คัดลอกลิงก์เเล้ว

(Undertale Sans x Frisk) Oh my (boy)friend โอ้เพื่อน(ที่)รักของชั้น

โดย Oyano pim

แซนส์ คือเพื่อนสนิทคนแรกๆของชั้นเลยล่ะ แต่ชั้นไม่เคยรู้สึกกับเขาแค่เพื่อน ถ้าเขารู้เขาจะคิดยังไงกับชั้นนะ เขาจะรู้สึกเหมือนชั้นมั้ยนะ

ยอดวิวรวม

103

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


103

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  19 เม.ย. 62 / 13:46 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่าาาาาาา นักอ่านที่ไรท์รักทุกๆท่าน
นี่จะเป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกของเราเลยนะคะอาจจะยาวไปหน่อยก็ไม่เป็นไรเน๊าะ 555+
เรื่องนี้จะเป็นการย้อนไปถึงรุ่นพ่อแม่ของฟรานส์ในเอยูของเรานะคะ ของคนอื่นเค้าแต่งเป็นเรื่องยาว แต่ไรท์จะสรุปสั้นๆให้แล้วกัน เดี๋ยวเนื้อหลักไม่จบ555+
เคๆไปล่ะๆ









*ปล. อาจเป็นการสปอยเนื้อหาของเกมส์หากคุณยังไม่เคยเล่น อันเดอร์เทล ไรท์แนะนำควรเล่นให้จบก่อนอ่านค่ะ ขอบคุณค่ะ

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 19 เม.ย. 62 / 13:46

บันทึกเป็น Favorite


"วันนี้อากาสดีจัง"เด็กสาวพูด พร้อมบิดขี้เกียจไปมา
"ฟริคส์ตื่นได้แล้วนะจ้ะ แม่เตรียมพายไว้ให้แล้วที่ห้องอาหารนะ" คุณแม่ทอเรียวพูดก่อนจะเดินไปปลุกลูกๆอีกสองคนของเธอ
แอสเรียว และคาร่า
ฟริคส์เปลี่ยนชุดก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่าง นี่ก็เป็นเวลา 9 ปีแล้วสินะที่เธออยู่ที่นี่ ช่วยให้แอสเรียวและคาร่ากลับมาอีกครั้ง(พร้อมกับบัคที่ทำให้มอนสเตอร์ทุกตัวกลายเป็นมนุษย์) เป็นเพื่อนกับทุกๆคน ทำให้พ่อกับแม่กลับมาคืนดีกัน 
"ออกมาได้แล้วน่าไอ้น้องสาว" คาร่าที่ตอนนี้อายุ 19 เรียกน้องสาวของเธอ
"เอาแต่ซุกตัวอยู่ในห้องไม่เบื่อรึไง" พี่สาวถามก่อนจะวิ่งลงไปที่ห้องอาหาร เธอจึงวิ่งตามลงไป
"แม่คะ หนูเอาไปทานกับแซนส์กับพาไพรัสนะคะ"เด็กสาวพูดพลางห่อพายของโปรดเพื่อเอาไปทานกับเพื่อนสนิทของเธอ
"ฮั่นแน่~ ชั้นรู้เธอนะ" คาร่าพูดทำเอาพ่อแม่และพี่ชายมองหน้ากันไปมา
ฟริคส์หน้าแดงระเรื่อ เธอไม่พูดอะไร เว้นแต่กล่าวคำอำลา ก่อนจะไปหาเพื่อนรักของเธอ

เด็กสาวในชุดกระโปรงสีชมพูฟ้า เดินไปหาคนแจวเรือพร้อมบอกให้เขาพาเธอไปที่สโนดินด์ ที่ๆมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นระหว่างเธอ กับสองโครงกระดูกพี่น้อง
"อ้าวว่าไง เด็กน้อย " ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาก็เรียกเธอแบบนี้เสมอ
"ไงแซนส์ นายอยู่แถวๆนี้ตลอดเลยหรอ?"ฟริคส์พูดพร้อมกับหวังคำตอบจากเขาว่าใช่ เขารอเธออยู่แถวๆนี้ ตรงท่าเรือนี้
"ไม่หรอก ชั้นก็ไปนู่นไปนี่บ้างนั้นแหละ" เขาพูด ใจจริงแซนส์ก็คงอยากพูดต่อว่า แต่ก็มารอเธอตรงนี้ประจำนั้นแหละ แต่เพราะเขากลัวว่าเธอจะไม่อยากได้ยินคำพูดแบบนั้นแล้วก็สถานะด้วยมั้งเขาเลยพูดอยู่แค่นี้

/*คุณจะ อ่อย มั้ย?*/
 ใช่            *ไม่ใช่

ฟริคส์ไม่กล้าที่จะทำแบบนั้นเลย เธอคิด อายุมากขึ้นความหน้าด้านก็คงหดไปมั้ง ตอนนี้บทสนธนาระหว่างทั้งคู่ก็เงียบลงไปเสียดื่อๆ 
"ไง เจ้ามนุษย์" ทันใดนั้นพาไพรัสที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ก็เอ่ยทักฟริคส์ ความเงียบงันจึงถูกทำลายไป
"เธอจะมากินสปาเก็ทตี้ของชั้นใช่มั้ยล่าาาา งั้นไปที่บ้านของชั้นพาไพรัสผู้ยิ่งใหญ่กันเลย" พูดเสร็จพาไพรัสก็ลากฟริคส์ไป ปล่อยให้แซนส์ยื่นอยู่ตรงนั้นลำพัง เปิดโอกาสให้ขนาดนี้แล้ว เธอไม่รุก ชั้นรุกเองก็ได้ แซนส์คิดพร้อมวาร์ปไปที่บ้านของเขา

"เจ้ามนุษย์ นี่คือสปาเก็ทตี้สูตรพิเศษของชั้นพาไพรัสผู้ยิ่งใหญ่ ทานให้หมดด้วยล่ะ เนียะ เฮะ เฮ้"พาไพรัสจานพลางพูด
"มันก็คงไม่แย่อะไรขนาดนั้นหรอกนั้นมั้ง" ฟริคส์บ่นกับบ่นตัวเอง ก่อนจะลงมือทาน มันไม่แย่เลยเนอะ เธอคิด รสกินไม่ได้เลย มันแย่กว่าเมื่อก่อน เป็นยังไงเนี่ย

ไม่ทันที่เธอที่กิน(?)หมด ก็มีฮ็อตด็อกมาวางไว้ "ถ้าทานไม่ได้ก็ทานนี่เถอะ" แซนส์พูดพลางลูบหัวของฟริคส์ จู่ๆหน้าของเด็กน้อยที่ข้างหน้าเขามีสีแดงระเรื่อขึ้นมา "คุณแซนส์ค่ะ ถ้าเรามีความรู้สึกชอบใครสักคนขึ้นมา แต่เขาอยู่ในสถานะเป็นเพื่อนที่
เรารักมาก แล้วเขาคงจะไม่ได้ชอบเรา เราควรบอกเขามั้ยคะ ว่าเราชอบเขาน่ะค่ะ" ฟริคส์ถาม ทำเอาชายหนุ่มตรงหน้าเธอใจสั่น หรือเธอจะชอบพาไพรัส เขาคิด

"ชั้นเคยมีความรู้สึกแบบเธอนะ"เขาตอบ(ไม่ตรง)คำถามของเธอ "ใครหรอคะ?"เพราะคำตอบของแซนส์ ทำให้เธออยากรู้ว่าพูดโชคดีคนนั้นคือใครกัน "เธอไง" เขาตอบพลางสวมฮู้ดบังหน้าที่กำลังจะกลายเป็นสีน้ำเงิน เขาคงร้องไห้แน่ๆถ้าคำตอบที่ได้มาไม่เป็นไปในแบบที่เขาคิด "จ..จริงหรอคะ ดีจัง ช..ชั้นก็ชอบคุณค่ะ"

END

แถมๆๆๆ

16 ปีต่อมา

แซนส์ที่ตอนนี้กลายพ่อที่ติดลูกสาวกำลังแผ่รังสีอำมหิตใส่แฟนของเธอ"ฟรานส์..พ่อเธอไม่โหดใช่มั้ย" หนุ่มหล่อหันไปถามแฟนสาวของเขา "ไม่หรอกค่ะคุณโทยะ คุณพ่อน่ะใจดี แล้วก็เป็นคนตลกด้วยล่ะ" แต่ภาพตรงหน้าของเขาคุณพ่อของเธอน่ากลัวมาก


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

คุยกับไรท์นิดนึงนะคะ
คือเรื่องนี้เราไม่ได้วางแพลนอะไรไว้เลย อยู่ๆไรท์อยากแต่งก็แต่งเลยTAT
ส่วนที่ไม่สามารถแต่งให้จบเลยในทันทีเพราะว่าไรท์ไปหาไอเดียที่จะมาแต่งเนี่ยแหละค่ะ
    แล้วก็ฝากเรื่อง My Angel นางฟ้าเอยูผมขอนะ(Undertale) ด้วยนะคะ
บ๊าย บาย

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Oyano pim จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 19:10

    ขอติชมนะคะ อยากให้เว้นบรรทัดหน่อยเพื่อความสบายตาค่ะ อย่างอื่นใช้ได้ค่ะ พยายามพัฒนาต่อนะคะ สู้ๆค่ะ

    #1
    1