#ช่วงนี้เดือนหนาว

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 63,215 Views

  • 1,580 Comments

  • 18,685 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,029

    Overall
    63,215

ตอนที่ 3 : Chapter 2 : ผู้พิทักษ์ความดี (30%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3835 ครั้ง
    15 มี.ค. 62





Chapter 2





 

 

 

            “กลับมาแล้วหรอคะ”


            ผมเดินผ่านคนที่เอ่ยทักทายโดยไม่แม้แต่จะหันไปมอง ถอดรองเท้าทิ้งไว้เรี่ยราด ถอดกระเป๋า ถอดเสื้อกันหนาวทิ้งไว้โดยไม่สนใจอะไร สายตาเหลือบไปเห็นคนที่คอยมาตามเก็บ


            “คุณชายจะทานข้าวเย็นไหมคะ”


            “กินกับเพื่อนมาแล้ว”


            “คุณท่านบอกว่าอยากจะให้ทานด้วยกันค่ะ”


            ผมไม่ตอบ เดินขึ้นห้องตัวเองแล้วจัดการล็อคประตู หยิบมือถือกับกระเป๋าเงินที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงโยนลงบนเตียง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนบนเตียง


            ไม่เคยซ้อมบอลแล้วต้องเอาจริงขนาดนี้มาก่อนเลย


            ไอ้คนที่ชื่อเดือนหนาวนั่นถึงจะไม่น่าคุยเท่าไหร่ แต่ก็คงต้องยอมรับในฝีมือแหละนะ มันเก่งที่สุดในทีมแล้วรองจากผม เล่นเก่งขนาดนี้แล้วอยู่โรงเรียนเรามาตั้งแต่มอต้น ทำไมไม่รีบมาเข้าชมรมวะ


            “ขออนุญาตค่ะ” เสียงเอ่ยขอคำอนุญาตดังขึ้นจากอีกฝากของประตู ผมลุกขึ้นจากเตียงไปเปิด เห็นแม่บ้านคนนึงกำลังถือถาดของว่างอยู่ “คุณหญิงบอกให้เอามาให้ค่ะ”


            “อืม” ผมยื่นมือไปรับถาดนั้นไว้ “ไอ้นั่นล่ะ”


            “คุณลีโอเข้าบริษัทค่ะ”


            “ไม่กลับงั้นสิ”


            “คาดว่าจะกลับมาดึกๆค่ะ”


            “อืม”


            ผมปิดประตูห้องนอน วางของว่างลงบนโต๊ะ


ลีโอคือพี่ชายของผม ลีโอกับไทเกอร์ ช่างเป็นการตั้งชื่อที่ง่ายดี ลีโอห่างจากผมเกือบสิบปี เพราะมันเป็นคนเก่งล่ะมั้ง ผมเลยถูกเปรียบเทียบตั้งแต่เด็ก ด้วยวัยที่ห่างกันมากทำให้เราไม่ค่อยสนิทกัน ตั้งแต่เกิดมาจำความได้ผมก็ถูกเปรียบเทียบกับมันทุกอย่างแล้ว 


ผมไม่เคยดีเท่ามันหรอก


ช่างแม่งเหอะ


ผมไม่เข้าจริงๆคำว่าพี่น้องมันคืออะไร ผมรู้สึกเหมือนว่าตัวเองมีแต่ตัวอย่างไว้คอยเปรียบเทียบและถูกบังคับทำตามมากกว่า


ผมผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งได้ยินเสียงเคาะประตูอีกครั้ง ทำไมมีแต่คนมากวนวะ ยังไม่ทันได้หลับเต็มอิ่มเลย


ผมเปิดประตูออกไป ผู้ชายหน้าตาคล้ายผม ย้ำว่าแค่คล้าย ตัวสูงกว่าเล็กน้อย ใส่สูทสีเทายืนอยู่หน้าประตู 


“มีอะไร”


“พ่อให้ไปกินข้าว”


“กินมาแล้ว”


“เลิกทำตัวขวางโลกสักที”


“แค่ไม่หิวมันขวางโลกตรงไหนวะ”


“โคตรเด็ก”


...


“มีปัญหาอะไรไม่ยอมกินข้าว”


“แค่ไม่หิว”


“ให้เวลาสิบนาที” ลีโอว่าอย่างไม่สนใจคำพูดของผม ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป ไหนบอกว่ามันจะกลับมาตอนเย็นไง เวรเถอะ ขี้บังคับชิบหาย บอกว่าไม่หิวไง


เอาแต่ทำหน้านิ่งไม่รู้สึกรู้สาอะไร กวนตีนชิบหาย


ผมจำเป็นต้องลงไปกินข้าวอย่างช่วยไม่ได้ มีพ่อแม่ ลีโอ นั่งอยู่ที่โต๊ะกินข้าว ทันทีที่ผมเดินเข้าไปทุกคนก็หันมามองผมเป็นตาเดียว


“ยังไม่เปลี่ยนชุดนักเรียนออกอีก”


พ่อปรายสายตาหันมามองผมพร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ


ลีโอก็ยังไม่เปลี่ยนสูทออกเลยไม่ใช่หรอวะ


น่าเบื่อ


ต่อให้มันเป็นอาหารที่อร่อยขนาดไหน มาแดกแบบนี้แม่งก็รสชาติหมาไม่แดกหรอก


“สิงห์ ไหนเล่าสิว่าเป็นไงบ้าง” แม่ยิ้มพร้อมเอ่ยถาม ในขณะที่พวกเรากำลังนั่งกินข้าวกัน ผมหันไปมองนาฬิกาแขวนตอนนี้เวลาเกือบสองทุ่ม “บริษัท ราบรื่นไหม”


“ดีครับ”


“เก่งอยู่แล้วเนาะ เสือล่ะ” แม่หันมาถาม


“ก็ดี”


“พูดกับแม่ให้เพราะหน่อยไม่ได้รึไง” พ่อเอ่ยแทรก จะอะไรกับผมหนักหนาวะ


“ครับ ดี ดีมาก”


“นิสัยเด็กขี้ประชด” ลีโอที่นั่งข้างๆพูดขึ้นทั้งที่สายตายังไม่หันมามองผม ผมเองก็ทำเป็นไม่สนใจเช่นกัน ในสายตาของทุกคนผมก็คงเป็นตัวปัญหาในบ้านล่ะมั้ง


แล้วไงวะ


ใครสนกันล่ะ


“ได้ข่าวเป็นกัปตันทีมฟุตบอลอีกแล้วหรอลูก”


“ครับ” ผมพยักหน้า


“อืม ดีแล้ว สมัยตอนสิงห์เรียนมอปลายก็เป็นกัปตันทีมฟุตบอลเหมือนกัน” คำพูดของพ่อทำให้ผมลุกออกจากโต๊ะทันที ไม่สนใจคำเอ่ยเรียกขอแม่แล้วเดินออกมาจากบ้าน คว้าบิ๊กไบค์ของตัวเองแล้วขี่ออกจากบ้านไป


ไม่มีใครตามผมออกมาเพราะรู้ดีว่าห้ามยังไงก็ไม่สำเร็จ เพราะคืนนี้ผมไม่มีอารมณ์จะอยู่ที่บ้านแล้ว


แม่ง


บอกแล้วไงว่ารสชาติข้าวที่บ้านแม่งหมาไม่แดก


ผมขี่รถรับลมออกมาเรื่อย ผมมักจะเป็นแบบนี้เสมอเวลาที่เกลียดบ้าน ไม่รู้จะไปไหน ไม่มีจุดหมายด้วย แค่ขับไปเรื่อยๆจนกว่าจะอยากกลับบ้าน บางคืนผมก็ไม่กลับด้วยซ้ำ แวะนอนที่โรงแรมไม่ก็หอเพื่อนเอา


ผมจอดรถที่ริมสะพาน เพราะเวลาเพิ่งสองทุ่มทำให้ยังพอมีคนอยู่บ้าง ปรายสายตามองไปมองรถคันแล้วคันเล่าผ่านไป จุดบุหรี่ขึ้นสูบ ทั้งที่ยังใส่ชุดนักเรียนหลุดลุ่ยอยู่แบบนี้แหละ ใครจะไปสนกันล่ะ


เพราะว่าครอบครัวของผมค่อนข้างมีอิทธิพล ธุรกิจหลักคือบริษัทสินเชื่อที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเบื้องหลังก็ค่อนข้างมีอำนาจในโลกใต้ดิน เกี่ยวกับเรื่องของปล่อยเงินกู้นอกระบบและเก็บดอกเบี้ยอะไรทำนองนั้น จึงเรียกได้ว่ามีอิทธิพลในทุกทางเลยล่ะ ไม่ว่าจะเป็นในพื้นที่สว่างหรือว่าที่มืด ก็ไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้ามายุ่งหรอก


มันคืออำนาจของเงิน...


พ่อฝึกผมทุกอย่างตั้งแต่เด็ก เหมือนที่ทำกับลีโอ มันจะมีเด็กเจ็ดขวบที่ไหนถูกฝึกให้ยิงปืนบ้างล่ะ เทควันโด ยูโดหรือว่ามวย ห่าเหวอะไรก็ช่างเถอะ เรื่องฝึกอะไรต่างๆก็ทำจนชินแล้ว 


ลีโอที่ใส่สูทนั่นก็ไม่ได้ใส่ไปแค่นั่งเล่นในออฟฟิตหรอก ใต้สูทเนี๊ยบๆนั่นคงเก็บปืนที่เอาไว้จ่อหัวคนมาไม่รู้กี่คนแล้ว


ผมไม่ได้เกลียดอะไรแบบนั้น ไม่ว่ายังไงก็คงหนีไม่พ้น เลือดของพ่อคงไหลเวียนในตัวผมแรงอย่างที่แม่เคยบอก อย่างน้อยๆไอ้นิสัยขี้ใจร้อน ความอดทนต่ำนี่เหมือนกัน แต่ความหัวรั้นคือยิ่งกว่า




 

เป็นเสือที่ไม่มีทางฝึกให้เชื่อง

 

ว่าแต่ใครจะอยากเสี่ยงชีวิตเข้ามาใกล้เสือตัวนี้กันล่ะ

 

 

....

 

“เหี้ยเอ๊ย...พวกกูไปทำอะไรให้มึงวะ!


“กูเบื่อ”


“โอ๊ย!” ผมเหยียบลงไปที่แขนของคนที่พูดอย่างแรง หยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดอีกมวน เพราะว่าขี่มอเตอร์ไซค์แล้วดันเจอไอ้กลุ่มนี้กำลังสุมหัวกันอยู่ ดูแล้วคงเป็นคนไม่ดีแน่ๆ ผมเลยรีบจัดการให้ก่อนที่พวกมันจะออกไปทำชั่ว


ก็ห้าทุ่มเที่ยงคืนมานัดกันยืนสูบบุหรี่อยู่ มีรถมอเตอร์ไซค์จอดเกลื่อนกลาด คงไม่นัดกันติวการบ้านหรอกมั้ง เดี๋ยวพวกมันคงออกไปแว๊นรบกวนชาวบ้านชาวช่องนั่นแหละ


แต่ผมไม่ได้ไล่ตีคนไปเรื่อยหรอกนะ ดูแล้วพวกมันไม่น่าไว้วางใจจริงๆนั่นแหละ ดีไม่ดีคงเล่นยากันด้วย ถือว่าผมเป็นผู้พิทักษ์ความดีแล้วกันนะ


แล้วมันก็เป็นตามที่คาด ผมค้นหาของในตัวไอ้คนที่ท่าทางเป็นหัวหน้า มีซองใส่ผงสีขาวอยู่ด้วย คงไม่ใช่แป้งหรือน้ำตาลแน่นอนล่ะ 


“มึงพกน้ำตาลไว้กินเล่นด้วยหรอวะ” ผมเอ่ยถามพร้อมหรี่ตามอง “ติดหวานนะเราอะ”


“มึงอย่าให้ลูกพี่กูรู้นะเว้ย กูจำหน้ามึงได้!...” เสียงเล็ดลอดไรฟันออกมาอย่างน่าสมเพช พวกมึงเกือบสิบกว่าคนยังทำให้ผมมีแผลไม่ได้ ยังจะกล้าขู่อีกงั้นหรอ


ผมนั่งลงแล้วพ่นควันบุหรี่ใส่มัน


“ไทเกอร์” 


“โอ๊ยยยย” ผมเตะเข้าที่ท้องของมัน ก่อนเสียงร้องจะดังขึ้นมา


“อย่าจำแค่หน้า จำชื่อกูไว้ด้วยแล้วกัน”


ผมโยนบุหรี่ลงกับพื้นแล้วก็เหยียบเพื่อดับ ทิ้งให้พวกนั้นนอนเกลื่อนกลาดอยู่ริมถนน ส่งเสียงร้องโอดครวญอย่างน่ารำคาญ ไม่นานผมก็ได้ยินเสียงไซเรนรถตำรวจ ผมเป็นคนแจ้งเองแหละว่ามีกลุ่มคนสุมหัวกันน่าสงสัยแถวนี้


แม่งเอ๊ย...อารมณ์ยังไม่ดีขึ้นเลย

 

ออกไปทำความดีต่อดีกว่า










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.835K ครั้ง

402 ความคิดเห็น

  1. #1577 Senorit10517875 (@Senorit10517875) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 13:46
    เสือ เธอน่ารักมากกก
    #1577
    0
  2. #1576 โมะโนะ ซารุยะ (@sailove1250) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 10:50
    เดี๋ยวนะเสือ เธอแปลกๆอยู่นะ อารมณ์เสียแล้วทำความดี...
    #1576
    0
  3. #1575 mydeardipid (@mydeardipid) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 00:57
    รออออออ
    #1575
    0
  4. #1574 nongbeamzaza023 (@nongbeamzaza023) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 00:00
    เป็นพระเอกที่โคตรคูล ว่างจัดเลยปะเนี่ยทำพิทักษ์ทั่วราช555
    #1574
    0
  5. #1571 Skapoy (@skapoy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 06:45
    งือออออออ อยากอ่านต่อแล้วค่าาาา
    #1571
    0
  6. #1566 Jdbe (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 15:36

    รออยู่นะคะ~~~

    #1566
    0
  7. #1565 dang24 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 10:11

    อ๊ะยังไม่มา

    #1565
    0
  8. #1564 pham_553 (@pham_553) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 04:50
    แหม่อีพี่เสือ.🙄
    #1564
    0
  9. #1560 Changchu (@superchang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:43
    พี่เสืออ พ่อคนดี ตีคนจนหมดเมืองนายจะอารมดีขึ้นไหมพี่ขอถาม
    #1560
    0
  10. #1559 dang24 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 10:53

    เรื่องนี้น่าจะแซบและสนุกมากคนละรสชาตกับเรื่องอื่นที่หวานแหววรออยากอ่านจัง นึกถึงเกอร์แล้วมัน55555จะคอยลุ้นหนาวว่าจะรู้ตัวเมื่อไร

    #1559
    0
  11. #1556 MmuaySl (@MmuaySl) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 17:26

    คิดถึงพิ๊เสือคนกาก
    #1556
    0
  12. #1554 Paaaooo (@Pao1965) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 14:07

    ยังรอ เสือ กับ เดือนหนาวอยู่นะคะไรท์
    #1554
    0
  13. #1552 คนบ้านนอก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 10:26

    รอเดือนหนาวอยู่จร้า

    #1552
    0
  14. #1551 ข้าน้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 10:26

    ปีใหม่ไทยนี้ขอให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองไรต์แลครอบครัวให้อยู่เป็นสุขตลอดไป

    #1551
    0
  15. #1550 LLchao (@LLchao) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 07:16
    เป็นกำลังใตให้ทั้งเดือนหนาวทั้งเสือเลย งืองือ
    #1550
    0
  16. #1547 10062545 (@10062545) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 13:38
    ไปพิทักษ์เดือนหนาวบ้างสิพี่เสือออ
    #1547
    0
  17. #1541 Phirawan-K (@Phirawan-K) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 01:22

    ใจจะขาดแล้วเอยยยยยยยย...
    #1541
    0
  18. #1537 ข้าน้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 11:06

    คอยเดือนหนาวอยู่น้า

    #1537
    0
  19. #1532 คนบ้านนอก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 09:49

    รอตอนทำความดีมาเพ่ิมจ้า

    #1532
    0
  20. #1530 janjawwz2 (@JanjawWz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:48
    เป็นห่วงน้องเดือนเหน่วมากอะ แง้ง เข้มแข็งมากลูก! ชีวิตต้องมีหนทาง มากอดดดด
    #1530
    0
  21. #1528 รอด้วยความหวัง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 09:29

    มันคงจะแบบฮาร์ดคอแน่ๆเล้ยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    #1528
    0
  22. #1526 YellowFlowers (@YellowFlowers) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 22:09
    พี่เสื๊ออออออออออ เกรี้ยวกราดดดดมากกกก น้องจะร้องงงง
    #1526
    0
  23. #1524 walita_toei (@walita_toei) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2562 / 14:24
    แงงงงง เสืออออ เด็กน้อยยยยย
    #1524
    0
  24. #1521 earnz1998 (@earnz1998) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 23:05
    เสือน่ารักกกก
    #1521
    0
  25. #1520 earnz1998 (@earnz1998) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 23:05
    เสื้อน่ารักอะ5555
    #1520
    0