะ" ผมพูดไล่พร้อมกับดึงจีนานให้หลุดออกจากท่อนแขนของฮันบิน แต่มันไม่สำเร็จหรอกเพราะนอกจากจะหน้ามึนทำหูทวนลมแล้วยังดึงจีนานไปฟัดอีก

          พรึ่บ !

          "กรี๊ดดดด ปะป๊าาาาา ฮ่าๆๆๆๆ จี๋ๆๆๆ"

          "อยากเล่นกับหนู มานี่เลยตัวแสบ"

          "ฮ่าๆๆๆๆ จั๊กจี๋~"

          หลังจากพูดไม่ฟังก็พากันเล่น ตอนนี้มันสี่ทุ่มจะห้าทุ่มแล้วจีนานยังดีดอยู่เลยแล้วจะไปนอนตอนไหน ? ก็ถ้าฮันบินไม่มาจีนานคงได้นอนหลับไปแล้วแหละ 

          "งื้อ...ช่วยหนูด้วย ฮ่าๆๆๆ ปะป๊าอย่าซี่"

          "พอแล้วครับๆ จีนาน...เลืกเล่นได้แล้วครับ"

          "ไม่เอา" ไม่ใช่เสียงจีนานหรอก

          "เดี๋ยวปะป๊าก็โดนดุ" อืม

          เพี๊ยะ !

          "โอ๊ย" โดนตีด้วย

          "สม...พูดแล้วไม่ฟัง" ทั้งด่าทั้งตีนั่นแหละ หมั่นไส้นัก

          "ปะป๊าเจ็บอ่ะครับ...จีนานช่วยปะป๊าด้วย โอ้ย" 

          "ไม่เอา หนูไม่อยากโดนดุเหมือนเหมือนปะป๊า" แปลกแหะ ปกติต้องเข้าข้างกันไม่ใช่เหรอ

          "อ้าว...แล้วทำไง ?" อะไร ?

          "หนูไม่รู้"

          "งั้นจีนานก็ช่วยปะป๊าเอาคืนไงครับ" ห๊ะ !

          หลังจากที่ได้ฟังและไม่ต้องรอพูดอะไรมากเด็กดื้ออย่างจีนานก็รู้ความทันทีแล้วก็รีบหันมาเล่นงานผมตามที่ฮันบินบอก ทั้งกระโดดทับทั้งยื่นหน้ามาจูบปากจูบแก้ม ก็เล่นฟัดกันซะสนุกสนานใหญ่เลย

          จุ๊บ !

          "อย่ามาเนียน" ถ้ามีแค่จีนานที่สนุกผมไม่ว่าหรอก แต่นี่ดันมีคนเนียนสนุกด้วยอีกคนน่ะสิ

          "อยากเล่นด้วย...เหงา" บ้าบอชะมัด

          "ออกไปจากห้องเลยไป มันเหม็นเหล้าเห็นมั้ยเนี่ย" ผมทั้งดันทั้งผลักให้ฮันบินลุกออกไปไกลๆ แต่เหมือนยิ่งผลักยิ่งใกล้ แถมยังเนียนหอมแก้มกันได้หน้าตาเฉยอีก

          "ไม่เหม็นหรอกครับ หอมจะตาย....เนอะ" 

          "เนอะบ้านนายสิ" ปากไวไปมั้ยนะ ?

          "แรงอ่ะคุณ...เจ็บ" ไม่หรอกมั้ง

          "ปล่อยสิ มันหนัก เหม็นด้วย" 

          "คุยอะไรกัน....จีนานแบนแล้วปะป๊า" ถ้าเกิดว่าในห้องนี้ไม่มีจีนานอยู่ด้วย ผมนึกไม่ออกเลยว่าผมจะถูกฮันบินวอแวหนักขนาดไหน

          "คนนี้ก็ไล่ คนนี้ก็ไล่...ปะป๊าเสียใจจังเลยครับ"

          "ตอแหล" จริงๆนะ ฮันบินแกล้งทำหน้าเศร้าพร้อมกับเบะปากเป็นเด็ก เห็นแล้วอยากตีให้ช้ำ

          "อะไร ?"

          "อะไร ?"

          "ฮันบิน"

          "นั่นไง...จีนานดูนั่นสิครับ" ผมหันไปตามนิ้วชี้ที่ชี้ออกไปทางระเบียงห้องตอนที่ฮันบินบอกกับจีนาน และผมก็ลืมไปเลยว่ามันอาจจะไม่มีอะไรหรอก ฮันบินอาจจะหลอกจีนานเล่นก็ได้

          แล้วมันก็เป็นจริงอย่างที่ผมคิดไว้ แต่มันช้าไปเพราะกว่าจะรู้ตัวก็...

          "อ อื้อ"

          ถูกคนหน้ามึนจูบเข้าให้แล้วยังไงล่ะ














- 20 นาทีต่อมา -


          "จะนอนก็นอนดีๆได้มั้ย จะนอนเบียดอะไรนักหนา" ผมหันไปดุให้ฮันบินรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ เพราะอีกคนพยายามเบียดตัวเข้ามาใกล้ๆ ผมน่ะจะพาจีนานนอนไปตั้งนานแล้วแต่เพราะจู่ๆฮันบินก็เข้ามาวุ่นวายจนจีนานคึกขึ้นมาอีกรอบ หลายวันมานี้จีนานติดนอนดึกตลอดเลย ปกติผมจะให้นอนไม่เกินสี่ทุ่มหรอก

          "อยากกอด พี่จินฮวานก็หันมาให้ผมกอดหน่อยสิครับ" ก็ชอบเป็นแบบนี้แหละ คิดว่าทำเสียงอ้อนทำหน้าหงอยๆแล้วมันดูน่าสงสารนักเหรอ ?

          "ไม่" 

          "กอดกันนะ นะครับ" 

          "ฮันบิน"

          "กอดกันนะ"

          "ดื้อชะมัด" ผมบ่นออกมาหลังจากถูกฮันบินตื๊อไม่เลิก งอแงบอกจะกอดแล้วที่ยื่นแขนมาโอบเอวไว้นี่ไม่เรียกว่ากอดเหรอ ?

          "พรุ่งนี้ผมหยุด" คงเห็นว่าผมไม่สนใจมั้งเลยเปลี่ยนเรื่อง แต่ถึงยังไงผมก็ไม่สนใจอยู่ดีนั่นแหละ

          "ส่วนคุณก็ไม่ได้ไปไหน เพราะพี่เซยอนเป็นคนไปเฝ้าที่ร้านให้แล้ว" ผมว่าประโยคมันแปลกๆแล้วนะ

          "เพราะฉะนั้นเราก็ตื่นสายได้ ไม่ต้องห่วงจีนานเพราะมีคุณแม่กับพี่เซยอนคอยดูแลให้" นี่มัน...

          "ผมว่า...ไปห้องเรากันดีกว่าเนอะ" ห๊ะ !

          "นี่ ! อะ หยุดนะจะทำอะไรเนี่ยฮันบิน นี่ ปล่อยฉันลงเดี๋ยวนี้เลยนะ" 

          ไอ้บ้าเอ้ย ! ทำไมหน้ามึนแบบนี้เนี่ย!! 

          ตุบ !

          "โอ๊ย...นี่" ผมหันไปตวัดสายตาใส่ฮันบินทันทีที่โยนผมลงบนโซฟากลางบ้าน ย้ำว่าโยนลงมาเลยแรงๆไม่ได้กลัวว่าผมจะเจ็บสักนิด

          "ก็อ้อนดีๆแล้วอ่ะ ทำไมไม่ยอมดีๆบ้างอ่ะครับ" 

          "อะไร"

          "ขอกอดดีๆไง ถ้าพี่จินฮวานยอมดีๆผมก็ไม่รุนแรงใส่หรอกครับ" 

          "ที่ทำแบบนี้ก็แปลว่าไม่ชอบไง ดูไม่ออกหรือว่าโง่" ผมพูดออกมาอย่างอารมณ์เสียแล้วผลักอกของฮันบินออกก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องพร้อมกับปิดแล้วล็อคไว้แน่นหนากันไม่ให้อีกคนเข้ามาได้ ก็หวังจะให้เป็นแบบนี้นะแต่ผมก็ไม่ลืมหรอกว่าฮันบินน่ะทำได้ทุกอย่างแหละ

          "หนีผมไม่พ้นหรอกครับพี่จินฮวาน" เหอะ

          "ฉันง่วง เลิกวอแวได้แล้วฮันบิน" วันนี้ทั้งวันผมก็วุ่นวายกับจีนานมามากพอแล้วนะ

          "ก็มาให้กอดดีก่อนสิครับ" ผมควรจะด่าอีกคนว่ายังไงดี ?

          ผมไม่ได้เออออกับฮันบินหรอกแต่แค่ยืนจ้องตากันเฉยๆ ผมเหนื่อยผมอยากพักแต่อีกคนที่บอกว่าไปทำงานมาทั้งวันไหนจะไปดื่มก่อนกลับอีก ไม่เหนื่อยกว่าเหรอ ? ไปเอาแรงมาจากไหนนักหนา

          "ไม่งั้นก็ไม่ต้องนอน" อะไรนักหนาเนี่ย

          "แค่กอดใช่มั้ย ?" ช่างเถอะ ผมง่วงจะตายอยู่แล้ว

          "ครับ" จริงๆก็ไม่ได้ไว้ใจอีกคนนักหรอก แต่เพราะผมง่วงจริงๆต่างหากเลยยอมเดินเข้าไปหาแล้วเป็นฝ่ายกอดอีกคนก่อน กอดไม่ถึงห้าวินาทีเลยด้วยซ้ำผมก็ปล่อยแล้วขยับออกมายืนมองหน้าฮันบินที่ยืนยิ้มกรุ้มกริ่มชอบใจอยู่ตรงหน้า ทำเป็นดีใจไปเถอะ มันก็แค่วันนี้เท่านั้นแหละ

          "น่ารัด" ห๊ะ ?

          "พูดดีๆนะ" ผมได้ยินนะว่าพูดอะไร

          "ก็จริง ตัวขาวๆนุ่มนิ่มมือแบบนี้น่ารัดที่สุดเลยครับ" ฮึ้ยยยยย

          "ฮันบิน อย่ามากวนกันนะ...ออกไปเลย" ไม่ได้ดั่งใจก็ไล่แบบนี้แหละ เกลียดชะมัดชอบกวนโมโหได้ตลอด

          "ฮ่าๆๆ คุณนี่ยั่วโมโหง่ายจริงๆ เหมือนจีนานไม่มีผิด"

          "ฉันง่วง ออกไปสักที" ด่าไม่ได้ก็ไล่ จะไล่จนกว่าจะออกไปนั่นแหละ

          "ยังไม่ได้รักกันเลย" โอ๊ย ไอ้บ้าเอ๊ย!

          "ปล่อย" เพราะโมโหทำอะไรไม่ได้เลยว่าจะเดินหนีไปนอนกับจีนานแต่ก็ถูกคว้าแขนเอาไว้ได้ก่อน จะหันไปด่าก็ถูกรวบเข้ากอดหน้าซุกอยู่กับหน้าอกของฮันบินเหมือนเดิม กอดแน่นด้วยนะ

          "ไม่ปล่อย ยังไม่ได้รักเลยจะปล่อยได้ไงอ่ะครับ" 

          "ฮันบิน"

          "ยอมดีๆ จะวอแวพี่จินฮวานแค่รอบเดียวก็ได้" ฝันไปเถอะ

          "หน้าด้าน" ผมไม่ยอมง่ายๆแน่ 

          "งั้นคงต้องใช้กำลัง" ฮันบินไม่ได้พูดเฉยๆแต่กลับอุ้มผมขึ้นแล้วพาเดินกลับไปที่เตียงก่อนจะโยนผมลงไปพร้อมๆกับที่อีกคนโน้มตัวลงมาคร่อมร่างของผมไว้ 

          "ขอดีๆไม่ให้ ชอบให้ปล้ำก็ไม่บอก" บ้าบอ

          "อย่านะ อื้มมม" โอ๊ย ไม่ฟังกันเลยใช่มั้ยเนี่ย !!

          เมื่อไหร่จะเลิกวอแววุ่นวายก็ไม่รู้ ตั้งแต่หน้าด้านเข้ามาอยู่ด้วยก็สร้างแต่ความวุ่นวายให้กันตลอด ด่าก็แล้วไล่ก็แล้วทั้งตบทั้งตีก็ยังอยู่ ผมควรจะทำยังไงกับฮันบินดีนะ ? 

          "อ๊ะ...ฮื่อ...อื้อ ฮันบิน" .

          ผมควรจะทำยังไงดี ?














          "หลายๆรอบก็ได้เนอะ จีนานไม่ตื่นมากวนหรอก"

          "โอ๊ย ฮันบิน!!!"
















#JinaniCafe

*-----------------------------*

กลับมาอัพพร้อมกับความงงๆ 5555555
ช่วงนี้ไม่ค่อยว่างแต่งฟิคเลย แงงงง้ TTTT
อาจจะอัพช้าไปหน่อยต้องขอโทษด้วยเน้อออ *^*
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #64 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:58

    ฮันบินวอแวสุดดดดด

    #64
    0
  2. #63 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:55
    ก็คือพี่จินของจีนานนนจะช้ำแล้วววว​ ฮันบินโว้ยยยย55555555555​ จีนานงอแงก็ยังน่ารักๆๆ
    #63
    0
  3. #62 HeaEun (@fah2914) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 20:52
    ฮันเบนนน
    #62
    0
  4. #61 Nat Natty (@n-u-t-t-y) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 13:00
    ได้!ฮันบินได้ ใจเราอ่ะมันได้ 555555
    #61
    0
  5. #60 jHwan (@jKjinhwan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 09:20

    ฮันบินโว๊ยยยยยยยยยยยยย 55555555

    #60
    0
  6. #59 131private (@yingaloha) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:59
    ไดุ้5555 ดุวะฮันบิน
    #59
    0
  7. #58 vgavga (@vgavga) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:34
    5555555โอ้ยยยยใจแกมันได้วะะะฮับนบินนน
    #58
    0
  8. #57 Maepaech (@mb2545) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2561 / 20:01
    เอาซี้!!!!
    #57
    0