#ช่วงนี้เดือนหนาว

ตอนที่ 4 : Chapter 3 : เบตาดีนหมดอายุ (rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79,992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,687 ครั้ง
    23 ส.ค. 63

 

 

Chapter 3 : เบตาดีนหมดอายุ

 

 

 

 

            “บ้านไม่มีข้าวแดกหรอวะ”


            “กูก็มาอุดหนุนร้านมึงไง หรือให้ไปร้านอื่น?”


            “หยอกเล่นไง เชิญเลยครับคุณลูกค้า” ผมว่ายิ้มๆพร้อมกวาดมือเชิญกัปตันทีมของผมให้เดินเข้าไปในร้าน มันเป็นช่วงสายของวันเสาร์ที่ไม่มีลูกค้าคนอื่น หลังจากอาทิตย์กว่าๆที่ผมไม่ได้ไปซ้อมเพราะต้องรักษาอาการบาดเจ็บของตัวเอง ผมเจอไอ้เกอร์บ่อยขึ้นเพราะมันมากินข้าวที่ร้านผมเช้า-เย็น รวมถึงวันหยุดอย่างวันนี้ด้วย


            หึ ก็บอกแล้วไงว่าร้านผมมันร้านอาหารตามสั่งคุณภาพ


            “ไทเกอร์เอาอะไรครับ?” แม่ผมเอ่ยถาม แม่จำเพื่อนของผมได้ทุกคนเลยและด้วยความที่เป็นคนใจดีทำให้แม่เอ็นดูเพื่อนของผมทุกคนด้วย แม้กระทั่งพวกที่ชอบมาม่อแดน ไอ้พวกนั้นที่ควรจะโดนเอาเขียงตีหัวให้ตายไปสักที กลับได้รับความเอ็นดูไปด้วยอย่างน่าหมั่นไส้


            “ฉู่ฉี่ไข่ดาวครับ”


            “ครับผม” แม่ตอบ


            “รถสวยว่ะ” ผมเอ่ยชมหลังจากเห็นบิ๊กไบก์ของมันจอดอยู่หน้าร้าน “ไปไหนมา?”


            “ถ่อมาจากบ้านเลย”


            “เพื่อมากินข้าวร้านกูอะหรอ”


            “ใช่”


      “ไม่แดกข้าวที่บ้านวะ”


            “เสือก”


            “เค” ผมตอบไปอย่างเซ็งๆพร้อมโยนช้อนที่อยู่ในมือลงตะกร้า


            “โยนช้อนทำไมอะ”


            “โมโหช้อน” 


            “แล้วไป นึกว่าโมโหกู”


            “โมโหช้อนนี่แหละ กวนตีนชิบหาย น่าเอาตีนยัดปากสักที”


            “ช้อนแม่งเหี้ยเนาะ”


            “เออ”


            “เดือน อย่าโยนช้อนสิ” แดนเอ่ยเตือนเสียงเบา ผมไม่ได้ตอบอะไรแค่เห็นไอ้เกอร์แอบกลั้นขำอยู่ อดไม่ได้ชูนิ้วกลางใส่มันไปที 


            “เหนือ หนาวมันชูนิ้วกลางใส่เรา หยาบคายมากๆ ทั้งที่เรายังไม่ได้ทำอะไรเลยอะ” ไอ้เกอร์แกล้งฟ้อง แดนที่กำลังล้างจานอยู่หันมามองยิ้มๆให้โดยไม่ได้ว่าอะไร “อ้าว ทำไมไม่ด่ามันอะ”


            “แดนไม่ด่ากูเพราะเรื่องแค่นี้หรอก กูหยาบเป็นปกติอยู่แล้ว ว้ายๆ”


            “ชิ” เกอร์เบ้ปากอย่างเซ็งๆ ไม่นานกับข้าวก็ทำเสร็จแล้วถูกนำไปเสิร์ฟที่โต๊ะ “อร่อยเหมือนเดิมเลยครับ”


            “ขอบใจจ้า”


            “เออมึง แผลตกบันไดกูหายแล้วนะ ว่าจะเข้าไปซ้อมวันจันทร์” ผมว่า


            “โอเค ดีเลย มีแต่คนถามหามึง โค้ชด้วย”


            “คนมันเป็นที่รักของทุกคนก็งี้แหละ”


            “รำคาญไอ้สัด” ไอ้เกอร์ว่าพร้อมทำหน้าหมั่นไส้


            พอมันกินข้าวเสร็จก็จ่ายเงิน เอ่ยลาผมกับแดน ยกมือไหว้แม่ก่อนจะเดินไปขึ้นควบบิ๊กไบก์คันสวยแล้วขี่ออกไปอย่างรวดเร็ว ผมแอบรู้สึกอิจฉาความสูงของมันนิดๆ รถคันใหญ่ขนาดนั้นขาก็ยังถึง ทั้งที่อายุเท่ากันแท้ๆแต่ไม่มีความยุติธรรมในเรื่องของความสูงเลย


            “เป็นเด็กดีเนาะเพื่อนใหม่เดือน เป็นกัปตันชมรมทีมฟุตบอลด้วยใช่ไหม” แม่เอ่ยถามขึ้น


            “ครับ” ผมตอบกลับ “แต่มันไม่ใช่เด็กดีเลยนะ” ประโยคท้ายพูดเสียงเบาหน่อยเหมือนบ่นกับตัวเอง


            “สนิทกันไว้ก็ดีแล้ว อยู่ด้วยกันอีกนานเลย” แม่ว่า “แล้วนี่เขาเป็นลูกเต้าเหล่าใคร เคยถามไหม”


            “ไม่อะครับ” ผมส่ายหน้า มีสมาธิจดจ่ออยู่กับการล้างจาน “รู้แค่ว่าที่บ้านก็มีฐานะอยู่นะ ไม่งั้นไม่มีเงินซื้อบิ๊กไบก์ให้ลูกขี่เล่นหรอก”


            “จะว่าไปก็อันตรายเหมือนกันนะบิ๊กไบค์” แดนว่าขึ้น “แถมยังขี่เร็วด้วย เกิดอุบัติเหตุง่ายๆเลย”


            “คนมันรีบเกิดรีบตายก็งี้แหละ” 


            “หยอกเพื่อนเก่งจริงนะ”


     แล้ววันเสาร์ที่ปกติสุขก็ผ่านไป พอตกดึกประมาณสี่ทุ่มซึ่งแดนหลับไปแล้ว ต่างกับผมที่หิวจนไส้บิด ต้องออกมาข้างบ้านเพื่อไปยังตลาดโต้รุ่งแถวบ้านที่ไปเป็นประจำ 


     เมื่อซื้อของกินเสร็จ ขากลับผมเห็นใครบางคนมายืนสูบบุหรี่ตรงมุดมืด ตอนแรกตั้งใจจะรีบเดินผ่านไปแต่ดันเห็นว่าค่อนข้างคุ้นตาเลยหยุดมอง


     “แฮ่!” ผมเข้าไปทักทาย อีกฝ่ายตกใจจนบุหรี่หล่นจากมือ


     “เชี่ยสัด ตกใจหมด” ไอ้เกอร์บ่น ผมหลุดขำออกมาเพราะหน้าเหวอของมันเมื่อกี้ “แฮ่หาพ่อง ทักดีๆไม่เป็นไง?”


     “ตกใจไรขนาดนั้นวะ แล้วนี่มาทำไรแถวนี้”


     “ขี่รถเล่น แล้วมึงมาทำไร”


            “หาไรแดก” ผมว่า ก่อนจะเข้าไปยืนพิงรถมอเตอร์ไซค์ของมันด้วย “เอาป่ะ” พร้อมหยิบซาลาเปาในถุงยื่นให้มันลูกนึง อีกฝ่ายรับไว้


            “เดินมา?”


            “ใช่”


            “จากแถวร้านมึงอะนะ”


            “อ่าฮะ”


            “ก็ไม่ได้ใกล้เลยนะ เดินแสวงบุญรึไง”


            “เปล่า แต่ถ้าได้บุญก็โอเค”


     “เวร” ไอ้เกอร์ว่าพร้อมยื่นเท้าไปดับบุหรี่ที่เพิ่งตกไปเมื่อกี้ของตัวเอง แล้วหยิบซาลาเปาที่ผมเพิ่งให้ยัดเข้าปาก 


            “ละมึงอะ บ้านอยู่แถวนี้อ่อ”


            “เปล่า ก็บอกว่าขี่รถเล่น หาเหยื่อด้วย”


            “เหยื่อ” ผมขมวดคิ้วสงสัย “อ๋อ แบบเด็กแว้นอะนะ”


            “เออ”


            “ถามหน่อยได้ปะ เอาแบบขี้เสือกเลยนะ ทำไปทำไมวะ?”


            “เฮอะ มันเป็นอุดมการณ์ว่ะ” คนข้างๆว่าแล้วยักคิ้วให้อย่างน่าหมั่นไส้ “มึงมันไม่เข้าใจเส้นทางของซูเปอร์ฮีโร่ของกูหรอก ในตอนที่ทุกคนหลับ มีกูนี่แหละที่คอยรักษาความสงบของบ้านเมือง”


            “...อ๋อ” ผมพยักหน้าเล็กน้อย “อัศวินรัตติกาลว่างั้นเถอะ”


            “ใช่ ใครๆก็เรียกกูแบบนี้” 


            “แล้วทำไมไม่ใส่ยูนิฟอร์มอะ กูว่าเท่จัดเลยนะ”


            “เออว่ะ” ไอ้เกอร์ทำท่าทางครุ่นคิด “มันจะดูเท่หรอวะ”


            “เท่ เชื่อกู อย่างน้อยแค่ใส่หน้ากากก็ได้ เพราะใส่หน้ากากเลยไม่มีใครรู้ว่าแบทแมนคือโทนี่ สตาร์ก”


            “เออ อันนั้นกูก็ไม่รู้เหมือนกัน มึงไปดูที่ไหนมาวะเนี่ย” อีกฝ่ายหยิบบุหรี่อีกมวนขึ้นมาจุด “เอาปะ?”


            “ไม่อะ เอาเลย”


            “ไม่สูบ?”


            “รังเกียจบุหรี่ของมึงเฉยๆ”


            “สัด”


            “ล้อเล่น กูไม่สูบ แดนไม่ชอบ”


            “อ๋อ” ไอ้เกอร์ว่าพร้อมจุดไฟแช็กขึ้น เอาบุหรี่มาจ่อกับเปลวไฟสีแดง จรดก้านสีขาวเหลืองกับปากและพ่นควันสีเทาออกมา “พี่มึงใช่ไหมแดนอะ”


            “อ่าฮะ”


            “รักพี่จังเนาะ”


            “แปลกหรอ”


            “ไม่รู้สิ” มันยักไหล่ ผมไม่ได้พูดอะไรตอบ เริ่มคิดแล้วว่ามันคงกำลังมีปัญหาอะไรสักอย่าง ก็ดึกดื่นปานนี้แล้วกลับขี่รถเล่นไปทั่ว ยืนสูบบุหรี่คนเดียวในมุมมืดๆแล้วไปไล่มีเรื่องกับคนอื่น “แล้วมึงมายืนทำอะไร?”


            “เอ้า ไอ้เราก็กลัวเหงาเนาะ”


            “เอาซาลาเปามาแย่งอีกลูกดิ”


            “ฮีโร่เขาปล้นประชาชนแบบนี้ด้วยหรอ?”


            “ฮีโร่ก็ต้องกินไหม? กูไม่ได้อิ่มทิพย์” ไอ้เกอร์ว่า ผมยื่นถุงไปให้มัน กินไปคุยไปสักพักก็หมดถุงแล้ว


            “เวร กูกะจะเก็บไว้กินพรุ่งนี้ต่อ” ผมว่าอย่างเซ็งๆ “โดนจี้ปล้นระหว่างทางเฉย แล้วมึงจะไปไหนต่อ?”


            “ไม่รู้ว่ะ ขี่รถเล่นไปเรื่อยๆ”


            “มันรู้สึกดีไหมวะ ขี่รถเล่นตอนกลางคืนเนี่ย”


            “ลองปะล่ะ”


            “ได้อ่อ”


            “เออ เดี๋ยวพาซ้อน ให้มึงเป็นสก๊อย”


            “ให้กูแว้นเถอะ”


            “ไม่ กูหวงรถกู ขาก็ไม่ถึงยังจะพยายาม” ไอ้เกอร์ว่าพร้อมขึ้นนั่งบนบิ๊กไบค์สีดำแดงคันสวย ผมหน้าเซ็งเล็กน้อยที่โดนล้อเรื่องขา แต่ก็ขึ้นซ้อนมันแต่โดยดี


            “ไปเลยลูกพี่!


     แล้วรถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ก็พุ่งทะยานออกไป นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ซ้อนบิ๊กไบก์และเป็นครั้งแรกที่ได้มาขี่รถเล่นตอนกลางคืน ด้วยถนนที่โล่งและรอบข้างที่เงียบสงัด อากาศเย็นๆเข้ามากระทบผิวทำให้รู้สึกสดชื่นอย่างบอกไม่ถูก ยิ่งขี่เร็วลมก็ยิ่งพัดมาแรง ยิ่งทำให้รู้สึกสบายใจ


            “โหย มึง ดีอะ บรรยากาศก็ดี” ผมว่าขึ้น ไม่คิดเลยว่าการขี่รถเล่นเรื่อยๆมันจะทำให้รู้สึกสงบแบบนี้ “เร็วอีกได้ป่ะ”


     “มึงหล่นกูไม่ย้อนไปเก็บนะ”


            “เออ” ผมรับคำ แล้วไอ้เกอร์ก็บิดเร่งเครื่องขึ้นอีก ลมเย็นพัดเข้ามาปะทะกับใบหน้าอย่างแรง เคยได้ยินมาว่าบางคนที่เขาชอบขับรถเร็วเพราะว่าสนุก อาจจะเป็นเพราะแบบนั้นก็ได้ ผมคิดว่าการได้มาขับรถเล่นแบบนี้มันไม่เลวเลย


     จนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงแถวสะพานที่ไม่ห่างจากตัวเมืองมากนัก พบว่าตรงนี้บรรยากาศสวยมาก


     “วิวสวยว่ะ” ผมว่าขึ้นหลังจากสายตายังไม่ละไปจากวิวตรงหน้า ข้างล่างเป็นสะพานข้ามแม่น้ำ มองเห็นพระจันทร์ดวงใหญ่กับแม่น้ำที่สะท้อนมันอยู่ “อันซีนไทยแลนด์ปะเนี่ย”


            “ก็เหี้ยล่ะ ใครก็มาที่นี่กัน”


            “อ่าวหรอ ไม่เคยมาว่ะ วิวดีชิบหาย”


            “ก็ดูไว้ เผื่อทั้งชีวิตจะไม่มีปัญญาได้เห็นอีก”


     “โห มาสักทีดิมึงอะ” ผมแกล้งว่าเล่นๆ “จะว่าไปแม่งโคตรโรแมนติก มึงพาแฟนมาบ่อยอ่อ”


            “แฟนกูอะนะ?” ไอ้เกอร์ถามทวนคำของผม 


            “เออ”


            “ไม่มี”


            “จริงจัง?”


            “หลอกเพื่อ”


     “ก็เห็นว่าระดับมึง” ผมว่าไปตามความคิด เพราะเห็นว่ามันค่อนข้างเป็นคนดังของโรงเรียน มีคนมาชอบเยอะ ผมเลยคิดว่ามันน่าจะมีแฟนแล้ว “แต่ไม่มีก็ดีแล้วล่ะ สงสารแฟนมึง”


     “มาสักหมัดปะ ตรงนี้เลย” ไอ้เกอร์ว่า “แล้วมึงอะ มียัง?”


     “ยัง”


     “สมน้ำหน้า”


     “ไอ้ห่า” ผมว่าอย่างเซ็งๆ อย่างผมจะไปมีแฟนได้ยังไงวะ เอาตัวเองยังแทบจะไม่รอด “จะกลับยัง?”


     “กลับไรล่ะ เพิ่งห้าทุ่มอยู่เลย”


     “ให้กูได้พักได้ผ่อนเถอะ”


     “มึงก็กลับเองดิ กูยังไม่อยากกลับอะ”


     “เอ้า ไอ้เหี้ย”


            “รถก็รถกูไง ต้องตามใจมึงมั้ย”


            “เค๊” ผมยักไหล่อย่างไม่สนใจ ไม่ได้ง่วงหรอก แต่คิดว่าออกบ้านมานานแล้วเท่านั้นเอง แล้วผมก็อยู่ที่นี่ต่อโดยไม่ปริปากบ่น เพราะอย่างที่มันบอกว่ารถก็รถมัน แต่ประเด็นคือชายฉกรรจ์สองคนอยู่ในสถานที่โคตรจะโรแมนติกแบบนี้มันดูไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่ “เกอร์”


     “ไร”


            “ไม่รู้สึกเหี้ยหน่อยหรอวะ”


            “ทำไม”


            “แบบว่าเหมือนพากูมาเดตอะ”


            “โห กูอยากกลับเลย”


            “เออ กลับเหอะ มาดูพระจงพระจันทร์ ไม่ใช่เรื่องอะ พาเมียมึงมาเถอะคราวหน้า โรแมนติกซะกูทำตัวไม่ถูกเลย”


     “กูก็มากับเพื่อนตั้งหลายครั้ง”


     “มิกฟิวส์อะนะ?”


     “ใช่ ขี่รถไปเรื่อยๆไม่รู้ว่าจะไปไหนก็มาจบที่นี่ มันสงบดี ไม่ได้โรแมนติกเหี้ยไรหรอก” ไอ้เกอร์ล้มตัวลงนั่งที่พื้นหญ้า ผมจึงนั่งลงข้างๆมัน “มึง” มันเรียก


     “ไร”


     “เปล่า”


     “เอ้า” ผมขมวดคิ้ว เห็นท่าทางไอ้เกอร์เหม่อลอย เลยคิดหาเรื่องคุยขึ้นมา “มึงรู้จักกับมิกฟิวส์นานยัง”


     “ทำไม?”


     “เห็นสนิทกันชิบหาย”


     “ตั้งแต่อนุบาลอะ คบกันอยู่แค่นี้แหละ”


     “เจ๋งดีว่ะ มิตรภาพเหนียวแน่น”


     “เออ แล้วมึงอะ เห็นสนิทกับไอ้จ๊าบ”


     “อย่าเรียกว่าสนิท ความสัมพันธ์ของกูกับมันไม่ใช่แบบเพื่อน มันคือหัวหน้ากับสมาชิกในแก๊ง” ผมยักคิ้วว่า “เป็นมือขวาที่ไว้ใจได้”


     “แก๊งมึงนี่มันยิ่งใหญ่จริงๆ รับกูเข้าแก๊งด้วยดิ อยากเป็นมือขวาลูกพี่บ้าง”


     “มึงต้องเอาชนะพวกลูกน้องกูให้ได้ก่อน” ผมพูดเสียงจริงจัง “เหมือนค่อยๆไต่อันดับมาอะ สุดท้ายคือไอ้จ๊าบ ล้มไอ้จ๊าบได้คือเป็นมือขวากูเลย”


     “เ-ดเข้ แก๊งนี้มันมีระบบว่ะ” ไอ้เกอร์เอ่ยแซว “มิน่าข่าวลือแม่งแพร่สะพัดไปถึงถิ่นอื่น”


     “ข่าวลือแม่งเป็นอะไรที่น่ากลัวจริงๆ คราวก่อนเคยมีพวกเด็กโรงเรียนอื่นมันอยากมาลองฝีมือกับกู มาเป็นสิบคน”


     “แล้วเป็นไง?”


     “กูมีแค่แผลถลอก”


     “โหดสัด” ไอ้เกอร์ทำหน้าอึ้ง “มึงมีแค่แผลถลอกเองหรอวะ สมแล้วที่ได้ฉายาว่าผู้เกรียงไกร”


     “คือกูวิ่งหนีแล้วไปหลบในถังขยะ ตอนปีนออกมาจากถังขยะเสือกล้มแล้วเข่าถลอก แค่นั้นเอง” ผมว่า ไอ้เกอร์หลุดขำออกมาเสียงดัง


     “แล้วก็เอาไปลือว่าสิบต่อหนึ่ง มีแค่ถลอก”


     “ใช่ แม่งเหี้ยจริง ทั้งที่กูก็อยู่เฉยๆของกูมั้ยวะ” ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “แล้วทีมึงไปไล่ตีเด็กแว้น ไม่มีข่าวลือเหี้ยไรบ้างเลย กูก็เห็นมึงสิบต่อหนึ่งอะ”


     “ไม่รู้ว่ะอันนี้ น่าจะแล้วแต่บุญแต่กรรมของคนแล้วล่ะ” ไอ้เกอร์ยักไหล่


     “มึงทำมานานรึยัง ไอ้ที่ไปไล่ตีเด็กแว้นเนี่ย”


     “อืม...จำไม่ค่อยได้ละ น่าจะปีกว่าๆแล้วมั้ง”


     “อุดมการณ์หนักแน่นจริงว่ะ” ผมเอ่ยแซว “ไม่อันตรายหรอวะ แล้วแผลที่โดนฟันคราวก่อนหายยัง?”


     “ดีแล้ว” มันยื่นแขนให้ดู “ไม่รู้ดิ กูไม่เคยคิดว่ามันจะอันตรายมั้ย”


     “จะมีดจะปืนก็ได้ว่างั้นเถอะ”


     “เออ”


     “เท่ว่ะ เป็นหัวหน้าแก๊งแทนกูเลยมั้ย”


     “มันยกให้กันง่ายขนาดนี้เลยหรอ ตำแหน่งหัวหน้าเนี่ย”


     “เออ เป็นแทนกูที ไม่ไหวแล้วไอ้สัด ไอ้พวกนั้นแม่งเจอกันทีก็ตะโกนเรียก ก้มหัวทำความเคารพกูอีกต่างหาก กูอายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี” ผมบ่นอย่างเซ็งๆ คิดสภาพเดินสวนกันที่โรงเรียน ตะโกนดังจนคนแถวนั้นหันมามองหมด อายชิบหาย


     “ลูกน้องเคารพก็ดีแล้วมั้ยวะ” ไอ้เกอร์ว่าทั้งที่ยังกลั้นขำอยู่ “ชีวิตมึงนี่หรรษาดีว่ะ”


     “บางทีก็อยากอยู่อย่างสงบบ้าง”


     “มีแฝดนี่รู้สึกยังไงวะ แบบมีอีกคนที่หน้าตาเหมือนกันอะ” จู่ๆมันก็ถามขึ้น


     “ก็...ไม่รู้ว่ะ เกิดมาก็มีเลยอะ เลยไม่ได้คิดอะไร ถ้าวันหนึ่งไม่มีนั่นแหละคงรู้สึกแปลกๆ”


     “ไม่เคยห่างกันเลยหรอ?”


     “ประมาณนั้น อย่างมากก็แค่เรียนคนละห้อง นอกนั้นก็อยู่ด้วยกันตลอด เหมือนว่ามีกูต้องมีแดนอะ จนชินไปแล้ว”


     ไอ้เกอร์เงียบไปสักพักก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ “คิดภาพไม่ออกว่ะ”


     “ทำไม มึงอยากมีแฝดบ้างหรอ?”


     “ไม่รู้ว่ะ”


     “แล้วมึงมีพี่น้องไหม?”



     “ไม่” มันตอบห้วนๆ “กลับเลยปะ?” ไอ้เกอร์ว่าพร้อมลุกขึ้นยืน ปัดเศษดินกับหญ้าที่ติดอยู่แถวกางเกงเบาๆ


     “เออ กูรอกลับตั้งนานแล้วเนี่ย” ผมว่า รอให้เจ้าของรถขึ้นขี่ไปก่อนแล้วค่อยขึ้นซ้อนตาม ไม่นานก็กลับมาถึงบ้าน บอกลาแยกย้ายกันก่อนผมจะเดินเข้าบ้านไป เห็นแดนนั่งรออยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนด้านหน้า


     ชิบหาย...


     “ไปไหนมาหรอ” แดนถามด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจเล็กน้อย ผมยิ้มแห้งค่อยๆขยับเข้าไปหา “ทำไมกลับมากับไทเกอร์”


     “ไปตลาดโต้รุ่งมาแล้วเจอมันพอดี เลยไปขี่รถเล่นกับมันอะ”


     “ตลาดโต้รุ่งอีกแล้ว” แดนลุกขึ้นยืนกอดอก ขมวดคิ้วมองมาทางผม “บอกกี่ทีแล้วว่าไม่ให้ไป มันอันตราย”


     “ไม่อันตรายหรอกน่า เดือนชินแล้ว ไปบ่อย”


     “ก็ไม่ใช่ว่าสถานการณ์มันจะเหมือนเดิมทุกวันสักหน่อย เกิดมีคนไม่ดีมาอยู่แถวนั้นจะทำยังไง” แดนว่าสีหน้าจริงจัง ตัวผมที่เพิ่งไปทำความผิดมาก็ได้แต่ยิ้ม “มาตี”


     “จะตีหรอ”


     “ใช่” สิ้นคำสั่ง ผมยื่นมือแบออก มีแรงฟาดลงที่ฝ่ามือไม่แรงมากนัก แต่ผมมุ่ยหน้าแกล้งทำเป็นสำออย


     “เจ็บ”


     “ตีเบาแค่นี้เอง”


     “ไม่รู้อะ เจ็บ กอดเลย”


     “ไม่กอดเด็กดื้อ”


     “กอดๆ” ผมว่าพร้อมกางแขนออกเข้าไปกอด แดนทำหน้างอนอยู่เล็กน้อยก่อนจะกอดตอบเบาๆ “เข้าบ้านกัน”


     “อื้อ อย่าแอบออกไปอีกนะ”


     “ไม่รับปาก” ผมว่า แดนหยุดเดินทันที ผมหันไปมอง “เข้าบ้านเร็ว”


     “รับปากก่อน”


     “น่า เข้าบ้านก่อน ข้างนอกมันเย็นนะ” ผมอ้อน “ไม่งั้นจะอุ้มนะ” ผมก้มตัวลง ยื่นแขนไปด้านหน้าเชิงว่าจะอุ้มตัวอีกคนขึ้น แดนเขยิบหนีทันที


     “ไม่เอา อย่าอุ้ม”


     “งั้นเข้าบ้านดีๆ”


     “...เฮ้อ ก็ได้”


     แล้วเราสองคนก็จูงมือเดินเข้าไปในบ้าน ในขณะที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วกำลังจะเข้านอน ผมได้ยินเสียงวุ่นวายข้างนอก นึกถึงไอ้คนที่ชอบทำตัวเป็นแบทแมทขึ้นมา ค่อยๆแง้มผ้าม่านแอบดู


     คิดไว้ไม่มีผิด มึงอีกแล้ว...


     ผมรีบลงไปข้างล่างทันทีโดยระวังไม่ให้แดนกับแม่ตื่น ตอนแรกคิดว่าจะมาช่วยแต่พอมาถึงไอ้เกอร์กลับจัดการพวกมันเรียบร้อยหมดแล้ว เหลือแต่พวกนั้นนอนร้องโอดครวญอยู่บนพื้น


            “อ้าว มึงอีกแล้ว?”


            “กูสิต้องพูด” ผมว่ากลับ “ทำไมมาตีกันแถวบ้านกูอีกแล้วอะ”


     “ก็พวกมันมาสุมหัวแถวนี้ กูเจอมันตรงแยกหน้าตลาดแล้วขี่ตามพวกมันมา”


            “เวร แถวบ้านกูคือซ่องสุมหรอวะ” ผมเลิกคิ้วถามอย่างไม่สบายใจ เริ่มเป็นห่วงแม่กับแดนขึ้นมา


            “แล้วนี่มาทำไม”


            “กะจะมาเป็นผู้ช่วยแบทแมทอะ”


            “อยากเป็นจาร์วิสหรอ”


            “เอ๊ะ กูว่ามึงผิดจักรวาลไปนิดนึง”


            “อ้าวหรอ” เกอร์ยักไหล่อย่างไม่สนใจ เพราะตรงนี้มีแค่โคมไฟข้างทางสลัวเลยทำให้มองไม่ชัดมาก แต่ก็เห็นชัดอยู่ว่ามันมีเลือดออกที่แขน


            “ว่างปะ”


            “ทำไม”


            “ชวนไปทำแผล”


            “พูดอย่างกับชวนไปเที่ยว” ไอ้เกอร์เลิกคิ้วมองผม “ไม่ทำหรอกแผลอะ ขี้เกียจ ไปหาที่นอนดีกว่า”


            “ทำหน่อยน่า”


            “ไม่เอา”


            “ติดเชื้อทำไง”


            “ตัดแขนทิ้ง”


            “เป็นเสือขาหน้าด้วนมันไม่เท่นะมึง”


            “...


            “วิ่งไล่กวางก็ไม่ทันแล้ว” ผมว่า ไอ้เกอร์ถอนหายใจออกมาเล็กน้อย แต่มันก็ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่อยากทำแผล


            “เบตาดีนที่บ้านเหลืออะ”


            “...


            “ช่วยใช้หน่อยดิ จะหมดอายุแล้ว”


            “มึงนี่หว่านล้อมเก่งจริง”


            “ไปทำแผลหน่อยเหอะน่า”


            “เป็นคนดีขนาดนี้เลยหรอวะ”


            “ไม่ได้เป็นคนดี เป็นเพื่อนมึงเฉยๆ”


            “กูเป็นเพื่อนมึงหรอ”


            “เออ เป็นเพื่อนกูหน่อย ไม่มีใครคบกับกูแล้วมึงก็รู้” 


            “เห็นแก่มึงที่ยอมเล่นตัวเองขนาดนี้ เออ ก็ได้วะ ทำแผลให้ดีล่ะ ไม่ใช่ติดเชื้อกว่าเดิมนะมึง”


            “ไว้ใจกูเถอะ”

 

 

            ...

 

 

 

            พาไอ้เกอร์เดินย่องเข้ามาในบ้านที่เงียบและมืด แม่กับแดนนอนอยู่ชั้นบนเลยไม่อยากทำให้ตื่น มานั่งกันอยู่ที่โซฟาตัวเก่า ผมที่ไม่เคยทำแผลเองไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่ายาอะไรเป็นอะไร อ่านคร่าวๆแล้วเทลงสำลี จ้ำๆลงที่แผลของไอ้เกอร์ ผมรู้ว่าตัวเองมือหนัก แต่อีกฝ่ายกลับไม่ได้โวยวายอะไรออกมา


     “มือกูไม่หนักหรอ”


            “หนักดิ”


            “ทำไมไม่ร้องสักแอะ”


            “มือไอ้ฟิวส์ก็หนักงี้แหละ” ไอ้เกอร์ว่า หมายความว่าปกติฟิวส์ทำแผลให้มันอย่างนั้นสินะ “ชินแล้ว พวกมือควายตีนควาย”


     “เค เรียบร้อย” ผมว่าหลังจากเช็ดแผลเรียบร้อยแล้วเอาผ้าพันแผลพันให้ ถึงจะพันไม่สวยเท่าไหร่แต่ได้แค่นี้ก็บุญแล้ว “มึงขี่กลับไหวนะ?”


            “ไหวมั้ง” อีกฝ่ายว่าพร้อมยักไหล่ ผมลุกออกไปเอากล่องอุปกรณ์ทำแผลไปเก็บ 


            “มึงค้างนี่ก็ได้นะ ดึกมากแล้วด้วย” ผมไม่มีปัญหาอะไรถ้ามันสามารถนอนโซฟาตัวเก่าของบ้านผมได้ 


     “ไม่กลัวกูขโมยของรึไง”


            “มึงจะขโมยไรล่ะ” ผมหันไปบอก ไอ้เกอร์หันไปมองรอบๆบ้านของผมที่แทบไม่มีอะไรเลย


            “มีข่าวลือมาว่าบ้านมึงมีคลังแสงเก็บอาวุธอยู่ กูจะแอบเอาไปขาย”


            “เออ ตามสบายไอ้สัด” ผมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “เอาไง?”


            “จะไม่รบกวนหรอวะ”


            “ไม่หรอก”


            “แม่มึงกับเหนือจะไม่ว่าไรหรอ?”


            “ไม่ว่า จะว่าอะไรวะ”


            “แน่นะ?”


            “เออ”


            “แล้วมึงจะนอนโซฟาหรอ?” ผมหันควับไปมองทันทีหลังจากได้ยินคำนั้น 


            “โห ไอ้หน้าด้าน มึงสิต้องนอนโซฟา”


            “โซฟานี่อะนะ?”


            “เออ โซฟาตัวที่มึงนั่งอยู่นั่นแหละ มึงเห็นบ้านกูมีโซฟาหลายตัวรึไง?”


            “โอเค ขอหมอนกับผ้าห่มด้วย”


            “อะ” ผมเดินไปหยิบหมอนกับผ้าห่มมาให้มัน “งั้นกูไปนอนแล้วนะ”


            “เออ ขอบใจนะ”


            “หืม?”


            “ขอบใจที่ให้ที่ซุกหัวนอนคืนนี้ ไอ้ฟิวส์ก็กลับบ้าน กูยังคิดอยู่เลยว่าจะไปนอนที่ไหนดี”


     “ปกติฟิวส์อยู่หอหรอ”


            “เออ”


            “แล้วไอ้มิกอะ?”


            “บ้านมันคนเยอะ กูเกรงใจไม่กล้าไปนอนหรอก”


            “โอเค ฝันดีเกอร์” ผมทิ้งท้ายประโยคบอกฝันดีไว้แล้วหมุนตัวกลับจะเดินขึ้นบันได


            “เสือ”


            “...” คำพูดของคนที่นอนอยู่บนโซฟาทำให้ผมหันกลับไปมอง


            “เรียกเสือก็ได้ เพื่อนคนอื่นก็เรียกกูก็ว่าเสือ”


            “อืม ฝันดีเสือ”


            “ฝันดีหนาว”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.687K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11,166 ความคิดเห็น

  1. #10237 K.white wine (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2564 / 20:45
    นี่มันมิตตะพาบลุกผุ้ชายยยย
    #10,237
    0
  2. #9450 happydream__ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 เมษายน 2564 / 12:07
    ตอนพูดกันนี่โครตเบียว555555655555 เบียวไม่ไหวเบียวแรงมากแม่ขำไม่หยุด
    #9,450
    0
  3. #9349 momykps (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 19:31
    ฮื่ออ ทำไมคุณเสือน่ารัก!!
    #9,349
    0
  4. #8130 waan4121 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 23:53
    อั้ยยๆๆ
    #8,130
    0
  5. #7377 Nuna_MinJ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 16:08
    มีบอกฝันดีด้วยยยย
    #7,377
    0
  6. #7164 it's me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 20:57
    อันหน่อววววว มีเริ่มฝันดงฝันดีกันแล้วด้วย งุ้ยยยๆๆๆ ขำความแบทแมนจาวิส คนละจักรวาลก็มาฮ่าๆๆๆๆ
    #7,164
    0
  7. #6863 crzoldyck7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2563 / 13:04
    ชั้นเขินคู่แฝด งุ้งงิ้งมุ้งมิ้งมาก
    #6,863
    0
  8. #6630 likeblood (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2563 / 20:26
    แม่ ได้กลิ่นความรัก แม่ได้กลิ่นเหมือนลูกมั้ย
    ปล. คนเขียนต้องเป็นคนที่ตลกมากอน่เลย ใช่มั้ย แบบอ่านแล้วไหล่สั่นบนรถสองแถวอ่ะ
    #6,630
    0
  9. #6275 Jinjoo.K (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2563 / 17:45
    ชอบโหมดคุยกันกวนๆเกรียนๆแบบนี้ ตลก555555
    #6,275
    0
  10. #5294 blackpinkmilk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 12:52
    มีนอนบงนอนบ้านแล้ว😆😆😆
    #5,294
    0
  11. #4634 wildery (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 01:09
    แงงงง เขินอะไรไม่รู่
    #4,634
    0
  12. #4579 kaew_072 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 16:13
    พี่เสือชอบเค้าแล้วล่ะสิ หึๆๆๆ
    #4,579
    0
  13. #4563 Aomiez Aom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 23:54
    มันเป็นนุบนิบ
    #4,563
    0
  14. #4486 ppiiww2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 23:27
    เขินไผหมดเลยยยยน้องหนาวพ่อมาเฟียของแม่55555
    #4,486
    0
  15. #4472 Kyungsooyaaa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 20:52
    น่ารักจัง
    #4,472
    0
  16. #4435 Thawanhatai_100 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 11:27
    เกลียดความเพื่อนคนอื่นๆก็เรียกว่า เสือ ของพ่อมากอะ เราอยากให้ถึงตอนขึ้นมหาลัยไปเจอกับนอร์ธเร็วๆเเล้วอะ คงบันเทิงน่าดู
    #4,435
    0
  17. #4425 Acthh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 10:37
    เอาละค้าาาาา ฉันได้กลิ่นอายบางอย่างงงง
    #4,425
    0
  18. #4306 serena_jaja (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 23:16
    ซีนพี่น้องเนี้ยมันกร๊าวใจซะเหลือเกิ๊นนนนนนน อ๋อยคิดบาปมาก555
    #4,306
    0
  19. #4243 MaMeaw456 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 13:24
    เริ่มแล้วใช่มั้ยพี่เสือ เริ่มรู้สึกอะไรๆ ใช้ม้ายย
    #4,243
    0
  20. #4051 Na3noList (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 13:58
    ฮิ้ววววววววววววววววว
    #4,051
    0
  21. #4046 Tyk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 23:51

    ซีนเบตาดีนหมด อ่านกี่รอบก็ชื่นใจ

    เรื่องนี้จะกลายเป็นอีกหนึ่งเรื่องที่โปรดแน่นอน

    #4,046
    0
  22. #4030 mine95 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 16:58
    ใจมันเต้นตึกๆเป็นโมเม้นต์เล็กๆเเต่เขินอ่ะ><
    #4,030
    0
  23. #4026 ket2006sirin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 16:41
    เอิ้ววววววววว แม่คะแม่ขาาาาาาาา เขินค๊าาาาาาา
    #4,026
    0
  24. #4023 KMTFN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 15:29
    คือดีอ่ะ เจ้าหนาวกะพี่เสือ น่ารักๆ
    #4,023
    0
  25. #4021 TC18 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 14:55
    หนาวน่ารักอะ น่ารักแบบคนคูล
    #4,021
    0
  26. #2063 7249pear (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:10
    คู่นี้น่ารักมาก
    #2,063
    0
  27. #2062 PraiwJutatip (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:09
    อ๊ากกกกกก
    #2,062
    0
  28. #2061 ZiRbuT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:09
    เล่นมุกกันเก่ง555
    #2,061
    0
  29. #2060 ZiRbuT (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:08
    เกอร์ ที่บอกว่ากลับกันอะ มีคนอื่นนอกจากหนาวตามมาด้วนรึเปล่า 👻
    #2,060
    0
  30. #2059 kaw_뱀 뱀 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:08
    น่ารักสดใสอ่าเรื่องนี้ ต่างจากเรื่องพี่หมอที่น่ารักอบอุ่น
    #2,059
    0
  31. #2058 nichapat1110 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:08
    เริ่มเห็นความมุ้งมิ้งของคู่นี้
    #2,058
    0
  32. #2057 n1n9teen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:07
    ตบมุกกันเก่ง5555
    #2,057
    0
  33. #2056 pawanratc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:07
    ฮื้ออออบอุ่นหัวใจไปหมดดดด
    #2,056
    0
  34. #2055 @CGka (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:05
    กรี๊ดๆๆ เขาสานิดกันเเล่วเด้อออ555
    #2,055
    0
  35. #2054 natsuppawadee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    เสือออเดือนหนาว
    #2,054
    0
  36. #2053 Sesshomaru12 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    555555 ตลกอ้ะเวลาอยู่ด้วยกัน
    #2,053
    0
  37. #2052 จะซุ่ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:03
    เสือออออออ

    เริ่มสนิทขึ้นเรื่อยๆละ
    #2,052
    0
  38. #2051 noey2990 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:03
    เสือคนกาก5555 ชอบแแนวแบบนี้อะฮือออ
    #2,051
    0
  39. #2050 Nitcha_C (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:02
    สนุกมากๆเลยค่ะ
    #2,050
    0
  40. #2049 nataaptr (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:01
    แงงงงงง เสืออออออออ
    #2,049
    0
  41. #2048 Nas_siri (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:00
    เริ่มมาแล้ววว
    #2,048
    0
  42. #2047 poo_kanchi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:00
    พี่เสือเราเริ่มเข้าใกล้เฟรนโซนแล้ว5555
    #2,047
    0
  43. #2046 skyofdust opor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 17:00
    โอยยยยน น่ารักกก
    #2,046
    0
  44. #2045 fffan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:59
    ช่วยกันตบมุกมากก555

    ค่อยๆสนิทกันแล้วว
    #2,045
    0
  45. #2044 MinaKhamkhieo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:59
    กรงที่แปลว่า เฟรนด์โซนอ่ะนะ
    #2,044
    0
  46. #2043 papapapig (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:59
    เขาเริ่มสนิทกันแล้วววว เขินนน
    #2,043
    0
  47. #2042 MinaKhamkhieo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:58
    อร้ายยยย น้องเสือจะเข้ากรงแล้ว
    #2,042
    0
  48. #2041 Juuzou61 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:58
    อร้ายยยย
    #2,041
    0
  49. #2040 kaotrn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:57
    คู่นี้แบบน่ารัก
    #2,040
    0
  50. #2039 woneznim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 16:57
    100 ตอนก็ไม่น่าหลุดเฟรนโซน เรื่องนี้อาจจะจบที่999ตอน
    #2,039
    0